၁၉၃။ **အဘိညာနုယောဂါဒိဝသေန အရဟတ္တသာဓနာ**တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
“နနု အတ္ထိ ကောစိ ဣဒ္ဓိံ ဝိကုဗ္ဗတီတိ။ နနု ။ပေ။ ဝိကုဗ္ဗတိ”၊ အစရှိသော။
ဝါ၊ နနု၊ပေ၊ဝိကုဗ္ဗတိ အတူရှိသော။
အဘိညာနုယောဂေါ စ၊ အဘိညာဉ်ကို မေးစိစစ်ခြင်းကို၎င်း။
“ဟဉ္စိ အတ္ထိ ကောစိ ဣဒ္ဓိံ ဝိကုဗ္ဗတီတိ၊ ဟူသော။
ဌပနာ စ၊ ဌပနာကို၎င်း။
“တေန ဝတ ရေ”တိအာဒိ၊ အစရှိသော။
ပါပနာ စ၊ ပါပနာကို၎င်း။
အာဒိသဒ္ဒသင်္ဂဟိတော၊ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သိမ်းယူအပ်သော။
အတ္ထောဝ၊ အနက်ဟူ၍သာ။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။အနုဋီကာ။ ။သဗ္ဗေသံ အာပန္နတ္တာ တိ ဟေဋ္ဌာ ဝုတ္တနယေန (“အပိစ”တက်သော နည်းအားဖြင့်) သဗ္ဗေသံ ဝိကပ္ပါနံ အနုက္ကမေန အာပန္နတ္တာ နာယမနူယောဂေါ ကတောတိ ယောဇနာ။ ဝကေကဿေဝါတိ တေသု ဝိသုံ ဝိသုံ ဧကေကဝဿေအာပန္နတ္တာ။ တန္တိဝသေန ပန တေ ဝိကပ္ပါ ဧကစ္ဈံ ဒဿေတွာ (အယံ အနုယောဂေါ ကတော-၌ စပ်။)အနူ။
၁။ ပုရိမနုယေနေဝါ တိဝတေန။ ။အဆုံး၌ ပြဿနာ ၄-ခုကို စုပေါင်း၍ မေးသောကြောင့် ပယ်ရခြင်း၏ အကြောင်းကို၎င်း, ဝန်ခံရခြင်း၏ အကြောင်းကို၎င်း, သယံကတ စသော အပြစ်ရောက်ပုံကို၎င်း, ရှေ့ (၁၇၁) စသည်၌ ပြခဲ့ပြီ" ထို ပြအပ် ခဲ့သော နည်းအတိုင်းပင်ထို အကြောင်း အားလုံးကို ဤ ပြဿနာတစ်ခု၌ ပေါင်း၍ ယှဉ်ပါစေ၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း- ပြဿနာ ၄-ခုကိုပေါင်း၍ မေးအပ်သောကြောင့်တည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤအရဟတ္တသာဓနာဟူသောပါဌ်၌။
အာသဝက္ခယဉာဏံ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်ကို။
အဘိညာ၊ အဘိညာဉ်ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တဒဘိညာဝတော၊ ထိုအာသဝက္ခယဉာဏ် ဟူသော အဘိညာဉ်ရှိသော။
အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သာဓနံ၊ ပြီးစေခြင်းကို။
**အရဟတ္ထသာဓနာ**တိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော)အာဟ၊ ဆိုပြီ။
["ရဟန္တာကို ပြီးစေရုံမျှဖြင့် အရဟတ္တကို ပြီးစေနိုင်မည်လော”ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် “အရဟတော ဟိ”စသည်ကို မိန့်။]
ဟိ၊ မှန်။
အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သာဓနာ၊ ပြီးစေခြင်းသည်။
တဗ္ဘာဝဿစ၊ ထို ရဟန္တာ၏ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ရာအရဟတ္တဖိုလ်ကိုလည်း။
သာဓနာ၊ ပြီးစေနိုင်သည်။
ဟောတိ ယေဝ၊ ဖြစ်သည်သာ။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
အဘိညာနုယောဂဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။