၃၁၇။ အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ရာ။ ကိမတ္ထိယံ၊ အဘယ်အကျိုးငှါ။ သမဏေ ဂေါတမေ၊ ရဟန်းဂေါတမအထံ၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ဇမ္ဗုခါဒက။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲကို။ ပရိညတ္တံ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းအကျိုးငှါ။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရား၏အထံတော်၌။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတ္တရာ။

ဧတဿ ဒုက္ခဿ၊ ဤဝဋ်ဆင်းရဲကို။ ပရိညာယ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းအကျိုးငှါ။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါသလော။ ပဋိပဒါ၊ သည်။ အတ္တိ ပန၊ သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်ပြီ။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ဇမ္ဗုခါဒက။ ဧတဿ ဒုက္ခဿ၊ ကို။ ပရိညာယ၊ ငှါ။

မဂ္ဂေါ၊ သည်။ အတ္ထိခေါ၊ သာလျှင်တည်း။ ပဋိပဒါ၊ သည်။ အတ္ထိ ခေါ၊ သာလျှင်တည်း။ (အကြွင်းတူ၏။)

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း ။