ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ပဓာနာနိ၊ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တည်း။
ပ။
သံဝရပ္ပဓာနံ၊ (ကိလေသာတို့၏ ဝင်ရာအပေါက်ကို) ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယလည်းကောင်း။
ပဟာနပ္ပဓာနံ၊ (ကိလေသာတို့ကို) ပယ်ရှားခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယလည်းကောင်း။
ဘာဝနာပ္ပဓာနံ၊ (ကုသိုလ်တရားတို့) ဖြစ်ပွားစေခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယလည်းကောင်း။
အနုရုက္ခဏာပ္ပဓာနံ၊ (ကုသိုလ်တရားတို့ကို) အစဉ်စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သံဝရပ္ပဓာနံ၊ ပိတ်ပင်တားဆီးခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဝီရိယဟူသည်။
ကတမဉ္စ၊ အဘယ်နည်း ဟူမူ။
[ ထို့နောက် စာပိုဒ်(၁၃)ပဓာနသုတ်ကြည့်။]
။ပ။
စိတ္တံ၊ ကို။
ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ၏။
ပဒဟတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤဝီရိယကို။
(ဤအနုပ္ပန္နပါပကဖြစ်သော အကုသိုလ်ကိလေသာတို့၏ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆီးခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်းကောင်းမြတ်သော ဝီရိယကို။)
သံဝရပ္ပဓာနံ၊ သံဝရပ္ပဓာနဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဟာနပ္ပဓာနံ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်းကောင်းမြတ်သော ဝီရိယဟူသည်။
ကတမဉ္စ၊ ဟူမူ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤ ဝီရိယကို။
(ဥပ္ပန္နပါပက အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားခြင်းငှာအား ထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဤဝီရိယကို။)
ပဟာနပ္ပဓာနံ၊ ပဟာနပ္ပဓာနဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤ ဝီရိယကို။
(အနုပ္ပန္နဗောဇ္ဈင် ကုသိုလ်တရားတို့ကို ဖြစ်ပွားစေခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဤ ဝီရိယကို။)
ဘာဝနာပ္ပဓာနံ၊ ဘာဝနာပ္ပဓာနမည်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤဝီရိယကို။
( ဥပ္ပန္နကုသိုလ်တရားတို့ကို အစဉ် စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ကောင်းမြတ်သော ဤဝီရိယကို။)
အနုရက္ခဏာပ္ပ ဓာနံ၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဓာနာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ တည်း။
ဣတိ(အဝေါစ။)
သံဝရောစ၊ သံဝရပ္ပဓာန လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မဖြစ်သေးသော အကုသိုလ်တို့ ဝင်ရာအပေါက်ကို ပိတ်ဆီးခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
[သံဝရုပ္ပဓာနံ– ဟု ဆိုလိုလျက် ပဓာနပုဒ်ကိုချေ၍ သံဝရော–ဟုရှိသည်။
ပဟာနံ စသည်၌လည်း နည်းတူပင်တည်း။]
ဝါ၊ မဖြစ်သေးသော အကုသိုလ်တို့ဝင်ရာအပေါက်ကို ပိတ်ဆီးကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
[ သံဝရတိ ဧတေနာတိ သံဝရော၊ ဤနည်း၌ကား ပဓာနပုဒ် အကျေကြံဖွယ်မလို။
နောက်ပုဒ်များ၌လည်းဤအတိုင်းပင်တည်း။]
ပဟာနဉ္စ၊ ပဟာနပ္ပဓာန လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဖြစ်ပြီးသော အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဖြစ်ပြီးသော အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
ဘာဝနာ စ၊ ဘာဝနာပ္ပဓာနလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မဖြစ်သေးသော ကုသိုလ်တရားတို့ကိုဖြစ်ပွား စေခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မဖြစ်သေးသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို ဖြစ်ပွား စေကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
အနုရက္ခဏာ စ၊ အနုရက္ခဏာပ္ပဓာလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဖြစ်ပြီး ကုသိုလ်တရားတို့ကို အစဉ်စောင့် ရှောက်ခြင်းငှာ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယလည်း ကောင်း။
ဝါ၊ ဖြစ်ပြီး ကုသိုလ်တရားတို့ကို အစဉ်စောင့် ရှောက်ကြောင်း ဝီရိယလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ဧတေ ပဓာနာ၊ ဤအားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယတို့ကို။
အာဒိစ္စဗန္ဓုနာ၊ နေမင်း၏ ဆွေမျိုးဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ဟိ၊ ထိုဝီရိယလေးပါး၏ အကျိုးကား။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ယော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော ဝီရိယရှိ၏။
( သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။)
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ၏။
ခယံ၊ ကုန်ကြောင်း အရဟတ္တဖိုလ်သို့။
ပါပုဏေ၊ ရောက်နိုင်၏။
[ ဤ၌ စာပိုဒ် (၁၄) သံဝရသုတ်အတိုင်း “ ယေဟိ” ဟု ပါဌ်ရှိသင့်၏။
“ ယေဟိ၊ ယင်းဝီရိယလေးပါးတို့ဖြင့်။
ဣဓ၊ ဤ သာသနာတော်၌။
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကိုပူပန်လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော ဝီရိယရှိသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဒုက္ခဿ၊ ၏။
ခယံ၊ သို့။
ပါပုဏေ၊ ရောက်နိုင်၏”ဟု အနက်ဆိုပါ။]
နဝမံ။