ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
စတ္တာရိ၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဣမာနိ ပေမာနိ၊ ဤချစ်ခင်ခြင်းတို့သည်။
ဝါ၊ ဤ ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်း တို့သည်။
ဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
[ မြန်မာမူ၌ “ ပေမာနိ ”ဟု ရှိ၏။
ပေမကို ခေါင်းတပ်၍ဆိုထားခြင်းကြောင့် ဒေါသကိုလည်း ယူရမည်။
သို့မဟုတ် “ ပေမံ စ ဒေါသော စ ပေမာနိ ” ဟု ဧကသေသ်သော်လည်းကြံပါ။]
ကတမာနိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။
( ပေမာနိ၊ တို့သည်။
ဇာယန္တိ၊ နည်းဟူမူ။)
ပေမာ၊ ချစ်ခင်ခြင်းကြောင့်။
ပေမံ၊ ချစ်ခင်ခြင်းသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ပေမာ၊ ချစ်ခင်ခြင်းကြောင့်။
ဒေါသော၊ စိတ်ဆိုးမုန်းတီးခြင်းသည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒေါသာ၊ စိတ်ဆိုးမုန်းတီးခြင်းကြောင့်။
ပေမံ၊ ချစ်ခင်ခြင်းသည်။
ဇာယတိ၊ ၏။
ဒေါသာ၊ ကြောင့်။
ဒေါသော၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ပေမံ၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်သည်။
ပုဂ္ဂလဿ၊ အခြားပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏။
ဣဋ္ဌော၊ အလိုရှိအပ်သူသည်။
ကန္တော၊ နှစ်သက်အပ်သောသူသည်။
မနာပေါ၊ စိတ်နှလုံးကိုတိုးပွားစေတတ်သောသူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ ဣဋ္ဌ ကန္တ မနာပဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ၊ တစ်ပါးတစ်ခြားသောသူတို့သည်။
ဣဋ္ဌေန၊ အလိုရှိအပ်သော။
ကန္တေန၊ နှစ်သက်အပ်သော။
မနာပေန၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်သော။
( ဝစနေန၊ စကားဖြင့်။)
သမုဒါစရန္တိ၊ ခေါ်ဝေါ် ပြောဆိုကြကုန်အံ့။
[ ပုဂ္ဂလော ပုဂ္ဂလဿ– ဟု နှစ်ပုဒ်ရှိရာတွင် ပုဂ္ဂလောသည် အလိုရှိအပ်, နှစ်သက်မြတ်နိုးအပ်သောသူ (လိုလားနှစ်သက်ခံရ , မြတ်နိုးခံရသောသူ) တည်း၊ ပုဂ္ဂလဿကား လိုလားနှစ်သက်မြတ်နိုးတတ်သောသူ (ချစ်ခင်စုံမက်နေသောသူ) တည်း]။
တဿ၊ ထိုလိုလားနှစ်သက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကြံစည် စဉ်းစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ ကြံစည်စဉ်းစားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
မေ၊ ငါ၏။
ဣဋ္ဌော၊ အလိုရှိအပ်သူဖြစ်သော။
ကန္တော၊ နှစ်သက်အပ်သူ ဖြစ်သော။
မနာပေါ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်သူ
ဖြစ်သော။
ယော အယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တံ၊ ထိုငါ၏ လိုလားနှစ်သက်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ၊ တစ်ပါးတစ်ခြားသောသူတို့သည်။
ပ။
သမုဒါစရန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်စဉ်းစားခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်စဉ်းစား၍။)
သော၊ ထိုလိုလားနှစ်သက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တေသု (ပရေသု)၊ ထိုတစ်ပါး တစ်ခြားသောသူတို့၌။
( ဣဋ္ဌ ကန္တ မနာပ စကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုကြသော ထိုတစ်ပါး တစ်ခြားသော သူတို့၌။)
ပေမံ၊ ချစ်ခင်ခြင်းကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
( ဤသို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ ဣဋ္ဌကန္တ မနာပဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ကို ဣဋ္ဌ ကန္တ မနာပစကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုသော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌လည်း ပေမကိုဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။
ဝါ၊ မိမိ၏ ချစ်သူကို ချစ်ဖွယ်စကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုသော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌
လည်း ပေမကို ဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။)
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ပေမံ၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
ပ။
တံ၊ ကို။
ပရေ၊ တို့သည်။
အနိဋ္ဌေန၊ အလိုမရှိအပ်သော။
အကန္တေ န၊ မနှစ်သက်အပ်သော။
အမနာပေန၊ စိတ်နှလုံးကို မတိုးပွားစေတတ်သော။
ဝါ၊ မမြတ်နိုးအပ်သော။
(ဝစနေန၊ ဖြင့်။)
သမုဒါစရန္တိ၊ အံ့။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
( ဤသို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ ဣဋ္ဌ ကန္တ မနာပဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို အနိဋ္ဌ အကန္တ အမနာပစကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုသောအခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ ဒေါသကို ဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။
ဝါ၊ မိမိ၏ ချစ်သူကိုမုန်းစရာ အမနာပပြောသော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ ဒေါသကို ဖြစ်
စေခြင်းအားဖြင့်။)
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ဒေါသော၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။
အနိဋ္ဌော၊ အလိုမရှိအပ်သောသူသည်။
အကန္တော၊ မနှစ်သက်အပ်သောသူသည်။
အမနာပေါ၊ စိတ်နှလုံးကို မတိုးပွားစေတတ်သူသည်။
ဝါ၊ မမြတ်နိုးအပ်သော သူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ အနိဋ္ဌ , အကန္တ ,အမနာပ ဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ၊ အခြားသောသူတို့သည်။
ပ။
တဿ၊ ထိုမလိုလား မနှစ်သက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ဧဝံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
( ကိန္တိ ဟောတိ) မေ၊ ငါ၏။
အနိဋ္ဌော၊ အလိုမရှိအပ်သူဖြစ်သော။
အကန္တော၊ သော။
အမနာပေါ၊ သော။
ယော အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
(အတ္ထိ) တံ၊ ထိုငါအလိုမရှိအပ်, မနှစ်သက်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ။
ပ။
သော၊ ထိုမလိုလား, မနှစ်သက်တတ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တေသု (ပရေသု)၊ တို့၌။
ပေမံ၊ ကို။
ဇနေတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ အားဖြင့်။
( ဤသို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ အနိဋ္ဌ, အကန္တ၊ အမနာပဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကို အနိဋ္ဌ၊ အကန္တ , အမနာပစကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုသောအခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ ပေမကိုဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။)
ဒေါသာ၊ ကြောင့်။
ပေမံ၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဒေါသာ၊ ကြောင့်။
ဒေါသော၊ သည်။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ပုဂ္ဂလော၊
ပ။
တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ အနိဋ္ဌ , အကန္တ , အမနာပဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ၊ တို့သည်။
ဣဋ္ဌေန၊ သော။
ပ။
သမုဒါစရန္တိ၊ အံ့။
တဿ၊ ထိုမလိုလားမနှစ်သက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ပ။
တံ၊ ထိုငါအလိုမရှိအပ်, မနှစ်သက်အပ်သော
ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပရေ၊ တို့သည်။
ပ။
သမုဒါစရန္တိ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်စဉ်းစားခြင်းသည်။
( ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်စဉ်းစား၍။)
သော၊ ထိုမလိုလား, မနှစ်သက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တေသု (ပရေသု)၊ ထိုတစ်ပါးတစ်ခြားသော သူတို့၌။
ဒေါသံ၊ ကို။
ဇနေတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
( ဤသို့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ အနိဋ္ဌ, အကန္တ , အမနာပဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဣဋ္ဌ ကန္တ မနာပစကားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုသော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့၌ ဒေါသကိုဖြစ်စေခြင်း
အားဖြင့်)။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ယမ္ပိ ပေမံ၊ အကြင်ချစ်ခင်ခြင်းသည်လည်း။
ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
( ပဌမဈာန်သို့ ရောက်၍နေရာ ထိုအခါ၌။)
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ဝါ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
တမ္ပိ (ပေမံ)၊ ထိုချစ်ခင်ခြင်းသည်လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်တော့။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ယောပိ ဒေါသော၊ အကြင်စိတ်ဆိုးမုန်းတီးခြင်းသည်လည်း။
ဇာယတိ၊ ၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
အဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
သောပိ (ဒေါသော)၊ ထိုစိတ်ဆိုးမုန်းတီးခြင်းသည်လည်း။
န ဟောတိ၊ တော့။
အဿ၊ ၏။
ဒေါသာ၊ ကြောင့်။
ယမ္ပိ ပေမံ၊ သည်လည်း။
ဇာယတိ၊ ၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
အဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
တမ္ပိ (ပေမံ)၊ လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်တော့။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
[ စာပိုဒ် (၅)အနုသောတသုတ်ကြည့်]။
ပ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ယမ္ပိ ပေမံ၊ လည်း။
ဇာယတိ၊ ၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
( စေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိသို့ ရောက်၍နေရာထိုအခါ၌။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဝါ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
တမ္ပိ (ပေမံ)၊ ထိုချစ်ခင်ခြင်းကိုလည်း။
ဝါ၊ သည်လည်း။
ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
ဥစ္ဆိန္နမူလံ၊ (အရဟတ္တမဂ်ဟူသော ဓားဖြင့်) ပယ်ဖြတ်အပ်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာတဏှာ
အမြစ်အရင်းရှိသည်။
တာလာဝတ္ထုကတံ၊ (လည်ပင်းပြတ်ပြီး၍) အရွက်အသီး စသည်တို့၏တည်ရာ မဖြစ်နိုင်သောထန်းပင်ငုတ်ကဲ့သို့ ပြုအပ်ပြီးသည်။
ဝါ၊ ထန်းပင်ရှိခဲ့ဖူးသော မြေနေရာကဲ့သို့ပြုအပ်ပြီးသော တည်နေရာ စိတ်အစဉ်ရှိ
သည်။
[ အဋ္ဌကနိပါတ် စာပိုဒ် (၁၁) ဝေရဉ္ဇသုတ်လည်းကြည့်။]
အနဘာဝံကတံ၊ နောက်၌ဖြစ်ခြင်း မရှိအောင်ပြုအပ်ပြီးသည်။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
အနုပ္ပါဒဓမ္မံ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောမရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပေမာ၊ ကြောင့်။
ယောပိ ဒေါသော၊ လည်း။
ဇာယတိ၊ ၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
( စေတောဝိမုတ္တိ ပညာဝိမုတ္တိသို့ ရောက်၍နေရာ ထိုအခါ၌။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဝါ၊ မှာ။
သောပိ (ဒေါသော)၊ ကိုလည်း။
ဝါ၊ သည်လည်း။
ပဟီနော၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။
ပ။
အနုပ္ပါဒ ဓမ္မော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ၏။
ဒေါသာ၊ ကြောင့်။
ယမ္ပိ ပေမံ၊ လည်း။
ဇာယတိ၊ ၏။
( တသ္မိံ သမယေ၊ ၌။)
အဿ၊ သည်။
ဝါ၊ မှာ။
တမ္ပိ (ပေမံ)၊ ကိုလည်း။
ဝါ၊ သည်လည်း။
ပဟီနံ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ဘိက္ခု၊ (ပေမ, ဒေါသတို့ကို ပယ်ပြီးသော) ဤရဟန်းကို။
နေဝ ဥဿေနေတိ၁။**ဥဿေနေတိ ပဋိဿေနေတိ။ ။ ဤပုဒ်တို့ကို ရုပ်စီရင်ရသော် အပဿေနပုဒ် (ပါရာဇိကဏ် ဋ္ဌ၊ဒု၊၅၆) ကို နည်းမှီး၍ ဥပုဗ္ဗ (ပဋိပုဗ္ဗ) သိဓာတ်ယုပစ္စည်းဖြင့် “ ဥဿေန ပဋိဿေန ” ဟု ရုပ်ပြီးသော နာမ်ပုဒ်နောင် ဥဿေနံ (ပဋိဿေနံ) ကရောတိ– ဟူသော အနက်၌ “ ဓာတွတ္ထေ နာမသ္မိ ” ဟူသောမောဂ္ဂလာန် ခါဒိ ကဏ္ဍ (၁၂) သုတ်ဖြင့် ဣပစ္စည်းသက်၍ ဧပြုလျှင် “ ဥဿေနေတိ ပဋိဿေနေတိ ဟု ဖြစ်၏၊ ဥဿေနေတိ၊ မြှောက်ပင့်ခြင်းကို ပြု၏၊ ပဋိဿေနေတိ= ဆန့်ကျင်ဘက် မြှောက်ပင့်ခြင်းကိုပြု၏၊ နေဝ ဥဿေနေတိ= ဒိဋ္ဌိအစွမ်းအားဖြင့် မြှောက်ပင့်မှုကို မပြု ” စသည်ဖြင့် အနက်ဆိုပါ။
ထိုနှစ်ပုဒ်သည် အဋ္ဌသာလိနီ နိဒါနကထာ (နှာ– ၇)မှ သမာနေန္တိ ပုဒ်နှင့် သဘောတူ၏၊ သမာနေန္တီတိ သမာနံ ကရောန္တိ။ မူလဋီကာ။ ၁၇။ သမာနေန္တီ တိ သဒ္ဒဿ ပဋပဋာယတိသဒ္ဒဿ ဝိယ သဒ္ဒနယော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ အနုဋီကာ၊ ၁၈။ [ ဝိသုဒ္ဓါရုံ စည်ရှင်အဘိဓာန် ၌မူ သိဓဓာတ်ဖြင့် “ ဥဿေဓေတိ ပတိသေဓတိ ” ဟုရှိသင့်သည်ဟု မိန့်၏။] ၊ ဒိဋ္ဌိ၏အစွမ်းဖြင့် မမြှောက်ပင့်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဒိဋ္ဌိအစွမ်းဖြင့် မမြှောက်ပင့်သော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ နပဋိဿေနေတိ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား ငြင်းခုံသောအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မမြှောက်ပင့်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မမြှောက်ပင့်သော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ န ဓူပါယတိ ၁။ဓူပါယတိ။ ။ ဓူပသဒ္ဒါသည် ဓူမသဒ္ဒါကဲ့သို့ပင် အခိုးအငွေ့ ဟူသော အနက်ကိုဟော၏၊ ထို ဓူပသဒ္ဒါ၏ နောက်၌ သဒ္ဒါဒီနိ ကရောတိ– ဟူသော (၁ဝ) သုတ်ဖြင့် ကရောတိအနက်၌ အာယပစ္စည်းသက်၍ ပြီးသော ဓူပါယဟူသော နာမဓာတ်ဖြင့် (သဒ္ဒါယတိ- အသံကိုပြု၏) ကဲ့သို့ “ဓူပါယတိ” ဟု ရုပ်ဖြစ်၏၊ ဓူပါယတိ- အခိုးကိုပြု၏။ ဝါ- အခိုး အငွေ့မှုတ်ထုတ်၏။ ၊ အဇ္ဈတ္တိက တဏှာဝိစရိတ်၏အစွမ်းဖြင့် အခိုးအငွေ့မမှုတ်ထုတ်ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မမှုတ်ထုတ်သော ရဟန်းဟူ၍လည်းကောင်း။ န ပဇ္ဇလတိ၊ ဗာဟိရတဏှာဝိစရိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အလျှံတလက်လက် မထွက်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မထွက်သော ရဟန်းဟူ၍လည်းကောင်း။ န သမ္ပဇ္ဈာယတိ၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားသောအားဖြင့်အမျိုးမျိုးမတွေးတောဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားသောအားဖြင့် အမျိုးမျိုးမတွေးတောသော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ထိုနှစ်ပုဒ်သည် အဋ္ဌသာလိနီ နိဒါနကထာ (နှာ– ၇)မှ သမာနေန္တိ ပုဒ်နှင့် သဘောတူ၏၊ သမာနေန္တီတိ သမာနံ ကရောန္တိ။ မူလဋီကာ။ ၁၇။ သမာနေန္တီ တိ သဒ္ဒဿ ပဋပဋာယတိသဒ္ဒဿ ဝိယ သဒ္ဒနယော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ အနုဋီကာ၊ ၁၈။ [ ဝိသုဒ္ဓါရုံ စည်ရှင်အဘိဓာန် ၌မူ သိဓဓာတ်ဖြင့် “ ဥဿေဓေတိ ပတိသေဓတိ ” ဟုရှိသင့်သည်ဟု မိန့်၏။] ၊ ဒိဋ္ဌိ၏အစွမ်းဖြင့် မမြှောက်ပင့်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဒိဋ္ဌိအစွမ်းဖြင့် မမြှောက်ပင့်သော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ နပဋိဿေနေတိ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား ငြင်းခုံသောအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မမြှောက်ပင့်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မမြှောက်ပင့်သော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ န ဓူပါယတိ ၁။ဓူပါယတိ။ ။ ဓူပသဒ္ဒါသည် ဓူမသဒ္ဒါကဲ့သို့ပင် အခိုးအငွေ့ ဟူသော အနက်ကိုဟော၏၊ ထို ဓူပသဒ္ဒါ၏ နောက်၌ သဒ္ဒါဒီနိ ကရောတိ– ဟူသော (၁ဝ) သုတ်ဖြင့် ကရောတိအနက်၌ အာယပစ္စည်းသက်၍ ပြီးသော ဓူပါယဟူသော နာမဓာတ်ဖြင့် (သဒ္ဒါယတိ- အသံကိုပြု၏) ကဲ့သို့ “ဓူပါယတိ” ဟု ရုပ်ဖြစ်၏၊ ဓူပါယတိ- အခိုးကိုပြု၏။ ဝါ- အခိုး အငွေ့မှုတ်ထုတ်၏။ ၊ အဇ္ဈတ္တိက တဏှာဝိစရိတ်၏အစွမ်းဖြင့် အခိုးအငွေ့မမှုတ်ထုတ်ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မမှုတ်ထုတ်သော ရဟန်းဟူ၍လည်းကောင်း။ န ပဇ္ဇလတိ၊ ဗာဟိရတဏှာဝိစရိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အလျှံတလက်လက် မထွက်ဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မထွက်သော ရဟန်းဟူ၍လည်းကောင်း။ န သမ္ပဇ္ဈာယတိ၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားသောအားဖြင့်အမျိုးမျိုးမတွေးတောဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားသောအားဖြင့် အမျိုးမျိုးမတွေးတောသော ရဟန်းဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဥဿေနေတိ၊ ဒိဋ္ဌိအစွမ်းအားဖြင့် မြှောက်ပင့်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။
ဝါ၊ အသက်ရှင်အတ္တကောင်, ငါကောင်ဟူ၍။
သမနုပဿတိ၊ အဖန်ဖန်ရှု၏။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
ရူပဝန္တံ ဝါ၊ ရုပ်ရှိ၏ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
အတ္တနိ ဝါ၊ အတ္တ၌မူလည်း။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
ရူပသ္မိံ ဝါ၊ ရုပ်၌မူလည်း။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
အတ္တတော၊ အတ္တဟူ၍။
ဝါ၊ ၍။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
ဝေဒနာဝန္တံ ဝါ၊ ဝေဒနာရှိ၏ ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
အတ္တနိ ဝါ၊ ၌မူလည်း။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
ဝေဒနာယ ဝါ၊ ဝေဒနာ၌မူလည်း။
အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။
သမနုပဿတိ၊ ၏။
သည၊ သညာကို။
ပ။
သညာဝန္တံ ဝါ၊ သညာရှိ၏ဟူ၍လည်း။
ပ။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါ ရတို့ကို။
ပ။
သင်္ခါရေသု ဝါ၊ သင်္ခါရတို့၌မူလည်း။
ပ။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ကို။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရုပ်ကို အတ္တဟု ရှုခြင်းအစရှိသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဥဿေနေတိ၊ ဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်မြှောက်ပင့် ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
န ဥဿေနေတိ၊ ဒိဋ္ဌိ၏အစွမ်းအားဖြင့် မမြှောက် ပင့်သနည်းဟူမူ။
ပ။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အတ္တတော၊ ၍။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရူပဝန္တံ ဝါ၊ လည်း။
န သမနုပဿတိ၊ မရှု။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရုပ်ကို အတ္တဟု မရှုခြင်းအစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
န ဥဿေနေတိ၊ ဒိဋ္ဌိအစွမ်းအားဖြင့် မမြှောက်ပင့်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဋိဿေနေတိ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွား ငြင်းခုံသောအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက် မြှောက်ပင့်
သနည်းဟူမူ။
[ ထို့နောက် စာပိုဒ် (၁၆၄)ပဌမ ခမသုတ်ကြည့်။]
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆဲရေးသူကို ပြန်၍ ဆဲရေးခြင်းအစရှိသောအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဋိဿေနေတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဓူပါယတိ၊ အဇ္ဈတ္တိက တဏှာဝိစရိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အခိုးအငွေ့ မှုတ်ထုတ်
သနည်းဟူမူ။
ပ။
[နိဂုံးသို့သွားအံ့။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ “ အသ္မိ ဣတ္ထသ္မိ ” စသည်ဖြင့် စွဲလမ်းခြင်းအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဓူပါယတိ၊ အဇ္ဈတ္တိကတဏှာဝိစရိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အခိုးအငွေ့ မှုတ်ထုတ်၏။
ပ။
န ဓူပါယတိ၊ သနည်း ဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အသ္မိ၊ ငါဖြစ်၏။
ဝါ၊ ငါတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့်စွဲလမ်းခြင်းသည်။
အသတိ၊ မဖြစ်လသော်။
(အဟံ၊ သည်။)
ဣတ္ထံ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ် ။
ပ။
(အဟံ၊ သည်။)
သံ၊ ဖြစ်လေရာ၏။
ဝါ၊ လော။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
(တသ္မိံ၊ ထိုသို့ “သံ”ဟူ၍ စွဲလမ်းခြင်းသည်။
အသတိ၊ မဖြစ်လသော်။
အဟံ၊ ငါသည်။)
ဣတ္ထံ၊ သည်။
သံ၊ အဖြစ်လေရာ၏။
ဝါ၊ လော။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
နဟောတိ ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ “အသ္မိ”စသည်ဖြင့် မစွဲလမ်းခြင်းအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
န ဓူပါယတိ၊ အဇ္ဈတ္တိကတဏှာဝိစရိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် အခိုးအငွေ့ မမှုတ်ထုတ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဇ္ဇလတိ၊ ဗာဟိရတဏှာဝိစရိတ်၏အစွမ်းအားဖြင့် အလျှံတလက်လက် ထွက်
သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ခြင်းသည်။
သတိ၊ သော်။
(အဟံ၊ သည်။)
ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
ဣတ္ထံ၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ “ဣမိနာ အသ္မိ”စသည်ဖြင့် စွဲလမ်းခြင်းအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဇ္ဇလတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းသည်။
ဝါ၊ ရဟန်းမှာ။
အသ္မိမာနော၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားမှု မာန်မာနကို။
ဝါ၊ သည်။
ပဟီနော၊ သည်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ အသ္မိမာနကို မပယ်သတ်သေးခြင်းအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သမ္ပဇ္ဈာယတိ၊ ငါတကားဟု မောက်ကြွားသောအားဖြင့် အမျိုးမျိုးတွေးတော၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ အသ္မိမာနကို ပယ်သတ်ပြီးခြင်းအား ဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
န သမ္ပဇ္ဈာယတိ၊ ငါတကား...မတွေးတော။
ဣတိ၊ (အဝေါစ)။
ဒသမံ၊
ပ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
မဟာဝဂ္ဂေါ၊ မဟာဝဂ်တည်း။
စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။
ပဏ္ဏာသကော၊ သုတ်ငါးဆယ်အစုအဝေးသည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။