( ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဒံ၊ ဤပဌမဥရုဝေလသုတ်ကို။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤယခုလျှောက်ထားမည့်အတိုင်း။
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
သုတံ၊ ( မြတ်စွာဘုရား အထံတော်မှ) နာယူမှတ်သား ထားအပ်ပါပြီ။
( ကထံ၊ အဘယ်သို့။
သုတံ၊ နာယူမှတ်သားထားအပ်သနည်းဟူမူ။)
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့တော်အနီး၌။
ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်မည်သော။
အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာတပိဏ်သူဌေး၏။
အာရာမေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံး နေတော်မူ၏။
တတြ၊ ထိုအခါ၌။
( ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုအခါ၌။)
ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ဖြစ်သော ထိုဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
[ ထို့နောက် ဤစတုက္က နိပါတ်စာပိုဒ် (၁) သုတ်ကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
[ ဧကမိဒါဟံ၊ ဧကံ+ ဣဒံ+ အဟံ– ဟူ၍ ပုဒ်ဖြတ်၊ ဣဒံကား အနက်မရှိ နိပါတ်မျှသာ။]
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဥရုဝေလာယံ၁။**ဥရုဝေလာ**။ ။ ဥရု၊ ကြီးမားမြင့်မောက်သော+ ဝေလာ= ကမ်းပါး။ ဥရုဝေလာ ဝိယ မဟန္တော ဝေလာတဋော ဝိယာတိ ဥရုဝေလာ= ကြီးမားမြင့်မောက် သော ကမ်းပါးနှင့်တူသော ကြီးစွာသော သဲစုသဲပုံ။ ( တစ်နည်း) ဝေလာဝိယာတိ ဝေလာ= ကမ်းပါးနှင့်တူသော သဲစုသဲပုံ၊ ဥရု မဟန္တီဝေလာ ဥရုဝေလာ= ကမ်းပါးအလား, ကြီးမားမြင့်မောက်သော သဲပုံ။
( တစ်နည်း) ဝေလာယ၊ စည်းကမ်းအပိုင်းအခြားကြောင့်၊ ဝါ= စည်းကမ်းအပိုင်းအခြားကို ကျောလွန်ခြင်းကြောင့်၊ ( အာဟဋာ= ထမ်းဆောင်အပ်သော) ဥရု= သဲတည်း။ ဤသို့ ဝစနတ္ထပြု၊ အာဟဋပုဒ်ကျေ၏။ ဤနည်း၌ ဝေလာဥရု– ဟုဆိုလိုက်လျက် ဥရုဝေလာဟု ရှေ့နောက်ပြန်ထားသည်။ ၊ ကြီးမားမြင့်မောက်သော ကမ်းပါးနှင့် တူသော သဲစုသဲပုံကြီး၌။
ဝါ၊ ကမ်းပါးအလား, ကြီးမားမြင့်မောက်သော သဲစုသဲပုံ၌။
ဝါ၊ စည်းကမ်းအပိုင်းအခြားကို ကျော်လွန်ခြင်းကြောင့် ထမ်းဆောင်အပ်သော သဲစုသဲပုံကြီး၌။
ဝါ၊ ဥရုဝေလာတော၌။
နေရဉ္ဇရာယ
၂။**နေရဉ္ဇရာ**။ ။ နေရဉ္ဇရာယ၊ ညွန်မှော်စသော အပြစ်ကင်း၍ သန့်ရှင်း သောရေရှိသည် အဖြစ်ကြောင့် နေရဉ္စရာမည်သော။ [ န+ ဧလ ( အပြစ်) + ဇလ ( ရေ)။ နတ္ထိ ဧလံ ဒေါသော ပဿ ဇလဿာတိ နေလံ၊ နေလံ ဇလံ ယတ္ထ နဒိယန္တိ နေလဉ္ဇလာ၊ ထို့နောက် လကိုရပြု၍ နေရဉ္ဇရာ– ဟုရုပ်ပြီး၏။] ဝါ= စိမ်းညိုသောရေရှိသည် အဖြစ်ကြောင့် နေရဉ္ဇရာမည်သော။ [ နီလ= စိမ်းညိုသော ( ပြာသော) + ဇလ= ရေ။ နီလံ ဇလံ ယတ္ထ နဒိယန္တိ နီလဉ္ဇလာ= နေရဉ္ဇရာ။
၊ နေရဉ္ဇရာမည်သော။
နဇ္ဇာ၊ မြစ်၏။
တီရေ၊ ကမ်းနား၌။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို ကိုယ်တိုင်စထွင် သိမြင်တော်မူပြီးသည်။
ဝါ၊ အားလုံးသော တရားတို့ကို ကိုယ်တိုင်စထွင် သိမြင်တော်မူပြီးသည်။
ဝါ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီးသည်။
( ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
( အခြားသော အရပ်ဒေသတို့၌ သီတင်းသုံးနေတော်မမူမီ ရှေးဦးအစ ပဌမဆုံးပင်။) ၁။ပဌမဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ။ ။ ပဌမံ၌ ကြိယာဝိသေသန အနက်ဟော ဒုတိယာဝိဘတ်ကိုချေ၍ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါနှင့် သန္ဓိစပ်ပြီးလျှင် ပဌမံကို ဝိဟရာမိ၌ လည်းကောင်း, အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါကို ဟုတွာဟူသော ပါဌသေသ၌လည်းကောင်း စပ်ရမည်အဖြစ်ကို ဋ္ဌ ,ဋီတို့ဖွင့်ကြ၏။ ပဌမာဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ ပဌမံ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ အနုနာသိကလောပေနာယံ နိဒ္ဒေသော၊ တေနေဝါဟ “ သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဟုတွာ ပဌမမေဝါ” တိ၊ ပဌမန္တိ စ ဘာဝနပုံသကနိဒ္ဒေသော၊ တသ္မာ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဟုတွာ ပဌမံ အဇပါလနိဂြောဓေ ဝိဟရာမီတိ ဧဝမေတ္ထ သမ္ဗန္ဓော ဝေဒိတဗ္ဗော။
ဤနေရာ၌ ပဌမံပုဒ်နှင့်စပ်၍ ဆိုဖွယ်ရှိသေး၏။ မြတ်စွာဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီး၍ လေးသတ္တာဟ (၂၈–ရက်) ကျော်လွန်ပြီးနောက်ပဉ္စမသတ္တာဟအတွင်း (၂၉– ရက်နှင့် ၃၅–ရက်အတွင်း) ၌ ဤအဇပါလ ပညောင်ပင်အောက်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကျည်းပင်အောက်, လင်းလွန်းပင်အောက်စသောအခြားအရပ်ဒေသတို့၌ သီတင်းသုံးတော်မူခြင်းတို့ကို ထောက်ဆလျှင် ဤအဇပါလပညောင်ပင်အောက်၌ သီတင်းသုံးတော်မူခြင်းကို ပဌမဦးဆုံး သီတင်းသုံးတော်မူခြင်းဟု ဆိုနိုင်၏။
သို့သော် ဗောဓိပင်ရင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူပြီးမှ ဤအဇပါလပညောင်ပင်ရင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဝိနည်းမဟာဝါ ဗောဓိကထာအဋ္ဌကထာ၌ ပဌမံကို “သဗ္ဗပဌမံယေဝ” ဟု သဗ္ဗပုဒ်ထည့်စွက်ဖွင့်သကဲ့သို့ ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ သဗ္ဗပုဒ်ထည့်စွက်၍ မဖွင်ခြင်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။ အဇပါလနိဂြောဓေ၊ အဇပါလမည်သော ပညောင်ပင်အောက်၌။
ဝိဟရာမိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ရဟောဂတဿ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ရောက်တော်မူလျက်။
ပဋိသလ္လီနဿ၊ တစ်ပါးတည်း ကိန်းအောင်းတော်မူသော။
ဝါ၊ အာရုံများစွာ, စိတ်ကိုခွာ၍, ကောင်းစွာသန့်စင်, စိတ်ကြည်လင်ကြောင်း, ကိန်းအောင်းတော်မူသော။
[ပဋိ ( ပဋိနိဝတ္တေတွာ)၊ အာရုံအများ ကျက်စားမှုမှ စိတ်ပူကိုခွဲခွာ၍ + သံ ( သမ္မာ) ကောင်းစွာ+ လီနဿ ( နိလီနဿ) = ကိန်းအောင်းတော်မူသော။]
တဿမယှံ၊ ထိုငါဘုရား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ပရိဝိတက္ကော၊ အကြံအစည်သည်။
ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်းဟူမူ။)
အဂါရဝေါ၁။**အဂါရဝေါ အပ္ပတိဿော**။ ။ ဂရုနော၊ ရိုသေ လေးစားထိုက်သူတို့၌ ရိုသေလေးစားသောသူ၏။ ဘာဝေါ= ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ရိုသေလေးစားခြင်းတည်း။ ဂါရဝံ= ခြင်း။ နတ္ထိ ဂါရဝံ ယဿာတိ အဂါရဝေါ။
အပ္ပတိဿောတိ ပတိဿယရတိတော (ဂရုပဿယရတိတော) ဟူ၍ ဋ္ဌ, ဋီတို့ဖွင့်သောကြောင့် မဇ္ဈိမပဏ်ဋီကာ (၈၂) သာရတ္ထဋီကာ (တ– ၂၃၁) တို့၌ ကဲ့သို့ “ပတိ+ သိဓာတ်” ဖြင့် ပတိဿီယတီတိ ပတိဿော ( မှီခိုထိုက်, အလေးဂရုပြုထိုက်သောပုဂ္ဂိုလ်) ဟုလည်း ဝစနတ္ထပြုသင့်၏။ ထို့နောက် “နတ္ထိပတိဿော ယဿာတိ အပ္ပတိဿော” ဟု ဝစနတ္ထပြု။
ဋီကာ၌သုဓာတ်ဖြင့် ပတိဿဝတိ ဂရုနော အာဏံ သမ္ပဋိစ္ဆတီတိ ပတိဿော၊ န ပတိဿော အပ္ပတိဿော– ဟု ဝစနတ္ထပြု၏။ “အပ္ပဿော၊ အလေးဂရုပြုထိုက်သောသူ၏ အမိန့်အာဏာကို မနာခံသော” ဟု အနက်ဆိုပါ။ ပတိဿတိ– ဟုမရှိသင့်၊ သံယုတ်ဋီကာ ( ပ– ၂၃၈) အတိုင်း ပတိဿဝတိ– ဟုရှိစေ၊ ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၉) သုတ်လည်းကြည့်။ ၊ လေးစားထိုက်သူတို့၌ ရိုသေလေးစားခြင်းမရှိသော။
ဝါ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အလေးဂရုပြုထိုက်သူ၏အရာ၌ မထားသော။
အပ္ပတိဿော၊ မှီခိုထိုက်သော အကြီးအကဲမရှိသော။
ဝါ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အမှီအခို အကြီးအကဲအရာ၌မထားသော။
( ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ဒုက္ခံခေါ၊ ခက်ခဲစွာသာလျှင်။
ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။
( တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ကံ၊ အဘယ်မည်သော။
[ သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ် (၁၄၀) ၌ကဲ့သို့ “ကံ” ဟုရှိသင့်၏။]
သမဏံဝါ၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်တို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်တို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ မကောင်းမှုအကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားမျောသွား စေပြီးသော သူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
သက္ကတွာ၊ ရိုသေသမှု ကောင်းစွာပြု၍။
ဂရုံကတွာ၊ အလေးဂရုပြု၍။
ဥပနိဿာယ၊ မှီခို၍။
ဝိဟရေယျုံ နုခေါ၊ နေရပါမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့သောအကြံအစည်သည်။
( ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တဿ မယှံ၊ ထိုငါဘုရားမှာ။
ဧတံ၊ ဤအကြံအစည်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြန်ပြီ။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်အကြံအစည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ပြန်သနည်းဟူမူ။
အဟံ၊ ငါသည်။
အပရိပူရဿ၊ မပြည့်စုံသေးသော။
သီလက္ခန္ဓဿ၊ သီလအစုအဝေး၏။
ဝါ၊ သီလဂုဏ်၏။
ပါရိပူရိယာ၊ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။
အညံ၊ ငါဘုရားမှ တစ်ပါးတစ်ခြားသော။
သမဏံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ပ။
ဝိဟရေယျံ၊ နေလို၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် နေလိုပါသော်လည်း။
[ “သမဟံ သက္ကတွာ” ဟူသော နောက်ဝါကျသို့သွားအံ့။]
အဟံ၊ ငါသည်။
ယံ သမဏံ ဝါ၊ အကြင်မကောင်းမှု တို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
ယံ ဗြဟ္မဏံ ဝါ၊ အကြင်မကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော သူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
သက္ကတွာ၊ ၍။
ဂရုံကတွာ၊ ၍။
ဥပနိဿာယ၊ ၍။
ဝိဟရေယျုံ၊ နေရာ၏။
[ “ န ခေါပနာဟံ ပဿာမိ” အစချီသော ဝါကျသို့ ပြန်လာခဲ့အံ့။]
အဟံ၊ ငါသည်။
သဒေဝကေ၊ သော။
သမာရကေ၊ သော။
သဗြဟ္မကေ၊ သော။
လောကေ၊ ဩကာသ လောက၌ လည်းကောင်း။
[ စာပိုဒ် (၁၅) ပညတ္တိသုတ်ကြည့်။]
။ပ။
ပဇာယ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌လည်းကောင်း။
အတ္တနာ၊ ငါဘုရားထက်။
သီလသမ္ပန္နတရံ၊ သီလနှင့် သာလွန်၍ ပြည့်စုံသော။
အညံ၊ ငါဘုရားမှ တစ်ပါးသော။
တံ သမဏံ ဝါ၊ ထိုမကောင်းမှုတို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန်းကို လည်းကောင်း။
တံ ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။
န ခေါ ပဿာမိ၊ မြင်တော်မမူ။
ပ။
သမာဓိက္ခန္ဓဿ၊ သမာဓိ အစုအဝေး၏။
ဝါ၊ သမာဓိဂုဏ်၏။
ပ။
သမာဓိသမ္ပန္နတရံ၊ သမာဓိနှင့်သာလွန်၍ ပြည့်စုံသော။
ပ။
ပညာက္ခန္ဓဿ၊ ပညာအစုအဝေး၏။
ဝါ၊ ပညာဂုဏ်၏။
ပ။
ဝိမုတ္တိက္ခန္ဓဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိအစုအဝေး၏။
ဝါ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိဂုဏ်၏။
ပ။
ဝိမုတ္တိသမ္ပန္နတရံ၊ သာလွန်၍ အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော။
ပ။
[ “ အပရိပူရဿ ခေါ အဟံ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနက္ခန္ဓဿ ပါရိပူရိယာ” စသောဝါကျများမပါလာ၊ အဋ္ဌကထာ၌ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနပုဒ်ကို ဖွင့်ထားသောကြောင့် ပါရမည်သာဖြစ်၏၊ သဂါထာဝဂ္ဂသံယုတ်ပါဠိတော် (၁၄၁) ၌လည်းပါ၏။]
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနက္ခန္ဓဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိကို သိတတ်မြင်တတ်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဟူသော ဂုဏ်၏။
ပါရိပူရိယာ။
ပ။
အတ္တနော၊ ငါဘုရားထက်။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနသမ္ပန္နတရံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိကို သိတတ်မြင်တတ်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်နှင့် သာလွန်၍ ပြည့်စုံသော။
အညံ၊ ငါဘုရားမှ တစ်ပါးသော။
တံ သမဏံ ဝါ၊ ထိုမကောင်းမှုတို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန်းကိုလည်းကောင်း။
တံ ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ ထိုမကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော သူတော်ကောင်းကိုလည်းကောင်း။
န ခေါ ပဿာမိ၊ မြင်တော်မမူ။
ဣတိ၊ ဤသို့သော အကြံအစည်သည်။
( အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တဿ မယှံ၊ ထိုငါဘုရားမှာ။
ဧတံ၊ ဤအကြံအစည်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြန်ပြီ။
( ကိန္တိ အဟောသိ) ယွာယံ ( ယော အယံ) ဓမ္မော၊ အကြင်လောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးကို။
မယာ၊ ငါသည်။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်ဝောာ်မူအပ်ပြီ။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
တမေဝ ဓမ္မံ၊ ( ငါသိမြင်အပ်ပြီးသော) ထိုလောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးကိုသာလျှင်။
ပ။
ဥပနိဿာယ၊ ၍။
ယံနူနဝိဟရေယျံ၊ နေရပါမူ ကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့သော အကြံအစည်သည်။
( အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြန်ပြီ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထ ခေါ၊ အကြံအစည်ဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။
သဟမ္ပတိ၊ သဟမ္ပတိ မည်သော။
ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မာသည်။
စေတသာ၊ သူ၏စိတ်ဖြင့်။
မမ၊ ငါဘုရား၏။
စေ တောပရိဝိတက္ကံ၊ စိတ်အကြံအစည်ကို။
အညာယ၊ သိ၍။
ဗလဝါ၊ အားကောင်းသော။
ပုရိသော၊ ယောကျာ်းသည်။
သမိဉ္ဇိတံ၊ ကွေးထားအပ်ပြီးသော။
ဗာဟံ၊ လက်မောင်းကို။
ပသာရေယျ သေယျထာပိ နာမဝါ၊ ဆန့်တန်းလိုက်ရာသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ပသာရိတံ၊ ဆန့်တန်းထားအပ်ပြီးသော။
ဗာဟံ၊ ကို။
သမိဉ္ဇေယျ သေယျထာပိ နာမ ဝါ၊ ကွေးလိုက်ရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဧဝမေဝံ၊ ဤနည်းအသွင် လျင်မြန်စွာပင်။
ဗြဟ္မလောကေ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်၌။
အန္တရဟိတော၊ ကွယ်ပျောက်သည်။
( ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
မမ၊ ငါဘုရား၏။
ပုရတော၊ ရှေ့တော်မှောက်၌။
ပါတုရဟောသိ၊ ထင်းရှားပေါ်လာပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
သဟမ္ပတိ၊ သော။
ဗြဟ္မာ၊ သည်။
ဧကံသံ ( ဧကသ္မိံ အံသေ)၊ တစ်ခုသော လက်ဝဲဘက် ပခုံးပေါ်၌။
ဝါ၊ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌။
ဥတ္တရာသင်္ဂံ၊ အပေါ်ရုံခြုံထည်ကို။
ကရိတွာ၊ တင်ထား၍။
ဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာဘက်ဖြစ်သော။
ဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းကို။
ပထဝိယံ၊ မြေပေါ်၌။
နိဟန္တွာ၊ ထောက်၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
( အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုငါဘုရားရှိရာအရပ်သို့။
အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။
ပဏာမေတွာ၊ ချီမြှောက်၍။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်သနည်းဟူမူ။)
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံ၊ ဤအကြံအစည်တော်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ကြံစည်သည့်အတိုင်း သင့်မြတ်လှပါပေ၏။
သုဂတ၊ ကောင်းသောစကားကို မိန့်ဆိုတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံ၊ ဤအကြံအစည်တော်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကြံစည်သည့်အတိုင်း မှန်ကန်လှပါပေ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အတီတံ၊ လွန်ခဲ့ပြီးသော။
အဒ္ဓါနံ၊ အချိန်ကာလ၌။
ဝါ၊ အချိန်ကာလတုန်းက။
အရဟန္တော၊ ကိလေသာကင်းဝေးသဖြင့် ရှိခိုးဦးခိုက် အပူဇော်ခံယူတော်မူထိုက်ကုန်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ အမှားမပါ, မှန်စွာပိုင်နိုင်, ကိုယ်တိုင်စထွင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကျန်ကြွင်းမရှိသိမြင်တော်မူကုန်သော။
ယေပိ တေ ဘဂဝန္တော၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားတို့သည်လည်း။
အဟေသုံ၊ ပွင့်ထွန်းတော်မူခဲ့ကြကုန်ပြီ။
တေပိ ဘဂဝန္တော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားတို့သည်လည်း။
ဓမ္မံယေဝ၊ လောကုတ္တရာ တရားတော်ကိုသာလျှင်။
သက္ကတွာ။
ပ။
ဝိဟရိံ သု၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူခဲ့ကြပါကုန်ပြီ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အနာဂတံ၊ နောင်လာလတ္တံ့သော။
အဒ္ဓါနံ၊ အချိန်ကာလ၌။
အရဟန္တော၊ ကုန်သော။
သမ္မာသမ္ဗဒ္ဓေါ၊ ကုန်သော။
ယေပိ တေ ဘဂဝန္တော၊ လည်း။
ဘဝိဿန္တိ၊ ပွင့်ထွန်းတော်မူကြ ကုန်လိမ့်ဦးအံ့။
တေပိ ဘဂဝန္တော၊ လည်း။
ပ။
ဝိဟရိဿန္တိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူကြကုန်လိမ့်အံ့။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
အရဟံ၊ ကိလေသာကင်းဝေးသဖြင့် ရှိခိုးဦးခိုက် အပူဇော်ခံယူတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ တော်မူသော။
ဘဂဝါပိ၊ ရှင်တော်မြတ်ဘုရားသည်လည်း။
ဓမ္မံယေဝ၊ သာလျှင်။
ပ။
ဝိဟရတု၊ သီတင်းသုံး နေတော်မူပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
( အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
သဟမ္ပတိ၊ သဟမ္ပတိမည်သော။
ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မာသည်။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဝတွာ၊ လျှောက်ထားပြီး၍။
အထ၊ လျှောက်ထားပြီးသည့်နောက်၌။
အပရံ၊ အခြားတစ်မျိုးသော။
ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
( ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားသနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဟမ္ပတိ၊ သဟမ္ပတိမည်သော။
ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မာသည်။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဝတွာ၊ လျှောက်ထားပြီး၍။
မံ၊ ငါဘုရားကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုးပြီး၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။
ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
တတ္ထေဝ၊ ထိုငါ၏ ရှေ့မှောက်၌သာလျှင်။
အန္တရဓာယိ၊ ကွယ်ပျောက်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဗြဟ္မုနော၊ သဟမ္ပတိဗြဟ္မာ၏။
အဇ္ဈေသနံစ၊ တိုက်တွန်းတောင်းပန် ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
အတ္တနော၊ ငါဘုရားအား။
ပတိရူပံ စ၊ သင့်လျော်သည် အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။
ဝါ၊ သိတော််မူခြင်းကြောင့်။
ယွာယံ ( ယော အယံ) ဓမ္မော၊ အကြင်လောကုတ္တရာတရားကိုးပါးကို။
မယာ၊ ငါသည်။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်တော်မူအပ်ပြီ။
ပ။
ဝိဟာသိံ၊ နေတော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ၊ ထို့အပြင်။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
သံဃောပိ၊ သံဃာဝောာ်သည်လည်း။
မဟတ္တေန၊ များသည်အဖြစ်နှင့်။
( ရတ္တညူမဟတ္တ စသော လေးပါးဖြင့် ပြန့်ပွားများပြားသည်အဖြစ်နှင့်) သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
မေ၊ ငါ၏။
သံဃေပိ၊ သံဃာတော်၌လည်း။
ဂါရဝေါ၊ လေးစားသည်၏ အဖြစ်သည်။
( ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။)
ဣတိ ( အဝေါစ) ။
ပဌမံ။