သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင်ဥစ္စာသည်။ န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်။ တံ၊ ထိုဥစ္စာကို။ ပဇဟထ၊ ပယ်ကြကုန်လော။

တံ၊ ထိုဥစ္စာသည်။ ဝါ၊ ကို။ ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်သည်ရှိသော်။ ဝေါ၊ သင်တို့၏။ ဟိတာယ၊ အစီးအပွါးကို ပြုခြင်းငှါ။ သုခါယ၊ ချမ်းသာကို ပြုခြင်းငှါ။ (တုမတ္ထထင်အောင် ပေးသည်။) ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်ဥစ္စာသည်။ န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ရူပံ၊ ရုပ်သည်။ န တုမှာကံ၊ သင်တို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်။ တံ၊ ထိုရုပ်ကို။ ပဇဟထ၊ ပယ်ကြကုန်လော။ (ရုပ်၌ တပ်နှစ်သက်တတ်သော ဆန္ဒရာဂကို ပယ်ကြကုန်လောဟု ဟောတော်မူလိုသည်။)

တံ၊ ထိုရုပ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ပဟီနံ၊ သော်။ ဝေါ၊ တို့၏။ ဟိတာယ၊ ငှါ။ သုခါယ၊ ငှါ။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ (ဝေဒနာ စသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေးပါလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ရာဥပမာကား— ဣမသ္မိံ ဇေတဝနေ၊ ဤဇေတဝန်ကျောင်း၌။ ယံ တိဏကဋ္ဌသာခါပလာသံ၊ အကြင် မြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ထိုမြက်, ထင်း, သစ်ခက်, သစ်ရွက်ကို။ ဇနော၊ လူသည်။ ဟရေယျ ဝါ၊ ဆောင်ယူမူလည်းဆောင်ယူရာ၏။ ဍဟေယျ ဝါ၊ မီးရှို့ မူလည်း မီးရှို့ ရာ၏။ ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။ ကရေယျ ဝ၊ ပြုမူလည်း ပြုရာ၏။

တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။

“ဇနော၊ လူသည်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ ဟရတိ ဝါ၊ ဆောင်ယူမူလည်း ဆောင်ယူ၏။ ဍဟတိ ဝါ၊ မီးရှို့ မူလည်း မီးရှို့ ၏။ ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။ ကရောတိ ဝါတိ၊ ပြုမူလည်း ပြု၏” ဟူသော။ ဧဝံ၊ ဤအကြံသည်။ အဿ အပိနု၊ ဖြစ်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။ နော ဟိ၊ မဖြစ်ပါ။

တံ၊ ထိုသို့မဖြစ်ခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ ဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတံ၊ ဤမြက်, ထင်း သစ်ခက်, သစ်ရွက်သည်။ နော၊ တို့၏။ အတ္တာဝါ၊ အတ္တသည်၎င်း။ အတ္တနိယံ ဝါ၊ အတ္တ၏ ဥစ္စာသည်၎င်း။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ပ။

ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့ ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။