၃၂၇။ အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ရာ။ “ဒုက္ခံ ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခ ဒုက္ခ”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

အာဝုသော၊ ရာ။ ကတမံ၊ အဘယ်သဘောတရားသည်။ ဒုက္ခံ နု ခေါ၊ ဆင်းရဲမည်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။ အာဝုသော၊ က။

ဒုက္ခတာ၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့သည်။ ဣမာ တိဿော၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။

ဒုက္ခဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခဟူ၍ သိအပ်သော ဆင်းရဲခြင်းသဘော၎င်း။ သင်္ခါရဒုက္ခတာ၊ ပြုပြင်စီရင်ခြင်းဟူ၍ သိအပ်သော ဆင်းရဲခြင်းသဘော၎င်း။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာ၊ သုခဝေဒနာ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းဟူ၍ သိအပ်သော ဆင်းရဲခြင်း သဘော၎င်းတည်း။ အာဝုသော၊ က။ ဒုက္ခတာ၊ တို့သည်။ ဣမာ ခေါ တိဿော၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။ အာဝုသော၊ ရာ။ တောသံ ဒုက္ခတာနံ၊ ဤဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့ကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ အတ္ထိ ပန၊ လော။ (အကြွင်း တူ၏။)

စုဒ္ဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။ ၁။ ဘဝတိ ဧတသ္မာတိ ဘဝေါ၊ ကမ္မဘဝကို အရကောက်။ ဘဝတီဟိ ဘဝေါ၊ ဥပပတ္တိဘဝကို အရကောက်။ ကာမေ ဘဝေါ ကာမဘဝေါပြု။ ကာမဘဝေါတိ ကမ္မဘဝေါစ ဥပပတ္တိဘဝေါစ။ပ။ဥဘယမ္မေတမိဓ“ကာမဘဝေါတိ” ဝုတ္တံ။ (မ-ဋ္ဌ ၁-စာပိုဒ် ၉၄။)