၁၀၅။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိသ္မိံ၊ အဘယ်တရားသည်။ သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ ဝါ၊ အကြောင်းပြု၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌။ (ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။) သုခံ၊ သုခဝေဒနာသည်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ နော၊ တပည့်တော်တို့၏။ ဓမ္မာ၊ သိအပ်သော တရားတို့သည်။ ဘဂဝံမူလကာ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အကြောင်းရင်းရှိပါကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုသ္မိံ၊ စက္ခုပသာဒသည်။ သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ (ပဝတ္တံ၊ သော။) သုခံ၊ သုခဝေဒနာသည်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

ပ။မနသ္မိံ၊ စိတ်သည်။ သတိ၊ သော်။ မနံ၊ ကို။ ပ။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တံ၊ ထိုငါဆိုအပ်လတ္တံ့ သော စကားကို။ (တုမှေ၊ သင်တို့သည်။) ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ အောက်မေ့မှတ်ထင်ကြကုန်သနည်း။

ပ။ တံ၊ ထို အနိစ္စ, ဒုက္ခ,ဝိပရိဏာမဖြစ်သော စက္ခုပသာဒကို။ အနုပါဒါယ၊ မစွဲမူ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ (ပဝတ္တံ၊ သော။) သုခံ၊ သည်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ သည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထား၏။ (အကြွင်း လွယ်၏ ပေးမြဲ။)

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။