၈၄။(သာဝတ္ထိ နိဒါနံမှ ဧတဒဝေါစအထိ ပေးမြဲ။)

ဘန္တေ၊ ရား။ “လောကော လောကောတိ၊ လောက လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဘန္တေ၊ ရား။

ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှသောအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ “လောကောတိ၊ လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ နု ခေါတိ၊ ဆိုအပ်ပါသနည်း ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ ပလောကဓမ္မံ၊ ပျက်စီးတတ်သော သဘောရှိ၏။ အယံ၊ ဤပျက်စီးတတ်သော သဘောရှိသောတရားကို။ အရိယဿ၊ ငါဘုရား၏။ ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။ လောကော၊ လောက ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်မည်သောတရားသည်။ ပလောကဓမ္မံ၊ ပျက်စီးတတ်သောသဘောရှိသနည်း။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ ပလောကဓမ္မံ၊ ၏။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ ပလောကဓမ္မာ၊ ကုန်၏။ စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ ပလောကဓမ္မံ၊ ၏။ စက္ခု သမ္ဖဿော၊ သည်။ ပလောက ဓမ္မော၊ ၏။ ပ။ တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ,ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာ ဝေဒနာသည်လည်း။ ပလောကဓမ္မံ၊ ၏။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသော တရားသည်။ ပလောကဓမ္မံ၊ ၏။

အယံ၊ ဤပျက်စီးတတ်သောသဘောရှိသောစက္ခုပသာဒစသောတရားကို။ အရိယဿ၊ ငါဘုရား၏။ ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။ လောကောတိ၊ လောကဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော သုတ်တည်း။