၁၀၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရာမပုတ္တော၊ ရာမ၏သားဖြစ်သော။
ဥဒကော၊ ဥဒကသည်။
“ဇာတု၊ စင်စစ်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ဝေဒဂူ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ ရောက်သောသူသည်။
(အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။)
ဝါ၊ သိခြင်းသို့ရောက်သည်။
(အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။)
ဇာတု၊ စင်စစ်။
အဟံ၊ ငါသည်။
သဗ္ဗဇိ၊ အလုံးစုံသောဝဋ်ဆင်းရဲကို အောင်ပြီ။
(ဋီကာ။) ဇာတု၊ စင်စစ်။
အပလိခတံ၊ မတူးဖြိုအပ်သေးသော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ပလိခဏိန္တိ၊ တူးဖြိုအပ်ပြီ”ဟူသော။
ဧဝံ ဝါစံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရာမပုတ္တော၊ သော။
ဥဒကော၊ သည်။
အဝေဒဂူယေဝ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ မရောက်သည်သာလျှင်။
ဝါ၊ သိခြင်းသို့ မရောက်သည်သာလျှင်။
(ပညာရှိ မဟုတ်သည်သာလျှင် ပညာမရှိသည်သာလျှင်ဟူလို။)
သမာနော၊ ဖြစ်လျှက်။
“(အဟံ၊ ငါသည်။)
ဝေဒဂူ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောတရားတို့သို့ ရောက်သည်။
အသ္မီတိ၊ ဖြစ်၏”ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
(ခေါ ပန အနက်မဲ့။) ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
အသဗ္ဗဇိယေဝ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲကို မအောင်သည်သာလျှင်။
သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။
"(အဟံ၊ သည်။)
သဗ္ဗဇိ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲကို အောင်ပြီးသည်။
အသ္မီတိ၊ ဖြစ်၏”ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
အပလိခတံယေဝ၊ မတူးဖြိုအပ်သေးသည်သာလျှင်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်လျက်။)
“မေ၊ ငါသည်။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
ပလိခတန္တိ၊ တူးဖြိုအပ်ပြီ"ဟူသော။
တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤ ငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
“ဣဒံ ဇာတု ဝေဒဂူ၊ ဣဒံ ဇာတုသဗ္ဗဇီ၊ ဣဒံဇာတာ အပလိခတံ ဂဏ္ဍမူလံ ပလိခဏိန္တိ၊ ဣဒံ ဇာတု။ပ။လိခဏိံ"ဟူသော။
(အာကာရဝါကျပေးခဲ့ပြီ။)
တံ၊ ထိုစကားကို။
ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုသည်ရှိသော်။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုသည် မည်ရာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဝေဒဂူ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တတော၊ ထိုသို့ သိသောအခါ၌။)
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဝေဒဂူ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗဇီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဆန္နံ၊ ကုန်သော။
ပ။ နိဿရဏဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
အနုပါဒါ၊ တဏှာ, ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် တစုံတခုသောအာရုံကို မစွဲလမ်းမူ၍။
ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတော၊ ထိုကိလေသာတို့မှ လွတ်သောအခါ၌။
ဧဝံခေါ၊ လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗဇီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
အပလိခတံ၊ မတူးဖြို အပ်သေးသော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းကို။
ဝါ၊ တဏှာကို။
ပလိခတံ၊ တူးဖြိုအပ် သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
“ဂဏ္ဍောတိ ဧတံ၊ ဂဏ္ဍောဟူသော”ဤအမည် သည်။
မာတာပေတ္တိကသမ္ဘဝဿ၊ အမိအဘတို့မှဖြစ်သော သုက်သွေးကြောင့်ဖြစ်သော။
ဩဒနကုမ္မာသူပစယဿ၊ ထမင်း မုယောမုန့်တို့ဖြင့် ကြီးပွါးစေအပ်သော။
အနိစ္စုစ္ဆာဒန ပရိမဒ္ဒနဘေဒနဝိဒ္ဓံသနဓမ္မဿ၊ မမြဲသောသဘော, မကောင်းသောအနံ့ကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ နံ့သာတို့ဖြင့် လိမ်းကျံအပ်သောသဘော, အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏ ညောင်းညာကျင်နာခြင်းကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှါ ဆုပ်နယ်အပ်သောသဘော ,ပျက်စီးခြင်း ဖရိုဖရဲကြဲခြင်းသဘောရှိသော။
စာတုမဟာဘူတိကဿ၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်တို့ဖြင့်ပြီးသော။
ဣမဿ ကာယဿ၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
“ဂဏ္ဍမူလန္တိ ဧတံ၊ ဂဏ္ဍလံ”ဟူသော ဤအမည်သည်။
တဏှာယ၊ တဏှာ၏။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
တဏှာ၊ တဏှာကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ အမြစ်အရင်းကို ဖြတ်အပ်သည်။
တာလာဝတ္တုကတာ၊ ထန်းပင်၏တည်ရာ (ကျင်း)ကဲ့သို့ ပြုအပ်သည်။
အနဘာဝံကတာ၊ နောင်တဖန်မဖြစ်ခြင်းကို ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ မဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့ လျှင်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
အပလိခတံ၊ သော။
ဂဏ္ဍမူလံ၊ ကို။
ပလိခတံ၊ အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ဥဒကော သုခံ ဘိက္ခဝေ။ပ။ ပလိခဏိန္တိ-ပေးမြဲ။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း
တဿ၊ ထိုသဠဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။
တဿ၊ ထိုဒုတိယပဏ္ဏာသက၏။
ဝဂ္ဂုဒ္ဒါနံ၊ ဝဂ်ဥဒ္ဒါန်းကား။