**ဇာတိယာ သတ္တဝဿောဟ**န္တိ အာဒိံကံ၊ သည်။
အာယသ္မတော အသနဗောဓိယတ္ထေရဿ၊ ၏။
အပဒါနံ၊ တည်း။
အယမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ပုရိမဗုဒ္ဓေသု၊ တို့၌။
ကတာဓိကာရော၊ သည်။
ဟုတွာ၊ (ထည့်)။
တတ္ထ တတ္ထ ဘဝေ၊ ၌။
ဝိဋ္ဋူပနိဿယာနိ၊ ကုန်သော။
ပုညာနိ၊ တို့ကို။
ဥပစိနန္တော၊ လျက်။
တိဿဿ၊ တိဿမည်သော။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ကာလေ၊ ၌။
အညတရသ္မိံ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော (ဝါ) မထင်ရှားသော။
ကုလဂေဟေ၊ အမျိုးအိမ်၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ သည်။
ဝုဒ္ဓိပ္ပတ္တော၊ ကြီးပြင်းခြင်းသို့ရောက်သည်။
သုခပ္ပတ္တော၊ ချမ်းသာခြင်းသို့ ရောက်သည်။
သာသနေ၊ ၌။
ပသန္နော၊ ကြည်ညိုသည်။
ဟုတွာ၊ (ထည့်)။
အသနဗောဓိတော၊ ပိတောက်ဗောဓိပင်မှ။
ဖလံ၊ အသီးကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
တတော၊ ထိုအသီးမှ။
ဝုဋ္ဌိတဗောဓိတရုဏေ
**ဝုဋ္ဌိတဗောတရုဏော**။ ။ဗုဇ္ဈတိဧတ္ထာတိ ဗောဓိ၊ ဗုဓ+ဣ+အဝဂမနေဗောဓနေဝါ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းအနက်၌၊ ဗောဓိပင်။ ဗောဓိ တရုဏော ဗောဓိတရုဏော၊ပျိုရွယ်သော ဗောဓိပင်၊ဝုဋ္ဌဟတီတိ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထလာ, ပေါက်လာသော၊ ဝိ,ဥ ဋ္ဌာ+တ၊ဂတိနိဝတ္တိမှိ- သွားခြင်း၏ ဆုတ်နစ်ခြင်း၌၊ ဝုဋ္ဌိတော ဗောဓိတရုဏော ဝုဋ္ဌိတဗောဓိတရုဏော= ထလာ ပေါက်လာသော ဗောဓိပင်ပျို။
၊ တက်လာ ထလာသော (ဝါ) ပေါက်လာသော ဗောဓိပင်ပျိုတို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဗောဓိံ၊ ဗောဓိပင်ကို။
ရောပေသိ၊ စိုက်ပျိုးသည်။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ပူဇီယမာနေ၊ ပူဇော်အပ်သည်ရှိသော်(ထည့်)။
န ဝိနဿတိ၊ မပျက်စီးနိုင်။
တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဥဒကာသိဉ္စနာဒိကမ္မေန၊ ရေလောင်းခြင်းအစရှိသော အလုပ်ဖြင့်။
ရက္ခိတွာ၊ စောင့်ရှောက်၍။
ပူဇေသိ၊ ပူဇော်ပြီ။
[ယထာတထာ၊ ဥပမာမဟုတ်၊ ယင်းသို့ ထုတ်မူ၊ တထာစပ်ရာ၊ ကြိယာသည်၊ မှန်စွာလက္ခဏဖြစ်မြဲတည်း]
သော၊ ထိုသူသည်။
တေန ပုညေန၊ ထိုကောင်းမှုကံကြောင့်။
ဒေဝမနုဿေသု၊ နတ်လူတို့၌။
သမ္ပတ္တိယော၊ တို့ကို။
အနုဘဝိတွာ၊ ၍။
ဣမသ္မိံ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒေ၊ ၌။
ကုလဂေဟေ၊ ၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ သည်။
ပရိပက္ကသမ္ဘာရတ္တာ၊ ရင့်ကျက်သော ကောင်းမှုအဆောက်အဦး ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သတ္တဝဿိကောဝ၊ ခုနစ်နှစ်အရွယ်ရှိသည်။
သမာနော ဧဝ၊ ဖြစ်သော်သာလျှင်။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရှင်ပြု၍။
ခုရဂ္ဂေယေဝ၊ ဆံချခြင်းကိစ္စ၏ အဆုံး၌ပင်လျှင် (ဝါ) သင်ဓုန်းအမှု၏ အဆုံး၌ပင်လျှင်။
အရဟတ္တံ၊ သို့။
ပါပုဏိ၊ ရောက်ပြီ။
ပုရာကတပုညနာမေန၊ ရှေး၌ ပြုအပ်ခဲ့ဖူးသော ကောင်းမှု၏အမည်ဖြင့်။
**အသနဗောဓိယတ္ထေရော**တိ၊ ဟူ၍။
ပါကဋော၊ ပြီ။
သော၊ ထိုမထေရ်သည်။
ပုဗ္ဗသမ္ဘာရံ၊ ရှေးကောင်းမှုအဆောက်အဦးကို။
မနုဿရိတွာ၊ အောက်မေ့အမှတ်ရ၍။
သောမနဿဇာတော၊ သည်။
ဟုတွာ၊ (ထည့်)။
ပုဗ္ဗစရိတာပဒါနံ၊ ကို။
ပကာသေန္တော၊ သော်။
ဇာတိယာ သတ္တဝဿောဟန္တိအာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဇာတိယာ သတ္တဝဿောဟံ-အစရှိသော စကားရပ်၌။
**ဇာတိယာ**တိ၊ ကား။
မာတုဂဗ္ဘတော၊ အမိဝမ်းကြာတိုက်မှ။
နိက္ခန္တကာလတော၊ ထွက်လာရာအခါမှ။
ပဋ္ဌာယာ၊ အစပြု၍။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
သတ္တဝဿော၊ ခုနစ်နှစ်အရွယ်ဖြစ်သော။
ပရိပုဏ္ဏသရဒေါ၊ ပြည့်သော နှစ်ရှိသော။
အဟံ၊ ငါသည်။
လောကနာယကံ၊ လောကသုံးပါး၏ ရှေ့ဆောင်ဖြစ်သော။
တိဿံ၊ တိဿမည်သော။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဒ္ဒသံ၊ ဖူးမြင်ရပြီ။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
**ပသန္နစိတ္တော သုမနော**တိ၊ ကား။
ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်။
ပသန္နအနာလုဠိတအဝိကမ္ပိတစိတ္တော၊ ကြည်လင်၍, မနောက်ကျု မတုန်လှုပ်သော စိတ်ရှိသော။
သုမနော သုန္ဒရမနော၊ ကောင်းသော စိတ်ရှိသော။
သောမနဿဟဂတစိတ္တော၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စိတ်ရှိသော။
(အဟံ၊ ၌စပ်)။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
**တဿဿာဟံ ဘဂဝတော**တိ၊ ကား။
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
ဇာတော၊ လွတ်မြောက်၍ ဖြစ်လာသူတည်း။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
တိဿော၊ တိဿမည်၏။
သော၊ ထိုတိဿဘုရားရှင်သည်။
မာတုဂဗ္ဘတော၊ အမိ၏ဝမ်းကြာတိုက်မှလည်းကောင်။
မနုဿဇာတိတော၊ လောကီလူဇာတ်မှလည်းကောင်း။
ပဉ္စက္ခန္ဓတော စ၊ ခန္ဓာငါးပါးအစုမှလည်းကောင်း။
မုတ္တော၊ လွတ်မြောက်သည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဇာတော နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်သူတည်း။
ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားသည်။
ဇာတောတိ၊ ဖြစ်သူတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
တိဿဿ၊ တိဿမည်သော။
တာဒီနော၊ တာဒီဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော။
တဿ ဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားရှင်၏။
လောကဇေဋ္ဌဿ၊ လောကလူသားတို့၏အကြီးအမှူးဖြစ်သော ဘုရားရှင်၏။
ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။
အသနဗောဓိံ၊ ပိတောက်ဗောဓိပင်ကို။
ရောပယိံ၊ စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္ဗန္ဓော၊ ကို။
ကာတဗ္ဗော၊ ၏(ထည့်)။
**အသနော နာမဓေယျေနာ**တိ၊ ကား။
နာမပညတ္တိယာ၊ နာမပညတ်အားဖြင့်။
နာမသညာယ၊ နာမည်အားဖြင့်။
အသနော နာမ၊ အသနမည်သော။
အသနရုက္ခော၊ ပိတောက်ပင်ဟူသော။
ဗောဓိ၊ ဗောဓိပင်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဓရဏီရုဟပါဒပေါတိ
ဓရဏီရုဟပါဒပေါ။ ။ဝလ္လိရုက္ခပဗ္ဗတဂင်္ဂါသာဂရာဒယော ဓာရေတီတိ ဓရဏီ၊ ဓရ+ယု+ဤ၊ ဓာရဏေ- ဆောင်ခြင်းအနက်၌။ ရုဟတီတိရုဟော၊ ရုဟ+အ၊ ဇနနေ- ဖြစ်ခြင်းအနက်၌။ ဓရဏိယံ ရုဟော-ဓရဏီရုဟော၊ ပါဒေန (ပါဒသင်္ခါတမူလေန) ပိဝတီတိပါဒပေါ၊ ပါဒ ပါ+ကွိ၊ ပါနေ- သောက်ခြင်းအနက်၌၊ ဓရဏီရုဟော စ သော ပါဒပေါစာတိ ဓရဏီရုဟပါဒပေါ။
၊ ကား။
ဝလ္လိရုက္ခပဗ္ဗတဂင်္ဂါသာဂရာဒယော၊ နွယ်ပင်, တောင်, ဂင်္ဂါမြစ်, သမုဒ္ဒရာအစရှိသည်တို့ကို။
ဓာရေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဓရဏီ၊ ဓရဏီမည်၏။
သာ၊ ထိုဓရဏီဟူသည်။
ကာ၊ အဘယ်နည်း?။
ပထဝီ၊ မြေကြီးတည်း။
တဿံ၊ ထိုမြေကြီးပေါ်၌။
ရုဟတိ၊ တက်ရောက်တတ်၏ (ဝါ) ပေါက်တတ်၏။
ပတိဋ္ဌဟတိ၊ တည်တတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဓရဏီရုဟော၊ ဓရဏီရုဟမည်၏။
ပါဒေန၊ ခြေဖြင့်။
ပိဝတိ၊ သောက်တတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ပါဒပေါ၊ ပါဒပမည်၏။
ပါဒသင်္ခါတေန၊ ခြေဟုဆိုအပ်သော။
မူလေန၊ အမြစ်ဖြင့်။
သိဉ္စိတောဒကံ၊ သွန်းလောင်းအပ်သော ရေကို။
ပိဝတိ၊ သောက်တတ်၏။
အာပေါရသံ၊ ရေ၏ အရသာကို။
သိနေဟံ၊ အစိုဓာတ်, အစေးဓာတ်ကို။
ဓာရေတိ၊ ဆောင်ယူတတ်၏။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဓရဏီရုဟော စ၊ ဓရဏီရုဟလည်းမည်၏။
သော၊ ထိုဓရဏီရုဟဟူသည်။
ပါဒပေါ စ၊ ပါဒလည်းမည်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ဓရဏီရုဟပါဒပေါ၊ ဓရဏီရုဟပါဒပ မည်၏။
ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။
အသနံ၊ ပိတောက်မည်သော။
တံ ဗောဓိံ၊ ထိုဗောဓိပင်ကို။
ပဉ္စဝဿာနိ၊ ငါးနှစ်ပတ်လုံး။
**ပရိစရိံ**၊ ပြုစုပြီ။
ပေါသေသိံ၊ မွေးမြူစောင့်ရှောက်ပြီ။
ဣတိ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
**ပုပ္ဖိတံ ပါဒပံ ဒိသွာ**တိ၊ ကား။
မယာ၊ ငါသည်။
ပေါသိတံ
ပေါသိတံ။ ။ပေါသီယတေတိ ပေါသိတော (ပါဒပေါ)၊ ပုသ+တ၊ ပေါသနေ- မွေးမြူခြင်းအနက်။
၊ စောင့်ရှောက်မွေးမြူအပ်သော (ဝါ) စိုက်ပျိုးမွေးမြူအပ်သော။
ပုပ္ဖိတံ
ပုပ္ဖိတံ။ ။ပုပ္ဖါနိ သဉ္ဇာတာနိ အဿာတိ ပုပ္ဖိတော (ပါဒပေါ)၊ လွန်စွာ ပွင့်သောအပွင့်ရှိသော ဗောဓိပင်၊ "သဉ္ဇာတံ ကာရတာဒိတွိတော"သုတ်ဖြင့် ဣတ- ပစ္စည်းသက်။
၊ ပင်လုံးကျွတ်မျှပွင့်သော။
အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုဗ္ဗတ္ထာ**အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖတ္တာ။ ။အဋ္ဌကထာ၌ ဤပါဌ်သာ တွေ့ရသည်၊ အစ္ဆရ-ဟု ရှိမှု နပုလ္လိင်၊ အစ္ဆရ-ဟု ရှိမှု ဣတ္ထိလိင်၊ အစ္ဆရံ- ကို အံ့ဩမှုအနက်ပြန်ဆိုပါက အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖတ္တာကို "အံ့ဩခြင်းငှာထိုက်သော ဖြစ်သော(ပွင့်သော)ပန်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်"ပြန်ဆိုသင့်၏၊ ဤအလို "ဘဝတီတိ ဘူတံ၊ ဘူတံပုပ္ဖံ ဘူတပုပ္ဖံ၊ အစ္ဆရဿ (အစ္ဆရာယ) ယောဂ္ဂံ အစ္ဆရယောဂ္ဂံ၊ အစ္ဆရယောဂ္ဂံ ဘူတပုပ္ဖံ ယဿာတိ အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖော၊ (ပါဒပေါ)၊ အံ့ဩလောက်သောပွင့်သောပန်းရှိသော ဗောဓိပင်၊အစ္ဆယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖဿ ဘာဝေါ အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖတ္တံ။အံ့ဩလောက်အောင် ပွင့်သောပန်းရှိသော ဗောဓိပင်၏ အခြင်းအရာပုံသဏ္ဌာန်၊ အစ္ဆရသဒ္ဒါနပုံလိင်၊ အံ့ဩခြင်းအနက်ဟော။
အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုဗ္ဗတ္တာ- ဤကဲ့သို့ တိပိဋကပါဠိမြန်မာအဘိဓာန်ကျမ်းအတွဲ (၂)၊နှာ-၈၇၀၊ အဗ္ဘုတပုဒ်အဖွင့်၌ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏၊ မိမိရေးသော အဋ္ဌာကထာပါဌ် ၌ကား"အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖတ္တာ-ဟု တွေ့ရ၏၊ အဘိဓာန် အလိုအားဖြင့်-
န ဘဝီတိ အဘူတံ+န ဘူ+တ၊ ဘုဝိ- ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းအနက်၌၊ ပုဗ္ဗေအဘူတံ အဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေ့နောက်ပြန်၊ ရှေးကမဖြစ်ဖူး ယခုအဖြစ်ထူးမှု၊ အစ္ဆရာယ ပဟရဏံ အစ္ဆရာ-ပဟရဏံ၊အစ္ဆရာ,ပ ဟရ+ယု၊ ပဟရဏေ- ပုတ်ခတ်ခြင်း အနက်၌၊ လက်ဖျစ်တီးခြင်း၊ အစ္ဆရပဟရဏဿယောဂ္ဂံ အစ္ဆရယောဂ္ဂံ၊ ပဟရဏပုဒ် အကြေကြံ၊ အစ္ဆရာယောဂ္ဂံ အဘူတပုဗ္ဗံ အစ္ဆရာယောဂ္ဂဘူတပုဗ္ဗံ၊ လက်ဖျစ်တီးခြင်းငှာထိုက်သော ရှေးမဖြစ်ဖူး ယခုအဖြစ်ထူးသောပန်းပွင့်သည်၏အဖြစ်၊ အစ္ဆရာသဒ္ဒါ ဣတ္ထိလိင်၊ လက်ဖျစ် အနက်ဟော။ ၊ ရှေးကမဖြစ်ဖူး ယခုမှ အဖြစ်ထူးသဖြင့် လက်ဖျစ်ရိုက်တီးအံချီးခြင်းငှာ ထိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် (ပုပ္ဖတ္တာ- ဟုရှိ)။ **အဗ္ဘုတံ**၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော။ လောမဟံသကရဏံ၊ ကြက်သီးမွေးညှင်း ထခြင်းကို ပြုတတ်သော။ တံ အသနဗောဓိရုက္ခံ၊ ထိုပိတောက်ဗောဓိပင်ကို။ ဒိသွဦ၊ မြင်၍။ **သကံ ကမ္မံ**အတ္တနောကမ္မံ၊ မိမိ၏ ကောင်းမှုကံကို။ ပကိတ္တေန္တော ပကိတ္တေန္တော။ ။ကိတ္တေတီတိ ကိတ္တေန္တော၊ ကိတ္တ+ဏေ+အန္တ။ သံသဒ္ဒနေ- နှစ်သိမ့်စေလို ကောင်းစွာပြောဆိုခြင်း၌၊ ပကာရေန ကိတ္တေန္တော ပကိတ္တေန္တော။ ၊ ချီးမွမ်းလျက်။ ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ကထယန္တော၊ ချီးမွမ်းလျှောက်ထားလျက်။ ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌဿ၊ ဘုရားမြတ်၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ အဂမာသိံ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုဗ္ဗတ္တာ- ဤကဲ့သို့ တိပိဋကပါဠိမြန်မာအဘိဓာန်ကျမ်းအတွဲ (၂)၊နှာ-၈၇၀၊ အဗ္ဘုတပုဒ်အဖွင့်၌ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏၊ မိမိရေးသော အဋ္ဌာကထာပါဌ် ၌ကား"အစ္ဆရယောဂ္ဂဘူတပုပ္ဖတ္တာ-ဟု တွေ့ရ၏၊ အဘိဓာန် အလိုအားဖြင့်-
န ဘဝီတိ အဘူတံ+န ဘူ+တ၊ ဘုဝိ- ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းအနက်၌၊ ပုဗ္ဗေအဘူတံ အဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေ့နောက်ပြန်၊ ရှေးကမဖြစ်ဖူး ယခုအဖြစ်ထူးမှု၊ အစ္ဆရာယ ပဟရဏံ အစ္ဆရာ-ပဟရဏံ၊အစ္ဆရာ,ပ ဟရ+ယု၊ ပဟရဏေ- ပုတ်ခတ်ခြင်း အနက်၌၊ လက်ဖျစ်တီးခြင်း၊ အစ္ဆရပဟရဏဿယောဂ္ဂံ အစ္ဆရယောဂ္ဂံ၊ ပဟရဏပုဒ် အကြေကြံ၊ အစ္ဆရာယောဂ္ဂံ အဘူတပုဗ္ဗံ အစ္ဆရာယောဂ္ဂဘူတပုဗ္ဗံ၊ လက်ဖျစ်တီးခြင်းငှာထိုက်သော ရှေးမဖြစ်ဖူး ယခုအဖြစ်ထူးသောပန်းပွင့်သည်၏အဖြစ်၊ အစ္ဆရာသဒ္ဒါ ဣတ္ထိလိင်၊ လက်ဖျစ် အနက်ဟော။ ၊ ရှေးကမဖြစ်ဖူး ယခုမှ အဖြစ်ထူးသဖြင့် လက်ဖျစ်ရိုက်တီးအံချီးခြင်းငှာ ထိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် (ပုပ္ဖတ္တာ- ဟုရှိ)။ **အဗ္ဘုတံ**၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော။ လောမဟံသကရဏံ၊ ကြက်သီးမွေးညှင်း ထခြင်းကို ပြုတတ်သော။ တံ အသနဗောဓိရုက္ခံ၊ ထိုပိတောက်ဗောဓိပင်ကို။ ဒိသွဦ၊ မြင်၍။ **သကံ ကမ္မံ**အတ္တနောကမ္မံ၊ မိမိ၏ ကောင်းမှုကံကို။ ပကိတ္တေန္တော ပကိတ္တေန္တော။ ။ကိတ္တေတီတိ ကိတ္တေန္တော၊ ကိတ္တ+ဏေ+အန္တ။ သံသဒ္ဒနေ- နှစ်သိမ့်စေလို ကောင်းစွာပြောဆိုခြင်း၌၊ ပကာရေန ကိတ္တေန္တော ပကိတ္တေန္တော။ ၊ ချီးမွမ်းလျက်။ ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ကထယန္တော၊ ချီးမွမ်းလျှောက်ထားလျက်။ ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌဿ၊ ဘုရားမြတ်၏။ သန္တိကံ၊ အထံသို့။ အဂမာသိံ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။
သေသံ၊ သည်။သဗ္ဗတ္ထ= ၌။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ တည်း။
ဣတိ၊ တည်း။