Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Pakiṇṇakakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ပန၊ ဆက်။ ဣမသ္မိံ' သိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ကောသလ္လတ္တံ၊ ကျွမ်းကျင်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ဉာဏ်အကျိုးငှာ။ ဣဒံ ပကိဏ္ဏကံ၊ ဤရောပြွမ်းသောနည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
သမုဋ္ဌာနဉ္စ၊ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ ကိရိယာစ၊ ကိရိယာကို လည်းကောင်း။ အထော၊ ထိုမှတစ်ပါး။ သညာ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သစိတ္တကံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
လောကဝဇ္ဇဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကမ္မဉ္စ၊ ကံကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာနှင့်တကွ။ ကုသလဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ (ဣဒံ ပကိဏ္ဏကံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။)
တတ္ထ၊ ထိုသမုဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့တွင်။ သမုဋ္ဌာနန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗသင်္ဂါဟက ဝသေန၊ အလုံးစုံသော သိက္ခာပုဒ်တို့ကို သိမ်းယူခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆ ဆ သိက္ခာပဒသမုဋ္ဌာနာနိ။ ။ “ကိုယ်ရယ်, နှုတ်ရယ်, ကိုယ်နှုတ်ရယ်၊... ကိုယ်စိတ်, နှုတ်စိတ်,ကိုယ်နှုတ်စိတ်” ဟူသော ၆ပါးကို သမုဋ္ဌာန် ၆ပါးဟု ခေါ်၏၊ ထို၆ ပါးတွင် ကိုယ် ကြောင့်ဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ် (အာပတ်)သည်ကာယ သမုဌာနမည်၏၊ ဤနည်းအတိုင်း ဝါစာ သမုဋ္ဌာန စသည်ကိုလည်း သိပါ၊ ထိုကာယစသည်တို့သည် သိက္ခာပုဒ်၏ ဖြစ်ကြောင်းမဟုတ်အာပတ်၏ ဖြစ်ကြောင်းသာတည်း၊ သို့သော် သိက္ခာပုဒ်ကို နာမည်ခေါင်းတပ်၍ “သိက္ခာပဒ သမုဋ္ဌာနံ”ဟု ဆိုသည်။ [သိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်၏ ဖြစ်ကြောင်းမှာ ဘုရားရှင်သာတည်း။] ၊ ၆ ပါးကုန်သော။ သိက္ခာပဒသမုဋ္ဌာနာနိ၊ သိက္ခာပုဒ်၏ ဖြစ်ကြောင်းတို့သည်။ (ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တာနိ၊ ထို သိက္ခာပဒသမုဋ္ဌာန်တို့သည်။ ပရိဝါရေ၊ ပရိဝါပါဠိတော်၌။ အာဝီ၊ စွာ။ ဘဝိဿန္တိ၊ န်လတ္တံ့။

သမာသတော ပန၊ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်ကား။ သိက္ခာပဒံ နာမ သိက္ခာပဒံ။ ပေ။ ဆ သမုဋ္ဌာနံ။ ဆဟိ (ကာယစသော ၆ပါးတို့ကြောင့်) သမုဋ္ဌာနံ (ဖြစ်ခြင်းသည်) ယဿအတ္ထီတိ ဆသမုဋ္ဌာနံ(တစ်နည်း)-“ဆ-ကာယစသောအားဖြင့် ၆ပါးကုန် သော၊ သမုဋ္ဌာနာနိ-ဖြစ်ကြောင်းတို့သည်ယဿ အတ္တီတိ ဆသမုဋ္ဌာနံ၊ (သိက္ခာပဒံ)။ ၊ မည်သည်။ [ဣတိ၊ ၌စပ်] ဆ သမုဋ္ဌာနံ၊ ဆသမုဋ္ဌာန်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ပေ။ ကထိနသမုဋ္ဌာနံ ကထိနသမုဋ္ဌာနံ။ ။“အတ္ထိ တိသမုဋ္ဌာနံ”ဟုဆိုပြီးနောက်“ဒွိသမုဋ္ဌာနံ”ဟု မဆိုဘဲ “အတ္ထိ ကထိနသမုဋ္ဌာနံ”စည်းပြောင်းခြင်းကား ဒွိသမုဋ္ဌာန်က ကထိနသမုဋ္ဌာန်-ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာန်ဟု ၂မျိုးရှိခြင်း, ဓုရနိက္ခေပါဒိသမုဋ္ဌာန်၌ကား ဧကသမုဋ္ဌာန်လည်း ပါခြင်း, ဒွိသမုဋ္ဌာန်လည်း ပါခြင်းကြောင့်တည်း၊ ထိုအာဒိဖြင့်ပထမပါရာဇိကသမုဋ္ဌာန်, ပဒသောဓမ္မ, ဓမ္မဒေသန, စောရီဝုဋ္ဌာပနသမုဋ္ဌာန် တို့ကိုလည်းယူ၊ အားလုံးသမုဋ္ဌာန်နာမည်ပေါင်း ၁၃ပါးရှိ၏၊ ပရိဝါမှာ ရူပါလေ၊ ထိုသမုဋ္ဌာန်တို့၏ သဘောကို ဆိုင်ရာသိက္ခာပုဒ်ကျမှ နားလည်နိုင်လတ္တံ့ ။ ၊ ကထိနသမုဋ္ဌာန်ရှိသောသိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏ ။ ဧဠကလောမသမုဋ္ဌာနံ၊ သည်။ အတ္ထိဓုရနိက္ခေပါဒိသမုဋ္ဌာနံ၊ ဓုရနိက္ခေပ အစရှိသော သမုဋ္ဌာန်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိဣတိ၊ ဤသည်တည်း။

ဋီကာ ဋီကာ။ ။ ပကိဏ္ဏကန္တိ-ဝေါမိဿကနယံသမုဋ္ဌာနန္တိ-ဥပ္ပတ္တိကာရဏံ၊ ကိရိယာတိအာဒိ နိဒဿနမတ္တံအကိရိယာဒီနံပိ သင်္ဂဟော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ [ကိရိယာသညာ, သစိတ္တကံ, လောကဝဇ္ဇီကုသလံတို့သည် (တစ်ခုစီကိုသာ ညွှန်ပြထားသဖြင့် ) နိဒဿနနည်းတို့တည်း၊ ကိရိယံဖြင့် အကိရိယကိရိယာကိရိယတို့ကိုလည်းကောင်း, သစိတ္တကံဖြင့် အစိတ္တကံကိုလည်းကောင်း, လောကဝဇ္ဇံဖြင့် ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံကိုလည်းကောင်းကုသလံဖြင့် အကုသလံ အဗျာကတံတို့ကို လည်းကောင်း ယူပါ-ဟူလို] ဝေဒနာယာတိ သဟ ယောဂ ကရဏဝစနံဝေဒနာယ သဟ ကုသလဉ္ဇာတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။

[သမုဋ္ဌာနဘေဒကို ပြပြီး၍ ကိရိယဘေဒကို ပြလိုသောကြောင့် “တတြာပိ” စသည်မိန့်။] တတြာပိ၊ ထို ၆ ပါးသော သမုဋ္ဌာန်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်လည်း။ ကိဉ္စိ၊ အချို့ သိက္ခာပုဒ်သည်။ ကိရိယတော၊ မပြုထိုက်သော လွန်ကျူးမှုကို ပြုခြင်း ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ဖြစ်၏။ ကိဉ္စိ၊ သည်။ အကိရိယတော၊ ပြုထိုက်သောဖြည့်ကျင့် မှုကို မပြုခြင်းကြောင့်။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ၏။ ကိဉ္စိ၊ သည်။ ကိရိယာ ကိရိယတော၊ မပြု ထိုက်သော လွန်ကျူးမှုကို ပြုခြင်း, ပြုထိုက်သော ဖြည့်ကျင့်မှုကို မပြုခြင်းကြောင့်။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ၏။ ကိဉ္စိ၊ သည်။ သိယာ၊ ရံခါ။ ကိရိယတော၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ သိယာ၊ ရံခါ။ အကိရိယတော၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ၏။ ကိဉ္စိ၊ သည်။ သိယာ၊ ခါ။ ကိရိယတော၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ သိယာ၊ ခါ။ ကိရိယာကိရိယတော။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ၏။
တတြာပိ၊ ထိုကိရိယာအားဖြင့် ပြားသော သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်လည်း။ သညာ ဝိမောက္ခံ သညာဝိမောက္ခံ။ ။ သညာယ(လွန်ကျူးလိုသော အမှတ်သညာ၏)+အဘာဝေန-မရှိခြင်း ကြောင့်+ဝိမောက္ခော- အာပတ်မှ လွတ်ခြင်းသည်၊ ယဿ အတ္တီတိ သညာဝိမောက္ခံ၊ အဘာဝဟူသော အလယ်ပုဒ် ကျေသောသမာသ်။ [နော သညာဝိမောက္ခံ- သညာယ (အဘာဝေနပီ-မရှိခြင်းကြောင့်လည်း၊ မရှိပေမယ်လို့) နတ္ထိဝိမောက္ခော ယဿာတိ နောသညာဝိမောက္ခံ။] ၊ သညာဝိမောက္ခ သိက္ခာပုဒ်သည်။ (ဝီတိက္ကမသညာ မရှိခြင်းကြောင့်လွတ် မြောက်ခြင်းရှိသောသိက္ခာပုဒ်သည်။) အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ နော သညာဝိမောက္ခ၊ နော သညာ ဝိမောက္ခ သိက္ခာပုဒ်သည်။ (ဝီတိက္ကမသညာ မရှိခြင်းကြောင့်လွတ်မြောက်ခြင်းမရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။) အတ္ထိ။
တတ္ထ၊ ထို ၂ပါးတို့တွင်။ ယံ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ်သည်။ စိတ္တင်္ဂံ စိတ္တင်္ဂံ လဘတိယေဝ။ ။ “ကိုယ်စိတ်, နှုတ်စိတ်, ကိုယ်နှုတ်စိတ်"ဟု စိတ်သည် အင်္ဂါ အဖြစ်ဖြင့်ပါသော နောက် သမုဋ္ဌာန် ၃ပါးတွင် တစ်ပါးပါးကြောင့် ဖြစ်သည်-ဟူလို။ [လဘက်ယေဝ၌ ဝဖြင့် စိတ်အင်္ဂါ အမြဲမရ, တစ်ရံတစ်ခါ ရ၍ တစ်ရံတစ်ခါ မရသော သိက္ခာပုဒ်သည် နော သညာဝိမောက္ခ မည်၏-ဟု သိစေ၏။] ၊ စိတ်ဟူသော အင်္ဂါကို။ လဘတိယေဝ၊ အမြဲရသည်သာ။ တံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်သည်။ သညာဝိမောက္ခံ၊ က္ခမည်၏။
ဣတရံ၊ စိတ်အင်္ဂါကို အမြဲမရသော အခြားသိက္ခာပုဒ်သည်။ နော သညာဝိမောက္ခံ၊ မည်၏။
ပုန၊ ဖန်။ သစိတ္တံ၊ စိတ်နှင့်တကွဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိ။ အစိတ္တံ၊ စိတ်မရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိ။
ယံ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ်သို့။ (အာပတ်သို့၊ ဟူလို)။ စိတ္တေန၊ နှင့်။ သဟေဝ၊ တကွသာ။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ တံ၊ ထို သိက္ခာပုဒ်သည်။ သစိတ္တကံ၊ မည်၏။
ယံ၊ သို့။ စိတ္တေန၊ နှင့်။ ဝိနာပိ၊ ကင်း၍လည်း။ အာပဇ္ဇတိ။ [ပိဖြင့်“မကင်းမူ၍လည်း”ဟု ဆည်း။] တံ အစိတ္တကံ။
တံ သဗ္ဗမ္ပိ၊ ထိုအလုံးစုံသော သိက္ခာပုဒ်သည်လည်း။ [သမုဋ္ဌာန်စသည်အားဖြင့် ပြားပြီးသော ထိုအလုံးစုံသော သိက္ခာပုဒ်သည်လည်း၊ ဟူလို။] လောကဝဇ္ဇံ၊ လောကဝဇ္ဇ သိက္ခာပုဒ် လည်းကောင်း။ (လောက၌ အပြစ်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်လည်းကောင်း။) ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇ သိက္ခာပုဒ်လည်းကောင်း။ (ပညတ်တော်ကြောင့် အပြစ်ရှိသော သိက္ခာပုဒ် လည်းကောင်း။) ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓံ၊ ၏။
တေသံ၊ ထို သိက္ခာပုဒ်တို့၏။ လက္ခဏံ၊ ကို။ (မယာ) ဝုတ္တမေဝ၊ သည်သာ။ [မက္ကဋီဝတ္ထုအဖွင့်၌ ဆိုခဲ့ပြီ။]
စ၊ ဆက်။ ကမ္မကုသလဝေဒနာဝသေနာပိ၊ ကံ, ကုသိုလ်, ဝေဒနာတို့၏ အပြားအားဖြင့်လည်း။ [နောက်ဆုံး ဝေဒိတဗ္ဗံ၌စပ်။] ဧတ္ထ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။ ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံရှိသော။ သိက္ခာပဒံ၊ သည်။ အတ္ထိဝစီကမ္မံ၊ သော။ (သိက္ခာပဒံ)။ အတ္ထိ။
တတ္ထ၊ ထို ၂ပါးတို့တွင်။ ယံ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ်သည်ကာယဒွါရိကံ ကာယဒွါရ၌ဖြစ်၏။ တံ၊ သည်။ ကာယကမ္မံ ကမ္မတိက။ ။ ရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌ လာသည့်အတိုင်း ကံအားဖြင့် ကာယကမ္မသိက္ခာပုဒ် ဝစီကမ္မ သိက္ခာပုဒ်ဟု ဤအဋ္ဌကထာ၌ ၂မျိုးသာပြသော်လည်း ကင်္ခါဝိတရဏီမည်သော မာတိကာ အဋ္ဌကထာ၌ကား ကာယကမ္မ ဝစီကမ္မ ၂ ပါးစုံသော သိက္ခာပုဒ်ကိုထည့်၍ “ကာယကမ္မ ဝစီကမ္မ တဒုဘယဝသေန တိဝိမာ ဟောန္တိ” ဟု မိန့်သည်။ ၊ ကာယကမ္မမည်၏။
ယံ၊ သည်။ ဝစီဒွါရိကံ၊ ၏။ တံ၊ သည်။ ဝစီကမ္မံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ကား။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သော။ သိက္ခာပဒံ၊ သည်။ အတ္ထိ။ အကုသလံ (သိက္ခာပဒံ) အတ္ထိ။ အဗျာကတံ (သိက္ခာပဒံ) အတ္ထိ။
ဟိ၊ မှန်။ အာပတ္တိသမုဋ္ဌာပကစိတ္တာနိ၊ အာပတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော စိတ်တို့သည်။ (ဒွတ္တိံသေဝ၌ စပ်။) အဋ္ဌ၊ န်သော။ ကာမာဝစရ ကုသလာနိ၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်တို့လည်းကောင်း။ ဒွါဒသ၊ န်သော။ အကုသလာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဒသ၊ န်သော။ ကာမာဝစရကိရိယစိတ္တာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ ကုသလတော စ၊ မှ လည်းကောင်း။ ကိရိယတော စ၊ မှလည်းကောင်း။ ဒွေ၊ န်သော။ အဘိညာစိတ္တာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ [ရူပကုသိုလ် ကိရိယာ ပဉ္စမဈာန် ၂ ပါးကို ဆိုသည်။] ဣတိ၊ သို့။ ဒွတ္တိံသေဝ၊ ၃၂ပါးသာတည်း။ [သင်္ဂြိုဟ် ရူပသမုဋ္ဌာန်ခန်း၌ လာသော ဝိညတ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော စိတ်များပင်တည်း။ ပညတ်တော်ကိုမသိ၍ တန်ခိုးဖန်ဆင်းပြရာ၌ အဘိညာဉ်စိတ်နှင့် ပြည့်စုံစဉ် အာပတ်သင့်သတဲ့။]
တေသု၊ ထိုစိတ်တို့တွင်။ ယံ၊ အကြင် သိက္ခာပုဒ်သို့။ ကုသလစိတ္တေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ၊ သည်။ ကုသလံ၊ မည်၏။
ဣတရေဟိ၊ အခြားသော အကုသိုလ် အဗျာကတတို့ကြောင့်။ (အာပန္နံ၊ သင့်ရောက်အပ်သော သိက္ခာပုဒ်သည်။) ဣတရံ၊ အခြားသောအကုသလ,အဗျာကတမည်၏။
စ၊ ဆက်။ တိဝေဒနံ၊ ၃ပါးသော ဝေဒနာရှိ သော။ သိက္ခာပဒံ၊ သည်။ အတ္ထိ။ ပေ။
တတ္ထ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။ ယံ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ် သို့။ အာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်သောရဟန်းသည်။ တီသု၊ န်သော။ ဝေဒနာသု၊ တို့တွင်။ အညတရဝေဒနာသမင်္ဂီ၊ တစ်ပါးပါးသောဝေဒနာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်သည်။ တိဝေဒနံ၊ တိဝေဒနာမည်၏။
ယံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇန္တော၊ သည်။ သုခသမဂ္ဂီ၊ သုခဝေဒနာနှင့်ပြည့်စုံသည်။ (ဟုတွာ) ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခာဝေဒနာသမင်္ဂီ၊ သည်။ (ဟုတွာ) ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ၊ သည်။ ဒွိဝေဒနံ၊ မည်၏။
ယံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇန္တော၊ သည်။ ဒုက္ခဝေဒနာသမဂီယေဝ၊ သည်သာ။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ ဧကဝေဒနံ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။
သမုဋ္ဌာနဉ္စ၊ သမုဋ္ဌာန်လည်းကောင်း။ [ဣတိ၌စပ်။] ကိရိယာ၊ လည်း ကောင်း။ အထော၊ ပါး။ သညာ သညာ-သစိတ္တက။ ။ သညာဒုကကို အာပတ် မသင့်ဖို့ရာ ဘက်သို့ ရှေးရှု၍ မိန့်တော်မူ၏၊ သစိတ္တကဒုကကိုကား (စိတ်မပါဘဲလည်း သင့်ရကား) အာပတ်သင့်ဖို့ဘက်ကို ရှေး ရှု၍ မိန့်တော်မူသည်၊ ဤသို့ဒုက ၂ ပါး၏ ထူးခြားပုံကိုမှတ်ပါ။ [သညာဒုကံ အနာပတ္တိမုခေန ဝုတ္တံသစိတ္တဒုကံ အာပတ္တိမုခေန ဝုတ္တံတိ ဣဒ မေ တေသံ နာနာကရဏံ။] ၊ လည်းကောင်း။ သစိတ္တကံ၊ လည်းကောင်း။
လောကဝဇ္ဇာ၊ လည်းကောင်း။ ကမ္မဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဝေဒနာယ၊ နှင့်တကွ။ ကုသလံ စ၊ လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။ (ဣဒံ ပကိဏ္ဏကံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏) ဣမံပကိဏ္ဏကံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိပြီး၍။ [ နောက်“ဒွိဝေဒနန္တ ဝေဒိတဗ္ဗံ”ဝယ် ဝေဒိတဗ္ဗံ၌စပ်။] တေသု သမုဋ္ဌာနာဒီသု၊ တို့တွင်။ ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ဤပထမပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်သည်။ သမုဋ္ဌာနတော၊ သမုဋ္ဌာန်အားဖြင့်။ ဧကသမုဋ္ဌာနံ၊ တစ်ခုသောသမုဋ္ဌာန်ရှိ၏။
အင်္ဂဝသေ၊ ဖြင့်။ ဒုကသမုဋ္ဌာနံ၊ ၂ပါးသောသမုဋ္ဌာန်ရှိသောသိက္ခာပုဒ်တည်း။ ကာယစိတ္တတော၊ အားဖြင့်။ သမုဋ္ဌာတိ၊ ဖြစ်၏။ [ဒုကသမုဋ္ဌာနံကို ထပ်၍ဖွင့်သည်။]
ကိရိယသမုဋ္ဌာနဉ္စ၊ ကိရိယသမုဋ္ဌာန်လည်းရှိ၏။ [ကိရိယသမုဋ္ဌနံတိ ဣဒံ ယေဘုယျဝသေန ဝုတ္တံ။ ပရူပက္ကမေ သတိ(သူတစ်ပါးကအတင်းပြုရာ၌) သာဒယန္တဿ အကိရိယသမုဋ္ဌာနဘာဝတော။] ဟိ၊ မှန်။ ကရောန္တောယေ၀၊ မပြုထိုက်သောလွန်ကျူးမှုကိုပြုသောရဟန်းသည်သာ။ ဧတံ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်သို့။ ဝါ၊ ဤအာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ [ကိရိယသမုဋ္ဌာနံကို ထပ်ဖွင့်သည်။]
မေထုနပဋိသံယုတ္တာယ၊ သော။ ကာမသညာယ၊ အဘာဝန မရှိခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ မရှိခဲ့သော်။ မုစ္စနတော၊ အာပတ်မှ လွတ်ခြင်းကြောင့်။ သညာဝိမောက္ခ၊ က္ခတည်း။ (ဝီတိက္ကမသညာ၏ မရှိခြင်းကြောင့် အာပတ်မှ လွတ်မြောက် ခြင်းရှိသောသိက္ခာပုဒ်တည်း။)
ဟိ၊ သာဓကကား။ အနာပတ္တိ အဇာနန္တဿ, အသာဒယန္တဿာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
မေထုနစိတ္တေနေဝ၊ မေထုန်၌ဖြစ်သော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ နံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်သို့။ ဝါ၊ ထို အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိစိတ္တေန၊ မေထုန်စိတ်နှင့်။ ဝိနာ၊ ၍။ န အာပဇ္ဇတိ မရောက်ဣတိ၊ ကြောင့်။ သစိတ္တကံ၊ ကတည်း။ (စိတ်နှင့်တကွဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ် တည်း။)
ရာဂဝသေနေ၀၊ ဖြင့်သာ။ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗတော၊ ရောက်ထိုက်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။ လောကဝဇ္ဇံ၊ တည်း။ (လောက၌အပြစ်ရှိသောသိက္ခာပုဒ်တည်း။)
ကာယဒွါရေ နေဝ၊ ကြောင့်။ သာသမုဋ္ဌာနတော၊ ကြောင့်။ ကာယကမ္မံ၊ တည်း။ (ကာယကံရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။)
ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ စိတ္တံ၊ သည်။ အင်္ဂမတ္တံ၊ အင်္ဂါမျှသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုစိတ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကမ္မဘာဝေါ၊ ကံ၏အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ ကံ အမည်ကို။ န လဗ္ဘတိ၊ အပ်။
လောဘစိတ္တေန၊ ဖြင့်။ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗတော၊ ကြောင့်။ အကုသလစိတ္တံ၊ အကုသိုလ်စိတ်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
သုခသမဂ္ဂီ၊ သုခဝေဒနာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ (ဟုတွာ) ဝါ၊ ၍ သော်လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခာသမဂီ (ဟုတွာ) ဝါ, တံ၊ သို့။ ဝါ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဒွိဝေဒနံ၊ န တည်း။ (၂ပါးသော ဝေဒနာရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။) ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
စ၊ ဆက်။ သဗ္ဗ၊ သော။ ဧတံ၊ ဤ ဆသမုဋ္ဌာနံ အစ, ဒွိဝေဒနံ အဆုံးရှိသော စကားသည်။ အာပတ္တိယံ၊ အာပတ်၌။ ယုဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင်အာပတ်၌ ဖြစ်သင့်ပါသော်လည်း။ သိက္ခာပဒသီသေန၊ သိက္ခာပုဒ်ကို ခေါင်းတပ်သဖြင့်။ သဗ္ဗအဋ္ဌကထာသု၊ အလုံးစုံသော ရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌။ ဒေသနာ၊ သည်။ အာဠာ၊ တက်ရောက်ပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ (ဤ သမုဋ္ဌာနံအစရှိသည်ဖြင့်။) (မယာ) ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဝါ၊ ဆိုခဲ့ပြီ။ [ဆသမုဋ္ဌာနံ မှစ၍ ဒွိဝေဒနံတိုင်အောင်သော သဒ္ဒါသည် အာပတ်ဟူသောအနက်၌သာ ဖြစ်သင့်၏။ သို့သော် ရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌ သိက္ခာပုဒ်ကို ခေါင်းတပ်လျက် “ဆ သမုဋ္ဌာနံ” စသည်ဖြင့် နပုလ္လိင်ဖြင့် လာသော ကြောင့် ထို အတိုင်းပင် ဆသမုဋ္ဌာနံ စသည်ဖြင့် နပုလ္လိင်ပုဒ်ကို ဆိုရတော့သည်။]
ပကိဏ္ဏကကထာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။