အနာပတ္တိ- ဧဝံ အမှာကံ အာစရိယာနံ ဥဂ္ဂဟော ပရိပုစ္ဆာတိ ဂဏှာတီတိ ဧဝမာဒိ ပရိယတ္တိ သာသနတော အာစရိယဝါဒံ နီဟရိတွာ ပကာသေသုံ။ [ ဤ ပါဠိတော်၌ “အာစရိယာနံ ဥဂ္ဂဟော စသည်ဖြင့် အာစရိယဝါဒ ပါရှိသောကြောင့် အာစရိယဝါဒကို (ဤပါဠိတော်မှ ) ထုတ်ပြနိုင်သည် ဟူလို။
ဘာရကစ္ဆကဝတ္ထုသ္မိံ အာယသ္မာဥပါလိ ဧဝမာဟ - အနာပတ္တိ အာဝုသော သုပိနန္တေ နာတိ ဧဝမာဒိ ပရိယတ္တိသာသနတော ဧဝ အတ္တနောမတိ' 'ဟရိတွာ ပကာသေသုံ။ ဤပါဠိတော်၌ အရှင် ဥပါလိ၏ အတ္တနောမတိပါသည်၊ ထိုသို့ပါသောကြောင့် အတ္တနောမတိကိုလည်း ဤပါဠိတော်မှ ထုတ်နိုင်သည်-ဟူလိုဘာရုစ္ဆကဝတ္ထုကား ပထမပါရာဇိက ဆုံးခါနီး၌ လာလတ္တံ့။ ၊ ပရိယတ္တိသာသနာတော်မှ ထုတ်ဖော်၍။ ဝါ၊ ပါဠိတော်မှ ထုတ်ဖော်၍။ ပကာသေသုံ၊ ထင်ရှားပြကြကုန်ပြီ
မှတ်ချက်။ ။ပဉ္စဝိဓေ ဟိ မဟာရာဇ ကာရဏေဟိ အတ္ထော သမ္ပဋိစ္ဆိတဗ္ဗော၊ အာဟစ္စပဒေန, ရသေန, အာစရိယဝံသေန, အဓိပ္ပာယာ, ကာရဏုတ္တရိယတာယ၊ ဧတ္ထ ဟိ အာဟစ္စပဒန္တိ သုတ္တံ အဓိပ္ပတံ၊ ရသော တိ သုတ္တာနုလောမံအာစရိယဝံသောတိ အာစရိယဝါဒေါအဓိပ္ပာယောတိ အတ္တနောမတိ"ဟုမိလိန္ဒ ပဥှာပါဠိတော်-မစ္စဘာယနာ ဘာယနပဉှာ၌ ပါဌ်ရှိ၏။ ထို ပါဌ်အတိုင်းသာ စာသွားလည်းကောင်း၏၊ ထိုပါဠိမှ (ကာရဏုတ္တရိယတာ-ဟူသော) နောက်ဆုံး ၁ပါးကိုချန်၍ ရှေ့ ၄ပါးကို သာဓကပြုထားသည်၊ ထို့ကြောင့် အဓိပ္ပာယာ၏နောက်၌ ဣတိ မရှိစေဘဲ“အဓိပ္ပာယောတိ အတ္တနောမတီတိ”ဟူသော နေရာကျမှ ဣတိသဒ္ဒါနှင့်တကွ သာဓက ပြီးဆုံးစေသင့်သည်၊ ထိုသို့ သာဓက ဆုံးစေပြီးမှ ထိုသာဓကကို ရှင်းပြလို၍ “တတ္ထ သုတ္တံနာမ”စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာဆရာ ချဲ့ပြလေသည်၊ [“ယခုစာအုပ်များ၌ အာစရိယ ဝံသတာ, အဓိပ္ပာယော" ဟု ရှိသည်ကား ပါဠိရင်းနှင့် မညီသည့်အပြင်, တတိယန္တဖြင့် ရှေ့ ၂ပုဒ်ကို ထားပြီးမှ ပဌမန္တဖြင့် နောက် ၂ ပုဒ်ကို ထားသောကြောင့် စာသွားလည်း မကောင်း။] ၊ ဟူ၍ ( အဓိပ္ပတာ။) အတ္တနောမတိ၊ မိမိ၏အလိုကို။ အဓိပ္ပာယောတိ၊ ဟူ၍။(အဓိပ္ပေတာ။)]
အရကောက်။ ။ မဟာပဒေသ၏အရကိုကား “တေ အတ္ထတော ယံ ဘိက္ခဝေတီ အာဒိပါဠိဝသေန-ဖြင့်၊ အကပ္ပိယာနုလောမတော ကပ္ပိယာနုလောမတော စ ပုဂ္ဂလေ ဟိ နယတော အတ္ထနယာ ဧဝ”ဟူသော ဝိမတိ ဋီကာနှင့်အညီ “အကပ္ပိယနှင့် လျော်စွာ တထာတထာ ဂယုမာနာ လည်းကောင်း ကပ္ပိယနှင့် လျော်စွာလည်းကောင်း ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ နည်းယူအပ်သော အနက် အဓိပ္ပာယ်တို့ပင်တည်း”ဟု မှတ်သာရတ္ထ၌ကား “မဟာပဒေသ ပါဠိတော်ကိုပင် မဟာပဒေသ"ဟု ဝဒန္တိဝါဒပြ၏၊ ထို ပါဠိမှာ သုတ္တအရတွင် ပါဝင်ပြီဟုဆို၍ ဝိမတိ ပယ်လေသည်
မှတ်ချက်။ ။ ဤမဟာပဒေသပါဠိတော်သည် မဟာဝါဘေသဇ္ဇခန္ဓက၌ လာလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုခန္ဓက၏ အဖွင့်များမှ အဓိပ္ပာယ်ယူပါ၊ အပ်- မအပ်ဟူရာဝယ် တချို့ နေရာ၌ ကိုယ်နှုတ် အပြုအမူဖြစ်၍ တချို့ နေရာ၌ ပစ္စည်းဝတ္ထုဖြစ်သောကြောင့် “ယံ-အကြင်အရာဝတ္ထု”ဟု ပေးသည်။ ၊ မဟာပဒေသတို့တည်း။ ဝါ၊ ဝိနည်းကို တည်စေတတ်သော ကျယ်ဝန်းသော အရာဌာနတို့တည်း။ ဝါ၊ ဝိနည်းကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ ကျယ်ဝန်းစွာသောအကြောင်းတို့တည်း။
အချုပ်မှာ။ ။ ’“အာစရိယာ ဝဒန္တိသံဝဏ္ဏန္တိ ပါဠိ ဧတေနာတိ အာစရိယဝါဒေါ"ဟု ဝိဂ္ဂဟပြု၍ ပါဠိတော်ကို ဖွင့်ဆိုကြောင်းဖြစ်သော သံဂါယနာတင်ထေရ်တို့၏စကားကို “အာစရိယဝါဒ”ဟု ခေါ်ရကား “အာစရိယဝါဒ”ဟူသည်မှာ အဋ္ဌကထာပင်ဖြစ်၏ထို အဋ္ဌကထာဟူသည်လည်း (နောက်မှထည့်အပ်သော တချို့ စကားမှတစ်ပါး များသောအားဖြင့်) ဘုရားဟောတော်မူအပ်သော စကားများသာ ဖြစ်သည်-ဟူလို။ ၊ မည်သည်။ ဓမ္မသင်္ဂါဟကေဟိ၊ သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းကို သဘောတူရာပေါင်းယူတော်မူကြကုန်သော။ ဝါ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စ အရဟန္တသတေဟိ၊ တို့သည်။ ထပိတာ၊ ထားအပ်သော။ ပါဠိဝိနိမုတ္တာ၊ ပါဠိ တော်မှ အလွတ်ဖြစ်သော။ သြက္ကန္တဝိနိစ္ဆယပ္ပဝတ္တာ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သက်ရောက် အပ်သော အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သော။ အဋ္ဌကထာတန္တိ၊ အဋ္ဌကထာ အစဉ်တည်း။
မှတ်ချက်။ ။ သကဝါဒီနှင့် ပရဝါဒီတို့ သုတ္တချင်း, သုတ္တာနုလောမ စသည်ချင်း လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို မပြချေ၊ ထိုသို့ မပြခြင်းမှာ သုတ်ကို သုတ်၌ သွင်းချခြင်းသည် ထူးခြာ သကဲ့သို့လည်း မထင်ရဆိုအပ်ခဲ့ပြီး ကို နည်းမှီ၍လည်း သိလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်-ဟု ဋီကာဆိုသည်။ ၊ သာသနာတော်မှအပဖြစ်သော သုတ်သည်သော်လည်း ကောင်း။ သိလောကော ဝါ၊ သာသနာတော်မှအပ ဖြစ်သော ဂါထာသည်သော်လည်းကောင်း။ အညံ၊ သော။ ဂူဠဝေဿန္တ ရဂူဠဝိနယဝေဒလ္လာဒီနံ၊ ဂူဠဝေဿန္တရ ကျမ်း, ဂူဠဝိနယကျမ်း, ဝေဒလ္လကျမ်း အစရှိသည်တို့တွင်။ အညတရတော၊ တစ်ပါး ပါးသောကျမ်းမှ။ အာဂတံ၊ လာသော။ ဂါ ရယှသုတ္တံ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော သုတ်သည်သော်လည်းကောင်း။ (သစေ)ဟောတိ။ (ဧဝံသတိ) န ဂဟေတဗ္ဗံ။
အနုဗျဉ္စနသော။ ။ “ပရိပုစ္ဆတောစ အဋ္ဌကထာတောစ” ၂ပုဒ်သည် အနုဗျဉ္ဇနသော၏ အဖွင့်တည်းဆရာ့အထံ၌ အဖန်ဖန်မေးမြန်းအပ်သော ထေရဝါဒ (ဆရာ့ ဆရာကြီးများ၏ အယူဝါဒ)ကို ပရိပုစ္ဆာဟုလည်းကောင်း, ဝိနည်း ပါဠိတော်၏ တိုက်ရိုက်အနက်ဖွင့်ကို အဋ္ဌကထာဟု လည်းကောင်းဆိုသည်ထို ၂မျိုးလုံးပင် ပါဠိတော်ကို အစဉ်လိုက်၍ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပြတတ်သောကြောင့် “အနုဗျဉ္ဇန”ဟုခေါ်သည်။ [အနုဂန္တာ+အတ္ထိ ဗုဒ္ဓယတိ ပကာသေတီတိ အနုဗျဉ္ဇနံ။] ၊ ကား။ ပါဠိတော စ၊ မူလပါဠိတော်ကို ဖွင့်ပြသော ပါဠိတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိပုစ္ဆတော စ၊ အဖန်ဖန်မေးအပ်သော ထေရဝါဒ အားဖြင့် လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာတော စ၊ ပါဠိတော်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ပြသော အဋ္ဌကထာအားဖြင့် လည်းကောင်း။ သုဝိနိစ္ဆိတံ၊ ကောင်းစွာဆုံးဖြတ် အပ်ပြီးသည်။ ကင်္ခစ္ဆေဒံ၊ ယုံမှားသံသယ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥဂ္ဂဟိတံ၊ သင်ယူအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
မှတ်ချက်။ ။ “သံဟိရောနာမ-ယော ပါဠိယံ ဝါစသော အဖွင့်ကိုထောက်၍ အတည်တကျ မယူဆနိုင်ဘဲ ပရဝါဒီတို့ ဆွဲဆောင်ရာသို့ လိုက်ပါနေရသူကို “သံရ”ဟုယူ၍ ထိုသံဟိရမဟုတ်သူကို“အသံဟိရ"ခေါ်သည်ဟု မှတ်ပါသံဟိရီယတေ- ပရဝါဒီက ဆွဲဆောင်အပ် ဆွဲဆောင်နိုင်၏ဣတိ သံဟိရော၊ န+သံဟိရော အသံရော၊ ဟရဓာတ်မှ အကိုဣပြု-ဟုကြံဥပရိပဏ္ဏာသ ဘဒ္ဒေကရတ္တသုတ် အဋ္ဌကထာ၌ “သံဟီရတီတိ-ဝိပဿနာယ အဘာဝတော တဏှာဒိဋီဟိ အာကနိယတိ”ဟူသော အဖွင့်ကိုကြည့်၍ ကြံသည်။ ၊ သူတစ်ပါး၏ ဝါဒကို။ ဂဏှာတိ၊ ၏။ (သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
သုပဓာရိတာတိ၊ ကား။ သုဋ္ဌ၊ စွာ။ ဥပဓာရိဟာ၊ ဆောင်ရွက် မှတ်သားအပ်ပြီးသည်။ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္နိတော `` ပုဗ္ဗာပရာနုသဿိတော။ ။ ဣဒံ ပုဗ္ဗဝန်, ဣဒံ ပရဝန, အယံ အနုသန္နီတိ ဧဝံ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္နိတော ( သာရတ္ထ )၊ [ ဝိမတိ၌ကား “ ပုဗ္ဗနဿ အပရဝစနေန သဟအတ္ထသမ္ဗုဒ္ဓ ဇာနနတော "ဟု ဖွင့်၏၊ ကောင်းသကဲ့သို့ ထင်သည်။]
`` ၊ ရှေ့စကား နောက်စကား အနသန္ဓေဟူသော အပိုင်းအခြား အားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ရှေ့စကား၏ နောက်စကားနှင့် အနက်အဓိပ္ပာယ် ဆက်သွယ် ခြင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့် လည်းကောင်း။ [အတ္ထတောတိ ပဒတ္ထ ပိဏ္ဍတ္ထ အဓိပ္ပတတ္ထာဒိတော။ (ဝိမတိ)။] ကာရဏတော စ၊ အကြောင်းအား ဖြင့်လည်းကောင်း။ [တဒတ္ထုပပတ္တိတော၊ ထိုအနက်၏ အသင့် ယုတ္တိ အကြောင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။] ဥပဓာရိတာ၊ သည်။ ( ဟောတိ။ )
သာ၊ ထိုအာပတ်သည်။ ဒေသနာဂါမိနီ၊ ဒေသနာဂါမ်အာပတ်သည်။ ဝါ၊ ဒေသနာပြောခြင်းသို့ ရောက်စေတတ်သော အာပတ်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ သော်။) ဒေသနာဂါမိနီတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
ဒေသနာ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ။ ဒေသနံ - (၁ ပါး ၂ပါးစသည်၏ အထံ၌) ဒေသနာပြောခြင်း သို့+ဂါမေတိ - ရောက်စေတတ်၏၊ ဣတိ ဒေသနာဂါမိနီ၊ ထိုအာပတ်သင့်သူကို ဒေသနာပြောခြင်း သို့ ရောက်စေတတ်(ဒေသနာပြောမှ လွတ်စေတတ်သော) အာပတ် -ဟူလို၊ ဝုဋ္ဌာနံ- အာပတ်မှ တမြောက်ကြောင်းဖြစ်သော ပရိဝါသ် မာနတ်ကျင့်မှုသို့+ဂါမေတိ-၏၊ ဣတိ ဝုဋ္ဌာနါမိနီ၊