ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ပရဟိတာယ၊ ငှာ။
နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အတ္တနာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။
ရာဂဝိနယာယ၊ ရာဂကိုပယ်သတ်ခြင်းငှာ။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပရံ၊ သူတစ်ပါးကို။
ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။
နော သမာဒပေတိ၊ ကောင်းစွာမနာယူစေ။
ဝါ၊ မပြောဟော။
ဒေါသ ဝိနယာယ၊ ဒေါသကို ပတ်သတ်ခြင်းငှာ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်။
(ဤသို့ မိမိကိုယ်တိုင်ကသာ ရာဂ, ဒေါသ, မောဟတို့ကိုပယ်သတ်
ခြင်းငှာကျင့်၍ သူတစ်ပါးကို ယင်းသို့ကျင့်အောင် မပြောဟောခြင်းအားဖြင့်)။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်၍။
ဝါ၊ ကျင့်လျက်။
ပရဟိတာယ၊ ငှာ။
နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
အတ္တနာ၊ တိုင်။
ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သည်။
နံဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပရံ၊ ကို။
ရာဂဝိနယာယ၊ ငှာ။
သမာဒပေတိ၊ ကောင်းစွာလက်ခံနာယူစေ၏။
ဝါ၊ တိုက်တွန်းဟောပြဆုံးမ၏။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္တဟိတာယ၊ ငှာ။
နေဝ ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။
ပရဟိတာယ၊ ငှာ။
နော ပဋိပန္နော၊ မကျင့်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ပ။
အတ္တနာ စ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း။
ပ။
ပရဉ္စ၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း။
ပ။
ဆဋ္ဌံ။