ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောသူကို။
အသပ္ပုရိသော၊ သူယုတ်မာဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဝါ၊ သိနိုင်၏။
ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
( ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သူကို။
အသပ္ပုရိသော၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။
ဝါ၊ သိနိုင်၏။
ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
( ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သူကို။
အသပ္ပုရိသော၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်သနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
အသပ္ပုရိသော၊ သူယုတ်မာသည်။
[ ပါတု ကရောတိ၌စပ်။]
ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။
ယော အဝဏ္ဏော၊ အကြင်ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ်သည်။
(အကြင် ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အပြစ်သည်။)
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
တံ(အဝဏ္ဏံ)၊ ထိုကဲ့ရဲ့ဖွယ် သူ တစ်ပါးအပြစ်ကို။
အပုဋ္ဌောပိ၊ မမေးအပ်ပါဘဲလျက်လည်း။
ပါတု ကရောတိ၊ ထင်ရှားဖော်ပြ ပြုလုပ်၏။
ပုဋ္ဌဿ၊ မေးအပ်ပါမူကား။
( မေးအပ်သော သူယုတ်မာမှာမူကား။)
ဝါဒေါ၊ အထူး ပြောဆိုဖွယ်စကားသည်။
( သူတစ်ပါးအပြစ်ကို ထင်ရှားဖော်ပြ၏ဟု အထူးပြောဆိုဖွယ်စကားသည်။)
ကော ပန (အတ္ထိ)၊ အဘယ်မှာရှိတော့အံ့နည်း။
ပုဋ္ဌော၊ သူတစ်ပါးက မေးမြန်းအပ်သည်။
ပဉှာဘိနီတော၊ မေးမြန်းခြင်းငှာရှေ့ရှု့ခေါ်ဆောင်အပ်သည်။
( သမာနော ပန၊ ဖြစ်သော်ကား။)
အဟာပေတွာ၊ မယုတ်လျော့စေမူ၍။
အလမ္ဗိတွာ၊ အချိန်မဆွဲမူ၍။
ဝါ၊ မနှေးကွေးမူ၍။
ပရိပူရံ၊ ပြည့်စုံစွာ။
ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်တဝင့်အားဖြင့်။
ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။
အဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ဘာသိတာ၊ ပြောဆိုတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ဖြစ်လသော်။)
“ အယံ ဘဝံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အသပ္ပုရိသော၊ သူယုတ်မာတည်း။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤသူယုတ်မာ၏ သဘောကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိထိုက်၏။
ဝါ၊ သိနိုင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စ၊ နောက်ထပ်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသောသူယုတ်မာ သဘောတစ်မျိုးကား။
ပ။
ပရဿ၊ ၏။
ယော ဝဏ္ဏော၊ အကြင်ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်သည်။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
တံ(ဝဏ္ဏံ)၊ ထို ချီးမွမ်းဖွယ် သူ တစ်ပါးဂုဏ်ကို။
ပုဋ္ဌောပိ၊ မေးမြန်းအပ်ပါလျက်လည်း။
န ပါတုကရောတိ၊ ထင်ရှားဖော်ပြမှုမပြု။
အပုဋ္ဌဿ၊ မမေးမြန်းအပ်ပါမူကား။
(မမေးမြန်းအပ်သော သူယုတ်မာမှာမူကား။)
ဝါဒေါ၊ အထူးပြောဆိုဖွယ် စကားသည်။
(သူတစ်ပါးဂုဏ်ကိုထင်ရှားမဖော်ပြဟု အထူးပြောဖွယ် စကားသည်။)
ကော ပန(အတ္ထိ)၊ နည်း။
ပ။
ဟာပေတွာ၊ ယုတ်လျော့စေ၍။
လမ္ဗိတွာ၊ အချိန်ဆွဲ၍။
ဝါ၊ နှေးကွေးလေးကန်၍။
အပရိပူ ရံ၊ မပြည့်မစုံ။
အဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ် မချဲ့ခြင်းဖြင့်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသော သူယုတ်မာသဘောတစ်မျိုးကား။
[ တနည်း– ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုနစ၊ နောက်ထပ်လည်း။
အပရံ၊ အခြားသော သူယုတ်မာသဘောကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။]
အသပ္ပုရိသော၊ သည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ယော အဝဏ္ဏော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ(အဝဏ္ဏံ)၊ ထို ကဲ့ရဲ့ဖွယ် မိမိအပြစ်ကို။
ပုဋ္ဌောပိ၊ လျက်လည်း။
နံ ပါတုကရောတိ၊ ထင်ရှားဖော်ပြမှု မပြု။
ပ။
အတ္တနော၊ ၏။
ယော ဝဏ္ဏော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
တံ(ဝဏ္ဏံ)၊ ထိုချီးမွမ်းဖွယ် မိမိဂုဏ်ကို။
အပုဋ္ဌောပိ။
ပ။
ဝိတ္ထာရေန၊ ဖြင့်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်ကို။
ပ။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောသူကို။
သပ္ပုရိသော၊ သူတော်ကောင်းဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ပ။
အပုဋ္ဌဿ၊ မမေးမြန်းအပ်ပါမူကား။
(မမေးမြန်းအပ်သော သူတော်ကောင်းမှာမူကား)။ ဝါဒေါ၊ သည်။
ကောပန(အတ္ထိ)၊ နည်း။
ပ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤသူတော်ကောင်း၏ သဘောကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ပ။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသောသူတော် ကောင်း၏ သဘောတစ်မျိုးကား။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတူဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤသဘောတရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သပ္ပုရိသော၊ ဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
ဝဓုကာ၊ ချွေးမသည်။
ဝါ၊ ကို။
ယညဒေဝ ရတ္တိံ ဝါ၊ အကြင် အကြင်ညဉ့်၌သော် လည်းကောင်း။
ယညဒေဝ ဒိဝံ ဝါ၊ အကြင်အကြင်နေ့၌သော် လည်းကောင်း။
[ယညဒေဝ၊ ယံယံ+ဧ၀။]
အာနီတာ၊ ခေါ်ဆောင်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တာဝဒေဝ၊ ထိုထို ခေါ်ဆောင်လာရာ ညဉ့်နေ့ ၌သာလျှင်။
သဿုယာပိ၊ ယောက္ခမမိန်းမ၌လည်းကောင်း။
သဿုရေပိ၊ ယောက္ခမယောက်ျား၌ လည်းကောင်း။
သာမိကေပိ၊ လင်၌လည်းကောင်း။
အန္တ မသော၊ ယုတ်စွာ့ အဆုံးအားဖြင့်။
ဒါသ, ကမ္မကရ , ပေါရိသေသု၊ ကျွန်, အခကြေးစားအလုပ်သမား, မှီခိုအသက်မွေးနေထိုင်သူတို့၌လည်းကောင်း။
အဿာ၊ ထိုချွေးမ၏။
ဝါ၊ သည်။
တိဗ္ဗံ၊ အားကြီးသော။
ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ အရှက်အကြောက်ကို။
ပစ္စုပဋ္ဌိတံ၊ ရှေ့ရှုတည်စေ,ဖြစ်စေအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သာ၊ ထိုချွေးမသည်။
အပရေန၊ တစ်ပါးသော။
သမယေန၊ အခါ၌။
သံဝါသံ၊ အတူတကွပေါင်းသင်းနေထိုင်ခြင်းကို။
အနွာယ၊ စွဲ၍။
ဝိဿာသံ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းကို။
အနွာယ၊ စွဲ၍။
သဿုမ္ပိ၊ ယောက္ခမ မိန်းမကိုလည်းကောင်း။
သဿုရမ္ပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။
သာမိကမ္ပိ၊ လည်းကောင်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ပြော၏။
“အပေထ၊ ဖယ်ကြစမ်းပါကုန်လော။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ကိံပန၊ အဘယ်ကို။
ဇာနာထ၊ နားလည်ကြကုန်သနည်း။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာဟ၊ ပြော၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပ။
အဂါရသ္မာ၊ အိမ်မှ။
(နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ခွာ၍။)
အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။
( အိမ်၌နေထိုင်မှု လူ့အဆင့်အတန်းမြင့်မားကြီးပွားရေးကို ဆောင်နိုင်သော လယ်လုပ်နွားမွေး, ကုန်သွယ်ရေးမရှိရာ ရဟန်းအဖြစ်သို့။)
ပဗ္ဗဇိတော၊ ဝင်ရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တာဝဒေဝ၊ ထိုထို ရဟန်းအဖြစ်သို့ရောက်ရာ ညဉ့်နေ့၌သာလျှင်။
ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့၌လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနီသု၊ ရဟန်းမတို့၌လည်းကောင်း။
ဥပါသကေသု၊ သီတင်းသည် ဒါယကာတို့၌ လည်းကောင်း။
ဥပါသိကာသု၊ သီတင်းသည် ဒါယိကာမတို့၌ လည်းကောင်း။
အန္တ မသော၊ ဖြင့်။
အာရာမိက, သမဏုဒ္ဒေသေသု၊ အာရာမ်စောင့်နှင့် သာမဏေတို့၌လည်းကောင်း။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
တိဗ္ဗံ၊ သော။
ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ ကို။
ဝါ၊ သည်။
ပ။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
အပရေန၊ သော။
ပ။
အာစရိယမ္ပိ၊ ဆရာကိုသော်မှလည်းကောင်း။
ဥပဇ္ဈာယမ္ပိ၊ ဥပဇ္ဈာယ်ကိုသော်မှလည်းကောင်း။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ ရဟန်းဖြစ်စ အချိန်အခါ၌သာဘိက္ခု ဘိက္ခုနီစသည်တို့၌ အားကြီးသော ဟိရီသြတ္တပ္ပရှိပြီးလျှင် အနေကြာသောအခါ၌ကား ဟိရီသြတ္တပ္ပနည်းပါး၍ ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့ကိုပင်မလေးမစားပြုတတ်သည်အဖြစ်ကြောင့်။)။
ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
(ဝေါ၊ သင်တို့သည်။)။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်နည်းဟူမှု။)
မယံ၊ ငါတို့သည်။
အဓုနာဂတဝဓုကာသမေန၊ ယခုရောက်သစ်စ ချွေးမနှင့်တူသော။
စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဝိဟရိဿာမ၊ နေထိုင်ကြကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ မည်။
ဣတိ (အဝေါစ။)