Issues
Select Version
元亨寺·CBETA
中文
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Savibhaṅgasikkhāpadavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁၉၇။ **အနဘိဇာနန္တိ**၊ ကား။ န အဘိဇာနံ၊ မသိပါဘဲလျက်။ (သမုဒါစရေယျ၊ ပြောပြအံ့။)
ပန၊ ဆက်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင် ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို။ [ပနာယံ၊ ဟု အချို့စာအုပ်၌ရှိ၏။ သွဿ၌ သောနှင့် အရတူအောင် ဥတ္တရီမနုဿဓမ္မကို စွဲရသောကြောင့် အယံဟု မရှိသင့်။] အနဘိဇာနံ၊ လျက်။ သမုဒါစရတိ၊ ၏။ သော၊ ထို ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို။ ဝါ၊ သည်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ သန္တာနေ၊ ၌။ အနုပ္ပန္နော၊ မဖြစ်ဖူးသေး။ ဉာဏေနစ၊ ဖြင့်လည်း။ အသစ္ဆိကတော၊ မျက်မှောက်မပြုအပ်သေး။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အဘူတော၊ ထင်ရှားမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ကြောင့်။ အဿ၊ ထို အနဘိဇာနံဟူသောပုဒ်၏။ ယသ္မာ၊ပေ၊ ဝုတ္တံ။ ။"ယသ္မာ သန္တာ​နေ အနုပ္ပန္နော"သည် အသန္တံ အဘူတံ တို့၏ အကြောင်းပြတည်း၊ မိမိသန္တာန်၌ မဖြစ်ဖူးသောကြောင့် “အသန္တ အဘူတ”ဟု ဟောတော်မူသည်-ဟူလို၊ “ဉာဏေန အသစ္ဆိကတော”သည် အသံဝိဇ္ဇမာနံ၏ အကြောင်းပြတည်း၊ ဉာဏ်ဖြင့် မျက်မှောက်မပြုအပ်သောကြောင့် “အသံဝိဇ္ဇမာနံ”ဟု ဟောတော်မူသည်-ဟူလို၊ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌ “အသံဝိဇ္ဇမာနံ-ဉာဏ်ဖြင့် မသိအပ်”ဟု ပေး၊ ဤစကားအရ “ယသ္မာ၊ ပေ၊ ဟောတိ”သည် ကာရဏဝါကျ၊ “တေနဿ၊ပေ၊ဝုတ္တံ”သည် ဖလဝါကျ ဟုခွဲပါ၊ [ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံ, အတ္တုပနာယိကံ, အလမရိယဉာဏဒဿနံတို့၏ ပုဒ်ပြီးပုံ အဓိပ္ပာယ်ယူပုံကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။] ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ အသန္တံ အဘူတံ အသံဝိဇ္ဇမာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝတွာ၊ မူပြီး၍။ အဇာနန္တော အပဿန္တောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မူအပ်ပြီ။
**ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မန္တိ**၊ ကား။ ဥတ္တရိမနုဿနံ၊ ပကတိ လူတို့ထက်မြတ်သော လူဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ လူထူးလူမြတ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဈာယီနဉ္စေဝ၊ ဈာန်ဝင်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။ အရိယာနဉ္စ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဓမ္မံ၊ ကို။
**အတ္တုပနာယိကန္တိ**၊ ကား။ အတ္တနိ၊ ၌။ တံ၊ ထို ဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မကို။ ဥပနေတိ၊ ကပ်ဆောင်၏။ (ဣတိ၊ ကြောင့်။ အတ္တုပနာယိကော၊ ကမည်၏။) ဝါ၊ နည်း။ အတ္တာနံ၊ ကို။ တတ္ထ၊ ထို ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၌။ ဝါ၊ သို့။ ဥပနေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အတ္တုပနာယိကော၊ မည်၏။ တံ အတ္တုပနာယိကံ၊ ထိုမိမိ၌ ကပ်ဆောင်၍။ ဝါ၊ ထိုမိမိကို ကပ်ဆောင်၍။ [ဤသို့ ပါဠိတော်ရှိရင်းအတိုင်း ဒုတိယန္တထားခြင်းကို "ဝိဘတျန္တခံသည်" ဟုခေါ်သည်။]
ဧဝံ၊ သို့ မိမိ၌ကပ်ဆောင်မှုကို။ ဝါ၊ ဤသို့မိမိကို ကပ်ဆောင်မှုကို။ ကတွာ၊ ၍။ သမုဒါစရေယျ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓော ဟောတိ၊ ["ဧဝံ ကတွာ" ဖြင့် အတ္တုပနာယိကံ ပုဒ်၏ ကြိယာဝိသေသန ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသည်။]
ပန၊ ဆက်။ ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မောနာမဈာနံ ဝိမောက္ခော၊ ပေ၊ အဘိရတီတိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ဈာနာဒယော၊ န်သော။ အနေကဓမ္မာ၊ တစ်ပါးမက များစွာသော တရားတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။
တသ္မာ, သဗ္ဗေသံ၊ န်သော။ တေသံ၊ ထိုတစ်ပါးမက များစွာသော တရားတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အတ္တုပနာယိကဘာဝံ၊ မိမိသို့ ကပ်ဆောင်သူ၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ)၊ တေ ဝါ၊ ပေ၊ ဥပနေတီတိ၊ ဟူ၍။ ဗဟုဝစန နိဒ္ဒေသံ၊ ‌ဗဟုဝုစ်ဖြင့် ညွှန်ပြခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြီ။ [သိက္ခာပုဒ်ပါဠိတော်၌ "ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံ"ဟု ကဝုစ်ဖြင့် မိန့်တော်မူသော်လည်း ပဒဘာဇနီဖွင့်သောအခါ ဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မတွေက ဈာန- ဝိမောက္ခ စသောအားဖြင့် များသောကြောင့် "တေ ဝါ ကုသလေ ဓမ္မေ"ဟုဗဟုဝုစ်ဖြင့် ညွှန်ပြတော်မူသည်-ဟူလို။]
တတ္ထ၊ ထို တေဝါ ကုသလေ ဓမ္မေအစရှိသော ဝါကျ၌။ ဧတေဓမ္မာ၊ တို့သည်။ မယိ၊ ၌။ ဝါ၊ ငါ့မှာ။ သန္ဒိဿန္တိ၊ ထင်ရှားကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမုဒါစရန္တော၊ ပြောသောရဟန်းသည်။ အတ္တနိ၊ ၌။ ဥပနေတိ၊ ကပ်ဆောင်သည်မည်၏။
အဟံ, ဧတေသု၊ ဤတရားတို့၌။ သန္ဒိဿာမိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမုဒါစရန္တော၊ သည်။ အတ္တာနံ၊ ကို။ တေသု၊ ထိုတရားတို့၌။ ဥပနေတိ၊ မည်၏။ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော၊
**အလမရိယဉာဏဒဿနန္တိ**ဧတ္ထ၊ ၌၊(ပဒတ္ထသမ္ဗန္ဓော ဝေဒိတဗ္ဗော လှမ်းစပ်။) လောကိယ လောကုတ္တရာ၊ လောကီ လောကုတ္တရာဖြစ်သော။ ပညာ၊ သည်။ ဇာနနဋ္ဌေန၊ သိတတ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။ **ဉာဏံ**၊ ဉာဏမည်၏။ စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌမိဝ၊ မြင်အပ်သကဲ့သို့။ ဓမ္မံ၊ ဆိုင်ရာအာရုံတရားကို။ ပစ္စက္ခကရဏတော၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းအားဖြင့်။ ဒဿနဋ္ဌေန၊ မြင်တတ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။ ဒဿနံ၊ နမည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဉာဏဒဿနံ၊ နမည်၏။
အရိယံ ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ ဉာဏဒဿနံ၊ ဉာဏ်အမြင်တည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ **အရိယဉာဏဒဿနံ**၊ နမည်၏။
ဈာနာဒိဘေဒေ၊ ဈာန်အစရှိသော အပြားရှိသော။ ဧတ္ထ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မေ၊ ၌။ အလံပရိယတ္တံ၊ စွမ်းနိုင်သော။ ကိလေသဝိဒ္ဓံသနသမတ္ထံ၊ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သော။ အရိယဉာဏဒဿနံ၊ စင်ကြယ်သော ဉာဏ်အမြင်သည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သော၊ ထိုဥတ္တရိမနုဿဓမ္မသည်။) အလမရိယ ဉာဏဒဿနော၊ န မည်၏။ ဝါ၊ နည်း။ အဿ၊ ထိုဥတ္တရိမနုဿဓမ္မ၏။ အလံ၊ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌ စွမ်းသော။ အရိယဉာဏဒဿနံ၊ သည်။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သော၊ ထိုဥတ္တရိမနုဿဓမ္မသည်။) အလမရိယ ဉာဏဒဿနော၊ နမည်၏။ အလမရိယ ဉာဏဒဿနံ၊ ကိလေသာကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌စွမ်းနိုင်သော စင်ကြယ်သောဉာဏ်အမြင်ရှိသော။ တံ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံ၊ ကို။ (သမုဒါစရေယျ၊ အံ့။) ဣတိဧဝံ၊ သို့။ ပဒတ္ထသမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်အနက်တို့၏ စပ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။လောကိယ၊ပေ၊ ဉာဏဒဿနံ။ ဇာနာတီတိဉာဏံ၊ ပဿတီတိ ဒဿနံ၊ ဉာဏဉ္စ+တံ+ဒဿနဉ္စာတိ ဉာဏဒဿနံ”ဟု ပြု၊ မြင်ဟူရာ၌ အိပ်မက်မက်သောအခါ မျက်စိဖြင့်မြင်ရသကဲ့သို့ မနောဒွါရဖြင့် ဆိုင်ရာအာရုံကို မြင်နိုင်၏၊ ထိုဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မ၌ပါသော ဉာဏ်သည်လည်း ပထဝီကသိုဏ်းစသော အာရုံ, သစ္စာ ၄ ပါးတရားကို မျက်စိဖြင့် မြင်ရသကဲ့သို့မြင်နိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် အရိယာဖြစ်သူသည် သစ္စာ ၄ ပါး တရားကို မျက်စိဖြင့် မြင်ရသကဲ့သို့ သေသေချာချာ မြင်ရသောကြောင့် မိမိ၏ အရိယာအဖြစ်၌ ယုံမှားခြင်းမရှိတော့-ဟုမှတ်။
အလံပရိယတ္တံ၊ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗော။ ။အလံကို “ပရိယတ္တံ”ဟု ပဌမဖွင့်သည်၊ ထိုသို့ဖွင့်သဖြင့် အလံသဒ္ဒါ၏ ဘူသန(တန်ဆာဆင်ခြင်း)အနက်, နိဝါရဏ(တားမြစ်ခြင်း)အနက်တို့ကို ကန့်သည်၊ ထိုပရိယတ္တံအတွက် သင်ယူခြင်းအနက်ကို ယူမည်စိုး၍ “ကိလေသဝိဒ္ဓံ သနသမတ္ထံ”ဟု ထပ်၍ဖွင့်သည်၊ အလံနှင့် အရိယဉာဏဒဿနံကို သတ္တမီ ဗဟုဗ္ဗီဟိ, တစ်နည်း-ဆဋ္ဌီဗဟုဗ္ဗီ ဟိ တွဲရမည်ကို သိစေလို၍ “ဧတ္ထ-အဿ”ဟု ၂ နည်း ဖွင့်သည်၊ ထိုတွင် သတ္တမီဗဟုဗ္ဗီဟိပြုသော ပဌမနည်း၌ ဉာဏ်နှင့်+ယှဉ်ဘက် ဈာန်မဂ်ဖိုလ်၏ အာဓာရ+အာဓေယ် (ဥပနိဿယပစ္စည်း+ပစ္စယုပ္ပန်) အဖြစ်ကို ရည်ရွယ်၏၊ ဆဋ္ဌီပြုသော နောက်နည်း၌ကား သမ္ဗန်+သမ္ဗန္ဓီ, သဟဇာတ-အညမညပစ္စည်း+ပစ္စယုပ္ပန် အဖြစ်ကို ရည်ရွယ်သည်ဟု မှတ်။
တတ္ထ၊ ထို အလမရိယဉာဏဒဿနံ ဟူသော ပါဌ်၌။ ယေန ဉာဏဒဿနေန၊ အကြင်ဉာဏ်အမြင်ကြောင့်။ သော၊ ထို ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို။ အလမရိယဉာဏဒဿေနောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊
တဒေဝ၊ ထိုဉာဏ်အမြင်ကိုပင်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဉာဏန္တိ တိဿော ဝိဇ္ဇာ၊ ပေ၊ ဉာဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝိဇ္ဇာသီသေန၊ ဝိဇ္ဇာကို အဦးပြုသဖြင့်။ ပဒဘာဇနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ [ဒဿနန္တိ၊ ကား။ ယံ၊ အကြင် သဘောတရားသည်။ ဉာဏံ၊ ဉာဏမည်၏။ တံ၊ ထိုသဘောတရားသည်။ ဒဿနံ၊ နမည်၏၊ စသည်ပေး၊ "ဝိဇ္ဇာကို အဦးပြုသဖြင့် အဘယ်ကိုသိရပါမည်နည်း"ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် မဟဂ္ဂတလောကုတ္တရာပနေတ္ထစသည်မိန့်။]
ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤဉာဏံဟူသောပုဒ်၌။ မဟဂ္ဂတလောကုတ္တရာ၊ တ္တရာဖြစ်သော။ သဗ္ဗာပိ၊ သော။ ပညာ၊ သည်။ ဉာဏံ၊ ဉာဏမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
**သမုဒါစရေယျာ**တိ၊ ကား။ ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော။ ဧတံ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံ၊ ကို။ အတ္တုပနာယိကံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အာရောစေယျ၊ ပြောပြအံ့။
ပန၊ ဆက်။ **ဣတ္ထိယာဝါ**တိ အာဒိ၊ ဣတ္ထိယာဝါ အစရှိသော သဒ္ဒါသည်။ အာရောစေတဗ္ဗ ပုဂ္ဂလနိဒဿနံ၊ ပြောပြထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ညွှန်ပြကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။
ဟိ၊ မှန်။ ဧတေသံ၊ ဤမိန်းမအစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ (ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မေ၊ ကို။) အာရောစိတေ၊ ပြောအပ်သော်။ ဝါ၊ ပြောအပ်မှ။ အာရော စိတံ၊ ပြောပြခြင်းမည်သည်။ ဝါ၊ ပြောပြရာရောက်သည်။ ဟောတိ၊ [အာရောစိတေအရ၌ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မရ၍, အာရောစိတံအရ၌ ပြောခြင်းကြိယာရ၏။ ဤသို့ အရကွဲမှ တစ်ဝါကျတည်း၌ ဝိဘတ်ကွဲ၍ နေနိုင်သည်။] ဒေဝမာရဗြဟ္မာနံ၊ နတ်, မာရ်နတ်, ဗြဟ္မာတို့အား။ (အာရောစိတေ၊ သော်။ အာရောစိတံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပေတယက္ခတိရစ္ဆာနဂတာနံပိ၊ ပြိတ္တာ, ဘီလူး, တိရစ္ဆာန်တို့အားလည်း။
(အာရောစိတေ အာရောစိတံ န ဟောတိ)**ဣတိ ဇာနာမိ ဣတိ ပဿမီ**တိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤသဒ္ဒါသည်။ သမုဒါစရဏာကာရနိဒဿနံ၊ ပြောပုံအခြင်းအရာကို ညွှန်ပြကြောင်းသဒ္ဒါတည်း။
ပန၊ ဆက်။ အဿ၊ ထို ဣတိဇာနာမိ ဣတိပဿာမိပုဒ်၏။ ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ ဇာနာမတံ ‌ဧတေ ဓမ္မေ, ပဿာမဟံ ဧတေ ဓမ္မေတိ၊ ဟူသော။ ဣဒံ၊ ဤသဒ္ဒါသည်။ ဈာနာဒီသု၊ န်သော။ ဧတေသု ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ဇာနနပဿနာနံ၊ သိခြင်းမြင်ခြင်းတို့၏။ ပဝတ္တိဒီပနံ၊ ဖြစ်ပုံကိုပြကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ အတ္ထိ စမေ ဧတေ ဓမ္မာတိအာဒိ၊ အစရှိသော သဒ္ဒါသည်။ အတ္ထုပနာယိကဘာဝပရိဒီပနံ၊ မိမိ၌ ကပ်ဆောင်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြကြောင်းသဒ္ဒါတည်း။
**တတော အပရေန သမယေနာ**တိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားသည်။ အာပတ္တိပဋိဇာနန သမယဒဿနံ၊ အာပတ်ကို ဝန်ခံရာ အခါကို ပြကြောင်းစကားတည်း။ ["ဝိသုဒ္ဓါပေက္ခော ဧဝံ ဝဒေယျ" နှင့် တွဲထားသောကြောင့် ဤ၌ သမယသဒ္ဒါကို အာပတ် ဝန်ခံရာအခါဟု ဖွင့်သည်။]
ပန၊ ထိုသို့ပင် နောက်မှအာပတ်ကို ဝန်ခံပါသော်လည်း။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ အာရောစိတက္ခ‌ဏေယေဝ၊ ‌ပြောပြအပ်ရာ ခဏ၌သာ။ ပါရာဇိကံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်ပြီးသော ရဟန်းသည်။ (ယသ္မာ၊ ကြောင့်။) ပရေန၊ သူတစ်ပါးသည်။ ‌စောဒိတော၊ စောဒနာအပ်သည်။ (ဟုတွာဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။) အစောဒိတော၊ သည်။ (ဟုတွာဝါ၊ လည်းကောင်း။) ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်ခံ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ **သမနုဂ္ဂါဟိယမာနောဝါ အသမနုဂ္ဂါဟိယမာနောဝါ**တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မူအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို သမနုဂ္ဂါဟိယမာန, အသမနုဂ္ဂါဟိယမာနတို့တွင်။ တာဝ၊ အသမနုဂ္ဂါဟိယမာနမှ ရှေးဦးစွာ။ (နိဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ သော။) သမနုဂ္ဂါဟိယမာနေ၊ မာန၌။ ကိန္တေအဓိဂတန္တိ၊ တံဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ အဓိဂမပုစ္ဆာ၊ ရအပ်သော တရားကို မေးကြောင်း ပုစ္ဆာတည်း။
ဈာနဝိမောက္ခာဒီသု၊ ဈာန်, ဝိမောက္ခတရားတို့တွင်။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂါဒီသု၊ သောတာပတ္တိမဂ် အစရှိသည်တို့တွင်။ တယာ၊ သည်။ ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။ [ဤမေးခွန်းသည် သာမညမေးခွန်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် "သောတာပတ္တိမဂ္ဂါဒီသု ဝါ"သည် ဝိသေသမေးခွန်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း, "ကတမေသံ ဓမ္မာနံ လာဘီ" အမေး၌လာသော "ပဌမမဂ္ဂါဒီသု" နှင့် ထပ်နေသောကြောင့်လည်းကောင်း စဉ်းစားသင့်သည်။]
၁၉၈။ **ကိန္တိတေ အဓိဂတန္တိ**၊ ဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ ဥပါယပုစ္ဆာ၊ နည်းလမ်းကို မေးကြောင်းပုစ္ဆာတည်း။
ဟိ၊ မှန်။ အယံ၊ လတ္တံ့ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ ကိန္တိတေ အဓိဂတံဟူသော ပါဌ်၌။ အဓိပ္ပာယော၊ မေးသူ၏အလိုတည်း။ တယာ၊ သည်။ အနိစ္စလက္ခဏံ၊ ဏာကို။ ဓုရံ၊ အဦးပဓာနကို။ ကတွာ၊ ၍။ (အဓိဂတံ ကိံ၊ ‌လော။) ဝါ၊ တစ်နည်း။
သမာဓိဝသေန၊ ဖြင့်။ အဘိနိဝိဝိသိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ဝိပဿနာဝသေန၊ ဖြင့်။
(အဘိနိဝိသိတွာအဓိဂတံ ကိံ၊) တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ရူပေ၊ ရုပ်တရား၌။ အဘိနိဝိသိတွာ၊ ၍။ အဓိဂတံ ကိံ၊ သော။ ဥဒါဟု, အရူပေ၊ နာမ်တရား၌။ (အဘိနိဝိသိတွာ အဓိဂတံ ကိံ၊) ဝါ၊ တည်း။ (အဇ္ဈတ္တံ၊ အဇ္ဈတ္တတရားကို။ အဘိနိဝိသိတွာ၊ ၍။ အဓိဂတံ၊ လော။)
ဥဒါဟု, ဗဟိဒ္ဓါ၊ ဗဟိဒ္ဓတရားကို။ (အဘိနိဝိသိတွာ အဓိဂတံ ကိံ၊) ဣတိ အယံ၊ သည်ကား၊ (အဓိပ္ပာယော)။
**ကဒါ တေ အဓိဂတန္တိ**၊ ဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ ကာလပုစ္ဆာ၊ အခါကိုမေးကြောင်း ပုစ္ဆာတည်း။
ပုဗ္ဗနှမဇ္ဈနှိကာဒီသု၊ နံနက်အခါ နေ့လယ်အခါ အစရှိသည်တို့တွင်။ ကတရသ္မိံကာလေ၊ ၌။ (အဓိဂတံ၊ ရအပ်သနည်း။) ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
**ကတ္ထ တေ အဓိဂတန္တိ**၊ ဟူသောပုစ္ဆာသည်။ ဩကာသပုစ္ဆာ၊ အရပ်ကိုမေးကြောင်း ပုစ္ဆာတည်း။
ကတရသ္မိံ ဩကာသေ၊ ၌။ (အဓိဂတံ၊ နည်း။) ရတ္တိဋ္ဌာနေ၊ ညဉ့်နေရာအရပ်၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဒိဝါဌာနေ၊ ၌။ အဓိဂတံကိံ၊ လော။ ရုက္ခမူလေ၊ ၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ မဏ္ဍပေ၊ ၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ကတရသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ ၌။ (အဓိဂတံ၊ နည်း။) ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
**ကတမေ တေ ကိလေသာ ပဟီနာ**တိ၊ ဟူသောပုစ္ဆာသည်။ ပဟီနကိလေသပုစ္ဆာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့ကို မေးကြောင်းပုစ္ဆာတည်း။
တဝ၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ ကတရမဂ္ဂဝဇ္ဈာ၊ အဘယ်မဂ်သည် သတ်အပ်ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ တို့ကို။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
**ကတမေသံ တွံ ဓမ္မာနံ လာဘီ**တိ၊ ဟူ‌သော ပုစ္ဆာသည်။ ပဋိလဒ္ဓဓမ္မပုစ္ဆာ၊ ရအပ်ပြီးသော တရားတို့ကို မေးကြောင်းပုစ္ဆာတည်း။
ပဌမမဂ္ဂါဒီသု၊ တို့တွင်။ ကတမေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ တွံ၊ သည်။ လာဘီ၊ ရခြင်းရှိသနည်း။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ တရားရသည်ဟု ဝန်ခံသူအားမေးစရာ။ ။(၁) ဘယ်တရားထူးကိုရသနည်း၊ဈာန်ကိုရသလား, မဂ်ကိုရသလား၊ ဤသို့ ရအပ်သောတရားကိုလည်းကောင်း, (၂) အနိစ္စ စသော လက္ခဏာ ၃ ပါးတွင် ဘယ်လက္ခဏာကို ပဓာနပြု၍ရသနည်း, တစ်နည်း-သမထ ဝိပဿနာ ၂ မျိုးတွင် အဘယ်ကို နှလုံးသွင်း၍ရသနည်း၊ ဤသို့ရခြင်း၏အကြောင်းကိုလည်းကောင်း, (၃) ဘယ်အချိန်မှာရသနည်း၊ ဤသို့အချိန်ကိုလည်းကောင်း, (၄) ဘယ်အရပ်မှာရသနည်း၊ ဤသို့အရပ်ကိုလည်းကောင်း,(၅) ဘယ်ကိလေသာတို့ကို ပယ်ပြီး ဖြစ်သနည်း၊ ဤသို့ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့ကိုလည်းကောင်း, (၆) မဂ်ကိုရလျှင် အဘယ်မဂ်ကိုရသနည်း၊ ဤသို့ ရအပ်သောတရားထူးကိုလည်းကောင်းခွဲခြား၍ မေးရမည်။
ကတမေသံ ဓမ္မာနံ လာဘီ။ ။(၁) မေးခွန်းသည် “ဈာန်ကို ရသလား, မဂ်ကို ရသလား”ဟုသာမညမေးခွန်းတည်း၊ (၆) နံပါတ်မေးခွန်းကား ဝိသေသမေးခွန်းတည်း၊ “ဈာန်ရသည်ဟုဆိုလျှင် ဘယ်ဈာန်ကိုရသနည်း, ဘယ်ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အာရုံပြု၍ရသနည်း” စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း, “မဂ်ရသည်”ဟုဆိုလျှင် အဘယ်မဂ်ကိုရသနည်း၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း ခွဲခြား၍မေးခြင်းတည်း။ [ကတမေသံ တွံ ဓမ္မာနံ လာဘီတိ ဣဒံ ပန ပုဗ္ဗေ ကိံ တေ အဓိဂတန္တိ အနိဒ္ဓါရိတဘေဒါ-တသီးတခြား မခွဲထုတ်အပ်သော အပြားရှိကုန်သော၊ ဈာနာဒိဝိသေသာ-ဈာန, ဝိမောက္ခအစရှိသော တရားထူးတို့ကို၊ ပုစ္ဆိတာ၊ ဣဒါနိ တေသံ နိဒ္ဓါရေတွာ (တသီးတခြားစီ ခွဲခြား၍) ပုစ္ဆနာကာရဒဿနံ။]
တသ္မာ၊ ကြောင့်၊ (ထိုသို့ မေးထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ဣဒါနိ၊ ၌။ ကောစိ၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မာဓိဂမံ၊ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကိုရခြင်းကို။ စေပိဗျာကရေယျ၊ အကယ်၍မူလည်းပြောဆိုအံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ သော၊ ထိုရဟန်းကို။ ဧတ္တာဝတာဝ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ပြောဆိုခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ သက္ကရော၊ ပူဇော်သက္ကာရကို။ နကာတဗ္ဗော၊ ထိုက်သေး။
ပန၊ အနွယကား။ ဆသု၊ န်သော။ ဣမေသုဌာနေသု၊ တို့၌။ သောဓနတ္ထံ၊ သုတ်သင်ခြင်းငှာ။ [ရှင်းလင်းစေခြင်းငှာ-ဟူလို။] ဝတ္တဗ္ဗော၊ မေးမြန်းပြောဆိုထိုက်၏။
(ကိံ)၊ တေ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်ပါသနည်း။ ဈာနံ၊ ကို။ အဓိဂတံကိံ၊ ရအပ်ပါ‌သလော။ ဥဒါဟု, ဝိမောက္ခဒီသု၊ ဝိမောက္ခအစရှိသောတရားတို့တွင်။ အညတရံ၊ တစ်ပါးပါးသော တရားကို။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ (ဝတ္တဗ္ဗော)၊ [ဝိမောက္ခာဒီသု၌ အာဒိဖြင့် ပါဠိတော်လာသော သမာဓိစသည်ကိုယူ။]
ဟိ၊ မှန်။ ယောဓမ္မော၊ ကို။ ယေန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဓိဂတော၊ ရအပ်ပြီ။ သော၊ ထိုရအပ်ပြီးသော တရားသည်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ စိတ်၌။ ပါကဋော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
မေ၊ သည်။ ဣဒံနာမ၊ ဤမည်သောတရားကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းကြောင့်။ တေ၊ သည်။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အဓိဂတံ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ၏။ အနိစ္စလက္ခဏာဒီသု၊ အနိစ္စလက္ခဏာ အစရှိသည်တို့တွင်။ ကိံ၊ အဘယ်လက္ခဏာကို။ ဓုရံ၊ အဦးပဓာနကို။ ကတွာ၊ ၍။ (အဓိဂတံ၊ နည်း။) ဝါ၊ နည်း။ အဋ္ဌတိံသာယ၊ သော။ အာရမဏေသု၊ တို့တွင်။ (ကေနမုခေန၊ အဘယ်အာရုံ ဟူသောအဦးပဓာနဖြင့်။ အဘိနိဝိသိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။ အဓိဂတံ၊ နည်း။) ဝါ၊ နည်း။ ရူပါရူပအဇ္ဈတ္တဗဟိဒ္ဓါဒိဘေဒေသု၊ ရုပ်တရား, နာမ်တရား, အဇ္ဈတ္တ တရား, ဗဟိဒ္ဓတရား အစရှိသော အပြားရှိကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။ ကေနမုခေန၊ အဘယ်တရားဟူသော အဦးပဓာနဖြင့်။ အဘိနိဝိသိတွာ၊ ၍။ အဓိဂတံ၊ နည်း။ ဣတိ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗော)၊ ဟိ၊ မှန်။(တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယော အဘိနိဝေသော၊ အကြင်နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)၊ သော၊ ထိုနှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ (စိတ်၌)။ ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
မေ၊ ၏။ အယံ နာမ အဘိနိဝေသော၊ ဤမည်သော နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) မယာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့၊ (ဤပုံဤနည်း နှလုံးသွင်း၍။) အဓိဂတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ပြောခြင်းကြောင့်။ တေ၊ သည်။ ကဒါ၊ ၌။ အဓိဂတံ၊ နည်း။ ဣတိ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ပုဗ္ဗဏှေ၊ ၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု, မဇ္ဈနှိကာဒီသု၊ တို့တွင်။ အညတရသ္မိံ ကာလေ၊ ၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဣတိ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗော)၊ ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏(စိတ်၌)။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂတကာလော၊ ရအပ်ရာအခါသည်။ ပါကဋော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အသုကသ္မိံ နာမကာလေ၊ ၌။ အဓိဂတံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ တတော၊ ကြောင့်။ တေ၊ သည်။ ကတ္ထ၊ အဘယ်အရပ်၌။ အဓိဂတံ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဒိဝါဌာနေ၊ နေ့နေရာအရပ်၌။ အဓိဂတံ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ရတ္တိဋ္ဌာနာဒီသု၊ ညဉ့်နေရာအစရှိသည်တို့တွင်။ အညတရသ္မိံ၊ သော။ ဩကာသေ၊ အရပ်၌။ အဓိဂတံ၊ လော။ (ဣတိ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော)၊ ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏(စိတ်၌)။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂတောကာသော၊ ရအပ်ရာ အရပ်သည်။ ပါကဋော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
မေ၊ သည်။ အသုသ္မိံနာမ ဩကာသေ၊ ၌။ အဓိဂတံ၊ ပြီ။ ဣတိ သစေ ဝဒတိ၊ တတော၊ ကြောင့်။ တေ၊ သည်။ ကတမေကိလေသာ၊ တို့ကို။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပါကုန်သနည်း။ ဣတိ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ပဌမ မဂ္ဂဝဇ္ဈာ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည် ပယ်အပ်ကုန်သော။ (ကိလေသာ၊ တို့ကို။ ပဟီနာ ကိံ၊ န်ပြီလော။) ဥဒါဟု, ဒုတိယာဒိမဂ္ဂဝဇ္ဈာ၊ ဒုတိယမဂ် အစရှိသောမဂ်သည် ပယ်အပ်ကုန်သော။ (ကိလေသာ၊ တို့ကို။ ပဟီနာကိံ၊ လော။) ဣတိ၊ သို့။ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊) ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ (စိတ်၌)။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂတမ‌ဂ္ဂေန၊ သည်။ ပဟီနကိလေသာ၊ တို့သည်။ ပါကဋာ၊ န်သည်။ ဟောန္တိ၊ ၏။ သဗ္ဗေသံ ဟိ၊ပေ၊ဟောန္တိ။ ။ဤစကားကို ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုသည်၊ အချို့မှာ မိမိရအပ်သောမဂ်ဖြင့် ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့၌ ယုံမှားသံသယ ဖြစ်တတ်သေး၏၊ သကဒါဂါမ်ဖြစ်ပြီးသော မဟာနာမ်သာကီဝင်မင်းသည် ထိုသို့ ယုံမှားသံသယဖြစ်၍ မြတ်စွာဘုရားအား လျှောက်ဖူးသည်မှာ-တပည့်တော်၏ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌ အဘယ်တရားများ ကို မပယ်ရသေးပါသနည်း၊ ယင်းသို့ မပယ်ရသေးသောကြောင့် တစ်ရံတစ်ခါ၌ လောဘ ဒေါသ မောဟတရားတို့သည် တပည့်တော်၏စိတ်ကို ကုန်ခန်းစေကြပါသည်၊ ဤသို့ လျှောက်ဖူးလေသည်၊ ထိုမဟာနာမ်သည် သကဒါဂါမိမဂ်ဖြင့် လောဘ ဒေါသ မောဟ တို့ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ-ဟု အထင်ရှိလေသည်။ မှန်၏-ဤကိလေသာကို မည်သည့်မဂ်ကပယ်သည်-ဟု နာမည်ပညတ် တပ်မှု၌ မကျွမ်းကျင်လျှင် အရိယာဖြစ်ပြီး သော်လည်း မဂ်ပယ်အပ်သော ကိလေသာတို့ကို ယုံမှားမှု ဖြစ်တတ်သေးသည်သာ၊ဤယုံမှားမှုဟူသည် ဝိစိကိစ္ဆာ မဟုတ်, စဉ်းစားတွေးတောသော စိတ္တုပ္ပါဒ်သာတည်း။
မေ၊ သည်။ ဣမေ နာမ ကိလေသာ၊ တို့ကို။ ပဟီနာ၊ န်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ တတော၊ ကြောင့်။ တွံ၊ သည်။ ကတမေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ လာဘီ၊ ရခြင်းရှိပါသနည်း။ ဣတိ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဿ၊ ကို။ လာဘီ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု, သကဒါဂါမိမဂ္ဂါဒီသု၊ တို့တွင်။ အညတရဿ၊ တစ်ပါးပါးသောမဂ်ကို။ (လာဘီ ကိံ၊ လော။) ဣတိ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗော)၊ ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗေသံ၊ ၌။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂတဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပါကဋာ ဟောန္တိ၊
အဟံ၊ သည်။ ဣမေသံနာမ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ လာဘီ၊ ၏။ ဣတိ သစေ ဝဒတိ၊ ဧတ္တာဝတာပိ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော အဖြေစကားဖြင့်လည်း။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဝစနံ၊ ကို။ န သဒ္ဓါတဗ္ဗံ၊ မယုံကြည်ထိုက်သေး။ ဟိ၊ မှန်။(တစ်နည်း) ဟိယသ္မာ၊ ဗဟုဿုတာ၊ များသော သုတရှိကုန်သော။ ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာ ကုသလာ၊ သင်ယူအပ်သော ပါဠိ, အဖန်ဖန် မေးမြန်းအပ်သော အဋ္ဌကထာ၌ကျွမ်းကျင်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည််။ ဆ၊ န်သော။ ဣမာနိဋ္ဌာနာနိ၊ တို့ကို။ သောဓေတုံ၊ သုဓ်သင်ခြင်းငှာ။ သက္ကောန္တိ၊ န်၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န သဒ္ဓါတဗ္ဗံ၊ )
ပန၊ ဆက်။ ဣမဿ ဘိက္ခုနော၊ (ရဟန္တာဟု ဝန်ခံသော) ဤရဟန်း၏။ အာဂမနပဋိပဒါ၊ အရိယာမဂ်၏ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်းဖြစ်သောအကျင့်ကို။ သောဓေတဗ္ဗာ၊ သုတ်သင်ထိုက်၏။
အာဂမန ပဋိပဒါ၊ သည်။ ယဒိ နသုဇ္ဈတိ၊ အကယ်၍ မစင်ကြယ်အံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ (ထိုထိုကိစ္စ၌ မေ့လျော့ကြောင်းအကျင့်ကို ကျင့်နေသည့်အတွက် မစင်ကြယ်လျှင်)။ ဣမာယ ပဋိပဒါယ၊ ဖြင့်။ လောကုတ္တရ ဓမ္မောနာမ၊ လောကထက်မြတ်သော တရားမည်သည်ကို။ န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ် မရနိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့ ရဲရဲပြော၍။ အပနေတဗ္ဗော၊ ဖယ်ရှားထိုက်၏။ (ရဟန္တာဟု ဝန်ခံနေခြင်းမှ ဖယ်ရှားထိုက်၏။)
ပန၊ သို့မဟုတ်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ အာဂမန ပဋိပဒါ၊ သည်။ ယဒိသုဇ္ဈိတိ၊ အံ့။ (စင်ကြယ်ပုံအခြင်းအရာကို ပြလိုသောကြောင့် ဒီဃရတ္တံ- စသည်မိန့်။) ဒီဃရတ္တံ၊ လုံး။ တီသု၊ န်သော။ သိက္ခာသု၊ တို့၌။ အပ္ပမတ္တော၊ သည်။ ဇာဂရိယံ၊ နိုးကြားသူ၏ အဖြစ်ကို။ အနုယုတ္တော၊ သည်။ စတူသု၊ န်သော။ ပစ္စယေသု၊ တို့၌။ အလဂ္ဂေါ၊ မကပ်ငြိသည်။ ရဟန္တာဟုဝန်ခံလျှင် စဉ်းစားဖွယ်။ ။အရိယာမဂ်၏ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း ဖြစ်သော ရှေ့အဖို့က အကျင့်ကို “ပုဗ္ဗဘာဂ ပဋိပဒါ”ဟု ခေါ်၏၊ ပဋိပဇ္ဇတိ ဧကာယာ တိ ပဋိပဒါ မဂ်သို့ရောက်ကြောင်းအကျင့်၊ ပုဗ္ဗဘာဂေ-မဂ်သို့မရောက်မီ ရှေ့အဖို့၌၊ ပဝတ္တာ+ပဋိပဒါ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါ-ရှေ့အဖို့၌ သီလစင်ကြယ်မှ ကမ္မဋ္ဌာန်းအားထုတ်မှုအကျင့်၊ ထိုအကျင့် များရှိ-မရှိ ရှိလျှင်လည်း ရိုးရိုးသားသား (လာဘ်ကို မမျှော်ဘဲ) စင်စင်ကြယ်ကြယ် ကျင့်ခြင်း ဟုတ်-မဟုတ်ကို စဉ်းစားရမည်-ဟူလို။ (ဟုတွာ)၊ အာကာသေ၊ ၌။ ပါဏိသမေန၊ သော။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ ဝိဟရတီတိ၊ နေသူဟူ၍။ ယဒိပညာယတိ၊ အံ့။ [အာကာသေ ပါဏိသမေနဖြင့်အလဂ္ဂဖြစ်ပုံကိုပြသည်။ ကောင်းကင်၌ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းသောအခါ မငြိကပ်သလို, ပစ္စည်း၌ မငြိကပ်-ဟူလို။] (ဧဝံသတိ) တဿ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ဗျာကရဏံ၊ ရဟန္တာဟု ဖြေဆိုခြင်းသည်။ ပဋိပဒါယ၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ၍။ သံသန္ဒတိ၊ နှီးနှော၏။
သေယျထာပိနာမ၊ပေ၊ ပဋိပဒါစာတိ၊ ‌သေယျထာပိ၊ပေ၊ပဋိပဒါစဟူ၍။ ဝုတ္တသဒိသံ၊ ပြောဆိုအပ်သော‌စကားနှင့် တစ်ထပ်တည်းတူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သေယျထာပိ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဂင်္ဂေါဒကံ၊ ဂင်္ဂါရေသည်။ ယမုနောဒကေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ၍။ သံသန္ဒတိ သေယျထာပိ၊ ရောနှောသကဲ့သို့။ သမေတိ သေယျထာပိ၊ ညီညွတ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ လျှင်။ တေန ဘဂဝတာ၊ သည်။ သာဝကာနံ၊ တို့ဖို့။ နိဗ္ဗာနဂါမိနီ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပဋိပဒါ၊ ကို။ သုပညတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ပညတ်တော်မူအပ်ပါ ပေပြီ။ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ပဋိပဒါစ၊ သည်လည်းကောင်း။ သံသန္ဒတိ၊ ရောနှော၏။...[မဟာဝဂ္ဂ, မဟာ‌ဂေါဝိန္ဒသုတ်၌ သိကြားပြောအပ်သော စကားတည်း။]
အပိစ၊ ထိုသို့ပင် ညီညွတ်ပါသော်လည်း။ [သူ၏ ဖြေပုံနှင့် ကျင့်ပုံသည် ညီညွတ်ပါသော်လည်း။] ဧတ္တကေနာပိ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ညီညွတ်ခြင်းဖြင့်လည်း။ သက္ကာရော၊ ကို။ န ကာတဗ္ဗော၊ သေး။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ (နကာတဗ္ဗော၊ နည်း။)
ဟိ- (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော ရဟန်း၏။ ပုထုဇ္ဇနဿ၊ သည်။ သတောပိ၊ ဖြစ်လျက်လည်း။ ခီဏာသဝပဋိပတ္တိသဒိသာ၊ ရဟန္တာ၏ အကျင့်နှင့်တူသော။ ပဋိပဒါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတ္တကေနပိ သက္ကာရော နကာတဗ္ဗော၊ ပြန်လှည့်။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ညီညွတ်ရုံမျှဖြင့် သက္ကာရကိုမပြုထိုက်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) သောဘိက္ခု၊ ကို။ တေဟိတေဟိ ဥပါယေဟိ၊ ထိုထိုဥပါယ်တံမျဉ်းတို့ဖြင့်။ ဥတ္တာသေတဗ္ဗော၊ ထိတ်လန့်စေထိုက်၏။
ခီဏာသဝဿနာမ၊ ရဟန္တာ၏ မည်သည်။ အသနိယာ၊ မိုးကြိုးသည်။ မတ္ထကေ၊ ဦးထိပ်၌။ ပတမာနာယပိ၊ ကျပါသော်လည်း။ ဘယံဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံဝါ၊ ကိုယ်တုန်လှုပ်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ အမွေးတို့၏ ရွှင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းသည်လည်းကောင်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ [ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည် အသက်၌ နိကန္တိကို ပယ်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် ဘယစသည်မဖြစ်တော့၊ ဝတ္ထုကြောင်းကို ဋီကာ၌ရှု။]
အဿ၊ (ရဟန္တာဟုဝန်ခံသော)ထိုရဟန်း၏။ ဘယံ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဆမ္ဘိတတ္တံ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ လောမဟံသောဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ သစေ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ တွံ၊ အရှင်သည်။ န အရဟာ၊ ရဟန္တာမဟုတ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။ [အချို့စာ၌ "အပနေတဗ္ဗော"ဟုရှိ၏။]
ပန၊ ဆက်။ အဘီရူ၊ မကြောက်သည်။ အဆမ္ဘီ၊ ကိုယ်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည်။ အနုတြာသီ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သီဟော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သစေ နိသီဒတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)၊ အယံ ဘိက္ခု၊ သည်။ သမ္ပန္နဝေယျာကရ‌ဏော၊ ပြည့်စုံသောဖြေဆိုခြင်းရှိသည်။ (ဟုတွာ)၊ သမန္တာ၊ ၌။ ရာဇ ရာဇ မဟာမတ္တာဒီဟိ၊ မင်း, မင်း၏အမတ်ကြီး အစရှိသူတို့သည်။ ပေသိတံ၊ ပို့အပ်သော။ သက္ကာရံ၊ ကို။ အရဟတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
**ပါပိစ္ဆော**တိ၊ ကား။ ဣဓေကစ္စော၊ ပေ၊ ဣစ္ဆတီတိအာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ယာ သာ ပါပိစ္ဆာ၊ အကြင်ယုတ်မာသောအလိုသည်။ (အတ္ထိ)၊ တာယ၊ ထိုယုတ်မာသောအလိုနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) [ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (ဣစ္ဆတိ၊ ၌စပ်။) ဒုဿီလော၊ သည်။ သမာနောဝ၊ လျက်သာ။ သီလဝါတိ၊ သီလရှိသူဟူ၍။ မံ၊ ကို။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ ဇာနာတု၊ သိပါစေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣစ္တတိ၊ လိုလားတောင့်တ၏။ အာဒိဖြင့် "အသဒ္ဓေါ သမာနော သဒ္ဓေါတိ မံ ဇနော ဇာနာတူတိဣစ္ဆတိ" စသည်ကို ယူပါ။]
**ဣစ္ဆာပကတော**တိ၊ ကား။ ပါပိကာယ၊ ယုတ်မာသော။ တာယဣစ္ဆာယ၊ ထိုအလိုဆိုးသည်။ အပကတော၊ သမ္မာအာဇီဝမှ ကင်းသူကို ပြုအပ်သည်။ အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သည်။ ပါရာဇိတော၊ ရှုံးစေအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။
**ဝိသုဒ္ဓါပေက္ခာ**တိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝိသုဒ္ဓိံ၊ စင်ကြယ်ခြင်းကို။ ဝါ၊ စင်ကြယ်ကြောင်း လူ့အဖြစ် အစရှိသည်ကို။ အပေက္ခမာနော၊ ရှုငဲ့သည်။ ဣစ္ဆမာနော၊ လိုလားသည်။ ပတ္ထယမာနော၊ တောင့်တသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။) ဟိ၊ ဆက်။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ဣစ္ဆာပကတော။ ပါပိကာယ ဣစ္ဆာယ-သည်၊ သမ္မာအာဇီဝတော - ကောင်းသော အသက်မွေးမှုမှ၊ အပေတော-ကင်းသူကို၊ (ကင်းသူဖြစ်အောင်) ကတော-ပြုအပ်သူတည်း၊ ဣတိ အပကတော၊ (ဋီကာ)၊ အပကို အပေတောဟု ဖွင့်၏၊ “အပေတော+ကတော အပကတော၊ ဣစ္ဆာယ- အပကတော ဣစ္ဆာပကတော”ဟုပြု၍ “ယုတ်မာသော အလိုသည် သမ္မာအာဇီဝမှ ကင်းသူဖြစ်အောင် ပြုအပ်သည်" ဟုပေး၊ အဘိဘူတောကား အဓိပ္ပာယတ္ထ၊ ပရာဇိတောကား “ပါရာဇိကကျအောင် လွှမ်းမိုးအပ်"ဟု ထပ်၍ပြောသော အဓိပ္ပာယတ္တတည်း။
ဝိသုဒ္ဓါပေက္ခာ။ ။ဝိသုဒ္ဓိအရ ဂိဟိဘာဝစသည်ကို ဖွင့်သောကြောင့် “ဝိသုဇ္ဈတိ ဧတာယာတိ ဝိသုဒ္ဓိ”ဟု ပြု၊ ဝိသုဒ္ဓိံ+အပေက္ခော ဝိသုဒ္ဓါပေက္ခာ။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပါရာဇိကံ၊ သို့။ အာပန္နော၊ ပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခုဘာဝေ၊ ၌။ ဌတွာ၊ ၍။ ဈာနာဒီနိ၊ တို့ကို။ အဓိဂန္တုံ၊ ရခြင်းငှာ။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်တော့။ ဟိ၊ မှန်။ အဿ၊ ထို ပါရာဇိကကျပြီးသော ရဟန်း၏။ ဘိက္ခုဘာဝေါ၊ သည်။ ဝါ၊ ရဟန်းယောင်ဆောင်၍ နေခြင်းသည်။ သဂ္ဂန္တရာယောစ၊ နတ်ပြည်၏ အန္တရာယ်သည်လည်းကောင်း။ မဂ္ဂန္တရာယောစ၊ မဂ်၏အန္တရာယ်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ၏။ [ဘိက္ခုဘာဝေါ-ဟုဆိုသော်လည်း၊ ရဟန်းအစစ်၏ အဖြစ်မဟုတ်, ပါရာဇိကကျပြီး ဖြစ်သောကြောင့် သူက ဝန်ခံနေသော ရဟန်းအဖြစ်တည်း။]
ဟိ၊ သာဓကကား။ သာမညံ ဒုပ္ပရာမဋ္ဌံ, နိရယာယုပကဍ္ဎတီတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[ဒုပ္ပရာမဋ္ဌံ၊ မကောင်းသဖြင့်သုံးသပ်အပ်သော။ ဝါ၊ သီလပျက်ခြင်းစသည်ဖြင့် မကောင်းသုံးသပ်အပ်သော။ သာမညံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။ နိရယာယ၊ ငရဲအလို့ငှာ။ ဝါ၊ ငရဲသို့။ [ဂတျတ္ထကံ၊ ] ဥပကဍ္ဎတိ၊ ဆွဲငင်၏။ ဓမ္မပဒ၊ နိရယဝဂ်။] သေထိလောဟိ၊ပေ၊ ရဇန္တိ၊ ဟူသော။
အပရမ္ပိ၊ အခြားသောတရားတော်ကိုလည်း။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[သေထိလော၊ လျော့သဖြင့် ပြုအပ်သော။ ပရိဗ္ဗဇော၊ ရဟန်းအကျင့်သည်။ ဘိယျော၊ လွန်စွာ။ ရဇံ၊ ကိလေသာမြူကို။ အာကိရတေ၊ လောင်းထည့်၏။] ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဘိက္ခုဘာဝေါ၊ သည်။ ဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ စင်ကြယ်ကြောင်းမည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်တော့။
ပန၊ အနွယကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဂိဟီ၊ သည်။ ဟုတွာဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ပေ၊ သာမဏေရော၊ သည်။ ဟုတွာဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဒါန သရဏ သီလသံဝရာဒီဟိ၊ အလှူပေးခြင်း, သရဏဂုံဆောက်တည်ခြင်း, သီလစောင့်ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သဂ္ဂမဂ္ဂံဝါ၊ နတ်ပြည်လမ်းကိုသော်လည်းကောင်း။ ဈာနဝိမောက္ခဒီဟိ၊ ဈာန်, ဝိမောက္ခအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သေထိလော၊ပေ၊ ရဇံ။ ။သြလီယိတွာ ကရဏေန (အောက်သို့ တွဲလျားကျ သကဲ့သို့ ပြုခြင်းဟူသော) သိထိလဂါဟေန ကတော (လျော့လျော့ယူခြင်းဖြင့် ပြုအပ် သော)၊ ရဟန်းတို့၏ ဂန္ထဓုရ ဝိပဿနာဓုရကို အားကြိုးမာန်တက် ထမ်းဆောင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့လျော့လျော့ ထမ်းဆောင်ခြင်းဖြင့် ပြုအပ်သော၊ “[သိထိလဂါဟေန ကတော” ကြည့်၍ “သိထိလေန+ကတော သေထိလော”ဟု ပြု၊ ဏပစ္စည်း၊] ပရိဗ္ဗ ဇောတိ-ခဏ္ဍာဒိဘာဝပ္ပတ္တော (သီလကျိုးပြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့ရောက်သော) သမဏ ဓမ္မော-သည်၊ဘိယျော အာကိရတေ ရဇန္တိ-အတွင်း၌ရှိသော ရာဂစသော မြူကို မပယ်နိုင်သည့်ပြင်, ထိုသူ၏အပေါ်၌ ထပ်၍ပင် ထိုကိလေသာမြူကို လောင်းထည့်ရာ ရောက်သည်-ဟူလို၊ ဤစကားဖြင့် “ပေါ့ပေါ့ဆဆနေလျှင် ရဟန်းဘဝရောက်မှ ဒေါသ မာနနှင့် ရာဂစသောတရားများ ပို၍ကြီးမားတတ်သည်”ဟု ပြသည်။ မောက္ခမဂ္ဂံဝါ၊ နိဗ္ဗာန်လမ်းကိုသော်လည်းကောင်း။ အာရာဓေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှာ။ ဘဗ္ဗော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုပါရာဇိကကျပြီးသော ရဟန်း၏။ ဂိဟိအာဒိဘာဝေါ၊ သည်။ ဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ စင်ကြယ်ကြောင်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ ဝိသုဒ္ဓိံ၊ ထိုစင်ကြယ်ကြောင်း လူ့အဖြစ်စသည်ကို။ အပေက္ခနတော၊ ရှုငဲ့ခြင်းကြောင့်။ ဝိသုဒ္ဓါ ပေက္ခောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ တေနေဝ၊ ကြောင့်ပင်။ အဿ၊ ထိုဝိသုဒ္ဓါ ပေက္ခောပုဒ်၏။ ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ ဂိဟိဝါ ဟောတုကာမောတိ အာဒိ၊ ကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
**ဧဝံ ဝဒေယျာ**တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘ‌ဏေယျ၊ ပြောဆိုအံ့။
ကထံ၊ နည်း။
**အဇာနမေဝံ အာဝုသော အဝစံဇာနာမိ, အပဿံ ပဿာမီ**တိ၊ ဟူ၍။
(ဘဏေယျ၊ အံ့။) ပန၊ ဆက်။ ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ ဧဝံ ဝဒေယျာတိဣဒံ ပဒံ၊ ကို။ အနုဒ္ဓရိတွာဝ၊ မထုတ်ပြမူ၍သာလျှင်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝဒန္တော၊ ပြောဆိုသူကို။ အဇာနမေဝံ အာဝုသော အဝစံ ဇာနာမိ အပဿံ ပဿမီတိ၊ ဟူ၍။ ဝဒတိနာမာတိ၊ ပြောသည်မည်၏ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တံ အာကာရံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ နာဟံ ဧတေ ဓမ္မေ ဇာနာမီတိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ မူအပ်ပြီ။
**တုစ္ဆံမုသာ ဝိလပိန္တိ**၊ ကား။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဝစနတ္ထဝိရဟတော၊ သဒ္ဒါ၏ဟောနက်မှကင်းခြင်းကြောင့်။ တုစ္ဆံ၊ အနက်မမှီးအချည်းနှီးသော စကားကို။ (ဝိလပိံ၊ ပြောဆိုမိပါပြီ။) ["ပဌမဈာန်ကို ငါဝင်စားပြီ"ဟုဆိုရာ၌ သူ့သန္တာန်မှာ ပဌမဈာန်မရှိခြင်းကို "တုစ္ဆ၊ အနက်မမှီး အချည်းနှီးစကား" ဟု ဆိုသည်။] ဝဉ္စနာဓိပ္ပာယတော၊ လိမ်လည်ခြင်း၌ဖြစ်သော အလိုကြောင့်။ မုသာ၊ မုသားကို။ ဝါ၊ လိမ်လည်လိုခြင်း ချွတ်ယွင်းသောစကားကို။ ဝိလပိံ၊ ပြီ။ အဘဏိံ၊ ပြီ။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ["ဝိလပိ"အတွက် "ပရိဒ္ဒဝ၊ အထူးထူးပြောဆိုငိုကြွေးခြင်း" အနက်ကို ယူမည်စိုး၍ "အဘဏိ"ဟု ဥဇုကတ္ထဖွင့်သည်။]
ပန၊ ဆက်။ အဿ၊ ထို တုစ္ဆံ မုသာဝိလပိံ ပုဒ်၏။ ပဒဘာဇနေ၊ ၌။ အညေန၊ သော။ ပဒဗျဉ္ဇနေန၊ ပုဒ်ဗျည်းဖြင့်။ ဝါ၊ အနက်ကိုထင်ရှားပြတတ်သောပုဒ်ဖြင့်။ အဇာနုမေဝ, မေဝံ။ ။ပါဌ် ၂ မျိုးရှိကြောင်းကို သာရတ္ထဖွင့်၏၊ ထိုတွင် “အဇာန မေဝ”ဟု ပါဌ်ရှိရာ၌ ဧဝသဒ္ဒါ အပဓာရဏနိပါတ်တည်း၊ “အဇာနမေဝ-ဥတ္တရိမနုဿ ဓမ္မကို မသိပါဘဲ “ဇာနာမီတိ အဝစံ-သိ၏ဟု ပြောမိပြီ”ဟု ဆက်၊ (အဇာန မေဝမှ ဧဝ ကို လိုက်စေ၍) အပဿမေဝ-ပါဘဲ “ပဿာမီတိအဝစံ”ဟု ဆက်၊ “အဇာန မေဝံ”ဟု ပါဌ်ရှိရာ၌ကား “ဧဝံ-ဤသို့"ဟုပေး၍ ဇာနာမိ ပဿာမိတို့၌စပ်။ အတ္ထမတ္တံ၊ အနက်မျှကို။ [သဒ္ဒါနည်းမဖက်-ဟူလို။] ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ တုစ္ဆကံ မယာ ဘဏိတံတိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ မူအပ်ပြီ။
**ပုရိမေဥပါဒါယာ**တိ၊ ကား။ ပုရိမာနိ၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ တီဏိ၊ န်သော။ ပါရာဇိကာနိ၊ ပါရာဇိကတို့ကို။ အာပန္နေ၊ န်သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ယူ၍။ ဝါ၊ ထောက်စာတင်၍။ (အယမ္ပိတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။) ["ရှေး ၃ ပါးသာ ပါရာဇိကကျသည် မဟုတ်သေး၊ ဤ လိမ်ပြောသော ရဟန်းလည်း ပါရာဇိက ကျ၏" ဟု ရှေ့ ၃ ပါးကို ပိသဒ္ဒါဖြင့် ပေါင်းသည်-ဟူလို။]
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥတ္တာနတ္ထတ္တာစ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပါကဋမေဝ၊ သာ။ ဣတိ၊ ပဒဘာဇနီ အပြီးတည်း။