ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုဝိဒူရဝိဒူရာနိ၊ အလွန်ဝေးကွာလှ, အလွန်ဝေးကွာလှသော အရာတို့သည်။
ဝါ၊ အလွန့်အလွန် ဝေးကွာလှသော အရာတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း ။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နဘဉ္စ၊ ကောင်းကင်သည်လည်းကောင်း။
ပထဝီ စ၊ မြေကြီးသည် လည်းကောင်း။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ဣဒံ၊ ဤကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။
သုဝိဒူရဝိဒူရေ၊ အလွန်ဝေးကွာလှ, အလွန်ဝေးကွာလှသော အရာမည်၏။
[အချင်းချင်းဆက်စပ်၍ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မနီးစပ်သောအရာမည်၏ဟူလို။
ဤ၌ ပဌမာသိဝိဘတ်ကို ဧပြု၍ ' ဝိဒူရေ’ဟု ရှိသည်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမုဒ္ဒဿ၊ သမုဒ္ဒရာ၏။
သြရိမံ၊ ဤမှာဘက်၌ဖြစ်သော။
တီရဉ္စ၊ ကမ်းသည်လည်းကောင်း။
ပါရိမံ၊ ဟိုမှာဘက်၌ဖြစ်သော။
တီရဉ္စ၊ ကမ်းသည်လည်းကောင်း။
(အတ္ထိ) ဣဒံ၊ ဤသမုဒ္ဒရာ၏ ဤဘက်ကမ်းနှင့် ဟိုဘက်ကမ်းသည်။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။
သုဝိဒူရဝိဒူရေ၊ မည်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော စ၊ အကြင်အရပ်မှလည်း။
ဝေရောစနော၊ နေသည်။
အဗ္ဘုဒေတိ၊ တက်၏။
ဝါ၊ ထွက်၏။
ယတ္ထ စ၊ အကြင်အရပ်၌လည်း။
(ဝေရော စနော၊ သည်။)
အတ္ထံ၊ ကွယ်ပျောက်ခြင်းသို့။
ဝါ၊ ဝင်ခြင်းသို့။
တိ၊ ရောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤနေထွက်ရာအရပ်နှင့် နေဝင်ရာအရပ်သည်။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။
ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သတံ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏။
ဓမ္မော စ၊ (၃၇)ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယတရားသည်လည်းကောင်း။
အသတံ၊ သူယုတ်မာတို့၏။
ဓမ္မော စ၊ (၆၂)ပါးသော မိစ္ဆာအယူတရားသည်လည်းကောင်း။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ဣဒံ၊ ဤသူတော်ကောင်းတရားနှင့် သူယုတ်မာတရားသည်။
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သော။
သုဝိဒူရဝိဒူရေ၊ မည်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုဝိဒူရ ဝိဒူရာနိ၊ အရာတို့သည်။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးမျိုးတို့တည်း။
ဣတိ(အဝေါစ။)
နဘဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
ပထဝီ စ၊ လည်းကောင်း။
ဒူရေ၊ ဝေးကွာလှ၏။
သမုဒ္ဒဿ၊ ၏။
ပါရံ၊ ဟိုဘက်ကမ်းသည်။
ဒူရေ၊ ဤဘက်ကမ်းမှ ဝေးကွာလှ၏။
ယတော စ၊ အကြင်အရပ်မှလည်း။
ဝေရောစနော၊ သည်။
အဗ္ဘုဒေတိ၊ ထွက်၏။
ယတ္ထ စ၊ အကြင်အရပ်၌လည်း။
ပဘင်္ကရော၊ အရောင်အလင်းကိုပြုတတ်သော နေသည်။
အတ္ထံ၊ ဝင်ခြင်းသို့။
ဧတိ၊ ရောက်၏။
တံ၊ ထိုနေထွက်ရာနှင့် နေဝင်ရာ အရပ်ကို။
ဒူရေ၊ ဝေးကွာ၏ဟူ၍။
အာဟု၊ ဟောတော်မူကြကုန်၏။
[တဒါဟု၊ တံ+အာဟု။]
သတံ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏။
ဓမ္မံ စ၊ (၃၇)ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယတရားကိုလည်းကောင်း။
အသတံ၊ သူယုတ်မာတို့၏။
ဓမ္မံ စ၊ (၆၂)ပါးသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတရားကိုလည်းကောင်း။
တတော၊ ထိုကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးစသည်တို့ ဝေးကွာသည်ထက်။
ဟဝေ၊ စင်စစ်။
ဒူရတရံ၊ သာ၍ ဝေးကွာ၏ဟူ၍။
ဝဒန္တိ၊ ဟောတော်မူကုန်၏။
သတံ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏။
သမာဂမော၊ မိတ်ဖွဲ့ ပေါင်းသင်း ဆက်ဆံခြင်းသည်။
အဗျာယိကော
၁။**အဗျာယိက။ ။ ဗျာယ၊ ဝိ+အာယ။ အယနံ အာယော= ဖြစ်ခြင်း။ နအာယော ဗျာယော= မဖြစ်ခြင်း၊ ဝါ= ကွဲကွာပျက်စိးခြင်း၊ န ဗျာယော အဗျာယော= မပျက်စီးခြင်း၊ အဗျာယော အဿ အတ္ထီတိ အဗျာယိကော= မကွဲကွာမပျက်စီးခြင်းရှိသော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှု။
၊ မကွဲကွာ မပျက်စီးခြင်းသဘော ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။
(ဇီဝိတံ၊ အသက်သည်။)
တိဋ္ဌေယျ
၂။ယာဝမ္ပိ တိဋ္ဌေယျာ တိ ယတ္တကံ ကာလံ ဇီဝိတံ တိဋ္ဌေယျ၊ တတ္တကံ ကာလံ တထေဝ ဟောတိ၊ န ဇီရတိ သပ္ပုရိသေဟိ မိတ္တဘာဝေါ။ အသီတိ နိပါတ်၊ မဟာသုတသောမဇာတ် အဋ္ဌကထာ၊ ( ဇာ၊ ဋ္ဌ၊မ-၅၅၀)
၊ တည်ရှိနေရာ၏။
(တာဝ၊ ထိုအသက်တည်ရှိ နေသမျှကာလပတ်လုံး။)
တထေဝ၊ ထိုရှေးကအတိုင်း မကွဲကွာသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အသတံ၊ တို့၏။
သမာဂမော၊ သည်။
ခိပ္ပံ ဟိ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
ဝေတိ(ဝိ+ဧတိ)၊ ကွဲကွာပျက်စီး၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သတံ၊ တို့၏။
ဓမ္မော၊ သည်။
အသဗ္ဘိ၊ သူယုတ်မာတို့မှ။
ဝါ၊ သူယုတ်မာတို့၏ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတရားမှ။
အာရကာ၊ ဝေးကွာလှ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
သတ္တမံ။