၂၆၃။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ယေန၊ အကြင် အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ ထိုဘုရားရှိရာအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ဧကမန္တံ၊ တခုသောအရပ်အဖို့၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသော။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ကတမာ နု ခေါ၊ နည်း။
ဝေဒနာ သမုဒယော၊ ဝေဒနာ ဖြစ်ကြောင်းသည်။
ကတမော၊ နည်း။
ဝေဒနာနိရောဓော၊ ဝေဒနာချုပ်ကြောင်းသည်။
ကတမော၊ နည်း။
ဝေဒနာနိရောဓ ဂါမိနီ၊ ဝေဒနာချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်သည်။
ကော၊ နည်း။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းသည်။
ကိန္တိ၊ အဘယ်နည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
တိဿော၊ ၃ပါးကုန်သော။
ဣမာ ဝေဒနာ၊ ဤဝေဒနာတို့သည်။
သုခါ ဝေဒနာ၊ ၎င်း။
ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ၎င်း။
အဒုက္ခမသုခဝေဒနာ၊ ဥပေက္ခာဝေဒနာ၎င်းတည်း။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣမာ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်တို့ကို။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဖဿသမုဒယာ၊ တွေ့ထိမှု (ဖဿ) ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ခံစားမှု (ဝေဒနာ) ဖြစ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဖဿနိရောဓာ၊ တွေ့ထိမှု (ဖဿ) ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
ဝေဒနာနိရောဓော၊ ခံစားမှု (ဝေဒနာ) ချုပ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အရိယော၊ မြတ်သော။
အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော။
အယမေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤလမ်းစဉ်သည်ပင်။
ဝေဒနာနိရောဓဂါမိနီ၊ ဝေဒနာချုပ်ရာ (နိဗ္ဗာန်) သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်တည်း။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မှန်ကန်သောအမြင်၎င်း။
ပ။ သမ္မာသမာဓိ၊ မှန်ကန်ကောင်းမွန်သော တည်ကြည်မှု၎င်းတည်း။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
ယံ သုခံ၊ အကြင်ကိုယ်ချမ်းသာမှု (သုခ) သည်၎င်း။
ယံ သောမနဿံ၊ အကြင်စိတ်ချမ်းသာမှု (သောမနဿ) သည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤသုခသောမနဿသည်။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်တည်း။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ယံ အနိစ္စာ၊ အကြင်မမြဲ။
ယံ ဒုက္ခာ၊ အကြင်ဆင်းရဲ၏။
ယံ ဝိပရိဏာမဓမ္မော၊ အကြင် ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။
အယံ၊ ဤမမြဲခြင်း ဆင်းရဲခြင်း ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောသည်။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်လိုချင်စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။
ယံ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ၊ အကြင်လိုချင်စွဲမက်မှုကို ပယ်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
ဣဒံ၊ ဤလိုချင် စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ပယ်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာတည်း။
၁။ ဝေဒနာဟူသော နောက်ပုဒ်လိင်လိုက်၍ ယာ ဟု ဣတ္ထိလိင်ဖြင့် သီမူ၌ရှိ၏။ ယင်းသို့ရှိသော် အကြင် ဝေဒနာသည် မမြဲ၊ ဆင်းရဲ၏၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဤဝေဒနာသည် ဝေဒနာ၏အာဒီနဝ ဟု အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်၏။ ဝါ၊ ဝေဒနာသည် ဝေဒနာ၏ အာဒီနဝ ဟု အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်နေ၏။ ထိုကြောင့် ယာ ဝေဒနာ အနိစ္စာ ဟု ရှိသော သီမူ မသင့်၊ ယံ ဝေဒနာ အနိစ္စာဟု ရှိသော ဆဋ္ဌမူသာ သင့်မြတ်သောကြောင့် ဆဋ္ဌအတိုင်း ယောဇနာအပ်သည်။
၂။ ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနန္တိ နိဗ္ဗာနံ အာဂမ္မ ပထဝီဓာတုယာ ဆန္ဒရာဂေါ ဝိနီယတိ စေဝ ပဟီယတိစ၊ တသ္မာ နိဗ္ဗာနမဿာ နိဿရဏံ ဟူသော နိဒါနသံယုတ် စာပိုဒ် ၁၁၅-နှင့်အညီ ပေးသည်။ အံ-ဋ္ဌ ၂ စာပိုဒ် ၁၀၄-၌လည်း ဤနည်းတူဖွင့်အပ်၏။
(အထ ခေါ ပနာနန္ဒ မယာ အနုပုဗ္ဗသင်္ခါရာနံမှ အဆုံးတိုင်အောင် စာပိုဒ် ၂၅၉-ရှု၍ပေးလေ။ အာနန္ဒနှင့် ဘိက္ခုမျှသာထူးသည်။)
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။