၂၅၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တိသော၊ ၃-ပါးကုန်သော။ ဣမာ၊ ဤသည်တို့သည်။ ဝေဒနာ၊ တို့တည်း။

ကတမာ တိသော၊ အဘယ် ၃-ပါးတို့နည်း။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမာ ခေါ၊ ဤသည်တို့သည်။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ ပြီးပြီ။

သုခံဝါ၊ သုခဝေဒနာလည်းဖြစ်သော။ ယဒိ၊ ထိုမြို့။ ဒုက္ခံဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာလည်းဖြစ်သော။ သဟ၊ သုခဒုက္ခဝေဒနာတို့နှင့်တကွ။ အဒုက္ခမသုခံ၊ သုခလည်းမဟုတ် ဒုက္ခလည်းမဟုတ်သော ဥပေက္ခာဝေဒနာလည်းဖြစ်သော။ (ကိဉ္စိ၌စပ်။) အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။ ဗဟိဒ္ဓါ စ၊ သူတပါး၏လည်းကောင်း။ (အဇ္ဈတ္တဉ္စ ဗဟိဒ္ဓါစာတိ အတ္တနော စ ပရဿ စ၊ဋ္ဌ။) ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ယံဝေဒိတံ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

မောသဓမ္မံ၊ ပျောက်ပျက်ခြင်းသဘောရှိသော။ ပလောကိနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိသော။ ဧတံ၊ ဤဝေဒနာကို။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲပါတကားဟူ၍။ ဉတွာန၊ သိပြီး၍။

ဖုဿဖုဿ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရောက်၍ရောက်၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝယံ၊ အပျက်ကို။ ပဿံ၊ ရှုလတ်သော်။ တတ္ထ၊ ထိုဝေဒနာ၌။ ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်ခြင်းကင်း၏။ ဣတိ၊ ပြီးပြီ။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။