၉၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဇာ၊ တဏှာသည်။ ရောဂေါ၊ နာကျင်တတ်သည်ဖြစ်၍ ရောဂါမည်၏။ ဧဇာ၊ တဏှာသည်။ ဂဏ္ဍော၊ ယိုစီးတတ်သည်ဖြစ်၍ အိုင်းအနာမည်၏။ ဧဇာ၊ တဏှာသည်။ သလ္လံ၊ စူးဝင်တတ်သည်ဖြစ်၍ ငြောင့်တံသင်းမည်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။ တထာဂတော၊ ငါဘုရားသည်။ အနေဇော၊ တဏှာမှ ကင်းသည်ဖြစ်၍။ ဝီတသလ္လော၊ ကင်းသောကြောင့်တံသင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ “အနေဇော၊ ၍။ ဝီတသလ္လော၊ ၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေလို၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေပိ အာကင်္ခေယျ၊ အကယ်၍အလိုရှိငြားအံ့။ (ဧဝံသတိ၊ ဤသို့အလိုရှိသော်။) စက္ခုံ၊ စက္ခုပသာဒကို။ နမညေယျ၊ မအောက်မေ့ မမှတ်ထင်ရာ။ စက္ခု သ္မိံ၊ ၌။ န မညေယျ၊ ရာ။ စက္ခုတော၊ မှ။ န မညေယျ၊ ရာ။ စက္ခု၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ နမညေယျ၊ ရာ။

ရူပေ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ နမညေယျ၊ ရာ။ ရူပေသု၊ တို့၌။ န မညေယျ၊ ရာ။ ရူပတော၊ မှ။ နမညေယျ၊ ရာ။ ရူပါ၊ တို့သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။ ပ။ တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာကိုလည်း။ နမညေယျ၊ ရာ။ တသ္မိမ္ပိ၊ ၌လည်း။ န မညေယျ၊ ရာ။ တတောပိ၊ မှလည်း။ န မညေယျ၊ ရာ။ တံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တိကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။ (အကြွင်းပေးလေ၊ စာပိုဒ် ၃၀-၃၁-၌အကျယ် ပေးခဲ့ပြီ။) သော၊ ထိုရဟန်းသည်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အမညမာနော၊ မအောက်မေ့ မမှတ်ထင်သည်ရှိသော်။ လောကေ၊ ၌။ ကိဉ္စိပိ၊ တစုံတခုသောတရားကိုလည်း။ န ဥပါဒိယတိ၊ မစွဲလမ်း။ ဝါ၊ မယူ။ အနုပါဒိယံ(အနုပါဒိယန္တော)၊ သော်။

န ပရိတဿတိ၊ မတောင့်တ။ အပရိတဿံ(အပရိတဿန္တော)၊ သော်။ ပစ္စတ္တညေဝ၊ မိမိကိုယ်တိုင်သာလျှင်။

ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ကိလေသာငြိမ်း၏။ (မေ၊ ငါ့အား။)

ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ (မေ၊ သည်။) ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။ ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ပြုအပ်သော ၁၆-ပါးသော မဂ်ကိစ္စကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္ထာယ၊ ဤ ၁၆-ပါးသော မဂ်ကိစ္စအကျိုးငှါ။ အပရံ၊ တပါးသောပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့်သိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့် တော်မူ၏။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။