Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā
Kathāvatthupakaraṇa-mūlaṭīkā

2. Okāsasaccikaṭṭho

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁၁။ **သဗ္ဗတ္ထာ**တိ၊ ဟူသောပုဒ်၏။ သဗ္ဗသ္မိံ သရီရေတိ၊ ဟူ၍။ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ (ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူထိုက်၏။) ဣတိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဒဿန္တော၊ ပြလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ **သရီရံ သန္ဓာယာ**တိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ ဆိုပြီ။
**တတ္ထာ**တိ၊ ကား ။ တသ္မိံ သံခိတ္တပါဌေ၊ ထိုချုံးအပ်သောပါဌ်၌။
(“အာပဇ္ဇတိ”၌ စပ်။) **ယသ္မာ သရီရံ။ပေ။သကဝါဒိဿာ**တိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤ စကားဖြင့်။ ကေနစိ၊ တစုံတခုသော။ သဘာ ဝေန၊ သဘောအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤ အနက်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဝါ၊ ဆိုရာ ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ဟိ၊ မှန်။ [ (တနည်း)ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတေန၊ ဤ စကားဖြင့်။ ကေနစိ၊ သော။ သဘာဝေန၊ အားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ အယံအတ္ထော ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိညာယတိ၊ နည်း။ ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။]
ကေနစိ သဘာဝေန၊ တစုံတခုသော သဘောအားဖြင့်။ ဥပလဗ္ဘမာနဿ၊ ရအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သရီရတဒညဝိမုတ္တော၊ ကိုယ်ဟူသော ဩကာသ, ထို ကိုယ်မှတပါး ဗဟိဒ္ဓ ဟူသော ဩကာသမှ လွတ်သော။ ဥပလဒ္ဓိဩကာသော၊ ပညာဖြင့် ကပ်၍ ရှုမှတ်သည်ရှိသော် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရခြင်း၏ တည်ရာသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိတော့။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေန၊ ဤစကားဖြင့်။ [ဒေသနှင့် စပ်၍ တစုံတခုသော ကိုယ်တွင်းကိုယ်ပ၌ ပယ်ခြင်းကိုဆိုကြောင်းဖြစ်သောစကားဖြင့်၊ ကေနစိ သဘာဝေန ။ ပေ ။ ဝုတ္တော ဟောတိ။ ဣတိ ဝိညာယတိ။]၁။ ဧတေန ။ ပေ ။ ဝုတ္တော ဟောတိ။ ။"ယသ္မာ သရီရံ သန္ဓာယ ။ ပေ ။ သကဝါဒိဿာတိ” သည် အဋ္ဌကထာစကားတည်း၊ ထိုစကားအရ "သဗ္ဗတ္ထ န ဥပလဗ္ဘတိ-အလုံးစုံသော ကိုယ်၌ ပုဂ္ဂလကို မရအပ်သလော”ဟု မေးရာဝယ် “အာမန္တာ”ဟု ဖြေလျှင် “အလုံးစုံသော ကိုယ်၌ ပုဂ္ဂလကို မရအပ်၊ ကိုယ်မှ အပြင်ပ ဖြစ်သော ဗဟိဒ္ဓ၌ ရအပ်၏”ဟု ခွင့်ပြုရာရောက်၏၊ ထို့ကြောင့် “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ” ဟု သကဝါဒီက ပယ်သည်၊ ထိုသို့ ပယ်ခြင်းကို ကောက်ချက်ချလျှင် “ကိုယ်တွင်း ကိုယ်ပ ၂-ဌာန၌ မည်သည့်သဘောအားဖြင့်မျှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရအပ်’ဟု ဆိုလိုရာ ရောက်သည်။ ၂။ န ဟိ ။ ပေ။ အတ္တီတိ။ ။ဒဠီကာရဏ ၂-နည်း အနက်ပေးထားသည်၊“ ဘာကြောင့် မည်သည့် သဘောအားဖြင့်မျှ ပုဂ္ဂလကို မရအပ်” ဟု ဆိုလိုရာ ရောက်ကြောင်း သိနိုင်သနည်းဟူမူ... ပုဂ္ဂလကို ရဖို့ရာ အရပ်သည် ကိုယ်သော်လည်း ဖြစ်စရာရှိ၏၊ ကိုယ်မှ ပြင်ပ ဗဟိဒ္ဓသော်လည်း ဖြစ်စရာရှိ၏၊ ထို ၂-မျိုးမှ တပါးပုဂ္ဂလကို ရဖို့ရာ အရပ်မရှိတော့။ န ထို့ကြောင့် “ ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်ခြင်းသည် မည်သည့်သဘောအားဖြင့်မျှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မရအပ်-ဟု ဆိုလိုရာရောက်ကြောင်း သိနိုင် ပါသည်-ဟူလို။