Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Paṭhamacatukkakathāvaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ပန၊ ဆက်။ အာပဇ္ဇန္တော၊ သော်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သေ၀နစိတ္တေနေဝ၊ မှီဝဲ ကြောင်း စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ (မှီဝဲလိုသော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုမှီဝဲကြောင်း စိတ်နှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ န (အာပဇ္ဇတိ)၊ မရောက်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံလက္ခဏံ၊ ထို အမှတ်အသားကို။ ဒဿေန္တော၊ သော။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခုဿ သေဝနစိတ္တံ ဥပဋ္ဌိတေတိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို ဘိက္ခုဿ သေဝနစိတ္တံ ဥပဋ္ဌိတေ အစရှိသော စကားရပ်၌။ ဘိက္ခုဿာတိ၊ ကား။ မေထုန သေဝနကဿ၊ မေထုန်မှီဝဲသော။ ဘိက္ခုဿ၊ ၏။
သေ၀နစိတ္တံ ဥပဋ္ဌိတေတိ (ဧတ္ထု)၊ ဤပါဌ်၌။ (သေ၀နစိတ္တန္တိ၊ ဟူသောသဒ္ဒါသည်။) ဘုမ္မတ္ထေ၊ သတ္တမီဝိဘတ် အနက်၌။ ပစ္စတ္တဝစနံ၊ ပဌမာ ဝိဘတ်ရှိသော သဒ္ဒါတည်း။ သေဝနစိတ္တေ၊ မှီဝဲကြောင်းစိတ်သည်။ ပစ္စုပဋ္ဌိတေ၊ ရှေးရှုတည်လသော်။ ဣတိ အတ္တော၊ နက်။ [အနက်တူ ပုဒ်တို့သည် ဝိဘတ်တူမြဲဖြစ်၏။ သေဝနစိတ္တံ၌ကား ပဌမာဝိဘတ် ဖြစ်နေ၍ ဝိဘတ်မတူသောကြောင့် “ဘုမ္မာ ပစ္စတ္တဝစနံ” ဟုမိန့်သည်။]
ဝစ္စမဂ္ဂ အင်္ဂဇာတံ ပဝေသန္တ ဿာတိ၊ ကား။ ယေန မဂ္ဂန၊ အကြင်လမ်းပေါက် ဖြင့်။ ဝစ္စံ၊ ကျင်ကြီးသည်။ နိက္ခမတိ၊ ထွက်၏။ တံ မဂ္ဂံ၊ ထိုလမ်းပေါက်သို့။ အတ္တနော၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ သော။ ပုရိသနိမိတ္တံ၊ ကို။ တိလဖလမတ္တမ္ပိ၊ ခန့်လည်း။ ပဝေသေန္တ ဿ၊ သွင်းသော ရဟန်း၏။
အာပတ္တိ ပါရာဇိကဿာတိ၊ ကား။ ပါရာဇိကာ၊ ကမည်သော။ အာပတ္တိ၊ သည်။ အဿ၊ ဖြစ်၏။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
အထ ဝါ၊ ထို့ပြင် တစ်နည်းကား။ အာပတ္တီတိ၊ ကား။ အာပဇ္ဇနံ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (“အာပဇ္ဇနံ အာပတ္တိ” ဟုပြုပါ၊ ဟူလို။)
ပါရာဇိကဿာတိ၊ ကား။ ပါရာဇိကဓမ္မဿ၊ ပါရာဇိက အာပတ်သို့။ (အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။)
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။ ဧသနယော၊ ဤ နည်းတည်း။ [အာပတ္တိသံဃာဒိသေသဿ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း ၂ နည်းပေးပါ၊ ဟူလို။]
ဧဝံ၊ သို့။ သေဝနစိတ္တေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ပဝေသန္တဿ၊ သွင်းသောရဟန်း ၏။ အာပတ္တိ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံပဝေသနံနာမ၊ ထိုသွင်းခြင်းမည်သည်။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ အတ္တုပက္ကမေနေဝ၊ မိမိလုံ့လဖြင့်သာလျှင်။ နဟောတိ၊ ဖြစ်သည် မဟုတ်သေး။ ပရူပက္ကမေနာပိ၊ သူတစ်ပါးလုံလဖြင့်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သေး၏။
စ၊ ဆက်။ တတြပိ၊ ထိုသူတစ်ပါးလုံလဖြင့် ဖြစ်ရာ၌လည်း။ သာဒယန္တ ဿဝ၊ သာယာသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ပဋိသေဝနစိတ္တသမင်္ဂိဿ (ဧဝ)၊ မှီဝဲကြောင်းစိတ်နှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန်း၏သာလျှင်။ [သာဒယန္တ ဿကိုပင် “ပဋိသေဝန စိတ္တသမင်္ဂဿ” ဟု ထပ်ဖွင့်] အာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဣတရဿ၊ အခြားရဟန်း၏။ [မသာယာသော ရဟန်း၏၊ ဟူလို။] (အာပတ္တိ၊ သည်။ နဟောတိ= ဖြစ်သည်မဟုတ်။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဒ္ဓါပဗ္ဗဇိတာ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ရဟန်းပြုခဲ့ကုန်သော။ ယေကုလပုတ္တာ၊ အကြင်အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။ သမ္မာပဋိပန္န ကာ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်ကြကုန်သည်(ဟုတွာ)။ ပရူပက္ကမေန၊ ဖြင့်။ ပဝေသနေ၊ သွင်းခြင်းသည်။ သတိပိ၊ ရှိပါသော်လည်း။ နသာဒယန္တိ၊ မသာယာကုန်။ တေသံ၊ ထိုအမျိုးကောင်း သားတို့ကို။ ရုက္ခဏတ္ထံ၊ ငှာ။ ဘိက္ခုပစ္စတ္တိကာ မနုဿိတ္တိန္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဘိက္ခုပစ္စတ္ထိကာ မနုဿတ္တိအစရှိသော စကားရပ်၌။ ပဋိပက္ခုံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို။ [သီလပျက်ခြင်းကို၊ ဟူလို။] (တစ်နည်း) ပဋိက္ခံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ရန်သူအဖော်ကို။ အတ္ထယန္တိ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပစ္စတ္တိကာ၊ ကတို့မည်၏။ ဘိက္ခူ ဧဝ၊ ရဟန်းတို့သည်ပင်။ ပစ္စတ္ထိကာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို အလိုရှိသော ရန်သူတို့တည်း။ ဘိက္ခုပစ္စတ္ထိကာ ဘိက္ခုပစ္စတ္ထိကာ။ ။ “ပတိ+အတ္ထိကာ” ဟုခွဲ၊ အတ္ထဓာတ်သည်၊ ယာစ-တောင်းရမ်း ခြင်းအနက်ကိုဟော၏၊ တောင်းရမ်းဟူသည် အလိုရှိခြင်းတည်း၊“ပတိ”ကား အဘိဓာန်လာ အနက်တို့တွင် ဝါမာဒါန- ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ယူခြင်းအနက်ကို ဟော၏၊ “ဆန့်ကျင်ဘက်” ဟူရာ၌ “သီလပျက်ခြင်းဟူသော ဆန့်ကျင်ဘက်, မိမိဖျက်ဆီးလိုသော ရဟန်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် (မိမိကိုကူညီမည့်အဖော်) " ဟု ၂ မျိုးဖွင့်၏၊ ထို၂မျိုးလုံးအလိုရှိသော ရဟန်းကို “ဘိက္ခုပစ္စတ္ထိက” ဟု ခေါ်သည်၊ အတ္ထိကာ၌ အတ္ထဓာတ်, ကို အကပြု၍ အကို ဣပြုဟုကြံရာဇ စောရစသည်ဖြင့် ပစ္စတ္ထိကများစွာရှိ၍ “ဘိက္ခု” ဟု ဝိသေသန ပြုသောကြောင့်“ဘိက္ခုဧဝ+ ပစ္စတ္ထိ ကာ”ဟု ကမ္မဓာရဲပြုရသည်၊ “ဘိက္ခုဿ+ပစ္စတ္ထိကာ” ဟု ပြုလျှင်ကား ရာဇစသည်တို့လည်း ရဟန်း၏ ရန်သူဖြစ်သောကြောင့် ထိုသူတို့ပါ ယူရမည်ဖြစ်၍ ထိုသို့ဆဋီတပ္ပုရိသ်မပြုရ၊ [ပဋိပက္ခံ အတ္ထယန္တိတိ သိက္ခာကာမာနံ ဘိက္ခူနံ ပဋိပက္ခံ (ဒုဿီလဘာဝံ) အတ္တယန္တိတိ ဂဏ္ဍီပဒေသု ဝုတ္တံ၊ အတ္တနော ဝေရိပုဂ္ဂလဿပန ပဋိပက္ခဘူတံ ကဉ္စိ အမိတ္တံ (အတ္တနော သဟာယ ဘာဝ မုပဂစ္ဆ န္တံ) အတ္ထယန္တိ ဂဝေသန္တီတိ ဧဝမေတ္ထအတ္ထာ ဒဋ္ဌဗ္ဗော။- သာရတ္ထ။] ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို အလိုရှိသောရန်သူရဟန်းတို့။ ဟောတီတိ အတ္တော ဟောတီတိ အတ္တော။ ။ ပါရာဇိကဿကို“ပါရာဇိကာ+အဿ” ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ အဿကို “ဟောတိ”ဟု ဖွင့်သည်ထိုသို့ ဖွင့်သဖြင့် အသဓာတ်နောင် တိဝိဘတ်ကို ဓာတွန်နှင့်တကွ သုတ်ကြီးဖြင့်“ဿ”ပြုဟု ကြံသင့်၏ရူပသိဒ္ဓိ၌ကား ဧယျနှင့်တကွ ဓာတွန်(သ်)ကို ဿပြုသည်။
ဧတံ၊ ဤဘိက္ခုပစ္စတ္ထိကာ ဟူသော အမည်သည်။ ဝိသဘာဂါနံ၊ သဘောမတူကုန်သော။ ဝေရိဘိက္ခုနံ၊ ရန်သူရဟန်းတို့၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
မနုဿိတ္ထိံ ဘိက္ခုဿ သန္တိကေ အာနေတွာတိ၊ ကား။ ဣဿာပကတာ ဣဿာပကတာ။ ။ “ဣဿာယ-သည်+အပ-ပင်ကိုသဘောမှကင်းအောင်+ ကတာ- ပြုအပ်သူတို့” ဟု သဒ္ဒတ္ထဖြစ်၏၊ အပကတာကို “အဘိဘူတာ” ဟု ဖွင့်ခြင်းကား အဓိပ္ပာ ယတ္ထတည်း၊ သူတစ်ပါးတို့၏ လာဘသက္ကာရ ပေါများသည်ကို သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ဣဿာ၏ အလွှမ်းမိုးခံနေသူတို့-ဟူလို။ ၊ ဣဿာသည် ပင်ကိုသဘောမှ ကင်းအောင်ပြုအပ်ကုန်သည်။ ဝါ၊ ဣဿာသည် လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်။ (ဟုထွာ)။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ နာသေတုကာမာ၊ ဖျက်ဆီး လိုကုန်သည်။ (ဟုတွာ)။ အာမိသေန၊ ဆွမ်းစသော အာမိသဖြင့်။ ဥပလာပေတွာဝါ၊ ဖြားယောင်း၍သော်လည်းကောင်း။ မိတ္တသန္တ ဝဝသေနဝါ၊ မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း။ အမှာကံ၊ တို့၏။ ဣဒံ ကိစ္စ၊ ကို။ ကရောဟိ၊ ပြုပေးပါလော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတာ၊ ၍။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော။ မနုဿိတ္ထိံ၊ ကို။ ရတ္တိဘာဂေ၊ ညဉ့်အဖို့၌။ တဿ ဘိက္ခုဿ၊ ၏။ ဝသနောကာသံ၊ နေရာအရပ်သို့။ အာနေတွာ၊ ဆောင်၍။
ဝစ္စမဂ္ဂေန အင်္ဂဇာတံ အဘိနိသီဒေန္တိတိ၊ ကား။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ဟတ္ထ ပါဒသီသာဒီသု၊ လက်, ခြေ,ဦးခေါင်းအစရှိသည်တို့၌။ သုဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာကိုင် အပ်သည် မည်လောက်အောင်။ နိပ္ပရိပ္ဖန္ဒံ၊ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိအောင်။ (မလှုပ်နိုင်အောင်။) ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ ဣတ္ထိယာ၊ ၏။ ဝစ္စမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ အင်္ဂဇာတံ၊ ကို။ အဘိနိသီဒေန္တိ၊ ဖိ၍ထိုင်စေကြကုန်၏။
သမ္ပယောဇေန္တိ၊ တကွ ယှဉ်စေကြကုန်၏။ ဣတိ အတ္တော၊ နက်။ [ဝစ္စမဂ္ဂေန သဒ္ဓိ ယောဇေန္တိ။]
သော စေတီ အာဒီသု၊ သော စေအစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဝစ္စမဂ္ဂဗ္ဘန္တရံ၊ ဝစ္စမဂ်အတွင်းသို့။ အတ္တနော၊ ၏။ အင်္ဂဇာတဿ၊ ကို။ ပဝေသနံ ပဝေသနစသည်။ ။ပပုဗ္ဗ ဝိသ, ကာရိတ်ဏေယုပစ္စည်းဖြင့်“ပဝေသန- ဝင်စေခြင်း” သဒ္ဒတ္ထ “သွင်းခြင်း”ဟု အဓိပ္ပာယတ္တဖြစ်၏၊ အဖျားမှ အရင်းထိအောင် သွင်းခြင်းကို “ပဝေသန” ဟု လည်းကောင်း, ထိုသို့ သွင်း၍ အစွမ်းကုန် ဝင်ခြင်းကို “ပဝိဋ္ဌ”ဟုလည်းကောင်း [ပဝိဋ၌ တပစ္စည်းသည် အတိတ်ဟော။] ထိုသို့ သွင်းပြီး၍ မနုတ်သေးဘဲ တန့်ရပ်ခြင်းကို “ဌိတ” ဟု လည်းကောင်း, အဖျားထိအောင် နုတ်ခြင်းကို “ဥဒ္ဓရဏ”ဟုလည်းကောင်း ခွဲခြားပါ။ ၊ သွင်းခြင်းကို။ စေ သာဒယတိ၊ အကယ်၍ သာယာအံ့။ စေ အဓိဝါသေတိ၊ အကယ်၍ သည်းခံနေအံ့။ တသ္မိံခဏေ၊ ထို သွင်းဆဲခဏ ၌။ သေဝနစိတ္တံ၊ မှီဝဲကြောင်းစိတ်ကို။ စေဥပဋ္ဌာပေတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်စေအံ့။
ပဝိဋ္ဌံ၊ သွင်းပြီးခြင်းကို။ စေသာဒယတိ၊ အံ့။ စေ အဓိဝါသေတိ၊ အံ့။ ပဝိဋ္ဌကာလေ၊ သွင်းပြီးရာ အခါ၌။ သေဝနစိတ္တံ၊ ကို။ စေ ဥပဋ္ဌာပေတိ၊ အံ့။
ဌိတံ၊ တန့်ရပ်ခြင်းကို။ ပေ။ ဌာနပ္ပတ္တကာလေ၊ တန့်ရပ်ခြင်းသို့ ရောက်ရာအခါ၌။ သုက္ကဝိသဋ္ဌိသမယေ၊ သုက်လွှတ်ရာအခါ၌။ ပေ။
ဥဒ္ဓရဏံ၊ နုတ်ခြင်းကို။ ပေ။ နီဟရဏကာလေ၊ နုတ်ရာအခါ၌။ ပေ။
ဧဝံ၊ သို့။ စတူသု ဌာနေသု၊ လေးဌာနတို့၌။ သာဒယန္တော၊ သာယာသောရဟန်းသည်။ မမ၊ ၏။ ဝေရိသမဏေဟိ၊ ရန်သူ ရဟန်းတို့သည်။ ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။ နလဘတိ၊ မရ။ ပါရာဇိကာပတ္တိမေဝ၊ ဇိကအာပတ်သို့သာ။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤ ၄ ဌာနတို့ကို။ သာဒယန္တော၊ သာယာသော ရဟန်းသည်။ အာပဇ္ဇတိ ယထာ၊ အာပတ်သို့ ရောက်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။ ပုရိမံ၊ ရှေ့ဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တစ်ဌာနကို။ အသာဒယိတွာ၊ ၍။ တီဏိ၊ ၃ ဌာနတို့ကို။ သာဒယန္တောပိ၊ သာယာသော ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ဒွေ၊ ၂ ဌာနတို့ကို။ သာဒယန္တောပိ၊ လည်းကောင်း။ တီဏိ၊ ၃ ဌာန တို့ကို။ အသာဒယိတွာ၊ ၍။ ဧကံ၊ ကို။ သာဒယန္တောပိ၊ လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိယေ၀၊ အာပတ်သို့ ရောက်သည်သာ။
ပန၊ ကား။ သဗ္ဗသော၊ အားဖြင့်။ အသာဒယန္တော၊ သော။ အာသီဝိသမုခံ၊ လျင်မြန် သော အဆိပ်ရှိသော မြွေ၏ခံတွင်းသို့။ ပဝိဋ္ဌံဝိယ၊ သွင်းအပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ အင်္ဂါရကာသုံ၊ မီးကျီးတွင်းမီးကျီးစုသို့။ ပဝိဋ္ဌံဝိယ စ၊ လည်းကောင်း။ (တထာ၊ တူ။) ပဝိဋ္ဌိ၊ သွင်းအပ်သော။ အင်္ဂဇာတံ၊ ကို။ မညမာနော၊ မှတ်ထင်သော ရဟန်းသည်။ နာပဇ္ဇတိ၊ အာပတ်သို့ မရောက်။
တေန၊ ကြောင့်။
ပဝေသနံ န သာဒယတိ။ ပေ။ ဥဒ္ဓရဏံ နသာဒယတိ။ အနာပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ၊ သည်။) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။ ဧဝရူပံ၊ သော။ အာရဒ္ဓဝိပဿကံ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသောကာယေ စ၌လည်းကောင်း။ ဇီဝိတေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ အနပေက္ခံ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းလည်းမရှိသော။ (ဣမံပုဂ္ဂလံ၌စပ်။) သဗ္ဗာယတနာနိ၊ စက္ခုစသော အလုံးစုံသော အာယတနတို့ကို။ ဧကာဒသဟိ၊ န်သော။ အဂ္ဂီဟိ၊ ရာဂအစရှိသောမီးတို့သည်။ သမ္ဗဇ္ဇလိတာနိ စ၊ ထက်ဝန်းကျင်တောက်လောင်အပ်သည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ [ပဿန္တံ၊ ၌စပ်။ ဥပဋ္ဌဟန္တ ပါသည်ကား မကောင်း။] ပဉ္စကာမဂုဏေ၊ တို့ကို။ ဥက္ခိတ္တာသိကေ၊ မြောက်အပ်သော သန်လျက်ရှိကုန်သော။ ဝဓကေ ဝိယ၊ သူသတ်သမားတို့ကိုကဲ့သို့ လည်းကောင်း။ ပဿန္တံ၊ ရှုတတ်သော။ ဣမံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ရက္ခန္တော၊ လိုသော။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ပစ္စတ္ထိကာနံ၊ ရန်သူရဟန်းတို့၏။ မနောရထာ ဝိဃာတံ စ၊ စိတ်အလို၏ ပျက်စီးခြင်းကိုလည်း။ ဝါ၊ စိတ်တိုင်းကျ မဖြစ်ခြင်းကိုလည်း။ ကရောန္တော၊ ပြုတော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ)။ ပဝေသနံ န သာဒယတီတိအာဒိကံ၊ သော။ ဣမံ စတုက္ကံ၊ ဤစတုက္ကကို။ နီဟရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၍။ ထပေသိ၊ ထားတော်မူပြီ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။ မီးတဆယ့်တစ် မီးတဆယ့်တစ်။ ။ရာဂ, ဒေါသ, မောဟဇာတိ, ဇရာ,မရဏ,သောက, ပရိဒေဝ, ဒုက္ခ, ဒေါမနဿ, ဥပါယာသ၊ ဤ၁၁ပါးကို မိမိကိန်းရာသတွာကိုလောင်ဟတ် လွန်စွာပူဇော်တတ်, အငြိမ်းလည်း ခက်သောကြောင့်“မီး”ဟုခေါ်သည်၊[“ရာဂါဒယော ဟိ အနုဒဟနဋ္ဌေန အဂ္ဂီတိ ဝုစ္စန္တိ၊ တေ (ဟိ) ယဿ သန္တိ၊ တံ နိဍဟန္တိ, မဟာပရိဠာဟာ စ ဟောန္တု ဒုန္နိဗ္ဗာပယာ စ။]
ပဌမစတုက္ကကတာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။