14. Devadahavaggo

၁၃၄။ ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သက္ကေသု၊ သက္ကတိုင်း၌။ ဒေဝဒဟံနာမ၊ ဒေဝဒဟမည်သော။ သကျာနံ၊ သာကီဝင်မင်းမျိုးတို့၏။ နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနိဂုံ၌။) ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တတြ၊ ထိုသို့နေတော်မူသောအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သဗ္ဗေသံ ယေဝ ဘိက္ခူနံ၊ အလုံးစုံကုန်သော ရဟန်းတို့သည်သာလျှင်။ ဆသု၊ ၆-ပါးကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ ဖဿာယတန တို့၌။ အပ္ပမာဒေန၊ မမေ့မလျော့သောသတိဖြင့်။ ကရဏီယန္တိ စ၊ ပြုအပ်၏ဟူ၍လည်း။ န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ သဗ္ဗေသံ ယေဝ ဘိက္ခူနံ၊ တို့သည်သာလျှင်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အပ္ပမာဒေန၊ ဖြင့်။ န ကရဏီယန္တိ စ၊ မပြုအပ် ဟူ၍လည်း။ န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။

ယေ တေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အရဟန္တော၊ ကိလေသာတို့မှဝေးကုန်၏။ ခီဏာသဝါ၊ ကုန်ပြီးသောအာသဝေါတရားရှိကုန်၏။ ဝုသိတဝန္တော၊ အကျင့်မြတ်ကို ကျင့်သုံးပြီးကုန်၏။ ကတရဏီယာ၊ ပြုအပ်ပြီးသော (၁၆) ပါးသော မဂ်ကိစ္စရှိကုန်၏။ ဩဟိတဘာရာ၊ ချထားအပ်ပြီးသော ခန္ဓာစသော ဝန်ရှိကုန်၏။ အနုပ္ပတ္တသဒတ္ထာ၊ အစဉ်အားဖြင့် ရောက်အပ်သော မိမိအကျိုးတည်းဟူသော အရဟတ္တဖိုလ် ရှိကုန်၏။ ပရိက္ခီဏဘဝသံယောဇနာ၊ ကုန်ပြီးသော ဘဝသံယောဇဉ် ရှိကုန်၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အညာ (အညာယ)၊ သိကုန်၍။ ဝိမုတ္တာ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်ကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အပ္ပမာဒေန၊ ဖြင့်။ န ကရဏီယန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ၏။

တံ၊ ထိုသို့ ဟောတော်မူခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ အဘယ်မည်သောအကြောင်းကြောင့်နည်း။

တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ အပ္ပမာဒေန၊ မမေ့မလျော့သောသတိဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ပမဇ္ဇိတုံ၊ မေ့လျော့ခြင်းငှါ။ အဘဗ္ဗာ၊ မထိုက်ကုန်။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယေ စ ခေါ တေ၊ ဘိက္ခူ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ သေက္ခာ၊ ကျင့်ဆဲဖြစ်ကုန်၏။ အပ္ပတ္တမာနသာ၊ မရောက်သေးသော အရဟတ္တဖိုလ်ရှိကုန်၏။ အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။ ယောဂက္ခေမံ၊ ယောဂလေးပါးတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ပတ္ထယမာနာ၊ တောင့်တကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ တေသံ ဘိက္ခူ နံ၊ ထိုသေက္ခဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အပ္ပမာဒေန ဖြင့်။ ကရဏီယန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ၏။

တံ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ မနောရမာပိ၊ စိတ်နှလုံးကို မွေ့လျော်စေတတ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အမနောရမာပိ၊ စိတ်နှလုံးကို မမွေ့လျော်စေတတ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

တေ၊ ထိုရူပါရုံတို့သည်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဝါ၊ သို့။ ဖုဿ ဖုဿ၊ တွေ့ထိ၍ တွေ့ထိ၍။ ဝါ၊ ရောက်၍ရောက်၍။ ပရိယာဒါယ၊ ကုန်စေ၍။ န တိဋ္ဌန္တိ၊ မတည်ကုန်။

စေတသော၊ စိတ်ကို။ အပရိယာဒါနာ၊ မကုန်စေသောကြောင့်။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လသည်။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်သည်။ အသလ္လီနံ၊ တွန့်တိုခြင်းမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သတိ၊ သတိသည်။ ဥပဋ္ဌိတာ၊ အာရုံသို့ ကပ်၍ တည်သည်။ အသမ္မုဋ္ဌာ၊ မပျောက်ပျက်သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ပဿဒ္ဓေါ၊ ပူပန်ခြင်းမှ ငြိမ်းသည်။ အသာရဒ္ဓေါ၊ ပူပန်ခြင်းမရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။ ) စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သမာဟိတံ၊ အာရုံ၌ ကောင်းစွာထားအပ်သည်။ ဧကဂ္ဂံ၊ တစ်ခုတည်းသောအာရုံရှိသည်။ ( ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်တည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဣမံ ခေါ အပ္ပမာဒဖလံ၊ ဤမမေ့မလျော့ခြင်း၏ အကျိုးကို။ သမ္ပဿမာနော၊ ကောင်းစွာ မြင်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ တေသံ ဘိက္ခူ နံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အပ္ပမာဒေန၊ ဖြင့်။ ကရဏီယန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ မူ၏။ ( အကြွင်း လွယ်၏ နည်းတူပေးလေ။) ဣတိ၊ ဤသို့။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ ဣတိ၊ ၏။

ပဌမံ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။

၁၃၅။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ လာဘာ၊ အရတော်ကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ သုလဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာရအပ်ပေ၏။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ ဗြဟ္မစရိယဝါသာယ၊ မြတ်သော အကျင့်ကိုကျင့်ခြင်းငှါ။ ခဏော၊ အခါအခွင့်ကို။ ပဋိလဒ္ဓေါ၊ ရအပ်ပေ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ ဆဖသာယတနိကာ နာမ၊ ဆာယတနိက မည်ကုန်သော။ နိရယာ၊ ငရဲတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုငရဲတို့၌။ စက္ခုနာ၊ မျက်စိဖြင့်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတခုသော။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ အနိဋ္ဌရူပံယေဝ၊ အလိုမရှိအပ်သော ရူပါရုံကို သာလျှင်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဣဋ္ဌရူပံ၊ အလိုရှိအပ်သော ရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

အကန္တရူပံ ယေဝ၊ မနှစ်သက်အပ်သော ရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ကန္တရူပံ၊ နှစ်သက်အပ်သောရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

အမနာပရူပံ ယေဝ၊ စိတ်နှလုံးကို မပွါးစေတတ်သော ရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ မနာပရူပံ၊ စိတ်နှလုံးကို ပွါးစေတတ်သော ရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ မယာ၊ သည်။ ဆဖဿာယတနိကာ နာမ၊ မည်ကုန်သော။ သဂ္ဂါ၊ နတ်ပြည်တို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနတ်ပြည်တို့၌။ စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလိုရှိအပ်သော ရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ သော။ ရူပံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဣဋ္ဌရူပံယေဝ၊ ၏။ အနိဋ္ဌရူပံ၊ ကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။ (အကြွင်းလွယ်ပြီ ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူ၏။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁။ ဆဖဿာနိကာတိ ဆဟိ ဖဿာယတနေဟိ အနိဋ္ဌသံဝေဒနိယာ၊ (ဋီကာ) ၎င်းဋီကာအရ ဖဿဿ အာယတနာနိ ဖဿာယတနာနိ၊ တေဟိ ဝေဒနီယာ ဆဖဿာယတနိကာဟုပြု၍ ဆဖဿာယတနိကာ နာမ၊ ခြောက်ပါးသော ဖဿ၏ တည်ရာ ( အကြား) တို့ဖြင့်အနိဋ္ဌာရုံကို ခံစားအပ်သည် မည်ကုန်သော ဟူ၍ ပေးလေ။

၁၃၆။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဒေဝမနုဿာ၊ နတ်လူတို့သည်။ ရူပါရာမာ၊ ရူပါရုံလျင် မွေ့လျော်ရာရှိကုန်၏။ ရူပရတာ၊ ရူပါရုံ၌လျော်တတ်ကုန်၏။ ရူပသမ္မုဒိတာ၊ ရူပါရုံ၌ဝမ်းမြောက် တတ်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒေဝမနုဿာ၊ တို့သည်။ ရူပဝိပရိဏာမဝိရာဂနိရောဓာ၊ ရူပါရုံ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း ပျက်စီးခြင်း, ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒေဝမနုဿာ၊ တို့သည်။ သဒ္ဒါရာမာ၊ သဒ္ဒါရုံလျှင် မွေ့လျော်ရာရှိကုန်၏။ သဒ္ဒရတာ၊ သဒ္ဒါရုံ၌မွေ့လျော်တတ်ကုန်၏။ သဒ္ဒါသမ္မုဒိတာ၊ သဒ္ဒါရုံ၌ ဝမ်းမြောက်တတ်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒေဝမနုဿာ၊ တို့သည်။ သဒ္ဒဝိပရိဏာမဝိရာဂနိရောဓော၊ သဒ္ဒါရုံ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း, ပျက်စီးခြင်း ,ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။

ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အရဟံ၊ တစ်ထောင့်ငါးရာ ကိလေသာတို့မှ လွန်စွာဝေးတော်မူသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မဖောက်မပြန် သယမ္ဘူဉာဏ်ဖြင့် မိမိအလိုလို ကိုယ်တော်တိုင်သာလျှင် အလုံးစုံသောတရားတို့ကို သိတော်မူသော။ တထာဂတော စ ခေါ၊ ငါဘုရားသည်ကား။

ရူပါနံ၊ ရူပါရုံတို့၏။ သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။ အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။ အဿာဒဉ္စ၊ သာယာဖွယ်ကို၎င်း။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကို၎င်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ ထွက်မြောက်ရာနိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ ရူပါရာမော၊ ရူပါရုံလျှင်မွေ့လျော်ရာရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ရူပရတော၊ ရူပါရုံ၌ မွေ့လျော်တတ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ရူပသမ္မုဒိတော၊ ရူပါရုံ၌ ဝမ်းမြောက်တတ်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဘိက္ခုစေ၊ တို့။ တထာဂတော၊ သည်။ ရူပဝိပရိဏာမဝိရာဂနိရောဓာ၊ ရူပါရုံ၏ဖောက်ပြန်ခြင်း, ပျက်စီးခြင်, ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ သုခေါ၊ ချမ်းသာခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

ပ။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤ ရူပါရာမာ ဘိက္ခဝေ စသောစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ သုဂတော၊ ကောင်းသောစကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော။ သတ္ထာ၊ နတ်လူတို့၏ ဆရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤရူပါရာမာ ဘိက္ခဝေ စသောစကားကို။ ဝတွာန၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ အထာပရံ၊ ထိုမှတပါးသော ။

ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ကေဝလာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ရူပါ စ၊ ရူပါရုံတို့သည်၎င်း။ သဒ္ဒါ စ၊ သဒ္ဒါရုံတို့သည်၎င်း။ ရသာ စ၊ ရသာရုံ တို့သည်၎င်း။ ဂန္ဓာ စ၊ ဂန္ဓာရုံတို့သည်၎င်း။ ဖဿာ စ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့သည်၎င်း။ ဓမ္မာ စ၊ ဓမ္မာရုံတို့သည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏

ဧတေ၊ ဤဣဋ္ဌ , ကန္တ, မနာပဖြစ်ကုန်သော ရူပါရုံစသည်တို့ကို။ (ဝေါကား နိပါတ်မျှ) သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ သတ္တဝါအပေါင်းသည်။ သုခသမ္မတာ၊ ချမ်းသာဟူ၍ သမုတ်အပ်ကုန်၏။

ယတ္ထ စ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်၌ကား။ ဧတေ၊ ဤဣဋ္ဌ,ကန္တ, မနာပဖြစ်ကုန်သော ရူပါရုံ စသည်တို့သည်။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ တေသံ၊ ထိုနတ်နှင့်တကွသော လူတို့သည်။ ဒုက္ခသမ္မတံ၊ ဆင်းရဲဟူ၍ သမုတ်အပ်၏။

၁။ ဒုက္ခာတိ ဒုက္ခိတာ။ဋ္ဌ။ဒုက္ခာတိ ဒုက္ခဝန္တော။ဋီ။ဒုက္ခေါ ဧတေသံ အတ္ထီတိ ဒုက္ခာဟုပြု။

၂။ သုခေါကား သဒ္ဓေါတို့ကဲ့ အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်ပုဒ်တည်း။ သုခံရှိခိုက် သုခဓာတ် အပစ္စည်း ကိတ်ပုဒ်၊သုခံ အဿ အတ္တီတိ သုခေါ ဟု ဝိဂ္ဂဟ ပြု၍ သဒ္ဓါဒိတော ဏဖြင့် ဏ-ပစ္စည်း သက်၍ သုခေါ-ဟု ပြီးသည်။

သက္ကာယဿ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၏။ နိရောဓနံ၊ ချုပ်ရာဖြစ်သောနိဗ္ဗာန်ကို။ သုခံ၊ ချမ်းသာဟူ၍။ အရိယေဘိ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်၏။

ပဿတံ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်ကုန်သော အရိယာပညာရှိတို့၏။ ဣဒံ၊ ဤသုခဟု မြင်ခြင်းသည်။ သဗ္ဗလောကေန၊ အလုံးစုံသောလောကနှင့်။ ပစ္စနီကံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယံ၊ အကြင်ရူပါရုံစသည်ကို။ ပရေ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့မှတပါးကုန်သော ပုထုဇ္ဇန်မိုက် တို့သည်။ သုခတော၊ ချမ်းသာဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။ တံ၊ ထိုရူပါရုံစသည်ကို။ အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။

ယံ၊ အကြင်ရူပါရုံ စသည်တို့၏ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်ကို။ ပရေ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့မှ တပါးကုန်သော ပုထုဇ္ဇန်ပုဂ္ဂိုလ် တို့သည်။ ဒုက္ခတာ၊ ဆင်းရဲဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။ တံ၊ ထိုရူပါရုံစသည်တို့၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်ကို။ အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သုခတော၊ ချမ်းသာဟူ၍။ ဝိဒူ၊ သိကုန်၏။

ဒုရာဇာနံ၊ သိနိုင်ခဲ့သော။ ဓမ္မံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသောတရားကို။ ပဿ၊ ရှုပါလော့။ အဝိဒ္ဒသူ၊ သူမိုက်တို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌။ သမ္မူဠှာ၊ တွေဝေကုန်၏။

နိဝုတာနံ၊ ကိလေသာ နီဝရဏ သည် ပိတ်ပင် တားဆီးအပ်ကုန်သောသူတို့၏။ တမော၊ အမိုက်မှောင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အပဿတံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မမြင်ကုန်သောသူတို့၏။ အန္ဓကာရော၊ အမိုက်တိုက်သည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)

သတဉ္စ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏ကား။ ပဿတံ၊ မျက်စိမြင်သူတို့၏။ အာလောကော ဣဝ၊ အရောင်အလင်းကဲ့သို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဝိဝဋံ၊ ဟင်းလင်းပွင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဓမ္မဿ၊ အရိယမဂ်တရား၌။ ဝါ၊ သစ္စာ ၄-ပါးတရား၌။ အကောဝိဒါ၊ မလိမ်မာကုန်သော။ မဂါ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ သန္တိကေ၊ နီးပါလျက်။ နဝိဇာနန္တိ၊ မသိမမြင် နိုင်ကုန်။

ဘဝရာဂပရေတေဟိ၊ ဘဝရာဂသည် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သော။ ဘဝရာဂါနုသာရီတိ၊ ဘဝရာဂသို့အစဉ်လိုက်တတ်ကုန်သော။

မာရဓေယျာနုပန္နေဟိ၊ မာရ်၏တည်ရာဖြစ်သော တေဘူမကဝဋ်တရားသို့ အစဉ်ရောက်ကုန်သောသူတို့သည်။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤနိဗ္ဗာန်တည်း ဟူသောတရားကို။ န သုသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ လွယ်ကူစွာမသိအပ်။

အရိယေဘိ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ အညတြ၊ ထား၍။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာသိခြင်းငှါ။ အရဟတိ နု၊ ထိုက်ပါအံ့နည်း။

ယံ ပဒံ၊ ယင်းနိဗ္ဗာန်ကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အညာယ၊ သိကုန်၍။ အနာသဝါ၊ အာသဝေါတရား မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗန္တီတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုကုန်၏ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁။ ပဿတာ မိဝ၌ ဓမ္မော အရဟတာ မိဝ၌ကဲ့သို့၎င်း ဘုသာမိဝ-၌ကဲ့သို့၎င်း ပဿတံ ဣဝ-ဟု ပုဒ်ဖြတ်လေ။

၂။ မဂဘူတာဇနာ-ဟု အဋ္ဌကထာပွင့်သည်ကိုထောက်၍ မဂါ-ပုဒ်ကို “သတ္တဝါတို့သည်"ဟု အနက်ပေးလိုက်၏။မဂ္ဂါ-ဟုရှိသည်ကား အနက်မရ။ သုတ္တနိ၊ ၃၉၇-၌လည်းရှု။

၁၃၇။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒေဝမနုဿာ၊ နတ်လူတို့သည်။ ရူပါရာမာ၊ ရူပါရုံလျှင် မွေ့လျော်ရာ ရှိကုန်၏။ (ဤသုတ်သည် ပဌမရူပါရာမသုတ်နှင့် အလုံးစုံတူ၏။ ပေးမြဲ။)

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၃၈။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ (ဥစ္စာသည်)။ န၊ မဟုတ်။ တံ၊ ထိုသဘောတရားကို။ ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော့။

တံ၊ ထိုသဘောတရားကို။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်သည်ရှိသော်။ ဟိတာယ၊ အစီးအပွါးအလို့ငှါ။ သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှါ။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ (ဤသုတ်သည် စာပိုဒ် ၁၀၁-ပဌမနတုမှာကသုတ်နှင့် အလုံးစုံတူ၏။ ပေးမြဲ။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၃၉။ (ဤသုတ်လည်း စာပိုဒ် ၁၀၂ ဒုတိယနတုမှာက သုတ်နှင့်တူ၏။ ပေးမြဲ။)

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း ။

၁၄၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒသည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။

စက္ခုဿ၊ စက္ခုပသာဒ၏။ ဥပ္ပါဒါယ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။ ယောပိ ဟေတု၊ အကြင်အကြောင်းရင်းသည်၎င်း။ ယောပိ ပစ္စယော၊ အကြင်အထောက်အပံ့ဖြစ်သော အကြောင်းသည်၎င်း။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သောပိ၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။ အနိစ္စော၊ မမြဲ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနိစ္စသမ္ဘူ တံ၊ အနိစ္စကြောင့်ဖြစ်သော။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ ကုတော၊ အဘယ့်ကြောင့်။ နိစ္စံ၊ မြဲသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါအံ့နည်း။ (အကြွင်း လွယ်၏။ ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၄၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုံ၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ စက္ခုဿ၊ ၏။

ဥပ္ပါဒါယ၊ ငှါ။ ယောပိ ဟေတု၊ သည်၎င်း။ ယောပိ ပစ္စယော၊ သည်၎င်း။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သောပိ၊ သည်လည်း။ ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒုက္ခသမ္ဘူတံ၊ ဒုက္ခကြောင့်ဖြစ်သော။ စက္ခု၊ သည်။ ကုတော၊ အဘယ့်ကြောင့်။ သုခံ၊ ချမ်းသာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ နည်း။ (အကြွင်း လွယ်၏၊ ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၄၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စက္ခုံ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ ဝါ၊ အစိုးမရ။ စက္ခုဿ၊ ၏။

ဥပ္ပါဒါယ၊ ငှါ။ ယောပိ ဟေတု၊ သည်၎င်း။ ယောပိ ပစ္စယော၊ သည်၎င်း။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သောပိ၊ သည်လည်း။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ ဝါ၊ အစိုးမရ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနတ္တသမ္ဘူတံ၊ အနတ္တ ကြောင့်ဖြစ်သော။ စက္ခု၊ သည်။ ကုတော၊ အဘယ့်ကြောင့်။ အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ ဘဝိဿတိ၊ နည်း။ (အကြွင်း လွယ်၏ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၄၃။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပါနံ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ အနိစ္စာ၊ ကုန်။

ရူပါနံ၊ တို့၏။ ဥပ္ပါဒါယ၊ ငှါ။ ယောပိ ဟေတု၊ သည်၎င်း။ ကောပိ ပစ္စယော၊ သည်၎င်း။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သောပိ၊ သည်လည်း။ အနိစ္စော၊ မမြဲ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနိစ္စသမ္ဘူတာ၊ ကုန်သော။ ရူပါ၊ တို့သည်။ ကုတော၊ ကြောင့်။ နိစ္စာ၊ မြဲကုန်သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့နည်း။ (အကြွင်း လွယ်၏။ ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၄၄။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပါ၊ တို့သည်။ ဒုက္ခာ၊ ကုန်၏။ (ဤသုတ်လည်း လွယ်၏။)

ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁၄၅။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပါ၊ တို့သည်။ အနတ္တာ၊ ကုန်။ (ဤသုတ်လည်း လွယ်၏။)

ဒွါဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

စတုတ္ထော၊ သော။ ဒေဝဒဟဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုဒေဝဒဟဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။

ဒေဝဒဟော စ၊ ဒေဝဒဟသုတ်၎င်း။ ခဏော စ၊ ခဏသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ရူပါစ၊ ပဌမရူပါရာမသုတ်,ဒုတိယရူပါရာမသုတ်တို့၎င်း။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ နတုမှာကမေဝစ၊ ပဌမနတုမှာကသုတ်, ဒုတိယနတုမှာကသုတ်တို့၎င်း။

ဒုဝေအဇ္ဈတ္တဗာဟိရာ၊ အဇ္ဈတ္တဗာဟိရသဒ္ဒါနှစ်ခုဖြင့် မှတ်အပ်ကုန်သော။ ဟေတုနာပိ၊ ဟေတုသဒ္ဒါဖြင့်လည်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ တယောစ၊ အဇ္ဈတ္တာနိစ္စ ဟေတု ဗာဟိရာနိစ္စဟေတုသုတ်, အဇ္ဈတ္တဒုက္ခဟေတု ဗာဟိရဒုက္ခဟေတုသုတ်, အဇ္ဈတ္တာ နတ္တဟေတု ဗာဟိရာနတ္တဟေတုသုတ်အားဖြင့် သုံးသုတ်တို့၎င်း။ (အစုံ အစုံသုံးသုတ် အသီးအသီးအားဖြင့်ကား ခြောက်သုတ်ဟူလို။) ဣတိ= ဤသည်တည်း။

Issues

Select Version

(SN)Saḷāyatanavaggo

(SN)Saḷāyatanavaggo