၃၁၃၊ ဘိက္ခဝေ= တို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဝဍ္ဎီဟိ၊ ကြီးပွါးခြင်းတို့ဖြင့်။ ဝဍ္ဎမာနာ၊ ကြီးပွါးသော။ အရိယသာဝိကာ၊ အရိယာဖြစ်သောတပည့်မသည်။ ဝါ၊ ငါဘုရား၏တပည့်မသည်။ အရိယာယ၊ မြတ်သော။ ဝဍ္ဎိယာ၊ ကြီးပွါးခြင်းဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွါးသည်မည်၏။ ကာယဿ၊ မိမိကိုယ်ခန္ဓာ၏။ သာရာဒါယိနီ စ၊ (သီလသမာဓိစသော) အနှစ်ကိုယူလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဂရာဒါယိနီ စ၊ (သီလသမာဓိစသော)အမြတ်ကို ယူလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။

ကတမေဟိ ပဉ္စဟိ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နှင့်နည်း။

သဒ္ဓါယ၊ သဒ္ဓါတရားဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွါး၏။ သီလေန၊ အကျင့်သီလ(ကိုယ်ကျင့်တရား)ဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။ သုတေန၊ အကြားအမြင်ဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။ စာဂေန၊ ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဝဍ္ဎီဟိ၊ ဤကြီးပွါးခြင်းတို့ဖြင့်။ ဝဍ္ဎမာနာ၊ ကြီးပွါးသော။ အရိယသာဝိကာ၊ သည်။ အရိယာယ၊ သော။ ဝဍ္ဎိယာ၊ ဖြင့်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွါးသည်မည်၏။ ကာယဿ၊ ၏။ သာရာဒါယိနီ စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝရာဒါယိနီ စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ယာဥပါသိကာ၊ အကြင် ဒါယိကာမသည်။ သဒ္ဓါယ စ၊ သဒ္ဓါ တရားဖြင့်၎င်း။ သီလေန စ၊ အကျင့်သီလ(ကိုယ်ကျင့်တရား)ဖြင့်၎င်း။

ပညာယ စ၊ ပညာ ဖြင့်၎င်း။ စာဂေန စ၊ စွန့်ကြဲခြင်းဖြင့်၎င်း။ သုတေန စ၊ အကြားအမြင်ဖြင့်၎င်း။ ဥဘယံ၊ သာရဝရနှစ်ပါးစုံသည်။ ဝဍ္ဎတိ၊ ကြီးပွါး၏။

တာဒိသီ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ သီလဝတီ၊ သီလရှိသော။ သာ ဥပါသိကာ၊ ထို ဒါယိကာမသည်။

ဣဓေဝ၊ ဤဘဝ၌ပင်လျှင်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သာရံ၊ (သီလသမာဓိစသော)အနှစ်ကို။ အာဒီယတိ၊ ယူသည်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

တတိယော၊ သော။ ဗလဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုဗလဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။

ဝိသာရဒါ၊ ဝိသာရဒသုတ်၎င်း။ ပသယှ၊ ပသယှသုတ်၎င်း။ အဘိဘုယျ၊ အဘိဘုယျ သုတ်၎င်း။ ဧကံ၊ ဧကသုတ်၎င်း။ ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သော။

အင်္ဂေန၊ အင်္ဂသုတ်၎င်း။ နာသေန္တိ၊ နာသေန္တိသုတ်၎င်း။ ဟေတု၊ ဟေတုသုတ်၎င်း။ ဌာနဉ္စ၊ ဌာနသုတ်၎င်း။ ဝိသာရဒေါ၊ ပဉ္စသီလဝိသာရဒသုတ်၎င်း။ ဝဍ္ဎိနာ၊ ဝဍ္ဎီသုတ်၎င်း။ (ဣတိ၊ ဤသို့။) ဒသ၊ ဆယ်သုတ်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် စကားတရပ်အပြီးသတ်သတည်း။

မာတုဂါမသံယုတ္တံ၊ မာတုဂါမသံယုတ်သည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။