၂၅၁။ (တိဿော ဣမာမှ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာအထိ မထူး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုဒါ၊ သုခဖြစ်သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
ရာဂါနုသယော၊ ရာဂါနုသယကို။
ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်ထိုက်၏။
ဒုက္ခာယ၊ သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
ပဋိဃာနုသယော၊ ပဋိဃာနုဒသကို။
ပဟာတဗ္ဗော၊ ၏။
အဒုက္ခမသုခါယ၊ သော ။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
အဝိဇ္ဇာနုသယော၊ ကို။
ပပာာတဗ္ဗော၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော ခေါ၊ အကြင်ကြောင့်။
ဘိက္ခုနော၊ သည်။
သုခါယ၊ သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
ရာဂါနုသယော၊ ကို။
ပဟီနော၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒုက္ခာယ၊ သော။
ဝေဒနာ၊ ၌။
ပဋိဃာနုသယော၊ ကို။
ပဟီနော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဒုက္ခသုခါယ၊ သော။
ဝေဒနာယ၊ ၌။
အဝိဇ္ဇာနုသယော၊ ကို။
ပဟီနော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိရနုသယော၊ အနုသယမရှိသော။
သမ္မဒ္ဒသော၊ ကောင်းသောအမြင်ရှိသော။
အယံ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။
တဏှံ၊ တဏှာ(အစစ် ၁၀၈)ကို။
အစ္ဆေစ္ဆိ၊ (သမုစ္ဆေဒပဟာန်ဖြင့်) ပယ်ဖြတ်ပြီ။
သံယောဇနံ၊ (၁ဝ-ပါးသော) သံယောဇဉ်ကို။
ဝိဝတ္တယိ၊ ထက်အောက်ပြောင်းပြန်လည်စေပြီ။
(အမြစ်မရှိ အောင် ပြုပြီဟူလို။)
သမ္မာ၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။
မာနဘိသမယာ၊ (ဒဿန, ပဟာန် ၂-တန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်) မာနကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
အန္တံ၊ အဆုံးကို။
အကာသီတိ၊ ပြုပြီဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(အန္တ၄-မျိုး ဋ္ဌ ရှု ။)
သုခံ၊ သော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
အပ္ပဇာနတော၊ မသိသည်ဖြစ်၍။
ဝေဒယမာနဿ၊ ခံစားသော။
အနိဿရဏဒဿိနော၊ ထွက်မြောက်ရာနိဗ္ဗာန်ကို မသိမြင်သူ၏ (သန္တာန်၌)။
သော ရာဂါနုသယော၊ ထိုရာဂါနုသယသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒုက္ခ၊ သော။
ပ။ အနိဿရဏ ဒဿိနော၊ ၏ (သန္တာန်၌)။
ပဋိဃာနုသယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဒုက္ခမသုခံ၊ ဒုက္ခလည်း မဟုတ် သုခလည်းမဟုတ်သော ဥပေက္ခာဝေဒနာကို။
သန္တံ၊ ငြိမ်သက်၏ဟူ၍။
ဘူရိမညေန၊ (မြေကြီးနှင့်တူသော ပညာရှိသော) မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တဉ္စာပိ၊ ထို(ငြိမ်သက်ပါသည် ဆိုအပ်သော) ဥပေက္ခာ ဝေဒနာကိုလည်း။
အဘိနန္ဒတိ၊ နှစ်သက်၏။
(သော၊ ထိုနှစ်သက်သူသည်။)
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲမှုမှ။
နေဝ ပမုစ္စတိ၊ မလွတ်။
ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အာတာပီ၊ ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇညံ၊ အသိဉာဏ်သမ္ပဇဉ်ကို။
န ရိဉ္စတိ၊ မစွန့်။
တတော့၊ ထိုကြောင့်။
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ဝေဒနာ၊ တို့ကို။
ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။
၁။ ဝိဝတ္တယိ သံယောဇနန္တိ ဒသဝိဓမ္ပိ သံယောဇနံ ပရိဝတ္တယိ နိမ္မူလမကာသိ။
၂။ န ရိဉ္စတိ-ကို န ပဇတိ ဟု ဋ္ဌ၌ ဖွင့်သည်။ ရိစော ရု ရိဉ္စနေ စု-ဘူဟူသော ဓာတ်ကျမ်းအလို “မကင်းဆိတ်စေ ဟု သဒ္ဒတ္ထ ပေး။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဝေဒနာ၊ တို့ကို။
ပရိညာယ၊ ပိုင်းခြားသိမြင်၍။
ဒိဋ္ဌေ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌။
အနာသဝေါ၊ အာသဝေါ မရှိသော။
ဓမ္မဋ္ဌော၊ တရား၌တည်သော။
ဝေဒဂူ၊ ရဟန္တာသည်။
ကာယဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်သည်မှ နောက်၌။
သင်္ချံ၊ ပုထုဇဉ်သေက္ခဟု ခေါ်ဆိုသမုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။
နောပေတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ပြီးပြီ။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။