ဘန္တေ၊ ရား။
ရူပံ၊ ကို။
(အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ယံ၊ သည်။)
နာနုသေတိ၊ မကိန်းအောင်း။
တေန၊ ဖြင့်။
သင်္ခံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
၁။ရူပံ စေ ဘန္တေ အနုသေတီတိ ယဒိ ရူပံ အနုသေတိ၊ ဤဋ္ဌ၊ ယဒိ ရူပံ အနုသေတီတိ ရူပဓမ္မေ အာရဗ္ဘ ယဒိ ရာဂါဒယော အနုသယနဝသေန ပဝတ္တန္တိ၊ ဤဋီ၊ တေန သင်္ခံ ဂစ္ဆတီတိ ကာမရာဂါဒီသု ယေန အနုသယေန တံ ရူပံ အနုသေတိ၊ တေနေဝ အနုသယေန “ရတ္တော ဒုဋ္ဌော မူဋ္ဌော” တိ ပဏ္ဏတ္တိံ ဂစ္ဆတိ၊ ဤဋ္ဌ။
တေန သင်္ခံ ဂစ္ဆတီတိ တေန ရာဂါဒိနာ တံသမင်္ဂီပုဂ္ဂလာ သင်္ခါတဗ္ဗတံ “ ရတ္တော ဒုဋ္ဌော” တိ အာဒိန ဝေါဟရိတဗ္ဗတံ ဥပဂစ္ဆတီတိ။ တေနာဟ ကာမရာဂါဒိသူတိ အာဒိ၊ ဤဋီ။
အဋ္ဌကထာ၌ ရုပ်နှင့် အနုသယ မကွဲမပြား ဆို၍ ရူပံကို ကတ္တားအဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်၏။ ဋီကာ၌ ရုပ်နှင့် အနု သယ ခွဲခြား၍ ရူပံကို ကံအဖြစ်ဖြင့်ဖွင့်ပြီး အာရဗ္ဘဟု ပါဌသေသ ထည့်၍ ဖွင့်ပြ၏။ ဤနိဿယ၌ ဋီကာဖွင့်အတိုင်ဝေဒနံ စေ စသော ပါဠိတော်၌ ဝေဒနံစသော ကံပုဒ်များကိုထောက်၍ ရူပံကို ကံပုဒ်အဖြစ်ဖြင့် သမ္ဗန်လိုက်သည်။
။ (ဝေဒနာစသည်ကိုလည်း ဤနည်းပေး။)