Issues
Select Version
Dhammosadha_China
中文
IAPT教学专用译文
中文
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
nissaya翻译
简体中文
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Bhikkhupadabhājanīyavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ဣဒါနိ၊ စတုဗ္ဗိဓ ဝိနယကထာ စသည်ကို ဖွင့်ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ သိက္ခာပဒ ဝိဘင်္ဂဿ၊ သိက္ခာပုဒ်ဝိဘင်း၏။ (သိက္ခာပုဒ်တွင် ပါဝင်သောပုဒ်တို့ကို အကျယ်ဝေဖန်ကြောင်း ပဒဘာဇနီ၏။) အတ္ထံ၊ ကို။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ န်အံ့။
ယော ပနာတိ ယော ယာဒိသော တိ အာဒိ၊ အစရှိသော။ ယံ၊ အကြင်စကားတော်ကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
ဧတ္ထ၊ အစကားရပ်၌။ ယော ပနာတိ၊ ပုဒ်သည်။ ဝိဘဇိတဗ္ဗပဒံ၊ အကျယ် ဝေဖန်ထိုက်သော ပုဒ်တည်း။ [အဋ္ဌကထာ၌ ဤပုဒ်မျိုးကို "သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ"ဟု ခေါ်သည်။]
ယော ယာဒိသောတိ အာဒီနိ၊ ပုဒ်တို့သည်။ တဿ၊ ထို ယောပနပုဒ်၏။ ဝါ၊ ကို။ ဝိဘဇနပဒါနိ၊ အကျယ်ဝေဖန်ကြောင်း ပုဒ်တို့တည်း။ [အဋ္ဌကထာ၌ ဤပုဒ်မျိုးကို အကျယ်ဖွင့်ပြကြောင်း "သံဝဏ္ဏနာ"ဟု ခေါ်သည်။] [ဝိဘဇီယန္တိ ဧတေဟီတိ ဝိဘဇနနာနိ (ပဒါနိ)။]
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ယောယာဒိသော အစရှိသော ဝိဘဇနပုဒ်တို့၌။ [ယသ္မာ၏ အပြင်ဘက်ကနေသောကြောင့် တသ္မာ၏ အပြင်ဘက်က ယောသဒ္ဒမေဝ ၌ စပ်။ ယော ဇနာ၌ "ဧတ္ထတိ ယောပနာဒီသု ပဒေသု" ဟု စွဲ၏။ စဉ်းစားပါ။] ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပနာတိ၊ ပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ အနက်မရ နိပါတ်မျှသာတည်း။ [မတ္တသဒ္ဒါကြောင့် အနက်လုံးဝမရှိ ဟုမှတ်။]
ယောတိ၊ သည်။ အတ္ထပဒံ၊ အနက်ကိုဟောသော ပုဒ်တည်း။
တဉ္စ၊ ထို ယောဟူသော ပုဒ်သည်လည်း။ အနိယမေန၊ မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု သတ်မှတ်ခြင်း မရှိသောအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သာမညကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ယော ဟူသောပုဒ်၏ အနိယမ အားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်သာမညကို ပြသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) တဿ၊ ထိုယောဟူသော ပုဒ်ကို။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍) အနိယမေန= ဖြင့်။ ပုဂ္ဂလဒီပကံ၊ သော။ ယောသဒ္ဒမေဝ၊ ယောသဒ္ဒါကိုသာ။ အာဟ၊ မူပြီ။
တသ္မာ ယသ္မာ ဧတ္ထ။ ။ ဤတသ္မာ၏ စွဲနက်သည် ရှေ့ယသ္မာဝါကျရှိ အနက်များပင်တည်း၊ "တသ္မာတိ-ယသ္မာ ပန သဒ္ဒံ အပနေတွာ အနိယမေန ပုဂ္ဂလဒီပကံ ယော သဒ္ဒမေဝ အာဟ၊ တသ္မာ" ဟူသော ဋီကာ၌လည်း ရှေ့ဝါကျ၏ အနက်ကိုပင် ချုံး၍ ဖွင့်သည်။ [ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ ယော သဒ္ဒေ။] ၊ ကြောင့်။ (အနက်မရှိသော ပနသဒ္ဒါကို ဖယ်ရှား၍ အနိယမအားဖြင့် ပုဂ္ဂလဒီပက ယောသဒ္ဒါကိုသာ မိန့်တော်မူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ဧတ္ထ၊ ဤ ယောဟူသောသဒ္ဒါ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ကိံ)။ ယောပနာတိ၊ ကား။ ယော၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ပန၊ ဆက်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယောကောစိ နာမ ယောကောစိ။ ။ယ-ပါလျှင်“အကြင်”ဟု ပေးရိုးရှိသော်လည်း ထို အကြင်ဟူသော အနက်ကား လိုရင်းမဟုတ်ပါ၊ “အမှတ်မထား တစ်ပါးပါး"ဟူသော အနိယမ အနက်သာ လိုရင်း ဖြစ်ပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ယောကို “ယောကောစီတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ” ဟု ဥဇုကတ္ထဖွင့်ပြသည်။ ၊ ယောကောစိမည်သော။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အတ္ထိ) သော၊ ထို ယောကောစိမည်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဝဿံ၊ မချွတ်ဧကန်။ လိင်္ဂယုတ္တ။ ပေ။ ဝယေသု၊ အသွင်သဏ္ဌာန်ဟူသော အခြင်းအရာ ယှဉ်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာ, ဇာတ်ဟူသော အခြင်းအရာ, အမည်ဟူသော အခြင်းအရာ, အနွယ်ဟူသော အခြင်းအရာ, အလေ့အကျင့်ဟူသော အခြင်းအရာ, နေကြောင်းဟူသော အခြင်းအရာ, ကျက်စားရာဟူသော အခြင်းအရာ, အရွယ်ဟူသော အခြင်းအရာတို့တွင်။ ဧကန၊ တစ်ပါးပါးသော။ အာကာရေန၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ( တစ်ပါးပါးသော အခြင်းအရာ အားဖြင့် ထင်ရှားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) တံ၊ ထို ယောကောစိ မည်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တထာ၊ ထို အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဉာပေတုံ၊ သိစေခြင်းငှာ။ တံ ပဘေဒံ၊ ထို လိင်္ဂစသော အထူးအပြားကို။ ပကာသေန္တော၊ မူလိုသည်။ (ဟုတွာ)။ ယာဒိသောတိအာဒိံ အာဟ။
တတ္ထ၊ ထို ယာဒိသော အစရှိသော စကားရပ်၌။ ယာဒိသောတိ၊ ကား။ လိင်္ဂဝသေန၊ အသွင်သဏ္ဌာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယာဒိသော ဝါ၊ အကြင်သူကဲ့သို့ ရှုအပ်သည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တာဒိသော ဝါ၊ ထိုသူကဲ့သို့ ရှုအပ်သည် မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။
ဒီဃော ဝါ၊ အရပ် ရှည်သူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ရာဿော ဝါ၊ အရပ် ပုသူမူလည်း။ ဟောတု။ ကာဠော ဝါ၊ အရေအဆင်း မည်းသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဩဒါတော ဝါ၊ အရေအဆင်း ဖြူသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ မဂ္ဂုရစ္ဆဝိ ဝါ မဂ္ဂုရစ္ဆဝိ။ ။ စာအုပ်များ၌ “မင်္ဂုရ”ဟု တွေ့ ရ၏၊ “ကြမ်ပိုး”ဟုလည်း နိဿယ ပေးကြ၏၊ ကြမ်းပိုး၌ အရေ မထင်ရှားပါ။ “ဆဝိ - အရောင်”ဟု ဆိုပြန်လျှင်လည်း အချို့ ကြမ်းပိုးသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော် အရောင်ရှိ၍ သွေးဝနေသော ကြမ်းပိုးကား နီရောင် အဆင်းရှိရကား မသေချာပါ၊ “ ငါးခူ ”ဟူသော အနက်ကို ဟောသော မဂ္ဂုရ သဒ္ဒါရှိ၏၊ ထို ငါးခူ၌သာ အရေ ထင်ရှား ရှိ၏ထို့ကြောင့် “မဂ္ဂုရစ္ဆဝိ”ဟု ပါဌ်မှန်ထင်သည်၊ မဂ္ဂုရဿ+ ဆဝိဝိယ ဆဝိ ယဿာတိ မဂ္ဂုရစ္ဆဝိ။ ၊ မမည်းမဖြူ ငါးခူအရေ အဆင်းနှင့်တူသော အရေအဆင်း ရှိသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ [“အသားမည်းသူ” စသည်ဖြင့် ခေါ်လေ့ရှိသော်လည်း အသားသည် အမြဲနီ၏။ အရေသာ “အမည်း” စသည်ဖြင့် ကွဲပြားသည်။] ကိသောဝါ၊ ကြုံလှီသူမူလည်း။ ဝါ၊ ပိန်သူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ထူလော ဝါ၊ ဆူဖြိုးသူမူလည်း။ ဝါ၊ ဝသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဣတိ အတ္ထာ၊ နက်။
ယထာယုတ္တောတိ ယထာယုတ္တော။ ။ ယထာသဒ္ဒါသည် ဝိစ္ဆာအနက်ဟောတည်း၊ ထို့ကြောင့် “ယေန ယေန + ယုတ္တော ယထာယုတ္တော”ဟု ပြု၊ ယထာဇစ္စော- စသည်၌ကား “ယံ ယံ +ဇဂ္ဂံ (ယာ ယာ+ ဇာတိ) ယဿာတိ ယထာဇစ္စော"စသည်ပြု။ ၊ ကား။ ယောဂဝသေန၊ အားထုတ်အပ်သော အလုပ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယေန ဝါ တေန ဝါ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အလုပ်နှင့် မူလည်း။ ယုတ္တော၊ ယှဉ်သူသည်။ ဟောတု၊ ဖြစ်စေ။
နဝကမ္မယုတ္တော ဝါ နဝကမ္မတ္တော။ ။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အသစ်အသစ်ပြုအပ်သော အလုပ်ကို“နဝကမ္မ” ဟုခေါ်၏၊ ထိုသို့ အလုပ်များနေသူကို “နဝကမ္မယုတ္တ”ဟုခေါ်၊ ဂန္ထဓုရ, ဝိပဿနာဓုရတွင် မပါဝင်သော အလုပ်ဟူသမျှကို နဝကမ္မတွင်သွင်း၍ ရဟန်းဟူသမျှ ဂန္ထဓုရ၊ ဝိပဿနာဓုရ, နဝကမ္မ,ဟု အလုပ် ၃မျိုးဖြင့် သိမ်းယူသည်။ ၊ အသစ် အသစ် ပြုအပ်သောအလုပ်နှင့် ယှဉ်သူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဥဒ္ဒေသယုတ္တော ဝါ၊ စာပေသင်ပြ ပို့ချခြင်းအလုပ်နှင့် ယှဉ်သူမူလည်း။ ဟောတု။ [ဤစကားဖြင့် ဂန္ထဓုရ အားထုတ်နေသူကို ပြ၏။] ဝါသဓုရယုတ္တော ဝါ ဝါသဓုရယုတ္တော။ ။ “ဝိပဿနာဓုရယုတ္တော”ဟု ဋီကာဖွင့်၏၊ “ဝတ္ထဂန္ဓေဃရ ဝါသော”ဟူသော (၁၁၁၉)အဘိဓာန်၌ ဂန္ဓအနက်ပါ၏၊ “ဘာဝိတံ ဝါသိတံ-ထုံအပ်”ဟုလည်း (၃၀၇) အဘိဓာန်၌ရှိ၏ ၊ ဓုရသဒ္ဒါသည် လုံ့လဟူသောအနက်ကို ဟော၏၊ ဤနေရာ၌ ကြိုးကြိုးစားစား ပြုလုပ်အပ်သော အလုပ်ကိုဓုရဟု ခေါ်ပါ၊ ဝါသော ယေဝ + ခုရော ဝါသဓုရော၊ တေန +ယုတ္တော သခုရယုတ္တော“မိမိစိတ်ကို ထုံမွမ်းကြောင်းဖြစ်သော ကြိုးကြိုးပမ်းပမ်း အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာအလုပ်နှင့် ယှဉ်သူ”ဟူလို။ [ရှေးနိဿယများ၌ “ဝိပဿနာဖြင့်နေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော ဓုရနှင့် ယှဉ်သည်မူလည်း”ဟု ပေးကြ၏။] ၊ မိမိစိတ်ကို ထုံမွမ်းကြောင်းဝိပဿနာ ဓုရနှင့် ယှဉ်သူမူလည်း။ ဟောတု။ [ ဤ စကားဖြင့် ဝိပဿနာဓုရ အားထုတ်နေသူကို ပြသည်] ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
**ယထာဇစ္စောတိ**၊ ကား။ ဇာတိဝသေန၊ ဇာတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယံ ဇစ္စော ဝါ ယံဇစ္စော။ ။ “ယာ+ဇာတိ အဿာတိ ယံဇာတိ၊ (ပုဂ္ဂလော၊) ယံဇာတိဧဝ ယံ ဇစ္စော၊ သကတ္တေယပစ္စယော”ဟု ယောဇနာဆို၏၊ သို့သော် သမာသ်ပြီးသော ဇာတိပုဒ်နောင် ကပစ္စည်း သက်လေ့ရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း, “ဇစ္စဗဓိရော”စသည်ဖြင့် ဇပုဒ်ကိုတွေ့ ရသောကြောင့် လည်းကောင်း၊ “ဇာတိယေဝ၊ ဇဂ္ဂံ”ဟု ပထမပြုပြီးမှ “ယံ+ဇဂ္ဂံ သာ၍သဘာဝကျမည် ထင်သည်၊ တံဇစ္စာ၌လည်း နည်းတူ။ ၊ အကြင်ဇာတ်ရှိသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တံ ဇစ္စော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။
ခတ္တိယော ဝါ၊ ဇာတ်အားဖြင့် မင်းသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဗြာဟ္မဏော ဝါ၊ ဇာတ်အားဖြင့် ပုဏ္ဏားသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဝေဿာ ဝါ၊ ဇာတ်အားဖြင့် လယ်ထွန်ကုန်ရောင်း နွားကျောင်းသူ မူလည်း။ ဟောတု။ သုဒ္ဓေါ ဝါ၊ ဇာတ်အားဖြင့် သုဒ္ဒသည်မူလည်း။ ဟောတု။ [ဤစကားဖြင့် ဇာတ် ၄ မျိုးကိုပြသည်။] ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ယထာနာမောတိ၊ ကား။ နာမဝသေန၊ နာမည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ နာမောဝါ၊ အကြင် နာမည်ရှိသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တထာနာမော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ [“ယံ နာမော ဝါ တံ နာမော ဝါ” ဟု ရှိလျှင် သာ၍ ကောင်းသည်။]
ဗုဒ္ဓရက္ခိတောဝါ၊ ဗုဒ္ဓရက္ခိတမည်သူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဓမ္မရက္ခိတော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ သံဃရက္ခိတော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ ဣတိ အက္ကော၊ နက်။
ယထာဂေါတ္တောတိ၊ ကား။ ဂေါတ္တဝသေန၊ အနွယ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယထာဂေါတ္တော ဝါ၊ အကြင်အနွယ်ရှိသူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တထာ ဂေါတ္တော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ [ ဤမှ နောက်၌ရှိသောပုဒ်သည် အပိုသာ။ ရှေ့၌လည်း ဤပုဒ်မျိုးမပါခဲ့။ ]
ကစ္စာယနော ဝါ၊ အနွယ်အားဖြင့် ကစ္စာယနမည်သူမူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဝါသိဋ္ဌော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ ကောသိယော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [“ကစ္စာယန အမည်ရှိသူ”စသည်ဖြင့် မပေးနှင့်။ အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ် မဟုတ်ဂေါတ္တတဒ္ဓိတ်။]
ယထာသီလောတိ၊ ကား။ သီလေသု၊ ပင်ကိုအလေ့တို့တွင်။ [သီလေသူတိ၊ ပကတီသု။] ယထာသီလော ဝါ၊ အကြင် အလေ့ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တထာသီလော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။
နဝကမ္မသီလော ဝါ၊ အသစ်အသစ် ပြုအပ်သောအလုပ်ကို ပြုခြင်းအလေ့ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဥဒ္ဒေသ သီလောဝါ၊ စာပေသင်ပြပို့ချခြင်း အလေ့ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဝါသဓုရသီလော ဝါ၊ မိမိစိတ်ကို ထုံမွမ်းကြောင်းဖြစ်သော ဝိပဿနာဓုရကို အားထုတ်ခြင်း အလေ့ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ယထာဝိဟာရီတိ၊ ကား။ ဝိဟာရေသုပိ၊ နေကြောင်းအလုပ်တို့တွင်လည်း။ ယထာဝိဟာရီ ဝါ၊ အကြင်အလုပ်ဖြင့် နေခြင်းရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တထာဝိဟာရီ ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု။
နဝကမ္မဝိဟာရီ ဝါ၊ နဝကမ္မဖြင့်နေခြင်း ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဥဒ္ဒေသဝိဟာရီ ဝါ၊ စာပေသင်ပြ ပို့ချခြင်းဖြင့် နေခြင်း ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဝါသဓုရဝိဟာရီ ဝါ၊ မိမိစိတ်ကို ထုံမွမ်းကြောင်းဖြစ်သော ဝိပဿနာဓုရဖြင့် နေခြင်းရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ယထာဂေါစရောတိ၊ ကား။ ဂေါစရေသုပိ၊ ကျက်စားရာတို့တွင်လည်း။ ယထာဂေါစရော ဝါ၊ အကြင် ကျက်စားရာ ရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တထာဂေါစရော ဝါ၊ မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။
နဝကမ္မဂေါစရော ဝါ၊ အသစ် အသစ် ပြုအပ်သောအလုပ် ဟူသော ကျက်စားရာရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဥဒ္ဒေသဂေါစရော ဝါ၊ စာပေသင်ပြ ပို့ချခြင်းဟူသော ကျက်စားရာရှိသည် မူလည်း။ ဟောတု။ ဝါသဓုရဂေါစရော ဝါ၊ မိမိစိတ်ကို ထုံမွမ်းကြောင်း ဖြစ်သော ဝိပဿနာဓုရဟူသော ကျက်စားရာရှိသည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
ထေရော ဝါတိ အာဒီသု၊ ထေရောဝါအစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ (အတ္တော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။ ) ဝယောဝုဍ္ဎဒီသု၊ အရွယ်အားဖြင့် ကြီးရင့်သူ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် တို့တွင် ယော ဝါ သော ဝါ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။
ပရိပုဏ္ဏဒသဝဿတာယ၊ ပြည့်သော ဆယ်ဝါရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ထေရော ဝါ၊ ဆယ်ဝါရပြီ, ထေရ်သည် မူလည်း။ ဟောတု၊ စေ။ [ ဆယ်ဝါရလျှင် ထေရ်, ဝါ ၂ဝ ရလျှင် မဟာထေရ်၊ ဟု ခေါ်သည်။ ] ဥုနပဉ္စဝဿတာယ၊ ယုတ်လျော့သော ၅ ဝါရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နဝေါ ဝါ၊ ၅ ဝါမကြွယ်, သီတင်းငယ်သည်မူလည်း။ ဟောတု။ အတိရေကပဉ္စဝဿတာယ၊ လွန်သော ၅ ဝါရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ အဖြစ်ကြောင့်။ မဇ္ဈိမောဝါ၊ ၅ ဝါထက် လွန်သည်၏ ၅ ဝါပြည့်မြောက်, ဆယ်ဝါအောက်ငယ်, အလယ် အလတ်သည်မူလည်း။ ဟောတု။ ဣတိ အတ္ထော။
အထ ခေါ၊ စင်စစ်ကား။ သဗ္ဗောဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဧသော၊ ဤရဟန်းကို။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၏အနက်ေ ယော ပနာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခုနိဒ္ဒေသေ၊ ဘိက္ခုနိဒ္ဒေသ၌။ (အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။) ဘိက္ခတိ၊ တောင်းတတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခုကော၊ ကမည်၏။
လဘ န္တောဝါ၊ ရသည်မူလည်းဖြစ်စေ။ အလဘန္တော ဝါ၊ စေ။ အာရိယာယ အာရိယာယ ယာစနာယ။ ။ “ဥဒ္ဒိဿ အရိယာတိဋ္ဌန္တိ,ဒသာ အရိယာန ယာစနာ- အရိယာတို့သည် ဆွမ်းကို ရည်မှန်း၍ ရပ်ကြကုန်၏၊ ဤဆွမ်းရပ်ခြင်းသည် အရိယာတို့၏ တောင်းခြင်းပင်”ဟု ဟောတော်မူအပ်သည့်အတိုင်း ဆွမ်းကိုမှန်း၍ ရပ်ခြင်းကို “အာရိယ+ယာစနာ”ဟု ဆိုသည်၊ သူတောင်းစားတို့ကဲ့သို့ “ပေးပါ ပေးပါ”ဟု တောင်းခြင်းမဟုတ်-ဟူလို၊ 'အရိယာန်+ သာ အာရိယာ'ဟုအာ၌ ဒီဃရှိသင့်၏။] ၊ အရိ ယာတို့၏ ထုံးစံဖြစ်သော။ ယာစနာယ၊ တောင်းခြင် ဖြင့်။ ယာစတိ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [“ဘိက္ခ+ယာစနေ”ဓာတ်နက်ကိုဖွင့်သည်။]
ဗုဒ္ဓါဒီဟိ၊ ဘုရား စရှိသော သူတော်ကောင်းတို့သည်။ အဇ္ဈပဂတံ၊ ကပ်ရောက်အပ်သော။ ဘိက္ခာစရိယံ ဘိက္ခာစရိယံ။ ။ “ဉ္စဉ္စရိယံ”ဟုဋီကာဖွင့်၏၊ ဘိက္ခဓာတ်သည် ယာစနအနက်ကို ဟော၏ဥဆီဓာတ်လည်း အသက်မွေးဖို့ရန် ရှာဖွေခြင်းအနက်ကိုလည်း ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် အဓိပ္ပာယ် တူပင်တည်းစရိတဗ္ဗန္တိ စရိယံ - လှည့်လည်အပ်သောအရပ်ဘိက္ခာယ+စရိယံ ဘိက္ခာစရိယံ။ ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ လှည့်လည်အပ်သော အရပ်သို့။ ဝါ၊ ဆွမ်းခံရွာသို့ ။ အဇ္ဈပဂတတ္တာ၊ ကပ်ရောက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈူပဂတော နာမ၊ ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈူပဂတမည်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပ္ပံ ဝါ၊ တစ်ထောင်အောက် နည်းသည်မူလည်း ဖြစ်သော။ မဟန္တံ ဝါ၊ တစ်တောင်ထက်များသည်မူလည်း ဖြစ်သော။ ဘောဂက္ခန္ဓံ၊ စည်းစိမ်အစုကို။ ပဟာယ၊ ၍။ အဂါရသ္မာ၊ မှ။ (နိက္ခမိတွာ) အနဂါရိယံ၊ ရဟန်းဘောင်သို့။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ကပ်ရောက်၏။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကသိဂေါရက္ခာဒီဟိ၊ လယ်ထွန်ခြင်း နွားကျောင်းခြင်း အစရှိသော အလုပ်တို့ဖြင့်။ ဇီဝိတကပ္ပနံ၊ အသက်ကို ပြုမှုကို။ ဝါ၊ အသက်မွေးမှုကို။ ဟိတွာ၊ ၍။ လိင်္ဂသမ္ပဋိစ္ဆနေနေဝ၊ ရဟန်းအသွင်ကို ဝန်ခံခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ ဘိက္ခာစရိယံ၊ သို့။ အဇ္ဈူပဂတော အဇ္ဈပဂတတ္တာ။ ။“အနုဗ္ဘိတတ္တာ”ဟုဖွင့်၏၊ အနု-ဥဋ္ဌိတတ္တာ - အိမ်စဉ်အတိုင်း ရပ်ရသည်၏အဖြစ်ကြောင့်” ဟု အနက်ပေးထိုအဖွင့်လည်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သာဖြစ်၍ “ကပ်ရောက်တတ် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်”ဟုသာ သဒ္ဒတ္ထမှတ်။ ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ မည်၏။
ဝါ၊ တစ်နည်း။ ပရပ္ပဋိဗဒ္ဓဇီဝိကတ္တာ၊ သူတစ်ပါးတို့၌စပ်သော အသက်မွေးရ ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ [ ပရေသု + ပဋိဗဒ္ဓါ အာယတ္တာ။ - ဒသင်္ဂုတ္တရ, အက္ကောသဝဂ္ဂဋ္ဌကထာ။ “ပရေန + ပဋိဗဒ္ဓါ ”ဟု ယောဇနာ ပြုသည်ကို စဉ်းစားပါ။] ဝိဟာရမဇ္ဈေ၊ ကျောင်းတိုက်အလယ်၌။ ကာဇဘတ္တံ၊ ထမ်းပိုးတို့ဖြင့် ဆောင်ပို့ အပ်သောဆွမ်းကို။ ဘုဉ္ဇမာနောပိ၊ စားနေရသော်လည်း။ ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈပဂတော၊ ဘိက္ခာစရိယံ အစ္စုပဂတမည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ မည်၏။
ဝါ၊ တစ်နည်း။ ပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇနံ ပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇနံ။ ။ “ဇင်္ဃပိဏ္ဍိယဗလေန စရိတွာ အာလောပမတ္တံ လဒ္ဓ ဘောဇနံ၊ (မဟာဝါ, မဟာဝဂ္ဂ - တေရသကဏ်)။ အာလောပမတ္တံ အာလောပဘောဇန- တစ်လုတ်စာမျှ + ရအပ်သော+ဘောဇဉ်၊ ပိဏ္ဍိယေန- သလုံးမြင်းခေါင်းဖြင့် + စရိတွာ -၍၊ အာလောပဘောဇနံ ပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇနံ။ [“ပိဏ္ဍိယာလောပဘောဇနံ နိဿာယ လက္ခံ+ ဘောဇန် ပဗ္ဗဇ္ဇာ, တတ္ထ တေ ဥဿာဟော ကရဏီယော”ဟု ရဟန်းဖြစ်စ သြဝါဒအတိုင်း ဆွမ်းခံရသောကြောင့် “ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈပဂတော"ဟု ဆိုသည်-ဟူလို။] ၊ သလုံးမြင်းခေါင်းဖြင့် လှည့်လည်၍ တစ်လုတ်စာမျှ ရအပ်သောဆွမ်းကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရဟန်းအဖြစ်၌။ ဥဿာဟဇာတတ္တာ၊ ဖြစ်သောအားထုတ်ရခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈပဂတော၊ ဂတမည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ မည်၏။
အဂ္ဃဖဿဝဏ္ဏဘေဒေန အဂ္ဃဖဿဝဏ္ဏဘေဒေန။ ။အဂ္ဃါဒီနံ ပုရိမပကတိ ဝိဇဟနေန- အဖိုးအတွေ့ အဆင်းတို့၏ မူလသဘောကို စွန့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ( နဂိုတန်ဖိုး, နဂိုအတွေ့ .ဂိုအဆင်းကို စွန့်လိုက်ခြင်းအားဖြင့်တန်ဖိုးပျက်, အတွေ့ ပျက်, အဆင်းပျက်တော့၏။ [“ဓားဖြင့် ဖြတ်လိုက်သည့်အတွက် တန်ဖိုးပျက်” ဟူရာ၌ ရှေးခေတ်က သင်္ကန်းဖြစ်အောင် ချုပ်မှု ဆိုးမှုကို ရဟန်းများကိုယ်တိုင် ပြုရသောကြောင့် ချုပ်မှု ဆိုးမှုအတွက် တန်ဖိုး မတက်တော့၊ ဖြတ်အပ်ပြီး အဝတ်ပိုင်းနှင့် မဖြတ်အပ်သောအဝတ်တို့ တန်ဖိုးကွာပုံကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။] ၊ အဖိုး၏ပျက်ခြင်းအတွေ့၏ ပျက်ခြင်း, အဆင်း၏ ပျက်ခြင်းအားဖြင့်။ ဘိန္နံ၊ ပျက်သော။ ပဋံ၊ အဝတ်ကို။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိန္နပဋဓရော၊ ရမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုအဂ္ဃဖဿ ဝဏ္ဏဘေဒ တို့တွင် သတ္ထကစ္ဆေဒနေန၊ ဓားငယ်ဖြင့် ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့်။ အဂ္ဃဘေဒေါ၊ အဖိုး၏ပျက်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ သဟဿဂ္ဃနကောပိ၊ အဖိုး တစ်ထောင် ထိုက်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ပဋာ၊ အဝတ်သည်။ သတ္ထကေန၊ ဖြင့်။ ခဏ္ဍာခဏိကံ၊ အပိုင်းငယ် အပိုင်းကြီးဖြစ်အောင်။ ဆိန္နော၊ ဖြတ်အပ်သည်။ (သမာနော၊ သော်။) ဘိန္နဂ္ဃေါ၊ ပျက်သောအဖိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပုရိမဂ္ဃတော၊ ရှေ့အဖိုးမှ။ ဥပဍ္ဎမ္ပိ၊ ထက်ဝက်ကိုလည်း။ န အဂ္ဃတိ၊ မထိုက်တန် တော့။
သုတ္တသံသိဗ္ဗနေန၊ ချည်ဖြင့် ဆက်စပ်၍ချုပ်ခြင်းအားဖြင့်။ [သံအတွက် “ဆက်စပ်” ဟု ပေးသည်။] ဖဿဘေဒေါ၊ အတွေ့၏ ပျက်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ အတိသုခုမသမ္ဖဿောပိ၊ အလွန်နုသော အတွေ့ရှိသည် လည်းဖြစ်သော။ [“သုသမ္ဖဿာပိ၊ ကောင်းသော အတွေ့ ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော” ဟု မူကွဲ။] ပဋော၊ သည်။ သုတ္တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သံသိဗ္ဗိတော၊ ဆက်စပ်၍ ချုပ်အပ်သည်။ ( သမာနော။ ) ဘိန္နဖဿော၊ ပျက်သော အတွေ့ ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ခရုသမ္ဖဿတံ၊ ကြမ်းသောအတွေ့ ရှိသည်၏ အဖြစ် သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်တော့၏။
သူစိမလာဒီဟိ၊ အပ်၏။ အညစ်အကြေး အစ ရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝဏ္ဏဘေဒေါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
.ဟိ၊ ချဲ့။ သုပရိသုဒ္ဓေါ ပိ၊ အလွန်ဖြူစင်သည် လည်းဖြစ်သော။ ပဋာ၊ သည်။ သူစိကမ္မတော၊ အပ်ချုပ်မှုမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ သူစိမလေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဟတ္ထသေဒမလဇလ္လိကာဟိ မလဇလ္လိကာ။ ။ ဓောဝိတွာ အပနေတုံအသတ္တုဏေယျသဘာဝံ မလံ-ဖွပ်၍ မရနိုင်လောက် အောင် စွဲသော အညစ်အကြေးကို မလဟု ခေါ်၏၊ တထာ အပနေတုံ သတ္တုဏေယျသဘာဝါ ဇလ္လိကာ-ဖွပ်၍ရလောက်သော ကြေး(ဂျေး)ကို ဇလ္လိကာဟုခေါ်၏ဇလဿရေအား + အနုရုပ် လျော်သော ကြေးတည်းဇလံ၊ ဇဂ္ဂံယေဝ ဇလ္လိကာ။ ၊ လက်၏ချွေး, ဖွပ်၍ မရလောက်သော အညစ်အကြေး, ဖွပ်၍ရလောက်သော အညစ် အကြေးတို့ဖြင့် လည်းကောင်း။ အဝသာနေ၊ အဆုံး၌။ ရဇနကပ္ပကရဏေဟိ စ၊ ဆိုးရည် ဆိုးခြင်း, ကပ္ပဗိန္ဒုကို ပြုခြင်းတို့ဖြင့် လည်းကောင်း။ ဘိန္နဝဏ္ဏော၊ ပျက်သောအဆင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပကတိဝဏ္ဏံ၊ ပင်ကိုအဆင်းကို။ ဝိဇဟတိ၊ စွန့်တော့၏။
ဧဝံ၊ လျှင်။ တီဟိ၊ န်သော။ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဘိန္နပဋဓရော၊ ပျက်သောအဝတ်ကို ဆောင်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ မည်၏။ ဝါ၊ နည်း။
ဂိဝတ္ထ ဝိသဘာဂါနံ၊ လူတို့အဝတ်နှင့် သဘောမတူကုန်သော။ ကာသာဝါ နံ၊ ဖန်ရည်ဖြင့် ဆိုးအပ်သော အဝတ်တို့ကို။ ဓာရဏမတ္တေနေဝ၊ ဆောင်ခြင်းမျှဖြင့်သာလျှင်။ ဘိန္နပဋဓရော၊ ဝတ်ကြောင်များမှ ကွဲပြားထူးလီ ဖန်ရည်ဆိုးအပ်သောအဝတ်ကို ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခုမည်၏။ [ဤနည်း၌ ဘိန္နသဒ္ဒါသည် မတူ ကွဲပြားခြင်းအနက်ကို ဟော၏။]
သမညာယာတိ၊ ကား။ ပညတ္တိယာ၊ ဘိက္ခုဟူသော အမည်ပညတ်အားဖြင့်။ ဝေါဟာရေန၊ ဘိက္ခုဟူသော အခေါ်အဝေါ်အားဖြင့်။ ( ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခု မည်၏။) ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဟိ၊ ချဲ့။ သမညာယ ဧဝ သမညာယ ဧဝ။ ။ “သမံ-အညီအညွတ် + ဉာယတိ-သိအပ်၏၊ ဣတိ သမညာနှင့် အညီ အများသဘောတူ အသိအမှတ်ပြုအပ် ခေါ်ဝေါ်အပ်သော အမည်သည် “သမညာ”မည်၏ ထို့ကြောင့် “ပညတ္တိယာ” ဟုဖွင့်သည်၊ ဤပညတ္တိဟူသည် နာမည်ပညတ်ပင်တည်း။ ဇဝဖြင့် ဘိက္ခုမည်ဖို့ရန် ကောင်းသော အကြောင်းမှန်ကို ကန့် ] ၊ ဘိက္ခုဟူသော အမည် အားဖြင့်သာလျှင်။ ဧကစ္စော၊ အချို့ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘိက္ခုတိ၊ ဟူ၍။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။
တထာဟိ၊ ထို စကားမှန်၏။ နိမန္တနာဒိမှိ၊ ပင့်ဖိတ်ခြင်း အစရှိ သောကိစ္စ၌။ ဘိက္ခုသု၊ တို့ကို။ ဂဏီယမာနေသု၊ ရေတွက်အပ်ကုန်လသော်။ သာမဏေရေပိ၊ တို့ကိုလည်း။ ဂဟေတွာ၊ ဘိက္ခု၌သွင်းယူ၍။ သတံ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတစ်ရာတို့။ သဟဿံ ဘိက္ခု၊ တို့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကြကုန်၏။
ပဋိညာယာတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ပဋိဇာနနေန၊ ဘိက္ခုဟု ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့်။ (ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခုမည်၏။) ဟိ၊ ချဲ့။ ပဋိညာယပိ၊ ဘိက္ခုဟု ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့်လည်း။ [ ပိ၊ ဖြင့် သမညာယကို ပေါင်း။ ] ဧကစ္စော၊ သည်။ ဘိက္ခုတိ၊ ဟူ၍။ ပညာယတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထို ပဋိညာယဘိက္ခု၏။ [သမ္ဘဝေါ၊ ၌ စပ်။] ဧတ္ထ၊ ဤ အရပ်၌။ ကော၊ အဘယ်သူနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးအပ်သော်။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အဟံ၊ သည်။ ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခုတည်း။ ဣတိ ဧဝမာဒီသု၊ ဤသို့အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ သမ္ဘဝေါ၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ အယံ၊ ဤ အဟံ ဘိက္ခု ဟု ဝန်ခံခြင်းသည်။ အာနန္ဒတ္ထေရေန၊ သည်။ ဝုတ္တတ္တာ ဝုတ္တတ္တာ။ ။“အဟံ အာဝုသော ဘိက္ခု"ဟု ပြခဲ့သော စကားသည် အင်္ဂုတ္တရ ဒသကနိပါတ, ဥပါလိဝဂ္ဂကောကနုဒသုတ်၌လာသော စကားတည်း၊ ထိုစကားသည် အရှင် အာနန္ဒာ၏ ပဋိညာဉ်စကားဖြစ်သောကြောင့် “ဓမ္မိကာ - တရားအားလျော်သော (ပြောသည့်အတိုင်း ဟုတ်မှန်သော)+ ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည်"ဟူလို။ ၊ ပြောဆို အုပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဓမ္မိကာ၊ တရားအားလျော်သော။ (အစစ်အမှန် ဖြစ်သော။) ပဋိညာ၊ ဝန်ခံခြင်းတည်း။
ပန၊ ဗျတိရိုက်ကား။ ရတ္တိဘာဂေ၊ ၌။ ဒုဿီလာပိ၊ တို့သည်လည်း။ ပဋိပထံ ပဋိပထံ အာဂစ္ဆန္တေန။ ။ ယခုစာအုပ်များ၌ ဒုဿီလာပိနှင့် အရတူအောင် “အာဂစ္ဆန္တာ”ဟု ရှိ၏၊ ဝုတ္တ၌ စပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် “အာဂစ္ဆန္တေ”ဟု ရှိသင့်သည်၊ မှန်၏ … အရှင်အာနန္ဒာ၏ ပဋိညာဉ်စကား၌ ခရီးရင်ဆိုင်လာသူသည် ကောကနုဒ ပရိဗိုဇ်တည်း၊ ထိုပရိဗိုဇ်က မေးပုံကို အတုလိုက်၍ ဤ၌လည်း “ပဋိပထံ အာဂစ္ဆန္တေန”ဟု စကားသုံးထားသည်။ ၊ ရှေးရှုဖြစ်သောခရီးကို။ ဝါ၊ ခရီးရင်ဆိုင်။ အာဂစ္ဆန္တေ န၊ လာသူသည်။ ဝါ၊ က။ ကော ဧတ္ထာတိ၊ ဟူ၍။ ဝါ၊ ဒီမှာ ဘယ်သူလဲဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆို မေးမြန်းအပ်သော်။ အဓမ္မိကာယ၊ တရားအား မလျော်သော။ အဘူတာယ၊ မဟုတ်မမှန်သော။ ပဋိညာယ၊ ဖြင့်။ မယံ ဘိက္ခုတိ၊ ငါတို့ ရဟန်းများ ဖြစ်ကြ၏ ဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆို ဝန်ခံကြကုန်၏။
ဧဟိ ဘိက္ခူးတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။ ဧဟိဘိက္ခုနာမ၊ မည်သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဧဟိ ဘိက္ခုတိ ဝစနမတ္တေန၊ ဧဟိဘိက္ခုဟူသော စကားတော်မျှဖြင့်။ [မတ္တသဒ္ဒါဖြင့် သရဏဂုံ, ကမ္မဝါစာကို ကန့်သည်။] ဘိက္ခုဘာဝံ၊ ဘိက္ခုအဖြစ်သို့။ ဧဟိ ဘိက္ခုပသမ္ပဒံ၊ ဧဟိဘိက္ခု ပဉ္စင်းအဖြစ်သို့။ [ဘိက္ခုဘာဝံကို ထပ်ဖွင့်သည်။] ပတ္တော၊ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧဟိဘိက္ခုဘာဝါယ၊ ဧဟိဘိက္ခုအဖြစ် အကျိုးငှါ။ ဥပနိဿယသမ္ပန္နံ ဥပနိဿယသမ္ပန္နံ။ ။ ဧဟိဘိက္ခု ခေါ်ဖို့ရာ “ဥပ-အားကြီးသော+နိဿယ-မှီရာ အကြောင်း”ဟူသည် တစ်ခုသောရှေးဘဝ၌ ပရိက္ခရာရှစ်ပါးကို, သို့မဟုတ် သပိတ် သင်္ကန်းမျှကို အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်အား, သို့မဟုတ် သီလရှိသော ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်အားလှူဒါန်း၍ “ဣမံ ပရိက္ခာရဒါန အနာဂတေ ဧဟိဘိက္ခုဘာဝါယ ပစ္စယော ဟောတု - ဤပရိက္ခရာအလှူသည် နောင်အခါ၌ ဧဟိဘိက္ခု ရဟန်းဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ပါစေ”ဟု ဆုတောင်းရှိခဲ့ဖူးခြင်းတည်း။ (သာရတ္ထဋီကာ) ၊ အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းနှင့် ပြည့်စုံသော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ မူ၍။ **ရတ္တပံသုကူလန္တရတော**၊ ရတ္တပံသုကူလန္တရတော။ ။ ဤစကားကိုထောက်၍ ဘုရားရှင်သည် ယခုကာလ သင်္ကန်း ရမ်းသကဲ့သို့ လက်ကတော့မတင်ဘဲ ခြုံတော်မူထားကြောင်းသိသာ၏။ မှန်၏- လက်ကတော့ တင်ထားလျှင် သင်္ကန်းတော်အတွင်းမှ လက်တော်ကို ထုတ်ဖွယ်မလို။ ၊ နီမြန်းသော ပံသုကူသင်္ကန်းတော် အကြားမှ။ သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏံ၊ ရွှေအဆင်း နှင့်တူသော အဆင်းရှိသော။ ဒက္ခိဏဟတ္ထံ၊ လက်ယာ လက်တော်ကို။ နီဟရိတွာ၊ ထုတ်ဖော်တော်မူ၍။ ဗြဟ္မဃောသံ၊ မြတ်သောအသံတော်ကို။ [ ဗြဟ္မဃောသန္တိ၊ ဥတ္တမဃောသံ။] ဝါ၊ ဗြဟ္မာမင်း၏ အသံနှင့်တူသော အသံတော်ကို။ [ ဗြဟ္မနော ဃောသသဒိသံ ဃောသံ။ ] နိစ္ဆာရေန္တော၊ မိန့်မြွက်တော် မူလျက်။ ဧဟိ ဘိက္ခု , စရ ဗြဟ္မစရိယံ သမ္မာ ဒုက္ခဿ အန္တကိရိယာယာတိ ဧဟိဘိက္ခု။ ။ “ဧဟိ … လာလော”ဟု ခေါ်တော်မူသဖြင့် “သင်အလိုရှိအပ်သော ရှင် ရဟန်းအဖြစ်ကို လက်ခံလော”ဟု ခွင့်ပြုရာရောက်သည်၊ ထို့ကြောင့် “ဒီဟီတိ အာယာစိတာန် (လဘေယျာဟံ ဘန္တေ ဘဂဝတော သန္တိ ကေ ပဗ္ဗဇ္ဇီ, လဘေယျံဥပသမ္ပဒံ-ဟု တောင်းအပ်ကုန်သော ပဗ္ဗဇူပသမ္ပဒါန အနုမတဘာဝပ္ပကာသနဝစန၊ တသ္မာ ဧဟိ သမ္ပဋိစ္ဆာဟိ ယထာစိတံ ပဗ္ဗပသမ္ပ ဝိသေသံတိ အတ္ထော”ဟု မဟာဝဂ္ဂ တေရသကဏ်ဖွင့်သည်။ [ ဗြဟ္မစရိယန္တိ - သာသနဗြဟ္မစရိယ် မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဉ္စ၊ ဒုက္ခဿ သမ္မာအန္တကိရိယာယာတိ ယောဇေတဗ္ဗ ။] ၊ ဟူ၍။ ဝဒတိ၊ မိန့်တော်မူ၏။ [ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခု။ ဧဟိ၊ လာလော။ ဝါ၊ သင် အလိုရှိသော ရှင်, ရဟန်းအဖြစ်ကို လက်ခံလော။ ဒုက္ခဿ၊ တေဘူမက ဝဋ်ဒုက္ခ၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အန္တ ကိရိယာယ၊ အဆုံးကို ပြုခြင်းငှါ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ သာသနဗြဟ္မစရိယ, မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို။ စရ၊ ကျင့်လှည့်လော။ ]
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဝစနေန၊ တော်နှင့်။ သာဟေဝ၊ တစ်ပြိုင်နက်သာလျှင်‌ေ ဂိဟိလိင်္ဂံ၊ လူ့ အသွင်သည်။ အန္တရဓာယတိ၊ ကွယ်ပျောက် တော့၏။ [ လူ အဝတ်နှင့်ဆံမုတ်ဆိပ်ရှည်များ ကွယ်ပျောက်သွားသည် ဟူလို။] ပဗ္ဗဇ္ဇာစ၊ ရှင့်အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပဒါစ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ရုဟတိ၊ တက်ရောက်၏။ ဝါ၊ အထမြောက်၏။
ဘဏ္ဍ၊ ဥုးပြည်းသည်။ ဝါ၊ ခေါင်းတုန်းရိတ်ပြီးသည်ကာ။ ကာသာယဝသနော၊ ဖန်ရည်ဆိုးအပ်သော အဝတ်ကို ဝတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဧကံ၊ တစ်ထည်သော သင်းပိုင်ကို။ နိဝါသေတွာ၊ ၍။ ဧကံ၊ တစ်ထည်သော ဧကသီကို။ ပါရုပိတွာ၊ ခြုံ၍။ ဝါ၊ ရမ်း၍။ ဧကံ၊ တစ်ထည် သော သင်္ကန်းကြီးကို။ အံသေ၊ ပခုံးပေါ်၌။ ထပေတွာ၊ တင်ထား၍။ ဝါမံသ ကူသေ၊ လက်ဝဲ ပခုံးစွန်း၌။ အာသတ္တ နီလုပ္ပလဝဏ္ဏမတ္တိကာပတ္တော၊ ငြိကပ်စေအပ် (လွယ်အပ်)သော ကြာညိုအဆင်းရှိသော မြေသပိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၌။ စပ်။)
တိစီဝရဉ္စ၊ သင်္ကန်း ၃ထည်သည်လည်းကောင်။ ပတ္တော စ၊ သပိတ်သည် လည်းကောင်း။ ဝါသိ၊ ပဲခွပ်သည်လည်းကောင်းဝါ။ ဝါ၊ တံပူဖြတ်ကြောင်း ဓားငယ် သည်လည်းကောင်း။ သူစိ စ၊ အပ်သည်လည်းကောင်း။ ဗန္ဓနံ၊ ခါးပန်း ကြိုးသည် လည်းကောင်း။
ပရိဿာဝနေန၊ ပဝါရေစစ်နှင့်တကွ ။ အဋ္ဌ၊ န်သော။ ဧတေ၊ ဤ ရိက္ခရာတို့သည်။ ယုတ္တယောဂဿ၊ အားထုတ်အပ်သော ဘာဝနာ နုယောဂရှိသော။ (အားထုတ်အပ်သော ဘာဝနာ အားထုတ်မှုရှိသော) [ ယုတ္တော + ဘာဝနာနုယောဂေါ ဿာတိ ယုတ္တယောဂေါ။] ဘိက္ခုနော၊ ၏။ (ပရိက္ခာရာ၊ တို့တည်း။)
ဣတိဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တေဟိ၊ မိန့်တော်မူအပ်ကုန်သော။ သရီရေ၊ ၌။ ပဋိမုတ္တေယေဝ၊ စွပ်အပ်သည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ အဋ္ဌဟိ၊ န်သော။ ပရိက္ခာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ [ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏပုဒ်တည်း။ တချို့က “ဥပလကို့တော” ဟု ထည့်ပေးသည်။] ဝဿသတ္တိကတ္ထေရော ဝိယ၊ ဝါခြောက်ဆယ်ရပြီးသော ထေရ်ကဲ့သို့။ [ဝါခြောက်ဆယ် ရပြီးသော ထေရ်ကြီးသည် ငြိမ်သက်ရကား သဋ္ဌိဝဿိကတွေ့ရောဝိယဖြင့် ငြိမ်သက်သော အမူအရာရှိကြောင်းကို ပုံစံပြသည်] ဣရိယာပထသမ္ပန္နော၊ ဣရိယာပုထ်နှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဗုဒ္ဓါစရိယကော၊ ဘုရားဟူသော ဆရာရှိသည်။ ဗုဒ္ဓပဇ္ဈာယကော၊ ဘုရားဟူသော ဥပဇ္ဈာယ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ)။၊ [ဘုရားရှင်က သရဏဂုံဆရာ ကမ္မဝါစာ ဆရာ အရာ၌လည်းကောင်း ဥပဇ္ဈာယ်အရာ၌ လည်းကောင်း တည်သည်၊ ဟူလို။] ဝန္ဒမာနောယေဝ၊ ရှိခိုးလျက်သာလျှင်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဌမဗောဓိယံ၊ ပဌမဗောဓိ၌။ ဝါ၊ ဝါတော် ၂ဝ အတွင်း၌။ ဧကသ္မိံကာလေ၊ တစ်ခုသော ပဌမကာလ၌။ ဧဟိဘိက္ခုပသမ္ပဒါယ ဧဝ၊ ဧဟိဘိက္ခု ပဉ္စင်းအဖြစ်ဖြင့်သာ။ ဥပသမ္ပာဒေတိ၊ မြင့်မြတ်သော ပဉ္စင်း အဖြစ်သို့ ရောက်စေတော်မူပြီ။
ဧဝံ၊ သို့။ ဥပသမ္ပန္နာစ၊ မြင့်မြတ်သောရဟန်း အဖြစ်သို့ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။ သဟဿုပရိ၊ တစ်ထောင်၏ အထက်၌။ ဧကစတ္တာလီသုတ္တရာနိ၊ ၄ ကျိပ်တစ်ပါး အလွန်ရှိကုန်သော။ တီဏိဘိက္ခုသတာနိ၊ ၃ ရာသောရဟန်းတို့သည်။ အဟေသုံ၊ န်ပြီ။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်တို့နည်း။ ပဉ္စ၊ န်သော။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယတ္ထေရာ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂိယထေရ်တို့လည်းကောင်း။ ယသော၊ မည်သော။ ကုလပုတ္တော၊ လည်းကောင်း။ တဿ၊ ထို ယသအမျိုးသား၏။ ပရိဝါရာ၊ အခြံအရံဖြစ်ကုန်သော။ စတုပဏ္ဏာသံ၊ ၅ ကျိပ် ၄ ယောက်သော။ သဟာယကာ၊ အဖော်တို့လည်းကောင်း။ တိံသ၊ ၃ကျိပ်သော။ ဘဒ္ဒဝဂ္ဂိယာ၊ ဘဒ္ဒဝဂ္ဂိယ မင်းသားတို့လည်းကောင်း။ သဟဿံ၊ သော။ ပုရာဏဇဋိလာ၊ ရှေး ရသေ့တို့လည်းကောင်း။ ဒွီဟိ၊ န်သော။ အဂ္ဂသာဝကေဟိ၊ တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ အဍ္ဎတေယျသတာ၊ အခွဲအားဖြင့် ၃ ရာ အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ နှစ်ရာ့ငါးဆယ် အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့လည်းကောင်း။ သော။ အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တည်း။
ဟိ၊ သာဓကကား။ အဋ္ဌကထာယံ၊ ရှေးအဋ္ဌကထာ၌။
တီဏိသတံ။ ပေ။၊ ဧဟိဘိက္ခုကာ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီးသော။ [တီဏိ သတံ၊ ၃ ရာတို့ လည်းကောင်း။ တီဏိ သတန္တိ တီဏိ သတာနိ။၊ ဂါထာဗန္ဓသုခတ္တံ ဝစနဝိပလ္လာသော ကတော။]၊ သဟဿဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ စတ္တာလီသံ၊ လည်းကောင်း။ ပုန၊ ဖန်။ အပရော၊ အခြားသော။
ဧကော၊ တစ်ပါးသော။ သပ္ပညော၊ ပညာ ရှိသော။ ထေရော စ၊ အင်္ဂုလိမာလထေရ် လည်းကောင်း။ (ဣတိ၊ သို့။) သဗ္ဗေ၊ န်သော။ ဧတေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဧဟိဘိက္ခုကာ၊ ဧဟိဘိက္ခုရဟန်းတို့တည်း။
စ၊ ဆက်။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဧတေ ဧဝ၊ ဤရဟန်းတို့ချည်းသာ။ (ဧဟိ ဘိက္ခုကာ၊ တို့သည်။) န၊ မဟုတ်ကုန်သေး။ အညေပိ၊ န်သော။ ဗဟူ၊ န်သော။ (ဧဟိဘိက္ခုကာ၊ တို့သည်။) သန္တိ၊ ရှိကုန်သေး၏။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်ရဟန်း တို့နည်း။ တိသတပရိဝါရော၊ ၃ ရာ အခြံအရံရှိသောသေလော မည်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ လည်းကောင်း။ သဟဿပရိဝါရော သော မဟာကပ္ပိနော၊ မဟာကပ္ပိနမင်းလည်းကောင်း။ ဒသသဟဿံ၊ တစ်သောင်းသော။ ကပိလဝတ္ထု ဝါသိနော၊ ကပိလဝတ်၌ နေကုန်သော။ ကုလပုတ္တာ၊ တို့လည်းကောင်း။ သောဠသဟဿာ၊ တစ်သောင်းခြောက်ထောင် အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။ ပါရာယနိကဗြာဟ္မဏာ၊ ပါရာယနိက ပုဏ္ဏားတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒယော၊ ဤသို့ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တည်း။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အခြား ဧဟိဘိက္ခုတို့ ရှိပါ ကုန်သော်လည်း။ တေ၊ ထိုဧဟိဘိက္ခုတို့ကို။ ဝိနယပိဋက၊ ၌။ ပါဠိယံ၊ ၌။ န နိဒ္ဓိဋ္ဌတ္တာ၊ မညွှန်ပြအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ( အာစရိယေဟိ၊ ရှေး အဋ္ဌကထာ ဆရာတို့သည်။) န ဝုတ္တာ၊ မဆိုအပ်ကုန်။
ဣမေ၊ ဤ (တစ်ထောင့်သုံးရာ လေးကျိပ်တစ်ပါးသော) ရဟန်းတို့ကို။ တတ္ထ၊ ထိုဝိနည်း ပါဠိတော်၌။ နိဒ္ဒဋ္ဌတ္တာ၊ တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြ အပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ [ဝိနည်းမဟာဝါ ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်လာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။] (အာစရိယေဟိ၊ တို့သည်။) ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
သတ္တဝီသ သဟဿာနိ၊ ၂သောင်း ၇ထောင်တို့သည်လည်းကောင်း။ တီဏိယေဝသတာနိ စ၊ ၃ ရာသာလျှင် တို့သည်လည်းကောင်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဧတေပိ၊ ဤရဟန်းတို့ကိုလည်း။ [ဧတေဟိ၊ ရှိသည်ကား မကောင်း။] သင်္ခါတာ၊ ဧဟိဘိက္ခု၌ သွင်းယူရေတွက်အပ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ န်သော။ ဧတေ၊ တို့သည်။ [ ၂ ရပ်ပေါင်း နှစ်သောင်း ရှစ်ထောင် ခြောက်ရာ့လေးဆယ် တစ်ပါးတို့သည်။] ဧဟိဘိက္ခုကာ၊ ဧဟိဘိက္ခုရဟန်းတို့တည်း။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။ [“သဗ္ဗော ဟိဘိက္ခုကာ”သည် ဧဟိဘိက္ခုအားလုံး၏ နိဂုံးတည်း။]
တီဟိ။၊ ပေ။၊ ဥပသမ္ပန္နောတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ ဂစ္ဆာမီတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ တိက္ခတ္တုံ၊ ကြိမ်။ ဝါစံ၊ စကားလုံးကို။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲခြား၍။ [စကားလုံး ကွဲကွဲပြားပြား ရွတ်ဆိုခြင်းကို “ဝါစံဘိန္ဒိတွာ”ဟု ဆိုသည်။] ဝုတ္တေ ဟိ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ တီဟိ၊ န်သော။ သရဏဂမနေ၊ တို့ဖြင့်။ ဥပသမ္ပန္နော၊ မြင့်မြတ်သော ပဉ္စင်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူတည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။ **အယံ ဥပသမ္ပဒါနာမ**၊ အယံ ဟိ ဥပသမ္ပဒါ နာမ။ ။ သရဏဂမနေဟိ ဥပသမ္ပန္နောနှင့် စပ်၍ ဥပသမ္ပဒါ ရှစ်ပါးကို ပြလိုသောကြောင့်"အယံ ဟိ”စသည်မိန့်၊ ထို၏ အကျယ်ကား“ဣမာသု အသု ဥပသမ္ပဒါသုပေဥပသမ္ပန္နောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ”ဟူသော တစ်မျက်နှာကျော်တိုင်အောင်တည်း။ ၊ ဒါမည်သည်။ ဧဟိဘိက္ခုပသမ္ပဒါ၊ ဒါလည်းကောင်း။ သရဏဂမနုပသမ္ပဒါ၊ လည်းကောင်း။ ပေ။ ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မူပသမ္ပဒါ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌဝိဓာ၊ ရှိ၏
တတ္ထ၊ ထိုရှစ်ပါးတို့တွင်။ ဧဟိဘိက္ခုပသမ္ပဒါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သရဏဂမနုပသမ္ပဒါ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ။ [ရှေ့၌ ဆိုအပ်ခဲ့သော ၂ မျိုးပင်၊ ဟူလို။]
**ဩဝါဒပ္ပဋိဂ္ဂဟဏုပသမ္ပဒါနာမ**၊ ဩဝါဒပ္ပဋိဂ္ဂဟဏုပသမ္ပဒါ။ ။ ဘုရားရှင်ပေးတော်မူအပ်သော သြဝါဒကို အရှင်မဟာ ကဿပသည် ခံယူ၏၊ ထိုသြဝါဒခံယူခြင်းကြောင့် ခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော ဥပသမ္ပဒါသည် သြဝါဒပ္ပဋိဂ္ဂဟဏုပသမ္ပဒါမည်၏။
သြဝါဒ ၃ မျိုး။ ။"တသ္မာတိဟ"စချီသော သြဝါဒတော်သည် ၃ချက်ပါ၏၊ ထိုတွင် ပဌမသည် ဟိရီသြတ္တပ္ပကို ကြီးစွာဖြစ်စေဖို့ရန် သြဝါဒတည်း၊ ဒုတိယမှာ တရားနာရာ၌ စိတ်အားလုံး စိုက်ထားဖို့ရန် သြဝါဒတည်း၊ တတိယကား သာတသဟဂတကာယဂတာသတိ မစွန့် ဖို့ရန် ဩဝါဒဖြစ်သည်။
၊ ဒါမည်သည်။ [မဟာကဿပတ္တေရဿ အနုညာတ ဥပသမ္ပဒါ၊ ၌ စပ်။] ကဿပ၊ ကဿပ။ (ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဟံ၊ သည်။ ဇာနန္တော ဧဝ၊ ဧကန်သိသည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဇာနာမိ၊ သိ၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့ လည်းကောင်း။ ပဿန္တော ဧဝ၊ ဧကန် မြင်သည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပဿာမိ၊ ၏။ ဣတိ စ၊ လည်းကောင်း။ ဝဒါမိ၊ မိန့်တော်မူ၏။) **တသ္မာ**၊ တသ္မာ့တိဟ။ ။ ထိုသြဝါဒ ၃ မျိုးတွင် တစ်မျိုးတစ်မျိုး၌ “တသ္မာတိ”ဟု စချီ၍ တေ ကဿပ သိက္ခိတဗ္ဗ”ဟူသော နိဂုံးဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်ကို သတိပြုပါ၊ တသ္မာ တိဟ၌ တိနှင့်ဟကို အနက်မရှိဟု လည်းကောင်း, တအက္ခရာလာ၍ “ဣဟ- ဣမသ္မိံသာသနေ”ဟု လည်းကောင်း ၂ နည်းဖွင့်၏၊ တသ္မာ၏ အနိယမကိုလည်း “ယသ္မာ အဟံ ဇာနန္တောဝ ဇာနာမီတိပဿန္တော ဧဝ စ ပဿာမီတိ ဝဒါမိ"ဟု ထည့်သည်။ ၊ ကြောင့်။ [တိနှင့်ဟ အနက်မရှိ။] (တစ်နည်း)ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။ (တ၊ အာဂုံ]တေ= သည်။ ဧဝံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံကြိုးကုတ် အားထုတ်ရာ၏။ ဝါ၊ ရမည်။
(ကိံ)။၊ ထေရေသု၊ ထေရ်တို့၌လည်းကောင်း။ နဝေသု၊ သီတင်းငယ်တို့၌လည်းကောင်း။ မဇ္ဈိမေသူ စ၊ သီတင်းလတ်တို့၌လည်း ကောင်း။ မေ၊ ၏။ တိဗ္ဗံ၊ ကြီးစွာသော။ ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ ဟိရီသြတ္တပ္ပသည်။ ပစ္စုပဋ္ဌိတံ၊ မချဉ်းကပ်မီကပင် တည်နေသည်။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။ (သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ ဝါ၊ ရမည်။) ကဿပ၊ ပ။ **ဧဝံ** ဟိ၊ ဧဝံ သိက္ခိတဗ္ဗစသည်။ ။ ဣဒါနိ ဝုစ္စမာနာကာရေန သိက္ခိတဗ္ဗတိဗ္ဗန္တိ ဗဟလံ မဟ ဟိရောတ္တပ္ပဉ္ဇာတိ ဟိရီ စ သြတ္တပ္ပံ စပစ္စုပဋ္ဌိတံတိ ဥပသင်္ကမနတော ပဌမတရမေဝ (ပတိအနက်) ဥပဋ္ဌိတံထေရနဝမဇ္ဈိမပုဂ္ဂိုလ်များထံ သွားလိုသောအခါ မသွားမီကပင် ကြီးစွာသော ဟိရီသြတ္တပ္ပ ထား၍ သွားပါ-ဟူလိုမိမိက ထိုသို့သွားလျှင် မိမိထံ လာသော ထေရစသည်ကလည်း ကြီးစွာ ဟိရီသြတ္တပ္ပထား၍ လာကြမည်ပင်ဖြစ်၏။
မှတ်ချက်။ ။ ဘုရားရှင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသောအခါ ဤသာသနာတော်ကို ခေါင်းဆောင်ရမည့် အရှင်မဟာကဿပအား ပေးတော်မူအပ်သော ဤပဌမသြဝါဒကို စဉ်စားသင့်၏ ထေရနဝမဇ္ဈိမတို့အပေါ်၌ မိမိကလေးစားမှသာ, ထေရနဝမဇ္ဈိမတို့က မိမိကိုပြန်၍ လေးစားပေလိမ့်မည်၊ ဤသို့ လေးစားမှသာ သာသနာတော်ကိုလည်း အဓွန့်ရှည်စွာ စောင့်ရှောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်ထို့ကြောင့် ဟိရီသြတ္တပ္ပကင်း၍ အချင်းချင်းဂရုမစိုက်မှုသည် သာသနာတော်ပျက်ခြင်း၏ အကြောင်း တစ်ရပ်ဟုမှတ်ပါ။
၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာအား ဖြင့်သာ။ တေ၊ သည်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ ဝါ၊ ရမည်။ [ ဧဝံ ဟိ၊ စသည်ကား သြဝါဒတစ်ပါး၏ နိဂုံးတည်း။]
ကဿပ၊ ပ။ (ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဟံ၊ သည်။ ဇာနန္တောဝ၊ သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဇာနာမိ၊ ၏။ ဣတိ စ၊ လည်းကောင်း။ ပဿန္တောဧဝ၊ သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပဿာမိ၊ ၏။ ဣတိ စ၊ သို့လည်းကောင်း။ ဝဒါမိ၊ ၏။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ၌။ တေ၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဖြင့်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ ဝါ၊ ရမည်။
(ကိံ)။၊ ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ကုသလူပသံဟိတံ၊ အပြစ်ကင်းသောအရာနှင့် ယှဉ်သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သောဿာမိ၊ နာအံ့။ သဗ္ဗံ၊ သော။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ **အဋ္ဌိံ ကတွာ**၊ အဋ္ဌိံကတွာ။ ။ တေန ဓမ္မေန အတ္ထိကံ ကတွာ၊ အဋ္ဌိံ ကို“အတ္ထိကံ”ဟု ဖွင့်သဖြင့် “အတ္ထော ယဿ အတ္တီတိ အတ္ထံ”ဟု အဿတ္ထိဝိဂ္ဂဟကို ပြ၏၊ တ္ထကို ဋ္ဌပြု၊ “ထိုတရားဖြင့် အလိုရှိသူကိုပြု၍”ဟု ပေး၊ "လိုလိုချင်ချင်နှင့် တရားနာပါ” ဟူလို။
တစ်နည်း။ ။ တံ ဝါ ဓမ္မံ“ဧသ မယုံ ဓမ္မောတိ အတ္ထံ ကတွာ၊ အဋ္ဌိံကို“အတ္ထ”ဟု ဖွင့်သဖြင့် “အဋ္ဌိံ၌ စီပစ္စည်း, တစ်နည်း (ဤ)ပစ္စည်းသည် သွတ္ထတည်းဟုသိစေ၏ဤအဖွင့်ကို ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဝိဘင်း မူလဋီကာလည်းဖွင့်၏၊“အတ္ထံ ကတွာတိ-ဟိတံ ကတွာ”ဟု အနုဋီကာဖွင့်၏၊ တရားနာသောအခါထိုတရားကို“ငါ၏စီးပွားပဲ”ဟု သဘောထား၍ လေးလေးစားစားနာပါ-ဟူလို။
၊ အလိုရှိသည်ကိုပြု၍။ ဝါ၊ လိုလိုချင်ချင်ပြု၍။ (တစ်နည်း) အဋ္ဌိံကတွာ၊ မိမိစီးပွားကို ပြု၍။ ဝါ၊ မိမိစီးပွားလို သဘောထား၍။ မနသိကတွာ၊ စိတ်၌ထား၍။ **သဗ္ဗစေတသာ**၊ **သဗ္ဗစေတသာ**။ ။ စိတ္တဿ ထောကံပိ ဗဟိ ဂန္တု၊ အဒေန္တော သဗ္ဗေ န သမန္နာ ဟရိတွာ၊ တရားနာစဉ် စိတ်ကို အပြင်အာရုံသို့ အနည်းငယ်မျှ မထွက်သွားစေဘဲ အစွမ်းကုန် တရားနှလုံးသွင်းကြောင်း စိတ်ဖြင့် နှလုံးသွင်း၍။ ဤအဖွင့်ကို ထောက်၍ “သဗ္ဗံ” မရှိသင့်ဟုမှတ်။] ၊ အလုံးစုံ နှလုံးသွင်းကြောင်းစိတ်ဖြင့်။ ဝါ၊ အစွမ်းကုန် နှလုံးသွင်းကြောင်းစိတ်ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ နှလုံး သွင်း၍။ **ဩဟိတသောတော**၊ ဩဟိတသောတော။ ။ ထပိတသောတော၊ အဝပုဗ္ဗ ဓာဓာတ် တပစ္စည်းကို “ထပိတ” ဟု ဖွင့်သည်၊ ဓမ္မေ နိဟိတသောတော (ထားအပ်သော သောတရှိသည်၊) ဧဝံ ဟိ တေ သိက္ခိတဗ္ဗံတိ- ဉာဏသောတဉ္စ ပသာဒသောတဉ္စ သြဒဟိတွာ မယာ ဒေသိတံ ဓမ္မံ သက္ကစ္စမေဝ သုဏိဿာမီတိ ဧဝံ ဟိ တေ သိက္ခိတဗ္ဗံ။ ၊ ထားအပ်သော ပသာဒသောတ, ဉာဏသောတရှိသည်။ (ဟုတွာ) ဓမ္မံ၊ ကို။ သောဿာမိ၊ နာအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ၏။ )
ကဿပ၊ ပ။ ဧဝံဟိ၊ သာလျှင်။ တေ၊ သည်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ၏။ [ဤစကားဖြင့် ဒုတိယသြဝါဒကို ပြတော်မူသည်။]
ကဿပ၊ ပ။ (ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဟံ ဇာနန္တော ဧဝ ဇာနာမိ ဣတိ စ, ပဿန္တော ဧဝ ပဿာမိ ဣတိ စ ဝဒါမိ။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ၌။ တေ၊ သည်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ။
(ကိံ)။၊ မေ၊ ငါ၏ (စိတ်ကို)။ **သာတသဟဂတာ**၊ သာတ။ ပေ။ ကာယဂတာသတိ။ ။ အသုဘေသု အာနာပါနေ စ ပဌမဇ္ဈာနဝသေန သုခသမ္ပယုတ္တာ ကာယဂတာသတိ၊ သာတကို သုခ ဟုဖွင့်၏၊ ကာယဂတာ၌ ကာယကိုလည်း အသုဘကာယနှင့် အာနာပါနကာယကို ယူစေလိုသည်၊ ထိုကာယကို အာရုံပြု၍ ပထမဈာန်သုခနှင့် ယှဉ်သောသတိ- ဟူလို။ ၊ သာယာတတ်သော သုခဝေဒနာနှင့်တကွဖြစ်သော။ ကာယဂတာသတိ စ၊ ဥဒ္ဓမာတကကာယအာနာပါန ကာယ၌ဖြစ်သော ပထမဈာန်သတိသည်လည်း။ န ဝိဇဟိဿတိ၊ မစွန့်လတ္တံ့။ [အမြဲသတိထားသည် ဟူလို။]
ဣတိ (သိက္ခိတဗ္ဗံ။)၊ ကဿပ ဧဝံ ဟိ တေ သိက္ခိတဗ္ဗံ။၊ [ဤစကားဖြင့် တတိယသြဝါဒကို ပြတော်မူသည်။] ဣတိ၊ သို့။ ဣမဿ သြဝါဒဿ၊ ဤသြဝါဒတော် ၃ ရပ်ကို။ ပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ ခံယူခြင်းကြောင့်။ မဟာကဿပတ္တေရဿ၊ အား။ အနုညာတဥပသမ္ပဒါ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်သော ပဉ္စင်းအဖြစ်တည်း။ [ ပြခဲ့သော စကားသည် ဩဝါဒပဋိဂ္ဂဟဏ မဟုတ်သေးဩဝါဒသာ ဖြစ်သေး၏။ ထို့ကြောင့် ဣမိနာ ဩဝါဒပ္ပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ ဟု မရှိသင့်။ “ဣမဿ သြဝါဒဿ ပဋိဂ္ဂဟဏေန” ဟု ရှိမှသင့်သည်။ နောက်၌လည်း “အဋ္ဌဂရုဓမ္မဿ ပဋိဂ္ဂဟဏေန” ဟု လာလတ္တံ့။]
ပဉှာစာဗျာကရဏုပသမ္ပဒါ နာမ၊ မည်သည်။ သောပါကဿ၊ သောပါကသာမဏေ အား။ အနုညာတ ဥပသမ္ပဒါ၊ တည်း။
ကိရ၊ ချဲ့ ။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပုဗ္ဗာရာမေ၊ ပုဗ္ဗာရံ ကျောင်းတိုက်၌။ အနုစင်္ကမန္တံ၊ အတုလိုက်၍ စင်္ကြံသွားသော။ သောပါကသာမဏေရံ၊ ကို။ [ပုစ္ဆိ၊ ၌စပ်။] သောပါက၊ က။ **ဥဒ္ဓုမာတကသညှာတိ ဝါ**၊ ဥဒ္ဓုမာတကသညှာ။ ။ ဥဒ္ဓမာတကအလောင်းကို ပဋိဘာဂနိမိတ် ထင်အောင်ရှု၍ ရအပ်သော ပထမဈာန်သည် ဥဒ္ဓမာတကသညာ မည်၏သညာကို ခေါင်းတပ်၍ ဈာန်တစ်ခုလုံးကို ယူစေသည်။ ၊ ဥဒ္ဓုမာတကသညှာ ဟူသည်လည်း ဖြစ်သော။ **ရူပသညာ**တိ ဝါ၊ ရူပသညာ။ ။ ကသိုဏ်းရုပ်ကို အာရုံပြု၍ ရအပ်သောဈာန်သည် ရူပသညာမည်၏၊ ထို ၂မျိုး လုံးပင် ရူပဈာန်အဖြစ်ဖြင့် အနက်တူသောကြောင့် ဧကတ္ထဖြစ်ပါ၏၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်ကား မတူသောကြောင့် နာနာဗျဉ္ဇန ဖြစ်ပါသည်-ဟု သာမဏေက ဖြေသည်[အာရဒ္ဓစိတ္တောတိ အာရာဓိတစိတ္တော- သောပါကသာမဏေသည် နှစ်သက်စေအပ် (ကျေနပ်စေအပ်သော) စိတ်ရှိတော်မူသည်၊ အားရ ကျေနပ်တော်မူသည်-ဟူလို။] ၊ သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ နာနတ္ထာ၊ အထူးထူးသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ရှိကုန်သလော။ နာနာဗျဉ္စနာ၊ အထူးထူးသော သဒ္ဒါရှိကုန်သလော။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ဧကတ္ထာ၊ တစ်မျိုးတည်းသော အနက်အဓိပ္ပာယ် ရှိကုန်သလော။ ဗျဉ္ဇနမေဝ၊ သဒ္ဒါသည်သာ။ နာနံ၊ ထူးသလော။ ဣတိ၊ သို့။ ဒသ၊ န်သော။ အသုဘနိဿိတေ၊ အသုဘ၌မှီကုန်သော။ ပဉှေ၊ တို့ကို။ ပုစ္ဆိ၊ မူပြီ။
သော၊ ထိုသောပါကသာမဏေသည်။ တေ၊ ထိုပြဿနာတို့ကို။ ဗျာကာသိ၊ ဖြေပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။ တဿ၊ အား။ သာဓုကာရံ၊ သာဓုဟု ပြုအပ်သောအသံကို။ ဝါ၊ ကောင်းချီးကို။ ဒတွာ၊ မူ၍။ သောပါက၊ က။ တွံ၊ သည်။ ကတိဝဿော၊ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိသည်။ အသိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အဟံ၊ သည်။ သတ္တဝဿော၊ ၇ နှစ်ရှိသည်။ (အမှိ၊ ၏။) ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ပြီ။
သောပါက၊ က။ တွံ၊ သည်။ မမ၊ ၏။ သဗ္ဗညုတညာဏေန၊ တော်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော တိုက်ဆိုင်၍။ ပဉှေ၊ တို့ကို။ ဗျာကာသိ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၍။ အာရဒ္ဓစိတ္တော၊ နှစ်သက်စေအပ်သော စိတ်ရှိတော်မူသည်။ (ဟုတွာ)။ ဥပသမ္ပဒံ၊ ကို။ အနုဇာနိ၊ မူပြီ။
အယံ၊ ဤ ပဉ္စင်း အဖြစ်သည်။ ပဉှာဗျာကရဏုပသမ္ပဒါ၊ မည်၏။
ဂရုဓမ္မပ္ပဋိဂ္ဂဟဏုပသမ္ပဒါနာမ၊ မည်သည်။ မဟာပဇာပတိယာ၊ မဟာပဇာပတိ ဂေါတမီအား။ အဋ္ဌဂရုဓမ္မဿ၊ ရှစ်ပါးသောဂရုဓံကို။ ပဋိဂ္ဂဟဏေန၊ လက်ခံခြင်းကြောင့်။ အနုညာတဥပသမ္ပဒါ၊ တည်း။ [ဘိက္ခုနောဝါဒဝဂ်နှင့် ဘိက္ခုနီခန္ဓက၌လာသည်။]
ဒူတေနုပသမ္ပဒါနာမ၊ မည်သည်။ အဍ္ဎကာသိယာ၊ အဍ္ဎကာသိ မည်သော ဂဏိကာယ၊ ပြည့်တန်ဆာမအား။ အနုညာတ ဥပသမ္ပဒါ၊ တည်း။ [စူဠ၀ါဘိက္ခုနီခန္ဓက၌လာသည်။]
အဋ္ဌဝါစိကုပသမ္ပဒါနာမ၊ မည်သည်။ ဘိက္ခုနိယာ၊ ရဟန်းမ၏။ ဘိက္ခုနိ သံဃတော၊ မှ။ ဉတ္တိစတုတ္ထေန၊ ကံလည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသံဃတော၊ မှ။ ဉတ္တိ စတုတ္တေန၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွိဟိ၊ န်သော။ ဣမေဟိ ကမ္မေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဥပသမ္ပဒါ၊ ခြင်းတည်း။
ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မုပသမ္ပဒါနာမ၊ မည်သည်။ ဘိက္ခုနံ၊ တို့၏။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ဥပသမ္ပဒါ၊ တည်း။
အဋ္ဌသု၊ န်သော။ **ဣမာသု** ဥပသမ္ပဒါသု၊ ဣမာသု။ ပေ။ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ။ တီဟိ သရဏဂမနေဟိ ဥပသမ္ပန္နောတိ” ဟူသော ပါဠိတော်နှင့် စပ်၍ ဥပသမ္ပဒါရှစ်ပါးကို အတ္ထုဒ္ဓါရအဖြစ်ဖြင့် ပြပြီး၍ အလိုရှိအပ်သော ဥပသမ္ပဒါကို (အတ္ထုဒေသသဘောအားဖြင့်) ပြလိုသောကြောင့် “ဣမာသု၊ ပေဝုတ္တံ ဟောတိ” ဟု မိန့်သည်ဤကျမှ “တီဟိသရဏဂမနေဟိ ဥပသမ္ပန္နော" အဖွင့်ပြီးသည်။ ၊ တို့တွင်။ ယာ အယံ၊ အကြင်သို့သော ဤဥပသမ္ပဒါကို။ [အနိယမဖြစ်၍ “ယာ” ဟုလည်းကောင်း, သရဏဂမနုပသမ္ပဒါခန်းဖြစ်၍ နီးသောကြောင့် “အယံ” ဟုလည်းကောင်း ထားသည်။]
အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။၊ ဥပသမ္ပဒန္တိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်ပြီ။ [ဝိနည်းမဟာဝါ, မဟာခန္ဓက၌ သာသနာ တည်စတွင် ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ 986 နောက်၌ကား ဤသရဏဂမနုပသမ္ပဒါကို ပယ်တော်မူသည်။] ဣမာယ ဥပသမ္ပဒါယ၊ ဖြင့်။ ဥပသမ္ပန္နော၊ တည်း။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။၊
ဘဒြောတိ၊ ကား။ အပါပကော အပါပကော။ ။ “ဘခြော-ကောင်းသူ” ဟူသည် “ယုတ်မာသူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သူတော်ကောင်း” ဟု သိစေလို၍ “အပါပကော”ဟု မိန့်သည်၊ နတ္ထိ ပါပံ ယဿာတိ အပါပကော၊ (သမာသန္တက - ပစ္စည်း၊) “ဘဒေန သီလေန၊ ပေ၊ သမန္နာဂတတ္တာ”ကား ဘဒြ အမည်ရခြင်း၏ အကြောင်းပြတည်း၊ ထိုသမန္နဂတတ္တာကိုကြည့်၍ “ဘဒြံယဿာတိ ဘဒြော”ဟု အဿတ္တိပြုဖွယ်မလို၊ “ဘဒ္ဒတိ သောဘတီတိ ဘဒြော"ဟုသာပြု၊ ဘဒိဓာတ်, ရက်ပစ္စည်း။ ၊ မကောင်းမှု မရှိသူသည်။ ဝါ၊ မယုတ်မာ သူသည်။ (ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခုမည်၏။ )
ဟိ၊ ချဲ့။ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနာဒယော၊ ကလျာဏပုထုဇဉ် အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ယာဝ၊ လောက်။ အရဟာ၊ သည်။ (အတ္ထိ)။ တာဝ၊ ထိုရဟန္တာတိုင်အောင်။ ဘဒြေန၊ ကောင်းသော။ သီလေန၊ စတု ပါရိသုဒ္ဓိသီလနှင့် လည်းကောင်း။ သမာဓိနာ၊ ဝိပဿနာ၏ အခြေခံဖြစ်သော သမာဓိနှင့်လည်းကောင်း။ ပညာယ၊ လောကီ လောကုတ္တရာပညာနှင့် လည်းကောင်း။ [သီလန္တိ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလံ။ သမာဓီတိ၊ ဝိပဿနာပါဒကာ အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော။ ပညာတိ လောကိယလော ကုတ္တရညာဏံ။] ဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့်လည်းကောင်း။ ဝိမုတ္တိညာဏဒဿနေန စ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို သိမြင်တတ်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာ နှင့်လည်းကောင်း။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဘဒြာ ဘိက္ခုတိ၊ ဟူ၍။ သင်္ချံာ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ န်၏။
သာရောတိ၊ ကား။ တေဟိယေဝ သီလသာရာဒီဟိ၊ ထိုသီလအနှစ် အစရှိသည်တို့နှင့်ပင်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ နီလသမန္နာဂမေန နီလသမန္နာဂမေန။ ။ အညိုဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် အဝတ်ကိုလည်း ဂုဏူပစာရ အားဖြင့်နီလော” ဟု ဆိုရသကဲ့သို့ သီလစသော အနှစ်ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် ဘိက္ခုကိုလည်း “သာရ”ဟု ခေါ်ရသည်-ဟူလို၊ ဤစကားဖြင့် ဂုဏူပစာဟုပြ၍ “သာရော ယဿ အတ္တီတိ သာရော”ဟု အဿတ္ထိပြုဖွယ် မလို-ဟု ပြသည်။ ၊ အညို ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ နီလောပဋော (တိ)၊ ဋောဟူ၍။ ဝါ၊ အညိုပုဆိုးဟူ၍။ (ဝေဒိတဗ္ဗော) ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ (တထာ၊ တူ။) သာရော ဘိက္ခု တိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဝိဂတကိလေသဖေဂ္ဂုဘာဝတော၊ ကင်းသော ကိလေသာအကာ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ကိလေသာအကာမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။) ခီဏာသဝေါ ဝ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ။ သာရောတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
သေက္ခောတိ၊ ကား။ ပုထုဇ္ဇန ကလျာဏ ကေန ပုထုဇ္ဇန ကလျာ ကေန။ ။ ယောပိ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနော အနုလောမပဋိပဒါယ (လောကုတ္တရာအားလျော်သော ဝိပဿနာအကျင့်၌) ပရိပူရကာရီ သီလသမ္ပန္နော ဣန္ဒြိယေသု ဂုတ္တဒွါရော ဘောဇနေ မတ္တညူ ဇာဂရိယာနုယောဂမနုယုတ္တော ပုဗ္ဗရတ္တာပရရတ္တံ ဗောဓိပက္ခိယ ဓမ္မာနံ ဘာဝနာနုယောဂ မနုယုတ္တော ဝိဟရတိအဇ္ဇ ဝါ သွေ ဝါ အညတရံ သာမညဖလံ အဓိဂမိဿာမီတိ၊ သောပိ ဝုစ္စတိ သိက္ခတီတိ သေက္ခောတိအာဟ-ပုထုဇ္ဇနကလျာဏကေန သဒ္ဓိတိ။ [ဝိပဿနာ အားထုတ်မှုစသော အကျင့်နှင့် ပြည့်စုံသော ကလျာဏပုထုဇဉ်လည်း သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တွင် ပါဝင်နိုင်သည်-ဟူလို။] ၊ ကလျာဏပုထုဇဉ် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ သတ္တ, အရိယာ၊ တို့သည်။ တိဿာ, သိက္ခာ၊ တို့ကို။ သိက္ခန္တိ၊ ကျင့်ကုန်ဆဲ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သေက္ခာ၊ က္ခတို့ မည်၏။
တေသု၊ ထိုကလျာဏပုထုဇဉ်နှင့် တကွ ၇ ပါးသော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ် တို့တွင်။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သေက္ခော ဘိက္ခူတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
န သိက္ခတိန သိက္ခတီတိ။ ။ ကျင့်ခြင်းကိစ္စ မပြီးသေးသော မဂ္ဂဋ္ဌ-ဟေဋ္ဌိမဖလဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်များကိုသာ “သိက္ခန္တီ” ဟူသော ဝစနတ္ထကြောင့် “သေက္ခ”ဟုဆိုရသည်အထက်၌ ကျင့်ဖွယ်ကိစ္စမရှိ ကျင့်ခြင်း ကိစ္စပြီးစီးပြီးသောကြောင့် ရဟန္တာကို “န သိက္ခတိ- သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့ ကျင့်ဆဲမဟုတ်" ဟု ဆိုရသည်၊“ယတ္ထ အာသင်္ကာတတ္ထ ပဋိသေဓော ကာတဗ္ဗော” ဟူသော ပရိဘာသာနှင့်အညီ ကျင့်ဆဲ လေလား”ဟု ယုံမှားဖွယ်ရှိသော ရဟန္တာ၌သာ “န သိက္ခတိ”ဟု ပဋိသေဓပြုရသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ယုံမှားဖွယ် မရှိသောလောကီတရား နိဗ္ဗာန်တရားတို့သည်“အသေက္ခ”အမည် မရထိုက်တော့ချေ။
ဋီကာတစ်နည်း။ ။ “ဝုဒ္ဓိပတ္တသိက္ခော ဝါ အသေကော” ဟု ဋီကာ၌ အဋ္ဌကထာမှ တစ်နည်းဖွင့် သေး၏ဤအလို (အ)သည် ဝုဒ္ဓိအနက်ဟော-ဟု မှတ်၊ “အသေက္ခော-အကြီးဆုံး သိက္ခာရှိသူ” ဟူလို၊ သို့ဖြစ်လျှင် သေက္ခတို့တွင် အကြီးဆုံး အရဟတ္တမဂ္ဂဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်ကို “အသေက္ခ”ဟု ခေါ်သင့်ရာရောက်၏၊ သို့သော်-တံသဒိသေသု တဗ္ဗောဟာရတော- ထိုအရဟတ္တမဂ်နှင့် တူသော ဖိုလ်တရား၌ “အသေက္ခ” အမည်ကို (သဒိသူပစာရအားဖြင့်) တင်စားခြင်းကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်သည် အသေက္ခ (အကြီးဆုံး သေက္ခ) ဟု နာမည်ရ၍ ထိုဖိုလ်၌ တည်သော ရဟန္တာလည်း ထို အသေက္ခ တရား ရှိသောကြောင့် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ် အမည်ရသည်။
၊ ကျင့်ဆဲ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အသေက္ခော၊ မည်၏။
သေက္ခဓမ္မေ၊ ကျင့်ထိုက်သော တရားတို့ကို။ အတိက္ကမ္မ၊ လွန်မြောက်၍။ အဂ္ဂဖလေ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ တတော၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်ထက်။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ သိက္ခိတဗ္ဗာဘာဝတော၊ ကျင့်ထိုက်သော တရား၏ မရှိတော့ခြင်းကြောင့်။ ခီဏာသဝေါ၊ ကို။ အသေက္ခောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
သမဂ္ဂေန သံဃနာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗန္တိ မေန သဗ္ဗန္တိမေန ပရိယာယေန။ ။ ပရိယာယေနကို “ပရိစ္ဆေဒေန"ဟုဖွင့်၏၊ ဥပသမ္ပဒါကံကို မဇ္ဈိမဒေသ၌ ၁၀ ပါးမှ အထက်ဖြစ်သောသံဃာ, ပစ္စန္တရာဇ်ဝယ် ၅ ပါးမှ အထက်ဖြစ်သော သံဃာသည် ပြုထိုက်၏၊ ထို့ကြောင့် ဥပသမ္ပဒါကံကို “အနည်းဆုံး ပဉ္စဝဂ္ဂကရဏီယကံ” ဟုဆိုသည်။ ၊ အလုံးစုံသော အပိုင်းအခြားတို့၏ အဆုံး၌ဖြစ်သော။ ပရိယာယေန၊ အပိုင်းအခြားဖြင့်။ ပဉ္စဝဂ္ဂ ကရဏီယေ၊ ပဉ္စဝဂ္ဂသံဃာ သည် ပြုထိုက်သော။ ကမ္မေ၊ ၌။ ယာဝတိကာ၊ အကြင်မျှလောက် အနည်းဆုံး ၅ပါး အတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ပကတတ်ရဟန်းတို့သည်။ ကမ္မပ္ပတ္တာ၊ ကံသို့ ရောက်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကံအားလျောက်ပတ်ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုအနည်းဆုံး ၅ ပါးသော ရဟန်းတို့၏။ အာဂတတ္တာ၊ လာကုန်ပြီး၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဆန္ဒာရဟာနံ၊ ဆန္ဒထိုက်သော အခြားရဟန်းတို့၏။ [၅ ပါးမှ အခြားရဟန်း၊ ဟူလို။] ဆန္ဒဿ၊ ၏။ ဝါ၊ ကို။ အာဟဋတ္တာ၊ ဆောင်အပ်ပြီး၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမ္မုခီဘူတာနံ၊ မျက်မှောက် ဖြစ်၍ဖြစ်သော ရဟန်းတို့၏။ အပ္ပဋိက္ကောသနတော စ၊ မတားမြစ် ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ ဧတသ္မိံ ကမ္မေ ဧတသ္မိံ ကမ္မေ။ ။ “ဧကသ္မိံ”ဟု မရှိရ၊ ပြခဲ့သော “ပဉ္စဝဂ္ဂကရဏီယေကမ္မေ”ကို ပြန်၍ ညွှန်းသောကြောင့် “ ဧတသ္မိံ ” ဟု ရှိသင့်သည်။ [ “သမဂ္ဂဘာဝံ ဥပဂတေန” သည် သမဂ္ဂန သံဃန၏ လိုရင်းအဖွင့်၊ ထိုသံဃေနကို ကာတဗ္ဗေန ၌စပ်။ ] ၊ ဤပဉ္စဝဂ္ဂကရဏီယကံ၌။ သမဂ္ဂဘာဝံ၊ ညီညွတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဥပဂတေန၊ ကပ်ရောက်သော။ (သံယေန၊ သည်။)
ဉတ္တိစတုတ္ထေနာတိ ဉတ္တိစတုတ္ထေန။ ။ “ဉတ်လျှင် ၄ ကြိမ်မြောက်ရှိ” ဟူ သောစကားကို စဉ်းစားလျှင် ကမ္မဝါစာ ၃ ကြိမ်က အလျင်ကျ၍, ဉတ်ကနောက်ကျသည် - ဟုထင်စရာရှိ၏၊ တကယ်ရွတ်ဖတ် သောအခါ ကမ္မဝါစာ ၃ ကြိမ်ကနောက်, ဉတ်ကအလျင် ရွတ်ရသည်၊ သို့သော် ကမ္မဝါစာ ၃ ကြိမ်က သဘောတူဖြစ်၍၊ သဘောကွဲသော ဉတ်ကို ၄ ကြိမ်မြောက်ဟု မိန့်တော်မူသည်၊ အဋ္ဌကထာ၌လည်း ရွတ်စဉ်ကို မလိုက်ဘဲ “ဉတ္တိစတုတ္ထ” ဟူသော သဒ္ဒါနေကို လိုက်၍ "တီဟိ အနုဿာဝနာ ဟိ ဧကာယ ဉတ္တိယာ” ဟု ဉတ်ကို နောက်ထား၍ ဖွင့်သည်။ [ “ဉတ္တိ+စတုတ္ထဝ ယဿာတိ ဉတ္တိစတုတ္ထံ (အနုဿာဝနံ)ထို့နောက် “ကာတဗွေန” ကိုကြည့်၍ “ဉတ္တိစတုတ္ထန + ကာတဗ္ဗံ ဉတ္တိစတုတ္ထံ” ဟု ကာတဗ္ဗ(က)တဒ္ဓိတ် ဆင့်ပါ။] ၊ ကား။ တီဟိ၊ ၃ ကြိမ်ကုန်သော။ အနုဿာဝနာဟိ၊ ကမ္မဝါစာတို့ဖြင့် လည်းကောင်း။ ဧကာယ၊ သော။ ဉတ္တိယာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း် ကာတဗ္ဗေန၊ ပြုထိုက်သော။

ကမ္မနာတိ၊ ကား။ ဓမ္မိကေနဓမ္မိကေန ဝိနယကမ္မေန။ ။ ဓမ္မဿ+အနုရုပ် ဓမ္မိကံ၊ “ဓမ္မ” ဟူသည် ဝိနည်းပါဠိတော် ဓမ္မတည်းဝိနည်းမဟာဝါ ပါဠိတော်၌ ဥပသမ္ပဒါ ကံပြုသောအခါ “ပထမံ ဥပဇ္ဈံ ဂါဟာပေတဗ္ဗော" စချီ၍ ပထမဥပဇ္ဈာယ် ယူစေရခြင်း, သပိတ်သင်္ကန်း ပြောပြရခြင်း, ရဟန်းလောင်းကို သံဃဟတ္ထပါသ်မှ အပြင်ထုတ်၍ အနုသာသကသမ္မုတိ ပြုရခြင်း, ထို သမ္မုတိရသူက အနုသာသန ပြုရခြင်းအနုသာသန ပြုပြီးနောက် ရှေးဦးစွာ ပြန်လာ၍ သံဃာကို အနုသာသန ပြုပြီးကြောင်း အသိပေးပြီးမှ ရဟန်းလောင်းကို သံဃဟတ္ထပါသ်သို့ ခေါ်ရခြင်း, ရဟန်းပြုပေးဖို့ရန် ရဟန်းလောင်းကို ခွင့်တောင်းစေရခြင်းအန္တရာယိကသမ္မုတိ ပြုရခြင်း, သမ္မုတိရသူကစစ်ဆေးမေးမြန်းရခြင်း၊ ဉတ် ကမ္မဝါစာရွတ်ဖတ်ရခြင်း, ဩဝါဒပေးရခြင်းဟူသော အလုပ်အစီအစဉ်များကို ပြထားတော်မူ၏၊ ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်အပ်သောကံကို “ဓမ္မိကဝိနယကံ” ဟု ခေါ်သည်။
မှတ်ချက်။ ။ ဤအဖွင့်ကိုထောက်၍ ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာကိုသာ “ဥပသမ္ပဒါကံ"ခေါ်သည်မဟုတ်၊ ပြအပ်ပြီးသော ကိစ္စအားလုံးကိုမှ “ဥပသမ္ပဒါကံ" ဟု ခေါ်သည်၊ ထို့ကြောင့် “ဉတ္တိစတုတ္ထေန-ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာဖြင့် ပြုအပ်သော၊ ကမ္မေန- တရားအားလျော်သော ဝိနည်းကံဖြင့်” ဟု အနက်ပေးရမည်-ဟု မှတ်။
၊ တရားအားလျော်သော။

ဝိနယကမ္မေန၊ ဝိနည်းကံဖြင့်။

အကုပ္ပေနာတိ အကုပ္ပေန။ ။ “အကောပေတဗ္ဗတံ" ဟု ကာရိတ်နှင့်တကွ တဗ္ဗပစ္စည်းကိုကြည့်၍ “ကောပီယတေတိ - ပျက်စီးစေအပ် (ဖျက်ဆီးအပ်)၏၊ ဣတိ ကုပ္ပံ ၊ န+ကုပ္ပံ အကုပ္ပံ"ဟုပြု၊ “ဖျက်ဆီး”ဟူရာ၌ "တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းမဟုတ်. တားမြစ်ကန့်ကွက်ခြင်းတည်း”ဟု သိစေလို၍ “အပ္ပဋိက္ကောသိတဗ္ဗတံ” ဟု အဓိပ္ပာယတ္တဖွင့်သည်၊ ထို့ကြောင့် “တဗ္ဗတံ စ” ဟု (စ) ပါဖွယ် မလို၊ ဋီကာ (နောက်နား)၌လည်း (စ) မပါ၊ ထို အကုပ္ပဖြစ်ခြင်း၏ အင်္ဂါကိုပြလို၍ “ဝတ္ထု၊ ပေ၊ သမ္ပန္နတ္တာ” ဟု ထည့်၍ ဖွင့်သည်။ ၊ ကား။ ဝတ္ထု ဉတ္တိ။ ပေ။ သမ္ပတ္တိသမ္ပန္နတ္တာ၊ ဝတ္တုသမ္ပတ္တိ , ဉတ္တိသမ္ပတ္တိ , အနုဿာဝန သမ္ပတ္တိ, သီမာသမ္ပတ္တိ, ပရိသာသမ္ပတ္တိတို့နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အကောပေတဗ္ဗတံ၊ မပျက်စီးစေထိုက် သည်၏အဖြစ်သို့။ ဝါ၊ မဖျက်ဆီးထိုက် သည်၏အဖြစ်သို့။ အပ္ပဋိက္ကောသိတဗ္ဗတံ၊ မတားမြစ်ထိုက်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဥပဂတေန၊ ကပ်ရောက်သော။ [ကမ္မေန၊ ၌ စပ်။] ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိ ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိ။ ။ ရဟန်းလောင်းကို (ဥပသမ္ပဒါကံ၏ တည်ရာဖြစ်သောကြောင့်) ဝတ္ထုဟု ခေါ်၏၊ ထိုဝတ္ထုသည် အသက်၂၀ မပြည့်လျှင်လည်းကောင်း, ပါရာဇိကကျဖူးလျှင် လည်းကောင်းပဏ္ဍုက်စသော အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ယောက်ဖြစ်လျှင်လည်းကောင်း သမ္ပတ္တိမဖြစ်၊ ပါရာဇိကကျသူ စသည်မဟုတ်ဘဲ အသက်၂ဝ ပြည့်သူဖြစ်မှ ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိဖြစ်သည်။ ဉတ္တိ, အနုဿာဝန ဉတ္တိ, အနုဿာဝန။ ။ ဉတ်ကမ္မဝါစာကို ပါဠိတော်မှာ လာသည့်အတိုင်းအပြည့်အစုံ မရွတ်လျှင် သမ္ပတ္တိမဖြစ်၊ ပါဠိတော်လာသည့်အတိုင်း ရွတ်မှ ဉတ္တိသမ္ပတ္တိအနုဿာဝနသမ္ပတ္တိဖြစ်သည်။ သီမာ, ပရိသာ သီမာ, ပရိသာ။ ။ ရဟန်းခံရာသိမ်သည် ဝိပတ္တိသိမ်ပျက်တွင် ပါဝင်နေလျှင်သမ္ပတ္တိ မဖြစ်၊ သိမ်အစစ် ဖြစ်မှ သီမာသမ္ပတ္တိဖြစ်သည်၊ ရဟန်းပရိသတ်လည်း ပါရာဇိကမကျဖူးသော ရဟန်းစစ်စစ် ငါးပါး (မဇ္ဈိမဒေသ၌ ၁၀ ပါး) ရှိ၍ ဆန္ဒဆောင်ထိုက်သူတို့၏ ဆန္ဒကို ဆောင်ယူပြီးလျှင် မကန့်ကွက် မတားမြစ်မှ ပရိသာသမ္ပတ္တိ ဖြစ်သည်။ ကာရဏာရဟေန ကာရဏာရဟေန။ ။ ဌာနကို “ကာရဏ”ဟု ဖွင့်သဖြင့် “ဌာနသဒ္ဒါသည် (ဣဿရိယစသော အနက်တို့တွင်) ကာရဏအနက်ဟောတည်း” ဟု သိစေ၏၊ ထိုဌာန(ကာရဏ) ဟူသည် ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မဝါစာတည်း၊ မှန်၏- ထို ကမ္မဝါစာသည် ဥပသမ္ပဒါကံဟူသော အကျိုး၏တည်ရာ အကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏၊ ထို ကမ္မဝါစာ မပါလျှင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ဥပသမ္ပဒါကံ အထမမြောက်နိုင်။ [တိဋ္ဌတိ ဖလံ ဧတ္ထာတိ ဌာနံ၊ ဧတ္ထ-ဤ ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မဝါစာ၌၊ ဖလံ-ဥပသမ္ပဒါကံ ဟူသော အကျိုး သည်၊ တိဋ္ဌတိ-တည်၏ဣတိ, တံ-ထို ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာသည်၊ ဌာနံ-မည်၏။]
ဌာနာရဟနာတိ ဌာနာရဟ။ ။ “ဌာနာရဟ” ဟူသည်ဝတ္ထု၏ မပြည့်စုံခြင်းစသော အပြစ်တို့မှ လွတ်သော ဥပသမ္ပဒါကံတည်းထင်ရှားစေအံ့-ဌာနာရဟေနသည် ကမ္မန၏ ဝိသေသနတည်းဥပဇ္ဈာယ် ယူမှုမှစ၍ ကမ္မဝါစာဆုံးသည့်တိုင်အောင် ကိစ္စကို ကမ္မ (ဥပသမ္ပဒါကံ- ရဟန်းခံကိစ္စ)ဟု ခေါ်၏ထိုကံသည် ရဟန်းလောင်းဟူသော ပြည့်စုံသော ဝတ္ထု, ပြည့်စုံသောသံဃာမပျက်သောသိမ် ဟူသော အပြစ်တို့မှ ကင်းလွတ်မှသာ ထိုဉတ်ကမ္မဝါစာကို ရွတ်ဆိုခြင်းငှာထိုက်၏၊ ဝတ္ထုစသည်တို့က အပြစ်မလွတ်လျှင် ရွတ်ဆိုခြင်းငှာ မထိုက်ထို့ကြောင့် ဝတ္ထုဒေါသ စသည်တို့မှ ကင်းလွတ်သော ဥပသမ္ပဒါကံကို ဌာနာရဟ ခေါ်သည်ဟု မှတ်။ [ ဌာနဿ - ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မဝါစာဟူသော အကြောင်းအား + အရဟံ - ထိုက်တန်သော ဥပသမ္ပဒါကံတည်းဌာနာရဟံ - ကံ။] ၊ ကား။ ကာရဏာရဟေန၊ ဥပသမ္ပဒါကံ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာအား ထိုက်တန်သော။ သတ္ထုသာသနရတဟေနသတ္ထုသာသနာရဟေန။ ။ ကာရဏကို “သတ္ထုသာသန”ဟု ဖွင့်သည်၊ ဌာနအတွက် ပြခဲ့သော ဉတ္တိစတုတ္ထဥပသမ္ပဒါကမ္မဝါစာကိုပင် ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမတော်အတိုင်း ရွတ်ရသောကြောင့် “သတ္ထုသာသန” ဟု ဆိုသည်ထို ကမ္မဝါစာကိုရွတ်ရာ၌ ဉတ်ကိုအလျင် ကမ္မဝါစာ ၃ ကြိမ်ကို နောက်မှ ရွတ်ရမည်ဟုလည်းကောင်း, ရဟန်းလောင်းဟူသော ဝတ္ထု ကာရကသံဃာဟူသော ပရိသတ်, ဥပဇ္ဈာယ်ဟူသောပုဂ္ဂိုလ်များကို (“သံဃော, နာဂံ, အာယသ္မတာ တိဿန ဥပဇ္ဈာယေန” စသည်ဖြင့်) ပါစေရမည်ဟု လည်းကောင်းဌာန်ကရိုဏ်း ပီသစေရမည်ဟု လည်းကောင်း (ပရိဝါကမ္မဝဂ်စသည်၌) ဘုရားဆုံးမတော်မူထား၏၊ ထိုဆုံးမအပ်တိုင်းသော ဉတ် ကမ္မဝါစာအား ထိုက်တန်သော ကံကို “သတ္ထုသာသနာရဟ”ဟု ဆိုသည်။ ယထာ ကာတဗ္ဗဇ္ဇိ ဟိ ဘဂဝတာ ဝုတ္တံတထာ အကတံ (ထို အမိန့်တော်အတိုင်း မပြုအပ်သော ဉတ် ကမ္မဝါစာသည်) ဥပသမ္ပဒါကမ္မဿ ကာရဏံ န ဟောတီတိ န တံ (ထိုဥပသမ္ပဒါကံသည်) ဌာနာရဟံတေနာဟ-ကာရဏာရဟေန သတ္ထုသာသနာရဟေနာတိ- သာရတ္ထ။
မှတ်ချက်။ ။ သာရတ္ထ အလိုအားဖြင့် ဌာနာရဟ၌ ဌာနအရ ဘုရား အဆုံးအမတော်အတိုင်း ရွတ်ရသော ဉတ်ကမ္မဝါစာကို အရကောက်သောကြောင့် ပါဠိတော်ဝယ် “ဌာနာရဟေန” ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဉတ္တိသမ္ပတ္တိနှင့် အနုဿာဝနသမ္ပတ္တိ ၂ မျိုးကို ပြ၏- ဟု သိစေ၏“သမဂ္ဂေန သံဃန” ဖြင့် ညီညွတ်သောသံဃာဟု ဆိုသောကြောင့် ပရိသာသမ္ပတ္တိကို ပြ၏အကုဗ္ဗေန ပါဌ်ဖြင့်ကား (ကျန်သမျှကို သိမ်းယူရသော ပါရိသေသနည်းဖြင့်) ဝတ္ထုသမ္ပတ္တိသီမာသမ္ပတ္တိကိုပြ၏၊ ဤသို့ အသီးသီးပြသော်လည်းအဋ္ဌကထာ၌မူ အကုပ္ပလက္ခဏာ (မဖျက်အပ်သော ကံ၏ အထိမ်းအမှတ် အင်္ဂါ) ကိုတစ်နေရာတည်း၌ ပေါင်း၍ ပြလိုသောကြောင့် “အကုန” အရ၌ သမ္ပတ္တိ ၅ မျိုးလုံး ကို ပြထားလေသည်-ဟု သာရတ္ထ၌ မှတ်ချက် ပြထားသည်။
တစ်နည်း။ ။ ဝိမတိ၌ ဌာန-သတ္ထုသာသနတို ့အရ နိဗ္ဗာန်ရောက်ခြင်း၏ တည်ရာအကြောင်း ဖြစ်သော သိက္ခာ ၃ ဖြာ သာသနာတော်ကို ကောက်ယူ၍ ထိုသာသနာတော်အား လျောက်ပတ်အောင် အစီအစဉ် ကျကျနန ပြုအပ်သော ဥပသမ္ပဒါကံကို “ဌာနာရဟ ” ဟု တစ်နည်းကြံသေး၏။ [အထ ဝါ-ဌာနန္တိ နိဗ္ဗာနပတ္တိဟေတုတော သိဒ္ဓတ္တယသင်္ဂဟံ သာသန် ဝုစ္စတိ၊ တဿ အနုစ္ဆဝိကံ ကမ္မံ ဌာနာရဟံ။
၊ ဘုရား အဆုံးအမတော် ဖြစ်သော ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာအား ထိုက်တန်သော။ (ကမ္မေန၊ အားလျော်သော ဝိနည်းကံဖြင့်။)
ဥပသမ္ပန္နော နာမ၊ ဥပသပ္ပန္န မည်သည်ကား။ ဥပရိဘာဝံ၊ အထက်တန်း၏ အဖြစ်သို့။ သမာပန္နော ပတ္တော၊ ရောက်သူတည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ ဝိမတိ ဝိမတိ။ ။ ဉတ္တိစတုတ္ထာ ကမ္မဝါစာ ဥပသမ္ပဒါကမ္မဿ ကာရဏတ္တာ ဌာနံကဿ ဌာနဿအရဟံ အနုစ္ဆဝိကန္တိ ဝတ္ထုဒေါသာဒိဝိနိမုတ္တကမ္မံ ဌာနာရဟန္တိဝုတ္တံဝတ္ထာဒိဒေါသယုတ္တဿ ကမ္မဿ သဘာဝတော ကမ္မဝါစာရဟတ္တာဘာဝါ-ဝတ္ထုဒေါသစသည်နှင့်ယှဉ်သော ဥပသမ္ပဒါကံ၏ သဘောအားဖြင့် (ဝိနည်းထုံးစံအားဖြင့်) ကမ္မဝါစာကို ထိုက်တန်သောသဘော၏ မရှိခြင်းကြောင့် တည်း။
ဟိ၊ မှန်။ ဘိက္ခုဘာဝေါ၊ ရဟန်းအဖြစ် သည်။ ဥပရိဘာဝေါ၊ ထက်တန်း၏ အဖြစ်တည်း။ ဝါ၊ မြင့်မြတ်သူ၏ အဖြစ်တည်း။ တဉ္စ၊ ထိုမြင့်မြတ်သူ၏ အဖြစ်သို့လည်း။ ဧသ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ယတာဝုတ္တေန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော။ ကမ္မေန၊ ဝိနည်းကံဖြင့်။ သမာပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဥပသမ္ပန္နောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤပထမပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌။ ဉတ္တိ စတုတ္ထကမ္မံ၊ ဉတ္တိစတုတ္ထကံဟူသော။ ဧကမေဝ၊ ကံတစ်မျိုးတည်းသာ။ အာဂတံ၊ လာ၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဉတ္တိစတုတ္ထကံ တစ်မျိုးတည်းသာ လာပါသော်လည်း။ ဣမသ္မိံ ဌာနေ ဌတွာ စတ္တာရိ သံဃကမ္မာနိ နီဟရိတွာ ဝိတ္ထာရတော ကထေတဗ္ဗာနီတိ၊ ဤနေရာ၌ တန့်ရပ်၍ ၄ပါးသော သံဃကံတို့ကို ထုတ်ဆောင်၍ အကျယ် ဆိုထိုက် ကုန်၏ဟူ၍။ သဗ္ဗအဋ္ဌကထာသု၊ အလုံးစုံသော ရှေး အဋ္ဌကထာတို့၌။ (အာစရိယေဟိ၊ ရှေး အဋ္ဌကထာဆရာတို့သည်။) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
စ၊ ဆက်။ တာနိ၊ ထို ကံ တို့ကို။ အပလောကနကမ္မံ၊ အပလောကနကံ လည်းကောင်း။ ဉတ္တိကမ္မံ၊ လည်းကောင်း။ ဉတ္တိဒုတိယကမ္မံ၊ လည်းကောင်း။ ဉတ္တိစတုတ္ထကမ္မံ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိ ပါဋိယာ၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ထပေတွာ၊ ၍။ (မာတိကာစဉ်၍၊ ဟူလို။) ဝိတ္ထာရေန၊ အား ဖြင့်။ ခန္ဓကတော၊ မဟာဝါ, စူဠဝါခန္ဓကမှ လည်းကောင်း။ ပရိဝါရာဝသာနေ၊ ပရိ ဝါ၏ အဆုံး၌။ ကမ္မဝိဘင်္ဂတော စ၊ ကမ္မဝိဘင်းမှလည်းကောင်း။ ပါဠိံ၊ ပါဠိတော်ကို။ အာဟရိတွာ၊ ၍။ (အာစရိယေဟိ၊ တို့သည်။) ကထိတာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီး။ ဥပရိဘာဝံပေပတ္တော ဥပရိဘာဝံပေပတ္တော။ ။ဥပသမ္ပန္နော၌ ဥပကို “ဥပရိဘာဝံ” ဟုလည်းကောင်း, သမ္ပန္နောကို “သမာပန္နော” ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်သည်၊ “ပတ္တော”ကား သမာပန္နော၌ သံ+အာဥပသာရတို ့ အနက်ထူးမရှိဟု ပြသော ဥဇုကတ္ထတည်း“ဥပရိဘာဝံ မြင့်မြတ်သူ၏အဖြစ်”ဟူသည် ကုဋေ၉ ထောင်ကျော် သီလတို့ကို ဆောက်တည်၍ ကျင့်ခြင်းကြောင့် "သီလသိက္ခာအားဖြင့် လူတို့ထက် မြင့်မြတ်သူ၏အဖြစ် "တည်း။ [ နဝကောဋိ သဟဿာနီတိ အာဒိနာ ဝုတ္တပ္ပဘေဒါနံ အနေကသဟဿာ နံ သံဝရဝိနယာနံ သမာဒိယိတွာ ၀တ္တနေန “ဥပရိဘူတာ အဂ္ဂဘူတာ+သမ္ပဒါတိ ဥပသမ္ပဒါ- မြင့်မြတ်သောပြည့်စုံခြင်း၊ ဝါ- ရဟန်းအဖြစ်”။ မဟာဝါ, ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ်အဖွင့် တေရသကဏ် ဋီကာ။] ဧတ္ထ စ ဧတ္ထ စ။ ။ “ဉတ္တိစတုတ္ထန ကမ္မန" နှင့် စပ်၍ ရှေးအဋ္ဌကထာများ၌ ဤ နေရာဝယ် “ကမ္မလက္ခဏ” မည်သော ကံအမျိုးမျိုးကို ချဲ့ထားကြသော်လည်း ဤအဋ္ဌကထာ၌ ဤနေရာဝယ် မချဲ့တော့ဘဲ ပရိဝါ-ကမ္မဝဂ္ဂကျမှ ချဲ့မည့်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း, ထိုသို့ ဤ၌ မချဲ့ဘဲ ကမ္မဝဂ်ကျမှ ချဲ့၍ပြသဖြင့် ရသင့်သော အကျိုးကိုလည်းကောင်း ပြလို၍ “ဧတ္ထ စ” စသော အမှာ စကားချပ်ကို မိန့်ဆိုအပ်လေသည်။
တာနိ၊ ထိုကံတို့ကို။ မယံ၊ (ဗုဒ္ဓဃောသဆရာ) ငါတို့သည်။ ပရိဝါရာဝသာနေ၊ ၌။ ကမ္မဝိဘင်္ဂေယေဝ၊ ၌သာ။ ဝါ၊ ကျမှသာ။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ကုန်တော့အံ့။
ဟိ၊ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ဆိုဦးအံ့။ ဧဝံသတိ ဧဝဉှိ သတိ။ ။ဤ ဝါကျမျိုးသည် အကျိုးရကိုပြသော လဒ္ဓဂုဏ်ဝါကျချည်းတည်း၊ “ပထမ၊ ပေ၊ န ဘာရိယာ ဘဝိဿတိ" ဖြင့် ဤနေရာ၌ ထိုကံများကို မဆိုခြင်း၏အကျိုးရပုံကို ပြ၏“ယထာဋ္ဌိတာယပေဘဝိဿန္တိ” ဖြင့် ထိုကမ္မဝဂ်ကျမှ ဆိုခြင်း၏ အကျိုးရပုံကို ပြ၏ တသ္မာ စသည်ကား ထိုလဒ္ဓဂုဏ်၏ နိဂုံးတည်း။ ၊ ဤသို့ဖြစ်လသော်။ [ပရိဝါအဆုံး ကမ္မဝိဘင်းကျမှသာ ဖွင့်လသော်။] ပထမပါရာဇိကဝဏ္ဏနာ စ၊ ဇိကအဖွင့်သည်လည်း။ ဘာရိယာ၊ ထမ်းဆောင်ထိုက်သော တာဝန်သည်။ ဝါ၊ ဝန်လေးသည်။ န ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ယထာဌိတာယ၊ အကြင်အကြင် တည်ရှိသော။ ပါဠိယာ စ၊ ပါဠိတော်ကိုလည်း။ ဝဏ္ဏနာ၊ ဖွင့်ခြင်းသည်။ သုဝိညေယျာ၊ လွယ်ကူစွာ သိအပ်သည်။ ဝါ၊ သိလွယ်သည်။ ကရောမ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ ။
တာနိ စ ဌာနာနိ၊ ထိုကမ္မ ဝိဘင်းဟူသော ပါဠိရပ်တို့သည်လည်း။ အသုညာနိ၊ အဖွင့်မှ မကင်းဆိတ်ကုန်သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ န်လတ္တံ့။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုပဒဝဏ္ဏနမေဝ၊ ပုဒ်စဉ်အတိုင်း ဖွင့်ခြင်းကိုသာ။ ကရောမ၊ ပြုကုန်တော့အံ့။ [ထိုကံတို့ကို ဤနေရာ၌ မဖွင့်ဘဲ ဤပါရာဇိက ပါဠိ၌ ပါရှိသေ မထင်ရှားသော ပုဒ်များကိုသာ အစဉ်အတိုင်း ဖွင့်သွားတော့မည်၊ ဟူလို။]
တတြာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခုကောတီအာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝတ္တေသု၊ ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော။ တေသု ဘိက္ခူသု၊ ထိုဘိက္ခုတို့တွင်။
ယွာယံ ဘိက္ခုတိ၊ ကား။ ယော အယံ ဘိက္ခူ၊ သည်။ [ ဥပသမ္ပန္နော၊ ၌စပ်။]
သမဂ္ဂေန သံဃန။ ပေ။ ဥပသမ္ပန္နောတိ၊ ကား။ အဋ္ဌသု၊ န်သော။ ဥပသမ္ပဒါသု၊ တို့တွင်။ ဉတ္တိစတုတ္ထနေဝ ကမ္မန၊ ဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့်သာလျှင်။ ဥပသမ္ပန္နော၊ မြင့်မြတ်သော ပဉ္စင်းအဖြစ်သို့ ရောက်၏။
အယံ ဣမသ္မိံအတ္ထ အဓိပ္ပေတော ဘိက္ခုတိ အယံ။ ပေ။ အဓိပ္ပေတော။ ။ ဥပသမ္ပဒါရှစ်ပါးတို့တွင် ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မူပသမ္ပဒါဖြင့် ရဟန်းဖြစ်သူတို့သာ ပါရာဇိကနှင့်တကွ အခြားသိက္ခာပုဒ်များကို ကျူးလွန်ထိုက်သောကြောင့် လည်းကောင်း, ဘုရားရှင် ရှိသည် ဖြစ်စေ-ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော်မူပြီးသည် ဖြစ်စေ အခါခပ်သိမ်း (ယခုတိုင်အောင်) ရှိနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, သိက္ခာပုဒ်တိုင်း၌ “ဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းဖြစ်သူတို့ကိုသာ အလိုရှိအပ်၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇသိက္ခာပုဒ်များ၌ကား ဧဟိဘိက္ခုစသော ရဟန်းများလည်း (သိက္ခာပုဒ်ကို မသိ၍) ကျူးလွန်မိတတ်သေး၏ ။ ၊ ကား။ အယံ၊ (ဉတ္တိစတုတ္ထ ကံဖြင့် မြင့်မြတ်သော ပဉ္စင်းအဖြစ်သို့ ရောက်သော) ဤရဟန်းကို။ မေထုနံ ဓမ္မံ ပဋိသေဝိတွာ ပါရာဇိကော ဟောတီတိ၊ မေထုနံ။ ပေ။ ဟောတိ၊ ဟူသော။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၏အနက်ေ ဘိက္ခုတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။
ပန၊ ကား။ ဣတရေ၊ ဉတ္တိစတုတ္ထကံဖြင့် ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သူမှ အခြားကုန်သော။ ဘိက္ခကောတိအာဒယော၊ ဘိက္ခကော အစရှိသော ဘိက္ခုတို့ကို။ အတ္ထုဒ္ဓါရဝသေန အတ္ထုဒ္ဓါရဝသေန။ ။ “ဘိက္ခု” ဟူသော ပုဒ်၏ ရသင့်သမျှ အနက်တို့ကို ထုတ်ပြ ခြင်းကို အတ္ထုဒ္ဓါရဟု ဆိုသည်။ [အတ္ထာနံ- ရသင့်သမျှ အနက်တို့ကို+ဥဒ္ဓါရော-ထုတ်ပြခြင်းတည်း၊ အတ္ထုဒ္ဓါရော-ခြင်း။] ၊ ရထိုက်သော အနက်တို့ကို ထုတ်ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ (ဘဂဝတာ၊ သည်။) ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။
စ၊ ဆက်။ တေသု၊ ထိုဘိက္ခုကော အစရှိသော ဘိက္ခုတိုတွင်။ ဘိက္ခကောတိ အာဒယော၊ ဘိက္ခကောအစရှိသော ဘိက္ခုတို့ကို။ နိရုတ္တိဝသေနနိရုတ္တိဝသေန။ ။ “နိဗ္ဗစနဝသေန” ဟု ဋီကာဖွင့်၏၊ နိ (နီဟရိတွာ) အနက်ကိုထုတ် ဖော်၍+ ဥတ္တိ (ဝစနံ)-ဆိုခြင်း၊ ဝါ-ဆိုကြောင်းစကား“ဘိက္ခုကောတိ ဘိက္ခု” သည် ဘိက္ခု၏ သဒ္ဒါနက်ကို ဘိက္ခုကော”ဟု ထုတ်ပြသော ဝိဂြိုဟ်ပြတည်း၊ “ဘိက္ခုတီတိ ဘိက္ခု” ဟု ဝိဂြိုဟ် ပြုပါ-ဟူလိုအာဒယော၌ အာဒိဖြင့် “ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈပဂတောတိ ဘိက္ခု၊ ဘိန္နပဋဓရောတိ ဘိက္ခု” တို့ကိုယူထိုတွင်“ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈပဂတော- ဘိန္နပဋဓရော” တို့သည် ဝိဂြိုဟ်စစ်, ဝိဂြိုဟ်ပြ မဟုတ်၊ “ဘိက္ခု” သဒ္ဒါသည် ထိုအနက်များ၌လည်း (ဝိဂြိုဟ်နက်မဟုတ်ဘဲ) “အထင် ရှဥ့်အားဖြင့် ဟောနိုင်၏” ဟု သိစေတော်မူလိုသော အဖွင့်တည်း၊ မှန်၏ -ဘိက္ခုဟု အခေါ်ခံရသူသည် ဆွမ်းခံအိမ်သို့ကပ်ရသူဖြစ်ကြောင်း, အစုတ်စုတ် အပြတ်ပြတ် အဝတ်ကို ဝတ်ရသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။ [ဘိန္နပဋဓရောတိ နိဗ္ဗစနံ ဘိန္နပဋဓရေ ဘိက္ခုသဒ္ဒဿ နိရုဠှတ္တာ ကတံ။]
မှတ်ချက်။ ။ရှေးနိဿယ၌ကား“ဘိက္ခတိ ဘိက္ခာစရိယံ အဇ္ဈုပဂစ္ဆတီတိ ဘိက္ခု”ဟု လည်းကောင်း, “ဘိက္ခတိ ဘိန္နပဋဓာရဏေန ဝိသေသော ဘဝတီတိဘိက္ခု” ဟု လည်းကောင်း, ဝိဂြိုဟ်ပြုသေး၏၊ သို့သော် နိရုတ္တိပုဒ် နိဗ္ဗစန ပုဒ်တို့သည် “ဝိဂြိုဟ်” ဟူသော အနက်ကိုသာ ဟောသည်မဟုတ်, သဒ္ဒါသာမည ဟူသောအနက်ကိုလည်း ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ ဝိဂြိုဟ် လုပ်ရမည်ဟု မဆိုလိုဘဲ “နိရူဠတ္တာကတံ- ဝိဂြိုဟ်မလုပ်ရသော အထင်ရူဦပုဒ်” ဟု ဖွင့်သည်။
၊ အနက်ကို ထုတ်ဆိုခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝါ၊ သဒ္ဒါနည်း၏အစွမ်းဖြင့်။ (ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။ သမညာယ ဘိက္ခု ပဋိညာယ ဘိက္ခုတိ၊ ဘိက္ခုဟူကုန်သော။ ဒွေ၊ ၂ ပါးကုန် သော။ ဣမေ၊ ဤ ဘိက္ခုတို့ကို။ အဘိလာပဝသေန အဘိလာပဝသေန။ ။ [ဝေါဟာရဝသေန ခေါ်ဝေါ်ခြင်း (ခေါ်ဝေါ်ရိုး)၏ အစွမ်းဖြင့် - ဋီကာ။] ဆွမ်းစားပင့်ရာ၌ ရဟန်း ဟုတ်ဟုတ်-မဟုတ်ဟုတ် (သာမဏေများမှာ ) ဘိက္ခုဟု ခေါ်ဝေါ်ရိုးရှိသည်၊ ရဟန်းတု ရဟန်းယောင်များကိုလည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်က ဘိက္ခုဟု ဝန်ခံလျှင် ဘိက္ခုဟုပင် ခေါ်ဝေါ်ရိုးရှိသည်။ ၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝါ၊ ခေါ်ဝေါ်ရိုး၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။ ဧဟိဘိက္ခုတိ၊ ဧဟိဘိက္ခုဟူသော ဘိက္ခုကို။ ဗုဒ္ဓေန၊ ဟူသော။ ဥပဇ္ဈာယေန၊ ဖြင့်။ ပဋိလဒ္ဓဥပသမ္ပဒါဝသေန၊ ရအပ်သော ဥပသမ္ပဒါ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ပြီ။
သရဏဂမနဘိက္ခု၊ သရဏဂမနဘိက္ခုကို။ ကမ္မဝါစာယ၊ ဉတ္တိစတုတ္ထ ကမ္မဝါစာသည်။ အနုပ္ပနာယ၊ မဖြစ်ပေါ်သေးမီ။ ဥပသမ္ပဒါဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ပြီ။ ဘဒြောတိ အာဒယော၊ ဘဒြော အစရှိသော ဘိက္ခုတို့ကို။ ဂုဏဝသေန ဂုဏဝသေန။ ။ “ဘဒြော၊ ပေ၊ သာရော၊ ပေ၊ သေက္ခော၊ ပေ၊ အသေကောတိ ဘိက္ခု” တို့ကား သီလစသော ဂုဏ်အားဖြင့် ဘိက္ခုအမည်ရကြသည် - ဟူလိုဤဂုဏနာမည်၌ “ဘိန္ဒတိ ပါပကေ အကုသလေ ဓမ္မေတိ ဘိက္ခု- ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို ဖျက်ခွဲတတ်သောကြောင့် ဘိက္ခု” ဟု ဋီကာဝိဂ္ဂဟပြု၏၊ ဘိဒဓာတ်မှ ဒကို နိရုတ္တိနည်းဖြင့် က္ခပြုဟုကြံ။ ၊ သီလစသော ဂုဏ်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ (ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ န်၏။
ဘိက္ခုပဒဘာဇနီယံ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီ။