၂၅၅။ ဧကံ၊ တခုသော။ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီပြည်၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ အထွဋ်တပ်သောကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုသို့နေရာအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာယနှသမယံ၊ ညနေအခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာ၊ သတ္တ-သင်္ခါရမှဖဲ၍ တစ်ပါးတည်းကိန်းတော်မူရာမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထသည်ဖြစ်၍။ ယေန၊ အကြင် အရပ်၌။ ဂိလာနသာလာ၊ လူနာနေသောကျောင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

နိသဇ္ဇ ခေါ၊ ထိုင်နေ၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သတော၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် သိသည်ဖြစ်၍။ ကာလံ၊ အချိန်အခါကို။ အာဂမေယျ၊ စောင့်မြှော်နေရာ၏။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ အနုသာသနီ၊ အဆုံးအမတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အသို့လျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သတော၊ သတိရှိသည်။ ဟောတိ၊ နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယေ၊ ရူပကာယ၌။ ကာယာနုပဿ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်ဖြစ်၍။ (ရှူလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍သော်လည်းပေး။) အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာအပြားအားဖြင့် သိသည်ဖြစ်၍။ (ဆင်ခြင်တတ်သောပညာရှိသည်ဖြစ်၍သော်လည်းပေး။) သတိမာ၊ သိမ်းဆည်းတတ်သောသတိရှိသည်ဖြစ်၍။ လောကေ၊ ရုပ်လောက၌။ အဘိဇ္ဈာ ဒေါမနဿံ၊ သူများစည်းစိမ်ကို ကြံဖန်ခြင်း, နှလုံးမသာယာခြင်းကို။ ဝိနေယျ၊ (တဒင်္ဂ, ဝိက္ခမ္ဘန ပဟာန်ဖြင့်) ပယ်ဖျောက်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

ဝေဒနာသု၊ လောကီဝေဒနာတို့၌။ ဝေဒနာနုပဿီ၊ ဝေဒနာကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်ဖြစ်၍။ ပ။ စိတ္တေ၊ လောကီစိတ်၌။ စိတ္တာနုပဿီ၊ စိတ်ကို အဖန် တလဲလဲရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဓမ္မေသု၊ လောကီတရားတို့၌။ ဓမ္မာနုပဿီ၊ တရားကိုအဖန်တလဲလဲရှုသည်ဖြစ်၍၊ (ဓမ္မအရ လောကီဖြစ်သော တရားတို့ကိုယူ။) အာတာပီ၊ ၍။ ပ။ လောကေ၊ ဓမ္မလောက၌။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿံ၊ ကို။ ဝိနေယျ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သတော၊ သတိရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အသို့လျင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာအပြားအားဖြင့် သိသည်။ ဟောတိ၊ နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အဘိက္ကန္တေ၊ ရှေ့သို့တိုးလတ်သော်၎င်း။ ပဋိက္ကန္တေ၊ နောက်သို့ဆုတ်လတ်သော်၎င်း။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ အသိဉာဏ် ဖြင့် ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာလောကိတေ၊ တည့်တည့်ကြည့်လတ်သော်၎င်း။ ဝိလော ကိလေ၊ စောင်းငဲ့ကြည့်လတ်သော်၎င်း။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သမိဉ္ဇိတေ၊ ကွေးလတ်သော်၎င်း။ ပသာရိတေ၊ ဆန့်လတ်သော်၎င်း။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သင်္ဃာဋိပတ္တစီဝရဓာရဏေ၊ ဒုကုဋ်သပိတ်သင်္ကန်းကို သုံးဆောင်လတ်သော်။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အသိတေ၊ စားလတ်သော်၎င်း။ ပီတေ၊ သော်လတ်သော်၎င်း။ ခါယိတေ၊ ခဲစားလတ်သော်၎င်း။ သာယိတေ၊ လျက်လတ်သော်၎င်း။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥစ္စာရပဿာဝကမ္မေ၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ပြုလတ်သော်။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဂတေ၊ သွားလတ်သော်၎င်း။ ဌိတေ၊ ရပ်လတ်သော်၎င်း။ နိသိန္နေ၊ ထိုင်လတ်သော်၎င်း။ သုတ္တေ၊ အိပ်လတ်သော်၎င်း။ ဇာဂရိတေ၊ နိုးလတ်သော်၎င်း။ ဘာသိတေ၊ ပြောဆိုလတ်သော်၎င်း။ တုဏှီဘာဝေ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေလတ်သော်၎င်း။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သမ္ပဇာနကာရီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ သတော၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ကာလံ၊ အချိန်အခါကို။ အာဂမေယျ၊ စောင့်မြှော်ရာ၏။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေါ၊ တို့အား။ အမှာကံ၊ တို့၏။ အနုသာသနီ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ သို့။ သတဿ၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနဿ၊ ကောင်းစွာအပြားအားဖြင့် သိသည်ဖြစ်၍။ အပ္ပမတ္တသာ၊ မမေ့မလျော့သည်ဖြစ်၍။ အာတာပိနော၊ ကိလေသာကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိတတ္တဿ၊ နိဗ္ဗာန်သို့စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ တ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ သုခါ ဝေဒနာ၊ သည်။ စေ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။

“မေ၊ ငါ၏။ အယံ သုခါ ဝေဒနာ သည်။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပြီ။

သာ စ ခေါ၊ ထိုဝေဒနာသည်လည်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ (ဥပ္ပန္နာ၊ ပြီ။) အပ္ပဋိစ္စ၊ မစွဲမူ၍။ နော၊ မဖြစ်။

ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။

ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သနည်း။ ဣမမေဝ ကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို သာလျှင်။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ (ဥပ္ပန္နာ၊ ပြီ။)

အယံ ခေါ ကာယော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်သည်။ အနိစ္စော၊ မမြဲ။ သင်္ခတော၊ အကြောင်းတရားတို့သည်ပေါင်း၍ ပြုစီရင်အပ်သောအရာတည်း။ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နော၊ အကြောင်းကိုစွဲ၍ ဖြစ်သောအရာတည်း။

အနိစ္စံ၊ သော။ သင်္ခတံ၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နံ၊ သော။ ကာယံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နာ၊ သော။ သုခါ ဝေဒနာ၊ သည်။ နိစ္စာ၊ မြဲသည်။ ကုတောဘဝိဿတီတိ၊ အဘယ်မှာဖြစ်နိုင်ပါအံ့နည်း”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ သို့။ ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့်သိ၏။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာယေစ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌လည်းကောင်း။ သုခါယ စ ဝေဒနာယ၊ ၌လည်းကောင်း။ အနိစ္စာနုပဿီ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဝယာနုပဿီ၊ အပျက်ကို အဖန်တလဲလဲ ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဝိရာဂါနုပဿီ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းကင်းအောင် အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ နိရောဓာနုပဿီ၊ ချုပ်ခြင်း (သဘော)ကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿီ၊ စွန့်လွှတ်နိုင်အောင် အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

ကာယေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သုခါယ စ ဝေဒနာယ၊ ၌လည်းကောင်း။ အနိစ္စာနုပဿိနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ ဝယာနုပဿိနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ ဝိရာဂါနုပဿိနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ နိရောဓာနုပဿိနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿိနော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ (ရာဂါ နုသယော၌စပ်။) ကာယေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သုခါယ စ ဝေဒနာယ၊ ၌လည်းကောင်း။ ယော ရာဂါနုသယော၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ထိုရာဂါနုသယသည်။ ပဟီယတိ၊ ကင်း၏။ (ကတ္တုရုပ်။)

(ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်။ ယော ပဋိဃာနုသယော၊ အကြင် ပဋိဃာနုသယသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

သော၊ ထိုပဋိဃာနုသယသည်ဟု ပေးသည်မှတပါး။ တဿ စေ ဘိက္ခဝေ။ပ။ ပဋိဃာ နုသယော သော ပဟီယတိ ဝါကျမထူး။)

(အဒုက္ခမသုခါ၊ ဒုက္ခလည်းမဟုတ် သုခလည်းမဟုတ်သော။ ဝေဒနာ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်။ ယော အဝိဇ္ဇာနုသယော၊ အကြင်အဝိဇ္ဇာနုသယသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ထိုအဝိဇ္ဇာနုသယသည်ဟု ပေးသည်မှတပါး။ တဿ စေ ဘိက္ခဝေ။ပ။ အဝိဇ္ဇာနုသယော သော ပဟီယတိဝါကျမထူး။)

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ သုခံ ဝေဒနံ၊ ကို။ စေ ဝေဒယတိ၊ အကယ်၍ခံစားအံ့။ သာ၊ ထို သုခဝေဒနာသည်။ အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

အနဇ္ဈောသိတာတိ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်းအပ်သော အရာမဟုတ်ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ အနဘိနန္ဒိတာတိ၊ နှစ်သက်တောင့်တအပ်သော အရာမဟုတ်ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

ဒုက္ခံ ဝေဒနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။ စေ ဝေဒယတိ၊ အံ့။ ပ။ အဒုက္ခ မသုခံ ဝေဒနံ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာကို။ စေ ဝေဒယတိ၊ အံ့။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ သုခံ ဝေဒနံ၊ ကို။ စေ ဝေဒယတိ၊ အံ့။ ဝိသညုတ္တော၊ ကိလေသာနှင့် မယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ နံ၊ ထိုသုခဝေဒနာကို။ ဝေဒယတိ၊ ၏။ ပ။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။

ကာယပရိယန္တိကံ၊ ပဉ္စဒွါရိက ကာယလျှင် အဆုံးအပိုင်းအခြားရှိသော။ ဝေဒနံ၊ ပဉ္စဒွါရိကဝေဒနာကို။ ဝေဒယမာနော၊ ခံစားလတ်သော်။ ကာယပရိယန္တိကံ၊ သော။ ဝေဒနံ၊ ပဉ္စဒွါရိကဝေဒနာကို။ ဝေဒယာမီတိ၊ ခံစား၏ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ ဇီဝိတပရိယန္တိကံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေလျှင် အဆုံးအပိုင်းအခြားရှိသော။ ဝေဒနံ၊ မနောဒွါရိကဝေဒနာကို။ ဝေဒယမာနော၊ လတ်သော်။ ဇီဝိတပရိယန္တိကံ၊ သော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ ဝေဒယာမီတိ၊ ခံစား၏ ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ (အံ-ဋ္ဌ စတုက္က စာပိုဒ် ၁၉၅နှင့် ၎င်းဋီရှု။) ကာယဿ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏။ ၁။ ( သံ ဋ္ဌ-၂ စာပိုဒ် ၂၀ ၌ ဝိရာဂဓမ္မန္တိ ဝိရဇ္ဇနကသဘာဝံ၊ ၎င်းဋီကာ၌ ဝိရဇ္ဇကသဘာဝန္တိပလုဇ္ဇနက သဘာဝံဟူ၍၎င်း။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ဋ္ဌ ၂ စာပိုဒ် ၅၇၁-၌ ဝိရဇ္ဇနသဘာဝံ ပလုဇ္ဇနဘာဝံ ဝိရာဂမ္မံဟူ၍၎င်း။ နိဒါနိ သံယုတ်ဋီကာစာပိုဒ် ၃၄- ၌ ဝိရဇ္ဇနံ ပလုဇ္ဇနံဟူ၍၎င်း ဖွင့်ဆို၏။ပရနသဘ၁ဝ ဝိရာဂဓမ္မံဟူ၍၎င်း။ နိဒါန သံယုတ်ဋီကာစာပိုဒ် ၃၄ ၌ ဝိရန် ပလုန်ဟူ၍၎င်း ဖွင့်ဆို၏။ ဤ၌ကား ရန္တဓာတ်၏ ဓာတ်နက်အားလျော်စွာ ပေးလိုက်သည်။ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပ၏အဖွင့်ကို အံ ဋ္ဌ-၃ သက္ကက စာပိုဒ် ၆၁-၄။)

ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ (ကာယဿ ဘေဒေန၊ အံ-ဋ္ဌ-စတုက္က စာပိုဒ် ၁၉၅။) ဇီဝိတပရိယာဒါနာ၊ အသက်ကုန်ဆုံးသည်မှ။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။ ဣဓေဝ၊ ဤဘဝ၌ပင်။ သဗ္ဗဝေဒယိတာနိ၊ အလုံးစုံ ခံစားအပ်သော ဝေဒနာဟူသမျှတို့သည်။ အနဘိနန္ဒိတာနိ၊ နှစ်သက်အပ်သော အရာတို့မဟုတ် ကုန်သည်။ သီတီဘဝိဿန္တီတိ၊ ငြိမ်းအေးကုန်သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာဥပမာကိုဆိုအံ့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေလဉ္စ၊ ဆီကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဝဋ္ဋိံ စ၊ မီးစာကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ တေလပ္ပဒီပေါ၊ ဆီမီးလျှံသည်။ စျာယေယျ၊ တောက်လောင်ရာ၏။ တဿေဝ တေလဿ စ၊ ထိုဆီ၏သာလျှင်လည်းကောင်း။ တာယေဝ ဝဋ္ဋိယာစ၊ ထိုမီးစာ၏ သာလျှင်လည်းကောင်း။ ပရိယာဒါနာ၊ ကုန်ခန်းခြင်းကြောင့်။ အနာဟာရော၊ (အကြောင်းဖြစ်သော) လောင်စာမရှိသည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗာယေယျ၊ ငြိမ်းရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယပရိယန္တိကံ၊ ပဉ္စဒွါရကာယလျှင် အဆုံးအပိုင်းအခြားရှိသော။ ပ။ သီတီဘဝိဿန္တီတိ၊ ငြိမ်းအေးကုန်သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့ဟူ၍။ ပဇာနာတီတိ၊ ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ သိစေတော်မူပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သုတံ၊ နာခံမှတ်သား ဆောင်ထားအပ်ပါပြီ။ (ဣတိတလုံးကြေ။)

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။