တိဿော နာမသိ ဘဂဝါတိအာဒိကံ၊ တိဿေ နာမသိ ဘဂဝါ ဤသို့အစရှိသောစကားရပ်သည်။
အာယသ္မတော ပဉ္စင်္ဂုလိယတ္ထေရဿ၊ ၏။
အပဒါနံ၊ တည်း။
အယမ္ပိ၊ ဤမထေရ်သည်လည်း။
ပုရိမဗုဒ္ဓေသု၊ ၌။
ကတာဓိကာရော၊ သည်။
ဟုတွာ၊ (ထည့်)။
တတ္ထ တတ္ထ ဘဝေ၊ ၌။
ဝိဝဋ္ဋူပနိဿယာနိ၊ ကုန်သော။
ပုညာနိ၊ တို့ကို။
ဥပစိနန္တော၊ လျက်။
တိဿဿ၊ တိဿမည်သော။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ကာလေ၊ ၌။
ဧကသ္မိံ ကုလေ၊ ၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ သည်။
ဝုဒ္ဓိံ− ကြီးပြင်းခြင်းကို။
အနွာယ၊ ၍။
ဃရာဝါသံ၊ အိမ်ထောင်ကို။
သဏ္ဌပေတွာ၊ တည်စေ၍။
ဝိဘဝသမ္ပန္နော၊ စည်းစိမ် ဥစ္စာနှင့်ပြည့်စုံသည်။
သဒ္ဓေါ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသည်။
ပသန္နော၊ ကြည်ညိုတတ် သူသည်။
ဟုတွာ(ထည့်)။
ဝီထိတော၊ လမ်းမှ။
ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။
ပဋိပန္နံ၊ ကြွတော်မူသော။
ဘဂဝန္တံ၊ ဘုရားရှင်ကို။
ဒိသွာ၊ ဖူးမြင်ရ၍။
ဇာတိသုမနာဒိ အနေကာနိ၊ မြတ်လေးပန်း အစရှိကုန်သော များစွာကုန်သော။
သုဂန္ဓပုပ္ဖာနိ၊ ကောင်းသော အနံ့ရှိကုန်သော ပန်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
စန္ဒနာဒီနိ၊ စန္ဒကူး အစရှိကုန်သော။
ဝိလေပနာနိ စ၊ လိမ်းကျံကြောင်းဖြစ်သော နံ့သာပျောင်း, နံ့သာမှုန့်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။
ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းသို့။
ဂတော၊ သွားရောက်သည်။
ဟုတွာ (ထည့်)။
ပုပ္ဖေဟိ၊ ပန်းတို့ဖြင့်။
ဘဂဝန္တံ၊ ဘုရားရှင်ကို။
ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်၍။
ဝိလေပနေဟိ၊ နံ့သာပျောင်း, နံ့သာမှုန့်တို့ဖြင့်။
ဘဂဝတော၊ ဘုရားရှင်၏။
သရီရေ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌။
ပဉ္စင်္ဂုလိကံ
ပဉ္စ အင်္ဂုလိယော ပဉ္စင်္ဂုလံ၊ လက်ငါးချောင်း။ ဂန္ဓာဝိလေပနေဟိ ပဉ္စင်္ဂုလံဒဒါတီတိ ပဉ္စင်္ဂုလိကံ(ဒါနံ)= နံ့သာ, နံ့သာပျောင်းတို့ဖြင့် လက်ငါးချောင်းရာပေးမှု အလှူ၊ ပဉ္စင်္ဂလပုဒ်+ဣယပစ္စည်း၊ ယကို ကပြု။ ဒဒါ တိတဒ္ဓိတ်။
၊ လက်ငါးချောင်းတို့ဖြင့် နံ့သာပျောင်း လိမ်းကျံခြင်းအလှူကို။
ကတွာ၊ ပြ၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲ့ခွါသွားပြီ။
သော၊ ထိုမထေရ်သည်။
တေန ပုညေန၊ ထိုကောင်းမှုကြောင့်။
ဒေဝမနုဿေသု၊ နတ်လူတို့၌။
ဥဘယသမ္ပတ္တိယော၊ စည်းစိမ်နှစ်မျိုးလုံးတို့ကို။
အနုဘဝိတွာ၊ ခံစား၍။
ဣမသ္မိံ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒေ၊ ဤဘုရားရှင်လက်ထက်၌။
ဝိဘဝသမ္ပန္နေ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့နှင့်ပြည့်စုံသော။
ဧကသ္မိံ ကုလေ၊ တစ်ခုသောအမျိုး၌။
နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝုဒ္ဓိံ၊ ကို။
အနွာယ၊ ၍။
သတ္ထု၊ ဘုရားရှင်၏။
ဓမ္မဒေသနံ၊ ဟောတရားကို။
သုတွာ၊ နာယူရ၍။
ပသန္နမာနသော၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိသည်။
ဟုတွာ(ထည့်)။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ တိုးပွားစေ၍။
န စိရဿေဝ၊ ပင်။
အရဟာ၊ သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပုဗ္ဗကမ္မံ၊ ရှေးကံကို။
သရန္တော၊ အမှတ်ရလျက်။
ပစ္စက္ခတော၊ မျက်မှောက်အနေအားဖြင့်။
ဉ တွာ၊ သိမြင်ရ၍။
"ဣဒံ နာမ ကုသလကမ္မံ၊ ဤမည်သော ကုသိုလ်ကံကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
လောကုတ္တရသမ္ပတ္တိံ၊ လောကုတ္တရာချမ်းသာတို့ကို။
အဟံ၊ ငါသည် (ထည့်)။
ပတ္တော၊ ရောက်သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။ "
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုဗ္ဗစရိတာပဒါနံ၊ ရှေး၌ပြုကျင့်အပ်ခဲ့သောအကြောင်းအရာ အဖြစ်အပျက်ကို။
ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားပြလိုလတ်သော်။
တိဿော နာမသိ ဘဂဝါတိအာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သော အနက်ရှိသည်သာတည်း။
ဣတိ၊ တည်း။
ပဉ္စင်္ဂုလိယတ္ထေရအပဒါနဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
သမတ္တာ၊ ပြီးပြီ။
သတ္တရသမဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက်ဝဂ်၏ အဖွင့်သည်။
သမတ္တာ၊ ပြီ။