ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒန္ဓာဘိညာ၊ သော။
ဒုက္ခာ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ဟူသည်။
ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤ သာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သောရဟန်းသည်။
ပကတိယာပိ၊ ပင်ကိုယ်သဘောအားဖြင့်လည်း။
တိဗ္ဗရာဂဇာတိကော၊ ထူထဲပြင်းထန်သော ရာဂသဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဘိက္ခဏံ၊ အမြဲမပြတ်။
ရာဂဇံ၊ ရာဂကြောင့်ဖြစ်သော။
ဒုက္ခံ၊ ကိုယ် ဆင်းရဲမှု ဒုက္ခဝေဒနာကိုလည်းကောင်း။
ဒေါမနဿံ၊ စိတ်ဆင်းရဲမှုဒေါမနဿဝေဒနာကိုလည်းကောင်း။
ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစားနေရ၏။
ပကတိယာပိ၊ လည်း။
တိဗ္ဗဒေါသဇာတိကော၊ ထူထဲပြင်းထန်သော ဒေါသသဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဘိက္ခဏံ၊ အမြဲမပြတ်။
ဒေါသဇံ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်သော။
ပ။
[ တဿိမာနိ၊ တဿ+ဣမာနိ။]
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေလည်းကောင်း။
ပ။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ပညိန္ဒြေလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဝိပဿနာပညာဟူသော ဣန္ဒြေလည်းကောင်း။
(ဣတိ၊ ဤသို့။)
ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမာနိ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ဤဣန္ဒြေတို့သည်။
မုဒူနိ၊ နုံ့ညံ့ကုန်လျက်။
ပါတုဘ၀န္တိ၊ ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်လာကုန်၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဤဣန္ဒြေတို့၏။
မုဒုတ္တာ၊ နုံ့ညံ ကုန်သည် အဖြစ်ကြောင့်။
အာသဝါနံ၊ အာသဝ တရားတို့၏။
ခယာယ၊ ကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှာ။
အာနန္တရိယံ၊ မိမိ၏ အခြားမဲ့၌ ဖိုလ်ဟူသော အကျိုးကို ပေးတတ်
သောလောကုတ္တရမဂ်သမာဓိသို့။
ဒန္ဓံ၊ နှေးကွေးလေးကန်စွာ။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအကျင့်ကို။
(ပင်ကိုယ်သဘောအားဖြင့် ရာဂ, ဒေါသ, မောဟ ထူထဲပြင်းထန်၍ ဣန္ဒြေငါးပါး နုံ့ညံ့သဖြင့် နှေးကွေးလေးကန်စွာ လောကုတ္တရမဂ်
သမာဓိသို့ ရောက်သောရဟန်း၏ ဤကိလေသာပယ်ခွာခြင်းအကျင့်ကို။)
ဒန္ဓာဘိညာ၊ သော။
ဒုက္ခာ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ခိပ္ပါဘိညာ၊ သော။
ဒုက္ခာ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ဟူသည်။
ကတမာ စ၊ နည်း။
ပ။
အဓိမတ္တာနိ၊ လွန်ကဲ ထက်သန်သော အတိုင်းအတာ ရှိကုန်လျက်။
ပ။
အဓိမတ္တတ္တာ၊ လွန်ကဲ ထက်သန်သောအတိုင်း အတာပမာဏ ရှိကုန်
သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပ။
ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ (ပဋိပဒါ)၊ ဤအကျင့်ကို။
(ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ရာဂဒေါသ မောဟ ထူထဲ ပြင်းထန်သော်လည်း ဣန္ဒြေငါးပါး ထက်သန်သဖြင့်လျင်မြန်စွာ လောကုတ္တရမဂ် သမာဓိသို့ ရောက်သောရဟန်း၏ ကိလေသာပယ်ခွာသော ဤအကျင့်ကို။)
ခိပ္ပါဘိညာ၊ သော။
ဒုက္ခာ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပ။
ပကတိယာပိ၊ လည်း။
တိဗ္ဗရာဂဇာတိကော၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အဘိက္ခဏံ၊ အမြဲမပြတ်။
ရာဂဇံ။
ပ။
န ပဋိသံဝေဒေတိ၊ မခံစားရ။
ပ။
ဒန္ဓံ၊ စွာ။
ပါပုဏာတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ(ပဋိပဒါ)၊ ဤအကျင့်ကို (ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ရာဂ ဒေါသ မောဟ ထူထဲပြင်းထန်သူ မဟုတ်သော်လည်းဣန္ဒြေငါးပါး နူးညံ့သဖြင့်
နှေးကွေးလေးကန်စွာ လောကုတ္တရမဂ်သမာဓိသို့ရောက်သောရဟန်း၏ ဤကိလေသာ ပယ်ခွာသောအကျင့်ကို။)
ဒန္ဓာဘိညာ၊ သော။
သုခါ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပ။
ဒုတိယံ။