တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁။ ဤစာပိုဒ်၌လည်း ရှိရင်းအတိုင်း “အကုသလာ၊ ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ တို့သည်” ဟု အနက်ပေးခဲ့လျှင် “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာရူပါရုံကို”ဟု အနက်ပေးရာ၏။ နောက်၌လည်း “အကုသိုလ် မဖြစ်ရာအာယတနကို” ဟူရာတို့၌ “အကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာ အာယတနကို”ဟူ၍ နည်းတူပင်ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။

၂။ ရှေးဝါရများနှင့်အညီ ဤအရာ၌ ဓမ္မာဟူသော ဤပုဒ်မရှိသင့်။ သရသင်္ကပ္ပါ ဟူသော ပုဒ်သည်သာလျှင် ပဓာနဝိသေယျပုဒ် ဖြစ်သင့်၏။ ထိုကြောင့် ဤ၌လည်း “အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွားတတ်သော အကြံအစည်တို့သည်”ဟူ၍သာလျှင် အနက်ပေးသင့်၏။

၃။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌ “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာဓမ္မာရုံကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။

၄။ သရသင်္ကပ္ပါ-ပုဒ်ကို ပဓာနဝိသေသျပြု၍ အနက်ပေးခဲ့လျှင် ဤ၌လည်း “ဧတံ၊ ဤအကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာအာယတနကို ” ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ထိုအတူပင် နိဂုံး၌ “ဣမာနိ၊ ဤအကုသိုလ်မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို" ဟူရာ၌လည်း “ဣမာနိ၊ ဤ အကုသိုလ်ဖြစ်သော ပြေးသွားတတ်သော ကြံစည်မှုတို့၏ မဖြစ်ရာ ရူပါယတနစသည်တို့ကို”ဟု ပြင်၍ အနက်ပေးရာ၏။ ဤသုတ်၌ ဆိုလိုရင်းအတိုချုပ်မှာ ဒွါရခြောက်ပါး၌ ထင်ပေါ်လာသော အာရုံခြောက်ပါးကို ဝိဉာဏ်ခြောက်ပါးဖြင့်သိပြီးလျှင် ကိလေသာ နှင့်တကွ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို မပယ်ပဲလက်ခံလျှင် ဆုတ်ယုတ်၏။ လက်မခံပဲ ပယ်နိုင်လျှင် မဆုတ်ယုတ်။ ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို လက်မခံပဲ ပယ်ခြင်းဖြင့် အကုသိုလ်ကိလေသာမဖြစ်လျှင် ထိုအာရုံခြောက်ပါးကို နိုင်နင်း အပ်သော အဘိဘာယတန- ဟု ဆိုအပ်သည် ဟူ၍ ဆိုလိုပေ၏။