ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဒေဝဒတ္တေ၊ ဒေဝဒတ်သည်။
အစိရပက္ကန္တေ၊ သံဃာသင်းခွဲလျက် ထွက်သွားပြီး၍ မကြာမြင့်မီ။
ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့အနီး၌။
ဂိဇ္ဈကုဋေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော။
ပဗ္ဗတေ၊ တောင်၌။
ဝါ၊ တောင်ပေါ်ကျောင်း၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
တတြ၊ (ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ပေါ်၌ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာ) ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဒေဝဒတ္တံ၊ ဒေဝဒတ်ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာမန္တေ သိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာမန္တေသိ၊ ဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒေဝဒတ္တဿ၊ ဒေဝဒတ်၏။
ဝါ၊ ဒေဝဒတ်မှာ။
အတ္တဝဓာယ၊ မိမိကိုယ်ကိုသတ်ခြင်း ဝှာ၊ လာဘ+ သက္ကာရ+ သိလောကော= ပစ္စည် လာဘ်+ ကောင်း မွန်စွာပြုစုခံရခြင်း+ ကျော်စောခြင်းသည်။
ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်လာပြီ။
ဝါ၊ ရရှိလာပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒေဝဒတ္တဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
ပရာဘဝါယ၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံး ခြင်းငှာ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကဒလီ၊ ငှက်ပျောပင်သည်။
အတ္တဝဓာယ၊ ငှာ။
ဖလံ၊ အသီးကို။
ဒေတိ သေယျထာပိ၊ ပေးသကဲ့သို့။
ဝါ၊ သီးသကဲ့သို့။
ပရာ ဘဝါယ၊ ငှာ။
ဖလံ၊ ကို။
ဒေတိ သေယျထာပိ၊ ကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝ မေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေဠု၊ ဝါးပင်သည်။
ပ။
နဋ္ဌော၊ ကျူးပင်သည်။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဿတရီ
၁။အဿတရီသဒ္ဒါ၏ အနက်စဉ်းစားဖွယ်။ ။ အဘိဓာန်နိသျသစ် (၃၆၉-ဂါထာ)၌ “အဿတိုရ်လားမြင်းမမှာ သားမဖွားနိုင်၍ သေရကြောင်းကို လောက၌မတွေ့မြင်ရ၊ ကင်းပုဇွန်မ, မြွေပွေးမတို့သာ သားကောင်ပေါက်၍ သေရကြောင်းတွေ့မြင်ရ၏။ ထို့ကြောင့် ဤ၌ အဿတရီသဒ္ဒါသည် လားမြင်းမ အနက်ဟောမဖြစ်သင့်၊ ကင်းပုဇွန်မ, မြွေပွေးမ အနက်ဟောသာ ဖြစ်သင့်ကြောင်း”ကို စာဏကျ နီတိ ဋီကာ စသော သာဓကများဖြင့် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ တကယ်ဖြစ်ရပ်နှင့် ကိုက်ညီမညီ လေ့လာကြပါကုန်။
၊ အဿတိုရ်မြင်းမသည်။
ဝါ၊ ကင်းပုဇွန်မ, မြွေပွေးမသည်။
အတ္တဝဓာယ၊ ငှာ။
ဂဗ္ဘံ၊ ကိုယ်ဝန်ကို။
ဂဏှာတိ သေယျထာပိ၊ ယူသကဲ့သို့။
ပရာဘဝါယ၊ ငှာ။
ဂဗ္ဘံ၊ ကို။
ဂဏှာတိ သေယျ ထာပိ၊ ကဲ့သို့။
ပ။
ဝေ၊ စင်စစ်ဧကန် အမှန်အားဖြင့်။
ဖလံ၊ မိမိ၏ အသီးကပင်။
ကဒလိံ၊ ငှက်ပျောပင်ကို။
ဟန္တိ ယထာ၊ သတ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဖလံ၊ ကပင်။
ဝေဠုံ၊ ကို။
ဟန္တိယထာ၊ လည်းကောင်း။
ဖလံ၊ ပင်။
နဠံ၊ ကို။
ဟန္တိယထာ၊ လည်းကောင်း။
ဂမ္ဘော၊ မိမိ၏ ကိုယ်ဝန်ကပင်။
အဿတရိံ၊ အဿတိုရ်လားမြင်းမကို။
ဝါ၊ ကင်းပုဇွန်မ, မြွေပွေးမကို။
ဟန္တိယထာ၊ သတ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
(ဧဝံ၊ ဤအတူ။)
သက္ကာရော၊ ကောင်းစွာ ပြုလုပ်စီမံအပ်သော ပစ္စည်းလာဘ်သည်။
[ သုဋ္ဌု ကရီယတေတိ သက္ကာရော လာဘော။]
ဝါ၊ ရိုသေသမှု ကောင်းစွာပြုစုခံရခြင်းသည်။
[ သုဋ္ဌု ကရုဏံ သက္ကာရော။]
ကာပုရိသံ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်ယောက်ျားယုတ်ကို။
ဟန္တိ၊ သတ်၏။
ဣတိ(အဝေါစ။)
အဋ္ဌမံ။