Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Āsavakkhayañāṇakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

သော ဧဝံ သမာဟိတေ စိတ္တေတိ၊ ကား။ ဣဓ၊ ဤအာသဝက္ခယဉာဏကထာ၌။ ဝိပဿနာပါဒကံ၊ ဝိပဿနာ၏ အခြေခံဖြစ်သော။ စတုတ္ထဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ ဈာန်စိတ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အာသဝါနံ ခယညာဏာယာတိ ခယညာဏာယ။ ။ ခယကို အရဟတ္တမဂ္ဂဟု ဖွင့်၏။ "အာသဝါနံ ဝိနာသနတော" အဋ္ဌကထာနှင့် "အာသဝါနံ ခေပနတော" ဋီကာတို့ကို ထောက်၍ "ခိယန္တိအာသဝါ ဧတေနာတိခယော- အာသဝေါတို့၏ ကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တမဂ်"ဟု ကရဏသာဓ်ပြု။ ["ပြီးစေတတ်က, ပြီးကြောင်းရ၏, ကရဏ-ကတ္တု, ကာရကကို ဝိဂြိုဟ်ပြု"ဟူရာ၌ ကဲ့သို့တည်း။] "ခယ" အရ အာသဝေါတို့ကို တစ်ကန့်စီတစ်ကန့်စီ ကုန်စေတတ်သော အောက်မဂ်တို့ပါ ရသော်လည်း ဥက္ကဋ္ဌနိဒ္ဒေသနည်း အားဖြင့် အရဟတ္တမဂ်ကိုသာ ယူ။ [ဥက္ကဋ္ဌနိဒ္ဒေသဝသေန အရဟတ္တမဂ္ဂဂ္ဂဟဏံ။] "မဂ်"ဟူရာ၌ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးလုံး ရသောကြောင့် ထိုမဂ္ဂင်၌ ပါဝင်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိကို "ခယေ+ဉာဏံ ခယညာဏံ"ဟု ပြု၊ [ခယေတိ စ အာဓာရေ ဘုမ္မံ၊ န ဝိသယေ (အရာမဟုတ်) တိဒဿေန္တော တပ္ပရိယာပန္နတ္တာ အာဟ၊ ဋီကာ။] ၊ ကား။ အရဟတ္တမဂ္ဂညာဏတ္ထာယ၊ အရဟတ္ထမဂ်ဉာဏ်အကျိုးငှာ။
ဟိ၊ မှန်။ အရဟတ္တမဂ္ဂေါ၊ ကို။ အာသဝဝိနာသနတော၊ အာသဝေါတရားတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာသဝါနံ ခယောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧတံဉာဏံ၊ ဤ သမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်သည်။ တတြ၊ ထို အရဟတ္တမဂ်၌။ ဝါ၊ ထဲက။ (ဉာဏံ၊ တည်း။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဧတဿ ဉာဏဿ၊ ဤသမ္မာဒိဋ္ဌိဉာဏ်၏။) တပ္ပရိယာပန္နတ္တာ၊ ထိုအရဟတ္တမဂ်၌ အကျုံးဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ စိတ္တံ အဘိနိန္နာမေသိန္တိ၊ ကား။ ဝိပဿနာစိတ္တံ၊ ကို။ အဘိနီဟရိံ၊ ပြီ။
သော ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ ဧဝမာဒီသု၊ က္ခံ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ဒုက္ခံ၊ သည်။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိ၏။ ဣတော၊ ဤတရားထက်။ ဘိယျော၊ အလွန်။ န၊ မရှိတော့။ ဣတိ၊ သို့။ သဗ္ဗမ္ပိ သဗ္ဗမ္ပိ ဒုက္ခသစ္စံ။ ။ "ဣဒံ ဒုက္ခံ- ဤဟာသည် ဒုက္ခ" ဟူရာဝယ် "ဤ"ဟူသော စကားဖြင့် ဒုက္ခသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ကြောင်း ပြ၏၊ ထိုသို့ မျက်မှောက်ပြုရာ၌ "ဧတ္တကံဒုက္ခံ"ဖြင့် ဒုက္ခသစ္စာသည် ဤရွေ့ဤမျှသာ ရှိ၏ဟု ပိုင်းခြား၍ သိနိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း, "န ဣတောဘိယျော"ဖြင့် အကြွင်းမရှိ သိနိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ပြသည်၊ ထို့ကြောင့် "သဗ္ဗမ္ပိ ဒုက္ခသစ္စံ"ဟု မိန့်သည်။ ၊ သော။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ ကို။ (အဗ္ဘညာသိံစသည်၌စပ်။) သရသ လက္ခဏပ္ပဋိဝေဓေန သရသ လက္ခဏပ္ပဋိဝေဓေန။ ။ "သ+ရသ" ဟူသည် ဖဿ၏ တွေ့ထိခြင်းသဘော, ပထဝီဓာတ်၏ ခိုင်မာခြင်းသဘော စသော သဘောတည်း၊ ထိုသဘောရသသည်ပင် ထိုထိုတရား၏ အမှတ်အသားဖြစ်သောကြောင့် လက္ခဏလည်း မည်၏၊ ထိုသဘောတည်းဟူသော လက္ခဏကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည် သရသလက္ခဏ ပဋိဝေဓမည်၏၊ ထို့ကြောင့် "သဘာဝသင်္ခါတဿလက္ခဏဿ အသမ္မောဟတော ပဋိဝိဇ္ဈနေန"ဟု ဋီကာဖွင့်သည်။ ၊ မိမိ၏ သဘော လက္ခဏာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းဖြင့်။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။ အဗ္ဘညာသိံ, ဇာနိံ၊ သိတော်မူပြီ။ ပဋိဝိဇ္ဈိံ၊ ထိုးထွင်းတော်မူပြီ။ အသမ္မောဟပဋိဝေဓ အသမ္မောဟပဋိဝေဓ။ ။ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဖြစ်လသော် နောင်အခါဝယ် ဒုက္ခသစ္စာ၏ သရုပ်သဘောကို ပိုင်းခြားရာ၌ တွေဝေခြင်း မရှိမှုကို အသမ္မောဟ ပဋိဝေဓ- မတွေဝေသောအားဖြင့် သိခြင်းဟုဆိုသည်။ [အသမ္မောဟပဋိဝေဓောတိ- ယထာ တသ္မိံဉာဏေ ပဝတ္တေ ပစ္ဆာ ဒုက္ခဿသရူပါဒိပရိစ္ဆေဒေ သမ္မောဟော န ဟောတိ၊ တထာ ပဝတ္တိ၊ တေနာဟ- ယထာဘူတံ အဗ္ဘညာသိံတိ။]
စ၊ ကား။ တဿ ဒုက္ခဿ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တိကံ၊ ဖြစ်စေတတ်သော။ တဏှံ၊ ‌ရှေးဘဝတဏှာကို။ အယံ၊ ဤတဏှာသည်။ ဒုက္ခသမုဒယော၊ ကြွင်းသောအကြောင်းနှင့် ပေါင်းမိလသော် ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ကြောင်း သမုဒယသစ္စာတည်း။ ဣတိ (သရသလက္ခဏ ပဋိဝေဓေန ယထာဘူတံ အဗ္ဘညာသိံ။) [ဤသို့ အစုံအလင် ထည့်၍ စပ်, နောက်၌လည်း နည်းတူ။] တဒုဘယမ္ပိ တဒုဘယမ္ပိ ယံ ဌာနံ ပတွာ။ ။ ယံဌာနံ ပတွာ ယံ နိဗ္ဗာနံ မဂ္ဂဿ အာရမဏပစ္စယဋ္ဌေန ကာရဏဘူတံ အာဂမ္မ- မဂ်၏ အာရမဏပစ္စည်း အဖြစ်ကြောင့် မဂ်၏ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော အကြင်နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်၍၊ ဤအဖွင့်အတိုင်း နိဿယ၌ ပေးသည်၊ "တဒုဘယမ္ပိ ပတွာ- ထိုဒုက္ခသမုဒယ ၂ ပါးစုံ၏ နိဗ္ဗာန်ဌာနသို့ ရောက်ခြင်း" ဟူသည် ထို၂ပါးစုံရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရောက်ခြင်းတည်း။ [တဒုဘယဝတော ဟိ ပုဂ္ဂလဿ ပတ္တိ တဒုဘယပတ္တီတိ ဝုတ္တံ။] ပတွာတိ ဝါ ပါပုဏနဟေတု (ပုဂ္ဂိုလ်က အာရုံပြုသောအားဖြင့် ရောက်ခြင်းကြောင့်။) ၊ ထို ၂ပါးစုံသော ဒုက္ခ, သမုဒယ သည်လည်း။ ယံ, ဌာနံ၊ အကြင် နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသောအကြောင်းသို့။ ပတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ရ၏။ တေသံ၊ ထို ဒုက္ခသမုဒယတို့၏။ အပ္ပဝတ္တိံ အပ္ပဝတ္တိံ။ ။ ပဝတ္တတိယာယာတိ ပဝတ္တိ, န+ပဝတ္တိ- အပ္ပဝတ္တိမဖြစ်ကြောင်း၊ အပ္ပဝတ္တိန္တိ- အပ္ပဝတ္တိနိမိတ္တံ၊ တေဝါ န ပဝတ္တန္တိ ဧတ္ထာတိ အပ္ပဝတ္တိ- မဖြစ်ရာ။ ၊ မဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သော။ ဝါ၊ မဖြစ်ရာဖြစ်သော။ တံ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓော၊ ဒုက္ခ၏ချုပ်ရာ နိရောဓသစ္စာတည်း။ (ဣတိ။ ပေ။ အဗ္ဘညာသိံ။) စ၊ ကား။ တဿ၊ ထိုနိရောဂသို့။ သမ္ပာပကံ၊ မိမိကိန်းရာပုဂ္ဂိုလ်ကို ကောင်းစွာ ရောက်စေတတ်သော။ [သစ္ဆိကိရိယာဝသေန သမ္မဒေဝ ပါပကံ။] အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။ အယံ၊ ဤ အရိယာမဂ်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂေါမိနီ၊ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပဋိပဒါ၊ အကျင့်တည်း။ ဣတိ။ ပေ။ုပဋိဝိဇ္ဈိံ၊ ပြီ။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကိလေသဝသေန၊ အာသဝဟူသော ကိလေသာနှင့် စပ်သဖြင့်။ [အာသဝသင်္ခါတ ကိလေသဝသေန။] ပရိယာယတော ပရိယာယတော။ ။ အာသဝေါတရားတို့သည် ပရိယာယ်အားဖြင့် ဒုက္ခသစ္စာမည်၏၊ ပရိယာယ်ဆိုသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာအတွင်း၌ အာသဝေါတရားများလည်း ပါဝင်သောကြောင့် ဒုက္ခသစ္စာအမည် ရနိုင်ကြသည်- ဟု ဆိုလိုသည်၊ အာသဝတို့က ဒုက္ခသစ္စာ အမည်ရလျှင် တဏှာစသည်ကိုလည်း အာသဝတို့၏ဖြစ်ကြောင်း, အာသဝတို့၏ ချုပ်ရာ, အာသဝတို့၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန် သို့ရောက်ကြောင်း- ဟု ဆိုရတော့သည်။ [ယသ္မာစ အာသဝါနံ ဒုက္ခသစ္စပရိယာယော, တပ္ပရိယာပန္နတ္တာ၊ သေသသစ္စာနဉ္ဇတံသမုဒယာဒိပရိယာယောအတ္ထိ၊ တသ္မာ ဝုတ္တံ ပရိယာယတောတိ။] ဤသို့ အာသဝ တို့ကို မူတည်၍ သစ္စာ ၄ ပါးပြခြင်းမှာလည်း "အာသဝါနံ ခယဉာဏယ" ဟူသော မူလစကားနှင့် အဆင်သင့်အောင် ပြတော်မူလိုခြင်းကြောင့်ဟုမှတ်။ ၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ (သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။) ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်။ ဟုတွာ။ [ဒဿေန္တော သစ္စာနီတိ ယောဇနာ။] ဣမေ အာသဝါတိ အာဒိံ၊ ပါဌ်ကို။ အာဟ၊ ၏။ အဗ္ဘညာသိံနှင့် ဇာနတော အဗ္ဘညာသိံနှင့် ဇာနတော။ ။ အဗ္ဘညာသိံကို မဂ် ခဏရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူပါသော်လည်း ဝေရဉ္ဇပုဏ္ဏားအား ဟောတော်မူခိုက်၌ သိပြီးဖြစ်သောကြောင့် "အဗ္ဘညာသိံ"ဟု အတိတ်တြိယာကို သုံးစွဲတော်မူ၏၊ ထိုမဂ်ရစဉ်က သိဆဲခဏကို မှန်း၍ တံ ကာလာပေက္ခ ဝတ္တမာန် အားဖြင့် "ဧဝံ ဇာနတော ပဿတော" ဟု ပစ္စုပ္ပန်ဟော အန္တ ပစ္စည်းကို သုံးစွဲတော်မူပြန်သည်၊ တစ်နည်း- ဇာနတော ပဿတော၌ အန္တ ပစ္စည်းသည် ဟိတ်အနက်၌ သက်၏၊ "သိခြင်းကြောင့် မြင်ခြင်းကြောင့် လွတ်ပြီ"ဟူလို။
တဿ မေ ဧဝံ ဇာနတော, ဧဝံ ပဿတောတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဇာနန္တဿ၊ သိသော။ ဧဝံ, ပဿန္တဿ၊ မြင်သော။ တဿ မယှံ၊ ထိုငါ၏။ (စိတ္တံ ဝိုမုစ္စိတ္ထ၌ စပ်။) ဣမိနာ၊ ဤ တဿ။ မေ။ ပေ။ တောဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။) ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ကောဋိပ္ပတ္တံ၊ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော။ မဂ္ဂံ၊ လောကုတ္တရာမဂ်ကို။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။ [ဝိပဿနာက လောကီမဂ်ဖြစ်၍ လောကုတ္တရာမဂ်နှင့် ပေါင်းပြီးလျှင် လောကီလောကုတ္တရာ ရောနှောသော မိဿကမဂ်ကို ဟောတော်မူသည်။ ဟူလို]
ကာမာသဝါတိ၊ ကား။ ကာမာသဝတော၊ သဝမှ။
ဝိမုစ္စိတ္ထဝိမုစ္စိတ္ထ။ ။ "လွတ်ခဲ့ပြီ"ဟု အတိတ်ကြိယာကို သုံးစွဲပြန်ရာ၌ မဂ်ခဏမှနောက် ယနေ့အထိ ဝိမုစ္စနကြိယာသည် အတိတ်ချည်းဖြစ်ပါသော်လည်း, မဂ်ရပြီးနောက် ပထမဆုံး အတိတ်ခဏကို မှန်း၍ ဝိမုစ္စိတ္ထဟု ဟောတော်မူရကား "ဝိမုစ္စိတ္ထာတိဣမိနာဖလက္ခဏံ ဒဿေတိ"ဟု အဋ္ဌကထာမိန့်သည်။ [သောစ (ထိုလွတ်ခြင်းသည်လည်း) ကာမံ မဂ္ဂက္ခဏတော (မဂ်ခဏမှနောက်၌) ယာဝဇ္ဇတနာ အတီတကာလိကောဧဝ၊ သဗ္ဗပဌမံပနဿ (ထိုလွတ်ခြင်း၏) အတီတကာလိကတ္တံ ဖလက္ခဏေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗံတိ အာဟ- ဝိမုစ္စိတ္ထာတိ ဣမိနာ၊ ပေ၊ ဒဿေတီတိ။]
မှတ်ချက်။ ။ ပါဠိတော်၌ "ကာမသဝါပိ၊ ပေ၊ ဘဝါသဝါပိ၊ ပေ၊ အဝိဇ္ဇာသဝါပိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စိတ္ထ"ဟု အာသဝ ၃ ပါးသာပါ၍ ဒိဋ္ဌာသဝ မပါ၊ ထိုသို့ မပါခြင်းကား အာသဝက္ခယ (အရဟတ္တမဂ်)" အခန်းဖြစ်၍ သောတာပတ္တိမဂ်တုန်းကပင် ဒိဋ္ဌသဝမှ လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဒိဋ္ဌာသဝကို မဟောဘဲထားသည်-ဟု ကြံသင့်၏၊ ဋီကာကား သဝါသဝဖြင့် ဒိဋ္ဌာသဝကိုပါ သွင်းယူထားသည်- ဟု ဆိုထား၏၊ စဉ်းစားပါ။
ဝိမုစ္စိတ္ထာတိ ဣမိနာ၊ ပါဌ်ဖြင့်။ ဖလက္ခဏံ၊ ဖိုလ်ခဏကို။ ဒဿေတိ၊ မူ၏။
ဟိ၊ မှန်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ မဂ်ခဏ၌။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဝိုမုစ္စတိ၊ လွတ်ဆဲ။ ဖလက္ခဏေ၊ ၌။ ဝိမုတ္တံ၊ လွတ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိမုတ္တသ္မိံ ဝိမုတ္တမီတိ ဉာဏန္တိ ဣမိနာ ဝိမုတ္တမီတိ။ ။ ဝိမုတ္တသ္မိံ၏ နောက်၌ "ဝိမုတ္တမီတိ, ဝိမုတ္တမှီတိ"ဟု ပါဌ် ၂ ထွေရှိ၏၊ "စိတ္တေ- သည်၊ ဝိမုတ္တသ္မိံ- အာသဝေါတို့မှ လွတ်ပြီးလသော်၊ ဝိမုတ္တံ- ငါ၏စိတ်သည် အာသဝေါတို့မှ လွတ်ပြီ" ဟုအာသဝေါတို့မှလွတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်ကို အာရုံပြု၍သာ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဖြစ်နိုင်၏၊ "ဝိမုတ္တမှိ- ဝိမုတ္တော+အမှိ- ငါသည် အာသဝေါတို့မှ လွတ်ပြီ"ဟု မိမိကိုယ်ကို အာရုံပြု၍ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်မဖြစ်နိုင်။ "မဂ္ဂံ ဖလဉ္စ နိဗ္ဗာနံ, ပစ္စဝေက္ခတိ ပဏ္ဍိတော" ကို သတိပြု။] ထိုကြောင့် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ကို ပြသောအရာဌာနဖြစ်၍ "ဝိမုတ္တမီတိ"သာ ပါဌ်မှန်တည်း။ ၊ ဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခဏညာဏံကို။ ဒဿေ တိ၊ ၏။
ခီဏာဇာတီတိ အာဒီဟိ ခီဏာဇာတီတိ၊ ပေ၊ ဘူမိံ။ ။ တဿတိ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏဿ၊ ဘူမိန္တိပဝတ္တိဌာနံ (ဖြစ်ရာဌာန- ဖြစ်ရာအာရုံကို)၊ ဤဋီကာအတိုင်း "ခီဏာ ဇာတိ၊ ဝုသိတံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကတံ ကရဏီယံ၊ နာပရံ ဝတ္ထတ္တာယ" တို့သည် ပစ္စဝေက္ခဏာဝီထိသည် မဂ္ဂဖလနိဗ္ဗာန်နှင့် ပဟီနကိလေသာတို့ကိုသာ အာရုံပြု၏၊ သို့သော်- ပဟီနကိလေသာကို အာရုံပြုပြီးသောအခါ အဝိဇ္ဇာ တဏှာတည်းဟူသော ကိလေသာ အဖော်မပါသော ကံသည် ဘဝသစ်ကို မဖြစ်စေနိုင်ရကား "ခီဏာ ဇာတိ- ဘဝကုန်ပြီ" ဟု အသိဉာဏ်ဖြစ်ပြန်၏၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို ဆင်ခြင်ပြီးသောအခါ "ဝုတိတံဗြဟ္မစရိယံ, ကတံ ကရဏီယံ နာပရံ ဣတ္ထတ္တယ"ဟု သိနိုင်ပြန်၏၊ ထို့ကြောင့် "ခီဏာ ဇာတိ" စသည်ကို ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်၏ အာရုံကို ပြသောစကားဟု ဆိုသည်။ ၊ တို့ဖြင့်။ တဿ၊ ထိုပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်၏။ ဘူမိံ၊ ဖြစ်ရာအာရုံကို။
ဒဿေတိ၊ ၏။ ဟိ၊ မှန်။ တေန ဉာဏေန၊ ထို ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပစ္စဝေက္ခန္တော၊ ဆင်ခြင်တော်မူလသော်။ ခီဏာဇာတီတိ အာဒီနိ၊ ခီဏာဇာတိ အစရှိသည်တို့ကို။ အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှ။ ပေ။ အံ့။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ကတမာဇာတိ၊ အဘယ်ဇာတိသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်သနည်း။ ကထဉ္စ၊ လျှင်။ နံ၊ ထို ကုန်သောဇာတိကို။ အဗ္ဘညာသိ၊ သနည်း။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
(ပရိဟာရော မယာ) ဝုစ္စတေ၊ ၏။ တာဝ၊ အနာဂတ်ဇာတိမှ ရှေးဉီးစွာ။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရာ၏။ အတီတာဇာတိ၊ သည်။ နခီဏာ၊ ကုန်သည်မဟုတ်။ (ကသ္မာ၊ နည်း။) ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေး၌ပင်။ ခီဏတ္တာ၊ ကုန်ခဲ့ပြီး၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ [အတိတ်ဇာတိသည် အတိတ်ကာလ၌ပင် ကုန်ခဲ့ပြီ, ဟူလို။]
အနာဂတာ န အနာဂတာ။ ။ သတ္တဝါအများ၏ အနာဂတ်ဇာတိသာမညကို ရည်ရွယ်၍ "န+အနာဂတာ"ဟု မိန့်သည်၊ ဖြစ်မှ မဖြစ်သေးသော အနာဂတ်ဇာတိ၌ ကုန်အောင် အားထုတ်ဖို့ရန် လုံ့လပယောဂပြုမှုမဖြစ်- ဟူလို၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏ ဇာတိဝိသေသကိုကား အကြောင်းဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာတဏှာကို ပယ်ခွာသောအားဖြင့် ကုန်အောင် အားထုတ်၍ဖြစ်နိုင်၏၊ အဝိဇ္ဇာတဏှာ ပယ်လိုက်လျှင် အဝိဇ္ဇာတဏှာ အဖော်မပါသော ကံတရားက ဇာတိအသစ်ကို မဖြစ်စေနိုင်၊ ထို့ကြောင့် "ယာပန"စသည်မိန့်သည်။ [ဥပ္ပဇ္ဇနံ ဥပ္ပါဒေါ ၊ ဥပ္ပါဒေါစ+သော+ဓမ္မော စာတိ ဥပ္ပါဒ ဓမ္မော၊ နတ္ထိ+ဥပ္ပါဒဓမ္မောယဿာတိ အနုပ္ပါဒဓမ္မာ (ဇာတိ)၊ အနုပ္ပါဒဓမ္မောယ+ဘာဝေါ အနုပ္ပါဒဓမ္မတာ။] ၊ အနာဂတ်ဇာတိသည်။ နခီဏာ၊ ဟုတ်။ (ကသ္မာ။) အနာဂတေ၊ အနာဂတ်တရား၌။ ဝါယာမာဘာဝတော၊ အားထုတ်မှု ပယောဂ၏ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ သည်။ န ခီဏာ(ကသ္မာ။) ဝိဇ္ဇာမာနတ္တာ၊ ထင်ရှားရှိသေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ပန၊ စင်စစ်ကား။ မဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဝါ၊ ကို။ အဘာဝိတတ္တာ၊ မဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကစတုပဉ္စက္ခန္ဓပ္ပဘေဒါ၊ တစ်ပါးသော ခန္ဓာ, ၄ ပါးသော ခန္ဓာ, ငါးသောခန္ဓာ အပြားရှိသော။ ယာ ဇာတိ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ၏။ သာ၊ ထိုဇာတိသည်။ မဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဝါ၊ ကို။ ဘာဝိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ အနုပ္ပါဒဓမ္မတံ၊ နောင်တစ်ဖန် ဖြစ်ခြင်းသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇနေန၊ ရောက်ခြင်းအားဖြင့်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
တံ၊ ထိုကုန်သောဇာတိကို။ (အဗ္ဘညာသိ၌ စပ်။) သော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ မဂ္ဂဘာဝနာယ၊ မဂ်ကိုဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။ ပဟီနကိလေသေ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့ကို။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်တော်မူ၍။ ကိလေသာဘာဝေ၊ ကိလေသာတို့၏ မရှိခြင်းသည်။ (သတိ) ဝိဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ ထင်ရှားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ အာယတိံ၊ ၌။ အပ္ပဋိသန္ဓိကံ၊ ပဋိသန္ဓေ အကျိုးမရှိသည်။ ဝါ၊ ပဋိသန္ဓေကို မဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနန္တော၊ မူသည်။ (ဟုတွာ) အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။ (ဣတိ၊ သို့။ ပရိဟာရော ဝုစ္စတေ။ ဤသို့ ပြန်အုပ်။)
ဝုသိတန္တိ၊ ကား။ ဝုတ္ထံ ပရိဝုတ္ထံ ဝုတ္ထံ ပရိဝုတ္ထံ။ ။ [မောဂ္ဂလ္လာန် နိဿယသစ်အလို "ဝုဋ္ဌ, ပရိဝုဋ္ဌ"ဟု ရှိစေ။] ဝသဓာတ်သည် ဤနေရာ၌ "ပြု-ကျင့်" အနက်ဟောတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဝသဓာတ်တပစ္စည်းဖြင့် ဝုသိတံကို ဝုတ္ထံဟု ပရိယာယ်ပုဒ်ဖြင့် ဖွင့်ပြီးလျှင် နေခြင်းအနက်ကို မယူစေလို၍ "ပရိဝုတ္ထံ"ဟု ဖွင့်၏။ ထိုကို တစ်ဖန် "ကတံ-စရိတံ" ဟု ဖွင့်သည်၊ "ဝုတ္ထံ- ကျင့်သုံးအပ်"ဟူသောအနက်သည် ထို "ကတံ-ဟရိတံ"၏ အနက်တည်း၊ ထို့နောက် "နိဋ္ဌိတံ"ဟုတွေ့ရ၏၊ သကမ္မကဓာတ်ကို အကမ္မကဖြင့် ဖွင့်လျှင် ကာရိတ်ဝင်စေမှ မူလအနက်ကို မှီသည်၊ ထို့ကြောင့် ကတံ စရိတံ နှင့် ညီမျှအောင် "နိဋ္ဌာပိတံ"ဟု ရှိသင့်၏၊ ကတံ ကရဏီယံ၌လည်း "နိဋ္ဌာပိတံ"ဟု ဖွင့်လတ္တံ့။ ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ စရိတံ၊ ကျင့်အပ်ပြီ။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးဆုံးပြီ။ (ပါဌ်ရှိအတိုင်း။) နိဋ္ဌာပိတံ၊ ပြီးဆုံးစေအပ်ပြီ။ ဣတိအတ္ထော၊ နက်။
ဗြဟ္မစရိယန္တိ၊ ကား။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယံ၊ ယကို။ ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိယသ္မာ, ပုထုဇ္ဇနကလျာဏကေန၊ ကလျာဏပုထုဇဉ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ သတ္တ, သေက္ခာ၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဗြဟ္မစရိယဝါသံ၊ ကျင့်သုံးအပ်သော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို။ ဝသန္တိနာမ၊ ကျင့်ကုန်ဆဲတို့မည်၏။ ခီဏာသဝေါ၊ သည်။ ဝုတ္ထဝါသော၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္တယန္တိ၊ ဝု။ ပေ။ ယံ ဟူ၍။ အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
ကတံ ကရဏီယန္တိ၊ ကား။ စတူသု, သစ္စေသု၊ တို့၌။ စတူဟိ, မဂ္ဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပရိညာပဟာနသစ္ဆိကိရိယာဘာဝနာဝသေန ပရိညာ။ ပေ။ ဘာဝနာ ဝသေနာ။ ။ ဒုက္ခ, သမုဒယ, နိရောဓ, မဂ္ဂသစ္စာတို့သည် အစဉ်အတိုင်း ပရိညာတဗ္ဗ, ပဟာတဗ္ဗ, သစ္ဆိကာတဗ္ဗ, ဘာဝေတဗ္ဗ တို့တည်း၊ ထို့ကြောင့် မဂ်တစ်ပါးလျှင် ပရိညာ စသော ကိစ္စအားဖြင့် ၄ ပါးစီရှိရကား မဂ် ၄ ပါးအတွက် ကိစ္စ ၁၆ပါး ဖြစ်၏။ ["ဤတရား, ဤတရားသည် ဒုက္ခ"ဟု ပိုင်းပိုင်းခြားခြားသိခြင်းသည် ပရိညာကိစ္စမည်၏၊ ပဟာနကား ထင်ရှားပြီ၊ မျက်စိအောက်မှာ ရောက်နေသော အရာဝတ္ထုကို မြင်ရသကဲ့သို့ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်မြင်ခြင်းသည် သစ္ဆိကိရိယာ ကိစ္စမည်၏၊ မိမိသန္တာန်၌ မဂ္ဂင်တရားကို ဖြစ်စေခြင်းသည် ဘာဝနာကိစ္စမည်၏။ ၊ ပရိညာကိစ္စ, ပဟာနကိစ္စ, သစ္ဆိကိရိယကိစ္စ, ဘာဝနာကိစ္စတို့၏ အပြားအားဖြင့်။ သေဠသဝိဓမ္ပိ၊ ၁၆ ပါး အပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စကို။ နိဋ္ဌာပိတံ, ဣတိ အတ္ထော။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ, ပုထုဇနကလျာဏကာဒယော၊ တို့သည်။ [အာဖြင့် သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ယူ။] ဧတံ ကိစ္စံ၊ ဤ မဂ်ကိစ္စကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်ဆဲတို့တည်း။ ခီဏသဝေါ၊ သည်။ ကတကရဏီယော၊ ပြုအပ်ပြီးသောမဂ်ကိစ္စရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
တသ္မာ။ ပေ။ ကတံ ကရဏီယံတိ၊ ဟူ၍။ အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
နာပရံ ဣတ္ထတ္တာယာတိ ဣတ္ထတ္တာယ ။ ။ "ဣတ္ထံဘာဝါယ"ဟူသော ပထမသံဝဏ္ဏနာဖြင့် တ္တပစ္စည်း၏ ဘာဝအနက်ဟောကြောင်းကိုသာ သိရ၏၊ ဣတ္ထံ၏ အနက် အာယ၏ အနက်ကို မသိရသေး၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ "ဣမေ ပကရာ ဣတ္ထံ၊ တဗ္ဘာဝေါ၊ တဒတ္ထံ"ဟု ဖွင့်သည်၊တဗ္ဘာဝေါဖြင့် "ဣတ္ထံ+ဘာဝေါဣတ္ထတ္တံ" ဟုပြုစေလို၏၊ တဒတ္ထံဖြင့် အာယသည် တဒတ္ထသမ္ပဒါနတ္ထ သဝိဘတ်၏ ကာရီယ ဟုသိစေသည်။ ၊ ကား။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဣတ္ထံဘာဝါယ၊ ဤတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးပါးသော မဂ်ကိစ္စတို့၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ အလို့ငှာ။ ဧဝံသောဠသကိစ္စဘာဝါယ ဧဝံသောဠသကိစ္စဘာဝါယ။ ။ "ဣတ္ထံ၌ ဣမသဒ္ဒါဖြင့် ကတံ ကရဏီယံ၌ ပြခဲ့သော တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော မဂ်ကိစ္စကို စွဲပါ"ဟု သိစေလို၍ ဣတ္ထံဘာဝါယကို "ဧဝံ သောဠသကိစ္စ ဘာဝါယ"ဟု ထပ်၍ အနုသံဝဏ္ဏနာ ဆင့်သည်၊ ဤ၌ ဘာဝ၏အနက်ကို သေချာစွာ မပြကြ၊ မဂ်တစ်ပါးရလျှင် နောက်ထပ် မဂ်ကိစ္စ ၄ ပါးတိုးပွား၏၊ "အပရံ နတ္ထိ- နောက်ထပ်မဂ်ကို ဖြစ်စေဖွယ် (တိုးပွားစေဖွယ်) ကိစ္စမရှိ"ဟု ဆိုသဖြင့် "၁၆ပါး မပြည့်သေးလျှင် နောက်ထပ် တိုးစေဖွယ်ဖြစ်သော မဂ်ကိစ္စကို ဘာဝအနက်" ဟု ယူသင့်၏၊ ယခုသော်ကား ၁၆ ပါးပြည့်နေပြီဖြဖစ်၍ ထို ၁၆ ပါးထက် တိုးဖို့ရာ မဂ်ကိစ္စမလိုတော့- ဟူလို။ ၊ ဤ ၁၆ပါးသော မဂ်ကိစ္စတို့၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာနောက်ထပ်မဂ်ကိစ္စအလို့ငှာ? ဝါ၊ တစ်နည်း။ ကိလေသက္ခယာယ ကိလေသက္ခယာယဝါ။ ။ ဣတ္ထံဘာဝါယကိုပင် တစ်နည်းဖွင့်ပြသော အနုသံဝဏ္ဏနာတည်း၊ မဂ်ကိစ္စတို့တွင် ကိလေသာကိုကုန်စေတတ်သော ပဟာန ကိစ္စသည် ပဓာနဖြစ်၏၊ ထိုကြောင့် ပဓာနနည်းအားဖြင့် ပဟာနကိစ္စကိုပြသည်၊ [ပရိညာဒီသုစပဟာန မေဝ ပဓာနံ၊ (ဘာ့ကြောင့်နည်း) တဒတ္ထတ္တာယ ဣတရေသံ (ပရိညာစသော အခြားကိစ္စတို့မှာ ပဟာနကိစ္စဟူသော အကျိုးရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊) ဣတိ အာဟ- ကိလေသက္ခယာယဝါတိ။] ရှေ့နည်း၌ ဘာဝအတွက် (၁၆ ချက်မပြည့်သေးလျှင် နောက်ထပ်ဖြစ်ဖွယ်ရှိသော) ကိစ္စ ၄ပါးလုံးယူ၏။ ဤနည်း၌ ပဟာနကိစ္စကိုသာ ပဓာနနည်းအားဖြင့် ယူ၏၊ ဤသို့နည်း ၂ ပါးထူးကြသည်။ [ဣတ္ထတ္တာယ၌ ဒွေဘာဝနောင်း၍ နိဂ္ဂိဟိတ်ကျေသော်လည်း ဣတ္ထံဘဝါယ၌ကား ကျေဖွယ်မလို။] ၊ ကိလေသာတို့၏ ကုန်ကြောင်းပဟာန ကိစ္စအကျိုးငှာ။ မေ၊ ၏။ ဝါ၊ မှာ။ မဂ္ဂဘာဝနာ ကိစ္စံ၊ မဂ်ကို ဖြစ်စေဖွယ်ကိစ္စသည်။ နတ္ထိ၊ တော့။ ဣတိ, အဗ္ဘညာသိ၊ သိတော်မူပြီ။ [ဘဂဝါ၊ ကတ္တားလိုက်လာ၍ "အဗ္ဘညာသိ"ဟု ပါဌ်ရှိစေ။ ဋီကာ၌ သုတ္တန်အဋ္ဌကထာတို့မှ ယူ၍ "နာပရံ ဣတ္ထတ္တာယ"ကို တစ်နည်းဖွင့်သေး၏။]
ဣဒါနိ၊ ၌။ ဧဝံ၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခဏညာဏပရိဂ္ဂဟိတံ ပစ္စဝေက္ခဏညာဏပရိဂ္ဂဟိတံ။ ။ ပထမ ဒုတိယဉာဏာမိဂမံဝိယ နကေဝလံ- ပုဗ္ဗေနိဝါသ, ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်ကို ရတုန်းကကဲ့သို့ တစ်ပါးချင်းမဟုတ်၊ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်လည်းပါသော အာသဝက္ခယဉာဏ်ကို ရခြင်း- ဟူလို။ [ နိဂမနဝသေန ဒဿေန္တော- (ရှေ့၌ သရုပ်ထုတ်၍ ပြပြီး ဖြစ်သောကြောင့်) ယခုနိဂုံးအဖြစ်ဖြင့် ပြလိုသည်- ဟူလို။] ၊ သိမ်းယူအပ်သော ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ရှိသော။ အာသဝါနံ၊ တို့၏။ တံ ခယဉာဏာဓိဂတံ၊ ထို ကုန်ကြောင်း အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် ရခြင်းကို။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ အား။ ဒဿေန္တော၊ နိဂုံးအဖြစ်ဖြင့် ပြတော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ) အယံ ခေါမေ ဗြာဟ္မဏတိအာဒိံ၊ ပါဠိရပ်ကို။ အာဟ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို ပါဠိရပ်၌။ ဝိဇ္ဇာတိ၊ ကား။ အရဟတ္တမဂ္ဂဉာဏဝိဇ္ဇာ၊ အရဟတ္ဝမဂ်ဉာဏ် ဝိဇ္ဇာကို။ (အဓိဂတာ၌ စပ်။)
အဝိဇ္ဇာတိ၊ ကား။ စတုစစ္စပ္ပဋိစ္ဆာဒိကာ၊ သစ္စာ ၄ ပါးကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။ အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။ (ဝိဟတာ၌ စပ်။)
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ သာ။
အယံ ပန၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။ အယံခေါမေ။ ပေ။ အဟောသီတိဧတ္ထ၊ ၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ဗြာဟ္မဏ, ကုက္ကုဋစ္ဆာပကဿ၊ ၏။ မုခတုဏ္ဍကေ နဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ပေ။ ပစ္စာဇာတိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ဣဝ၊ ကဲ့သို့။ (တထာ၊ တူ။) မမ၊ ၏။ အာသဝါနံ၊ တို့၏။ ခယညာဏမုခတုဏ္ဍကေန၊ ကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသောနှုတ်သီးဖျားဖြင့်။ စတုပသစ္စပ္ပဋိစ္ဆာဒကံ၊ ၄ ပါးသော သစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။ အဝိဇ္ဇဏ္ဍကောသံ၊ ကို။ ပဒါလေတွာ၊ ၍။ တတိယာ၊ သော။ အယံအဘိနိဗ္ဘိဒါ၊ သည်။ ပေ။ အဟောသိ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ဤကား အထူးတည်း။ (အယံ ဝိသေသော၊ ပြန်လှည့်)။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။ (ဘဂဝါ။) ကိံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
ဟိ၊ အဖြေကို ဆိုဉီးအံ့။ ဗြာဟ္မဏ၊ ကား။ သော ကုက္ကုဋစ္ဆာပကော၊ သည်။ ပေ။
တတော၊ ထိုဉခွံမှ။ နိက္ခမန္တော၊ ထွက်လသော်။ သကိမေဝ၊ တစ်ကြိမ်သာလျှင်။ ဇယတိ၊ ဖြစ်ရ၏။ အဟံပန၊ ကား။ ပေ။ ပဌမံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု, အာသဝက္ခယဉာဏ်တို့မှ ရှေးဉီးစွာ။ တာဝ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိညာဏ ဝိဇ္ဇာယ၊ ဖြင့်။ ဇာတော၊ ဖြစ်တော်မူရပြီ။ တတော၊ ထိုမှ နောက်၌။ ပေ။ ဇာတော၊ သည်။ အမှိ၊ ၏။ မေ၊ ၏။ သာစ ဇာတိ၊ ထိုဖြစ်ရခြင်းသည်လည်း။ အရိယာ၊ မြတ်၏။ သုပရိသုဒ္ဓါ၊ အလွန် ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ [စာအုပ်များ၌ ဒဿေသိ၊ ဟုရှိ၏။ ပုစ္ဆာတုန်းက ဒဿေတိဟုရှိသောကြောင့် ဤ၌လည်း ဒဿေတိရှိမှ ရှေ့နောက် ညီသည်။ ဣတိဖြင့် ရှေ့ကို ပြန်လှည့်နိုင်သောကြောင့် "ဣဒံ ဒဿေတိ" လုံးလုံးမပါလျှင်လည်း ရှင်း၏။]
ဧဝံ၊ လျှင်။ တီဟိ, ဝိဇ္ဇာဟိ၊ တို့ဖြင့်။ တိက္ခတ္တုံ တိက္ခတ္တုံ ဇာတောမှိ။ ။ ပထမဝိဇ္ဇာဖြင့် ရှေးဉီးစွာဖြစ်လျှင် မိမိထက် ပုရေဇာတလည်း မရှိ, အဟဇာတလည်းမရှိ၍ အကြီးဆုံးဖြစ်လေပြီ၊ ၃ ကြိမ်တိုင်အောင် (သူများအလျင်) ဖြစ်လျှင်ကား အကြီးဆုံးဖြစ်ကြောင်း ပြောဖွယ်မလိုတော့၊ ဟူလို။ ၊ ၃ ကြိမ်။ ဇာတော၊ သည်။ အမှိ၊ ၏။
မေ၊ ၏။ သာစ ဇာတိ၊ ထိုဖြစ်ရခြင်းသည်လည်း။ အရိယာ၊ မြတ်၏။ သုပရိသုဒ္ဓါ၊ အလွန် ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧဝံ, ဒဿေန္တော၊ သော်။ ပုဗ္ဗေနိဝါသညာဏေန ပုဗ္ဗေနိဝါသညာဏေနစသည်။ ။ အတိတ်ကာလချင်း တူသောကြောင့် ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်ဖြင့် အတီတံသဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း, ပစ္စုပ္ပန်ချင်း တူသောကြောင့် ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် ပစ္စုပ္ပန္နံသဉာဏ်, ဒိဗ္ဗစက္ခုအရင်းခံရှိသောကြောင့် အနာဂတံသဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း ယူသည်။ ၊ ဖြင့်။ အတီတံသ ဉာဏံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော ခန္ဓာ အာယတန ဓာတ်အဖို့ အစု၌ဖြစ်သော ဉာဏ်လည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ပစ္စုပ္ပန္နာနာဂတံသ ညာဏံ ပစ္စုပ္ပန္နာနာဂတံသ ညာဏံ။ ။ ပစ္စုပ္ပန္နံသောစ- ပစ္စုပ္ပန်အဖို့အစုလည်း၊ အနာဂတံသောစ- လည်း၊ ပစ္စုပ္ပန္နနာဂတံသံ၊ ပစ္စုပ္ပန္နာဂတံသေ-၌+ဉာဏံ- တည်း၊ ပစ္စုပ္ပန္နာနာဂတံသညာဏံ- ပစ္စုပ္ပန်အဖို့ကို သိတတ်သော ယထာကမ္မုပဂစေတော ပရိယဉာဏ်နှင့် အနာဂတ်အဖို့ကို သိတတ်သော အနာဂတံသဉာဏ်။ ၊ ပစ္စုပ္ပန်အဖိုးအစု, အနာဂတ်အဖို့အစု၌ ဖြစ်သောဉာဏ်လည်းကောင်း။ အာသဝက္ခယေန၊ ဖြင့်။ သကလ လောကိယ လောကုတ္တရ ဂုဏံ၊ အလုံးစုံသော လောကီလောကုတ္တရာဂုဏ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပေ။ အရိယာယ၊ ၏။ ဇာတိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။ဇေဋ္ဌသေဋ္ဌဘာဝံ= အကြီးဆုံး၏ အမြတ်ဆုံးအဖြစ်ကို။ ဗြာဟ္မဏဿ ဒဿေသိ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ တည်း။
အာသဝက္ခဉာဏကထာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ။