[ စာပိုဒ်(၈၀)လည်းကြည့်။]
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။
အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ ဟူမူ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
တံ အဓိကရဏံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းသည်။
ဝူပသန္တံ အပိနု၊ ငြိမ်းအေးပြီလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။)
[ ဝိဝါဒါဓိကရုဏ်းစသော အဓိကရုဏ်းလေးမျိုးတို့တွင် ယခု လောလောဆယ်ဖြစ်ပွားနေသော အဓိကရုဏ်းတစ်မျိုးမျိုးကို ရည်ရွယ်၍ မေးမြန်းတော်မူသည်။]
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ကုတော၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ဝါ၊ အဘယ်မှာ။
တံ အဓိကရဏံ၊ သည်။
ဝူပသမ္မိဿတိ၊ ငြိမ်းအေးနိုင်တော့မည်နည်း။
[ ဥပသမတ္ထ၌သမုဓာတ်သည် ဒိဝါဒိဂိုဏ်းဖြစ်၍ ယပစ္စည်းကို ပုဗ္ဗရုပ်ပြုလျက် မဒွေဘော်ဖြင့်ရှိရမည်။]
ဘန္တေ၊ ရား။
အာယသ္မတာ အနုရုဒ္ဓဿ၊ အရှင်အနုရုဒ္ဓါ၏။
ဗာဟိယောနာမ၊ ဗာဟိယမည်သော။
သဒ္ဓိဝိဟာရိကော၊ ဥပဇ္ဈယ်ယူ အတူနေတပည့်သည်။
ကေဝလကပ္ပံ
၁။ကေဝလသဒ္ဓါနှင့် ကပ္ပသဒ္ဒါတို့၏ အနက်ဖွင့်များ။ ။ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ “ ကေ၀လကပ္ပန္တိ ကေဝလံ သမန္တ တော ” ဟူ၍ ( ကေ၀လကပ္ပံဇေတဝနံ– ၌ ကဲ့သို့ပင်) ဖွင့်၏၊ တိကနိပါတ်အဖွင့် (နှာ၊ ၂၃၉) တုန်းကမူ ကေဝလသဒ္ဒါ၏ အတ္ထုဒ္ဓါရကိုပြရာ၌ ဤသုတ်မှ ဝါကျကိုထုတ်ပြ၍ ကေဝလသဒ္ဒါ ဒဠှအနက်ဟောဟု ဖွင့်၏၊ ထို့အတူ ၎င်းဋီကာ (ဒု–၂၁၃) ၌လည်း “ ကေ၀လကပ္ပန္တိ ကေဝလံ ဒဠှံ ကတွာတိ အတ္ထော ” ဟု ဖွင့်၏၊ ထိုအလို ကပ္ပသဒ္ဒါ ပဒပူရဏနိပါတ်ဟုကြံရလိမ့်မည်၊ ပဒပူရဏနိပါတ်ဖြစ်သော ကပ္ပသဒ္ဒါ၏ ပြယုဂ်ကိုလည်း ထိုဋီကာ၌ထုတ်ပြထားသည်ပင်။
၊ ပတ်လည်ဝန်းကျင် အကုန်အစင်။
ဝါ၊ လုံးဝဥဿုံ။
ဝါ၊ ခိုင်မြဲစွာ။
သံဃဘေဒါယ
၂။သံဃဘေဒါယ ဌိတော။ ။ သံဃဘေဒါယ ဌိတောတိ သံဃေန သဒ္ဓိံ ဝါဒတ္ထာယ ကထိတံ ပဋိကထေန္တောဝ ဌိတော” ဟူ၍ အဋ္ဌကထာဖွင့်သည်ကိုထောက်လျှင် သံဃဘေဒပုဒ်၌ ဘေဒသဒ္ဒါသည် ဝစီဘေဒ (နှုတ်မြွက်ပြောဆိုခြင်း) အနက်ကို ဟောသည်ဟု ဆိုနိုင်၏ ၊ သံဃေန သဒ္ဓိံ ဘေဒေါ သံဃဘေဒေါ- သံဃာနှင့်အတူတကွ ယှဉ်ပြိုင်ပြောဆို
ခြင်း။ ယင်းသို့ယှဉ်ပြိုင်ပြောဆိုခြင်းသည်ပင် သံဃာကွဲပြားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်
သောကြောင့် “ သံဃဘေဒါယ- သံဃာ ကွဲပြားခြင်းငှာ ” ဟုလည်း အနက်ဆိုနိုင်ပါ၏။ သံဃဘေဒါယ- ငှာ၊ (ကထိတံ- သံဃာပြောဆိုအပ်သော စကားကို၊ ပဋိကထေန္တောဝ- အတုံ့တဖန် ပြန်လှန်ဆန့်ကျင် ပြောဆိုလျက်သာလျှင်) ဌိတော- ရပ်တည်နေပါ၏ ” ဟု ပါဌသေသထည့်စွက်၍ ပါဠိတော်အနက်ပြန်ဆိုနိုင်၏။ ဝိတက္ကေတွာ ဝိစာရေတွာ ဟိ ဝါစံ ဘိန္ဒတိ ကထေတိ။ မူလ ပဏ္ဏာသဋီကာ၊ ဒု–၂၇၄။
၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှာ။
ဝါ၊ သံဃာနှင့်အတူတကွငြင်းခုံပြောဆိုခြင်းငှာ။
ဌိတော၊ ရပ်တည်နေပါ၏။
တတြ၊ ထိုသို့ သံဃဘေဒအကျိုးငှာ ရပ်တည်နေပါလျက်။
[ တနည်း– တတြ၊ ထိုဗာဟိယသည်။
ဧဝံ ဌိတေ၊ ဤသို့ သံဃဘေဒအကျိုးငှာ ရပ်တည်နေပါလျက်။]
အာယသ္မာ အနုရုဒ္ဓေါ၊ အရှင် အနုရုဒ္ဓါသည်။
ဧကဝါစိကမ္ပိ၊ တစ်ခွန်းသော စကားကိုမျှလည်း။
[ ဧကာ ဝါစာ ဧကဝါစာ၊ သာ ဧဝ ဧကဝါစိကာ]
ဘဏိတဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုသင့်၏ဟူ၍။
န မညတိ၊ မမှတ်ထင်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ကဒါ ပန၊ အဘယ်အခါတုန်းက။
အနုရုဒ္ဓေါ၊ အနုရုဒ္ဓါသည်။
သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃအလယ်၌။
အဓိကရဏေသု၊ အဓိကရုဏ်းတို့၌။
ဝေါယုဉ္ဇ္ဇ၊ မေးစိစစ်ဖူးသနည်း။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ယာနိ ကာနိစိ အဓိကရဏာနိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အဓိကရုဏ်းတို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်အံ့။
သဗ္ဗာနိ၊ အားလုံးကုန်သော။
တာနိ၊ ထို အဓိကရုဏ်းတို့ကို။
တုမှေ စေဝ၊ အသင်တို့သည်လည်းကောင်း။
သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလ္လာနာ စ၊ သာရိပုတြာနှင့် မောဂ္ဂလ္လာန်တို့သည် လည်းကောင်း။
ဝူပသမေထ နနု၊ ငြိမ်းစေကြကုန်သည် မဟုတ်လော။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
စတ္တာရော၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဣမေ အတ္ထဝသေ၊ ဤအကြောင်းတို့ကို။
[ ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၃၁)သုတ်နှင့် (၂၀၁) သုတ် (ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲ နိဿယ၊ နှာ–၁၅၃၊ ၂၁၄) တို့လည်းကြည့်။]
သမ္ပဿမာနော၊ ကောင်းစွာမြင်သော။
ပါပဘိက္ခု၊ ယုတ်မာသော ရဟန်းသည်။
သံဃဘေဒေန၊ သံဃာသင်းကွဲခြင်းကြောင့်။
နန္ဒတိ၊ နှစ်သက်၏။
ကတမေ စတ္တာရော၊ အဘယ်လေးမျိုးကုန်သော အကြောင်းတို့ကို။
( သမ္ပဿမာနော၊ သော။
ပါပဘိက္ခု၊ သည်။
သံဃဘေဒေန၊ ကြောင့်။
နန္ဒတိ၊ နှစ်သက်သနည်းဟူမူ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ပါပဘိက္ခု၊ သည်။
ဒုဿီ လော၊ သီလမရှိသည်။
ပါပဓမ္မော၊ ယုတ်မာသောသဘောရှိသည်။
အသုစိ၊ မစင်ကြယ်သော ကာယကံစသည်ရှိသည်။
သင်္ကဿရ သမာစာရော၊ သို့လော သို့လော တွေးတောခြင်းဖြင့် အောက်မေ့မှတ်ထင် ထိုက်သော အကျင့်ရှိသည်။
[ ရှင်းလင်းချက်ကို ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲ နိဿယ၊ နှာ–၂၃၄၊ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၃) အာသံသသုတ်ကြည့်။]
ပဋိစ္ဆန္နကမ္မန္တော၊ ဖုံးကွယ်ထားအပ်သောမကောင်း မှုရှိသည်။
အဿမဏော၊ ရဟန်းမဟုတ်ပါဘဲလျက်။
သမဏပဋိညော၊ ရဟန်းဟု ဝန်ခံခြင်းရှိသည်။
အဗြဟ္မစာရီ၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်လေ့ရှိသူ မဟုတ်ပါဘဲလျက်။
ဗြဟ္မစာရိပဋိညော၊ မြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်လေ့ရှိသူဟု ဝန်ခံခြင်းရှိသည်။
အန္တောပူတိ၊ အတွင်း၌ ညစ်ပုပ်သောမကောင်းမှုရှိသည်။
ဝါ၊ ဂုဏ်အနှစ်ကင်းယုတ်, အတွင်း၌ပုပ်သည်။
အဝ ဿုတော၊ ရာဂ စသည်တို့ဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုသည်။
ကသမ္ဗုဇာတော၊ ဖြစ်ပွားနေသောရာဂအစရှိသော အမှိုက်ရှိသည်။
ဝါ၊ စိုစွတ်သော အမှိုက်ပုပ်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ၊ ထိုယုတ်မာသောရဟန်းမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။)
ဘိက္ခူ၊ အခြားသော ရဟန်းတို့သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသူတည်း။
ပ။
အဿမဏော၊ ဘဲလျက်။
သမဏပဋိညော၊ ရှိသူတည်း။
ပ။
ကသမ္ဗုဇာတော၊ ရှိသူတည်း။
ဝါ၊ ဖြစ်နေသူတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သစေ ဇာနိဿန္တိ၊ အကယ်၍သိကုန်ငြားအံ့။
( ဧဝံ ဇာနန္တာ၊ ဤသို့ သိကြကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။)
သမဂ္ဂါ၊ ညီညွတ်နေကြကုန်သည်။
သန္တာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။
မံ၊ ငါ့ကို။
နာသေဿန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကြကုန်လိမ့်မည်။
ဝါ၊ ဥပုသ် ပဝါရဏာ ပြုခွင့်မပေးဘဲနှင်ထုတ်ကြကုန်လိမ့်မည်။
ဝဂ္ဂါ၊ အုပ်စုတို့သည်။
ဝါ၊ မညီညွတ်ကုန်သည်။
(သန္တာ ပန၊ ဖြစ်နေကြကုန်လျှင်ကား။)
မံ၊ ငါ့ကို။
န နာသေဿန္တိ၊ ဖျက်ဆီးကုန်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဣတိ= ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ပဌမံ၊ ပဌမဖြစ်သော။
ဣဒံ အတ္ထဝသံ၊ ဤအကြောင်းကို။
( မိမိကို ဒုဿီလမှန်းသိ၍ ဖျက်ဆီးခံရဖွယ် ရှိခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းကို)။
ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပုန၊ နောက်ထပ်။
အပရံ စ၊ အခြားသောအကြောင်းကိုလည်း။
(အဟံ၊ ငါသည်။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူဦးအံ့။)
ပါပဘိက္ခု၊ သည်။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော၊ မှားသောအယူရှိသည်။
အန္တဂ္ဂါဟိကာယ၊ သဿတ, ဥစ္ဆေဒ ဟူသော အဖို့အစွန်းတစ်ဖက်ဖက်ကိုယူတတ်
သော။
[ အန္တ၊ အဖို့အစွန်း။]
ဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာအယူနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခူ၊ အခြားသော ရဟန်းတို့သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော၊ မှားသောအယူရှိသူတည်း။
အန္တဂ္ဂါဟိကာယ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိယာ၊ နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သစေ ဇာနိဿန္တိ၊ အံ့။
(ဧဝံ ဇာနန္တာ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ )
သမဂ္ဂါ၊ ကုန်သည်။
ပ။
ဒုတိယံ၊ သော။
ဣဒံ အတ္ထဝသံ၊ ဤအကြောင်းကို။
( မိစ္ဆာအယူရှိသူမှန်းသိ၍ ဖျက်ဆီးခံရဖွယ်ရှိခြင်းဟူသောဤအကြောင်းကို)။
ပ။
မိစ္ဆာအာဇီဝေါ၊ မှားယွင်းသော အသက်မွေးမှုရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
မိစ္ဆာအာဇီဝေန၊ မှားယွင်းသော အသက်မွေးခြင်းဖြင့်။
ဇီဝိကံ၊ အသက်မွေးမှုကို။
ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။
ပ။
မိစ္ဆာအာဇီဝေါ၊ ရှိသူတည်း။
ပ။
တတိယံ၊ သော။
ဣဒံ အတ္ထဝသံ၊ ကို။
( မိစ္ဆာအာဇီဝရှိသူမှန်းသိ၍ ဖျက်ဆီးခံရဖွယ်ရှိခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းကို။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပုန၊ နောက်ထပ်။
အပရံ စ၊ လည်း။
(အဟံ၊ သည်။
ဘာသိဿာမိ၊ အံ့။)
ပါပဘိက္ခု၊ သည်။
လာဘကာမော၊ ပစ္စည်းလာဘ်ကိုလိုလားသည်။
သက္ကာရကာမော၊ ရိုသေသမှု ကောင်းစွာပြုစုမှုကို လိုလားသည်။
အနဝညတ္တိကာမော၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အထင်မသေး လေးစားမှုကို လိုလားသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
လာဘကာမော၊ ပစ္စည်းလာဘ်ကိုလိုလားသူတည်း။
ပ။
မံ၊ ငါ့ကို။
န သက္ကရိဿန္တိ၊ ရိုသေသမှု ကောင်းစွာမပြုစုကြတော့လတ္တံ့။
န ဂရုံကရိဿန္တိ၊ အလေးဂရု မပြုကြကုန်တော့ လတ္တံ့။
န မာနေဿန္တိ၊ မမြတ်နိုးကြကုန်တော့လတ္တံ့။
န ပူဇေဿန္တိ၊ မပူဇော်ကြကုန်တော့လတ္တံ့။
ဝဂ္ဂါ၊ တို့သည်။
(သန္တာ ပန၊ လျှင်ကား။)
မံ၊ ငါ့ကို။
သက္ကရိဿန္တိ၊ ရိုသေသမှု ကောင်းစွာ ပြုစုကြကုန်လတ္တံ့။
ပ။
ပူဇေဿန္တိ၊ ပူဇော်ကြကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
စတုတ္ထံ၊ သော။
ဣဒံ အတ္ထဝသံ၊ ကို။
( လာဘကာမစသည်ဖြစ်မှန်းသိ၍ အလေးဂရုအပြုမခံရဖွယ် ရှိခြင်းဟူသော ဤ
အကြောင်းကို)။
ပ။
ပဌမံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အာပတ္တိဘယာနိ၊ အာပတ်ကို စွဲမှီ၍ဖြစ်သောဘေးတို့သည်။
( အာပတ်ကိုစွဲမှီ၍ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်းတည်းဟူသောစိတ္တုတြာသဘေးတို့သည်။)
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း။
စတ္တာရိ၊ လေးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
အာဂုစာရိံ၊ ပြစ်မှုကျူးလွန်သော။
စောရံ၊ သူခိုးကို။
ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းကြကုန်၍။
ရညော၊ မင်းအား။
ဝါ၊ ကို။
ဒဿေယျုံ၊ ပြကြကုန်ရာ၏။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ သံတော်ဦးတင်၍။
ဒဿေယျုံ၊ ပြကြကုန်ရာသနည်းဟူမူ။)
ဒေဝ၊ မင်းမြတ်။
အယံ၊ ဤသူကား။
တေ၊ သင်မင်းမြတ်၏။
အာဂုစာရီ၊ ပြစ်မှုကိုကျူးလွန်သော။
စောရော၊ ခိုးသူပါတည်း။
ဒေဝေါ၊ မင်းမြတ်သည်။
ဣမဿ၊ ဤခိုးသူအား။
[ တနည်း– ဣမဿ၊ ဤခိုးသူ၏။
ဥပရိ၊ အပေါ်၌။]
ဒဏ္ဍံ၊ ပြစ်ဒဏ်ကို။
ပဏေတု၊ မိန့်မြွက်တော်မူပါ။
ဝါ၊ စီရင်ချက်ချမှတ်ပေးတော်မူပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့သံတော်ဦးတင်ကြ၍။
(ဒဿေယျုံ၊ ပြကြကုန်ရာ၏။)
တမေနံ၊ ထိုခိုးသူကို။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။
ဝါ၊ အပြစ်ပေးရာ၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဝဒေယျ၊ နည်းဟူမူ။)
ဘော၊ အို မောင်မင်းတို့။
ဂစ္ဆထ၊ သွားကြကုန်လော။
ဣမံ ပုရိသံ၊ ဤယောက်ျားကို။
[ ပရိနေတွာ နိက္ခာမေတွာ ဟူသော နှစ်ပုဒ်၌သာစပ်။]
ဒဠှာယ၊ ခိုင်ခံ့သော။
ရဇ္ဇုယာ၊ ကြိုးဖြင့်။
ပစ္ဆာဗာဟံ၊ နောက်၌ လက်မောင်းရှိအောင်။
ဝါ၊ လက်နောက်ပြန်။
[ ပစ္ာ ဗာဟာ ယဿ ဂါဠဗန္ဓနဿာတိ ပစ္ဆာဗာဟံ]
ဂါဠှဗန္ဓနံ၊ မြဲမြံစွာဖွဲ့တုပ်ချည်နှောင်ခြင်းကို။
ဗန္ဓိတွဆာ၊ ဖွဲ့တုပ်ချည်နှောင်ကြကုန်၍။
ခုရမုဏ္ဍံ၊ သင်ဓုန်းဓားဖြင့် ခေါင်းတုံးရိတ်ခြင်းကို။
ကရိတွာ၊ ပြုကြကုန်၍။
ခရဿ ရေန၊ ကြမ်းတမ်းသော အသံရှိသော။
ပဏဝေန၊ လူသတ်ထက်စည်ဖြင့်။
ဝါ၊ လူသတ်ထက်စည်ကိုတီး၍။
ရထိကာယ၊ လှည်းရထားလမ်းတစ်ခုမှ။
ရထိကံ၊ လှည်းရထားလမ်းတခုသို့။
သိင်္ဃာဋကေန၊ ခရီးလမ်းဆုံတစ်ခုမှ။
သိင်္ဃာဋကံ၊ ခရီးလမ်းဆုံတစ်ခုသို့။
ပရိနေတွာ၊ လှည့်လည်ခေါ်ဆောင်ကြကုန်၍။
ဒက္ခိဏေန၊ တောင်ဘက်ဖြစ်သော။
ဒွါရေန၊ တံခါးဖြင့်။
နိက္ခာမေတွာ၊ ထွက်စေကြကုန်၍။
ဝါ၊ ထုတ်ကြကုန်၍။
န ဂရဿ၊ မြို့၏။
ဒက္ခိဏတော၊ တောင်ဘက်၌။
သီသံ၊ ဦးခေါင်းကို။
ဆိန္ဒထ၊ ဖြတ်ကြကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။
ဝါ၊ အပြစ်ပေးရာ၏။)
တမေနံ၊ ထိုသူခိုးကို။
ရညော၊ မင်း၏။
ပုရိသာ၊ လူသတ်သမားယောက်ျားတို့သည်။
ပ။
ဆိန္ဒေယျုံ၊ ဖြတ်ကြကုန်ရာ၏။
တတြ (တသ္မိံ သမယေ)၊ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်ကြရာ ထိုအခါ၌။
အညတရဿ၊ တစ်ယောက်သော။
ထလဋ္ဌဿ၊ တစ်နေရာ၌ရပ်နေသော။
ပုရိသဿ၊ ယောက်ျားမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ တွေးတောကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
( ကိန္တ၊ အဘယ်သို့။
အဿ၊ ဖြစ်ရာသနည်းဟူမူ။)
ဝတ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
အယံ ပုရိသော၊ ဤယောက်ျားသည်။
ပါပကံ၊ ဆိုးဝါးသော။
ဂါရယှံ၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော။
သီသစ္ဆေဇ္ဇံ၊ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ထိုက်သော။
[ ဆေဒနံ ဆေဇ္ဇံ၊ သီသဿ ဆေဇ္ဇံ သီသစ္ဆေဇ္ဇံ၊ တံ အရဟတီတိ သီသစ္ဆေဇ္ဇံကမ္မံ။]
ကမ္မံ၊ ပြစ်မှုကို။
အကာသိ ဘော၊ ပြုခဲ့လေပြီဟရို့။
ယတြ (ယံပုရိသံ)၊ ယင်း ယောက်ျားကို။
ဝါ၊ အဲဒီလူကို။
ရညော၊ မင်း၏။
ပုရိသာ၊
ပ။
သီသံ၊ ကို။
ဆိန္ဒိဿန္တိ နာမ၊ ဖြတ်လိုက်ကြပေကုန်ဘိ၏။
( ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။)
အဟံ၊ ငါသည်။
သော ဝတ
၁။**ဝတသဒ္ဒါ၏အနက်။ ။ သီလက္ခန်သာမညဖလသုတ်၌ “ သော ဝတဿာဟံ ပုညာနိ ကရေယျံ (နှာ၊ ၅၆) ၌ကဲ့သို့ ဝတသဒ္ဒါကို ဥပမာအနက်ဟောကြံ သည်။
၊ ထိုယောက်ျားကဲ့သို့။
အဿံ၊ ဖြစ်လေရာ၏။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ဂါရယှံ၊ သော။
သီသစ္ဆေဇ္ဇံ၊ သော။
ပါပကမ္မံ၊ ဆိုးဝါးသော ပြစ်မှုကို။
နကရေယျံ၊ မပြုလိုပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့ တွေးတောကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ယဿ ကဿစိ၊ တစ်ဦးဦးသော။
ဘိက္ခုဿ ဝါ၊ ရဟန်းမှာလည်းကောင်း။
( ယာယ ကာယစိ၊ တစ်ဦးဦးသော။)
ဘိက္ခုနိယာ ဝါ၊ ရဟန်းမမှာလည်းကောင်း။
ပါရာဇိကေသု၊ ပါရာဇိက ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာပတ်တို့၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့ သီသစ္ဆေဇ္ဇပြစ်မှုလောက်။
တိဗ္ဗာ၊ ကြီးမားပြင်းထန်သော။
ဘယသညာ၊ ဘေးဟူ၍ဖြစ်သော အမှတ်သညာသည်။
ပစ္စုပဋ္ဌိတာ၊ ရှေ့ရှုထင်ပေါ်လာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
တဿ၊ ထိုရဟန်း, ရဟန်းမသည်။
[ ပါဋိကင်္ခံ –၌စပ်။]
ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကမည်သော။
ဓမ္မံ၊ အာပတ်သို့။
အနာပန္နော ဝါ၊ မရောက်သေးလျှင်လည်း။
န အာပဇ္ဇိဿတိ၊ ရောက်တော့လိမ့်မည်မဟုတ်။
ပါရာဇိကံ၊ သော။
ဓမ္မံ၊ သို့။
အာပန္နော ဝါ၊ သင့်ရောက်ပြီးဖြစ်လျှင်လည်း။
ယထာဓမ္မံ၊ ဝိနည်းတရား အားလျော်စွာ။
ပဋိကရိဿတိ၊ ကုစားတော့ပေလိမ့်မည်။
( လူသာမဏေဘဝသို့ ကူးပြောင်းခြင်းအားဖြင့် ကုစားတော့ပေလိမ့်မည်။)
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤအကျိုးကျေးဇူးကို။
ပါဋိကင်္ခံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဝါ၊ ဧကန်ရရှိနိုင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ လျှင်ကား။
ပုရိသော၊ သည်။
ကာဠဝတ္ထံ၊ မည်းနက်သောအဝတ်ကို။
ပရိဓာယ၊ ဝတ်၍။
ကေသေ၊ ဆံပင်တို့ကို။
ပကိရိတွာ၊ ဖြန့်ကြဲ၍။
မုသလံ၊ ကျည်ပွေ့ကို။
ခန္ဓေ၊ ပခုံးပေါ်၌။
အာရောပေတွာ၊ တင်ထား၍။
မဟာဇနကာယံ၊ များစွာသော လူအပေါင်းထံသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွား၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာသနည်း ဟူမူ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်သခင်တို့။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ဂါရယှံ၊ သော။
မောသလ္လံ၊ ကျည်ပွေ့ ပြင့် ထုရိုက်ထိုက်သော။
ပါပကမ္မံ၊ ယုတ်မာသောပြစ်မှုကို။
အကာသိံ၊ ပြုမှားမိခဲ့ပါပြီ။
မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။
ယေန၊ အကြင် အမှုလုပ်ငန်းကြောင့်။
ဝါ၊ အကြင်အမှုလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကြောင့်။
အာယသ္မန္တော၊ အရှင်သခင်တို့သည်။
အတ္တမနာ၊ ကျေနပ်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုအမှုလုပ်ငန်းကို။
( အဟံ၊ သည်။)
ကရောမိ၊ ပြုလုပ်ပါမည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။)
တတြ၊ ထိုသို့ပြောဆိုရာအခါ၌။
အညတရဿ၊ သော။
ပ။
ဧဝံ၊ ဤသို့တွေးတောကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
( ကိန္တိ၊ သို့။
အဿ၊ မူ။)
အယံ ပုရိသော၊ သည်။
ဂါရယှံ၊ သော။
မောသလ္လံ၊ သော။
ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်ပြစ်မှုကို။
အကာသိ၊ ပြုခဲ့ပြီ။
( တံ ကမ္မံ၊ ထိုပြစ်မှုသည်။)
ပါပကံ ဝတ ဘော၊ တကယ်ပင် ဆိုးဝါးလှပါကလားဟရို့။
[ အနက်အမျိုးမျိုး သင့်လျော်သလိုပေးခြင်းဖြစ်၏။
ယခင်ကအတိုင်းလည်းဆိုနိုင်ပါ၏။]
ယတြ (ယော ပုရိသော)၊ ယင်းယောက်ျားသည်။
ဝါ၊ အဲဒီ ယောက်ျားသည်။
ကာဠဝတ္ထံ၊ ကို။
ပ။
မဟာဇန ကာယံ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွား၍။
“ ဘန္တေ၊ တို့။
အဟံ၊ သည်။
ဂါရယှံ။
ပ။
ကရောမိ၊ မည်။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝက္ခတိ နာမ၊ ပြောဆိုရလေတုံဘိ၏။
( ယသ္မာ၊ ကြောင့်။)
အဟံ၊ ငါသည်။
သော ဝတ၊ ကဲ့သို့။
အဿံ၊ ရာ၏။
(တသ္မာ) အဟံ၊ သည်။
ဧဝရူပံ၊ သော။
ဂါရယှံ၊ သော။
မောသလ္လံ၊ သော။
ပါပကမ္မံ၊ ကို။
န ကရေယျံ၊ ပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့ တွေးတောကြောက်ရွံ့ခြင်းသည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ပင်။
ပ။
သံဃာဒိသေသေသု၊ သံဃာဒိသေသ်မည်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာပတ်တို့၌။
ဧဝံ၊ ဤမောသလ္လ ပြစ်မှုလောက်။
တိဗ္ဗာ၊ သော။
ဘယသညာ၊ သည်။
ပစ္စုပဋ္ဌိတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ အံ့။
တဿ၊ ထိုရဟန်း, ရဟန်းမသည်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သံဃာဒိသေသ် မည်သော။
ဓမ္မံ၊ အာပတ်သို့။
အနာပန္နော ဝါ၊ မရောက်သေးလျှင်လည်း။
နအာပဇ္ဇိဿတိ၊ ဟုတ်။
သံဃာဒိသေသံ၊ သော။
ဓမ္မံ၊ သို့။
အာပန္နော ဝါ၊ လည်း။
ယထာဓမ္မံ၊ စွာ။
ပ။
ဘသ္မပုဋံ၊ ပြာထုပ်ကို။
ခန္ဓေ၊ ၌။
ပ။
ဂါရယှံ၊ သော။
သသ္မပုဋံ၊ ပြာထုပ်ဖြင့် ဦးထိပ်၌ရိုက်နှက်သင့်သော။
ပါပကမ္မံ၊ ကို။
အကာသိံ၊ ပြုမှားမိခဲ့ပါပြီ။
[ ဘသ္မပုဋေန အဘိဃာတံ အရဟတီတိ ဘသ္မပုဋံ– ဟူ၍ တဒ္ဓိတ်ဆင့်ပါ]။
ပ။
ယတြ (ယောပုရိသော)၊ သည်။
ပ။
ပါစိတ္တိယေသု၊ ပါစိတ်မည်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာပတ်တို့၌။
ဧဝံ၊ ဤဘသ္မပုဋပြစ်မှုလောက်။
တိဗ္ဗာ။
ပ။
ဂါရယှံ၊ သော။
ဥပဝဇ္ဇံ၊ စွပ်စွဲပြစ်တင်ထိုက်သော။
ပါပကမ္မံ။
ပ။
ပါဋိဒေသနီယေသု၊ ပါဋိဒေသနီ မည်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ အာပတ်တို့၌။
ဧဝံ၊ ဤဥပဝဇ္ဇပြစ်မှုလောက်။
တိဗ္ဗာ။
ပ။
ဒုတိယံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမြတ်သော အကျင့်ကို။
သိက္ခာနိသံသံ၊ သီလသိက္ခာဟူသော အကျိုးအာနိသင် ရရှိအောင်။
ပညုတ္တရံ၊ ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဟူသော ထူးကဲသော တရားရရှိအောင်။
ဝိမုတ္တိသာရံ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိဟူသော အနှစ်သာရ ရရှိအောင်။
သတာဓိပတေယျံ၊ သတိဟူသော အဓိပတိတရားရရှိအောင်။
ဝုဿတိ၊ ကျင့်သုံးအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
( ဣဒံဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
သိက္ခာနိသံသံ၊ သီလသိက္ခာဟူသော အကျိုးအာနိသင်ရရှိရာသည်။
ဝါ၊ သီလသိက္ခာဟူသော အကျိုးအာနိသင် ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
မယာ၊ ငါသည်။
အပ္ပသန္နာနံ၊ မကြည်ညိုသေးသော သူတို့၏။
ပသာဒါယ၊ ကြည်ညိုခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ပသန္နာနံ၊ ကြည်ညိုပြီးသော သူတို့၏။
ဘိယျောဘာဝါယ၊ တိုးတက်များပြား အကြည်ညိုဖြစ်ပွားခြင်းငှာ လည်းကောင်း။
သာဝကာနံ၊ တပည့်ရဟန်းတို့အား။
အာဘိသမာစာရိကာ၁။**အာဘိသမာစာရိကာနှင့် အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ**။ ။ အဘိဝိသိဋ္ဌော ဥတ္တမော သမာစာရော အဘိသမာစာရော၊ မြတ်သောကျင့်ဝတ်သီလ၊ အဘိသမာစာရောဝ
အာဘိသမာစာရိကာ၊ ဏိကပစ္စည်း သွတ္ထ။ ဝိနည်းမဟာဝါ သာရတ္ထဋီကာ (၂၄၀) နှင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ် (ပ–၁၂) အတိုင်း ဝစနတ္ထပြုသည်၊ ပဉ္စကနှင့် ဆက္ကနိပါတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊
နှာ ၇၊ ၁၄၂ (စာပိုဒ်–၂၁၊ ၆၅) တို့၌မူ ဏိကပစ္စည်း ဘဝအနက် ဟောကြံထားသည်။
မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဿ အာဒိဘူတံ အာဒိဗြဟ္မစရိယံ၊ အာဒိဗြဟ္မစရိယံ ဧဝအာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ၊ မြတ် သော အရိယမဂ်အကျင့် (မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ) ၏ အဦးအစဖြစ်သောသီလသိက္ခာ။
ထိုတွင် အာဘိသမာစာရိကာ သိက္ခာဟူသည် ဝိနည်းစူဠဝါ ပါဠိတော် ကမ္မက္ခန္ဓက, ပါရိဝါသိကက္ခန္ဓက, ဝတ္တက္ခန္ဓကတို့၌ ပညတ်ထားအပ်သော ခန္ဓကကျင့်ဝတ်များတည်း၊ အသေးစိတ်ရေတွက်ပုံကို တတိယပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ (၂၀)နှင့် ၎င်းသာရတ္ထဋီကာ (၁၉၈) ၌ကြည့်ပါ။
အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ သိက္ခာ ဟူသည် ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီဟူသော ဥဘတော ဝိဘင်းတို့၌ ပါဝင်သော သီလသိက္ခာတည်း၊ သို့သော် ဤအင်္ဂုတ္တိုရ်၌မူ “ အာဒိဗြဟ္မစရိယိ ကာတိ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဿ အာဒိဘူတာနံ စတုန္နံ မဟာသီလာန မေတံ အဓိဝစနံ ” ဟူသော ဤသုတ် အဋ္ဌကထာအဖွင့်နှင့်အညီ မဟာသီလဟု ခေါ်သော ပါရာဇိကသိက္ခာ ပုဒ်လေးပါးတို့ကိုသာ အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ သိက္ခာဟုဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ [ စတ္တာရိ မဟာသီလသိက္ခာပဒါနီတိ စတ္တာရိ ပါရာဇိကာနိ သန္ဓာယ ဝဒတိ။ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၈၇) ဋီကာ၊ နှာ–၁၈၆]
ထို့ပြင် ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကသိက္ခာပုဒ်တို့ကို အာဘိသမာစာရိကဟု ခေါ်၍ ကြွင်းကျန်သော သီလကို အာဒိဗြဟ္မ ခေါ်သည်ဟုလည်း တနည်းရှိသေး၏။
ယာနိ ဝါ သိက္ခာပဒါနိ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကာနီတိ ဝုတ္တာနိ၊ ဣဒံ အာဘိသမာစာရိကသီလံ၊ သေသံ အာဒိဗြဟ္မ စရိယကံ၊ ဥဘတောဝိဘင်္ဂ ပရိယာပန္နံ ဝါ အာဒိဗြဟ္မစရိယကံ၊ ခန္ဓကဝတ္တပရိယာပန္နံ အာဘိသမာစာရိကံ။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၊ ပ– ၁၂။ ၊ မြတ်သောကျင့်ဝတ်တည်းဟူသော။ သိက္ခာ၊ သီလသိက္ခာကို။ ပညတ္တာ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ မယာ၊ ငါသည်။ ပ။ ပညတ္တာ၊ ပြီ။ တထာ တထာ၊ ထိုထို ပညတ်တော်မူအပ်တိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝါ၊ ထိုထို ပညတ်တော်မူအပ်သည့်အတိုင်း။ သော၊ ( သီလသိက္ခာကို လိုလားသော) ထိုတပည့်ရဟန်းသည်။ တဿာ သိက္ခာယ၊ ထိုသီလသိက္ခာ၌။ ( ထိုအာဘိသမာစာရိက သီလသိက္ခာ၌။) အခဏ္ဍကာရီ၊ အကျိုးအပြတ်မရှိအောင်ပြုလေ့ရှိသည်။ အစ္ဆိဒ္ဒကာရီ၊ အပေါက်မရှိအောင် ပြုလေ့ရှိသည်။ အသဗလကာရီ၊ အကျားအကွက် မရှိအောင်ပြုလေ့ရှိသည်။ အကမ္မာသကာရီ၊ အပြောက်အစက်မထင်အောင် ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [ အခဏ္ဍ, အစ္ဆိဒ္ဒစသည်တို့၏ အကျယ်ဖွင့် အနက်ကို ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲ နိဿယ၊ နှာ– ၄၇၁၊ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၇၁)ဥပေါသထသုတ်ကြည့်။] သိက္ခာပဒေသု၊ သီလသိက္ခာ ကုသိုလ်အဖို့တို့၌။ ( သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဖြည့်ကျင့်ဖွယ်ရာ သီလ သိက္ခာအားလုံးကို။) သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာခံယူ၍။ သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဿ အာဒိဘူတံ အာဒိဗြဟ္မစရိယံ၊ အာဒိဗြဟ္မစရိယံ ဧဝအာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ၊ မြတ် သော အရိယမဂ်အကျင့် (မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ) ၏ အဦးအစဖြစ်သောသီလသိက္ခာ။
ထိုတွင် အာဘိသမာစာရိကာ သိက္ခာဟူသည် ဝိနည်းစူဠဝါ ပါဠိတော် ကမ္မက္ခန္ဓက, ပါရိဝါသိကက္ခန္ဓက, ဝတ္တက္ခန္ဓကတို့၌ ပညတ်ထားအပ်သော ခန္ဓကကျင့်ဝတ်များတည်း၊ အသေးစိတ်ရေတွက်ပုံကို တတိယပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ (၂၀)နှင့် ၎င်းသာရတ္ထဋီကာ (၁၉၈) ၌ကြည့်ပါ။
အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ သိက္ခာ ဟူသည် ဘိက္ခု ဘိက္ခုနီဟူသော ဥဘတော ဝိဘင်းတို့၌ ပါဝင်သော သီလသိက္ခာတည်း၊ သို့သော် ဤအင်္ဂုတ္တိုရ်၌မူ “ အာဒိဗြဟ္မစရိယိ ကာတိ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဿ အာဒိဘူတာနံ စတုန္နံ မဟာသီလာန မေတံ အဓိဝစနံ ” ဟူသော ဤသုတ် အဋ္ဌကထာအဖွင့်နှင့်အညီ မဟာသီလဟု ခေါ်သော ပါရာဇိကသိက္ခာ ပုဒ်လေးပါးတို့ကိုသာ အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ သိက္ခာဟုဆိုရမည်ဖြစ်၏၊ [ စတ္တာရိ မဟာသီလသိက္ခာပဒါနီတိ စတ္တာရိ ပါရာဇိကာနိ သန္ဓာယ ဝဒတိ။ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၈၇) ဋီကာ၊ နှာ–၁၈၆]
ထို့ပြင် ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကသိက္ခာပုဒ်တို့ကို အာဘိသမာစာရိကဟု ခေါ်၍ ကြွင်းကျန်သော သီလကို အာဒိဗြဟ္မ ခေါ်သည်ဟုလည်း တနည်းရှိသေး၏။
ယာနိ ဝါ သိက္ခာပဒါနိ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကာနီတိ ဝုတ္တာနိ၊ ဣဒံ အာဘိသမာစာရိကသီလံ၊ သေသံ အာဒိဗြဟ္မ စရိယကံ၊ ဥဘတောဝိဘင်္ဂ ပရိယာပန္နံ ဝါ အာဒိဗြဟ္မစရိယကံ၊ ခန္ဓကဝတ္တပရိယာပန္နံ အာဘိသမာစာရိကံ။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၊ ပ– ၁၂။ ၊ မြတ်သောကျင့်ဝတ်တည်းဟူသော။ သိက္ခာ၊ သီလသိက္ခာကို။ ပညတ္တာ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ မယာ၊ ငါသည်။ ပ။ ပညတ္တာ၊ ပြီ။ တထာ တထာ၊ ထိုထို ပညတ်တော်မူအပ်တိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝါ၊ ထိုထို ပညတ်တော်မူအပ်သည့်အတိုင်း။ သော၊ ( သီလသိက္ခာကို လိုလားသော) ထိုတပည့်ရဟန်းသည်။ တဿာ သိက္ခာယ၊ ထိုသီလသိက္ခာ၌။ ( ထိုအာဘိသမာစာရိက သီလသိက္ခာ၌။) အခဏ္ဍကာရီ၊ အကျိုးအပြတ်မရှိအောင်ပြုလေ့ရှိသည်။ အစ္ဆိဒ္ဒကာရီ၊ အပေါက်မရှိအောင် ပြုလေ့ရှိသည်။ အသဗလကာရီ၊ အကျားအကွက် မရှိအောင်ပြုလေ့ရှိသည်။ အကမ္မာသကာရီ၊ အပြောက်အစက်မထင်အောင် ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [ အခဏ္ဍ, အစ္ဆိဒ္ဒစသည်တို့၏ အကျယ်ဖွင့် အနက်ကို ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲ နိဿယ၊ နှာ– ၄၇၁၊ တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၇၁)ဥပေါသထသုတ်ကြည့်။] သိက္ခာပဒေသု၊ သီလသိက္ခာ ကုသိုလ်အဖို့တို့၌။ ( သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဖြည့်ကျင့်ဖွယ်ရာ သီလ သိက္ခာအားလုံးကို။) သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာခံယူ၍။ သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ် အခြားသော သိက္ခာနိသံသရရှိစေနိုင်ပုံကား။
သဗ္ဗသော၊ ခပ်သိမ်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ ကြွင်းမဲ့ ဥဿုံ အကုန်အစင်။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန် နည်းလမ်းမှန်အားဖြင့်။
ဒုက္ခ က္ခယာယ၊ ဝဋ်ဒုက္ခကုန်ခန်းခြင်းငှာ။
မယာ၊ ငါသည်။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဦးအစဖြစ်သော မဟာသီလလေးပါးတည်းဟူသော။
သိက္ခာ၊ ပါရာဇိကသိက္ခာသီလကို။
ပညတ္တာ၊ ပြီ။
ပ။
တဿာ သိက္ခာယ၊ (အာဒိဗြဟ္မစရိယိကာဟူသော) ထိုသီလသိက္ခာ၌။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
( ဤသို့ ပညတ်တော်မူသည့်အတိုင်း သီလသိက္ခာတို့၌ မကျိုးမပေါက်အောင် စောင့်
ရှောက် ဖြည့်ကျင့်ခြင်းအားဖြင့်။)
( ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
သိက္ခာနိသံသံ၊ သီလသိက္ခာဟူသော အကျိုးအာနိသင်ရရှိရာသည်။
ဝါ၊ ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
( ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
ပညုတ္တရံ၊ ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဟူသော ထူးကဲသောတရားရရှိရာသည်။
ဝါ၊ ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
သဗ္ဗသော၊ ဖြင့်။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဒုက္ခက္ခယာယ၊ ငှာ။
မယာ၊ သည်။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
ဓမ္မာ၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို။
ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်ပြီ။
ပ။
တထာ တထာ၊ ထိုထို ဟောတော်မူအပ်တိုင်းသော အခြင်းအရာ အားဖြင့်။
ဝါ၊ ထိုထို ဟောတော်မူအပ်သည့်အတိုင်း။
အဿ၊ ထို ရဟန်းသည်။
[ သမဝေက္ခိတာ– ၌စပ်။]
ဝါ၊ ထိုရဟန်း၏။
[ပညာယ– ၌စပ်။]
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုသစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို။
[ သမဝေက္ခိတာ– ၌စပ်။]
ဝါ၊ တို့သည်။
[ ဟောန္တိ– ၌စပ်]
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်။
သမဝေက္ခိတာ၊ ကောင်းစွာ ထင်ထင်ရှုမြင်အပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
( ဤဟောတော်မူအပ်ပြီးသည့် အတိုင်း ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့် သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို ကောင်းစွာ ထင်ထင် ရှုမြင်ခြင်း အားဖြင့်။)
( ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
ပညုတ္တရံ၊ ရရှိရာသည်။
ဝါ၊ ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
( ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
ဝိမုတ္တိသာရံ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိဟူသော အနှစ်သာရရရှိရာသည်။
ဝါ၊ ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။
ပ။
ဓမ္မာ၊ နိရောဓသစ္စာတရားတို့ကို။
ဒေသိတာ၊ ကုန်ပြီ။
[ ဝိမုတ္တိယာ ဖုသိတာ– ဟူသော နောက်စကားနှင့် လျော်အောင် နိရောဓသစ္စာကိုသာ ဤနေရာ၌ ယူသင့်၏]။
ပ။
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုနိရောဓသစ္စာတရားတို့ကို။
ဝါ၊ တို့ သည်။
ဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိဖြင့်။
ဝါ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိ၏ ဉာဏ်ဖဿဖြင့်။
ဖုသိတာ၊ တွေ့ ထိအပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဖြင့်။
( ဤဟောတော်မူအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း နိရောဓသစ္စာတရားတို့ကိုအရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိ၏ ဉာဏ်ဖဿဖြင့် တွေ့ထိခြင်းဖြင့်။)
(ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
ဝိမုတ္တိသာရံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
( ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
သတာဓိ ပတေယျံ၊ သတိဟူသော အဓိပတိရရှိရာသည်။
ဝါ၊ ရရှိစေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။
ဣတိ၊ ဤသို့ သတိတရားစွဲမြဲစွာ တည်ရှိစေခြင်းအားဖြင့်။
( အဟံ၊ ငါသည်။)
အပရိပူရံ၊ မပြည့်စုံသေးသော။
အာဘိသမာစာရိကံ၊ သော။
သိက္ခံ ဝါ၊ အကျင့်သိက္ခာကိုလည်း။
ပရိပူရေဿာမိ၊ ပြည့်စုံစေအံ့။
ပရိပူရံ၊ ပြည့်စုံပြီးသော။
အာဘိသမာစာရိကံ၊ သော။
သိက္ခံ ဝါ၊ လည်း။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့်သင့်သော သီလသိက္ခာ ၌။
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာဖြင့်။
အနုဂ္ဂဟေဿာမိ၊ တိုးးမြှင့်အံ့။
ဝါ၊ တိုးတက်မြင့်မားလာစေအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
အဇ္ဈတ္တံယေဝ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌သာလျှင်။
( မိမိခန္ဓာအစဉ်ဟူသော နိယ ကဇ္ဈတ္တ၌သာလျှင်။)
သတိ၊ သတိသည်။
သူပဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းစွာ စွဲကပ်တည်ရှိစေအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သတိတရား စွဲမြဲစွာ တည်ရှိစေခြင်းအားဖြင့်။
( အဟံ၊ သည်။)
အပရိပူရံ၊ သော။
ပ။
သတိ၊ သည်။
သူ ပဋ္ဌိတာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ အားဖြင့်။
အသမဝေက္ခိတံ၊ ကောင်းစွာထင်ထင် မရှုမြင်အပ်သေးသော။
ဓမ္မံ ဝါ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကိုလည်း။
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာဖြင့်။
သမဝေက္ခိ ဿာမိ၊ ကောင်းစွာထင်ထင် ရှုမြင်အံ့။
သမဝေက္ခိတံ၊ ကောင်းစွာထင်ထင်ရှုမြင်အပ်ပြီးသော။
ဓမ္မံ ဝါ၊ ကိုလည်း။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့် သင့်ရာဌာန၌။
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာဖြင့်။
အနုဂ္ဂဟေဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
ပ။
ဣတိ၊ ဤသို့ သတိတရား စွဲမြဲတည်ရှိစေခြင်း အားဖြင့်။
(အဟံ၊ သည်။)
အဖုသိတံ၊ မတွေ့ ထိအပ်သေးသော။
ဓမ္မံ ဝါ၊ နိရောဓသစ္စာတရားကိုလည်း။
ဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိဖြင့်။
ဝါ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိ၏ ဉာဏ်ဖဿဖြင့်။
ဖုသိဿာမိ၊ တွေ့ ထိအံ့။
ဖုသိတံ၊ တွေ့ ထိအပ်ပြီးသော။
ဓမ္မံ ဝါ၊ နိရောဓသစ္စာတရားကိုလည်း။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့်သင့်ရာဌာန၌။
ပညာယ၊ မဂ်ပညာဖြင့်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာ အားဖြင့်။
( ဤသို့ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌ သတိတရား စွဲမြဲစွာ တည်ရှိစေခြင်းအားဖြင့်။)
(ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သည်။)
သတာဓိပတေယျံ၊ ရာသည်။
ဝါ၊ စေနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“ သိက္ခာနိသံသမိဒံ။
။ပ။
သတာဓိပတေယျန္တိ၊ သိက္ခာနိသံသမိဒံ။
ပ။
သတာဓိပတေယျံ ” ဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ယံ တံ၊ အကြင် စကားကို။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
( သီလသိက္ခာကို မကျိုးမပေါက်အောင်စောင့်ရှောက်နိုင်ခြင်း , ဝိပဿနာပညာ မဂ်ပညာဖြင့် သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို ကောင်းစွာထင်ထင် ရှုမြင်နိုင်ခြင်း , နှိရောဓ သစ္စာတရားတို့ကို အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိ၏ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်သော ဖဿဖြင့် တွေ့ထိနိုင်ခြင်း, မိမိခန္ဓာအစဉ် အဇ္ဈတ္တ၌သတိတရားကို စွဲမြဲစွာတည်ရှိစေနိုင်ခြင်းအကျိုးငှာ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးခြင်းဟူသော ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။)
ပဋိစ္စ၊ ရည်ရွယ်၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
တတိယံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျာ၊ လျောင်းစက်ခြင်းတို့သည်။
စတာဿော၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း။
ပ။
ပေတသေယျာ၊ လူသေတို့၏လျောင်းစက်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ပြိတ္တာတို့၏ လျောင်းစက်ခြင်း လည်းကောင်း။
ကာမဘောဂိသေယျာ၊ ကာမဂုဏ်ခံစားသူတို့၏ လျောင်းစက်ခြင်းလည်းကောင်း။
သီဟသေယျာ၊ ခြင်္သေ့၏ လျောင်းစက်ခြင်းလည်းကောင်း။
တထာဂတသေယျာ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ လျောင်းစက်တော်မူခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကြောင့်ကြဗျာပါရကင်းလျက် ငြိမ်သက်စွာဖြစ်ရာသီတင်းသုံးရာ တရားလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပေတသေယျာ၊ ပေတသေယျာဟူသည်။
ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။
ပေတာ၊ လူသေတို့သည်။
ဝါ၊ ပြိတ္တာတို့သည်။
ဥတ္တာနာ၊ ပက်လက်လန်ကုန်လျက်။
ဝါ၊ ပက်လက်လှန်ကုန်လျက်။
သေန္တိ၊ လဲလျောင်းနေကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤလူသေနှင့် ပြိတ္တာတို့၏ ပက်လက်လဲလျောင်းခြင်းကို။
ပေတသေယျာ၊ ပေတသေယျာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာမဘောဂိသေယျာ၊ ကာမဘောဂိသေယျာဟူသည်။
ကတမာ စ၊ ဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။
ကာမဘောဂီ၊ ကာမဂုဏ်ခံစားသူတို့သည်။
ဝါမေန၊ လက်ဝဲဘက်ဖြစ်သော။
ပဿေန၊ နံပါးဖြင့်။
သေန္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤကာမဂုဏ်ခံစားသူတို့၏ လက်ဝဲဘက်နံပါးဖြင့် လျောင်းစက်ခြင်းကို။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မိဂရာဇာ၊ သားကောင်တို့၏ ဘုရင်မင်းဖြစ်သော။
သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။
ပါဒေ၊ လက်ယာဘက်ခြေပေါ်၌။
ပါဒံ၊ လက်ဝဲဘက်ခြေကို။
အစ္စာဓာယ၊ အနည်းငယ်ပိုလွန်အောင်ထား၍။
အန္တ ရသတ္ထိမှိ၊ ပေါင်နှစ်ဖက်တို့၏ အကြား၌။
နင်္ဂုဋ္ဌံ၊ အမြီးကို။
အနုပက္ခိပိကွာ၊ သင့်လျော်အောင်ထည့်သွင်း၍။
ဒက္ခိဏေန၊ လက်ယာဘက်ဖြစ်သော။
ပဿေန၊ နံပါးဖြင့်။
သေယျံ၊ လျောင်းစက်ခြင်းကို။
ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။
သော၊ ထိုခြင်္သေ့သည်။
ပဋိဗုဇ္ဈိတွာ၊ နိုး၍။
ပုရိမံ၊ ရှေ့ပိုင်းဖြစ်သော။
ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။
အဗ္ဘုန္နာမေတွာ၊ ရှေးရှုကွေးညွတ်စေ၍။
ပစ္ဆိမံ၊ နောက်ပိုင်းဖြစ်သော။
ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။
အနုဝိလောကေတိ၊ စောင်းငဲ့လှည့်ကြည့်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မိဂရာဇာ၊ သော။
သီဟော၊ သည်။
ကာယဿ၊ ကိုယ် ၏။
ကိဉ္စိ၊ စိုးစဉ်းအနည်းငယ်မျှ။
ဝိက္ခိတ္တံ ဝါ၊ တစ်နေရာသို့ လွင့်ပါးသွားခြင်း ကိုလည်းကောင်း။
ဝိသဋံ ဝါ၊ တစ်နေရာသို့ရွေ့ရှားသွားခြင်းကိုလည်းကောင်း။
သစေ ပဿတိ၊ အကယ်၍ တွေ့မြင်ရငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ တွေ့မြင်ရခြင်းကြောင့်။
မိဂရာဇာ၊ သော။
သီဟော၊ သည်။
အနတ္တမနော၊ မိမိပင်ကိုယ်စိတ်မရှိသည်။
ဝါ၊ စိတ်မကျေနပ် မနှစ်သက်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ၍။
မိဂရာဇာ၊ သော။
သီဟော၊ သည်။
ပ။
ဝိသဋံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။
သစေ နု ပဿတိ၊ အကယ်၍ မတွေ့မြင်ရငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန၊ ထိုသို့ မတွေ့မြင်ရခြင်းကြောင့်။
ပ။
အတ္တမနော၊ စိတ်ကျေနပ်နှစ်သက်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤလျောင်းစက်ခြင်းကို။
( ဤသို့ လက်ယာဘက်ခြေပေါ်၌ လက်ဝဲဘက်ခြေကိုအနည်းငယ်ပိုလွန်အောင်ထား၍ ပေါင်နှစ်ဖက်အကြား အမြီးသွင်းလျက် လက်ယာဘက်နံပါးဖြင့် ခြင်္သေ့မင်း၏ လျောင်းစက်ခြင်းကို။)
သီဟသေယျာ၊ သီဟသေယျာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တထာဂတသေယျာ၊ တထာဂတသေယျာဟူသည်။
ကတမာ စ၊ နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤမြတ်စွာဘုရား၏ အရဟတ္တဖိုလ် စတုတ္ထဈာန်ကို။
တထာဂတ သေယျာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ (အဝေါစ။)
[ ဘဂဝတော အရိယဇာတိ သမနွယံ ယေဘုယျဝုတ္တိကံ အဂ္ဂဖလဘူတံ စတုတ္ထဇ္ဈာနံ တထာဂတသေယျာတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ဋီကာ။]
စတုတ္ထံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ထူပါရဟာ၊ စေတီတည်ထားပူဇော်ထိုက်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤလေးဦးတို့တည်း။
ပ။
အရဟံ၊ တစ်ထောင့် ငါးရာ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကွာတော်မူသော။
ဝါ၊ လူမင်း နတ်မင်း ဗြဟ္မာမင်းတို့၏ ဝပ်စင်းဦးခိုက်, အပူဇော်ခံယူတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ အမှားမပါ, မှန်စွာပိုင်နိုင်, ကိုယ်တိုင်စထွင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကျန်ကြွင်းမရှိသိမြင်တော်မူသော။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ထူပါရဟော၊ စေတီတည်ထားပူဇော်ထိုက်၏။
ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓသည်။
ဝါ၊ သစ္စာလေးပါး မြတ်တရားကို သီးခြားကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သော ဒုတိယအဆင့်ဘုရားရှင်သည်။
ထူပါရဟော၊ ထိုက်၏။
တထာဂတသာဝကော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တပည့်ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ထူပါရဟော၊ ၏။
စက္ကဝတ္တီ၊ စကြာရတနာကို လည်စေတတ်သော။
ဝါ၊ စကြဝတေးဖြစ်သော။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ထူပါရဟော၊ ၏။
ပ။
ပဉ္စမံ၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
ဣမေ မ္မော၊ ဤတရားတို့သည်။
ပညာဝုဒ္ဓိယာ၊ ပညာ၏ တိုးပွားခြင်းငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကတမေ စတ္တာရော၊ အဘယ်တရား လေးပါးတို့သည်။
ပညာ ဝုဒ္ဓိယာ၊ ငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟူမူ။
သပ္ပုရိသသံသေဝေါ၊ သူတော်ကောင်းကိုပေါင်းသင်း ဆည်းကပ်ခြင်းလည်းကောင်း။
သဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သူတော်ကောင်းတရားကို နာယူခြင်းလည်းကောင်း။
ယောနိသော၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းအားဖြင့်။
ဝါ၊ လိုလားတောင့်တအပ်သော စီးပွားချမ်းသာကိုရခြင်း၏အကြောင်းအားဖြင့်။
မနသိကာရော၊ နှလုံးသွင်းဆင်ခြင်ခြင်း လည်းကောင်း။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိ၊ လောကုတ္တရာ တရား ကိုးပါးအားလျော်သော သီလ, သမထ, ဝိပဿနာ အကျင့်တရားကို ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
[ စာပိုဒ် (၆) အပ္ပဿုတသုတ်လည်းကြည့်]။
ပ။
ဆဋ္ဌံ၊
**၂၄၉ (စာပိုဒ်)။၇–ဗဟုကာရသုတ်**။ ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတ္တာရော၊ ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
မနုဿဘူတဿ၊ လူဖြစ်သောသူအား။
ဗဟုကာရာ၊ များသော ကျေးဇူးရှိကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
စတ္တာရော၊ လေးပါးသောတရားတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
ပ။
သတ္တမံ။
**၂၅၀(စာပိုဒ်)၈–ပဌမဝေါဟာရသုတ်**။ ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အနရိယဝေါဟာရာ၊ သူယုတ်မာတို့၏ စကားတို့ သည်။
ဝါ၊ သူယုတ်မာတို့၏ ပြောဆိုကြောင်းစေတနာတို့သည်။
[ အဒိဋ္ဌ၌ ဒိဋ္ဌဟုပြောဆိုကြောင်း စေတနာစသည်တည်း]။
ပ။
အဒိဋ္ဌေ၊ မိမိ မတွေ့ မြင်အပ်သော အရာ၌။
ဝါ၊ ၌။
ဒိဋ္ဌဝါဒိတာ၊ မြင်အပ်၏ဟု ပြောဆိုလေ့ရှိသူ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။
[ ဤသို့ စသည်ဖြင့် စာပိုဒ် (၂၁၇) ပဌမဝေါဟာရပထသုတ်ကို နည်းမှီး၍ဆိုပါ]။
ပ။
အရိယ ဝေါဟာရာ၊ သူတော် ကောင်းတို့၏ စကားတို့သည်။
ဝါ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏ ပြောဆိုကြောင်းစေတနာတို့သည်။
ပ။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
အာပတ္တိဘယဝဂ္ဂေါ၊ အာပတ္တိ ဘယဝဂ်တည်း။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
ပဏ္ဏာသကော၊ သုတ်ငါးဆယ်အပေါင်းအစုသည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။