၆၂။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဝေါ၊ တို့အား။ (အဟံ၊ သည်။) သဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနာယ၊ ငှါ။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။

တံ ဝစနံ၊ ကို။ (တုမှေ၊ တို့သည်။ ကိံ မညထ၊ အသို့အောက်မေ့မှတ်ထင်ကြကုန်သနည်း။

စက္ခု၊ သည်။ နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။ အနိစ္စံ ဝါ၊ မမြဲသလော။

ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အနိစ္စံ၊ မမြဲပါဘုရား။ (ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ထားပြီ။)

ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒသည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ တံ၊ ထိုမမြဲသောစက္ခုပသာဒသည်။ ဒုက္ခံဝါ၊ ဆင်းရဲလေလော။ သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာလေလော။ (ဣတိ၊ ၏။)

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲပါဘုရား။ (ဣတိ၊ ပြီ။)

ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒသည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိ၏။ တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒကို။

“ဧတံ၊ ဤစက္ခုပသာဒသည်။ မမ၊ ငါ၏ (ဥစ္စာတည်း)။ ဧသော၊ သည်။ အဟံ၊ သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော၊ သည်။ မေ၊ ၏။ အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း”ဟူ၍။

သမနုပဿိတုံ၊ ကောင်းစွာ အဖန်တလဲလဲရှုခြင်းငှါ။ ကလ္လံ နု၊ သင့်ပါသလော။ (ဣတိ၊ ၏။) ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧတံ၊ ဤသို့ကောင်းစွာ အဖန်တလဲလဲရှုခြင်းသည်။ နော ဟိ(ယုတ္တံ)၊ မသင့်ပါဘုရား။ (အကြွင်းကို ရှေးနည်းမှီး၍ ပေးလေ လွယ်၏။)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ အဝိဇ္ဇာဝဂ္ဂေါ၊ အဝိဇ္ဇာဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။

အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာပဟာနသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ သံယောဇနာ၊ သံယောဇန ပဟာနသုတ်, သံယောဇနသမုဂ္ဃါတသုတ်တို့၎င်း။ အာသဝေန၊ အာသဝသဒ္ဒါဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ ဒုဝေ၊ အာသဝပဟာနသုတ်,အာသဝသမုဂ္ဃါတသုတ် နှစ်သုတ် ကို၎င်း။

အပရေ၊ တပါးကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ အနုသယာ၊ အနုသယပဟာနသုတ်, အနုသယသမုဂ္ဃါတသုတ်တို့၎င်း။ ပရိညာ၊ သဗ္ဗုပါဒါနပရိညာသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပရိယာဒိန္နံ (ပရိယာဒိန္နာ)၊ ပဌမသဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနသုတ်, ဒုတိယသဗ္ဗုပါဒါနပရိယာဒါနသုတ်တို့၎င်းတည်း။

တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်ဟူ၍။ ပဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ပြီ။