Issues
Select Version
sāsanāre-သာသနာရေး
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhu Bodhi
English
莊春江讀經站
繁体中文
Catukkanipātapāḷi
Catukkanipātapāḷi

(10) 5. Asuravaggo

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

အသုရော၊ ( မိမိကိုယ်တိုင်က) အသုရာပမာ, ရွံဖွယ်ရာသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။ အသုရပရိဝါရော၊ အသုရာပမာ, ရွံဖွယ်ရာ အခြွေအရံ ပရိသတ်ရှိှိသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ အသုရော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဒေဝပရိဝါရော၊ နတ်နှင့်မခြား, ဂုဏ်အားဖြင့် လှပတင့်တယ်သော အခြွေအရံပရိသတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ဒေဝေါ၊ (မိမိကိုယ်တိုင်က) နတ်နှင့်မခြား, ဂုဏ်အားဖြင့် လှပတင့်တယ်သူသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ အသုရ ပရိဝါရော၊ လည်းကောင်း။ ဒေဝေါ၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ ဒေဝပရိဝါရော၊ လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အသုရော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ အသုရပရိဝါရော၊ အသုရာပမာ, ရွံဖွယ်ရာ အခြွေအရံပရိသတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသည်။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပရိသာပိ၊ ပရိသတ်သည်လည်း။ ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိသည်။ ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသော သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ( ဤသို့မိမိနှင့်တကွသော အခြွေအရံပရိသတ်၏ သီလမရှိခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပရိသာ စ၊ ပရိသတ်သည်ကား။ သီလဝတီ၊ သီလရှိသည်။ ကလျာဏဓမ္မာ၊ ကောင်းသော သဘောရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဖြင့်။ (ဤသို့ မိမိကိုယ်တိုင်က သီလမရှိမူ၍ အခြွေအရံပရိသတ်ကသာ သီလရှိခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။ ပ။
ပဌမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ်၌။ (မိမိရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ် ဟူသော နိယကဇ္ဈတ္တ၌)။ စေတောသမထဿ၊ အပ္ပနာစိတ်နှင့် ယှဉ်သော သမာဓိကို။ လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ ၁။**အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာ**။ ။ အဓိကာ ပညာ အဓိပညာ၊ အခြားသောလောကီပညာတို့ထက် သာလွန်သော ပညာ (ဝိပဿနာပညာ)၊ ဓမ္မေသု (ပဉ္စက္ခန္ဓဓမ္မေသု) ဝိပဿနာ ဓမ္မဝိပဿနာ၊ ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ငါးပါးတို့၌ အနိစ္စစသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ရှုတတ်သောပညာ၊ အဓိပညာ စ သာ ဓမ္မဝိပဿနာ စာတိ အဓိပညာဓမ္မ ဝိပဿနာ။ ၊ (အခြားသော လောကီပညာတို့ထက်) သာလွန်သော ပညာလည်းဖြစ်၍ ခန္ဓာငါးပါးတို့၌ အမျိုးမျိုးရှုတတ်သော တရားလည်းဖြစ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်ကို။
လာဘီ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပန၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ကို။ လာဘီ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထဿ၊ ကို။
လာဘီ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပန၊ ပါး။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်၊ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတော သမထဿ၊ ကို။ လာဘီ စေဝ၊ ရခြင်းရှိသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ကို။
လာဘီ စ၊ ရခြင်းရှိသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပ။ လာဘီ စေဝ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ပ။
ဒုတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုလေးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယွာယံ (ယော အယံ) ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အဇ္ဈတ္တ စေတောသမထကိုသာရ၍ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကို မရသေးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထေ၊ အပ္ပနာစိတ်နှင့်ယှဉ်သော သမာဓိ၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ ရပ်တည်၍။ အဓိပညာ ဓမ္မဝိပဿနာယ၊ အဓိပညာဓမ္မ ဝိပဿနာဉာဏ်၌။ ဝါ၊ ကို။ ယော ဂေါ၊ (ရရှိအောင်) အားထုတ်မှုကို။ ကရဏီယော၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပရေန၊ တစ်ပါးသော။ ဝါ၊ နောက်ဖြစ်သော။ သမယေန၊ အခါ၌။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထဿ၊ ကို။ လာဘီ စေဝ၊ ရခြင်းရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ကို။
လာဘီ စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုလေးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကိုသာရ၍ အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို မရသေးသောထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ ၍။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထေ၊ ၌။ ယောဂေါ၊ ကို။ ကရဏီယော၊ ၏။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အဇ္ဈတ္တစေတော သမထနှင့် အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာဟူသော တရားနှစ်မျိုးလုံးပင် မရရှိသေးသောထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ် ဖြစ်ကုန်သော။ တေသံယေဝ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့ကိုပင်။ ( အဇ္ဈတ္တစေတောသမထနှင့် အဓိပညာဓမ္မ ဝိပဿနာဟူသောထို တရားတို့ကိုပင်။) ပဋိလာဘာယ၊ ရခြင်းငှာ။ အဓိမတ္တော၊ လွန်ကဲသောအတိုင်းအတာ ပမာဏရှိသော။ [ အဓိကာ မတ္တာ ပမာဏံ ယဿ ဆန္ဒာဒိဓမ္မဿာတိ အဓိမတ္တော]။ ဝါ၊ အလွန်ထက်သန်သော။ ဆန္ဒော စ၊ ပြုလုပ်လိုသော ဆန္ဒကိုလည်းကောင်း။ ဝါယာမော စ၊ ကြိုးစားမှု ဝီရိယကိုလည်းကောင်း။ ဥဿာဟော စ၊ ထို့ထက်ပိုမိုလွန်ကဲသော ဝီရိယကိုလည်းကောင်း။ ဥဿာဠှီ စ၊ (ရွှံ့ညွန်ဗွက်ထဲမှ လှည်းကိုဆွဲထုတ်ခြင်းနှင့်တူသော) ကြီးမားသော ဝီရိယကိုလည်း ကောင်း။ အပ္ပဋိဝါနီ၁။**အပ္ပဋိဝါနီ**။ ။ (အန္တရာယေဝ) ပဋိဂမနံ နိဝတ္တနံ ပဋိဝါနံ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စ မပြီးဆုံးမီအတွင်း၌ပင်) နောက်သို့ဆုတ်နစ်ခြင်း၊ ပဋိဝါနံ အဿ အတ္ထီတိပဋိဝါနီ= နောက်သို့ ဆုတ်နစ်ခြင်းရှိသူ၊ န ပဋိဝါနီ အပ္ပဋိဝါနီ= နောက်ဆုတ်ခြင်းရှိသည် မဟုတ်သူ၊ အပ္ပဋိဝါနိနော ဘာဝေါ အပ္ပဋိဝါနိတာ= နောက်မဆုတ်သူ၏အဖြစ် (နောက်မဆုတ်ခြင်း)။ ဤသို့အားဖြင့် “အပ္ပဋိဝါနိတာ” ဟု ဆိုလိုလျက်တာပစ္စည်းအကျေကြံ (ဘာဝလောပကြံ) ၍ “အပ္ပဋိဝါနီ”ဟု ရှိသည်။
[ သို့မဟုတ် တာပစ္စည်းအကျေမကြံဘဲ ဘောအနက်ကို ပဓာနထားရသော ဘာဝပ္ပဓာနပုဒ်ဟုလည်း ဆိုနိုင်၏။ ဋီကာ၌လည်း အပ္ပဋိဝါနိတာတိ ဝါ ဝတ္တဗ္ဗေ ဟူ၍ ဝါသဒ္ဒါ ပါသင့်သည်ဟု ယူဆ၏။]
(တနည်း) အဿတ္ထိအနက်ဟော ဤပစ္စည်းဟုမဆိုဘဲ ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းဟုလည်း ဆိုနိုင်၏။ ဤနည်းအလို (အန္တ ရာယေဝ) ပဋိဂမနံ နိဝတ္တနံပဋိဝါနီ၊ နု ပဋိဝါနီ အပ္ပဋိဝါနီ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စမပြီးဆုံးမီအတွင်း) နောက်မဆုတ်ခြင်း။ ဤသို့ ဝစနတ္ထုပြုပါ။
စ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စ မပြီးဆုံးမီအတွင်း၌)နောက်သို့ ဆုတ်နစ်ခြင်းမရှိသူ၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စ မပြီးဆုံးမီအတွင်း၌) နောက်သို့ မဆုတ်မနစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သတိ စ၊ မြဲစွာစွဲကပ် အမှတ်ရမှု သတိကိုလည်းကောင်း။ သမ္ပဇညဉ္စ၊ ကောင်းစွာခွဲခြားသိမြင်သော ဉာဏ် ပညာကို လည်းကောင်း။ ကရဏီယံ၊ ပြုလုပ်သင့်, ဖြစ်စေသင့်၏ ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အာဒိတ္တစေလော ဝါ၊ မီးလောင်အပ်သော အဝတ်ရှိသောသူသည် လည်းကောင်း။ အာဒိတ္တသီသော ဝါ၊ မီးလောင်အပ်သောဦးခေါင်းရှိသောသူသည် လည်းကောင်း။ တဿေဝ စေလဿ ဝါ၊ ထိုအဝတ်ကိုလည်း‌ ကောင်း။ တ‌ဿေဝ သီသဿ ဝါ၊ ထိုဦးခေါင်းကိုလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗာပနာယ၊ မီးငြိမ်းစေခြင်းငှာ။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအတာပမာဏရှိသော။ ဆန္ဒဉ္စ၊ ပြုလုပ်လိုသော ဆန္ဒကိုလည်းကောင်း။ ဝါယာမဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပ။ သမ္ပဇညဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကရေယျ သေယျထာပိ၊ ဧကန်ပြုလုပ်သင့်သကဲ့သို့။ ဝါ၊ ဧကန် ဖြစ်စေသင့်သကဲ့သို့။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ ပ။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ တေသုယေဝ ဓမ္မေသု၊ ထိုတရားတို့၌ပင်လျှင်။ (ထိုအဇ္ဈတ္တ စေတောသမထနှင့် အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာတရားတို့၌ ပင်လျှင်)။ ပတိဋ္ဌာယ၊ ရပ်တည်၍။ ဥတ္တရိ၊ နောက်ထပ်တဖန်။ အာသဝါနံ၊ အာသဝတရားတို့၏။ ခယာယ၊ ကုန်ခန်းကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှာ။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ ကရဏီယော၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်၏။ ပ။
တတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ သည်။ (အဇ္ဈတ္တစေတော သမထကိုသာရ၍ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကို မရသေးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ [ဥပသင်္ကမိတွာ ဝစနီယာ-တို့၌စပ်]။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဓိပညာ ဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ကို။ လာဘီ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏)။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ( အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကိုရသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို)။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝစနီယော၊ မေးမြန်းသင့်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်၏။ ( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ ဝစနီယော၊ သည်။ အဿ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဝါ၊ အဘယ်လို။ သင်္ခါရာ၊ ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ နုခေါ၊ မှတ်ရပါကုန်မည်နည်း။ ပ။
သမ္မသိတဗ္ဗာ နုခေါ၊ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရပါကုန်မည်နည်း။ ပ။
ဝိပဿိတဗ္ဗာ နုခေါ၊ ရှုရပါကုန်မည်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဝစနီယော၊ သည်။ အဿ၊ ဖြစ်၏)။
တဿ၊ ထိုမေးမြန်းလျှောက်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သော၊ ထိုအဓိပညာ ဓမ္မဝိပဿနာကို ရရှိပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ယထာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်အကြင် မိမိမြင်တွေ့ အပ်သည့်အတိုင်း။ ဝါ၊ မိမိ မြင်အပ် မြင်အပ်သည့်အတိုင်း။ ယထာ ဝိဒိတံ၊ အကြင်အကြင် မိမိသိအပ်သည့်အတိုင်း။ ဝါ၊ မိမိသိအပ်သိအပ်သည့်အတိုင်း။ ဗျာကရောတိ၊ ဖြေကြား၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ ဗျာကရောတိ၊ ဖြေကြားသနည်းဟူမူ)။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တဟူ၍။ သင်္ခါရာ၊ ရုပ်နာမ် သင်္ခါရတို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်ရပါကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တဟူ၍။ သင်္ခါရာ၊ တို့ကို။ သမ္မသိတဗ္ဗာ၊ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရပါကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဟူ၍။ သင်္ခါရာ၊ တို့ကို။ ဝိပဿိတဗ္ဗာ၊ ရှုရပါကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ( ဗျာကရောတိ၊ ၏)။
သော၊ ထိုမေးမြန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ( အဇ္ဈတ္တစေတော သမထကိုသာရ၍အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကို မရသေးသောကြောင့် အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကို ရရှိပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ထံ ချဉ်းကပ်၍ မေးမြန်းသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ အပရေန၊ သော။ သမယေန၊ ၌။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထဿ၊ ကို။ လာဘီစေဝ၊ လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာယ၊ ကို။ လာဘီ စ၊ လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ( အဓိပညာဓမ္မ ဝိပဿနာကိုသာရ၍ အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို မရသေးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ စေတောသမထဿ၊ ကို။ လာဘီ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏)။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ( အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို ရရှိသောထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။) ဥပသင်္ကမိတွာ။ ပ။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သဏ္ဌပေတဗ္ဗ နုခေါ၊ ကောင်းစွာ ထားရပါမည်နည်း။ ပ။
သန္နိသာဒေတဗ္ဗံ နုခေါ၊ ငြိမ်သက်စွာ တည်နေစေရပါမည်နည်း။ (သမာဓိ၏ အာရုံဖြစ်သော ဂေါစရဇ္ဈတ္တ၌ ငြိမ်သက်စွာ တည်နေစေရပါမည်နည်း)။
ကထံ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဧကောဒိ၊ တစ်ခုတည်းသော အာရုံ၌ဖြစ်သည်ကို။ ဝါ၊ တစ်ခုတည်းသောအာရုံ၌ တည်ငြိမ်နေအောင်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုရပါမည်နည်း။ ပ။
သမာဒဟာတဗ္ဗံ၊ အာရုံ၌ ကောင်းစွာ တင်ထားရပါမည်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဝစနီယော၊ သည်။ အဿ၊ ၏)။
တဿ၊ ထိုမေးမြန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ (အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကိုသာရ၍ အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို မရသေးသောကြောင့် အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို ရရှိပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ထံချဉ်းကပ်၍ မေးမြန်းသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား)။ သော၊ ထို အဇ္ဈတ္တစေတောသမထကို ရပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပ။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ ဤပဌမဈာန်စသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ စိတ္တံ၊ ကို။ သဏ္ဌပေတဗ္ဗံ၊ ကောင်းစွာထားရမည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝါ၊ ဖြင့်။ ပ။ သမာဒဟာတဗ္ဗံ၊ ရမည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ( ဗျာကရောတိ၊ ၏)။
သော၊ ထို မေးမြန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပရေန။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ သည်။ (အဇ္ဈတ္တစေတောသမထနှင့် အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာဟူသော တရား နှစ်မျိုးလုံးကို မရသေးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပ။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ( အဇ္ဈတ္တစေတောသမထနှင့် အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာဟူသော တရားနှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိပြီးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို)။ ဥပသင်္ကမိတွာ။ ပ။ တဿ၊ ထိုမေးမြန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သော၊ ထိုတရားနှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိပြီးသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ယထာဒိဋ္ဌံ။ ပ။ သော၊ (ထိုတရားနှစ်မျိုးလုံးကို မရသေးသော) ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပရေန၊ သော။ ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တေန ပုဂ္ဂလေန၊ ( ထိုတရားနှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိပြီးသော) ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကုသလေသု၊ ကုန်သော။ တေသုယေဝ ဓမ္မေသု၊ လျှင်။ [စေဝ– ဟုပါဌ် မရှိသင့်]။ ပတိဋ္ဌာယ၊ ၍။ ပ။
စတုတ္ထံ။
အတ္တဟိတာယ၊ မိမိ၏အကျိုးစီးပွားအလို့ငှာ။ နေဝ ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သော။ ပရဟိတာယ၊ သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွား အလို့ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သော။ (ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း)။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၍။ ဝါ၊ ကျင့်လျက်။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သော။ (ပုဂ္ဂလော၊ လည်းကောင်း)။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၍။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သော။ (ပုဂ္ဂလော၊ လည်းကောင်း)။ အတ္တဟိတာယ စေဝ၊ ငှာလည်း။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၍။ ပရဟိတာယ စ၊ ငှာလည်း။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သော။ (ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်းတည်း)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာဆိုရသော်ကား။ ဥဘတော၊ အစွန်းနှစ်ဖက်၌။ ပဒိတ္တံ၊ မီးစွဲလောင်ထားအပ်လျက်။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်ပိုင်း၌။ ဂူထဂတံ၊ မစင်လူးကပ်အပ်သော။ ဆဝါလာတံ၊ သူသေကောင်မီးရှို့ရာ အရပ်မှ ထင်းမီးစသည်။ ဝါ၊ ထင်းကုလားတုံးသည်။ [ ဆဝ၊ သူသေကောင်တို့၏+ အလာတ= ထင်းမီးစ။] ဂါမေ၊ ရွာ၌။ ကဋ္ဌတ္တံ၊ သစ်သားဖြင့် ပြုသင့်သောကိစ္စကို။ [ အိမ်အထွတ်,အချင်ယနယ်, တိုင်, လှေကားစသည် ပြုလုပ်ခြင်းကိစ္စတည်း။ ကဋ္ဌေန ကာတဗ္ဗော အတ္ထော ကိစ္စ ကဋ္ဌတ္ထော]။ နေဝ ဖရတိ၊ မပြီးစီးစေနိုင်။ အရညေ၊ တော၌။ ကဋ္ဌတ္ထံ၊ သစ်သားဖြင့် ပြုသင့်သော ကိစ္စကို။ [ လယ်လုပ်တဲ့ခြေထောက်, ခုတင်ခြေထောက်စသည် ပြုလုပ်ခြင်းကိစ္စတည်း]။ န ဖရတိ၊ မပြီးစေနိုင်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ နေဝ ပဋိပန္နော၊ မကျင့်။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်။ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (ဤ မိမိစီးပွား, သူတစ်ပါးစီးပွား နှစ်ပါးလုံးကိုမကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ် ကို)။ တထူပမံ၊ ထိုသူသေကောင် ထင်းမီးစ ဟူသောဥပမာရှိ၏ ဟူ၍။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုဦးလေးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၏။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ နောပဋိပန္နော၊ မကျင့်။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ဦးကုန်သော။ (မိမိအကျိုးစီးပွား, သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွားနှစ်ပါးလုံးကို မကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်။ သူတစ်ပါး အကျိုးစီးပွားကိုသာကျင့်၍ မိမိအကျိုးစီးပွားကို မကျင့် သောပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့် နှစ်ပါးကုန်သော)။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ အယံ(ပုဂ္ဂလော)၊ ဤသူတစ်ပါး အကျိုးစီးပွားကိုသာကျင့်၍ မိမိ အကျိုးစီးပွားကို မကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဘိက္ကန္တ တရော စ၊ သာလွန်၍ ကောင်းသည်လည်းကောင်း။ ပဏီတတရော စ၊ သာလွန်၍ မြတ်သည်လည်းကောင်း။ (ဟောတိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုလေးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ပ။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးဦး ကုန်သော။ ( မိမိအကျိုးစီးပွား, သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွား နှစ်ပါးလုံးကို မကျင့် သောပုဂ္ဂိုလ်။ သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွားကိုသာကျင့်၍ မိမိအကျိုးစီးပွားကို မကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်။ မိမိအကျိုးစီးပွားကိုသာကျင့်၍ သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွားကို မကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့် သုံးဦးကုန်သော)။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ အယံ၊ ဤမိမိအကျိုးစီးပွားကိုသာ ကျင့်၍ သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွားကို မကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဘိက္ကန္တ တရော စ၊ လည်းကောင်း။ ပဏီတတရော စ၊ လည်းကောင်း။ (ဟောတိ)။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ တို့တွင်။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အတ္တဟိတာယ စေဝ၊ ငှာလည်း။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၏။ ပရဟိတာယ စ၊ ငှာလည်း။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၏။ စတုန္နံ၊ လေးဦး ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။ အယံ၊ ဤမိမိအကျိုးစီးပွား, သူတစ်ပါး အကျိုး စီးပွား နှစ်ပါးလုံးကို ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (ဂုဏေဟိ၊ ဂုဏ်တို့ဖြင့်)။ အဂ္ဂေါ စ၊ သာလွန်ထူးချွန်သည် လည်းကောင်း။ သေဋ္ဌော စ၊ အထူးချီးမွမ်း အပ်သည်လည်းကောင်း။ ပါမောက္ခော စ၊ အကြီးအမှူးသည်လည်းကောင်း။ ဥတ္တမောစ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းကောင်း။ ပဝရော စ၊ လိုလားတောင့်တ ထိုက်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ဂဝါ၊ နွားမမှ။ ခီရံ၊ နို့ရည်သည်။ (နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်၏)။ ခီရမှာ၊ နို့ရည်မှ။ ဒဓိ၊ နို့ဓမ်းသည်။ (နိဗ္ဗတ္တံ၊ ၏)။ ဒဓိမှာ၊ မှ။ နဝနီတံ၊ ဆီဦးသည်။ ( နိဗ္ဗတ္တံ၊ ၏)။ န ဝနီတမှာ၊ မှ။ သပ္ပိ၊ ထောပတ်သည်။ (နိဗ္ဗတ္တံ၊ ၏)။ သပ္ပိမှာ၊ မှ။ သပ္ပိမဏ္ဍော၊ ထောပတ်ဆီကြည်သည်။ (နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်၏)။ တတ္ထ၊ ထိုနို့ရည်စသော ငါးမျိုးတို့တွင်။ ဝါ၊ နို့ရည်, နို့ဓမ်း,ဆီဦး, ထောပတ်,ထောပတ်ဆီကြည်တို့တွင်။ သပ္ပိမဏ္ဍော၊ ထောပတ်ဆီကြည်ကို။ အဂ္ဂံ ( အဂ္ဂေါ)၊ အသာဆုံး (အကောင်းဆုံး)ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ ပ။
ပဉ္စမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့အဘယ်ပုံအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။
နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တနာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ ရာဂဝိနယာယ၊ ရာဂကိုပယ်သတ်ခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပရံ၊ သူတစ်ပါးကို။ ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။ နော သမာဒပေတိ၊ ကောင်းစွာမနာယူစေ။ ဝါ၊ မပြောဟော။ ဒေါသ ဝိနယာယ၊ ဒေါသကို ပတ်သတ်ခြင်းငှာ။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်။ (ဤသို့ မိမိကိုယ်တိုင်ကသာ ရာဂ, ဒေါသ, မောဟတို့ကိုပယ်သတ် ခြင်းငှာကျင့်၍ သူတစ်ပါးကို ယင်းသို့ကျင့်အောင် မပြောဟောခြင်းအားဖြင့်)။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၍။ ဝါ၊ ကျင့်လျက်။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပ။
အတ္တနာ၊ တိုင်။ ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။ နံဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပရံ၊ ကို။ ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။ သမာဒပေတိ၊ ကောင်းစွာလက်ခံနာယူစေ၏။ ဝါ၊ တိုက်တွန်းဟောပြဆုံးမ၏။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။ နေဝ ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။ ပရဟိတာယ၊ ငှာ။ နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။ ပ။
အတ္တနာ စ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း။ ပ။
ပရဉ္စ၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း။ ပ။
ဆဋ္ဌံ။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ ခိပ္ပနိသန္တိ ၁။**ခိပ္ပနိသန္တိ**။ ။ နိ+သ+တိ။ နိသာမနံ နိသန္တိ၊ သိမြင်နိုင်ခြင်း၊ နိသာမေတီတိ ဝါ နိသန္တိ၊ သိမြင်နိုင်သောဉာဏ်ပညာ၊ ခိပ္ပံ (ခိပ္ပါ ဝါ) နိသန္တိယဿ ပုဂ္ဂလဿာတိ ခိပ္ပနိသန္တိ (ဣရဿပင်တည်း)။ စ၊ လျင်မြန်စွာ သိမြင်နိုင်ခြင်းရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ လျင်မြန်စွာ သိမြင်နိုင်သောဉာဏ်ပညာရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သုတာနံ၊ ကြားနာသင်မှတ်ထားအပ်ပြီးကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ ဓမ္မက္ခန်ပါဠိ ပရိယတ္တိတရားတို့ကို။ ဓာရကဇာတိကော၂။ဓာရကဇာတိကော။ ။ ဇာတိပုဒ်နှင့် လိင်တူ “ဓာရိကာ”ဟု မရှိခြင်းကြောင့် ဤ၌ ဓာရကပုဒ်သည် နှုတ်တက် အရဆောင်ထားတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော အနက်ကိုဟော၏။ ဇာတိပုဒ်သည် သဘောဟူသော အနက်ကိုဟော၏။ သို့ဖြစ်၍ ထိုနှစ်ပုဒ်အနက် အရမတူသောကြောင့် အနက်အရတူအောင် ဓာရကပုဒ်ကို ဘာဝပ္ပဓာနကြံရ၏။ သို့မဟုတ် ဓာရကဘာဝဟု ဆိုလိုလျက် ဘာဝပုဒ်ကျေသည်ဟု (ဘာဝလောပ)သော်လည်းကြရ၏။ ထို့ကြောင့်–
ဓာရက (ဓာရကဘာဝ)၊ ဆောင်ထားတတ်သူ၏ အဖြစ် (ဆောင်ထားခြင်း) ဟူသော +ဇာတိ= သဘော။ ဓာရကော ဇာတိ ယဿာတိ ဓာရကဇာတိကော– ဟု ဝစနတ္ထပြုပါ။ (တနည်း) ထိုကဲ့သို့ ဘာဝပ္ပဓာန, ဘာဝလောပ မကြံတော့ဘဲနိဿယခန်းမှ ပဌမအနက်အတိုင်း “ဓာရက ဿ ဇာတိ ယဿာတိဓာရကဇာတ်ကော၊ ဆောင် ထားတတ်သူ၏ သဘော(ဆောင်ထားခြင်းသဘော) ရှိသူဟုသော်လည်းကြံပါ။
စ၊ နှုတ်တက်အရဆောင်ထားတတ်သူ၏ သဘော ရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ နှုတ်တက်အရဆောင်ထားတတ်သူ၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ နှုတ်တက်အရဆောင်ထားခြင်း သဘောရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။
ဓတာနံ၊ နှုတ်တက်အရဆောင်ထားအပ်ပြီးကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ ပရိယတ္တိတရားတော်တို့၏။ အတ္ထူပပရိက္ခီစ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ကြံစည်စဉ်းစားတတ်သည် လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ (အကျယ်ဖွင့်ပြအပ်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်ဟူသော အဋ္ဌကထာကို)။ အညာယ၊ သိ၍။ ဓမ္မံ၊ ပါဠိကို။ အညာယ၊ သိ၍။ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နော စ၊ လောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးအားလျော်သော သီလနှင့်တကွသော ရှေ့ပိုင်းအကျင့်တရားကို ကျင့်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ [စာပိုဒ်(၆) အပ္ပဿုတသုတ်လည်းကြည့်]။ စ၊ သို့သော်လည်း။ ကလျာဏဝါစော၊ ကောင်းမွန် ပီသသောစကားရှိသည်။ ( ဝိုင်းဝန်းညီညာ ပုဒ်အက္ခရာရှိသဖြင့် ကောင်းမွန်ပီသသောစကားရှိသည်။) ကလျာဏဝါက္ကရဏော၊ ကောင်းမွန်ချိုသာသော စကားသံရှိသည်။ [ဝါက္ကရဏ၊ စကားသံ]။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပေါရိယာ၊ မြို့ကြီးသူသဖွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့သော။ ဝါ၊ ကောင်းခြင်းဂုဏ်အင် ပြည့်စုံလင်သည်အဖြစ်၌ဖြစ်သော။ ဝါ၊ မြို့သူမြို့သားတို့ ဥစ္စာဖြစ်သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သော။ ဝိဿဋ္ဌာယ၊ သည်းခြေချွဲသလိပ်, မပိတ်မကပ်, လွတ်လပ်ရှင်းလင်းသော။ အနေလဂလာယ၊ အပြစ်လည်းမရှိ, ကျကျန်နေရစ်သော ပုဒ်အက္ခရာလည်းမရှိသော။ (မသဲမကွဲ ဗလုံးဗထွေးဖြစ်၍ ယုံမှားတွေးတောစေနိုင်ခြင်း။ ဒရွတ်တိုက်၍ ဆွဲငင်ပြောရခြင်းစသော အပြစ်လည်းမရှိ, ကျကျန်နေရစ်သော ပုဒ်အက္ခရာလည်း မရှိသော။) [ စာပိုဒ် (၄၈) သုတ်၌ကား အပြစ်မရှိဟူရာ၌ “ သဒ္ဒါအနက်အားဖြင့် မှားယွင်းချက်အပြစ်မရှိ”ဟု ဖွင့်ခဲ့သည်။] အတ္ထဿ၊ ပြောဆိုလိုအပ်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝိညာပနိယာ၊ သိစေနိုင်သော။ ဝါစာယ၊ စကားနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ နောဟောတိ၊ မဖြစ်။ စ၊ ထို့အပြင်။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဖော် ရဟန်းတို့ကို။ (ဧကုဒ္ဒေသတာ အစရှိသော တူညီသော အကျင့်မြတ်ကို ကျင့်ကြသောရဟန်းတို့ကို။)
သန္ဒဿကော၊ (နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင်သော အကျိုးတို့ကို) မျက်မှောက်ထင်ထင်ကောင်းစွာမြင်စေသည်။ သမာဒပကော၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ကောင်းစွာလက်ခံနာယူစေ သည်။ သမုတ္တေဇကော၊ (နာယူအပ်ပြီးသော တရားတို့၌) ကောင်းစွာ အားတက် ထက်မြက်စေသည်။ သမ္ပဟံသကော၊ ( ရပြီးဂုဏ်ထူးချီးကျူးပြောကာ) ကြည်သာရွှင် လန်း ဝမ်းမြောက်စေသည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဤပုံအားဖြင့်။ ( ဤသို့ ကုသိုလ်တရားတို့၌လျင်မြန်စွာ သိမြင်နိုင်ခြင်း, ကြားနာမှတ်သား ထားအပ်ပြီးသော ပရိယတ္တိတရားတို့ကို နှုတ်တက်အရ ဆောင်ထားနိုင်ခြင်း, နှုတ်တက်အရဆောင်ထားအပ်ပြီးသော ပရိယတ္တိတရားတို့၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ကြံစည်စဉ်းစားခြင်း, ဓမ္မာနုဓမ္မကို ကျင့်ခြင်းဟူသော ဂုဏ်အရည် အချင်းတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံ၍ ကလျာဏဝါစတာစသည်နှင့် သန္ဒဿကတာ, သမာဒပကတာ အစရှိသော ဂုဏ်အရည်အချင်းတို့နှင့် မပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။
ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကုသလေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ခိပ္ပနိသန္တိ၊ ရှိသည်။ န‌ဟေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်သာ။ သုတာနံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ ဓာရကဇာတိကော စ၊ သည်လည်း။ နောဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဓတာနံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ အတ္ထူပပရိက္ခီ စ၊ လည်း။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အတ္ထံ၊ ကို။ အညာယ၊ ၍။ ဓမ္မံ၊ ကို။ အညာယ၊ ၍။ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နော စ၊ သည်လည်း။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ စ၊ သို့သော်လည်း။ ကလျာဏဝါစော၊ သည်။ ကလျာဏဝါက္ကရဏော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပ။ အတ္ထဿ၊ ကို။ ဝိညာပနိယာ၊ သော။ ဝါစာယ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ စ၊ ထို့အပြင်။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ တို့ကို။ သန္ဒဿကော၊ သည်။ သမာဒ ပကော၊ သည်။ ပ။ သမ္ပဟံသကော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်။ (ဤသို့ ခိပ္ပနိသန္တိ စသော ဂုဏ်အရည်အချင်းတို့နှင့်မပြည့်စုံမူ၍ ကလျာဏဝါစတာ အစရှိသော ဂုဏ်အရည်အချင်းတို့နှင့်သာပြည့်စုံ ခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နောစ၊ လည်း။ နောဟောတိ၊ မဖြစ်။ စ၊ ထို့အပြင်။ ကလျာဏဝါစော၊ သည်။ ကလျာဏဝါက္ကရဏော၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပေါရိယာ၊ သော။ ဝိဿဋ္ဌာယ၊ သော။ ပ။ ဝိညာပနိယာ၊ သော။ ဝါစာယ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ စ၊ ထို့အပြင်။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ တို့ကို။ သန္ဒဿကော၊ သည်။ ပ။ သမ္ပဟံသကော၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဖြင့်။ (ဤသို့ ခိပ္ပနိသန္တိ စသော ဂုဏ်, သန္ဒဿကတာ စသောဂုဏ် နှစ်မျိုးစုံတို့နှင့် မပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နော စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ စ၊ ထို့အပြင်။ ကလျာဏဝါစော၊ သည်။ ပ။ စ၊ ထို့အပြင်။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ တို့ကို။ သန္ဒဿကော။ ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဖြင့်။ (ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော ဂုဏ်နှစ်မျိုးလုံးနှင့်ပြည့်စုံခြင်းအားဖြင့်)။ ပ။
သတ္တမံ။
အဋ္ဌမံ။
၉၉(စာပိုဒ်)။ ၉– သိက္ခာပဒသုတ်။ ။ [ စာပိုဒ်၅၃– လည်းကြည့်။] အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ ပါဏာတိပါတာ၊ မှ။ ပဋိဝိရတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပရံ၊ သူတစ်ပါးကို။ ပါဏာတိပါတာ၊ မှ။ ဝေရမဏိယာ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၌။ ဝါ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြောင်းဖြစ်သော မဟာကုသိုလ်ဝိရတိ, စေတနာ, စေတနာသမ္ပယုတ် တရားတည်းဟူသော သိက္ခာပုဒ်၌။ နော သမာဒပေတိ၊ ကောင်းစွာမနာယူ မကျင့်သုံးစေ။ ပ။
အပ္ပဋိဝိရတော၊ မရှောင်ကြဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပ။
နဝမံ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ပေါတလိယော၊ ပေါတလိယမည် သော။ ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရိဗိုဇ်သည်။ ပ။ [စာပိုဒ် ၃၅-ဝဿကာရသုတ် ကြည့်။]
ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။ ပေါတလိယံ၊ ပေါတလိယ မည်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ ( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူသနည်းဟူမူ။) ပ။
ပေါတလိယ၊ ပေါတလိယ။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ်ကို ပြောဆိုထိုက်သောသူ၏။ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သောသူ၏။ အဝဏ္ဏံ၊ ကဲ့ရဲ့ ဖွယ်အပြစ်ကို။ ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိသည်ကို။ တစ္ဆံ၊ ဟုတ်မှန်သည်ကို၁။**ဘူတံ တစ္ဆံပုဒ်တို့၏အနက်**။ ။ အဝဏ္ဏံနှင့် ဝဏ္ဏံတို့မှာ ပကတိကံဖြစ်၍ ဘူတံနှင့် တစ္ဆံတို့မှာ ဝိက တိကံဖြစ်ကြ၏။ ဤနေရာ၌ ဘာသိတာ၌ ကြိယာဝိသေသနစပ်ဖို့အတွက် “ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိသည့်အတိုင်း၊ တစ္ဆံ= ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း”ဟု အနက်ပေးလျှင် (ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း ပြောသည်၊ မဟုတ်မမှန်ကား မပြောဟုလည်းကောင်း, ဟုတ် မှန်သည့်အတိုင်း မပြော၊ မဟုတ်မမှန်ကားပြော၏ ဟုလည်းကောင်း) ဤသို့ ပြောင်းပြန် အဓိပ္ပာယ်ယူစရာ ဖြစ်လာနိုင်၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ဘာမျှမပြောဘဲနေသော တတိယပုဂ္ဂိုလ် ရှိတော့မည် မဟုတ်။
တဖန် ထိုဘူတံ တစ္ဆံတို့ကို ဝဏ္ဏာရဟဿ အဝဏ္ဏာရဟဿပုဒ်တို့၌ကြိယာဝိသေသနစပ်၍ အနက်ပေးလျှင် အဓိပ္ပာယ်ကား ကောင်းပါ၏။ သို့သော်အစပ်ဝေးသည့်အပြင် ပုဂ္ဂလညတ် ပါဠိတော် ၁၅၇– ၌ ထိုဝဏ္ဏာရဟဿ စသောနှစ်ပုဒ်မပါသော ဝါကျများလည်း ရှိသေး၏။ ထို့ကြောင့် ဘူတံ တစ္ဆံတို့ကို ကြိယာဝိသေသန အနက် မပြန်ဆိုတော့ပါ။
။ ကာလေန၊ ပြောဆိုသင့်ရာအခါ၌။ ဘာသိတာ၊ ပြောဆိုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်ကို ပြောဆိုထိုက်သောသူ၏။ ဝါ၊ ချီးမွမ်းထိုက်သောသူ၏။ ဝဏ္ဏံ စ၊ ဂုဏ်ကိုကား။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပေါတလိယ၊ ပေါတလိယ။ ပန၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကို။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဝဏ္ဏာ– ရဟဿ၊ ၏။ အဝဏ္ဏံ စ၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ် အပြစ်ကိုကား။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပေါတလိယ၊ ယ။ ပန၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဝဏ္ဏာ– ရဟဿ၊ ၏။ အဝဏ္ဏံ၊ ကိုလည်း။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ စ၊ ကိုလည်း။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပ။ အဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ အဝဏ္ဏံ စ၊ ကိုလည်း။ ပ။ ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ စ၊ ကိုလည်း။ ပ။
ပေါတလိယ၊ ယ။ စတုန္နံ၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ကတမော၊ အဘယ်မည်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဘိက္ကန္တ တရော စ၊ သာလွန်ကောင်းမွန်လျက် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မွန်၍လည်းကောင်း။ ပဏီတတရော စ၊ သာလွန် မြင့်မြတ်လျက် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မြတ်၍လည်းကောင်း။ တေ၊ သင့်အား။ ဝါ၊ သင်၏စိတ်၌။ ခမတိ၊ နှစ်သက်ပါသနည်း။ ဝါ၊ နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်စေပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)။ [ တိကနိပါတ် စာပိုဒ် ၂၁– သမိဒ္ဓသုတ်လည်းကြည့်။] ပ။
ဘော ဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။ ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ အဝဏ္ဏံ၊ ကိုလည်း။ ဘူတံ၊ ကို။ တစ္ဆံ၊ ကို။ ကာလေန၊ ၌။ ဘာသိတာ၊ သည်။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝဏ္ဏာရဟဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ စ၊ ကိုလည်။ ပ။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ( ကဲ့ရဲ့ထိုက်သူကိုလည်း မကဲ့ရဲ့ ချီးမွမ်းထိုက်သူကိုလည်း မချီးမွမ်းသော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ အဘိက္ကန္တ တရော စ၊ လျက်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ၍လည်းကောင်း။ ပဏီတတရော စ၊ လည်းကောင်း။ မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။ ဝါ၊ အကျွန်ုပ်၏စိတ်၌။ ခမတိ၊ နှစ်သက်ပါ၏။ ဝါ၊ နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်စေပါ၏။
တံ၊ ထိုသို့နှစ်သက်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူ။
ဘော ဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။ ယဒိဒံ (ယာ အယံ) ဥပေက္ခာ၊ အကြင် လျစ်လျူရှုခြင်းသည်။ (အကြင် ချီးမွမ်းမှု, ကဲ့ရဲ့မှု အလျှင်းမပြုဘဲလျစ်လျူရှုနေခြင်းသည်)။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧသာ ဥပေက္ခာ၊ ဤလျစ်လျူရှုခြင်းသည်။ အဘိက္ကန္တာ၊ အလွန် နှစ်သက်အပ် ကောင်းမြတ်လှပေ၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပါတည်း။ ( ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။ ပ။ [ အယံ ဣမေသံ စတုန္နံ ပုဂ္ဂလာနံ အဘိက္ကန္တ တရော စ– စသော ဝါကျတို့ကို အနက်ပေးတော့အံ့။ စာ ကြောင်း ၅– ကြောင်းလောက် ကျော်၍ကြည့်လိုက်ပါ]။
စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (ကဲ့ရဲ့ထိုက်သူကိုလည်း ကဲ့ရဲ့၍ ချီးမွမ်းထိုက်သူကိုလည်းချီးမွမ်း သော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်)။ အဘိက္ကန္တတရော စ၊ သာလွန်၍လည်းကောင်းမွန်၏။ ပဏီတတရော စ၊ သာလွန်၍လည်း မြင့်မြတ်၏။
ကိဿဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုသို့ သာလွန်၍ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ်သည်အဖြစ်သည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
ပေါတလိယ၊ ပေါတလိယ။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအရာဌာန၌။ ( ထိုထိုချီးမွမ်းရာ, ကဲ့ရဲ့ရာဌာန၌)။ ယဒိဒံ (ယာ အယံ) ကာလညုတာ၊ အကြင်အချိန်အခါကို သိသည်အဖြစ်သည်။ ကာလသုတာ၊ အကြင် အချိန်အခါကို သိသည်အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ အကြင်အချိန်အခါကိုသိ၍ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သူကို ကဲ့ရဲ့ခြင်း, ချီးမွမ်းထိုက်သူကို ချီးမွမ်းခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။ ဧသာ (ကာလညုတာ)၊ ဤအချိန်အခါကို သိသည်အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ ခြင်းသည်။ အဘိက္ကန္တာ၊ အလွန် နှစ်သက်အပ် ကောင်းမြတ်လှပေ၏။ ဝါ၊ အလွန်နှစ်သက်အပ် ကောင်းမြတ်လှသော ပညာရှိထုံးတမ်းစဉ်လာပေတည်း။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ( ထိုသို့ ကာလညုတာသည်အဘိက္ကန္တ ဖြစ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)။ တံ၊ ထိုသို့ သာလွန်၍ ကောင်းမွန် မြင့်မြတ်သည်အဖြစ်သည်။ (ထိုသို့ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သူကို ကဲ့ရဲ့၍ ချီးမွမ်းထိုက်သူကိုချီးမွမ်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကသာလျှင် သာလွန်၍ ကောင်းမွန်မြင့်မြတ်သည် အဖြစ် သည်။) ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ (အဝေါစ။) [ ထို့နောက် ပေါတလိယက ပြန်၍လျှောက်ထားသော စကားများ၌ “အဘိက္ကန္တာဟေသာ။ ပ။ ကာလညုတာ”ဟူသော ဝါကျ၏ အဆုံးတွင်“ဣတိ (အဝေါစ)” ဟူ၍ အဆုံးမသတ်သေးဘဲ “အဘိက္ကန္တံဘောဂေါတမ” စသည်ကို ဆက်၍ အနက်ဆိုရမည်။]
ဘော ဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ အဘိက္ကန္တံ၊ အလွန် လိုလားနှစ်သက်အပ်ပါပေ၏။ ဝါ၊ အလွန်ကောင်းပါပေ၏။ ဘော ဂေါတမ၊ မ။ အဘိက္ကန္တံ၊ ၏။ ဝါ၊ ၏။ [ ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ် (၁၆)သုတ်လည်းကြည့်။]
ဘော ဂေါတမ၊ မ။ နိက္ကုဇ္ဇိတံ၊ (တစ်စုံတစ်ယောက်က) မှောက်၍ထားအပ်သော အိုးခွက်ကို။ ဝါ၊ (အလိုအလျောက်) မှောက်လျက် တည်နေသော အိုးခွက်ကို။ ဥက္ကုဇ္ဇေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ လှန်ပြရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ပဋိစ္ဆန္နံ၊ မြက်သစ်ရွက်စသည်တို့ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။ ဝိဝရေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ ဖွင့်ဖော်ပြရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ မူဠှဿ၊ အရပ်မျက်နှာတို့၌ တွေဝေနေသူအား။ ဝါ၊ မျက်စိလည်လမ်းမှားနေသောသူအား။ မဂ္ဂံ၊ လမ်းမှန်ကို။ အာစိက္ခေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ ပြောပြရာသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။ စက္ခုမန္တော၊ မျက်စိရှိသောသူတို့သည်။ ရူပါနိ၊ အရောင်အဆင်းတို့ကို။ ဝါ၊ မြင်စရာဟူသမျှတို့ကို။ ဒက္ခန္တိ၊ မြင်ကြရကုန်လိမ့်မည်။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံစည်၍။ အန္ဓကာရေ၊ အမိုက်မှောင်၌။ (တောကြီးမြိုင်အုပ်, လဆုတ်ဆယ်လေး, တိမ်မြှေးဖုံးကာ, သန်းခေါင်ခါဟု, လေးဖြာစုံခိုက်, အမိုက်တိုက်၌)။ တေလပဇ္ဇောတံ၊ ဆီမီးတန်ဆောင် အလင်းရောင်ကို။ ဓာရေယျ သေယျထာပိ ဝါ၊ ညှိထွန်းဆောင်ပြရာသကဲ့သို့လည်း ကောင်း။ ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ ဘောတာ ဂေါတမေန၊ အရှင်ဂေါတမသည်။ အနေကပရိယာယေန၊ များစွာသောနည်း ပရိယာယ်ဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ တရားတော်ကို။ ပကာသိတော၊ ထင်ရှားပြတော်မူအပ်ပါပြီ။
ဧသာဟံ (ဧသော အဟံ)၊ ထိုအကျွန်ုပ်သည်။ ဘဝန္တံ ဂေါတမံ၊ အရှင်ဂေါတမကို။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ် အားထားရာဟူ၍။ ( ကိုးကွယ် လည်းလျောင်း ပုန်းအောင်း မှီခိုရာဟူ၍။) [ သရဏံ၊ အပါယ်လေးဖြာ၊ အိုနာသေရေး၊ ပူဆွေးနေ့ည၊ ငိုကြွေးရသည့်၊ ဒုက္ခအဖန်ဖန်၊ ဘေးရန်ပယ်ဖျောက်၊ ချမ်းသာရောက်အောင်၊ စောင့်ရှောက်ကယ်တင်၊ အစဉ်အားထား၊ ကိုးစားမှီခိုရာဟူ၍]။ ဂစ္ဆာမိ၊ (ယုံကြည်လေးမြတ်) ဆည်းကပ်ပါ၏။ ဝါ၊ သဘောပေါက်သိမြင်ပါ၏။ ဓမ္မဉ္စ၊ ဆယ်ပါးသော တရားတော်ကိုလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသံဃဉ္စ၊ ရှစ်ပါးသော အရိယာရဟန်းတော် အပေါင်းကို လည်းကောင်း။ (သရဏံ၊ ၍။ ဂစ္ဆာမိ၊ ၏။ ဝါ၊ ၏။)
အဇ္ဇတံ၊ ယနေ့ကို။ ဝါ၊ ယနေ့၌ဖြစ်သော ကြည်ညိုမှုစသည်ကို။ အဂ္ဂေ၊ အဦးအစကို။ (ကတွာ၊ ပြု၍။) [အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ အဇ္ဇတံ+ အဂ္ဂေ– ဟု ပုဒ်ဖြတ်။ “အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ယနေ့ကိုအစပြု၍”ဟူလည်း အလွယ်အနက်ဆိုနိုင်၏]။ ပါဏု ပေတံ၊ အသက်တို့ဖြင့် ဆည်းကပ်လျက်။ ဝါ၊ အသက်ထက်ဆုံး ဆည်းကပ်လျက်။ သရဏံ၊ ၍။ ဂတံ၊ သဘောပေါက်သိမြင်သော။ ဥပါသကံ၊ သီတင်းသည် ဒါယကာဟူ၍။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ဘဝံ ဂေါတမော၊ အရှင်ဂေါတမသည်။ ဓာရေတု၊ အသိအမှတ်ပြုတော်မူပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ( အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
ဒသမံ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။ အသုရဝဂ္ဂေါ၊ အသုရဝဂ်တည်း။ ပ။
ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ပဏ္ဏာသကော၊ သုတ်(၅ဝ) အပေါင်းအစုသည်။ သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။