သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုပဌမဈာန်သမာပတ်အတွင်း၌။
ယဒေဝ ရူပဂတံ၊ အကြင်ရုပ်သည်လည်းကောင်း။
[ဂတသဒ္ဒါတမ္ဘောတည်း၊ ရူပမေဝ ရူပဂတံ]။
ယဒေဝ ဝေဒနာဂတံ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်လည်းကောင်း။
ယဒေဝ သညာဂတံ၊ အကြင် သညာသည်လည်းကောင်း။
ယဒေဝ သင်္ခါရဂတံ၊ အကြင် သင်္ခါရသည် လည်းကောင်း။
ယဒေဝ ဝိညာဏဂတံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝါ၊ ရှိ၏။
တေ ဓမ္မေ၊ ထိုရုပ်ဝေဒနာ အစရှိသော ခန္ဓာငါးပါးတရားတို့ကို။
အနိစ္စ တော၊ မမြဲသောတရား၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မမြဲသောတရားဟူ၍လည်းကောင်း။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခဟူ၍လည်းကောင်း။
ရောဂတော၊ ရောဂါဝေဒနာ၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ရောဂါဝေဒနာနှင့်တူ၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဂဏ္ဍတော၊ (အတွင်းပုပ်) အိုင်းအမာ အနာဆွေး၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အိုင်းအမာ အနာဆွေးနှင့်တူ၏ဟူ၍ လည်းကောင်း။
သလ္လတော၊ မြားငြောင့် အဖြစ်အားဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြားငြောင့်နှင့်တူ၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။
အဃတော
၁။အဃတော။ ။ “သဒုက္ခဋ္ဌေန အဃတော”ဟု အဋ္ဌကထာဖွင့်၏။ အဃသဒ္ဒါသည် နဂိုမူလက ဒုက္ခဟူသော အနက်ကို ဟောသော်လည်း ဤနေရာ၌မူ ထိုဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော (ထိုဒုက္ခ၏ တည်ရာဖြစ်သော) ခန္ဓာငါးပါးတိုင်အောင် ယူရ၏။ ခန္ဓာ ငါးပါးသည် ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သည်။ ဒုက္ခ၏ တည်ရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုလို၏။ ဌာနီဒုက္ခ၏ အဃဟူသော နာမည်ကို ဌာနခန္ဓာငါးပါး၌ ရွှေ့ပြောင်းမှည့်ခေါ်ကာ
ဌာနျူ ပစာရအားဖြင့် ခန္ဓာငါးပါးကို အဃခေါ်သည်ဟုကြံသင့်၏။
မဇ္ဈိမပဏ်ဋ္ဌ (၁၀၂)၌ “ဒုက္ခဋ္ဌေန အဃတော”ဟု ပါဌ်ရှိ၏။ ယခင်ရှိပြီးသော “ ဒုက္ခတော”ဟူသော ပါဠိနှင့် အနက်အားဖြင့် ထူးမခြားနားဖြစ်
နေသောကြောင့် ထိုပါဌ်ကိုစဉ်းစားသင့်၏။ အဃသဒ္ဒါကို မကောင်းမှုအနက်ဟောယူ၍ တစ်နည်းပြန်ဆိုထားသောအနက်မှာ ဋီကာနှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ်တို့အဖွင့် သဒိသူပစာရအနက်တည်း။
၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် တကွဖြစ်သောတရား အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မကောင်းမှု၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မကောင်းမှုနှင့်တူသည် အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
အာဗာဓတော၊ ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်တတ်သော အနာ၏ အဖြစ်အား
ဖြင့် လည်းကောင်း။
ပရတော၊ ပြင်ပလူသား သူစိမ်းကား အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
(မိမိသဘောကျ မစီမံနိုင်သောကြောင့် လူစိမ်းသူစိမ်းနှင့်တူ၏ဟူ၍
လည်းကောင်း။)
ပလောကတော၊ အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ပျက်စီးတတ်သည် အဖြစ်အားဖြင့် လည်းကောင်း။
သုညတော၊ သတ္တဝါကောင်မှ ဆိတ်သုဉ်းသည် အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။
အနတ္တတော၊ (အလိုဆန္ဒအတိုင်းဖြစ်စေနိုင်သော) အနှစ်သာရ
အသက်ရှင် အတ္တကောင် မဟုတ်သည်အဖြစ်အားဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အနှစ်သာရ အသက်ရှင် အတ္တကောင် မရှိသည်အဖြစ်အားဖြင့်
လည်းကောင်း။
သမနုပဿတိ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရှု၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကာယဿ၊ ဥပါဒိန္နကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော။
မရဏာ၊ သေခြင်းမှ။
ဝါ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
ဝါ၊ နောက်ဖြစ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကို ယူခြင်း၌။
ဝါ၊ နောက်ထပ်ယူအပ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်၌။
သုဒ္ဓါဝါသာနံ၊ သုဒ္ဓါဝါသဘုံသားဖြစ်ကုန်သော။
ဒေဝါနံ၊ ဗြဟ္မာတို့၏။
သဟဗျတံ၊ သို့။
ဥပပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ဥပပတ္တိ၊ ဤသုဒ္ဓါဝါသဘုံ၌ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။
ပုထုဇ္ဇနေဟိ၊ ပုထုဇဉ်တို့နှင့်။
အသာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံသော ပဋိသန္ဓေနေခြင်းတည်း။
[ ဤ သုတ်ဋီကာသည် ဒုက္ခတော, ရောဂတော-စသောပုဒ်တို့ကို ဖွင့်ဆိုရာ၌ဤသုတ် အဋ္ဌကထာကိုဖွင့်သည်မဟုတ်ဘဲ ဝိသုဒ္ဓိမဂ် ( ဒု၊၂၄၇)မှယူ၍ ဖွင့်ထားခြင်းဖြစ်၏]။
ပ။
ဒုတိယံ ဈာနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ။
သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုဒုတိယဈာန်သမာပတ်ခဏအတွင်း၌။
ယဒေဝ ရူပဂတံ။
ပ။
စတုတ္ထံ။