ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ကုသိနာရာယံ၊ ကုသိနာရုံမြို့အနီး၌။
မလ္လာနံ၊ မလ္လမင်းတို့၏။
ဥပဝတ္တနေ၊ အကွေ့ဖြစ်သော။
သာလဝနေ၊ အင်ကြင်းဥယျာဉ်၌။
ယမကသာလာနံ၊ အင်ကြင်းပင်ပျို့ အစုံတို့၏။
ဝါ၊ အင်ကြင်းပင်ပျို နှစ်ပင်တို့၏။
အန္တရေန၊ အလယ်အကြား၌။
ပရိနိဗ္ဗာနသမယေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခါနီးအချိန်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
[ ကုသိနာရုံမြို့၏ အနောက်တောင်ထောင့်၌ ဥယျာဉ်ရှိ၏။
အင်ကြင်းပင်များ စဉ်တန်းပေါက်လျက်ရှိသော လမ်းတစ်လမ်းသည် ထိုဥယျာဉ်မှအရှေ့ဘက်ဆီသို့ သွားပြီးနောက် မြို့ ၏တောင်တံခါးပေါက်နှင့် တည့်တည့်အရောက်တွင် မြောက်သို့ ကွေ့ချိုးသွား၏။
ထိုအကွေ့ကို ဥပဝတ္တနဟုခေါ်သည်။]
တတြ၊ ထိုအခါ၌။
( ကုသိနာရုံမြို့အနီး မလ္လမင်းတို့၏ ဥပဝတ္တနအင်ကြင်းဥယျာဉ်ဝယ် အင်ကြင်းပင်ပျို နှစ်ပင်တို့၏အကြား၌ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူခါနီးအချိန်တွင် မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးတော်မူရာ ထိုအခါ၌။)
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဗုဒ္ဓေ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား၌ သော်လည်းကောင်း။
ဓမ္မေ ဝါ၊ တရားတော်၌ သော်လည်းကောင်း။
သံဃေဝါ၊ သံဃာတော်၌သော်လည်းကောင်း။
မဂ္ဂေ ဝါ၊ အရိယမဂ်၌သော်လည်းကောင်း။
ပဋိပဒါယ ဝါ၊ အကျင့်၌သော်လည်းကောင်း။
ဧကဘိက္ခုဿပိ၊ တစ်ဦးသော ရဟန်း၏သော်မှလည်း။
ကင်္ခါ ဝါ၊ နှလုံးနှစ်ခွ ယုံမှားသံသယသည်လည်းကောင်း။
ဝိမတိ ဝါ၊ သို့လောသို့လော တွေးတောခြင်းသည်လည်းကောင်း။
သိယာ၊ ဖြစ်နေငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်နေလသော်။)
(တုမှေ၊ သင်တို့သည်။)
ပုစ္ဆထ၊ မေးမြန်းကြကုန်လော။
“သတ္ထာ၊ ဆရာ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နော၊ ငါတို့၏။
သမ္မုခီဘူတော၊ ရှေ့မှောက်မှာ ရောက်နေတော်မူသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
သမ္မုခါ၊ ရှေ့တော်မှောက်၌။
ပဋိပုစ္ဆိတုံ၊ မေးမြန်းလျှောက်ထားခြင်းငှာ။
နာသက္ခိမှ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
ဝါ၊ နောက်ကျမှ။
ဝိပ္ပဋိသာရိနော၊ လွန်ပြီးအမှု, အစွဲပြုကာ, ဖောက် ပြန်စွာ တွေးတောပူပန်နေကြကုန်သည်။
ဝါ၊ နောင်တရကာ, စိတ်မချမ်းသာ နေကြကုန်သည်။
မာ အဟုဝတ္ထ၊ မဖြစ်ရစ်ကြကုန်လင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား မိန့်တော်မူအပ်လသော်။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာမန္တေ သိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အာမန္တေ သိ၊ ဟူမူ။)
ပ။
ပဋိပုစ္ဆိတုံ၊ ငှာ။
နာသက္ခိမှ၊ ကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ပစ္ဆာ၊ ၌။
ဝိပ္ပဋိသာရိနော၊ ကုန်သည်။
မာ အဟုဝတ္ထ၊ လင့်။
ဣတိ၊ သို့။
( အာမန္တေသိ)။
ပ။
တတိယမ္ပိ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။
ပ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
အာမန္တေသိ၊ ပြီ။
(ကိန္တိ အာမန္တေသိ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သိယာ၊ စင်စစ်ဧကန်အားဖြင့်။
သတ္ထုဂါရဝေနပိ၊ မြတ်စွာဘုရား၌ ရိုသေလေးစားခြင်းကြောင့်လည်း။
န ပုစ္ဆေယျာထ၊ မမေးလျှောက်ကြကုန်ငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဟာယကောပိ၊ မိတ်ဆွေရဟန်းသည်လည်း။
သဟာယကဿ၊ မိတ်ဆွေရဟန်းအား။
အာယောစေတု၊ ပြောကြားပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာမန္တေသိ၊ ပြီ။)
ပ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင် အာနန္ဒာသည်။
ပ။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အစ္ဆရိယံ၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်ပါပေစွာ့။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဗ္ဘုတံ၊ မဖြစ်ဖူးမြဲ ထူးကဲစွာဖြစ်ပါပေစွာ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣမသ္မိံ ဘိက္ခုသံဃေ၊ ဤရဟန်းအပေါင်း၌။
ဝါ၊ ဤရဟန်းအပေါင်းတွင်။
ဧကဘိက္ခုဿပိ၊ လည်း။
ဗုဒ္ဓေဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။
ပ။
ပဋိပဒါယ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။
ကင်္ခါ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဝိမတိဝါ၊ လည်းကောင်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ပသန္နော၊ ကြည်ညိုပါ၏။
(ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
တွံ၊ သင်သည်။
ပသာဒါ ခေါ၊ ကြည်ညိုခြင်းကြောင့်သာ။
ဝဒေသိ၊ လျှောက်ထား၏။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။
(ဗုဒ္ဓဓမ္မ စသည်တို့၌ ရဟန်းတို့ ကင်္ခါဝိမတိ မရှိခြင်းဟူသော ဤအရာ၌။)
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားမှာ။
ဉာဏမေဝ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်သည်ပင်လျှင်။
(ကင်္ခါ ဝိမတိ မရှိခြင်းကို မျက်မှောက်ထင်ထင် သိမြင်သောသဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်သည်ပင်လျှင်။)
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(သဒ္ဓါမတ္တကံ၊ ယုံကြည်မှု, ကြည်ညိုမှု သက်သက်မျှသည်သာ။
န ဟောတိ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်။)
[ဤပါဠိများ ထည့်ဆိုလိုကဆိုပါ။]
ဣမသ္မိံ ဘိက္ခုသံဃေ၊ ၌။
ဝါ၊ တွင်။
ပ။
ဝိမတိ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
(ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဣမေသံ ပဉ္စန္နံ ဘိက္ခုသတာနံ၊ ဤရဟန်းငါးရာတို့တွင်။
(ဤကန့်လန့်ကာ အတွင်း၌ရှိသော ရဟန်းငါးရာတို့တွင်။)
ယော ဘိက္ခု၊ အကြင် ရဟန်းသည်။
ပစ္ဆိမကော၊ ဂုဏ်အားဖြင့် နောက်ဆုံး၌ဖြစ်၏။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
သောတာပန္နော၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အကုသိုလ်တို့ကိုအကြွင်းမဲ့သွန်ချ စွန့်ပစ်တတ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် ဖိုလ်သို့ရောက်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
[တိကနိပါတ် စာပိုဒ်(၈၇) ပဌမသိက္ခာသုတ်လည်းကြည့်။]
အဝိနိပါတဓမ္မော၊ မိမိကိုယ်ကို အပါယ်လေးပါးတို့၌ ဖောက်ပြန်စွာကျရောက်စေတတ်သော သဘောမရှိသူသည်။
နိယတော၊ သောတာပတ္တိမဂ်တည်းဟူသော ဓမ္မနိယာမဖြင့် အထက်မဂ်ရရန် ကိန်းသေမုချ မြဲသောသူသည်။
သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ အထက်မဂ်သုံးပါးတည်းဟူသော နောက်ထပ် လားရောက်အပ်သော တရားထူးရှိသူသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပေတည်း။
[ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတစ်ပါးမျှပင် ဗုဒ္ဓ ဓမ္မစသည်တို့၌ ကင်္ခါ ဝိမတိ မရှိဟူလို။]
( ဣတိ အဝေါစ။)
ဆဋ္ဌံ။