အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အဿဒမ္မသာရထိ၊ ယဉ်အောင် ဆုံးမလေ့ကျင့်ပေးသင့်သော မြင်းတို့ကို သင်ပေးသည့် မြင်းဆရာဖြစ်သော။
ဝါ၊ မြင်းရိုင်းသင် ဆရာဖြစ်သော။
ကေသိ၊ ကေသိမည်သော သူသည်။
[ဒမ္မ၊ ဆုံးမသင့်သော။
ဝါ၊ ယဉ်အောင် လေ့ကျင့်ပေးသင့်သော။
အဿ၊ မြင်း။
အဿဒမ္မ၊ မြင်းရိုင်း။
အဿဒမ္မေ သာရေတိ သိက္ခာပေတိ၊ ( သင်ပေးတတ်၏။)
ပဝတ္တေတိ၊ (မိမိအလိုကျဖြစ်စေတတ်၏။)
ဣတိ အဿဒမ္မသာရထိ။]
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ။
ပ။
[ စာပိုဒ်(၅၈)သုတ်ကြည့်။]
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အဿဒမ္မသာရထိံ၊ သော။
ကေသိံ၊ ကေသိမည်သောသူကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။
အဝေါစ၊ မေးတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ မေးတော်မူသနည်းဟူမူ။)
ကေသိ၊ ကေသိ။
တွံ၊ သင်သည်။
အဿဒမ္မသာရထီတိ၊ မြင်းရိုင်းသင်ဆရာဟူ၍။ ပညာတော= ထင်ရှားသူသည်။
အသိ၊ ဖြစ်၏။
ကေသိ၊ ကေသိ။
တွံ၊ သင်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
အဿဒမ္မံ၊ ယဉ်အောင်ဆုံးမ သင်ပြပေးသင့်
သော မြင်းကို။
ဝါ၊ မြင်းရိုင်းကို။
ဝိနေသိ၊ ဆုံးမသင်ပြသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
အဿဒမ္မံ၊ ကို။
သဏှေနပိ၊ နုသော ဆုံးမနည်းဖြင့်လည်း။
ဝိနေမိ၊ ဆုံးမပါ၏။
ဖရုသေနပိ၊ ကြမ်းသော ဆုံးမနည်းဖြင့်လည်း။
ဝိနေမိ၊ ၏။
သဏှဖရုသေနပိ၊ အနုအကြမ်း နှစ်ခုပြွမ်းသော ဆုံးမနည်းဖြင့်
လည်း။
ဝိနေမိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ကေသိ၊ ကေသိ။
တေ၊ သင်၏။
အဿဒမ္မော၊ မြင်းရိုင်းသည်။
သဏှေန၊ အနုနည်းဖြင့်။
ဝိနယံ၊ ဆုံးမအပ်သည်အဖြစ်သို့။
ဝါ၊ အဆုံးအမကို လိုက်နာခံယူခြင်းသို့။
သစေ န ဥပေတိ၊ အကယ်၍ မရောက်ငြားအံ့။
ဖရုသေန၊ အကြမ်းနည်းဖြင့်။
ဝိနယံ၊ သို့။
သစေ န ဥပေတိ၊ အံ့။
သဏှဖရုသေန၊ ဖြင့်။
ဝိနယံ၊ သို့။
သစေ န ဥပေတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မရောက်သည်ဖြစ်လသော်။
တွံ၊ သင်သည်။)
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
နံ၊ ထိုမြင်းရိုင်းကို။
ကရောသိ၊ ပြုလုပ်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
အဿဒမ္မော၊ သည်။
ပ။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
နံ၊ ထိုမြင်းရိုင်းကို။
ဟနာမိ ဘန္တေ၊ သတ်လိုက်ပါသည်ဘုရား။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ သတ်လိုက်ရခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
မေ၊ တပည့်တော်၏။
အာစရိယကုလဿ၊ ဆရာ့အမျိုး၏။
အဝဏ္ဏော၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ်သည်။
မာ အဟောသိ၊ မဖြစ်ပါစေသည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ် မဖြစ်စေလိုခြင်းကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ သတ်လိုက်ရခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ပန၊ တပည့်တော်၏ သိလိုရေးကို မေးလျှောက်ပါဦးမည်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အနုတ္တရော၊ မိမိထက် သာလွန်သူရှိတော်မမူသော။
ဝါ၊ အသာလွန်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော။
ပုရိသဒမ္မသာရထိ၊ ဆုံးမသင့်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ပါတည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
ပန၊ ယင်းသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရကား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ကထံ၊ အဘယ်နည်းအဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ပုရိသဒမ္မံ၊ ဆုံးမသင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဝိနေတိ၊ ဆုံးမတော်မူပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
ကေသိ၊ ကေသိ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပုရိသဒမ္မံ၊ ကို။
ပ။
ကေသိ၊ ကေသိ။
တတြ၊ ထိုသုံးမျိုးသော ဆုံးမနည်းတို့တွင်။
ဣဒံ၊ ဤ ဆုံးမနည်းကား။
သဏှသ္မိံ၊ အနုစား ဆုံးမနည်းပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
( ဤ ပါဏာတိပါတမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း စသည်ကား။)
ကာယ သုစရိတံ၊ ကာယသုစရိတ် ကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ ကာယဒွါရဖြင့် ကောင်းစွာပြုကျင့်အပ်သောကုသိုလ်ကာယကံတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
( ဤသုခဝိပါကသည်ကား)။
ကာယသုစရိတဿ၊ ကာယသုစရိတ် ကုသိုလ်၏။
ဝိပါကော၊ အကျိုးတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
(ဤ မုသာဝါဒမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း စသည်ကား။)
ဝစီသုစရိတံ၊ ဝစီသုစရိတ် ကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ ဝစီဒွါရဖြင့် ကောင်းစွာပြုကျင့်အပ်သော ကုသိုလ်ဝစီကံတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
(ဤ သုခ ဝိပါကသည်ကား။)
ဝစီသုစရိတဿ၊ ဝစီသုစရိတ်ကုသိုလ်၏။
ဝိပါကော၊ အကျိုးတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
(ဤအနဘိဇ္ဈာ စသည်ကား။)
မနောသုစရိတံ၊ မနောသုစရိတ် ကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ မနောဒွါရဖြင့် ကောင်းစွာပြုကျင့်အပ်သော
ကုသိုလ် မနောကံတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
မနောသုစရိတဿ၊ ၏။
ဝိပါကော၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တို့ကား။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တို့ကား။
မနုဿာ၊ လူတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤဆုံးမနည်းသည်။
(သဏှသ္မိံ၊ အနုစားဆုံးမနည်းပေတည်း။)
[ ဤသို့ ပြန်စပ်ပါ။
သဏှသ္မိံ ကား သဏှံဟု ဆိုလိုလျက်ပဌမာဝိဘတ်မှ သတ္တမီဝိဘတ်သို့ ပြောင်းလဲထားသော ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသပုဒ်တည်း။]
ကေသိ၊ ကေသိ။
တတြ၊ ထိုသုံးမျိုးသော ဆုံးမနည်းတို့တွင်။
ဣဒံ၊ ဤယခုဟောပြောမည့် ဆုံးမနည်းသည်ကား။
ဖရုသသ္မိံ၊ အကြမ်းစားဆုံးမနည်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
(ဤ ပါဏာတိပါတ စသည်ကား။)
ကာယ ဒုစ္စရိတံ၊ ကာယ ဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ ကာယဒွါရဖြင့်မကောင်းသဖြင့် ပြုကျင့်အပ်သော အကုသိုလ်
ကာယကံတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
(ဤဒုက္ခဝိပါကသည်ကား။)
ကာယဒုစ္စရိတဿ၊ ကာယဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်၏။
ဝိပါကော၊ အကျိုးတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
(ဤ မုသာဝါဒ စသည်ကား)။
ဝစီဒုစ္စရိတံ၊ ဝစီဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ ဝစီဒွါရဖြင့် မကောင်းသဖြင့် ပြုကျင့်အပ်သော အကုသိုလ်
ဝစီကံတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
( ဤဒုက္ခဝိပါကသည်ကား)။
ဝစီဒုစ္စရိတဿ၊ ဝစီဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်၏။
ဝိပါကော၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤအဘိဇ္ဈာ စသည်ကား။
မနော ဒုစ္စရိတံ၊ မနော ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်တည်း။
ဝါ၊ မနောဒွါရဖြင့် မကောင်းသဖြင့် ပြုကျင့်အပ်သောအကုသိုလ်
မနောကံတည်း။
ဣတိ၊ ဤ ဒုက္ခဝိပါကသည်ကား။
မနော– ဒုစ္စရိတဿ၊ ၏။
ဝိပါကော၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
နိရယော၊ ငရဲတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
တိရစ္ဆာနယောနိ၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
ပေတ္တိ ဝိသယော၊ ပြိတ္တာအပေါင်း၏ ဖြစ်ရာဘဝတည်း။
ဣတိ၊ ဤဆုံးမနည်းသည်။
(ဣတိ ကာယဒုစ္စရိတံ-အစရှိသည်ဖြင့် ဤယခု ဟောပြခဲ့သောဆုံးမ
နည်းသည်။)
( ဖရုသသ္မိံ၊ အကြမ်းစား ဆုံးမနည်းတည်း။)
[ပြန်စပ်သည်။]
ကေသိ၊ ကေသိ။
တတြ၊ ထိုဆုံးမနည်း သုံးမျိုးတို့တွင်။
ဣဒံ၊ ဤယခုဟောပြောမည့် ဆုံးမနည်းသည်ကား။
သဏှဖရုသသ္မိံ၊ အနု အကြမ်း နှစ်ခုပြွမ်းသော ဆုံးမနည်းပေတည်း။
ဣတိ၊ ကား။
ကာယသုစရိတံ၊ တည်း။
ပ။
ပေတ္တိဝိသယော၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤ ယခု ဟောပြောတော်မူခဲ့သော ဆုံးမနည်းသည်။
(သဏှဖရုသသ္မိံ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
တေ၊ ရှင်တော်မြတ်၏။
ပုရိသဒမ္မော၊ အဆုံးအမခံပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပ။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မရောက်သည်ဖြစ်လသော်။)
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
နံ၊ ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ကရောတိ၊ ပြုတော်မူပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
ကေသိ၊ ကေသိ။
မေ၊ ငါ၏။
ပုရိသဒမ္မော၊ သည်။
ပ။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
နံ၊ ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဟနာမိ ကေသိ၊ သတ်လိုက်တယ် ကေသိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ပါဏာတိပါတော၊ သတ္တဝါ, အသက်ကို သတ်ခြင်းသည်။
န ခေါ ကပ္ပတိ၊ မအပ်စပ်သည်သာ မဟုတ်ပါလော။
အထ စ ပန၊ ထိုသို့မအပ်စပ်ပါဘဲလျက်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
“ဟနာမိ နံ ကေသီတိ၊ ဟနာမိ နံကေသိ”ဟူ၍။
ဝါ၊ ထိုအဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ငါသတ်လိုက်တယ် ကေသိဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပါ၏။
ကေသိ၊ ကေသိ။
သစ္စံ၊ သင့်စကား မှန်ပါ၏။
[ တနည်း– ကေသိ၊ ကေသိ။
ယံ ဝစနံ၊ (န ခေါ ဘန္တေ ဘဂဝတော ပါဏာတိပါတော ကပ္ပတိ ဟူ
သော)အကြင် စကားကို။
တေ၊ သင်သည်။
ဝုတ္တံ၊ လျှောက်ထားအပ်ပြီ။
တံဝစနံ၊ (န ခေါ ဘန္တေ ဘဂ၀တော ပါဏာတိပါတော ကပ္ပတိ ဟူ
သော) အသင်လျှောက်ထားအပ်သော ထိုစကားသည်။
သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏။]
တထာ ဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ပါဏာတိပါတော၊ သည်။
န ကပ္ပတိ၊ မအပ်စပ်ပါ။
အပိစ၊ အမှန်စင်စစ်ကား။
ယော ပုရိသဒမ္မော၊ အကြင်အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သဏှေန၊ ဖြင့်။
ဝိနယံ၊ သို့။
န ဥပေတိ၊ မရောက်။
ပ။
တံ (ပုရိသဒမ္မံ)၊ ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုသင့်သူဟူ၍။
ဝါ၊ ပြော၍ ရမည့်သူဟူ၍။
အနုသာသိတဗ္ဗံ၊ ဆုံးမသင့်သူဟူ၍။
ဝါ၊ ဆုံးမ၍ ရမည့်သူဟူ၍။
န မညတိ၊ သဘောမထား။
ဝါ၊ အသိအမှတ်မပြု။
ဝိညူ၊ ပညာရှိဖြစ်ကုန်သော။
သဗြဟ္မစာရီပိ၊ သီတင်းသုံးဘော် တို့သည်လည်း။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၍။
အနုသာသိတဗ္ဗံ၊ ၍။
န မညန္တိ၊ သဘောမထားကြတော့ကုန်။
ဝါ၊ အသိအမှတ် မပြုကြတော့ကုန်။
ကေသိ၊ ကေသိ။
(တံ၊ ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။)
တထာဂတော၊ သည်။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၍။
အနုသာသိတဗ္ဗံ၊ ၍။
ယံ န မညတိ၊ အကြင် သဘောမထား။
ဝါ၊ အကြင် အသိအမှတ်မပြု။
ဝိညူ၊ ကုန်သော။
ပ။
ယံ န မညန္တိ၊ အကြင်သဘောမထားကြတော့ကုန်။
ဝါ၊ အကြင် အသိအမှတ် မပြုတော့ကုန်။
ဧသော၊ ဤသို့ ပြောဆိုဆုံးမ၍ ရမည့်သူဟု သဘောမထား အသိ
အမှတ်မပြုတော့ခြင်းသည်။
အရိယဿ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ အရိယသူတော် ကောင်း ၏။
ဝိနယေ၊ အဆုံးအမ တရားတော်၌။
ဝါ၊ အဆုံးအမ တရားတော် အလိုအားဖြင့်။
ဝဓော ဟိ(၀ဓော ဧဝ)၊ သတ်လိုက်ခြင်း မည်တော့သည်သာတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဟိ၊ မှန်လှပါ၏။
( တံ၊ ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။)
တထာဂတော၊ သည်။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဖွံ့၍။
အနုသာသိတဗ္ဗံ၊ ၍။
ယံ န မညတိ၊ ထား။
ဝါ၊ ပြု။
ဝိညူ၊ ကုန်သော။
သဗြဟ္မစာရီပိ၊ လည်း။
ပ။
ယံ န မညန္တိ၊ ကုန်။
သော၊ ထိုသို့ ပြောဆိုဆုံးမ၍ ရမည့်သူဟု သဘောမထား အသိအမှတ်မပြုခြင်းသည်။
နူန၊ အမှန်တကယ်ပင်။
သုဝဓော၁။**သုဝဓော-ဟုပါဠိပြင်သင့်**။ ။ ‘ သုဟတော’ နေရာ၌ ‘ သုဝဓော’ ဟု ပါဠိပြင်ထားသည်။ ‘ သုဝဓော’ဟု ရှိမှသာ ‘ဝဓောဟေသော’ ဟူသော ယခင်စကားနှင့်တစ်ထပ်တည်း တူညီမည်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သုဟတောကို ဝဓောကဲ့သို့ ဘောဟောကြံကာ “သုဟတော၊ ကောင်းစွာ အသတ်ခံရခြင်း မည်သည်”ဟု အနက်ပေးလျှင်လည်း “ဘာဝအနက် သက်သည့်တမှာ နပုံသာ”ဟူသော သဒ္ဒါစည်းကမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်၏။ ဘောအနက်ဟော တပစ္စည်းဖြစ်လျှင် ‘ သုဟတော’ ဟု ပုလ္လိင်ရုပ် မရှိစေရ။ ‘ သုဟတံ’ ဟုသာ နပုလ္လိင်ရုပ် ရှိစေရမည်။ သဒ္ဒါကျမ်းများ၌
လည်း–
ယု စာကတ္တရိ ဘာဝသ္မိံ၊ ကိစ္စာ တော စ နပုံကေ(ကစ္စာယနသာရ) ဘာဝေ တပစ္စယန္တာ နပုံသကာ (ရူပသိဒ္ဓိ)ဟု မိန့်ဆို၏။
အကယ်၍ သုဟတောကို ဘောဟောမကြံဘဲ ကံဟောကြံ၍ လည်း ကောင်း, ယံကိုလည်း ကြိယာပရာမသန မကြံဘဲ ယံ (ပုရိသဒမ္မံ) ဟု စွဲနက်ပြု၍လည်းကောင်း–
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဟိ= မှန်လှပါ၏။ ယံ(ပုရိသဒမ္မံ) = အကြင် အဆုံးအမခံပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တထာဂတော= သည်။ ဝတ္တဗ္ဗံ= ဟူ၍။ အနုသာသိတဗ္ဗံ= ၍။ နမညတိ= သဘောမထား။ ဝိညူ= ကုန်သော ။ပ။ န မညန္တိ= သဘောမထားကြတော့ကုန်။ သော (ပုရိသဒမ္မော)= ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နူန= အမှန်တကယ်ပင်။ သုဟတော= ကောင်းကောင်းကြီး အသတ်ခံရသူမည်သည်။ ဟောတိ= ဖြစ်ပါ၏။ ဣတိ(အဝေါစ)။
ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုလျှင်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကား ကောင်းပါ၏။ သို့ သော် “ဝဓော ဟေသော”စသော ယခင် ဝါကျများနှင့် စကားအသွား တစ်ထပ်တည်းမကျခြင်း, “န ယံ တထာဂတော”ဟု မရှိဘဲ ယခင်ဝါကျအတိုင်းပင် “ယံ န တထာဂတော”ဟုပင် ရှိခြင်းတို့ကြောင့် အပြစ်မ ကင်းသည်ပင် ဖြစ်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် နိဿယခန်း၌ ‘ သုဝဓော'ဟု ပါဠိပြင်၍ အနက် ပေးခဲ့ပါသည်။ ၊ ကောင်းကောင်းကြီးအသတ်ခံရခြင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါပေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ယု စာကတ္တရိ ဘာဝသ္မိံ၊ ကိစ္စာ တော စ နပုံကေ(ကစ္စာယနသာရ) ဘာဝေ တပစ္စယန္တာ နပုံသကာ (ရူပသိဒ္ဓိ)ဟု မိန့်ဆို၏။
အကယ်၍ သုဟတောကို ဘောဟောမကြံဘဲ ကံဟောကြံ၍ လည်း ကောင်း, ယံကိုလည်း ကြိယာပရာမသန မကြံဘဲ ယံ (ပုရိသဒမ္မံ) ဟု စွဲနက်ပြု၍လည်းကောင်း–
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဟိ= မှန်လှပါ၏။ ယံ(ပုရိသဒမ္မံ) = အကြင် အဆုံးအမခံပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တထာဂတော= သည်။ ဝတ္တဗ္ဗံ= ဟူ၍။ အနုသာသိတဗ္ဗံ= ၍။ နမညတိ= သဘောမထား။ ဝိညူ= ကုန်သော ။ပ။ န မညန္တိ= သဘောမထားကြတော့ကုန်။ သော (ပုရိသဒမ္မော)= ထို အဆုံးအမခံ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နူန= အမှန်တကယ်ပင်။ သုဟတော= ကောင်းကောင်းကြီး အသတ်ခံရသူမည်သည်။ ဟောတိ= ဖြစ်ပါ၏။ ဣတိ(အဝေါစ)။
ဤသို့ အနက်ပြန်ဆိုလျှင်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကား ကောင်းပါ၏။ သို့ သော် “ဝဓော ဟေသော”စသော ယခင် ဝါကျများနှင့် စကားအသွား တစ်ထပ်တည်းမကျခြင်း, “န ယံ တထာဂတော”ဟု မရှိဘဲ ယခင်ဝါကျအတိုင်းပင် “ယံ န တထာဂတော”ဟုပင် ရှိခြင်းတို့ကြောင့် အပြစ်မ ကင်းသည်ပင် ဖြစ်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် နိဿယခန်း၌ ‘ သုဝဓော'ဟု ပါဠိပြင်၍ အနက် ပေးခဲ့ပါသည်။ ၊ ကောင်းကောင်းကြီးအသတ်ခံရခြင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါပေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
အဘိက္ကန္တံ၊ ပါပေ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဘိက္ကန္တံ၊ ၏။
ပ။
[စာပိုဒ်(၁၀၀)ပေါတလိယသုတ်ကြည့်။]
ဘန္တေ၊ ရား။
အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ၍။
ပါဏုပေတံ၊ လျက်။
သရဏံ၊ ဟူ၍။
ဂတံ၊ သော။
ဥပါသကံ၊ ၍။
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဓာရေတု၊ ပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ပဌမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ ဂုဏ်အင်္ဂါတို့နှင့်။
ဝါ၊ အကြောင်းတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ရညော၊ မင်း၏။
ဘဒြော၊ ကောင်းသော။
အဿာဇာနီယော၊ မြင်းအာဇာနည်သည်။
ဝါ၊ အကြောင်းဟုတ်သည်, အကြောင်းမဟုတ်သည်ကို သိသော မြင်းလိမ္မာသည်။
ရာဇာရဟော၊ မင်းအားထိုက်တန်သည်။
ရာဇဘောဂ္ဂေါ၊ မင်း၏ အသုံးအဆောင်သည်။
ဝါ၊ မင်း၏ အသုံးတော်ခံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ရညော၊ မင်း၏။
အင်္ဂန္တေ ဝ၊ ခြေလက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းနှင့်တူ၏ဟူ၍သာလျှင်။
ဝါ၊ စစ်မက်အင်္ဂါဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ထည့်သွင်း ရေတွက်အပ်သည် အဖြစ်သို့။
ဝါ၊ ခေါ်ဆိုအပ်သည် အဖြစ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ကတမေဟိ စတူဟိ၊ အဘယ် လေးပါးသော ဂုဏ်အင်္ဂါတိုနှင့်နည်း။
အဇ္ဇဝေန၊ ဖြောင့်မတ်သည် အဖြစ်နှင့်လည်းကောင်း။
ဇဝေန၊ ခြေ၏ လျင်မြန်မှုအရှိန်အဟုန်နှင့် လည်းကောင်း။
ခန္တိယာ၊ သည်းခံခြင်းနှင့် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းနှင့် လည်းကောင်း။
သောရစ္စေန၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တင့်တယ်သော လုပ်ငန်း၌ မွေ့လျော်သူ၏ဖြစ်ကြောင်း အကျင့်သီလနှင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ ဤဂုဏ်အင်္ဂါတို နှင့်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အာဟုနေယျော၊ လေးစားကြည်ဖြူ, အဝေးမှပင် ဆောင်ယူ၍ ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကိုခံယူတော်မူထိုက်သည် လည်းကောင်း။
ပ။
လောကဿ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏။
အနုတ္တရံ၊ မိမိထက် သာလွန်ထူးမြတ်သောသူ မရှိသော။
ဝါ၊ ထူးကဲသာလွန်မြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော။
ပုညက္ခေတ္တံ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု မျိုးစေ့စု၏ ကြီးထုမြင့်မားဖွံ့ထွား
ပေါက်ရောက်ရာ လယ်ယာမြေကောင်းအတူ ဖြစ်တော်မူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမေဟိ စတူဟိ၊ အဘယ်လေးပါးသောတရားတို့နှင့် နည်းဟူမူ။
အဇ္ဇဝေန၊ နှင့်လည်းကောင်း။
ဇဝေန၊ ဉာဏ်လျင်မြန်မှုအရှိန်အဟုန်နှင့်လည်းကောင်း။
ခန္တိယာ၊ လည်းကောင်း။
သောရစ္စေန၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ် တင့်တယ်သော သုစရိတ်တို့၌ မွေ့လျော်သူ၏ဖြစ်ကြောင်း အကျင့်သီလနှင့်လည်းကောင်းတည်း။
ပ။
ဒုတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတ္တာရော၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဘဒြာ၊ ကောင်းကုန်သော။
ဣမေ အဿာဇာနီယာ၊ ဤမြင်းအာဇာနည်တို့ သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သန္တော၊ ကုန်၏။
သံဝိဇ္ဇမာနာ၊ ကုန်၏။
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတ္တာရော၊ ကုန်သော။
( ဘဒြာ၊ ကုန်သော။
ဣမေ အဿာဇာနီယာ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိကုန်သနည်း။
သံဝိဇ္ဇမာနာ၊ သနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘဒြော၊ ကောင်းသော။
အဿာဇာနီယော၊ မြင်းအာဇာနည်သည်။
ပတောဒစ္ဆာယံ၊ နှင်တံ၏ အရိပ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။
ဝါ၊ မြင်ရခြင်းကြောင့်။
“အဇ္ဇ၊ ယခု။
အဿဒမ္မသာရထိ၊ မြင်းရိုင်းသင်ဆရာသည်။
ဝါ၊ မြင်းမောင်းသွားသည်။
ဝါ၊ မြင်းထိန်းသည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ကိံ၊ အဘယ်မည်သော။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကိစ္စကို။
ကာရေဿတိ နုခေါ၊ ပြုလုပ်စေလိမ့်မည်နည်း။
ဝါ၊ ပြုလုပ်ခိုင်းလိမ့်မည်နည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဿ၊ ထိုမြင်းရိုင်းသင်ဆရာအတွက်။
ကိံ၊ အဘယ်အရာကို။
ပဋိကရောမိ နုခေါ၊ ပြုလုပ်ပေးရပါမည်နည်း။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံဝိဇ္ဇတိ၊ ထိတ်လန့်၏။
ဝါ၊ အထိတ်တလန့် စူးစမ်း အကဲခတ်၏။
သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ အထိတ်တလန့် စူးစမ်း အကဲခတ်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
(ဤသို့ မြှောက်အပ်သော နှင်တံရိပ်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့် မြင်းမောင်း
သမား၏လိုအင်ဆန္ဒကို အထိတ်တလန့် အကဲခတ်ခြင်း သဘောရှိ
သော။)
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
အဿာဇာနီယောပိ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဘဒြော၊ သော။
အယံ အဿာ ဇာနီယော၊ ဤမြင်းအာဇာနည်သည်။
ဝါ၊ ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိ၏။
သံဝိဇ္ဇမာနော၊ ရအပ်၏။
ဝါ၊ သိမြင်အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသော မြင်းအာဇာနည်တစ်မျိုးကား။
[ တနည်း– ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန၊ နောက်ထပ်တဖန်။
အပရံစ၊ အခြားသော မြင်းအာဇာနည် တစ်မျိုးကိုလည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။]
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
အဿာဇာနီယော၊ သည်။
ပတောဒစ္ဆာယံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။
န ဟေဝ သံဝိဇ္ဇတိ၊ မထိတ်လန့်သေးသည်သာ။
( မြင်းဆရာ၏ လိုအင်ဆန္ဒကို အထိတ် တလန့် အကဲမခတ်တတ်သေးသည်သာ။)
သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
န ဟေဝ အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်သေးသည်သာ။
အပိစ ခေါ၊ အမှန်စင်စစ်ကား။
လောမဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ မွေးညင်းတွင်းပေါက်၌နှင်တံချွန်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်အပ်သည်။
(ဟုတွာ ဧဝ၊ ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဝါ၊ ဖြစ်မှသာလျှင်။)
[ လောမ(လောမကူပ)၊ အမွေးတွင်းပေါက်၌ +ဝေ ဓ = ထိုးစိုက်ခြင်း
ဖြင့်+ ဝိဒ္ဓ၊ ထိုးစိုက်ခံရသောမြင်း။]
“အဇ္ဇ၊ ယခု။
အဿဒမ္မသာရထိ၊ သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ကိံ၊ သော။
ကာရဏံ၊ ကို။
ကာရေဿတိ နုခေါ၊ နည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဿ၊ တွက်။
ကိံ၊ အဘယ်အရာကို။
ပဋိကရောမိ နုခေါ၊ နည်း။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံဝိဇ္ဇတိ၊ ၏။
သံဝေဂံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
( ဤသို့ မွေးညင်းတွင်းပေါက်၌ နှင်တံချွန်ဖြင့်ထိုးစိုက်ခံရ၍ မြင်း
ဆရာ၏ လိုအင်ဆန္ဒကိုအထိတ် တလန့် အကဲခတ်ခြင်းသဘောရှိ
သော။)
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
အဿာဇာနီယောပိ၊ မြင်းအာဇာနည်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုတိယော၊ နှစ်ကောင်မြောက်သော။
ဘဒြော၊ သော။
အယံ အဿာဇာနီယော၊ ဤ မြင်းအာဇာနည်
သည်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန၊ နောက်ထပ်။
အပရံ စ၊ အခြားသော မြင်းအာဇာနည်တစ်မျိုးကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
အဿာဇာနီယော၊ သည်။
ပတောဒစ္ဆာယံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
န ဟေဝ သံဝိဇ္ဇတိ၊ သည်သာ။
သံဝေဂံ၊ သို့။
န ဟေဝ အာပဇ္ဇတိ၊ သာ။
လောမဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ သည်။
( ဟုတွာပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။)
န သံဝိဇ္ဇတိ၊ မထိတ်လန့်သေး။
သံဝေဂံ၊ သို့။
န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်သေး။
အပိစ ခေါ၊ အမှန်စင်စစ်ကား။
စမ္မဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ အရေထူ, အရေပါးကိုဖော်ဖြတ်လျက် ထိုးခြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသည်။
ဝါ၊ အရေထူ အရေပါးကိုပြတ်သွားစေသော ထိုးစိုက်ခြင်းဖြင့် ထို
စိုက်ခံရသည်။
(ဟုတွာဝ၊ ဖြစ်၍သာလျှင်။
ဝါ၊ ဖြစ်မှသာလျှင်။)
အဇ္ဇ၊ ယခု။
အဿဒမ္မသာရထိ။
ပ။
ပဋိကရောမိ နုခေါ၊ နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
သံဝိဇ္ဇတိ၊ ၏။
သံဝေဂံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
[ စမ္မံ ဆိန္ဒန္တော ဝေဓော စမ္မဝေဓော၊ အရေကို ဖောက်ဖြတ်တတ်သောထိုးခြင်း။
(ပေါက်ပြတ်သွားအောင် ထိုးစိုက်ခြင်း) စမ္မဝေဓေန ဝိဒ္ဓေါစမ္မဓဝိဒ္ဓေါ]။
ပ။
စမ္မဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ သည်။
(ဟုတွာပိ၊ ဖြစ်၍လည်း။)
န သံဝိဇ္ဇတိ၊ သေး။
သံဝေဂံ၊ သို့။
န အာပဇ္ဇတိ၊ သေး။
အပိစ ခေါ၊ ကား။
အဋ္ဌိဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ အရိုးကိုခွဲလျက် ထိုးခြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသည်။
ဝါ၊ အရိုးကွဲအောင်ထိုးခြင်းဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရသည်။
( ဟုတွာဝ၊ ဖြစ်၍သာလျှင်။)
[ အဋ္ဌိံ ဘိန္ဒန္တော ဝေဓော အဋ္ဌိဝေဓော၊ အဋ္ဌိဝေဓေန ဝိဒ္ဓေါ အဋ္ဌိဝေဓဝိ
ဒ္ဓေါ။]
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
စတ္တာရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။
ဘဒြာ၊ ကောင်းကုန်သော။
ဣမေ ပုရိသာဇာနီယာ၊ ဤယောက်ျားအာဇာနည်တို့သည်။
ဝါ၊ ဤအကြောင်းဟုတ်သည်,အကြောင်းမဟုတ်သည်ကိုသိတတ်
သော ယောက်ျားပညာရှိတို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
ပ။
သံဝိဇ္ဇမာနာ၊ ကုန်၏။
ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတ္တာရော၊ ကုန်သော။
(ဘဒြာ၊ ကောင်းကုန်သော။
ဣမေ ပုရိသာဇာနီယာ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သန္တော၊ ကုန်သနည်း။
သံဝိဇ္ဇမာနာ– နည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
ပုရိသာ ဇာနီယော၊ ယောက်ျားအာဇာနည်သည်။
သုဏာတိ၊ ကြား၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
သုဏာတိ၊ ကြားသနည်းဟူမူ။)
အမုကသ္မိံ နာမ၊ ထိုမည်သော။
ဂါမေ ဝါ၊ ရွာ၌လည်းကောင်း။
နိဂမေ ဝါ၊ နိဂုံး၌လည်းကောင်း။
ဣတ္ထီ ဝါ၊ မိန်းမသည်လည်းကောင်း။
ပုရိသော ဝါ၊ ယောက်ျားသည်လည်းကောင်း။
ဒုက္ခိတော၊ ဒုက္ခရောက်နေပြီ။
ဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ စွဲကပ်နေပြီ။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတော၊ ကွယ်လွန်ရာ အချိန်ကာလကို ပြုပြီ။
ဝါ၊ ကွယ်လွန်ခြင်းကို ပြုပြီ။
ဝါ၊ သေပြီ။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။
(သုဏာတိ၊ ကြားရ၏။)
သော၊ ထိုယောက်ျား အာဇာနည်သည်။
တေန၊ ထိုသို့ ကြားရခြင်းကြောင့်။
သံဝိဇ္ဇတိ၊ ထိတ်လန့်၏။
သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းဟူသော သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်သို့။
[ သဟ+သြတ္တပ္ပ၊ သြတ္တပ္ပနှင့်တကွ ဖြစ်သောဉာဏ်။]
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
သံဝိဂ္ဂေါ၊ ထိတ်လန့်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ယောနိ သော၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းအားဖြင့်။
ပဒဟတိ၊ အားထုတ်၏။
ပဟိတတ္တော၊ (ရဲဝံ့စွန့်စား, နိဗ္ဗာန်သို့) စွန့်လွှတ်ထားအပ်သော စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ကာယေန စေဝ၊ နာမ ကာယဖြင့်လည်း။
ပရမသစ္စံ၊ မဖောက်မပြန် မြတ်သောနိဗ္ဗာန်ဟူသော အမှန်တရားကို။
သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြု၏။
ပညာယ စ၊ ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်လည်း။
အတိဝိဇ္ဈ၊ (ကိလေသာတို့ကို) ထွင်းဖောက်၍။
( ပရမသစ္စံ၊ ကို။)
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘဒြော၊ သော။
သော အာဿာဇာနီယော၊ ထိုမြင်းအာဇာနည်သည်။
ပတောဒစ္ဆာယံ၊ (ထိုးစိုက်ခြင်းငှာ အထက်သို့ မြောက်အပ်သော)
နှင်တံ၏အရိပ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
သံဝိဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ထိတ်လန့်သကဲ့သို့။
သံဝေဂံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ရောက်သကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘဒြံ၊ ကောင်းသော။
ဣမံ ပုရိသာဇာနီယံ၊ ဤ အာဇာနည်ယောက်ျားကို။
(ထိုရွာနိဂုံးမှ မိန်းမ, ယောက်ျား ဒုက္ခရောက်ကြောင်း, ကွယ်လွန်
ကြောင်း ကြားရုံမျှဖြင့် သံဝေဂဉာဏ်ဖြစ်ပွားကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရား
ကြိုးစားအား ထုတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုသော ဤ အာဇာနည် ယောက်ျားကို။)
တထူပမံ၊ ထိုအာဇာနည်မြင်း ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။
(နှင်တံရိပ်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့်မြင်းဆရာ၏ လိုအင်ဆန္ဒကို အထိတ်
တလန့် အကဲခတ်တတ်သော ထိုအာဇာနည်မြင်း ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
(ထိုရွာနိဂုံးမှ မိန်းမ ယောက်ျား ဒုက္ခရောက်ကြောင်း, ကွယ်လွန်ကြောင်းကြားရုံမျှဖြင့် သံဝေဂဉာဏ်ဖြစ်ပွားကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရား ကြိုးစားအား ထုတ်၍နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း သဘောရှိသော။)
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘဒြော၊ ကောင်းသော။
ပုရိသာဇာနီယောပိ၊ အာဇာနည် ယောက်ျားသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဘဒြော၊ သော။
အယံ ပုရိသာဇာနီယော၊ ဤ အာဇာနည်ယောက်ျားသည်။
ဝါ၊ ကို။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိ၏။
သံဝိဇ္ဇမာနော၊ ရအပ်၏။
ဝါ၊ သိမြင်အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသော အာဇာနည်
ယောက်ျားတစ်ယောက်ကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ဘဒြော၊ သော။
ပုရိသာဇာနီယော၊ သည်။
“အမုကသ္မိံ နာမ၊ ထိုမည်သော။
ဂါမေ ဝါ၊ ရွာ၌လည်းကောင်း။
ပ။
ဒုက္ခိတော၊ ပြီ။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော် လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတော၊ ပြီ။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
နဟေဝ ခေါ သုဏာတိ၊ မကြားရသေးသည်သာ။
အပိစ ခေါ၊ ကား။
ဣတ္ထိံ ဝါ၊ မိန်းမကိုသော်လည်းကောင်း။
ပုရိသံ ဝါ၊ ယောက်ျားကိုသော်လည်းကောင်း။
ဒုက္ခိတံ ဝါ၊ ဒုက္ခရောက်နေ့သည်ကိုသော်လည်း ကောင်း။
ဝါ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ စွဲကပ်နေသည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတံ ဝါ၊ ကွယ်လွန်သည်ကိုသော် လည်းကောင်း။
သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ပဿတိ၊ တွေ့ မြင်၏။
သော၊ ထို အာဇာနည်ယောကျ်ားသည်။
တေန၊ ထိုသို့တွေ့ မြင်ခြင်းကြောင့်။
ပ။
အတိဝိဇ္ဈ၊ ၍။
(ပရမသစ္စံ၊ ကို။)
ပဿတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘဒြော၊ သော။
သော အဿာဇာနီယော၊ သည်။
လောမဝေဓဝိဒ္ဓေါ၊ သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
သံဝိဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ကဲ့သို့။
သံဝေဂံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘဒြံ၊ သော။
ဣမံ ပုရိသာဇာနီယံ၊ ဤ အာဇာနည်ယောက်ျားကို။
(မိန်းမယောက်ျား ဒုက္ခရောက်နေသည်, ကွယ်လွန်နေသည်ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ရ၍ သံဝေဂဉာဏ်ဖြစ်ပွားကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားကြိုးစားအားထုတ်သဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုသော ဤအာဇာနည်
ယောက်ျားကို။)
တထူပမံ၊ ထို အာဇာနည်မြင်း ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။
(မွေးညင်းပေါက်တွင်း၌ နှင်တံချွန်ဖြင့် ထိုးစိုက်ခံရ၍ မြင်းဆရာ၏လိုအင်ဆန္ဒကို အထိတ်တလန့် အကဲခတ်တတ်သော ထိုအာဇာနည်
မြင်းဥပမာရှိ ၏ဟူ၍။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝဒါမိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသော အာဇာနည်ယောက်ျားကား။
ဣဓ၊ ၌။
ပ။
ကာလင်္ကတော၊ ပြီ။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
န ဟေဝ ခေါ သုဏာတိ၊ သည်သာ။
ဣတ္ထိံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပုရိသံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဒုက္ခိတံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
သာမံ၊ ကိုယ်တိုင်။
နာပိ ပဿတိ၊ မြင်လည်းမမြင်။
အပိစ ခေါ၊ ကား။
အဿ၊ ထိုအာဇာနည်ယောက်ျား၏။
ဉာတိ ဝါ၊ ဆွေမျိုးသည်သော်လည်းကောင်း။
သာလောဟိတော ဝါ၊ သွေးသား တော်စပ်သူသည်သော်လည်း
ကောင်း။
ဝါ၊ သားချင်းသည်သော်လည်းကောင်း။
ဒုက္ခိတော ဝါ၊ ဒုက္ခရောက်နေသည်သော် လည်းကောင်း။
ကာလင်္ကတော ဝါ၊ ကွယ်လွန်သည် သော်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထို အာဇာနည်ယောက်ျားသည်။
တေန၊ ထိုဆွေမျိုးသားချင်း ဒုက္ခရောက်ခြင်း, ကွယ်လွန်ခြင်း
ကြောင့်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ ကား။
ဣဓ၊ ၌။
ပ။
ကာလင်္ကတံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
နာပိ ပဿတိ၊ မြင်လည်းမမြင်။
အဿ၊ ထိုအာဇာနည်ယောက်ျား၏။
ဉာတိ ဝါ၊ သည်သော်လည်းကောင်း။
ပ။
ကာလင်္ကတော ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
နာပိ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
အပိစ ခေါ၊ ကား။
သာရီရိကာဟိ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ စွဲကပ်နေကုန်သော။
ဒုက္ခာဟိ၊ ခက်ခဲသဖြင့် သည်းခံအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။
တိဗ္ဗာဟိ၊ ထူထပ်ကုန်သော။
ခရာဟိ၊ ကြမ်းတမ်းကုန်သော။
ကဋုကာဟိ၊ ထက်မြက်စူးရှကုန်သော။
ဝါ၊ ခါးစပ်သော အရသာနှင့်တူကုန်သော။
အသာတာဟိ၊ ချိုသာခံချင်ဖွယ် မကောင်းကုန်သော။
အမနာပါဟိ၊ စိတ်နှလုံးကို မတိုးပွားစေတတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ကုန်သော။
ပါဏဟရာဟိ၊ အသက်ကို ဆောင်ယူပယ်ရှားနိုင်ကုန်သော။
ဝေဒနာဟိ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့သည်။
သာမညေဝ (သာမံ ဧဝ)၊ ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။
ဖုဋ္ဌော၊ ထိရောက်နှိပ်စက်အပ်သည်။
ဝါ၊ နှိပ်စက်ခံရသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုအာဇာနည်ယောက်ျားသည်။
တေန၊ ထိုသို့ ကိုယ်တိုင် ဒုက္ခဝေဒနာနှိပ်စက်ခံရခြင်းကြောင့်။
သံဝိဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပ။
တတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ပ။
ရညော၊ မင်း၏။
နာဂေါ၊ ဆင်ပြောင်သည်။
ပ။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
( အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သော။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
ရာဇာရဟော၊ သည်။
ရာဇဘောဂ္ဂေါ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ပ။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်သနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ရညော၊ မင်း၏။
နာဂေါ၊ သည်။
သောတာ စ၊ စကားကိုနာယူတတ်သည်လည်းကောင်း။
ဟန္တာစ၊ ရန်သူကိုသတ်တတ်သည်လည်းကောင်း။
ခန္တာ စ၊ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သည်လည်းကောင်း။
ဂန္တာ စ၊ သွားတတ်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
သောတာ၊ စကားကို နာယူတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
[ “အဋ္ဌိံ ကတွာ”စသည်နှင့် “သုဏာတိ”၌ လှမ်းစပ်။]
ဟတ္ထိဒမ္မသာရထိ၊ ယဉ်အောင် ဆုံးမလေ့ကျင့်ပေးသင့်သော ဆင်တို့ကို သင်ပေးသည့် ဆင်ဆရာသည်။
ဝါ၊ ဆင်ရိုင်းသင်ဆရာသည်။
ယံ ဧနံ ကာရဏံ၊ အကြင် လုပ်ငန်းကိစ္စဟူသောအကြောင်းကို။
ယဒိ ဝါ ကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ပြုလုပ်အပ်ဖူးသောကိစ္စကို သော်လည်းဖြစ်စေ။
ယဒိ ဝါ အကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ မပြုလုပ်အပ်ဖူးသော ကိစ္စကိုသော်လည်းဖြစ်စေ။
ကာရေတိ၊ ပြုလုပ်စေအံ့။
ဝါ၊ ပြုလုပ်ခိုင်းအံ့။
တံ(ကာရဏံ)၊ ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စဟူသော အကြောင်းကို။
အဋ္ဌိံ၁။**အဋ္ဌိံ ကတွာ**။ ။ အတ္ထော ယဿ အတ္ထီတိ အတ္ထီ၊ အလိုဆန္ဒရှိသောသူ ( အလိုဆန္ဒရှိသော ဆင်ပြောင်)။ ထို့နောက် တ္ထကို ဋ္ဌပြု၍ အဋ္ဌီဟုဖြစ်၏။ အဋ္ဌီပုဒ်သည် နဂိုမူလက နာဂေါဟူသော ကတ္တားပုဒ်နှင့် အရတူ တုလျာဓိကရဏဖြစ်သောကြောင့် အဋ္ဌီအရ နာဂ (ဆင်ပြောင်)ကို အရကောက် ယူခဲ့သော်လည်း ဤနေရာ၌မူ နာဂေါဟူသော ကတ္တားပုဒ်နှင့် အရမတူမှသာ အနက်အဓိပ္ပာယ်မှန်ကန်မည်ဖြစ်သောကြောင့် အဋ္ဌီပုဒ်ကို ဘာဝပ္ပဓာန (သို့မဟုတ် ဘာဝလောပ)ကြံ၍ “အလိုဆန္ဒရှိသောသူ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ အလိုဆန္ဒ (အဋ္ဌိဘာ၀)”ကိုသာ အဋ္ဌီပုဒ်အရ ယူရသည်။
ထို့ပြင် တံ(ကာရဏံ)ဟူသော ကံပုဒ်သည် အဋ္ဌိံနှင့် တူလျာဓိကရဏ မဖြစ်သောကြောင့် ယင်းကံပုဒ်ကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ မစပ်ရ။ မနသိကတွာ စသည်၌စပ်၍ “ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကို နှလုံးသွင်း၍ (လိုလိုချင်ချင် နှလုံး သွင်းပိုက်၍)” စသည်ဖြင့်အဓိပ္ပာယ်ယူပါ။
အဋ္ဌိံ ကတွာတိ အတ္ထိကဘာဝံ ကတွာ၊ အဋ္ဌိကော ဟုတွာတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ပါစိတ် မောဟန သိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ (၁၄၆)။ ဤ၌ “အတ္ထိကော ဟုတွာ၊ လို လိုချင်ချင် ရှိသူဖြစ်၍” ဟူသော အဖွင့်သည် အဖြောင့် ပိဏ္ဍတ္ထ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းတည်း။ ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ ထိုပိဏ္ဍတ္ထအဖွင့် ဝါကျသာပါ၏။
**တနည်း*– အဋ္ဌိံ၊ (မိမိကိုယ်ကို ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့်) အလိုရှိသူကို၊ ကတွာ= ပြု၍။ ဤသို့လည်း အနက်ဆိုနိုင်၏။ ဤအနက်ပေးနည်း၌ ဘာဝပ္ပဓာန မကြံရ၊ အဋ္ဌီပုဒ်အရလည်း နာဂကိုသာယူရ၍ လုပ်ငန်းကိစ္စကို မယူရသောကြောင့် တံကာရဏံဟူသော ကံပုဒ်ကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ ကံအဖြစ်ဖြင့် မစပ်နိုင်၊ သို့သော် “အတ္ထဝသာ ဝိဘတ္တိဝိပရိဏာမော”နှင့်အညီ-တေန (ကာရဏေန)= ထိုလုပ် ငန်းကိစ္စဟူသော အကြောင်းဖြင့်၊ အဋ္ဌိံ= (မိမိကိုယ်ကို) အလိုရှိသူကို။ ကတွာ= ပြု၍။ ဤသို့ ကရိုဏ်းဝိဘတ်ပြောင်း၍ ကရိုဏ်းအဖြစ်ဖြင့် စုပ်နိုင်၏။ အဋ္ဌိံ ကတွာတိအတ္တာနံ တေန ဓမ္မေန အဋ္ဌိကံ တွာ။ သံယုတ်ဋ္ဌ၊ ဒု၊ ၁၈၃။
သတိပြုဖွယ်။ ။ ဤ ပဌမ ဒုတိယအနက်ပေးနည်းတို့၌ တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ ကံအဖြစ်ဖြင့် စပ်ခဲ့သော် “ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကိုအလိုဆန္ဒကိုပြုလုပ်၍” ဟု လည်းကောင်း, ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကို အလိုရှိသူကိုပြု၍”ဟုလည်းကောင်းအနက်အဓိပ္ပာယ် ချွတ်ယွင်းသွားနိုင်သည်ကို သတိပြုပါ။ ဥပမေယျဘက်မှ “အဋ္ဌိံကတွာ”၏ နိဿယခန်းမှ အနက်နှင့်လည်း ယှဉ်ကြည့်ပါ။
**တနည်း**– အဋ္ဌီကတွာ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားပြု၍။ ( အတ္ထသဒ္ဒါ ဟိတအနက်ဟောတည်း) ဤနည်း၌ အဘူတတဗ္ဘောအနက်၌ စီပစ္စည်း ( ဤပစ္စည်း) သက်၍ အဋ္ဌီကတွာဟုအလယ်၌ ဤဒီဃဖြင့် ပါဌ်ရှိသင့်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။ သို့သော် ဋ္ဌ, ဋီတို့၌ မူကွဲပါဌ်အဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်ထားသည်ကို မတွေ့ ရပါ။
ဤနည်း၌ အဋ္ဌီပုဒ်မှ အတ္ထအရ စီးပွားဟူသည်လည်း လုပ်ငန်းကိစ္စပင် ဖြစ်ရကား အဋ္ဌီနှင့် တံ ကာရဏံသည် တုလျာဓိကရုဏဖြစ်သောကြောင့် တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌီကတွာ၌လည်း ကံအဖြစ်ဖြင့် စပ်နိုင်၏။
တံ ဝါ ဓမ္မံ “သေ မယှံ အတ္ထော”တိ အဋ္ဌိံ ကတွာ (အတ္ထံ ကတွာ)။ ၎င်းသံယုတ်ဋ္ဌနှင့် ဝိမတိဋီကာ၊ ပ-၁၂၉။ အတ္ထံ ကတွာတိ ဟိတံ ကတွာ၊ ယာထာယံဟိတာဝဟော ဟောတိ ဧဝံ ကတွာ။ ဝိဘင်းအနု ဋီကာ။ ၉၁။
တနည်း– အဋ္ဌိံ ကတွာ၊ (မမေ့မပျောက်) အရိုးဆိုက်ရောက်သကဲ့သို့ပြု၍။ ဤနည်း၌ အရိုးဟော အဋ္ဌိသဒ္ဒါဖြင့် “အဋ္ဌိဂတံ ကတွာ”ဟု ဆိုလို လျက်ဂတပုဒ်ကို ချေ၍ “အဋ္ဌိံကတွာ”ဟု ဖြစ်၏။ “အဋ္ဌိ (အဋ္ဌိဂတ)၊ အရိုးအထိဆိုက်ရောက်သကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းကိစ္စ”ဟု အနက်ယူရသောကြောင့် တံ ကာရဏံနှင့် အဋ္ဌိံသည် ပကတိကံ, ဝိကတိကံဖြစ်၍ အရတူ၏။ ထို့ကြောင့် တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌိံ ကတွာ၌လည်း စပ်ပါ။
ယထာ ဝါ န နဿတိ၊ ဧဝံ အဋ္ဌိဂတံ ဝိယ ကရောန္တော အဋ္ဌိံ ကတွာ။ ဝိဘင်းမူလဋီကာ။ ၈၄။ ၊ အလိုရှိသူ၏အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ လိုလိုချင်ချင်။ ကတွာ၊ ပြု၍။ မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။ ကရိတွာ၊ သွင်းပိုက်ထား၍။ သဗ္ဗစေတသာ၊ အားလုံးသောစိတ်ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာ အစဉ်မပြတ်ဆောင် ယူ၍။ သြဟိတသောတော၊ စွင့်ထောင်ထားအပ်သော နားရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။) သုဏာတိ၊ နာယူ၏။
ထို့ပြင် တံ(ကာရဏံ)ဟူသော ကံပုဒ်သည် အဋ္ဌိံနှင့် တူလျာဓိကရဏ မဖြစ်သောကြောင့် ယင်းကံပုဒ်ကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ မစပ်ရ။ မနသိကတွာ စသည်၌စပ်၍ “ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကို နှလုံးသွင်း၍ (လိုလိုချင်ချင် နှလုံး သွင်းပိုက်၍)” စသည်ဖြင့်အဓိပ္ပာယ်ယူပါ။
အဋ္ဌိံ ကတွာတိ အတ္ထိကဘာဝံ ကတွာ၊ အဋ္ဌိကော ဟုတွာတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ပါစိတ် မောဟန သိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ (၁၄၆)။ ဤ၌ “အတ္ထိကော ဟုတွာ၊ လို လိုချင်ချင် ရှိသူဖြစ်၍” ဟူသော အဖွင့်သည် အဖြောင့် ပိဏ္ဍတ္ထ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းတည်း။ ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ ထိုပိဏ္ဍတ္ထအဖွင့် ဝါကျသာပါ၏။
**တနည်း*– အဋ္ဌိံ၊ (မိမိကိုယ်ကို ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စဖြင့်) အလိုရှိသူကို၊ ကတွာ= ပြု၍။ ဤသို့လည်း အနက်ဆိုနိုင်၏။ ဤအနက်ပေးနည်း၌ ဘာဝပ္ပဓာန မကြံရ၊ အဋ္ဌီပုဒ်အရလည်း နာဂကိုသာယူရ၍ လုပ်ငန်းကိစ္စကို မယူရသောကြောင့် တံကာရဏံဟူသော ကံပုဒ်ကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ ကံအဖြစ်ဖြင့် မစပ်နိုင်၊ သို့သော် “အတ္ထဝသာ ဝိဘတ္တိဝိပရိဏာမော”နှင့်အညီ-တေန (ကာရဏေန)= ထိုလုပ် ငန်းကိစ္စဟူသော အကြောင်းဖြင့်၊ အဋ္ဌိံ= (မိမိကိုယ်ကို) အလိုရှိသူကို။ ကတွာ= ပြု၍။ ဤသို့ ကရိုဏ်းဝိဘတ်ပြောင်း၍ ကရိုဏ်းအဖြစ်ဖြင့် စုပ်နိုင်၏။ အဋ္ဌိံ ကတွာတိအတ္တာနံ တေန ဓမ္မေန အဋ္ဌိကံ တွာ။ သံယုတ်ဋ္ဌ၊ ဒု၊ ၁၈၃။
သတိပြုဖွယ်။ ။ ဤ ပဌမ ဒုတိယအနက်ပေးနည်းတို့၌ တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌိံကတွာ၌ ကံအဖြစ်ဖြင့် စပ်ခဲ့သော် “ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကိုအလိုဆန္ဒကိုပြုလုပ်၍” ဟု လည်းကောင်း, ထိုလုပ်ငန်းကိစ္စကို အလိုရှိသူကိုပြု၍”ဟုလည်းကောင်းအနက်အဓိပ္ပာယ် ချွတ်ယွင်းသွားနိုင်သည်ကို သတိပြုပါ။ ဥပမေယျဘက်မှ “အဋ္ဌိံကတွာ”၏ နိဿယခန်းမှ အနက်နှင့်လည်း ယှဉ်ကြည့်ပါ။
**တနည်း**– အဋ္ဌီကတွာ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားပြု၍။ ( အတ္ထသဒ္ဒါ ဟိတအနက်ဟောတည်း) ဤနည်း၌ အဘူတတဗ္ဘောအနက်၌ စီပစ္စည်း ( ဤပစ္စည်း) သက်၍ အဋ္ဌီကတွာဟုအလယ်၌ ဤဒီဃဖြင့် ပါဌ်ရှိသင့်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။ သို့သော် ဋ္ဌ, ဋီတို့၌ မူကွဲပါဌ်အဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်ထားသည်ကို မတွေ့ ရပါ။
ဤနည်း၌ အဋ္ဌီပုဒ်မှ အတ္ထအရ စီးပွားဟူသည်လည်း လုပ်ငန်းကိစ္စပင် ဖြစ်ရကား အဋ္ဌီနှင့် တံ ကာရဏံသည် တုလျာဓိကရုဏဖြစ်သောကြောင့် တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌီကတွာ၌လည်း ကံအဖြစ်ဖြင့် စပ်နိုင်၏။
တံ ဝါ ဓမ္မံ “သေ မယှံ အတ္ထော”တိ အဋ္ဌိံ ကတွာ (အတ္ထံ ကတွာ)။ ၎င်းသံယုတ်ဋ္ဌနှင့် ဝိမတိဋီကာ၊ ပ-၁၂၉။ အတ္ထံ ကတွာတိ ဟိတံ ကတွာ၊ ယာထာယံဟိတာဝဟော ဟောတိ ဧဝံ ကတွာ။ ဝိဘင်းအနု ဋီကာ။ ၉၁။
တနည်း– အဋ္ဌိံ ကတွာ၊ (မမေ့မပျောက်) အရိုးဆိုက်ရောက်သကဲ့သို့ပြု၍။ ဤနည်း၌ အရိုးဟော အဋ္ဌိသဒ္ဒါဖြင့် “အဋ္ဌိဂတံ ကတွာ”ဟု ဆိုလို လျက်ဂတပုဒ်ကို ချေ၍ “အဋ္ဌိံကတွာ”ဟု ဖြစ်၏။ “အဋ္ဌိ (အဋ္ဌိဂတ)၊ အရိုးအထိဆိုက်ရောက်သကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းကိစ္စ”ဟု အနက်ယူရသောကြောင့် တံ ကာရဏံနှင့် အဋ္ဌိံသည် ပကတိကံ, ဝိကတိကံဖြစ်၍ အရတူ၏။ ထို့ကြောင့် တံ ကာရဏံကို အဋ္ဌိံ ကတွာ၌လည်း စပ်ပါ။
ယထာ ဝါ န နဿတိ၊ ဧဝံ အဋ္ဌိဂတံ ဝိယ ကရောန္တော အဋ္ဌိံ ကတွာ။ ဝိဘင်းမူလဋီကာ။ ၈၄။ ၊ အလိုရှိသူ၏အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ လိုလိုချင်ချင်။ ကတွာ၊ ပြု၍။ မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။ ကရိတွာ၊ သွင်းပိုက်ထား၍။ သဗ္ဗစေတသာ၊ အားလုံးသောစိတ်ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာ အစဉ်မပြတ်ဆောင် ယူ၍။ သြဟိတသောတော၊ စွင့်ထောင်ထားအပ်သော နားရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။) သုဏာတိ၊ နာယူ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤနည်း ဤပုံအားဖြင့်။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
သောတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
ဟန္တာ၊ ရန်သူကို သတ်တတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
သင်္ဂါမဂတော၊ စစ်ပွဲသို့ ရောက်သည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။)
ဟတ္ထိမ္ပိ၊ ရန်သူဆင်ကိုလည်း။
ဟနတိ၊ သတ်၏။
ဟတ္ထာရုဟမ္ပိ၊ ရန်သူ ဆင်စီးသူရဲကိုလည်း။
ဟနတိ၊ ၏။
အဿမ္ပိ၊ ရန်သူခြင်းကိုလည်း။
ပ။
အဿာရုဟမ္ပိ၊ ရန်သူမြင်းစီး သူရဲကိုလည်း။
ပ။
ရထမ္ပိ၊ ရန်သူ စစ်ရထားကိုလည်း။
ဟနတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။
ရထိကမ္ပိ၊ ရန်သူ ရထားစီး သူရဲကိုလည်း။
ဟနတိ၊ သတ်၏။
ပတ္တိကမ္ပိ၊ ရန်သူ ခြေလျင် သူရဲကိုလည်း။
ဟနတိ၊ ၏။
ပ။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
သင်္ဂါမဂတော၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
သတ္တိပ္ပဟာရာနံ၊ လှံဖြင့် ထိုးခြင်းတို့ကို လည်းကောင်း။
အသိပ္ပဟာရာနံ၊ သန်လျှက်ဖြင့် ထိုးခုတ်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဥသုပ္ပဟာရာနံ၊ မြားဖြင့်ပစ်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဖရသုပ္ပဟာရာနံ၊ ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဘေရိ+ ပဏဝ+ သင်္ခ+ တိဏဝ+ နိန္နာဒ သဒ္ဓါနံ၊ စည်ကြီးသံ+ ထက်စည်သံ+ ခရုသင်းအသံ+ စည်တိုသံ+ ပေါင်းစုဟစ်အော်သံ တို့ကို
လည်းကောင်း။
ခမော၊ ကြံ့ကြံ့ ခံနိုင်မှုရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[ ကြက်ခြေခတ် အမှတ်အသားကိုကြည့်၍သူ့ပုဒ်နှင့် သူ့ အနက်
တွဲဖက်ပါလေ]။
ပ။
ခန္တာ၊ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
[ ဂန္တာ ဟောတိ– ၌ လှမ်းစပ်]။
ဟတ္ထိဒမ္မသာရထိ၊ သည်။
ယမေနံ ဒိသံ၊ အကြင် အရပ်မျက်နှာသို့။
ပေသေတိ၊ စေလွှတ်အံ့။
ယဒိ ဝါ ဂတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ရောက်အပ်ဖူး သောအရပ်သို့သော်လည်း
ဖြစ်စေ။
ယဒိ ဝါ အဂတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ မရောက်အပ်ဖူးသောအရပ်သို့သော်
လည်းဖြစ်စေ။
ပေသေတိ၊ စေလွှတ်အံ့။
တံ ဒိသံ၊ ထိုစေလွှတ်အပ်သမျှ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
ဂန္တာ၊ သွားတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤနည်းဤပုံအားဖြင့်။
ရညော၊ ၏။
နာဂေါ၊ သည်။
ဂန္တာ၊ သွားတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။
ပ။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အာဟု နေယျော၊ သည်လည်းကောင်း။
ပ။
ပုညက္ခေတ္တံ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
( ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာ ဂတော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အာဟုနေယျော၊ လည်းကောင်း။
ပ။
ပုညက္ခေတ္တံ၊ လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း ဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သောတာ စ၊ ( တရားတော်ကို) နာယူတတ်သည်လည်းကောင်း။
ဟန္တာ စ၊ လည်းကောင်း။
ခန္တာ စ၊ သည်းခံနိုင်သည်လည်းကောင်း။
ဂန္တာ စ၊ လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
[ အဋ္ဌိံ ကတွာ– စသည်နှင့် သုဏာတိ၌စပ်။]
တထာဂတပ္ပ ဝေဒိတေ၊ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြား သိစေတော်မူ
အပ်ပြီးသော။
ဓမ္မဝိနယေ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာတရားနှင့် ဝိနည်းကို။
ဒေသိယမာနေ၊ တစ်ဦးဦးက ဟောကြားအပ်လသော်။
အဋ္ဌိံ၊ အလိုရှိသူ၏အဖြစ်ကို။
ဝါ၊ လိုလိုချင်ချင်။
ကတွာ၊ ပြု၍။
[ တနည်း– အဋ္ဌိံ၊ (မိမိကိုယ်ကို ထိုဓမ္မဝိနယဖြင့်) အလိုရှိသူကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
(တနည်း) အဋ္ဌီကတွာ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားပြု၍။
ဝါ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကိုဆောင်နိုင်လောက်အောင်ပြု၍။
( တနည်း) အဋ္ဌိံကတွာ၊ (မမေ့မပျောက်)အရိုး ဆိုက်ရောက်သကဲ့သို့ပြု၍။]
မနသိကတွာ၊ စိတ်နှလုံး၌ သွင်းပိုက်ထား၍။
ပ။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
သုဏာတိ၊ နာယူ၏။
ပ။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။
ကာမဝိတက္ကံ၊ ကာမဝိတက်ကို။
နာဓိ– ဝါသေတိ၊ မိမိစိတ်အထက်သို့ တက်စီး၍ မနေစေ။
ဝါ၊ မိမိစိတ်အတွင်း၌လက်ခံမထား။
[ စာပိုဒ် (၁၁) စရသုတ်လည်းကြည့်။]
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန် ၏။
ဝိနောဒေတိ၊ ထုတ်ပယ်၏။
ဟနတိ၊ သတ်၏။
ဗျန္တီကရောတိ၊ ကင်းသောအဆုံးအပိုင်းအခြားရှိအောင် ပြု၏။
ဝါ၊ ဘင်ခဏမျှ မကျန်ရအောင် အပြီးအပြတ်အဆုံးသတ်ပယ်ရှား၏။
အနဘာဝံ၊ ထပ်တလဲလဲ မဖြစ်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ မတိုးပွားခြင်းသို့။
ဂမေတိ၊ ရောက်စေ၏။
ပ။
ဥပ္ပန္နုပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတိုင်းကုန်သော။
ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။
ပ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သီတဿ၊ အအေးကိုလည်းကောင်း။
ဥဏှဿ၊ မီးပူကိုလည်းကောင်း။
ဇိဃစ္ဆာယ၊ ဆာလောင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ပိပါသာယ၊ ရေငတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဍံသ+ မကသ+ ဝါတ+ အာတပ+ သရီသပ+ သမ္ဖဿာနံ၊ မှက်+ ခြင်+ လေ+ နေပူ+ မြွေကင်းတို့၏+ ကိုက်ခဲ,ထိပါး၊ အတွေ့ နှစ်ပါးတို့ကို
လည်းကောင်း။
ဒုရုတ္တာနံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်ကုန်သော။
ဒုရာဂတာနံ၊ မကောင်းသဖြင့် သောတဒွါရသို့ ရောက်လာကုန်သော။
ဝစနပထာနံ
၁။**ဝစနပထ။ ။ စကားဟူသည် အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို သိလိုသူတို့အတွက်သိရခြင်း၏ အကြောင်းလည်း ဖြစ်၏။ သိစေလိုသူ (သိ
အောင်ဟောပြောသူ)တို့အတွက် ဟောပြောရခြင်း၏ အကြောင်း
လည်းဖြစ်၏။ ဝစနမေဝ ပထော ဝစနပထော၊ စကားသည်ပင်
အကြောင်း၊ ဝါ၊ စကားဟူသောအကြောင်း၊ ဝါ= အကြောင်းဖြစ်သောစကား။ ဝစနမေဝ တဒတ္ထံ ဉာတုကာမာနံ ဉာပေတု ကာမာနဉ္စ
ပထောတိ ၀စနပထော။ သာရတ္ထဋီကာ၊ တ၊ ၈၄။
၊ စကားဟူသော အကြောင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုသိလိုသူ, သိစေလိုသူတို့၏ အကြောင်းဖြစ်
သော စကားတို့ကို လည်းကောင်း။
ခမော၊ သည်းခံနိုင်ခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်သော။
သာရီရိကာနံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ စွဲကပ်နေကုန်သော။
ဒုက္ခာနံ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် သည်းခံအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ သည်းခံနိုင်ခဲကုန်သော။
တိဗ္ဗာနံ၊ ထူထပ်ကုန်သော။
(အဆက်မပြတ် တရစပ်ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်ထူထပ်ကုန်သော။)
ဝါ၊ (ပူပြင်း ဆင်းရဲစေခြင်းအားဖြင့်) ကြမ်းကြုတ်ကုန်သော။
ခရာနံ၊ ကုန်သော။
[ ပတောဒသုတ်ကြည့်]။
ပ။
ပါဏဟရာနံ၊ ကုန်သော။
ဝေဒနာနံ၊ ဝေဒနာတို့ကို။
အဓိဝါသက ဇာတိကော၊ သည်းခံတတ်သောသူ၏သဘောရှိသည်။
ဝါ၊ သည်းခံတတ်သောသူ၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသည်။
ဝါ၊ သည်းခံခြင်းသဘောရှိသည်။
[ စာပိုဒ် (၉၇) ခိပ္ပနိသန္တိသုတ်မှ ဓာရကဇာတိကော– ပုဒ်နှင့် ယှဉ်ကြည့်။]
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
[ ဂန္တာ ဟောတိ၌ လှမ်းစပ်။]
ဒီဃေန၊ ရှည်လျားလှစွာသော။
ဣမိနာ အဒ္ဓုနာ၊ ဤသံသရာခရီးဖြင့်။
အဂတပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌ မရောက်အပ်ဖူးသေးသော။
ယာယံ ဒိသာ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ဟူသောအရပ်မျက်နှာသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ယဒိဒံ၊ ယင်းနိဗ္ဗာန်ဟူသော အရပ်မျက်နှာသည်။
သဗ္ဗသင်္ခါရသမထော၊ အားလုံးသော သင်္ခါရတို့၏ ချုပ်ငြိမ်းရာ
လည်းဖြစ်၏။
သဗ္ဗူပဓိပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ (ခန္ဓာငါးပါးစသော) အားလုံးသော ဥပဓိတို့ကိုပယ်စွန့်ရာလည်းဖြစ်၏။
တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ရာလည်းဖြစ်၏။
ဝိရာဂေါ၊ ကိလေသာ အားလုံးတို့ ပျက်စီးရာလည်းဖြစ်၏။
နိရောဓော၊ ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံးချူပ်ဆုံးရာလည်းဖြစ်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ ဝါနဟူသော တဏှာမှ ထွက်ခွာသောတရားလည်းဖြစ်၏။
တံ (ဒိသံ)၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ဟူသော အရပ်မျက်နှာသို့။
ခိပ္ပညေဝ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
ဂန္တာ၊ သွားတတ်သည်။
(သီလ, သမာဓိ, ပညာ, ဝိမုတ္တိ, ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနတရားတို့ကို
အပြည့်အစုံ ဖြည့်ကျင့်၍ သွားတတ်သည်။)
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
စတုတ္ထံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဌာနာနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း။
စတ္တာရိ၊ လေးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူ မူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာတုံ၊ ပြုလုပ်ခြင်းငှာ။
အမနာပံ၁။****အမနာပ မနာပဌာန**။ အမနာပံနှင့် မနာပံတို့ကို ဌာနံ၏ တုလျာဓိကရဏဝိသေသန ကြံမှသာ အဓိပ္ပာယ်မှန် ဖြစ်နိုင်၏။ အကယ်၍ထိုသို့မကြံဘဲ “အမနာပံ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကို။ ကာတုံ= ပြုလုပ်ခြင်း
ငှာ။ ဌာနံ၊ အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ= ရှိ၏”ဟု အနက်ပြန်ဆိုလျှင်
အမနာပ (မနာပ)က တခြား, ဌာနကတခြားဖြစ်နေသောကြောင့်
တခြား ဖြစ်နေသောကြောင့် အမနာပ (မနှစ်မြို့ဖွယ်) ဟူသည်
အဘယ်နည်း စသည်ဖြင့် ကြံစည်စဉ်းစားနေသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်
မှန်ကို ရနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။
“စတ္တာရိ ဌာနာနိ” ဟူသော စကား၌ ဌာနလေးမျိုးမှာလည်း–
(၁) ပြုလုပ်လျှင် မကြီးပွား မတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော အမနာပဌာန (၂) ပြုလုပ်လျှင် ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော အမနာပဌာန (၃) ပြုလုပ်လျှင် မကြီးပွား မတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော မနာပဌာန (၄) ပြုလုပ်လျှင် ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော မနာပဌာန။ ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်သော။ ဌာနံ၊ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခရောက်စေတတ်သော အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။ (သတ္တဝါတို့ကို လိမ့်ကျစေခြင်းငှာ သေတွင်းတူးခြင်း, ငါးဖမ်းခြင်း, အိမ်နံရံစပ် ဖောက်ဖြတ်ခြင်း စသော သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်စေတတ် သော အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်)။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဉ္စ(ဌာနံ)၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။ ဝါ၊ ထိုအကြောင်းကိုလည်း။ ကယိရမာနံ၊ ပြုလုပ်အပ်လသော်။ အနတ္ထာယ၊ စီးပွားမဲ့ အလို့ငှာ။ ဝါ၊ မကြီးပွားခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
(၁) ပြုလုပ်လျှင် မကြီးပွား မတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော အမနာပဌာန (၂) ပြုလုပ်လျှင် ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော အမနာပဌာန (၃) ပြုလုပ်လျှင် မကြီးပွား မတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော မနာပဌာန (၄) ပြုလုပ်လျှင် ကြီးပွားတိုးတက်ကြောင်းဖြစ်သော မနာပဌာန။ ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာဖြစ်သော။ ဌာနံ၊ သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခရောက်စေတတ်သော အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။ (သတ္တဝါတို့ကို လိမ့်ကျစေခြင်းငှာ သေတွင်းတူးခြင်း, ငါးဖမ်းခြင်း, အိမ်နံရံစပ် ဖောက်ဖြတ်ခြင်း စသော သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်စေတတ် သော အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်)။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဉ္စ(ဌာနံ)၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။ ဝါ၊ ထိုအကြောင်းကိုလည်း။ ကယိရမာနံ၊ ပြုလုပ်အပ်လသော်။ အနတ္ထာယ၊ စီးပွားမဲ့ အလို့ငှာ။ ဝါ၊ မကြီးပွားခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာတုံ၊ ငှာ။
အမနာပံ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်သော။
ဌာနံ၊ တရားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်ဟူသော
အကြောင်းသည်။
(တရားသဖြင့် အသက်မွေးသူတို့၏ ပန်းမှိုက်သွန် မစင်ကြုံးခြင်း,
အင်းဂတေအုတ်ခဲထုခြင်း, အိမ်အမိုး မိုးခြင်း, မသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ တံမြက်စီးလှည်းခြင်း စသော အောက်တန်းကျသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ် ဟူသောအကြောင်းသည်။)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တဉ္စ(ဌာန)၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
ကယိရမာနံ၊ သော်။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာ။
ဝါ၊ ကြီးပွားခြင်းငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်သော။
ဝါ၊ စိတ်ပျော်ရွှင်မြူးတူးစရာဖြစ်သော။
ဌာနံ၊ အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသောအကြောင်းသည်။
(သေရည်သေရက်သောက်ခြင်း, နံ့သာလိမ်းခြင်း, ပန်းပန်ခြင်း,
အပျော်အပါး သတ္တဝါအသက်ကို သတ်ခြင်းစသောအကြောင်းသည်။)
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်သော။
ဌာနံ၊ ကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
(တရားနာသွားရာအခါ၌ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အရုံ ပန်းနံ့သာစသည်တို့ကိုယူ၍ သွားခြင်း, စေတီကိုရှိခိုးခြင်း, ဗောဓိပင်ကိုရှိခိုးခြင်း, ချိုသာသော တရားစကားနာကြားခြင်း, ငါးပါးသီလ ဆောက် တည်
ခြင်းစသော သောမနဿသမ္ပယုတ် ကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော
အကြောင်းသည်။)
အတ္ထိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ ထိုလေးမျိုးသော အကြောင်းတို့တွင်။
ယံ ဣဒံ ဌာနံ၊ အကြင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်စေတတ်သော
အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသောအကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
အမနာပံ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဉ္စ (ဌာနံ)၊ ထို အကြောင်းသည်လည်း။
ပ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းကို။
ဥဘယေနေဝ၊ နှစ်မျိုးနှစ်စားသော အကျိုးအားဖြင့်ပင်။
န ကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုလုပ်ထိုက်ဟူ၍။
မညတိ၊ သိအပ်၏။
[ဥဘယေနေဝ– အရ နှစ်မျိုးသော အကျိုးကို ထုတ်ပြလို၍ ယမ္ပိဒံ ဌာန စသည်ကို ဟောတော်မူ၏။]
ယမ္ပိဒံ ဌာနံ၊ အကြင် သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်စေတတ်သော
အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
အမနာပံ၊ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဣမိနာပိ၊ ဤ မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်ခြင်း ဟူသော အကျိုးအားဖြင့်
လည်း။
နံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
န ကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုလုပ်ထိုက်ဟူ၍။
မညတိ၊ သိအပ်၏။
ယမ္ပိဒံ ဌာနံ၊ အကြင်သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခရောက်စေတတ်သော
အကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
ဝါ၊ ကို။
ကယိရမာနံ၊ ပြုလုပ်အပ်လသော်။
အနတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဣမိနာပိ၊ ဤ အကျိုးစီးပွားကင်းမဲ့ဖို့ ဖြစ်ခြင်းဟူသော အကျိုးအားဖြင့်လည်း။
နံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
နကတ္တဗ္ဗံ၊ ၍။
မညတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းကို။
ဥဘယေနေဝ၊ (မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်ခြင်း, အကျိုးစီး ပွားကင်းမဲ့ဖို့ ဖြစ်
ခြင်းဟူသော) နှစ်မျိုးနှစ်စားသော အကျိုးအားဖြင့်ပင်။
န ကတ္တဗ္ဗံ၊ ၍။
မညတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ ထိုလေးမျိုးသော အကြောင်းတို့တွင်။
ယမိဒံ ဌာနံ၊ အကြင် တရားသော အသက် မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
အမနာပံ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တဉ္စ(ဌာနံ)၊ ထိုအကြောင်းသည်လည်း။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ဤအကြောင်း၌။
ပုရိသထာမေ၊ ယောက်ျား၏ ဉာဏ်စွမ်းအရာ ၌ လည်းကောင်း။
ပုရိသဝီရိယေ၊ ယောက်ျား၏ ဝီရိယအရာ၌ လည်းကောင်း။
ပုရိသပရက္ကမေ၊ ယောက်ျား၏လုံ့လအရာ၌ လည်းကောင်း။
ဗာလော စ၊ လူဖျင်းလူမိုက်ကို လည်းကောင်း။
ပဏ္ဍိတော စ၊ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ခွဲခြားသိနိုင်၏။
[ ခွဲခြားသိနိုင်ပုံကို ပြတော်မူလိုသောကြောင့် “န ဘိက္ခဝေ ဗာလော” စသည်ကို မိန့်တော်မူ၏။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဗာလော၊ လူဖျင်းလူမိုက်သည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင် မစဉ်းစားတတ်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
န ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင် မစဉ်းစားတတ်သနည်းဟူမူ။)
ဣဒံ ဌာနံ၊ (မစင်ကြုံး တံမြက်စီးလှည်း စသော အောက်တန်းကျ
သောအသက်မွေး ဝမ်းကျောင်း အလုပ်ဟူသော) ဤအကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
အမနာပံ၊ သည်။
ကိဉ္စာပိ (ဟောတိ)၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ပေ၏။
အထစရဟိ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဣဒံ ဌာနံ၊ (အောက်တန်းကျသောအသက်မွေး ဝမ်းကျောင်း အလုပ်ဟူသော) ဤအကြောင်းသည်။
ကယိရမာနံ၊ သော်။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(နှ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ မဆင်ခြင် မစဉ်းစားတတ်။)
သော၊ ထိုလူဖျင်းလူမိုက်သည်။
တံ ဌာနံ၊ (အောက်တန်းကျသောအသက်မွေး ဝမ်းကျောင်းအလုပ်ဟူသော) ထိုအကြောင်းကို။
န ကရောတိ၊ မပြုလုပ်။
တဿ၊ ထိုလူဖျင်းလူမိုက်မှာ။
တံ ဌာနံ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
အကယိရမာနံ၊ မပြုလုပ်အပ်လသော်။
အနတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဏ္ဍိတော စ၊ ပညာရှိ သူတော်ကောင်းသည်ကား။
ဣတိ၊ သို့။
ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဟူမူ။)
ဣဒံ ဌာနံ၊ (အောက်တန်းကျသော အသက်မွေး ဝမ်းကျောင်းအလုပ်ဟူသော) ဤအကြောင်းသည်။
ပ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဣတိ(ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ၏။)
သော၊ ထိုပညာရှိသူတော်ကောင်းသည်။
တံ ဌာနံ၊ ကို။
ကရောတိ၊ ပြုလုပ်၏။
တဿ၊ ထိုပညာရှိသူတော်ကောင်းမှာ။
တံ ဌာနံ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ကယိရမာနံ၊ သော်။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
သံဝတ္တတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ ထိုလေးမျိုးသော အကြောင်းတို့တွင်။
ယမိဒံ ဌာနံ၊ (အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသော) အကြင်အကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုးဖွယ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဉ္စ ဌာနံ၊ (အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသော) ထိုအကြောင်းသည်
လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမသ္မိံပိ ဌာနေ၊ (အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသော)ဤအကြောင်း၌လည်း။
ပ။
ဣဒံ ဌာနံ၊ (အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသော)
ဤအကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ နှစ်သက် မြတ်နိုး ဖွယ်သည်။
ဝါ၊ ပျော်စရာသည်။
ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
တံ ဌာနံ၊ (အရက်သောက်ခြင်း အစရှိသော) ထိုအကြောင်းကို။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ တို့တွင်။
ယမိဒံ ဌာနံ၊ အကြင် ကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ နှစ်သက် မြတ်နိုးဖွယ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဉ္စ ဌာနံ၊ ထိုကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
ကယိရမာနံ၊ သော်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤကုသိုလ်အလုပ်ဟူသော အကြောင်းကို။
ဥဘယေနေဝ၊ နှစ်မျိုးနှစ်စား အကျိုးအားဖြင့်ပင်။
ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏ဟူ၍။
မညတိ၊ သိအပ်၏။
[ ဥဘယေနေဝပုဒ်အရ နှစ်မျိုးနှစ်စားသော အကျိုးကို ပြတော်မူလိုသောကြောင့် “ယမ္ပိဒံ ဌာနံ”စသည်ကိုမိန့်။]
ယမ္ပိဒံ ဌာနံ၊ အကြင် ကုသိုလ် အလုပ်ဟူသော အကြောင်းသည်။
ကာတုံ၊ ငှာ။
မနာပံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣမိနာပိ၊ ဤနှစ်သက် မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ခြင်းဟူသော အကျိုးအား
ဖြင့်လည်း။
နံ၊ ထို ကုသိုလ်အလုပ်ဟူသောအကြောင်းကို။
ကတ္တဗ္ဗံ၊ ၍။
မညတိ၊ ၏။
ယမ္ပိဒံ ဌာနံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ကယိရမာနံ၊ သော်။
ပ။
ဣမိနာပိ၊ ဤ အကျိုးစီးပွား အလို့ငှာ ဖြစ်ခြင်းဟူသောအကျိုးအားဖြင့်လည်း။
နံ၊ ထိုကုသိုလ်အလုပ်ဟူသောအကြောင်းကို။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤကုသိုလ် အလုပ်ဟူသော အကြောင်းကို။
ဥဘယေနေဝ၊ (နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ခြင်း, အကျိုးစီး ပွား အလို့ငှာ ဖြစ်ခြင်းဟူသော) နှစ်မျိုးနှစ်စား အကျိုးအားဖြင့်ပင်။
ကတ္တဗ္ဗံ၊ ဟူ၍။
မညတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဌာနာနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ပဉ္စမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ လေးပါး ကုန်သော။
ဌာနေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။
အပ္ပမာဒေါ၊ မမေ့လျော့ခြင်းကို။
ဝါ၊ မမေ့လျော့ကြောင်း သတိကို။
ကရဏီယော၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်၏။
ဝါ၊ ဖြစ်စေသင့်၏။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
(ဌာနေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အပ္ပမာဒေါ၊ ကို။
ကရဏီယော၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်သနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကာယဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကို။
ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော။
ကာယသုစရိတံ၊ ကာယသုစရိတ်ကုသိုလ်ကို။
ဘာဝေထ၊ ဖြစ်ပွားစေကြကုန်လော။
တတ္ထ စ၊ ထိုကာယဒုစ္စရိတ်ကို ပယ်စွန့်ခြင်း, ကာယသုစရိတ်ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်း၌လည်း။
မာ ပမာဒတ္ထ၊ မမေ့လျော့ကြကုန်လင့်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝစီဒုစ္စရိတံ၊ ဝစီဒုစ္စရိတ် အကုသိုလ်ကို။
ပဇဟထ၊ လော။
ဝစီသုစရိတံ၊ ဝစီသုစရိတ်ကုသိုလ်ကို။
ဘာဝေထ၊ လော။
တတ္ထ စ၊ ထိုဝစီဒုစ္စရိတ်ကို ပယ်စွန့်ခြင်း, ဝစီသုစရိတ်ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်း၌လည်း။
ပမာဒတ္ထ၊ လင့်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိံ၊ မှားယွင်းသော အယူကို။
ပ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိံ၊ မှန်ကန်သော ဉာဏ်အမြင်ကို။
ဘာဝေထ၊ လော။
တတ္ထ စ၊ ထို မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကို ပယ်စွန့်ခြင်း, သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ဖြစ်ပွားစေခြင်း၌လည်း။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
ကာယသုစရိတံ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ဘာဝိတံ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်ပြီးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
[ ယတောရှိ၍ တတော ထည့်သည်။]
သော၊ ထို ရဟန်းသည်။
(ထိုရဟန္တာဖြစ်သောရဟန်းသည်။)
သမ္ပရာယိကဿ၊ တမလွန်ဘဝ၌ ဖြစ်သော။
မရဏဿ၊ သေခြင်းမှ။
န ဘာယတိ၊ မကြောက်တော့။
ဣတိ (အဝေါစ)။
ဆဋ္ဌံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူသု၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဌာနေသု၊ အရာဌာနတို့၌။
အတ္တရူပေန၊ မိမိအား သင့်လျော်သော ရဟန်းသည်။
ဝါ၊ မိမိအကျိုးစီးပွားကို လိုလားသော ရဟန်းသည်။
အပ္ပမာဒေါ၊ မမေ့လျော့ခြင်းသဘောဖြစ်သော။
သတိ၊ သတိတည်းဟူသော။
စေတသော၊ စိတ်၏။
အာရက္ခော၊ အစောင့်အရှောက်တရားကို။
ကရဏီယော၊ ပြုသင့်၏။
ဝါ၊ ဖြစ်စေသင့်၏။
ကတမေသု၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။
(ဌာနေသု၊ တို့၌။
အတ္တရူပေန၊ သည်။
အပ္ပမာဒေါ၊ သော။
ပ။
ကရဏီယော၊ ပြုသင့်သနည်းဟူမူ။)
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ရဇနီယေသု၊ စွဲမက်မှုရာဂ၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စွဲမက်စေတတ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ ဣဋ္ဌာရုံဖြစ်သောတရားတို့၌။
မာ ရဇ္ဇိ၊ မစွဲမက်ပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
အတ္တရူပေန၊ သည်။
ပ။
ကရဏီယော၊ ၏။
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဒေါသနီယေသု၊ ဒေါသ၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ဒေါသထွက်စေတတ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အနိဋ္ဌာရုံတရားတို့၌။
မာ ဒုဿိ၊ ဒေါသအမျက် မထွက်ပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
ပ။
မေ၊ ၏။
စိတ္တံ၊ သည်။
မောဟနီယေသု၊ တွေဝေမှုမောဟ၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ တွေဝေစေတတ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာရုံတရားတို့၌။
(ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံတရားတို့၌။)
မာ မုယှိ၊ မတွေဝေ စေသတည်း။
ပ။
မဒနီယေသု၊ မာန်တက်ဝင့်ကြွားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာရုံတရားတို့၌။
မာ မဇ္ဇိ၊ မာန်မတက်မဝင့်ကြွားစေသတည်း။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
ဝါ၊ သည်။
ဝီတရာဂတ္တာ၊ ကင်းပြီးသော ရာဂရှိသည် အဖြစ်ကြောင့်။
ရဇနီ ယေသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
ဝီတဒေါသတ္တာ၊ ကင်းပြီးသော ဒေါသရှိသည် အဖြစ်ကြောင့်။
ဒေါသနီယေသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
စိတ္တံ၊ သည်။
န ဒုဿတိ၊ ဒေါသမထွက်။
ဝါ၊ မဖေါက်ပြန် မပျက်စီး မမုန်းတီး။
ဝီတမောဟတ္တာ၊ ကင်းပြီးသော မောဟရှိသည်အဖြစ်ကြောင့်။
မောဟနီယေသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
စိတ္တံ၊ သည်။
နမုယှတိ၊ မတွေဝေ။
ဝီတမဒတ္တာ၊ ကင်းပြီးသော မာန်တက်ဝင့်ကြွားခြင်း ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့်။
ပ။
န မဇ္ဇတိ၊ မာန်မတက် မဝင့်ကြွား။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
သော၊ ထိုရဟန္တာ ရဟန်းသည်။
န ဆမ္ဘတိ၊ မတုန်လှုပ်။
န ကမ္ပတိ၊ မလှုပ်ရှား။
န ဝေဓတိ၊ မချောက်ချား။
သန္တာသံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းသို့။
န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
စ ပန၊ ဤမျှမကသေး။
သမဏ ဝစနဟေတုပိ၊ ပရဝါဒီရဟန်းတို့၏ စကားဟူသော
အကြောင်းကြောင့်လည်း။
န ဂစ္ဆတိ၊ ထို ပရဝါဒီရဟန်းတို့၏ အယူဝါဒသို့ မကူးပြောင်း။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်။)
သတ္တမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဒ္ဓဿ၊ ဘုရား စသည်တို့၌ ကြည်ညိုသောသဒ္ဓါတရားရှိသော။
ကုလပုတ္တဿ၊ (ကျင့်ဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော) အမျိုးကောင်းသား၏။
ဝါ၊ သည်။
ဒဿနီယာနိ၊ ကြည့်ရှုဖူးမြော် ထိုက်ကုန်သော။
ဝါ၊ ကြည့်ရှုဖူးမြော်ရန် သွားထိုက်ကုန်သော။
[ ဒဿနီယာနီတိ ဒဿနာရဟာနိ၊ ဒဿနတ္ထာယ ဂန္တဗ္ဗာနိ။
ဒီ ၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် အဋ္ဌကထာ၊ ၁၇၃။]
သံဝေဇနီယာနိ၊ ထိတ်လန့်စေတတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်တည်းဟူသော ထိတ်လန့်မှု သံဝေဂကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။
[ သဟ+ သြတ္တပ္ပ၊ သြတ္တပ္ပ စေတသိက်နှင့် တကွဖြစ်သောဉာဏ်။
ထိုဉာဏ်ကို ဤ၌ သံဝေဂဟုခေါ်သည်။]
ဌာနာနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဝါ၊ နေရာဌာနတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း။
စတ္တာရိ၊ လေးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤနေရာ ဌာန၌။
(ဤလုမ္ဗိနီမည်သော အင်ကြင်း ဥယျာဉ်တော၌။)
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဇာတော၊ ဖွားမြင်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
ဝါ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစားသောအားဖြင့်။
သဒ္ဓဿ၊ သော။
ကုလပုတ္တဿ၊ ၏။
ဝါ၊ သည်။
ဒဿနီယံ၊ ကြည့်ရှု ဖူးမြော်ထိုက်သော။
ဝါ၊ ကြည့်ရှု ဖူးမြော်ရန် သွားရောက်ထိုက်သော။
သံဝေဇနီယံ၊ တတ်သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ နေရာဌာနလည်းကောင်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤနေရာဌာန၌။
(ဤဥရုဝေလာတောအရပ်, နေရဉ္ဇရာမြစ်ကမ်းရှိဗောဓိညောင်ပင်
အောက်၌။)
တထာဂတော၊ သည်။
အနုတ္တရံ၊ သူ့ထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သော တရားမရှိသော။
ဝါ၊ သာလွန်မြင့်မြတ်ဆုံး တရားဖြစ်သော။
သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အမှားမပါ, မှန်စွာကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်ကို။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုးထွင်းသိတော်မူပြီ။
ဝါ၊ ရရှိတော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
ဝါ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစားသောအားဖြင့်။
သဒ္ဓဿ၊ သော။
ပ။
ဌာနံ၊ အကြောင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ နေရာဌာနလည်းကောင်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤနေရာဌာန၌။
( ဤ ဗာရာဏသီမြို့အနီးရှိဣသိပတနမိဂဒါဝုန်တော၌။)
တထာဂတော၊ သည်။
အနုတ္တရံ၊ သော။
ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစကြာကို။
ဝါ၊ ပဋိဝေဓဉာဏ်, ဒေသနာဉာဏ်ဟူသော တရားစက်ဝန်းကို။
ပဝတ္တေသိ၊ လည်စေတော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။
ဝါ၊ ဖြင့်။
သဒ္ဓဿ၊ သော။
ပ။
ဌာနံ၊ လည်းကောင်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤနေရာဌာန၌။
(ဤ ကုသိနာရုံမြို့အနီးရှိ မလ္လာမင်းတို့၏ အင်ကြင်းဥယျာဉ်ဝယ်အင်ကြင်းပင်ပျို နှစ်ပင်တို့၏ အကြား၌။)
တထာဂတော၊ သည်။
အနုပါ ဒိသေသာယ၊ ကံကိလေသာတို့သည် မြဲမြံစွာ စွဲလမ်းဖမ်းယူအပ်သောဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ် အကြွင်းအကျန်မရှိသော။
နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ ခန္ဓာဇာတ်သိမ်း ငြိမ်းအေးခြင်း ဓာတ်သဘောဖြင့်။
ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ငြိမ်းအေးတော်မူပြီ။
ဝါ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ၍။
ဝါ၊ ဖြင့်။
သဒ္ဓဿ။
ပ။
သံဝေဇနီယံ၊ သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းလည်းကောင်းတည်း။
ဝါ၊ နေရာဌာနလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဒ္ဓဿ၊ သော။
ကုလပုတ္တဿ။
ပ။
ဌာနာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
အဋ္ဌမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘယာနိ၊ ဘေးတို့သည်။
ဝါ၊ ကြောက်ခြင်းတို့သည်။
( ကြောက်ရွံ့ခြင်းတည်းဟူသော စိတ္တုတြာသဘေးတို့သည်)။
ပ။
ဇာတိဘယံ၊ ပဋိသန္ဓေဘေး လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ပဋိသန္ဓေ နေရခြင်းကိုအကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့
ခြင်းလည်းကောင်း။
ဇရာဘယံ၊ အိုဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ဖြစ်သောကြောက်ရွံ့
ခြင်း လည်းကောင်း။
ဗျာဓိဘယံ၊ မကျန်းမမာ နာဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မကျန်းမမာ နာခြင်းကို . . . . . . ခြင်းလည်းကောင်း။
မရဏဘယံ၊ သေဘေးလည်း ကောင်း။
ဝါ၊ သေခြင်းကို . . . . .ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ပ။
နဝမံ။
အဂ္ဂိဘယံ၊ မီးဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မီးကို အကြောင်းပြု၍ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်းကောင်း။
ဥဒကဘယံ၊ ရေဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ရေကို အကြောင်းပြု၍ ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်းကောင်း။
ရာဇဘယံ၊ မင်းဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ လည်းကောင်း။
စောရဘယံ၊ သူခိုးဘေးလည်းကောင်း။
ဝါ၊ လည်းကောင်းတည်း။
ပ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
ကေသိဝဂ္ဂေါ၊ ကေသိဝဂ်တည်း။