5. Puṇṇasuttaṃ

၈၈။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ ပုဏ္ဏော၊ အရှင်ပုဏ္ဏသည်။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ပ။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သော။ အာယသ္မာ ပုဏ္ဏာ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ “

ဘန္တေ၊ ရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ အဟံ၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ယံ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုတွာ၊ ၍။ ဧကော၊ တည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ၍။ အပ္ပမတ္တော၊ ၍။ အာတာပီ၊ ၍။ ပဟိတတ္တော၊ ၍။ ဝိဟရေယျ၊ ရာ၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ မေ၊ အား။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဒေသတူတိ၊ ဟောတော်မူပါလော့”ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။ (စာပိုဒ် ၆၄-ဒုတိယ မိဂဇာလသုတ်၌ အကျယ်ပေးခဲ့ပြီ။)

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ မနာပါ၊ စိတ် နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိကုန်သော။ ကာမူပသံဟိတာ၊ ကာမဂုဏ်နှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော။ ရဇနီယာ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒ, ရူပါရုံ နှစ်ပါးစုံကို။ စေ အဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ နှစ်သက်ငြားအံ့။ စေ အဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ ချမ်းသာစွ, ချမ်းသာစွ ပြောဆိုငြားအံ့။ အဇ္ဈောသာယ၊ သက်ဝင်စွဲလမ်း၍။ စေ တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍ တည်ငြားအံ့။

တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒ ,ရူပါရုံ နှစ်ပါးစုံကို။ အဘိနန္ဒတော၊ နှစ်သက်သော။ အဘိဝဒတော၊ သော။ အဇ္ဈာသာယ၊ ၍။ တိဋ္ဌတော၊ တည်သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်း တဏှာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ နန္ဒသမုဒယာ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ခသမုဒယော၊ ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဟံ၊ သည်။) ဝဒါမိ၊ မူ၏။ ပ။ ဇိဝှါဝိညေယျာ၊ ဇိဝှါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ရသာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ပ။ ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။ ကန္တာ၊ ကုန်သော။ မနာပါ၊ ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ကုန်သော။ ကာမူပသံဟိတာ၊ ကုန်သော။ ရဇနီယာ၊ ကုန်သော။

မနောဝိညေယျာ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ ဓမ္မာရုံတို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ဘိက္ခု၊ သည်။ တံ၊ ထိုမနောဝိဉာဏ်, ဓမ္မာရုံနှစ်ပါးစုံကို။ စေ အဘိနန္ဒတိ၊ အံ့။ ပ။ဣတိ၊ သို့။ (အဟံ၊ သည်။) ဝဒါမိ၊ ၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။ ကန္တာ၊ ကုန်သော။ မနာပါ၊ ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ကုန်သော။ ကာမူပသံဟိတာ၊ ကုန်သော။ ရဇနီယာ၊ ကုန်သော။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ ကုန်သော။ ရူပါ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။

ဘိက္ခု၊ သည်။ တံ၊ ကို။ စေ နာဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မနှစ်သက်ငြားအံ့။ စေ နာဘိဝဒတိ၊ အံ့။ အဇ္ဈော့သာယ၊ ၍။ စေ န တိဋ္ဌတိ၊ အံ့။ တံ၊ ကို။ အနဘိနန္ဒတော၊ သော။ အနဘိဝဒတော၊ သော။ အနဇ္ဈောသာယ၊ မသက်ဝင် မစွဲလမ်းမူ၍။ တိဋ္ဌတော၊ တည်သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်း တဏှာသည်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ နန္ဒိနိရောဓာ၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာ၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခနိရောဓော၊ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဣတိ၊ သို့။ (အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ မူ၏။) (အကြွင်းနည်းမှီး၍ ပေးလေ။)

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ မယာ၊ ငါသည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းဖြစ်သော။ ဣမိနာ ဩဝါဒေန၊ ဤအဆုံးအမဖြင့်။ ဩဝဒိတော၊ ဆုံးမအပ်သော။ တွံ၊ သင်သည်။ ကတမသ္မိံ၊ အဘယ်မည်သော။ ဇနပဒေ၊ ဇနပုဒ်၌။ ဝိဟရိဿသိ၊ နေလတ္တံ့ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ ရား။ သုနာပရန္တော နာမ၊ သုနာပရန္တ မည်သော။ ဇနပဒေါ၊ ဇနပုဒ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ တတ္ထ၊ ထိုသုနာပရန္တဇနပုဒ်၌။ ဝိဟရိဿာမိ၊ နေပါအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ လူတို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ သစေ အက္ကောသိဿန္တိ၊ အကယ်၍ တစ်ဆယ်ပါးသော ဆဲရေးခြင်းတို့ဖြင့် ဆဲရေးကုန်လတ္တံ့။ သစေ ပရိဘာသိဿန္တိ၊ အကယ်၍ ခြိမ်းချောက်ကုန်လတ္တံ့။ ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ တတြ၊ ထိုသို့ ဆဲရေးခြိမ်းချောက်ရာ၌။ တေ၊ အား။ ဝါ၊ သင်၏(စိတ်၌)။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ ရား။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ မံ၊ တပည့်တော်ကို။ သစေ အက္ကောသိဿန္တိ၊ လတ္တံ့။ သစေ ပရိဘာသိဿန္တိ၊ လတ္တံ့။ တတြ၊ ရာ၌။ မေ၊ တပည့်တော်၏ (စိတ်၌)။ “ယံ (ယသ္မာ)၊ အမြင့်ကြောင့်။ ဣမေ၊ ဤသုနာပရန္တဇနပုဒ်၌ နေကုန်သောလူတို့သည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ပါဏိနာ၊ လက်ဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ န ဒေန္တိ၊ မပေးကုန်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ ဣမေ မနုဿာ၊ တို့သည်။ ဘဒ္ဒကာ ဝတ၊ ကောင်းကုန်စွတကား။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ ဣမေ မနုဿာ၊ တို့သည်။ သုဘဒ္ဒကာ ဝတာတိ၊ အလွန်ကောင်းကုန်စွတကား”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါလတ္တံ့။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ ဧတ္ထ၊ ဤဆဲရေးခြိမ်းခြောက်ရာ၌။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ဝါ၊ တပည့်တော်၏ (စိတ်၌)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါလတ္တံ့။ သုဂတ၊ ကောင်းသော စကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရား။ ဧတ္ထ၊ ဤဆဲရေးခြိမ်းချောက်ရာ၌။ မေ၊ အား။ ဝါ၊ တပည့်တော်၏(စိတ်၌)။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ တေ၊ သင့်အား။ ပါဏိနာ၊ လက်ဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းကို။ သစေ ဒဿန္တိ၊ အကယ်၍ ပေးကုန်လတ္တံ့။ ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ တတြ၊ ထိုသို့လက်ဖြင့် ပုတ်ခတ်ခြင်းကို ပေးရာ၌။ တေ၊ သင့်အား။ ဝါ၊ သင်၏ (စိတ်၌။) ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ မေ၊ အား။ ပါဏိနာ၊ ဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ကို။ သစေ ဒဿန္တိ၊ လတ္တံ့။ တတြ၊ ရာ၌။ မေ၊ အား။ ဝါ၊ တပည့်တော်၏ (စိတ်၌)။

“ယံ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဣမေ၊ တို့သည်။ မေ၊ အား။ လေဍ္ဍုနာ၊ ခဲဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ကို။ န ဒေန္တိ၊ ကုန်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သုနာ ပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ ဣမေ မနုဿာ၊ တို့သည်။ ဘဒ္ဒကာ ဝတ၊ တကား။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ ဣမေ မနုဿာ၊ တို့သည်။ သုဘဒ္ဒကာ ဝတာတိ၊ တကား” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ (ဧဝမေတ္ထ စသည်ပေးမြဲ။)

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုသာ၊ တို့သည်။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်ဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ကို။ သစေ ဒဿန္တိ၊ လတ္တံ့။ ပ။ သတ္ထေန၊ ဓားဖြင့်။ ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ တေ၊ အား။ သတ္ထေန၊ ဓားဖြင့်။ ပဟာရံ၊ ကို။ သစေ ဒဿန္တိ၊ လတ္တံ့ ။ ပ။ ယံ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဣမေ၊ တို့သည်။ မံ၊ ကို။ တိဏှေန။ပ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ တံ၊ သင့်ကို။ တိဏှေန၊ သော။ သတ္ထေန၊ ဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ မှ။ သစေ ဝေါရောပေဿန္တိ၊ အကယ်၍ချကုန်လတ္တံ့။ ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ တတြ၊ ထိုသို့ချရာ၌။ တေ၊ အား။ ဝါ၊ သင်၏ (စိတ်၌)။ ကိန္တိ၊ လျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ သုနာပရန္တကာ၊ ကုန်သော။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ မံ၊ ကို။ တိဏှေန၊ သော။ သတ္ထေန၊ ဖြင့်။ ဇီဝိတာ၊ မှ။ သစေ ဝေါရောပေဿန္တိ၊ လတ္တံ့။ တတြ၊ ထိုသို့ချရာ၌။ မေ၊ အား။ ဝါ၊ တပည့်တော်၏ (စိတ်၌)။

“ယဿ ဘဂဝတော၊ ၏။ သာဝကာ၊ တပည့်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တဿ ဘဂဝတော၊ ၏။ သာဝကာ၊ တို့သည်။ ကာယေန စ၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ ဇီဝိတေန စ၊ အသက်ဖြင့်၎င်း။ အဋ္ဋီယမာနာ၊ မိမိကိုယ်ကိုနှိပ်စက်အပ်ကုန်သကဲ့သို့ ပြုကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဟရာယမာနာ၊ ရှက်စနိုးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဇိဂုစ္ဆမာနာ၊ စက်ဆုပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သတ္ထဟာရကံ၊ အသက်ကို ဆောင်တတ်သော ဓားလက်နက်ကို။ ပရိယေသန္တိ၊ ရှာမှီးကုန်၏။ မေ၊ သည်။ အပရိယိဋ္ဌညေဝ၊ မရှာမှီးအပ်ပဲသာလျှင်။ တံ ဣဒံ သတ္ထဟာရကံ၊ ကို။ လဒ္ဓန္တိ၊ ရအပ်ပြီ” ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ၏။ ဘဂဝါ၊ ရား။ ဧတ္ထ၊ ဤသို့ဇီဝိတိန္ဒြေမှချရာ၌။ မေ၊ အား။

ဝါ၊ တပည့်တော်၏စိတ်၌။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ သုဂတ၊ ရား။ ဧတ္ထ၊ ၌။ မေ၊ အား။ ဝါ၊ ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ၏။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွကောင်းစွ။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ ဣမိနာ ဒမူပသမေန၊ ဤ(သည်းခံခြင်းတရားဟူသော) ယဉ်ကျေးငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ တွံ၊ သင်သည်။ သုနာပရန္တသ္မိံ၊ သုနာပရန္တမည်သော။ ဇနပဒေ၊ ဇနပုဒ်၌။ ဝတ္ထုံ၊ နေခြင်းငှါ။ သက္ခိသာသိ၊ စွမ်းနိုင်လတ္တံ။

ပုဏ္ဏ၊ ပုဏ္ဏ။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ ယဿ (ဂမနဿ)၊ အကြင်သွားခြင်း၏။ ကာလံ၊ အခါကို။ မညသိ၊ သိ၏။

တံ (ဂမနံ)၊ ထိုသွားခြင်းကို။ ကရောဟိ၊ ပြုလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ ပုဏ္ဏော၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ` ၁။ ဤအနက်ကား

အဋ္ဋီယမာနောတိ ဧတ္ထ အဋ္ဋမိဝ အတ္တာနမာစရတိ အဋ္ဋီယတိတိ အဋ္ဋီယသဒ္ဒဿ အန္တောဂဓဥပမာနဘူတကမ္မတ္တာ ဥပမေယျဘူတေန အတ္တနာဝ သကမ္မကတ္တံ၊ န ဘိက္ခုဘာဝေနာတိ အာဟ" ဘိက္ခုဘာဝန္တိ ဘိက္ခု ဘာဝေနာ”တိ။ပ။ ကဏ္ဌေ အာသတ္တေန အဋီယေယျာတိ ဧတ္ထ ပန ကရဏတ္ထေယေဝ ကရဏဝစနန္တိ အာဟ “ယထာလက္ခဏံ ကရဏဝစနေနေဝ ဝုတ္တ" န္တိ ဟူ၍ ဖွင့်ဆိုသော သာရတ္ထဋီကာ ၂-၆၅-နှာ အရ ကာယေန ဇီဝိတေန တို့ကို ကရဏတ္ထ ပေးသည်။

ကာယေ စ ဇီဝိတေ စ အဋ္ဋီယမာနာ။ မ ၃၊စာပိုဒ် ၃၉၆၊ ၃၁၃-နှာ- ပုဏ္ဏောဝါဒသုတ်၌ကာယေ ဇီဝိတေ-ဟုရှိရာ ကမ္မကရဏနိမိတ္တတ္တေသု သတ္တမီသုတ်ဖြင့် ကရဏတ္ထ၌ သတ္တမီဝိဘတ်ဟုကြံ၍ ကာယေ စ၊ ကိုယ်ဖြင့်၎င်း။ ဇီဝိတေ စ၊ အသက်ဖြင့်၎င်းဟု ပေးလေ။

၂။မ ၃-၃၁၃- နှာ၊ ပုဏ္ဏောဝါဒသုတ်၌ ဤ ဝတ္ထုံအရာတွင် ဝိဟရိတုံ-ဟု ရှိ၏၊ ၎င်းသုတ်တွင် ရှေး၌ ဝိဟရိဿတီတိ- ဟူ၍၎င်း၊ ဝိဟရိဿာမီတိဟူ၍၎င်း မေးခဲ့ ဖြေခဲ့သော စကားတို့နှင့် ညီညွတ်၍ ယုတ္တတရ ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော် ဤဝတ္ထုပုဒ်သည်လည်း ထိုဝိဟရိတုံပုဒ်နှင့် အနက်တူပရိယာယ်ဖြစ်သောကြောင့်၎င်း၊ သဒ္ဒယုတ္တိရှိသောကြောင့်၎င်း သင့်သည်သာတည်း။ ထိုတွင် သဒ္ဒယုတ္တိရှိပုံကား အသဓာတ်, ဝသဓာတ်နောင် ပစ္စည်းဝိဘတ်ဖြစ်သော တ- အက္ခရာရှိလျှင် သ္တမှ တ္ထ ဖြစ်မြဲပေတည်း။ ပုံစံကား အသ္တိ, အသ္တု-ဟူသော (သက္ကတ) ပုဒ်မှ အတ္ထိ, အတ္ထု ဖြစ်၏။ ဝသ္တ, ဝသ္တိ, ဝသ္တုတို့မှ ဝတ္ထ, ဝတ္ထိ, ဝတ္ထု-ဟု ဖြစ်ကုန်၏။ ထို့အတူပင် ဝသ္တုံ-မှ ဝတ္ထုံ ဖြစ်လာပေသည်။ အက္ခရာစဉ်ဖြင့် ပြည့်စုံစွာပြသော ပါဠိအဘိဓာန်တစောင်း ဤဝတ္ထုံ ပုဒ်ကို သက္ကတ စသ္တုမ်ပုဒ်နှင့် ယှဉ်တွဲလျက် ပြထားသည်ကိုလည်း တွေ့ရ၏။ ထိုကြောင့် သဒ္ဒနီတိဓာတုမာလာ နှာ-၁၃၁- ဝသဓာတ်၏ ရုပ်ကို ပြရာ၌ ဝတ္တုံ- ဟုသဒိသသံယုတ်နှင့် ရှိသောပါဌ်ကို ပါဌ်ပျက်ဟု မှတ်အပ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသို့သောပုဒ်သည် မည်သည့်ပါဠိအဋ္ဌကထာ၌မျှ မရှိသည့်ပြင် ထိုသို့သောပုဒ်ကို ပြီးစေရန် ရုပ်အစီအရင်သည် လည်း မည်သည့် သဒ္ဒါကျမ်း၌မျှ မရှိသောကြောင့်ပေတည်း ပက္ကာမိ၊ ပြီ။

အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။ စာရိကံ၊ ငှါ။ စရမာနော၊ သော်။ ယေန၊ ၌။ သုနာပရန္တော၊ သော။ ဇနပဒေါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုဇနပုဒ်သို့။ တဒဝသရိ၊ ရောက်တော်မူပြီ။

အာယသ္မာ ပုဏ္ဏော၊ သည်။ သုနာပရန္တသ္မိံ၊ သော။ တတြ ဇနပဒေ၊ ထိုဇနပုဒ်၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ ပုဏ္ဏော၊ သည်။ တေနေဝန္တရဝဿေန၊ ထိုဝါတွင်း၌ပင်လျှင်။ ပဉ္စမတ္တာနိ ဥပါသကသတာနိ၊ ငါးရာသောဒါယကာတို့ကို။ ပဋိဝေဒေသိ၊ ကြားသိစေပြီ။

တေနေဝန္တရဝဿေန၊ ၌ပင်လျှင်။ ပဉ္စမတ္တာနိ ဥပါသိကာသတာနိ၊ ငါးရာသောဒါယိကာမတို့ကို။ ပဋိဝေဒေသိ၊ (ဥပါသကာဥပါသကီအဖြစ်ကို) ကြားသိစေပြီ။

တေနေဝန္တရဝဿေန၊ ၌ပင်လျှင်။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာတို့ကို။ သစ္ဆာကာသိ၊ မျက်မှောက်ပြုပြီ။

တေနေဝန္တရဝသောန၊ ၌ပင်လျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီ။

အထခေါ၊ ၌။ သမ္ဗုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ပ။ နိသိန္နာ၊ နေကုန်သော။ တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ ပုဏ္ဏော နာမ၊ သော။ ယော သော ကုလပုတ္တော၊ အကြင် အမျိုးကောင်းသားကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ သော။ ဩဝါဒေန၊ ဖြင့်။ ဩဝဒိတော၊ ဆုံးမအပ်ပြီ။ သော၊ ထိုအမျိုးကောင်းသားသည်။ ကာလင်္ကတော၊ သေခြင်းကို ပြုအပ်ပြီ။

တဿ၊ ထိုအမျိုးကောင်းသား၏။ ဂတိ၊ လားရာဂတိသည်။ ကာ၊ အဘယ်ပါနည်း။ အဘိသမ္ပရာယော၊ တမလွန်ဘဝသည်။ ကောတိ၊ အဘယ်ပါနည်း"ဟူသော။

ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ထားကုန်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုဏ္ဏော၊ သော။ ကုလပုတ္တော၊ သည်။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိ၏။ ဓမ္မဿ၊ (နိဗ္ဗာန်)တရားအား။ အနုဓမ္မံ၊ လျော်သော(အရိယမဂ်, ဖိုလ်)တရားကို။ ပစ္စပါဒိ၊ ရပြီ။ မံ၊ ကို။ ဓမ္မာဓိကရဏံ၊ တရားဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ န စ ဝိဟေသေသိ၊ မညှဉ်းဆဲပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုဏ္ဏော၊ သော။ ကုလပုတ္တော၊ သည်။

ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုပြီ။ ဣတိ၊ ၏။

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

问题

选择版本

(SN)Saḷāyatanavaggo

(SN)Saḷāyatanavaggo