၁၂၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဥပါဒါနိယေ၊ ပြင်းစွာစွဲလမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ဥပါဒါန်၏အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကို၎င်း။ ဥပါဒါနဉ္စ၊ ဥပါဒါန်တရားကို၎င်း။ (အဟံ၊ သည်။) ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။

တံ၊ ထိုဥပါဒါန်၏အာရုံဖြစ်သောတရား ဥပါဒါန်တရားကို။ သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဥပါဒါနိယာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ကတမေ စ၊ နည်း။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။

ကတမံ စ၊ နည်း။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။

ဣမေ၊ ဤရူပါရုံတို့ကို။ ဥပါဒါနိယာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ယော၊ သည်။ တတ္ထ၊ ထိုရူပါရုံတို့၌။ ဆန္ဒရာဂေါ၊ ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) တတ္ထ၊ တို့၌။ တံ၊ သည်။ ဥပါဒါနံ၊ မည်၏။ ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ လောကကာမဂုဏဝဂ္ဂေါ၊ လောကကာမဂုဏဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုလောကကာမဂုဏဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။

မာရပါသေန၊ မာရပါသသဒ္ဒါဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သော။ ဒွေ စ၊ ပဌမမာရပါသသုတ် ဒုတိယမာရပါသသုတ် နှစ်သုတ်တို့၎င်း။ လောကကာမဂုဏေန၊ လောကသဒ္ဒါ, ကာမဂုဏ သဒ္ဒါဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သော။

ဒွေ စ၊ လောကန္တဂမနသုတ်, ကာမဂုဏသုတ်တို့၎င်း။ သက္ကော စ၊ သက္ကပဉှသုတ်၎င်း။ ပဉ္စသိခေါ စေဝ၊ ပဉ္စသိခသုတ်၎င်း။ သာရိပုတ္တော စ၊ သာရိပုတ္တသဒ္ဓိဝိဟာရိကသုတ်၎င်း။ ရာဟုလောစ၊ ရာဟုလောဝါဒသုတ်၎င်း။

သံယော ဇနဉ္စ၊ သံယောဇနိယဓမ္မသုတ်၎င်း။ ဥပါဒါနဉ္စ၊ ဥပါဒါနိယဓမ္မသုတ်၎င်း။ (ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသ၊ ဆယ်သုတ်တို့တည်း။) တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် ဆိုရာစကားတရပ်အပြီးသတ်သတည်း။