Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Catubbidhavinayakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ဣဒါနိ၊ ၌။ အဿ၊ ထို သိက္ခာပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ယော ပနာတိ ယော ယာဒိသောတိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ မူပြီ။
ပန၊ ဆက်။ တသ္မိံ သိက္ခာပဒေ စ၊ ၌ လည်းကောင်း။ သိက္ခာပဒဝိဘင်္ဂေ စ၊ သိက္ခာပုဒ်၏ ဝိဘင်း၌ လည်းကောင်း။ သကလေ၊ သော။ ဝိနယဝိနိစ္ဆယေ စ၊ ဝိနည်း အဆုံးအဖြတ်၌ လည်းကောင်း။ ကောသလ္လံ၊ ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဖြစ်ကြောင်း ဉာဏ်ကို။ ပတ္ထယန္တေ န၊ တောင့်တသော အမျိုးသားသည်။ စတုဗ္ဗေဓော၊ သော။ ဝိနယော၊ ကို။ ဇာနိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ပုရာ၊ ရှေးအခါ၌။ ဓမ္မသင်္ဂါဟကာ၊ သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းကို သဘောတူရာ ပေါင်း၍ ယူကြကုန်သော။ (သံ၊ ပေါင်း၍ + ဂဟ = ယူ။) ဝါ၊ သင်္ဂါယနာတင်ကြကုန်သော။ မဟိဒ္ဓိကာ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ မဟာထေရာ၊ အရှင်မဟာကဿပ အစရှိသော မဟာထေရ်တို့သည်။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ သော။ ဝိနယံ၊ ဝိနည်းကို။
နီဟရိတွာနီဟရိတွာ။ ။သာသနတော နီဟရိတွာ၊ တထာဟိ-ပဉ္စဟုပါလိပေသုတ္တံ န ဇာနာတိ သုတ္တာနုလောမံ န ဇာနာတီတိ ဧဝမာဒိ ပရိယတ္တိသာသနတော သုတ္တံ သုတ္တာနုလောမ နီဟရိတွာ ပကာသေသုံ။ [ ဤ ပါဠိ၌ သုတ္တ - သုတ္တာနုလောမ ပါသောကြောင့် သုတ္တ သုတ္တာနုလောမကို ဤ ပါဠိတော်မှ ထုတ်ပြနိုင်သည်-ဟူလို။ ]
အနာပတ္တိ- ဧဝံ အမှာကံ အာစရိယာနံ ဥဂ္ဂဟော ပရိပုစ္ဆာတိ ဂဏှာတီတိ ဧဝမာဒိ ပရိယတ္တိ သာသနတော အာစရိယဝါဒံ နီဟရိတွာ ပကာသေသုံ။ [ ဤ ပါဠိတော်၌ “အာစရိယာနံ ဥဂ္ဂဟော စသည်ဖြင့် အာစရိယဝါဒ ပါရှိသောကြောင့် အာစရိယဝါဒကို (ဤပါဠိတော်မှ ) ထုတ်ပြနိုင်သည် ဟူလို။
ဘာရကစ္ဆကဝတ္ထုသ္မိံ အာယသ္မာဥပါလိ ဧဝမာဟ - အနာပတ္တိ အာဝုသော သုပိနန္တေ နာတိ ဧဝမာဒိ ပရိယတ္တိသာသနတော ဧဝ အတ္တနောမတိ' 'ဟရိတွာ ပကာသေသုံ။ ဤပါဠိတော်၌ အရှင် ဥပါလိ၏ အတ္တနောမတိပါသည်၊ ထိုသို့ပါသောကြောင့် အတ္တနောမတိကိုလည်း ဤပါဠိတော်မှ ထုတ်နိုင်သည်-ဟူလိုဘာရုစ္ဆကဝတ္ထုကား ပထမပါရာဇိက ဆုံးခါနီး၌ လာလတ္တံ့။
၊ ပရိယတ္တိသာသနာတော်မှ ထုတ်ဖော်၍။ ဝါ၊ ပါဠိတော်မှ ထုတ်ဖော်၍။ ပကာသေသုံ၊ ထင်ရှားပြကြကုန်ပြီ
ကတမံစတုဗ္ဗိဓံ၊ အဘယ် လေးပါးအပြားရှိသော ဝိနည်းကို။ (ပကာသေသုံ၊ သနည်း။)
သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ပါဠိတော်ကိုလည်းကောင်း။ သုတ္တာနုလောမံ၊ သုတ်အားလျော်သော မဟာပဒေသ လေးပါးကိုလည်းကောင်း။ အာစရိယဝါဒံ၊ ဆရာတို့၏ ဝါဒကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အဋ္ဌကထာကိုလည်း ကောင်း။ အတ္တနောမတိံ၊ အတ္တနောမတိ ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ မိမိ အလိုကို လည်းကောင်း။ ဣတိ ( ဣမံ ဝိနယံ )၊ ဤလေးပါး အပြားရှိသော ဝိနည်းကို။ ( ပကာသေသုံ၊ န်ပြီ။ )
ယံ၊ ယင်း လေးပါး အပြားရှိသော ဝိနည်းကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ အာဟစ္စပဒေန, ရသေန, အာစရိယဝံသေန, အဓိပ္ပာယာ။ ဧတ္ထ ဟိ ။ ပေ။ အဓိပ္ပာယောတိ အတ္တနောမတီတိ- အာဟစ္စ ပဒေန။ ပေ။ မတိ ဟူ၍။ (အာယသ္မတာ နာဂသေနတ္ထေရေန၊ သည်။) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ [အာဟစ္စပဒေန ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ဌာန်ကရိုဏ်းတို့ကို ထိခိုက်၍ ဟောတော်မူအပ်သောပုဒ်ဖြင့်လည်းကောင်း။] ဝါ၊ ပါဠိတော်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ရသေန၊ သာမည လက္ခဏာ ဖြစ်သော မဟာပဒေသလေးပါးဖြင့်လည်းကောင်း။ အာစရိယ ဝံသေန၊ ဆရာတို့၏ အနွယ်ဖြစ်သော အာစရိယ ဝါဒဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အဋ္ဌကထာဖြင့် လည်းကောင်း။ အဓိပ္ပာယာ၊ မိမိ၏ အလိုဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အတ္တနောမတိဖြင့် လည်းကောင်း။ ( အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိ တဗ္ဗော၊ လက်ခံထိုက်၏။) ဟိ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤ အာဟစ္စပဒ အစရှိသည် တို့တွင်။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ ဝါ၊ ပါဠိတော်ကို။ အာဟစ္စပဒန္တိ အာဟစ္စပဒံ။ ။ ဘဂဝတာ ကဏ္ဏာဒိ ဝဏ္ဏပ္ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ အာဟစ္စ ဝိသေသေတွာ (ဤဟာ အပ်၏။ ဤဟာကား မအပ်, စသည်ဖြင့် အထူးပြု၍ ) ဘာသိတံ ပဒံ အာဟစ္စ ပဒံ။ ] “အာဟစ္စ+ ဘာသိတံ+ပဒံ”ဟုပြု၊ ဘုရားရှင်သည် အက္ခရာဖြစ်ရာ ဌာန်ကရိုဏ်း အရပ်ကို ထိခိုက်စေ၍ (အထူးပြု၍) ဟောအပ်သောပုဒ်သည် အာဟစ္စပဒမည်၏ ။ ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပတံ၊ အပ်၏။ သုတ္တာနုလောမံ၊ သုတ်အားလျော်သော မဟာပဒေသလေးပါးကို။ ရသောတိ ရသော။ ။ ဣဒံ ကပ္ပတိ ဣဒံန ကပ္ပတီတိ အဝိသေသေတွာ - ဤအရာသည် အပ်၏, ဤအရာကား မအပ်”ဟု အထူးခွဲခြား၍ မိန့်တော်မမူဘဲ၊ ယံ ဘိက္ခဝေ မယာ ဣဒံ န ကပ္ပတီတိ အပ္ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပေ၊ အာဒိနာ ဝုတ္တံ သာမညလက္ခဏံ ( သာမည အမှတ်အသားကို) ဣဓ ရသောတိ အဓိပ္ပတံတိ အာဟ-ရသောတိ သုတ္တာနုလောမံတိ။ ၊ ဟူ၍။ (အဓိပ္ပတံ။) အာစရိယဝါဒေါ၊ ဆရာတို့၏ ဝါဒကို။ ဝါ၊ အဋ္ဌကထာကို။ အာစရိယဝံသောတိအာစရိယဝံသော။ ။ ဓမ္မသံဂါဟကပ္ပဘုတိ အာစရိယ ပရံပရတော.. အာနီတာ အဋ္ဌကထာတန္တိ ဣဓအာစရိယဝံသော တိ အဓိပ္ပတောတိ အာဟ- အာစရိယဝံသောတိ အာစရိယ ဝါဒေါတိ။
မှတ်ချက်။ ။ပဉ္စဝိဓေ ဟိ မဟာရာဇ ကာရဏေဟိ အတ္ထော သမ္ပဋိစ္ဆိတဗ္ဗော၊ အာဟစ္စပဒေန, ရသေန, အာစရိယဝံသေန, အဓိပ္ပာယာ, ကာရဏုတ္တရိယတာယ၊ ဧတ္ထ ဟိ အာဟစ္စပဒန္တိ သုတ္တံ အဓိပ္ပတံ၊ ရသော တိ သုတ္တာနုလောမံအာစရိယဝံသောတိ အာစရိယဝါဒေါအဓိပ္ပာယောတိ အတ္တနောမတိ"ဟုမိလိန္ဒ ပဥှာပါဠိတော်-မစ္စဘာယနာ ဘာယနပဉှာ၌ ပါဌ်ရှိ၏။ ထို ပါဌ်အတိုင်းသာ စာသွားလည်းကောင်း၏၊ ထိုပါဠိမှ (ကာရဏုတ္တရိယတာ-ဟူသော) နောက်ဆုံး ၁ပါးကိုချန်၍ ရှေ့ ၄ပါးကို သာဓကပြုထားသည်၊ ထို့ကြောင့် အဓိပ္ပာယာ၏နောက်၌ ဣတိ မရှိစေဘဲ“အဓိပ္ပာယောတိ အတ္တနောမတီတိ”ဟူသော နေရာကျမှ ဣတိသဒ္ဒါနှင့်တကွ သာဓက ပြီးဆုံးစေသင့်သည်၊ ထိုသို့ သာဓက ဆုံးစေပြီးမှ ထိုသာဓကကို ရှင်းပြလို၍ “တတ္ထ သုတ္တံနာမ”စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာဆရာ ချဲ့ပြလေသည်၊ [“ယခုစာအုပ်များ၌ အာစရိယ ဝံသတာ, အဓိပ္ပာယော" ဟု ရှိသည်ကား ပါဠိရင်းနှင့် မညီသည့်အပြင်, တတိယန္တဖြင့် ရှေ့ ၂ပုဒ်ကို ထားပြီးမှ ပဌမန္တဖြင့် နောက် ၂ ပုဒ်ကို ထားသောကြောင့် စာသွားလည်း မကောင်း။]
၊ ဟူ၍ ( အဓိပ္ပတာ။) အတ္တနောမတိ၊ မိမိ၏အလိုကို။ အဓိပ္ပာယောတိ၊ ဟူ၍။(အဓိပ္ပေတာ။)]
တတ္ထ၊ ထို သုတ္တစသည်တို့တွင်။ သုတ္တံနာမ သုတ္တနာမ။ ပေ။ ပါဠိ။ ။ “သုတ္တ”အရ ပိဋက ၃ပုံပါဠိအားလုံးရသော်လည်း ဝိနည်းဆုံး ဖြတ်သော အရာဖြစ်၍ အရာအားလျော်စွာ ဝိနည်းပါဠိတော်ကိုသာ “သုတ္တ”ဟု ဖွင့်ပြသည်။ ဣဓ ဝိနယဝိနိစ္ဆယဿ အဓိကတတ္တာ (အရာ၏အဖြစ်ကြောင့်) တဒနုစ္ဆဝိကမေဝ သုတ္တံဒဿန္တော အာဟ-သုတ္တံနာမ၊ ပေ၊ ပါဠိတိ။] ၊ သုတ္တမည်သည်။ သကလေ၊ အလုံးစုံသော။ ဝိနယပိဋကေ၊ ၌။ ပါဠိ၊ ပါဠိတော်တည်း။
သုတ္တာနုလောမံ နာမ၊ မည်သည်။ စတ္တာရော၊ န်သော။ မဟာပဒေသာမဟာပဒေသာ။ ။ မဟာသြကာသာ, မဟန္တာနိ (ဝိနယဿ ပတိဋ္ဌာပနာနိ) ဌာနာနိး ပဒေသကို သြကာသဟုဖွင့်၍ သြကာသကို ဌာနဟုဖွင့်သည်ဌာနဟူသည် ဝိနည်းအဆုံးအဖြတ်ကို တည်တံ့စေတတ်သော အရာတို့တည်းယေသု ပတိဋ္ဌာပိတော ဝိနယော ဝိနိစ္ဆယတိ အသန္ဓေဟတော ယင်းဌာနတို့၌ တည်စေအပ်သော ဝိနည်းကို ယုံမှားမရှိသောအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်အပ်၏၊ မဟန္တာနိ ဝါကာရဏာနိ မဟာ ပဒေသာမဟန္တာနိ ဝိနယဝိနိစ္ဆယကာရဏာနီတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
အရကောက်။ ။ မဟာပဒေသ၏အရကိုကား “တေ အတ္ထတော ယံ ဘိက္ခဝေတီ အာဒိပါဠိဝသေန-ဖြင့်၊ အကပ္ပိယာနုလောမတော ကပ္ပိယာနုလောမတော စ ပုဂ္ဂလေ ဟိ နယတော အတ္ထနယာ ဧဝ”ဟူသော ဝိမတိ ဋီကာနှင့်အညီ “အကပ္ပိယနှင့် လျော်စွာ တထာတထာ ဂယုမာနာ လည်းကောင်း ကပ္ပိယနှင့် လျော်စွာလည်းကောင်း ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ နည်းယူအပ်သော အနက် အဓိပ္ပာယ်တို့ပင်တည်း”ဟု မှတ်သာရတ္ထ၌ကား “မဟာပဒေသ ပါဠိတော်ကိုပင် မဟာပဒေသ"ဟု ဝဒန္တိဝါဒပြ၏၊ ထို ပါဠိမှာ သုတ္တအရတွင် ပါဝင်ပြီဟုဆို၍ ဝိမတိ ပယ်လေသည်
မှတ်ချက်။ ။ ဤမဟာပဒေသပါဠိတော်သည် မဟာဝါဘေသဇ္ဇခန္ဓက၌ လာလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုခန္ဓက၏ အဖွင့်များမှ အဓိပ္ပာယ်ယူပါ၊ အပ်- မအပ်ဟူရာဝယ် တချို့ နေရာ၌ ကိုယ်နှုတ် အပြုအမူဖြစ်၍ တချို့ နေရာ၌ ပစ္စည်းဝတ္ထုဖြစ်သောကြောင့် “ယံ-အကြင်အရာဝတ္ထု”ဟု ပေးသည်။
၊ မဟာပဒေသတို့တည်း။ ဝါ၊ ဝိနည်းကို တည်စေတတ်သော ကျယ်ဝန်းသော အရာဌာနတို့တည်း။ ဝါ၊ ဝိနည်းကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ ကျယ်ဝန်းစွာသောအကြောင်းတို့တည်း။
ယေ၊ ယင်း မဟာပဒေသလေးပါးတို့ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။
(ကိံ) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ အကြင် အရာဝတ္ထုကို။ မယာ၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤအရာဝတ္ထုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အပ္ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်တော်မမူအပ်။ တံ၊ ထို အပ်သော အရာ အရာဝတ္ထုသည်။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။ စေ အနုလောမေတိ၊ အကယ်၍ လျော်စွာပြုအံ့။ ( နာမဓာတ်ကြံသည်။)
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သောအရာဝတ္ထုကို။ (စေ) ပဋိဗာဟတိ၊ အကယ်၍ တားမြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) တံ၊ ထိုအရာ ဝတ္ထုသည်။ ဝေါ၊ တို့အား။ န ကပ္ပတိ၊ မအပ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယံ၊ ကို။ မယာ၊ သည်။ ဣဒံ၊ သည်။ န ကပ္ပတိ ။ ဣတိ၊ သို့။ အပ္ပဋိက္ခိတ္တံ၊ မမူအပ်။ တံ၊ ထိုအရာ ဝတ္ထုသည်။ ကပ္ပိယံ၊ အပ်သောအရာဝတ္ထုကို။ စေ အနုလောမေတိ၊ အံ့။
အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။ (စေ) ပဋိဗာဟတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) တံ ဝေါ ကပ္ပတိ။
ယံ ဘိက္ခဝေ မယာ ဣဒံ ကပ္ပတိ။ ဣတိ၊ သို့။ အနနုညာတံ၊ ခွင့်ပြုတော် မမူအပ်။ တံ၊ ထို အရာဝတ္ထုသည်။ အကပ္ပိယံ၊ ကို။ စေ အနုလောမေတိ။ ကပ္ပိယံ (စေ) ပဋိဗာဟတိ။
တံ ဝေါ န ကပ္ပတိ။ ပေ။ တံ၊ သည်။ ဝေါ= တို့အား။ ကပ္ပတိ= ၏။ ဣတိ= သို့ (ဝုတ္တာ= န်ပြီ။)
အ
အ
အာစရိယဝါဒေါ နာမအာစရိယဝါဒေါ၊ ပေ၊ တန္တိ။ ။ ယဒိပိ တတ္ထ တတ္ထ ဘဂဝတာ ပဝတ္တိတာ ပကိဏ္ဏက ဒေသနာဝ အဋ္ဌကထာ-အဋ္ဌကထာဟူသည် (သီးခြားမဟုတ်) ဟိုမြို့ ဒီရွာ၌ ဘုရားရှင်ဟောတော်မူ အပ်ပြီးသော ရောရောနှောနှော ဒေသနာပင်ဖြစ်သည်၊ သာပန ဓမ္မသင်္ဂါဟကေဟိ ပဌမံ တီဏိပိဋကာနိ သင်္ဂါယိတွာ တဿ အတ္ထဝဏ္ဏနာနုရူပေနေဝ ဝါစနာမဂ္ဂီ အာရောပိတတ္တာ အာစရိယဝါဒေါတိ ဝုစ္စတိ- သို့သော် သံဂါယနာတင် ထေရ်တို့သည် ပိဋက ပါဠိတော်များကို သံဂါယနာတင်ကြပြီးနောက် ထိုပိဋက၏ အနက်အဖွင့် အနေအားဖြင့် ပို ့ချစဉ်သို့ တင်ထားအပ်သည့်အတွက် ထိုအဋ္ဌကထာကို အာစရိယဝါဒဟု ခေါ်ထားသည်။
အချုပ်မှာ။ ။ ’“အာစရိယာ ဝဒန္တိသံဝဏ္ဏန္တိ ပါဠိ ဧတေနာတိ အာစရိယဝါဒေါ"ဟု ဝိဂ္ဂဟပြု၍ ပါဠိတော်ကို ဖွင့်ဆိုကြောင်းဖြစ်သော သံဂါယနာတင်ထေရ်တို့၏စကားကို “အာစရိယဝါဒ”ဟု ခေါ်ရကား “အာစရိယဝါဒ”ဟူသည်မှာ အဋ္ဌကထာပင်ဖြစ်၏ထို အဋ္ဌကထာဟူသည်လည်း (နောက်မှထည့်အပ်သော တချို့ စကားမှတစ်ပါး များသောအားဖြင့်) ဘုရားဟောတော်မူအပ်သော စကားများသာ ဖြစ်သည်-ဟူလို။
၊ မည်သည်။ ဓမ္မသင်္ဂါဟကေဟိ၊ သုတ် အဘိဓမ္မာ ဝိနည်းကို သဘောတူရာပေါင်းယူတော်မူကြကုန်သော။ ဝါ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စ အရဟန္တသတေဟိ၊ တို့သည်။ ထပိတာ၊ ထားအပ်သော။ ပါဠိဝိနိမုတ္တာ၊ ပါဠိ တော်မှ အလွတ်ဖြစ်သော။ သြက္ကန္တဝိနိစ္ဆယပ္ပဝတ္တာ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သက်ရောက် အပ်သော အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သော။ အဋ္ဌကထာတန္တိ၊ အဋ္ဌကထာ အစဉ်တည်း။
အတ္တနောမတိ နာမ၊ မည်သည်။ သုတ္တသုတ္တာနုလောမ အာစရိယဝါဒေ၊ သုတ္တ, သုတ္တာနုလောမ, အာစရိယ ဝါဒတို့ကို။ မုဉ္ဇိတွာ၊ လွှတ်၍။ အနုမာနေန၊ မှန်းဆ တတ်သော ဉာဏ်ဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ အနုဗုဒ္ဓိယာ၊ သုတ္တ စသည်သို့ အစဉ် လိုက်သော ဉာဏ်ဖြင့်။ နယဂ္ဂါဟေန၊ သုတ္တစသည်မှ ရအပ်သောနည်းကို ယူခြင်း ဖြင့်။ [သုတ္တာဒီနိ အနုဂတဗုဒ္ဓိယာ။ သုတ္တာဒိတော လဗ္ဘမာန နယဂ္ဂါဟေန။] ဥပဋ္ဌိတာကာရကထနံ၊ ထင်လာသော အခြင်းအရာကို ပြောဆိုခြင်းတည်း။
အပိ စ အပိစ။ ။ အတ္တနောမတိသာမညတော ပဌမံ ဒဿေတွာ (သုတ္တသုတ္တာနုလောမ အာစရိယဝါဒေ မုဉ္ဇိတွာ-စသည်ဖြင့် သာမညပြပြီး၍) ဣဒါနိ တမေဝ ဝိသေသေတွာ ဒဿန္တော အပိစာတိ အာဒိမာဟဤ ကျမ်းတက်ပုံကို ကြည့်၍ “အပိစ- တစ်နည်းကား”ဟု မပေးဘဲ “စင်စစ်ကား”ဟု ပေးသည်။ ၊ စင်စစ်ကား။ သုတ္တန္တာဘိဓမ္မဝိနယဋ္ဌကထာသု၊ သုတ္တန်အဘိဓမ္မာဝိနည်း အဋ္ဌကထာတို့၌။ အာဂတော၊ သော။ သဗ္ဗောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ထေရဝါဒေါ၊ ထေရဝါဒသည်။ ဝါ၊ ဆရာတို့၏ ပြောဆိုကြောင်း စကားသည်။ အတ္တနောမတိ နာမ၊ မည်၏။
ပန၊ ဆက်။ တံ အတ္တနောမတိံ တံ ပန။ ။ အတ္တနောမတိကို အကိုးအကားပြု၍ ပြောသူတို ့ကျင့်ထိုက် (စိတ်ထားထိုက်)သော အခြင်းအရာကို ပြလို၍ တံ ပန- စသည်မိန့်။ အတ္ထေနာတိ-အတ္တနာ သလ္လက္ခိတေန အတ္ထေန၊ သြတာရေတဗ္ဗာတိ- ဉာဏေန အနုပ္ပဝေသေတဗ္ဗာ။ ၊ ထိုအတ္တနောမတိကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဝါ၊ လက်ကိုင်ပြု၍။ ကထေန္တေ န၊ ပြောသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ [ တစ်ပါးနှင့်တစ်ပါး အပြိုင်အဆိုင်ပြောရာ၌ အတ္တနောမတိကို လက်ကိုင်ပြု၍ ပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။] ဒဠှဂ္ဂါဟံ၊ ခိုင်မြဲစွာယူအပ်သည် မည်လောက်အောင်။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ န ဝေါဟရိတဗ္ဗံ၊ မပြောဆိုရာ။ ဝါ၊ မပြောဆိုရ။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ သလ္လက္ခေတွာ၊ မှတ်သား၍။ အတ္ထေန၊ မိမိယူအပ်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့်။ ပါဠိံ၊ ပါဠိတော်ကိုလည်းကောင်း။ ပါဠိယာ၊ နှင့်။ အတ္ထံ စ၊ မိမိယူအပ်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို လည်းကောင်း။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှောတိုက်ဆိုင်၍။ [အပြန်အလှန် နှီးနှောတိုက်ဆိုင်၍၊ ဟူလို။] ကထေတဗ္ဗံ၊ ပြောရာ၏။ ဝါ၊ ပြောရမည်။
အတ္တနောမတိ၊ ကို။ အာစရိယဝါဒေ၊ အာစရိယဝါဒ၌။ သြတာရေတဗ္ဗာ၊ ဉာဏ်ဖြင့် သက်ဝင်စေထိုက်၏။ (သွင်း၍ ကြည့်ထိုက်၏။)
တတ္ထ၊ ထို အာစရိယ ဝါဒ၌။ သစေ သြတရတိစေ၀၊ အကယ်၍မူလည်း သက်ဝင်အံ့။ (သစေ) သမေတိ စ၊ အကယ်၍မူလည်း ညီညွတ် အံ့။ (ဧဝံသတိ) ဂဟေတဗ္ဗာ၊ အတည်ယူထိုက်၏။
သစေ နေဝ ဩတရတိ၊ အကယ်၍မူလည်း မသက်ဝင်အံ့။ (သစေ) န သမေတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) န ဂဟေတဗ္ဗာ။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ကသ္မာ၊ ကြောင့်နည်း။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယံ အတ္တနောမတိ နာမ၊ မည်သည်။ သဗ္ဗဒုဗ္ဗလာ၊ အလုံးစုံတို့အောက် အား နည်း၏။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။) [မိမိ၏ ဉာဏ်အထင်မျှ ဖြစ်သောကြောင့် သုတ္တစသည်တို့အောက် အားနည်း၏။ ထို့ကြောင့် အာစရိယဝါဒနှင့် ညီညွတ်မှ အတည်ယူပါ, မညီညွတ်လျှင် အတည်မယူပါနှင့်၊ ဟူလို။ ]
အတ္တနောမတိတော၊ ထက်။ အာစရိယဝါဒေါ၊ သည်။ ဗလဝတရော၊ သာ၍ အားရှိ၏။
အာစရိယဝါဒေါပိ အာစရိယဝါဒေါပိ။ ။ ပမာဒပါဌဝသေန (အမှတ်တမဲ့ ရေးသားအပ်သော ပါဌ်၏ အစွမ်းဖြင့်) အာစရိယဝါဒဿ ကဒါစိ သုတ္တာနုလောမေန အသံသန္ဒနာပိ သိယာ၊ သော (ပမာဒပါဌ်ဖြစ်နေ၍ သုတ္တာနုလောမ - မဟာပဒေသနှင့် မနှီးနှောမိသော အဋ္ဌကထာကို) န ဂဟေတဗ္ဗောတိ ဒဿန္တော အာဟ-အာစရိယဝါဒေါပိ၊ ပေ၊ သမေန္တောဒဝ ဂဟေတဗ္ဗောတိ။ ၊ ကိုလည်း။ သုတ္တာနုလောမေ၊ ၌။ ဝါ၊ မဟာပဒေသ ၄ ပါး၌။ သြတာရေတဗ္ဗော၊ ဉာဏ်ဖြင့် သက်ဝင်စေထိုက်၏။ ဝါ၊ သွင်းချထိုက် ၏။
တတ္ထ၊ ထို သုတ္တာနုလောမ၌။ ဩတရန္တောယေဝ၊ သက်ဝင်သည်သာလျှင် ဖြစ်သော။ သမေန္တောယေဝ သမေန္တေမေဝ ဂဟေတဗ္ဗံ။ ။ ပါဠိတော်သုတ္တနှင့် လျော်မှသာ မဟာပဒေသကို အတည်ယူပါ၊ မဟာပဒေသ၌ ဘုရားရှင် တိုက်ရိုက်ဟောတော်မူအပ်သော ပါဠိမပါရှိသောကြောင့် သုတ္တ(ပါဠိတော်)နှင့် မညီလျှင် အတည်မယူပါနှင့်- ဟူလို။ ၊ ညီညွတ်သည်သာလျှင် ဖြစ်သော။ (အာစရိယဝါဒေါ အာစရိယဝါဒကို။) ဂဟေတဗ္ဗော၊ အတည် ယူထိုက်၏။ ဣတရော၊ အခြားသော သုတ္တာနုလောမ၌ မသက်ဝင် မညီညွတ်သော အာစရိယဝါဒကို။ န ဂဟေတဗ္ဗော၊ ထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။ ( တစ်နည်း ) ( ကသ္မာ၊ နည်း။ ) ဟိ ယသ္မာ = ကြောင့်။ အာစရိယဝါဒတော၊ ထက်။ သုတ္တာနုလောမံ၊ သည်။ ဗလဝတရံ၊ ၏။ (တသ္မာ တည်း။)
သုတ္တာနုလောမံပိ၊ ကိုလည်း။ သုတ္တေ၊ ပါဠိတော်၌။ သြတာရေတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဝါ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထို သုတ်၌။ သြတရ န္တ မေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ သမေန္တ မေဝ၊ သော။ ( သုတ္တာနုလောမံ၊ ကို။) ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတရံ၊ အခြားသော။ (သုတ်၌ မသက်ဝင် မညီညွတ်သော ) သုတ္တာနုလောမကို။ န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ထိုက်။ ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) (ကသ္မာ၊ နည်း။) ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သုတ္တာနုလောမတော၊ ထက်။ သုတ္တမေဝ၊ သာ။ ဗလဝတရံ၊ ၏။ (တသ္မာ၊ တည်း။)
ဟိ၊ မှန်၏။ သုတ္တံ၊ ပါဠိတော်သည်။ ဝါ၊ ကို။ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ အပ္ပတိဝတ္တိယံစသည်။ ။ အပ္ပတိဝတ္တိယန္တိ အပ္ပတိဗာဟိယံကာရကသံဃသဒိသန္တိ - ပမာဏတ္တာ ( လိုရင်းပမာဏ၏ အဖြစ်ကြောင့် ) သံဂီတိကာရက သံဃသဒိသံဗုဒ္ဓါနံ ဌိတကာလသဒိသန္တိ ဣမိနာ ဗုဒ္ဓဟေဝ ကထိတတ္တာ မရမာနဗုဒ္ဓသဒိသန္တိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ ၊ တစ်စုံတစ်ယောက် မျှ မတားမြစ်အပ် မတားမြစ်နိုင်။ ကာရကသံဃသဒိသံ၊ သံဂါယနာတင်မှုကို ပြုသော သံဃာတော်နှင့်အလားတူ၏။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ တို့၏။ ဌိတကာလသဒိသံ၊ တည်ရာ ကာလနှင့် အလားတူ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ( အတ္တနောမတိထက် အာစရိယဝါဒ၏ အားရှိသည်၏အဖြစ်, အာစရိယဝါဒထက် သုတ္တာနုလောမ၏ အားရှိသည်၏အဖြစ် သုတ္တာနုလောမထက် သုတ္တ၏ အားရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ) ယဒါ၊ ၌။ ဒွေ၊ န် သော။ ဘိက္ခု၊ တို့သည်။ သာကစ္ဆန္တိ၊ အတူတကွ ပြောဆိုကြကုန်၏။ ဝါ၊ ဆွေးနွေးကြကုန်၏။ (တဒါ) သကဝါဒီ သကဝါဒီ။ ပေ။ အကတွာ။ ။ သကဝါဒီအတ္တနော သုတ္တံ ဂဟေတွာ ဝေါဟရတိပရဝါဒီ သုတ္တာနုလောမံတိ - အညနိကာယဝါဒီ (မဟာဝိဟာရနိကာယမှ တစ်ပါးသော အခြား ဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒရှိသူသည်) အတ္တနော နိကာယေ သုတ္တာနုလောမံ ဂဟေတွာ ကထေတိပေကိ ဣမိနာတိ ခေမံ ဝါ - ဤအယူဖြင့် ဘာအကျိုးရှိအံ့နည်းဟု အယူဝါဒ ပစ်ပယ်မှုကိုလည်းကောင်း “ကိ ဧသ ဗာလော ဝဒတီတိ ဂရဟံ ဝါ (ဤအမိုက်ကောင်က ဘာပြောရတာလဲ”ဟု ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကဲ့ရဲ့မှုကိုလည်းကောင်း) အကတွာ။ ၊ မိမိဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒရှိသူသည်။ သုတ္တံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ လက်ကိုင်ပြု၍။ ကထေတိ၊ ပြောအံ့။ ပရဝါဒီ၊ အခြား ဂိုဏ်း၏ အယူဝါဒရှိသူသည်။ သုတ္တာနုလောမံ၊ ကို။ (ဂဟေတွာ ကထေတိ။)
တေဟိ၊ ထို ဆွေးနွေးသော ရဟန်းတို့သည်။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ခေမံ ဝါ၊ အယူဝါဒကို ပစ်ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဂရဟံဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို လည်းကောင်း။ အကတွာ၊ ၍။ သုတ္တာနုလောမံ၊ ကို။ သုတ္တေ၊ ၌။ သြတာရေတဗ္ဗံ၊ ၏။ (သုတ္တေ၊ ၌။)
သစေ ဩတရတိ, သစေ သမေတိ (ဧဝံသတိ) ဂဟေတဗ္ဗံ။
နော စေ ဩတရတိ, နော စေ သမေတိ, (ဧဝံသတိ) န ဂဟေတဗ္ဗံ။
သုတ္တသ္မိံ ယေ၀၊ မိမိတို့၏ ပါဠိ၌သာ။ ဌာတဗ္ဗံ၊ တည်ရာ၏။
[ တစ်ဖက်က သုတ္တ တစ်ဖက်က အာစရိယဝါဒကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို ပြလိုသောကြောင့် “အထာယံ”စသည်မိန့်။] အထ၊ သို့မဟုတ်။ အယံ၊ ဤ သကဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုတ္တံ ဂဟေတွာ ကထေတိ။ ပရော၊ ပရဝါဒီပုဂ္ဂိုလ် သည်။ အာစရိယဝါဒံ၊ ကို။
အ
အ
ပေ။ အနောတရန္တော၊ မသက်ဝင်သည်လည်း ဖြစ်သော။ အသမေန္တော စ၊ သော။ ဂါရယာစရိယဝါဒေါ၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော အာစရိယဝါဒကို။ န ဂဟေတဗ္ဗော၊ ထိုက်။
သုတ္တသ္မိံ'ယေဝ, ဌာတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။
အ
အ
အ
အ
[တစ်ဖက်က သုတ္တ တစ်ဖက်က အတ္တနောမတိကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို ပြလို သောကြောင့် “အထာယံ” စသည်မိန့်] ပေ။ သုတ္တသ္မိံယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။
ပန၊ ကား။ အယံ အထ ပနာယံ။ ။ အယံတိ သကဝါဒီ၊ ပရောတိ အညနိကာယဝါဒီ] သကဝါဒီက သုတ္တာနုလောမကိုချည်းကိုင်ပုံပြ၍ ပရဝါဒီက သုတ္တစသည် ကိုင်ပုံကိုပြလိုသောကြောင့် “အထပန”ဟု ပနဖြင့် တက်သည်၊ ပရဝါဒီသည် အားရှိသော သုတ္တကိုကိုင်၍ ပြောသော်လည်း သူ၏သုတ္တသည် ပါဠိတော်ရင်း ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သကဝါဒီ၏ သုတ္တာနုလောမ၌ သွင်းချ၍ ညီညွတ်မှ အတည်ယူပါ-ဟုဆိုသည်။ ၊ ဤ သကဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုတ္တာနုလောမံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ အထ ကထေတိ၊ အကယ်၍ပြောအံ့။ ပရော၊ ပရဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုတ္တံ၊ ပါဠိတော်ကို။ (ဂဟေတွာ အထ ကထေတိ)။
သုတ္တံ၊ ပရဝါဒီ၏ သုတ်ကို။ သုတ္တာနုလောမေ၊ သကဝါဒီ၏ သုတ္တာနုလောမ၌။ သြတာရေတဗ္ဗံ၊ ၏။ (သုတ္တာနုလောမေ၊ ၌။)
သစေ ဩတရတိ သစေ သမေတိ။ တိသော သံဂီတိ ယော၊ သံဂါယနာ ၃ တန်တို့သို့။ အာရူဠှံ၊ တင်အပ်သော။ ပါဠိအာဂတံ၊ ပါဠိတော်၌ လာသောသုတ်သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) သစေ ပညာယတိ၊ အကယ်၍ ထင်ရှားအံ့။ (ဧဝံသတိ။) ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။
တထာ၊ ထို အခြင်းအရာအားဖြင့်။ (သံဂါယနာ ၃ တန်တို့သို့ တင်အပ်သော ပါဠိတော်တွင် ပါဝင်သောသုတ်၏ အခြင်းအရာအားဖြင့်။) နော စေ ပညာယတိ။ စေ န ဩတရတိ, စေ န သမေတိ။ ဗာဟိရကသုတ္တံ ဝါဗာဟိရကသုတ္တစသည်။ ။ တိဿော သံဂီတိယော အနာရူဠဠဝေဿန္တရာဒီနိ (သံဂါယနာ ၃ တန်သို့ မတင်အပ်သော “ဂူဠဝေဿန္တ ရသုတ်” အစရှိကုန်သော) မဟာသံဃိကနိကာယဝါသီနံ သုက္ကာနိ (မဟာသံဃိကဂိုဏ်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ သုတ်တို့သည်)၊ ဝေဒလ္လာဒီနံဃာဒိသဒ္ဒန -ဥမ္မဂ္ဂါဒိဂ္ဂဟဏံ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
မှတ်ချက်။ ။ သကဝါဒီနှင့် ပရဝါဒီတို့ သုတ္တချင်း, သုတ္တာနုလောမ စသည်ချင်း လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို မပြချေ၊ ထိုသို့ မပြခြင်းမှာ သုတ်ကို သုတ်၌ သွင်းချခြင်းသည် ထူးခြာ သကဲ့သို့လည်း မထင်ရဆိုအပ်ခဲ့ပြီး ကို နည်းမှီ၍လည်း သိလောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်-ဟု ဋီကာဆိုသည်။
၊ သာသနာတော်မှအပဖြစ်သော သုတ်သည်သော်လည်း ကောင်း။ သိလောကော ဝါ၊ သာသနာတော်မှအပ ဖြစ်သော ဂါထာသည်သော်လည်းကောင်း။ အညံ၊ သော။ ဂူဠဝေဿန္တ ရဂူဠဝိနယဝေဒလ္လာဒီနံ၊ ဂူဠဝေဿန္တရ ကျမ်း, ဂူဠဝိနယကျမ်း, ဝေဒလ္လကျမ်း အစရှိသည်တို့တွင်။ အညတရတော၊ တစ်ပါး ပါးသောကျမ်းမှ။ အာဂတံ၊ လာသော။ ဂါ ရယှသုတ္တံ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော သုတ်သည်သော်လည်းကောင်း။ (သစေ)ဟောတိ။ (ဧဝံသတိ) န ဂဟေတဗ္ဗံ။
သုတ္တာနုလောမသ္မိံ ယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။ [ပရဝါဒီက အာစရိယ ဝါဒကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကိုပြလိုသောကြောင့် “အထာယံ” စသည်မိန့်] ။
အ
အ
အ
အ
ပေ။ သုတ္တာနုလောမေ ယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။ [ပရဝါဒီက အတ္တနောမတိကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကိုပြသောကြောင့် “အထယံ” စသည်မိန့်။]
အ
အ
အ
အ
ပေ။ သုတ္တာနုလောမေယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။ [သကဝါဒီက အာစရိယဝါဒကိုချည်း ကိုင်ပုံကိုပြ၍ ပရဝါဒီက သုတ္တစသည် ကိုင်ပုံကို ပြလိုသောကြောင့် "အထ ပနာယံ"စသည်မိန့်။]
ပန၊ ကား။ အယံ၊ သည်။ အာစရိယဝါဒံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ အထ ကထေတိ၊ အံ့။ ပရော၊ သည်။ သုတ္တံ ( ဂဟေတွာ အထကထေတိ )။
အ
အ
ပေ။ ဣတရံ၊ အခြားသော အာစရိယ ဝါဒ၌ မသက်ဝင် မညီညွတ်သော။ ဂါရယှသုတ္တံ၊ ကို။ န ဂဟေတဗ္ဗံ။
အာစရိယ ဝါဒေယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။ [သကဝါဒီက အာစရိယဝါဒ, ပရဝါဒီက သုတ္တာနု လောမကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို ပြလိုသောကြောင့် "အထာယံ" စသည်မိန့်။]
အ
အ
အ
အ
အ
အ
အ
အ
[သကဝါဒီက အာစရိယဝါဒ, ပရဝါဒီမက အတ္တနောမ့တိကို လက်ကိုင်ုပြု၍ ငြိင်းပုံသကို ပြလို သောကြောင့် "၊ အထာယံ"စသည်မိန့်။] အထ၊ သို့မဟုတ်။ အယံ၊ သည်။ ပေ။ အာစရိယဝါဒေယေဝ ဌာတဗ္ဗံ။
အ
အ
အ
အ
အ
[သကဝါဒီက အတ္တနောမတိကိုချည်း ကိုင်ပုံကိုပြ၍ ပရဝါဒီကသုတ္တ စသည်ကိုင်ပုံကို ပြလိုသောကြောင့် "အထပနာယံ" စသည်မိန့်။] ပန၊ ကား။ အယံ၊ သည်။ အတ္တနောမတိံ ဂဟေတွာ အထကထေဟိ။ ပရော၊ သည်။ သုတ္တံ (ဂဟေတွာ အထကထေတိ။ ဧဝံသတိ။)
သုတ္တံ၊ ပရဝါဒီသုတ်ကို။ အတ္တနောမတိယံ၊ သကဝါဒီ၏ အတ္တနောမတိ၌။ ဩတာရေတဗ္ဗံ။
အ
အ
အ
အ
အ
အ
[သကဝါဒီက အတ္တနောမတိ, ပရဝါဒီက သုတ္တာနုလောမကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို ပြလိုသောကြောင့် "အထာယံ"စသည်မိန့်။] အထ၊ သို့မဟုတ်။ ပေ။ ဌာတဗ္ဗံ။
[သကဝါဒီက အတ္တနောမတိ, ပရဝါဒီက အာစရိယဝါဒကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံကို ပြလိုသောကြောင့် "အထာယံ" စသည်မိန့်။] အထ၊ သို့မဟုတ်။ ပေ။ ဌာတဗ္ဗံ။ အတ္တနော၊ ၏။ ဂဟဏမေဝ၊ အယူကိုသာ။ ဗလိယံ၊ အားရှိသည်ကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ သဗ္ဗဋ္ဌာနေသု၊ အလုံးစုံသော ဌာနတို့၌။ ခေပေါ ဝါ၊ အယူဝါဒကို ပစ်ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဂရဟာ ဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ န ကာတဗ္ဗာ၊ မပြုထိုက်။ ဣတိ၊ သုတ္တစသည်ကို လက်ကိုင်ပြု၍ ငြင်းပုံအပြီးတည်း။
[သကဝါဒီနှင့် ပရဝါဒီတို့၏ ကပ္ပိယ အကပ္ပိယ ငြင်းရာ၌ ကျင့်ထိုက်သော အစီအစဉ်ကို ပြလို၍ "အထ ပနာယံ" စသည်မိန့်။] ပန၊ ကား။ အယံ၊ သည်။ ကပ္ပိယန္တိ၊ အပ်၏ ဟူ၍။ ဂဟေတွာ အထ ကထေဟိ။ ပရော၊ သည်။ အကပ္ပိယန္တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ (ဂဟေတွာ အထ ကထေတိ။ ဧဝံသတိ။)
သုတ္တေ စ၊ သကဝါဒီ၏ သုတ်၌လည်းကောင်း။ သုတ္တာနုလောမေ စ၊ သကဝါဒီ၏ သုတ္တာနုလောမ၌လည်းကောင်း။ ဩတာရေတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ဩတာရိယမာနံ၊ သက်ဝင်စေအပ်သည် ရှိသော်။)
ကပ္ပိယံ၊ သည်။ သစေဟောတိ။ (ဧဝံသတိ) ကပ္ပိယေ၊ အပ်သော အရာ၌။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
အကပ္ပိယံ၊ သည်။ သစေ ဟောတိ။ (ဧဝံသတိ) အကပ္ပိယေ ဌာတဗ္ဗံ။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ အယံ၊ သည်။ တဿ၊ ထိုဝတ္ထု၏။ ကပ္ပိယဘာဝသာဓကံ၊ အပ်သည်၏အဖြစ်ကို ပြီးစေတတ်သော။ သုတ္တတော၊ သုတ်မှ။ ဗဟုံ၊ သော။ ကာရဏဉ္စ ကာရဏစ္ဆာယာ။ ။ ကာရဏပဋိရူပံ (အတုအယောင်ဖြစ်သော အကြောင်း)၊ "၂ဖက်လုံးကပင် အကြောင်းမှန်ကို မပြနိုင်ကြလျှင် အကပ္ပိယဟုသာ ယူပါ" ဟူလို။ ၊ အကြောင်း ယုတ္တိကိုလည်းကောင်း။ ဝိနိစ္ဆယဉ္စ၊ အဆုံးဖြတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတိ၊ ပြနိုင်အံ့။ ပရော၊ သည်။ ကာရဏံ၊ ကို။ န ဝိန္ဒတိ၊ မရအံ့။ (ဧဝံသတိ။)
ကပ္ပိ ယေဝ၊ ၌သာ။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ ပေ။ ဒဿတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ။) အနေန၊ ဤ သကဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဂဟဏန္တိ၊ အယူဟူ၍။ ကတွာ၊ ၍။ ဒဠှံ၊ စွာ။ အာဒါယ၊ ၍။ န ဌာတဗ္ဗံ၊ မတည်ရာ။
သာဓူတိ၊ ကောင်း၏ ဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ လက်ခံ၍။ အကပ္ပိယေဝ၊ ၌သာ။ ဌာတဗ္ဗံ။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ ဒွိန္နမ္ပိ၊ သကဝါဒီပရဝါဒီ ၂ ဦးလုံးတို့၏လည်း။ ကာရဏစ္ဆာယာ၊ အကြောင်းတု အကြောင်းယောင်သည်။ ဒိဿတိ၊ ထင်ရှားအံ့။ (ဧဝံသတိ) ပဋိက္ခိတ္တဘာဝေါယေဝ၊ ပယ်မြစ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သည်သာ။ သာဓု၊ ၏။ အကပ္ပိယေ၊ မအပ်သောအရာ၌။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဝိနယံ၊ ဝိနည်းအဆုံး အဖြတ်သို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ကပ္ပိယာ ကပ္ပိယဝိစာရဏံ၊ အပ် မအပ်ကို စိစစ်ခြင်းသို့။ အာဂမ္မ၊ ရောက်၍။ [ဝိနယံ ပတွာ ကို ထပ်ဖွင့်သည်။] ရုဇ္ဇိတဗ္ဗံ ရုဇ္ဇိတဗ္ဗစသည်။ ။ ကပ္ပိယတ္တိဂဟဏံ ရုဇ္ဇိတဗ္ဗ၊ အကပ္ပိယန္တိဂဟဏံ ဂါဠိ ကာတတ္ထိ၊ အပရာပရံ ပဝတ္တကပ္ပိယဂဟဏသောတံ ပစ္ဆိဒ္ဒိတဗ္ဗ၊ ဂရုကဘာဝသင်္ခါတေ အကပ္ပိယ ဘာဝေယေဝ ာတတွဲ၊ “မအပ်သည်ကို အပ်သည်ဟုယူ၍ ပြုမိလျှင် အာပတ်သင့်ပါလိမ့်မည်၊ မအပ်ဟုယူ၍ မပြုဘဲ နေခြင်းသာလျှင် အပြစ်ကင်းပါသည်"ဟူလို။ ၊ အပ်၏ဟူသော အယူကို ပိတ်ဆို့ရာ၏။ ဂါဠှံ၊ မအပ်ဟူသော အယူ၌ ခိုင်မြဲသည်ကို။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ သောတံ၊ အဆက်ဆက် ဖြစ်မည့် အပ်၏ဟူသော အယူဝါဒအလျဉ်ကို။ ပစ္ဆိန္တိတဗ္ဗံ၊ ဖြတ်တောက်ရာ၏။ ဂရုကဘာဝေယေဝ၊ လေးသည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကပ္ပိယ၌သာ။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ကား။ အယံ၊ သည်။ အကပ္ပိယန္တိ၊ မအပ်ဟူ၍။ ဂဟေတွာ အထ ကထေတိ။ ပေ။ ဌာတဗ္ဗံ၊ တည်ရာ၏။
အ
အ
အ
အထ၊ သို့မဟုတ်။ အယံ၊ သည်။ ဗဟူဟိ၊ န်သော။ သုတ္တဝိနိစ္ဆယကာရဏေဟိ၊ ပါဠိတော်, ထိုပါဠိတော်မှ ဆောင်အပ်သော ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ [ သုတ္တေဟိ စေဝ တတော အာနီတဝိနိစ္ဆယ ကာရဏေဟိ စ။ ] အကပ္ပိယဘာဝံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြနိုင်အံ့။ ပရော၊ သည်။ ကာရဏံ၊ ကို။ နဝိန္ဒတိ၊ မရအံ့။ (ဧဝံသတိ) အကပ္ပိယေ၊ မအပ်သော အရာ၌။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ ပေ။ ဒိဿတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)အတ္တနော၊ သကဝါဒီဟူသော မိမိ၏။ ဂဟဏံ၊ မအပ်ဟူသော အယူကို။ န ဝိသန္ဓေတဗ္ဗံ၊ မစွန့်လိုက်ရာ။
စ၊ ဆက်။ ကပ္ပိယာကပ္ပိယေ၊ သကဝါဒီ၏ ကပ္ပိယ, ပရ ဝါဒီ၏ အကပ္ပိယ၌လည်းကောင်း။ အကပ္ပိယ ကပ္ပိယေ စ၊ သကဝါဒီ၏ အကပ္ပိယ, ပရဝါဒီ၏ ကပ္ပိယ၌လည်းကောင်း။ အယံ ဝိနိစ္ဆယော၊ ကို။ ဝုတ္တောယထာ၊ ကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။ အနာပတ္တိ အာပတ္တိဝါဒေ စ၊ သကဝါဒီ၏ အနာပတ္တိဝါဒ, ပရဝါဒီ၏ အာပတ္တိဝါဒ၌ လည်းကောင်း။ ပေ။ ဂရုကလဟုကာပတ္တိဝါဒေ စ၊ သကဝါဒီ၏ ဂရုကာပတ္တိဝါဒ, ပရဝါဒီ၏ လဟုကာပတ္တိဝါဒ၌လည်းကောင်း။ အယံ ဝိနိစ္ဆ ယော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ကပ္ပိယာ ကပ္ပိယဝါဒ, အနာပတ္တိ အာပတ္တိဝါဒ အစရှိသော ကွဲပြားခြင်းတို့၌။ နာမမတ္တံယေ၀၊ နာမည်မျှသည်သာ။ နာနံ၊ ထူး၏။ ယောဇနာနယေ၊ ယှဉ်စေပုံနည်း၌။ နာနံ၊ အထူးသည်။ နတ္ထိ။ [“အထ ပနာယံ အာပတ္တီတိ ဂဟေတွာ ကထေတိ”စသည်ဖြင့် ပါဠိကို ယှဉ်စေပုံနည်းမှာမထူးပါ။ အကပ္ပိယ န္တိ ဟူရာ၌ “အနာပတ္တီတိ”စသည်ဖြင့် လဲလှယ်ရုံသာ ထူးသည်၊ ဟူလို] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (မယာ) န ဝိတ္ထာရိတံ၊ မချဲ့ အပ်တော့။
ဧဝံ၊ လျှင်။ ကပ္ပိယာ ကပ္ပိယာဒိဝိနိစ္ဆယေ၊ သည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ သော်။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုတ္တ သုတ္တာနုလောမ အာစရိယဝါဒ အတ္တနောမတီသု၊ တို့၌။ အတိရေကကာရဏံ၊ ပိုလွန်သောအကြောင်းကို။ လဘတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါဒေ၊ ၌။ ဌာတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ သဗ္ဗသော၊ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အလုံးစုံအားဖြင့်။ ကာရဏ ဝိနိစ္ဆယံ၊ ကို။ အလဘန္တေ န၊ မရသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုတ္တံ၊ ပါဠိတော်ကို။ န ဝိဇဟိ တဗ္ဗံ၊ မစွန့်ရာ။ သုတ္တသ္မိံယေဝ၊ ၌သာ။ ဌာတဗ္ဗံ၊ တည်ရာ၏။ ဣတိ၊ ကပ္ပိယ စသည်တို့ကို ဆုံးဖြတ်နည်းနှင့်စပ်သော စကားရပ် အပြီးတည်း။
...ဧဝံ၊ လျှင်။ တသ္မိံ သိက္ခာပဒေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သိက္ခာပဒဝိဘင်္ဂေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သကလေ၊ သော။ ဝိနယဝိနိစ္ဆယေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ကောသလ္လံ၊ ကို။ ပတ္တယန္တေန၊ တောင့်တသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ စတုဗ္ဗေဓော၊ သော။ အယံ ဝိန ယော၊ ကို။ ဇာနိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။ ဝါ၊ သိအောင်ပြုပါလေ။
စ ပန၊ ထပ်၍ဆက်ဦးအံ့။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ သော။ ဣမံ ဝိနယံ၊ ကို။ ဉတွာပိ၊ သိပြီး၍လည်း။ ဝါ၊ သိပြီးပါသော်လည်း။ ဝိနယဓရေန၊ ဝိနည်းဓိုရ်ဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလေန၊ သည်။ တိလက္ခဏသမန္နာဂတေန၊ ၃ပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံ သူသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဝိနယဓရဿ၊ ၏။ တီဏိ၊ န်သော။ လက္ခဏာနိ၊ တို့ကို။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗာနိ၊ အလိုရှိထိုက်ကုန်၏။
ကတမာနိတီဏိ၊ တို့ကို။ (ဣစ္ဆိ တဗ္ဗာနိ။) [“သုတ္တမဿ”ဟု စ,မပါဘဲ ဋီကာဖွင့်လတ္တံ့။ ထို့ကြောင့်“သုတ္တဒ္ဓဿ”ဟု မရှိစေသင့်။]
အဿ၊ ထို ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သည်။ သုတ္တံ၊ ဝိနည်း ပါဠိတော်သည်။ သွာဂတံ၊ ကောင်းစွာနှုတ်၌လာသည်။ သုပ္ပဝတ္တိ၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ခြင်းရှိသည်။ ဝါ၊ ကောင်းစွာဖြစ်လေ့ရှိသည်။ သုတ္တသော၊ ပါဠိတော် အားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုဗျဉ္ဇနသော၊ ပရိပုစ္ဆာ အဋ္ဌကထာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သုဝိနိစ္ဆိတံ၊ ကောင်းစွာဆုံးဖြတ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ ဤလက္ခဏာသည်။ ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ လက္ခဏံ၊ တည်း။
ပန၊ ကား။ ဝိနယေ၊ ဝိနည်းအကျင့်၌။ ဌိတော၊ လဇ္ဇီအဖြစ်ဖြင့် တည်သည်။ အသံဟိရော၊ ပရဝါဒီတို့ မဆွဲဆောင်အပ် မဆွဲဆောင်နိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ သည်။ ဒုတိယံ၊ သော။ (လက္ခဏံ၊ တည်း။)
ပန၊ ကား။ အဿ၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သည်။ အာစရိယပရမ္ပရာ၊ ဆရာအဆက်ဆက် အဆုံးအဖြတ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ သုဂ္ဂဟိတာ၊ ကောင်းစွာ သင်ယူအပ်သည်။ သုမနသိကတာ၊ ကောင်းစွာ စိတ်၌ ပြုအပ်သည်။ ဝါ၊ ကောင်းစွာနှလုံးသွင်းအပ်သည်။ သူပဓာရိတာ၊ ကောင်းစွာ ဆောင်ရွက် မှတ်သားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ သည်။ တတိယံ၊ သော။ (လက္ခဏံ၊ တည်း)။
တတ္ထ တတ္ထသုတ္တံနာမ။ ။ ထိုလက္ခဏာ ၃ပါးကို အကျယ်ပြလို၍ "တတ္ထ သုတ္တံနာမ” စသည်မိန့်၊ ဝိနည်းဓိုရ်၏ လက္ခဏာကို ပြရာဌာနဖြစ်၍ အရာအားလျော်စွာ “သုတ္တ”အရကို “သကလံ ဝိနယပိဋကံဟု ဖွင့်သည်။ ၊ ထိုလက္ခဏာ ၃ပါးတို့၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) သုတ္တံနာမ၊ သုတ္တမည်သည်။ သကလံ၊ သော။ ဝိနယပိဋကံ၊ တည်း။
တဉ္စ၊ ထိုဝိနည်းပိဋက သည်လည်း။ အဿ၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သွာဂတံ ဟောတီတိ၊ ကား။ သုန္တု၊ ကောင်းစွာ။ အာဂတံ၊ နှုတ်၌ လာသည်။
သုပ္ပဝတ္တီတိ သုပ္ပဝတ္တိ။ ။ သုဋ္ဌု + ပဝတ္တိ ဧတဿာတိ သုပ္ပဝတ္တိ၊ [ပဝတ္တိ၌ ပ+ဝတု+တိ ပစ္စည်း၊] သဠု+ပဝတ္တတိ သီလေနာတိ ဝါ သုပ္ပဝတ္တိ၊ [သုပ္ပဝတ္တနောင် တဿီလ ဏီပစ္စည်းထို့ကြောင့် “သုဠု+ပဝတ္တံ”ဟု ကတ္တားဟော ဖွင့်သည်။] ၊ ကား။ သုဋ္ဌ၊ စွာ။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သည်။ ပဂုဏံ၊ အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်ပြီးသည်။ ဝါစုဂ္ဂတံ ဝါစုဂ္ဂတံ။ ။ ဝါစာယ-နှုတ်အားဖြင့်+ဥဂ္ဂတံ-ဝါနုဂ္ဂတံ၊ ဝစသာ သုဂ္ဂဟိတံတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ-နှုတ်အားဖြင့် ကောင်းစွာသင်ယူအပ်ပြီးသည်-ဟူလို၊ (ဋီကာ)၊ ရှေးက စာအုပ်မရှိသောကြောင့် နှုတ်တက်ဖို့အရေးကြီး၏၊ ယခုခေတ်မှာ အရေးမကြီးလှ။ ၊ နှုတ်အားဖြင့် တက်ရောက်သည်။ ဝါ၊ နှုတ်တက်ဆောင်ထားအပ်သည်။ သုဝိနိစ္ဆိတံ ။
သုတ္တသော အနုဗျဉ္စနသောတိသုတ္တသော။ ။ သုတ္တသောကိုပါဠိတောဟုဖွင့်၏၊ ရှေ့၌သုတ္တံကို“သကလံ ဝိနယပိဋက” ဟု ဖွင့်ခဲ့ပြီ၊ [“သုတ္တမဿ၊ ပေသုဝိနိစ္ဆိတံ သုတ္တသော”ဟု တစ်ဝါကျတည်း၌ သုတ္တ ၂ထပ် ပါနေရကား ဤသုတ္တသောအရ “ပါဠိ”ဟူသည်မှာ မူလဝိနည်း ပါဠိတော်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြသော အဖွင့်ပါဠိတော်တည်း-ဟုမှတ်ပါ၊ “ယော ပန ဘိက္ခု”သည် မူလသုတ္တယော ယာဒိသော-စသောအဖွင့်သည် သုတ္တသော အရ သုတ္တတည်း၊ ဒတ္ထ သုတ္တံ နာမ သကလံ ဝိနယပိဋကန္တိ ဝုတ္တတ္တာ ပါဠိတောတိ တဒတ္ထဒီပိကာ အညာယေဝ ပါဠိ ဝေဒိတဗ္ဗာ။]
အနုဗျဉ္စနသော။ ။ “ပရိပုစ္ဆတောစ အဋ္ဌကထာတောစ” ၂ပုဒ်သည် အနုဗျဉ္ဇနသော၏ အဖွင့်တည်းဆရာ့အထံ၌ အဖန်ဖန်မေးမြန်းအပ်သော ထေရဝါဒ (ဆရာ့ ဆရာကြီးများ၏ အယူဝါဒ)ကို ပရိပုစ္ဆာဟုလည်းကောင်း, ဝိနည်း ပါဠိတော်၏ တိုက်ရိုက်အနက်ဖွင့်ကို အဋ္ဌကထာဟု လည်းကောင်းဆိုသည်ထို ၂မျိုးလုံးပင် ပါဠိတော်ကို အစဉ်လိုက်၍ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပြတတ်သောကြောင့် “အနုဗျဉ္ဇန”ဟုခေါ်သည်။ [အနုဂန္တာ+အတ္ထိ ဗုဒ္ဓယတိ ပကာသေတီတိ အနုဗျဉ္ဇနံ။]
၊ ကား။ ပါဠိတော စ၊ မူလပါဠိတော်ကို ဖွင့်ပြသော ပါဠိတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိပုစ္ဆတော စ၊ အဖန်ဖန်မေးအပ်သော ထေရဝါဒ အားဖြင့် လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာတော စ၊ ပါဠိတော်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ပြသော အဋ္ဌကထာအားဖြင့် လည်းကောင်း။ သုဝိနိစ္ဆိတံ၊ ကောင်းစွာဆုံးဖြတ် အပ်ပြီးသည်။ ကင်္ခစ္ဆေဒံ၊ ယုံမှားသံသယ ဖြတ်တောက်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥဂ္ဂဟိတံ၊ သင်ယူအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဝိနယေ ခေါ ပန ဌိတော ဟောတီတိ၊ ကား။ ဝိနယေ၊ ဝိနည်းအကျင့်၌။ လဇ္ဇဘာဝေန၊ လဇ္ဇီပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [လဇ္ဇဘာဝေန ပတိဋ္ဌိတောဖြင့် "ဗဟုသုတအဖြစ်ဖြင့် "တည်ခြင်းကိုကန့်။] ဋီကာ ဋီကာ။ ။ပါဠိ အနုဂန္ဓာ အတ္ထဿ ဗုဒ္ဓွနတော ပကာသနတော အနုဗျဉ္စနန္တိ ဟိ ပရိပုစ္ဆာ အဋ္ဌကထာ စ ဝုစ္စတိဧတ္ထ စ အဋ္ဌကထာယ ဝိသုံဂဟိတတ္တာ ပရိပုစ္ဆာတိ ထေရဝါဒေါ ပုတ္တော" အယူဝါဒကို ပရိပုစ္ဆာဟု ဤနေရာ၌ အဋ္ဌကထာမှ ခွဲခြားလို၏ [ပါဠိတော်နှင့်စပ်၍ ရှေးထေရ်၏ အခြားနေရာ၌ကား ပရိပုစ္ဆာနှင့် အဋ္ဌကထာသည် သဘောတူပင်ဖြစ်၏-ဟူလို။] ဤကားသာရတ္ထအဖွင့် အတိုင်းတည်းဝိမတိ၌ကား ပရိပုစ္ဆာနှင့် အဋ္ဌကထာတို့အရ တစ်မျိုးကောက်ယူလေသေး၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ အလဇ္ဇီ၊ သည်။ ဗဟုဿုတော၊ များသောသုတရှိသည်။ သမာနော ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ လာဘရုတာယ၊ လာဘ်၌ အလေးပြုသူ၏အဖြစ်ကြောင့်။ တန္တိံ၊ ဝိနည်းပါဠိတော်အစဉ်ကို။ ဝိသံဝါဒေတွာ၊ ချွတ်ယွင်းစေ၍။ သတ္ထု၊ ၏။ သာသနံ၊ ကို။ ဥဒ္ဓမ္မံ၊ ထွက်သွားသော ဓမ္မရှိသည်ကို။ ဝါ၊ ဓမ္မမဟုတ်အောင်။ ဥဗ္ဗိနယံ၊ ထွက်သွားသော ဝိနည်းရှိသည်ကို။ ဝါ၊ ဝိနည်းမဟုတ်အောင်။ ဒီပေတွာ၊ ပြပြီး၍။ သာသနေ၊ ၌။ မဟန္တ၊ သော။ ဥပဒ္ဒဝံ၊ ဘေးရန်ကို။ ကရောတိ၊ ပြုတတ်၏။
သံဃ ဘေဒမ္ပိ၊ သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းကို သော်လည်းကောင်း။ သံဃာရာဇိမ္ပိ၊ သံဃာ၏ အရေးအကြောင်းကိုသော်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပာဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ [ သံဃဘေဒဿ ပုဗ္ဗဘာဂေ ပဝတ္တကလဟတံ အဓိဝစနံ သံဃရာဇီတိ၊ ကွဲဖို့ရန်အက်နေသော အရေးအကြောင်းကလေးကို သံဃရာဇိဟုခေါ်။]
ပန၊ အနွယကား။ လဇ္ဇီ၊ လဇ္ဇီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကုက္ကုစ္စကော ကုက္ကုစ္စကော။ ။ ကုက္ကုစ္စံ ယဿ အတ္တီတိ ကုက္ကုစ္စကော၊ “အဏုမတ္တေသု ဝဇ္ဇေသု ဘယဒဿနဝသေန ကုက္ကုန္နံ ဥပ္ပါဒေန္တော"ဟု ဋီကာဖွင့်သည်ကား အဓိပ္ပာယတ္ထ သာတည်း။ ၊ ကုက္ကစ္စရှိသည်။ သိက္ခာကာမော၊ သိက္ခာ ၃ ပါးကို လိုလားသည်။ (ဟုတွာ။) ဇီဝိတဟေတုပိ၊ အသက်ဟူသော အကြောင်းကြောင့် လည်း။ တန္တိံ၊ ကို။ အဝိသံဝါဒေတွာ၊ မချွတ်ယွင်းစေမူ၍။ [တန္တိံ အဝိသံဝါဒေတွာတိ၊ ပါဠိံ အညထာ (တစ်မျိုးတစ်ဖုံအားဖြင့်) အကတွာ။] ဓမ္မမေဝ၊ ဓမ္မကိုသာ။ ဝိနယမေဝ၊ ကိုသာ။ ဒီပေတိ၊ ၏။ သတ္ထု၊ ၏။ သာသနံ၊ ကို။ ဂရုံကတွာ၊ အလေး ပြု၍။ ထပေတိ၊ ထား၏။
တထာဟိ၊ ထိုစကားမှန်၏။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ မဟာထေရာ၊ တို့သည်။ အနာဂတေလဇ္ဇီရက္ခိဿတိ, လဇ္ဇီရက္ခိဿတိ, လဇ္ဇီရက္ခိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ တိက္ခတ္တံ၊ ၃ကြိမ်။ ဝါစံ၊ ကို။ နိစ္ဆာရေသုံ၊ မြွက်ဆိုတော်မူကြကုန်ပြီ။ [ အနာဂတေ နောင်အခါ၌လဇ္ဇီ လဇ္ဇီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရက္ခိဿတိ သာသနာတော်ကို စောင့်ရှောက်ရစ်လိမ့်မည်။]
အ
ဧဝံ၊ လျှင်။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ လဇ္ဇီ၊ မကောင်းမှုမှ ရှက်ခြင်းရှိ၏။ သော၊ သည်။ ဝိနယံ၊ ကို။ အဝိဇဟန္တော၊ မစွန့်ဘဲ။ အဝေါက္ကမန္တော၊ မလွန်ကျူးဘဲ။ [“အဝေါက္ကမန္တောတိ အနတိက္ကမန္တော။] လဇ္ဇဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဝိနယေ၊ ဝိနည်းအကျင့်၌။ ဌိတော၊ သည်။ သုပ္ပတိဋ္ဌိတော၊ ကောင်းစွာတည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤကားအနက်။
အသံဟီရောတိ(ဧတ္ထ)၊ ၌။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပါဠိယံ ဝါ၊ ပါဠိတော် ၌ သော်လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာယံ ဝါ၊ ၌ သော်လည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌတော ဝါ၊ အောက်အဖို့အားဖြင့်သော် လည်းကောင်း။ ဥပရိတော ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ပဒပဋိပါဋိယာ ဝါ၊ ပုဒ်အစဉ်အားဖြင့် သော်လည်းကောင်း။ ပုစ္ဆိယမာနော၊ ထိုထို အယူ မေးအပ်သော်။ ဝိတ္ထုနတိ ဝိတ္ထုနတိ။ ။ ကီယာဒိ ထုဓာတ်သည်“ညည်းတွားခြင်း” အနက်ကိုဟော၏ဤနေရာ၌ကား အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို မသိ၍ ညည်းတွားသကဲ့သို့ (တအည်းအည်း တအဲအဲနှင့်) စမ်းတဝါးဝါးဖြစ်နေခြင်းကို ဆိုလိုသည်ထို့ကြောင့် “ဝိပ္ဖန္ဒတိ-ဟိုအနက်လိုလို, ဒီအနက်လိုလိုနှင့် တုန်လှုပ်၏သန္တိဋ္ဌိတုံ (တစ်နက်တည်း၌ ဆုံးဖြတ်ချက် ချသောအားဖြင့် တည်တံ့ခြင်းငှာနသက္ကော”ဟု ဝိတ္ထုနကို ထပ်၍ဖွင့်သည်ထိုသို့ မတည်တံ့နိုင်ပုံကိုပင် ထင်ရှားအောင် “ယံယံပေပရဝါဒံ ဂဏှတိ”ဟု ဆင့်၍ ဖွင့်ပြသည်။ ၊ စမ်းတဝါးဝါးဖြစ်နေ၏။ ဝိန္ဒတိ၊ တုန်လှုပ်၏။ သန္တိ ဋ္ဌိတုံ၊ ကောင်းစွာတည်ခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ နိုင်။
ယံယံ၊ အကြင်အကြင် အယူ ဝါဒကို။ ပရေန၊ ပရဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တံတံ၊ ဝါဒကို။ အနုဇာနာတိ၊ ခွင့်ပြု၏။
သကဝါဒံ၊ မိမိအယူဝါဒကို။ ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။ ပရဝါဒံပရဝါဒဂဏှတိ။ ။ ကြံချောင်းသည် ယာဝကာလိကဝတ္ထုပင်တည်း၊ သို့သော် ပရဝါဒီက “ကြံအဖတ်သည်-ယာဝဇီဝိက,ကြံအရည်သည် သတ္တာဟကာလိက, အဖတ်နှင့် အရည်ကို ဖယ်ထား၍ ကြံချောင်းမရှိ၊ ထို့ကြောင့် ကြံချောင်းကို ဝိကာလ၌ စုတ်ကောင်း၏”ဟုပြောလျှင် ထိုဝါဒကိုလည်း (အင်း... ဟုတ်လောက်သားပဲ ဟု) အတည်ယူလိုက်တော့သည်။
မှတ်ချက်။ ။ “သံဟိရောနာမ-ယော ပါဠိယံ ဝါစသော အဖွင့်ကိုထောက်၍ အတည်တကျ မယူဆနိုင်ဘဲ ပရဝါဒီတို့ ဆွဲဆောင်ရာသို့ လိုက်ပါနေရသူကို “သံရ”ဟုယူ၍ ထိုသံဟိရမဟုတ်သူကို“အသံဟိရ"ခေါ်သည်ဟု မှတ်ပါသံဟိရီယတေ- ပရဝါဒီက ဆွဲဆောင်အပ် ဆွဲဆောင်နိုင်၏ဣတိ သံဟိရော၊ န+သံဟိရော အသံရော၊ ဟရဓာတ်မှ အကိုဣပြု-ဟုကြံဥပရိပဏ္ဏာသ ဘဒ္ဒေကရတ္တသုတ် အဋ္ဌကထာ၌ “သံဟီရတီတိ-ဝိပဿနာယ အဘာဝတော တဏှာဒိဋီဟိ အာကနိယတိ”ဟူသော အဖွင့်ကိုကြည့်၍ ကြံသည်။
၊ သူတစ်ပါး၏ ဝါဒကို။ ဂဏှာတိ၊ ၏။ (သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
သံဟိရော နာမ၊ မည်၏။ ပန၊ အနွယကား။ ယော၊ သည်။ ပါဠိယံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ အဋ္ဌကထာယံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌပရိယေနဝါ၊ အောက်အထက်အားဖြင့် သော်လည်းကောင်း။ ပဒပဋိပါဋိယာ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ပုစ္ဆိယမာနော၊ သော်။ န ဝိတ္ထုနတိ၊ စမ်းတဝါးဝါးမဖြစ်။ နဝိပ္ဖန္ဒတိ၊ မတုန်လှုပ် ဧကေကလောမံ၊ ဆံဖြူ တစ်ချောင်းတစ်ချောင်းကို။ [ဧကေကလောမံတိ (ဆံဖြူ) သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။] သဏ္ဍာသေန၊ မွေးညှပ်ဖြင့်။ ဂဏှန္တောဝိယ၊ နုတ်ယူသကဲ့သို့။ (တထာ၊ တူ။) ဧဝံ၊ ဤသို့။ မယံ၊ တို့သည်။ ဝဒါမ၊ ဆိုကုန်၏။
ဧဝံ၊ သို့။ နော အာစရိယာ၊ ငါတို့၏ ဆရာတို့သည်။ ၀ဒန္တိ၊ အမိန့်ရှိတော်မူကြကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိသဇ္ဇတိ၊ ဖြေဆိုနိုင်၏။
ယမှိ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ပါဠိ စ၊ ပါဠိတော်သည်လည်းကောင်း။ ပါဠိဝိနိစ္ဆယော စ၊ ပါဠိတော်၏ အဆုံးအဖြတ်သည် လည်းကောင်း။ သုဝဏ္ဏဘာဇနေ၊ ရွှေခွက်၌။ ပက္ခိတ္တသီဟဝသာ ဝိယ၊ ထည့်အပ်သော ခြင်္သေ့ဆီကဲ့သို့။ ပရိက္ခယံ၊ ကုန်ခန်း ခြင်းသို့။ ပရိယာဒါနံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အဂစ္ဆန္တော၊ မရောက်ဘဲ။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အသံဟီရောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ [ “ပရိက္ခယံ ပရိယာဒါနံတိ အတ္ထတော (အဓိပ္ပါယ်နက်အားဖြင့်) ဧကံ” ဟုဆိုသဒ္ဒါနက်မှာ၊ ပရိ+အာပုဗ္ဗ, ဒါဓာတ်ဖြစ်၍ “ထက်ဝန်းကျင်+ယူအပ်”တည်း။
အာစရိယပရမ္ပရာ ခေါ ပနဿ သုဂ္ဂဟိတာ ဟောတီတိ အာစရိယပရမ္ပရာ။ ။ အာစရိယာနံ ဝိနိစ္ဆယပရမ္ပရာ၊ တေနေဝ ဝက္ခတိ- ယထာ အာစရိယောစ အာစရိယာစရိယော စပါဠိ စ ပရိပုစ္ဆာ ၀ဒန္တိ၊ တထာ ဉာတုံ ဝဋ္ဋတီတိ။ [ န ဟိ အာစရိယာနံ နာမမတ္တတော ပရမ္မရဇာနနေ ပယောဇနံ အတ္ထိ- ဆရာတို့၏ နာမည်အဆက်ဆက်မျှကို သိခြင်းဖြင့် အကျိုးမရှိ၊ ဝိမတိ။] ၊ ကား။ အဿ၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သည်။ ထေရပရမ္ပရာ၊ ထေရ်တို့၏ အဆုံးအဖြတ် အဆက်ဆက်သည် လည်းကောင်း။ ဝံသပရမ္ပရာ စ၊ အနွယ်၏ အဆုံးအဖြတ် အဆက်ဆက်သည် လည်းကောင်း။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဟိတာ၊ ယူအပ်ပြီး သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
သုမနသိကတာတိ၊ ကား။ သု၊ စွာ။ မနသိ၊ ၌။ ကတာ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်။
အာဝဇ္ဇတမတ္တေ၊ ဆင်ခြင်အပ်ကာမျှ၌။ ဥဇ္ဇလိတပဒီပေါဝိယ၊ တောက်ပသော ဆီမီးကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝါ၊ ထင်ရှား၏။

သုပဓာရိတာတိ၊ ကား။ သုဋ္ဌ၊ စွာ။ ဥပဓာရိဟာ၊ ဆောင်ရွက် မှတ်သားအပ်ပြီးသည်။ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္နိတော `` ပုဗ္ဗာပရာနုသဿိတော။ ။ ဣဒံ ပုဗ္ဗဝန်, ဣဒံ ပရဝန, အယံ အနုသန္နီတိ ဧဝံ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္နိတော ( သာရတ္ထ )၊ [ ဝိမတိ၌ကား “ ပုဗ္ဗနဿ အပရဝစနေန သဟအတ္ထသမ္ဗုဒ္ဓ ဇာနနတော "ဟု ဖွင့်၏၊ ကောင်းသကဲ့သို့ ထင်သည်။]

`` ၊ ရှေ့စကား နောက်စကား အနသန္ဓေဟူသော အပိုင်းအခြား အားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ရှေ့စကား၏ နောက်စကားနှင့် အနက်အဓိပ္ပာယ် ဆက်သွယ် ခြင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့် လည်းကောင်း။ [အတ္ထတောတိ ပဒတ္ထ ပိဏ္ဍတ္ထ အဓိပ္ပတတ္ထာဒိတော။ (ဝိမတိ)။] ကာရဏတော စ၊ အကြောင်းအား ဖြင့်လည်းကောင်း။ [တဒတ္ထုပပတ္တိတော၊ ထိုအနက်၏ အသင့် ယုတ္တိ အကြောင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။] ဥပဓာရိတာ၊ သည်။ ( ဟောတိ။ )

အတ္တနောမတိံ၊ မိမိ၏အလိုကို။ ပဟာယ၊ ၍။ အာစရိယသုဒ္ဓိယာ အာစရိယသုဒ္ဓိယာ ဝတ္တာ။ ။ ယောဇနာ၌“အာစရိယလဒ္ဓိယာ ဝတ္တာ-ဆရာတို့၏ အယူအားဖြင့် ပြောတတ်သည်”ဟုရှိ၏၊ သို့သော် “မယ့် အာစရိယော၊ ပေ ၊အသုကဿ”ဟုပြောပုံ အခြင်းအရာကို ပြသော ဝါကျကိုထောက်လျှင် “မိမိ၏ဆရာ အဆက်ဆက်တို့ စာချဓမ္မာစရိယချည်း ဖြစ်ကြောင်းကို ပြောပြသည်ဟု သိသာသောကြောင့် “အာစရိယသုဒ္ဓိယာ - ဆရာအဆက်ဆက်၏ အယူဝါဒ စင်ကြယ်ခြင်းဖြင့်”ဟု ရှိသောပါဌ်သာ သင့်မြတ်သကဲ့သို့ထင်၏၊ မိမိဆရာ အဆက်ဆက်၏ စင်ကြယ်ပုံကို ပြောပြ၍လည်း မိမိအယူအဆ မှန်ကန်ကြောင်း သိသာစေနိုင်သည်-ဟူလို။ ၊ ဆရာတို့၏ စင်ကြယ်ခြင်းအားဖြင့်။ ဝတ္တာ၊ ပြောဆိုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ ပြောဆိုတတ်သနည်း။) မယှံ၊ တပည့်တော်၏။ အာစရိယော၊ သည်။ အသုကာစရိယဿ၊ ထိုမည်သော ဆရာ၏။ သန္တိ ကေ၊ ၌။ ဥဂ္ဂဏိ၊ သင်ယူခဲ့ပြီ။ သော၊ ထိုဆရာ့ဆရာ သည်။ အသုကဿ၊ ၏။ (သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏှိ။) ဣတိ၊ သို့။ (ဝတ္တာ ဟောတိ။) ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗ၊ သော။ အာစရိယပရမ္ပရံ၊ ဆရာတို့၏ အဆုံးအဖြတ် အဆက်ဆက်ကို။ ထေရဝါဒင်္ဂံ ထေရဝါဒင်္ဂံ။ ။ အာစရိယပရမ္ပရံတိ ဣမဿဝ ဝေဝစနံ ထေရဝါဒင်္ဂတိ၊ ထေရပဋိပါဋိတိ အတ္တော- ထေရဝါဒင်္ဂနှင့် အာစရိယပရမ္ပရသည် ပရိယာယ်တည်း“ထေရ်တို့၏ ဝိနိစ္ဆယအစဉ်အဆက်” ဟု အနက်မှတ်၊ “ထေရာနံ+ဝါဒေါ ထေရဝါဒေါအင်္ဂတိဂမေတိ ဗောဓေတီတိ အင်္ဂါထေရဝါဒေါယေဝအင်္ဂ”ဟုကြံပါ၊ ယောဇနာ၌ “ထေရဝါရ”ဟု ရှိ၍ ဝါရသဒ္ဒါလည်း ပဋိပါဋိ အနက်ဟော-ဟု ဆိုလေသည်။] ၊ အဆုံးအဖြတ်ကို သိစေတတ်သော ထေရ်တို့၏ ဝါဒကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ယာဝဥပါလိတ္တေရော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏီတိ၊ ဥပါလိတ္ထေရော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏှိတိုင်အောင်။ ပါပေတွာ = ရောက်စေ၍။ ဝါ၊ ရောက်စေပြီးမှ။ ထပေတိ၊ ရပ်တန့်ထား၏။ [မိမိဆရာမှစ၍ ရေတွက်လျှင် ဥပါလိထေရ်ကျမှ အဆုံးသတ်သည်၊ ဟူလို။]
တတောပိ၊ ထို ဥပါလိထေရ်မှလည်း။ အာဟရိတွာ၊ ပြန်ဆောင်၍။ ဥပါလိ တ္ထေရော၊ သည်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ ၏။ သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။ ဥဂ္ဂဏီ၊ ပြီ။ ဒါသကတ္ထေရော၊ သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ သော။ ဥပါလိတ္တေရဿ၊ ၏။ (သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏီ။) သောဏကတ္ထေရော၊ သည်။ အတ္တနော ဥပဇ္ဈာယဿ ဒါသကတ္ထေရဿ (သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏီ) သိဂ္ဂဝတ္ထုရော၊ သည်။ ပေ။ မောဂ္ဂလိပုတ္တ တိဿတ္ထေရော၊ သည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ သော။ သိဂ္ဂဒတ္ထေရဿ၊ ၏ လည်းကောင်း။ စဏ္ဍဝဇ္ဇီရဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ (သန္တိကေ ဥဂ္ဂဏှိ။)
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗံ၊ သော။ အာစရိယပရမ္ပရံ၊ ကို။ ထေရဝါဒင်္ဂံ၊ ကို။ အာဟရိတွာ၊ ၍။ အတ္တနော၊ ၏။ အာစရိယံ၊ သို့။ ပါပေတွာ၊ ရောက်စေ၍။ ဝါ၊ ရောက်စေပြီးမှ။ ထပေတိ၊ တန့်ရပ်ထား၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဥဂ္ဂဟိတာ၊ သင်ယူ အပ်သည်။ (သမာနာ၊ ဖြစ်လသော်။ ဝါ၊ ဖြစ်ပါမှ။) အာစရိယပရမ္ပရာ၊ သည်။ သုဂ္ဂဟိတာ၊ ကောင်းစွာ သင်ယူအပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပန – ဆက်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါ၊ သို့ကလောက် ဆရာအဆက်ဆက်၏ အဆုံးအဖြတ်ကို သင်ယူ ခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တေ န၊ မစွမ်းနိုင်သူသည်။ အဝဿံ၊ မချွတ်ဧကန်။ ဒွေ၊ တယော(တစ်နည်း) ဒွတ္တယော =၂ ဆက်သော်လည်းဖြစ်ကုန်, ၃ ဆက်သော်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ပရိဝတ္တာ၊ အဆုံးအဖြတ် အဆက်ဆက်တို့ကို။ ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ၊ န်၏။
ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗပစ္ဆိမေန၊ အလုံးစုံတို့၏ နောက်၌ဖြစ်သော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အာစရိယော စ၊ မိမိဆရာသည်လည်း ကောင်း။ အာစရိယာစရိယော၊ ဆရာ့ဆရာသည်လည်းကောင်း။ ပါဠိဉ္စ၊ ပါဠိ တော်ကိုလည်းကောင်း။ ပရိပုစ္ဆဉ္စ၊ အဋ္ဌကထာကိုလည်းကောင်း။ ဝဒန္တိ၊ ပြောဆို ပို့ချကြကုန်၏။ တထာ၊ ဖြင့်။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
စ ပန၊ ထပ်၍ဆက်ဦးအံ့။ တီဟိ၊ န်သော။ ဣမေဟိ လက္ခဏေဟိ တီဟိ လက္ခဏေဟိ။ ။ ဟေဋ္ဌာ ဝုတ္တေဟိ တီဟိ လက္ခဏေဟိ၊ ဧတ္ထ စ ပဌမန လက္ခဏေန (သုတ္တမဿ သွာဂတံ ဟောတိ-စသော ပထမလက္ခဏာဖြင့်) ဝိနယဿ ဒုဋ္ဌ ဥဂ္ဂဟိတဘာဝေါ ဝုတ္တော၊ ဒုတိယေန(ဝိနယေ ခေါ ပန ဌိတော ဟောတိ အသံဟီရော-ဟူသော ဒုတိယလက္ခဏာဖြင့်) ဥဂ္ဂဟိတေ (သင်ယူအပ်ပြီးသော ဝိနည်း၌) အစလတာ (မတုန်လှုပ်သည်၏ အဖြစ်ကို) သုပ္ပတိဋ္ဌိတတာ(ကောင်းစွာ တည်သည်၏အဖြစ်ကို) ဝုတ္တာ။ ဝိမတိ၌ “လဇ္ဇဘာဝေနစေဝ အစလတာယ စ ပတိဋ္ဌိတတာ”ဟုဖွင့်၏။ [တတိယေန(ဖြင့်)ယံ ပါဠိယံ စ အဋ္ဌကထာယံ ပ နတ္ထိ၊ တံပိ အာစရိယဝစနေန (အာစရိယဝါဒဖြင့်) ဝိနိစ္ဆိတုံ သမတ္ထတာ ဝုတ္တာ။ ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတေန၊ သော။ ဝိနယဓရန၊ သည်။ ဝတ္ထုဝိနိစ္ဆယတ္ထံ၊ အကြောင်း ဝတ္ထုကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ သံဃေ၊ သံဃာတော်သည်။ သန္နိပတိတေ၊ စည်းဝေးပြီးလသော်။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ စောဒနာခြင်းဟူသော ဝတ္ထုသည်။ ဝါ၊ ကျူးလွန်မှုဟူသော အကြောင်းဝတ္ထုသည်။ သြတိဏ္ဏေ သြတိဏ္ဏေဝတ္ထုသ္မိံ။ ။ စောဒနာသင်္ခါတေ ဝီတိက္ကမသင်္ခါတေ ဝါ ဝတ္ထုသ္မိံ သံဃမဇ္ဈေ သြတိဏ္ဏေ - သြသဋေ(သက်ရောက်)တိ အတ္တော၊ ဝုတ္တမေဝ ဝိဘာဝေန္တော (ဆိုအပ်ပြီးသော အဓိပ္ပာယ်ကို ထင်ရှားစေလို၍) စောဒကေန စ စုဒိတကေန စ ဝုတ္တေ ဝတ္တဗ္ဗေတိ အာဟ။ [ဝတ္ထု (အမှုကို) နိဿာယ စောဒကေန ဒိဋ္ဌိသုတံတိ အာဒိနာ (စောဒကက မည်သည့် ကျူးလွန်မှုကို မြင်အပ်ပါသည်-ကြားအပ်ပါသည်, ဤသို့စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊) စုဒိတကေန အတ္ထိနတ္ထိတိအာဒိ နာစ (စုဒိတက ကလည်းဟုတ်ပါသည်-မဟုတ်ပါ, စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း) ယံ ဝတ္တတ္ထိ၊ တသ္မိံ' ဝတ္တဗ္ဗေ ဝုတ္တေတိ အတ္ထော။ (ဝိမတိ။)] ၊ သက်ရောက်လသော်။ စောဒကေန၊ စောဒနာတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ စုဒိတကေန စ၊ စောဒနာအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ပြောဆိုထိုက်သော စကားကို။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုလျှောက်အပ်ပြီးသော်။ သဟသာ၊ အဆောတလျင်။ အဝိနိစ္ဆိတွာဝ၊ မဆုံးဖြတ်သေးမူ၍သာ။ ဆ ဌာနာနိ၊ ၆ ဌာနတို့ကို။ သြလော ကေတဗ္ဗာနိ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ကြည့်ရှူထိုက်ကုန်၏။
ကတမာနိ ဆ၊ တို့ကို။ (ဩလော ကေတဗ္ဗာနိ။)
ဝတ္ထု၊ ထိုထို သိက္ခာပုဒ်၏ အကြောင်းဝတ္ထုကို။ [ တဿ ဘ သိက္ခာပဒဿ ဝတ္ထု။] သြလောကေတဗ္ဗံ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ကြည့်ရှုထိုက်၏။ မာတိကာ၊ သိက္ခာပုဒ် တည်းဟူသော မာတိကာကို။ သြလောကေတဗ္ဗာ။ ပဒဘာဇနီယံ၊ သိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်၏ အဖွင့်ဖြစ်သော ပဒဘာဇနီကို။ သြလောကေတဗ္ဗံ။ တိကပရိစ္ဆေဒေါ၊ တိက်အပိုင်းအခြားကို။ သြလောကေတဗ္ဗော။ အန္တ ရာပတ္တိ၊ အန္တ ရာပတ်ကို။ ဩလောကေတဗ္ဗာ။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်ကို။ သြလောကေ တဗ္ဗာ။ ဣတိ၊ ဤ ၆ ဌာနတို့ကို။ ( သြလောကေတဗ္ဗာနိ၊ န်၏။)
ဟိ၊ ချဲ့။ ဝတ္ထု၊ ကို။ ဩလောကန္တောပိ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ကြည့်သော ဝိနည်းဓိုရ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ [ပဿတိ၊ ၌စပ်။] တိဏေနဝါ ပဏ္ဏေနဝါ။ ပေ။ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿာတိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော။ ဧကစ္စံ၊ အချို့ သော။ အာပတ္တိ၊ ကို။ ပဿတိ၊ တွေ့ ရ၏။ [ တိဏေနဝါ၊ မြက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဍေနဝါ၊ သစ်ရွက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးအုပ်၍။ အာဂန္တဗ္ဗံ၊ လာရာ ၏။ ဝါ၊ လာရမည်။ နဂ္ဂန၊ အဝတ်မဆည်း အချည်းနှီးသည်။ (ဟုတွာ) နတွေဝ အာဂန္တဗ္ဗံ၊ သည်သာ။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ (နဂ္ဂေါ၊ သည်။ ဟုတွာ) အာဂစ္ဆေယျ၊ အံ့။ (တဿ၊ ၏။) ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) နိသဂ္ဂိ၊ အညာတကသိက္ခာပုဒ်၏ ဝတ္ထုကြောင်း၌ ပညတ်အပ် သော အာပတ်တည်း။]
သော၊ ထို ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ သုတ္တံ၊ ထို ပါဠိ တော်ကို။ အာနေတွာ၊ ဆောင်၍။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ ငြိမ်းစေ လတ္တံ့။
မာတိကံ၊ ကို။ သြလောကေန္တောပိ၊ သည်လည်း။ သမ္ပဇာနမုသာဝါဒေ ပါစိတ္တိယန္တိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ပဉ္စ န္နံ၊ န်သော။ အာပတ္တီနံ၊ တို့တွင်။ အညတရံ၊ သော။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ၍။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ တ္တံ ။ [ ထုလ္လစ္စဉ်းနှင့် ဒုဗ္ဘာသိတ ၂ မျိုးက ဒွေမာတိကာ၌ မပါသောကြောင့် “ပဉ္စန္နံ”ဟု ဆိုသည်။ ဒုက္ကဋ်ကား သေခိယပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်ပါသည်]
ပဒဘာဇနီယံ၊ ကို။ ဩလောကေန္တောပိ၊ သည်လည်း။ အက္ခသိတေ သရီရေ။ ပေ။ အာပတ္တိ ထုလ္လစ္စယဿာတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ သတ္တန္နံ၊ န်သော။ အာပတ္တီနံ၊ တို့တွင်။ အညတရံ၊ သော။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ [အက္ခယိတေ၊ ခွေး မြေခွေး စသည်တို့ မခဲစားအပ်သေးသော‌ေ သရီရေ၊ အလောင်းကောင်၌။ မေထုနံဓမ္မံ၊ ကို။ ပဋိသေ၀တိ၊ အံ့။ ပါရာဇိကဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။)
ယေဘုယျေန၊ အားဖြင့်။ ခယိတေ၊ ခွေး မြေခွေးစသည်တို့ ခဲစားအပ်ပြီးသော။ သရီရေ၊ ၌။ မေထုနံ ဓမ္မံ ပဋိသေဝတိ။ အာပတ္တိ ထုလ္လစ္စဿ။ ] သော၊ သည်။ ပဒဘာဇနီယတော၊ မှ။ သုတ္တံ၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ၍။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ တ္တံ့။
တိကပရိစ္ဆေဒံ၊ ကို။ ဩလောကေန္တောပိ၊ သည်လည်း။ တိကသံဃာဒိသေသံ ဝါ၊ ၃ ချက်အတိုင်း အရှည်ရှိသော သံဃာဒိသေသ်အာပတ်ကို သော်လည်းကောင်း။ တိကပါစိတ္တိယံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ တိကဒုက္ကဋံ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ အညတရံ အညတရံ ဝါ အာပတ္တိံ။ ။ ဝိကာလဘောဇန သိက္ခာပုဒ်၏ တိကစ္ဆေဒ၌ "ကာလေ ဝိကာလသညီ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ, ကာလေ ဝေမတိကော အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿာတိ ဧဝမာဒိနာ အာဂတံ ဒုက္ကဋံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ"။ ၊ သော။ အာပတ္တိံ ဝါ၊ အာပတ်ကိုသော်လည်းကောင်း။ တိကပရိစ္ဆေဒေ၊ တိက် အပိုင်းအခြား၌။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ တတော၊ ထို တိတ်အပိုင်းအခြားမှ။ သုတ္တံ၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ၍။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ တ္တံ့။
အန္တ ရာပတ္တိ၊ ကို။ သြလောကန္တောပိ၊ လည်း။ ပဋိလာတံ၊ အောက်သို့ လျှောကျသောမီးစကို။ ဥဒ္ဓိပတိ၊ မြှောက်တင်အံ့။ ဝါ၊ ထိုးပေးအံ့။ ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့သော။ သိက္ခာပဒန္တ ရေသု၊ သိက္ခာပုဒ်အကြားတို့၌။ [ ဝိနီတဝတ္ထုနှင့်တကွ ထိုထို သိက္ခာပုဒ်တို့၏ အကြား အကြားတို့၌] ယာ အန္တ ရာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထို အန္တ ရာပတ် ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ၍။ တံ ဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ တ္တံ့။
အနာပတ္တိံ၊ အနာပတ်ကို။ သြလောကေန္တောပိ၊ လည်း။ အနာပတ္တိ ဘိက္ခု အသာဒယန္တဿ။ ပေ။ အဇာနန္တဿာတိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ တသ္မိံ တသ္မိံ သိက္ခာပဒေ၊ ၌။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ညွှန်ပြအပ်သော။ အနာပတ္တိံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ [ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အသာဒယန္တဿ၊ မသာယာသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) အထေယျစိတ္တဿ၊ ထေယျစိတ် မရှိသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ။) န မရဏာဓိပ္ပါယဿ၊ သေခြင်း၌ဖြစ်သော အလိုမရှိသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ။ အနုလ္လပနာဓိပ္ပာယဿ၊ ဝါကြွားခြင်း၌ ဖြစ်သော အလိုမရှိသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ။ န မောစနာဓိပ္ပာယဿ၊ လွတ်စေခြင်း၌ဖြစ်သော အလိုမရှိသောရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ။ န မောစနာဓိပ္ပာယဿ၊ လွတ်စေခြင်း၌ ဖြစ်သော အလိုမရှိသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ ဟောတိ။ အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ မစေ့ ဆော်မူ၍။ (ကရောန္တဿ၊ ၏။ အနာပတ္တိ ဟောတိ။) အသတိယာ၊ သတိကင်း သဖြင့်။ (ကရောန္တဿ၊ ပြုသောရဟန်း၏။) အနာပတ္တိ ဟောတိ။ အဇာနန္တဿ၊ မသိသည်ဖြစ်၍။ (ကရောန္တဿ၊ ၏။) အနာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ။)] သော၊ သည်။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ၍။ တံ အဓိကရဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေဿတိ၊ တ္တံ့။
ဟိ၊ လဒ္ဓဂုဏ်ကိုပြဦးအံ့။ [ ၆ ဌာနကို ကြည့်ရခြင်း၏ အကျိုး ကျေးဇူးကို ပြဦးအံ့၊ ဟူလို] ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ စတုဗ္ဗိဓ ဝိနယကောဝိဒေါ၊ ၄ပါး အပြားရှိသော ဝိနည်း၌ ကျွမ်းကျင်သည်။ တိလက္ခဏသမ္ပန္နော၊ ၃ ပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ( ဟုတွာ ) ဣမာနိ ဆဌာနာနိ၊ တို့ကို။ ဩလော ကေတွာ၊ ၍။ အဓိကရုဏံ၊ ကို။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။ ( “ဝူပသမေဿတိ လတ္တံ့”ဟု စာရှိ၏။) တဿ၊ ထို ရဟန်း၏။ ဝိနိစ္ဆယော၊ သည်။ အပ္ပဋိဝတ္တိယော၊ တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မတားမြစ်အပ် မတားမြစ်နိုင်သည်။ ဗုဒ္ဓေန၊ သည်။ သယံ၊ ကိုယ်တော်တိုင်။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ ဝိနိစ္ဆိတသဒိသော၊ ဆုံးဖြတ်တော်မူအပ်သော အဆုံးအဖြတ်နှင့်တူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝိနိစ္ဆယကုသလံ၊ ဝိနိစ္ဆယ၌ ကျွမ်းကျင်သော။ တံ ဘိက္ခု၊ ကို။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော။ ကတသိက္ခာပဒ ဝီတိက္ကမော၊ ပြုအပ်ပြီးသော သိက္ခာပုဒ် လွန်ကျူးခြင်းရှိသော။ ဝါ၊ သိက္ခာပုဒ် လွန်ကျူးခြင်းကို ပြုပြီးသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ အတ္တနော၊ ၏။ ကုက္ကုစ္စံ၊ ကို။ ပုစ္ဆေယျာ၊ မေးအံ့။
တေန၊ ထို ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ သလ္လက္ခေ တွာ၊ မှတ်သားပြီးေ အနာပတ္တိ၊ သည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ အနာ ပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ ဝ တ္တဗွံ၊ ပြောဆိုရာ၏။
ပန၊ ကား။ အာပတ္တိ၊ သည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ အာပတ္တီတိ ဝတ္တဗွံ။

သာ၊ ထိုအာပတ်သည်။ ဒေသနာဂါမိနီ၊ ဒေသနာဂါမ်အာပတ်သည်။ ဝါ၊ ဒေသနာပြောခြင်းသို့ ရောက်စေတတ်သော အာပတ်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ သော်။) ဒေသနာဂါမိနီတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။

ဒေသနာ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ။ ဒေသနံ - (၁ ပါး ၂ပါးစသည်၏ အထံ၌) ဒေသနာပြောခြင်း သို့+ဂါမေတိ - ရောက်စေတတ်၏၊ ဣတိ ဒေသနာဂါမိနီ၊ ထိုအာပတ်သင့်သူကို ဒေသနာပြောခြင်း သို့ ရောက်စေတတ်(ဒေသနာပြောမှ လွတ်စေတတ်သော) အာပတ် -ဟူလို၊ ဝုဋ္ဌာနံ- အာပတ်မှ တမြောက်ကြောင်းဖြစ်သော ပရိဝါသ် မာနတ်ကျင့်မှုသို့+ဂါမေတိ-၏၊ ဣတိ ဝုဋ္ဌာနါမိနီ၊

ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ၊ သည်။ ဝါ၊ အာပတ်မှ ထမြောက်ကြောင်းဖြစ်သော ပရိဝါသ်မာနတ်သို့ ရောက်စေတတ်သော အာပတ်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီတိ ဝတ္တဗ္ဗံ။
အထ၊ သို့မဟုတ်။ အဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ (စိတ်၌။) ပါရာဇိကစ္ဆာယာ၊ ပါရာဇိက အရိပ်အရောင်သည်။ (စေ) ဒိဿတိ၊ အကယ်၍ထင်အံ့။ ဧဝံသတိ၊ သော်။ (ပါရာဇိက ဟုထင်လသော်။) ပါရာဇိကာပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ န တာဝဝတ္တဗ္ဗံ၊ မပြောဆိုထိုက်သေး။ ဝါ၊ မဆုံးဖြတ်ထိုက်သေး။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်နည်း။
ဟိ (ယသ္မာ) – ကြောင့်။ မေထုနဓမ္မဝီတိက္က မော၊ မေထုနဓမ္မကို လွန်ကျူးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဝီတိက္ကမော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ သြဠာရိကော၊ ထင်ရှား၏။ [ သိလွယ်၏၊ ဟူလို။]
အဒိန္နာဒါန မနုဿဝိဂ္ဂဟဝီတိက္ကမာ ပန၊ အဒိန္နာဒါနလွန်ကျူးမှု, မနုဿဝိဂ္ဂဟ လွန်ကျူးမှ တို့သည်ကား။ သုခုမာ သုခုမာ။ ။ အတ္တနောမိ(မိမိ၏စိတ်ပင်ဖြစ်သော်လည်း) ဒုဗ္ဗညေယျသဘာဝဿ - အသိခက်သော သဘောရှိသော၊ စိတ္တဿ-၏၊ သီဃပရိဝတ္တိတာယ- လျင်မြန်သော ပြောင်းလွဲခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝုတ္တံ -သုခုမာ ဟု ဆိုအပ်ပြီ၊ တေနာဟ -စိတ္တလဟုကာတိ၊ စိတ္တံ+လဟု (သီဃပရိဝတ္တိ) ဧတေသံတိ စိတ္တလဟုကာ။ ၊ သိမ်မွေ့ ကုန်၏။ စိတ္တလဟုကာ၊ လျင်မြန်သော စိတ်ရှိကုန်၏။
တေ၊ ထို အဒိန္နာဒါန လွန်ကျူးမှု, မနုဿဝိဂ္ဂဟ လွန်ကျူးမှုတို့သို့။ [ တေတိ တေ ဝီတိက္ကမေ။ ] သုခုမေနေဝ၊ သိမ်မွေ့သော စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်တတ်၏။ သုခုမေန ဧဝ၊ လျှင်။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်နိုင်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့် (န တာဝ ဝတ္တဗ္ဗ = သေး။) တသ္မာ၊ ထိုသို့ မပြောဆိုထိုက်သေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဤသို့ တသ္မာတစ်ပုဒ် အပိုထည့်၍ ပြန်လှည့်ပြီးမှ ရှိရင်း တသ္မာကို အနက်ပေးပါ။) ဝိသေသေန၊ ဖြင့်။ တံ ဝတ္ထုကံ၊ ထိုအဒိန္နာဒါန လွန်ကျူးမှု, မနုဿဝိဂ္ဂဟ လွန်ကျူးမှုဟူသော အကြောင်းဝတ္ထုရှိသော။ [ တေ အဒိန္နာဒါနမနုဿဝိဂ္ဂဟဝီတိက္ကမာ + ဝတ္ထု အဓိဋ္ဌာန် ကာရဏံ ဧတေဿာတိ တံ ဝတ္ထုကံ။] ကုက္ကုစ္စံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိယမာနေန၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ [ ပုစ္ဆယ မာနော၏ စပ်ပုဒ်မရှိ။ နောက်၌ တေနနှင့် အရတူဖြစ်၍ “မာနေန”ဟု ရှိရမည်။] အာပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ အဝတွာ၊ မပြောသေးမူ၍။ ဝါ၊ မဆုံးဖြတ်သေးမူ၍။ အဿ၊ ထို ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အာစရိယော၊ သည်။ သစေဓရတိ၊ အကယ်၍ ထင်ရှား ရှိသေးအံ့တတော ထိုသို့ ထင်ရှားရှိခြင်းကြောင့်။ တေန၊ ထို ဝိနည်း ဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုကုက္ကုစ္စရှိသော ရဟန်းကို။ အမှာကံ၊ တို့၏။ အာစရိယံ၊ ကို။ ပုစ္ဆ၊ မေးပါချေဦးလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ ပေသေတဗ္ဗော၊ စေလွှတ်ထိုက်၏။
သော၊ ထိုကုက္ကုစ္စရှိသော ရဟန်းသည်။ ပုန၊ ဖန်။ အာဂန္ဓာ၊ ၍။ တုမှာကံ၊ တို့၏။ အာစရိယော၊ သည်။ သုတ္တတော၊ ပါဠိတော်အားဖြင့် လည်းကောင်း။ နယတော၊ မဟာပဒေသနည်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ သြလောကေတွာ၊ ၍။ သတေကိစ္ဆာတိ၊ ကုစားခြင်းနှင့်တကွ ဖြစ်၏ဟူ၍။ ဝါ၊ ကုစားကောင်းသေး၏ ဟူ၍။ မံ၊ ကို။ အာဟ၊ ပြောလိုက်ပါပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ လျှောက်ခြင်းကြောင့်။ အနေန၊ ဤ ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သော၊ ထိုကုက္ကုစ္စရှိသော ရဟန်းကို။ သာဓု၊ ပြီ။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ အာစရိယော၊ သည်။ ဘဏတိ၊ အံ့။ တံ၊ ကို။ သုဋ္ဌ၊ ကောင်းစွာ။ ကရောဟိ၊ ပြုပေတော့။ ဝါ၊ လိုက်နာပေတော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ကား။ အဿ၊ ထိုဝိနည်း မိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အာစရိယော၊ သည်။ အထနတ္ထိ၊ အကယ်၍ မရှိတော့အံ့။ သဒ္ဓိံ ဥဂ္ဂဟိတတ္ထေရော ပန၊ အတူတကွ စာသင်ဖက် ထေရ်သည်ကား။ အတ္ထိ၊ အကယ် ၍ရှိသေးအံ့။ (ဧဝံသတိ)။ တဿ၊ ထို စာသင်ဖက် ထေရ်၏။ သန္တိကံ၊ သို့။ ပေသေတဗ္ဗော၊ စေလွှတ်ထိုက်၏။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့မှာ၍ စေလွှတ်ထိုက်သနည်း။)
အမှေဟိ၊ တို့နှင့်။ သဟ၊ ကွ။ ဥဂ္ဂဟိတတ္ထေရော၊ စာသင်ဖက် ထေရ်သည်။ ဂဏ ပါမောက္ခော၊ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအမှူးတည်း။ တံ၊ ထို ထေရ်ကို။ ( ပုစ္ဆ၊ ၌စပ်။) ဂန္တွာ၊ ၍။ ပုစ္ဆ၊ လော။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ (ပေသေတဗ္ဗော၊ ၏။)
တေနာပိ၊ ထိုစာသင်ဖက် ထေရ်သည်လည်း။ ပေ။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ အန္တေဝါ ကော၊ အနီးနေ တပည့်သည်။ အထ အတ္ထိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ ပေ။ တေနာပိ၊ ထိုပညာရှိ အနီးနေ တပည့်သည်လည်း။ ပေ။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။
အ
အ
အ
ဒဟရဿာပိ၊ ပညာရှိ ရဟန်းငယ်၏ (ဉာဏ်၌)လည်း။ ပါရာဇိကစ္ဆာယာဝ၊ ပါရာဇိကအရိပ်အရောင်သည်ပင်။ အထ ဥပဋ္ဌာတိ၊ အကယ်၍ ထင်အံ့။ (ဧဝံသတိ) တေနာပိ၊ ထိုပညာရှိ ရဟန်းငယ်သည်လည်း။ ပါရာဇိကော၊ သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးစေအပ်သူသည်။ ဝါ၊ ပါရာဇိက ကျသူသည်။ အသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ န ဝတ္တဗ္ဗော၊ မပြောဆိုထိုက်။
(ကသ္မာ၊ နည်း) ဟိ (ယသ္မာ) = ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓပ္ပါ ဒေါ၊ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒ နဝမ ခဏကို။ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား ပွင့်ရာအခါကို။ [“ဘုရားပွင့် တော်မူခြင်းကို”ဟု မပေးနှင့်။] ဒုလ္လဘော၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ရအပ်၏။ ဝါ၊ ရနိုင် ခဲ၏။ တတော၊ ထိုဗုဒ္ဓုပ္ပါဒနဝမခဏထက်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ စ၊ ရှင့်အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပဒါ စ၊ အထက်တန်းဖြစ်သော ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ရဟန်း အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒုလ္လဘတရာ၊ သာ၍ ခဲယဉ်းသဖြင့် ရအပ်၏။ ဝါ၊ သာ၍ ရနိုင်ခဲ၏။ ( တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပါရာဇိကောသီတိ၊ ပါရာဇိကော အသိ ဟူ၍။ န ဝတ္တဗ္ဗော။ )
ပန၊ အနွယကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။ ( ကိံ )။
ဝိဝိတ္တံ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော။ ဩကာသံ၊ အရပ်ကို။ သမ္မဇ္ဇိတွာ၊ တံမြက်လှည်း၍။ ဒိဝါဝိဟာရံ၊ နေ့နေရာ၌။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ သီလာနိ သီလာနိသောဓေတွာ။ ။ ယံ ဝတ္ထုကံ (အကြင် သီလလျှင် အကြောင်းဝတ္ထုရှိသော ကုက္ကုန္နံ ဥပ္ပန္နံ၊ တံ (ထိုသီလကို) အမနသိကရိတွာ အဝသေသသီလာနိ သောဓေတွာ။ ၊ ကြွင်းသောသီလတို့ကို။ သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်၍။ ဒွတ္တိံသာကာရံ ဒွတ္တိံသာကာရံ။ ။ပါကဋဘာဝတော (ဒွတ္တိသာကာရ ကမ္မဋ္ဌာန်းက အခြားကမ္မဋ္ဌာန်းထက် ပေါ်လွင်ထင်ရှားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း) သုခဝလဉ္စနတာယ (လွယ်ကူသော သုံးစွဲ ရခြင်းရှိ-ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရှိသဖြင့် အသုံးပြု၍ လွယ်ကူခြင်းကြောင့်လည်းကောင်းဒွတ္တိ'သာကာရံ တာဝ မနသိကရောဟီတိ ဝုတ္တံ၊ အညသ္မိံ' ပန ကမ္မဋ္ဌာနေ ကတပရိစယေန တဒေဝ (ထို အလေ့အကျက် ရှိရာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုသာ) မနသိ ကာတဗ္ဗံ။ ၊ ဒွတ္တိံသာကာရ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ တာဝ မနသိ ကရောဟိ၊ နှလုံးသွင်းပါဦးလော။ ဣတိ၊ သို့ ( ဝတ္တဗ္ဗော= ၏။) [ ဤစကားကို ထောက်၍ ယခုကာလ၌ သုဒ္ဓဟု မဆုံးဖြတ်နိုင်သော အမှုသည် များကို တောကျောင်းဘုန်းတော်ကြီးထံ သွားနေရန် ညွှန်ပြလေ့ရှိကြသည်။ ]
တဿ၊ ထို ရဟန်း၏။ အဘေဒံ၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိသော။ [ အရောဂံ၊ ရောဂါ မရှိသော (မူကွဲ)။ ] သီလံ၊ သည်။ သစေ ( ဟောတိ )၊ အံ့။ ( ဧဝံသတိ။ ) ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံသည်။ ဃဋယတိ ဃဋယတိ။ ။ စိတ်ပျံ့လွင့်မှုကိုမပြဘဲ) စိတ္တေန သဒ္ဓိ အာလမ္ဗနဘာဝေန စိရကာလံ ဃဋတိ၊ ။အန္တ ရန္တ ရာ ခဏံ အဒတွာ (အကြားအကြား၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းပြတ်၍ ၊ စိတ်အစဉ်နှင့် ဆက်စပ်၏။ သင်္ခါရာ သင်္ခါရာ။ ပေ။ ဥပဋ္ဌဟန္တိ။ ။ ဝိပဿနာကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်သူကို ရည်ရွယ်၍ “သင်္ခါရာ ပါကဋာ ဥပဋ္ဌဟန္တ”ဟု ဆိုသည်၊ သမထကမ္မဋ္ဌာန်း အားထုတ်သူ ဖြစ်မှု ဆိုင်ရာ ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံများ ထင်ရှားလာပေလိမ့်မည်။ ၊ တို့သည်။ ပါကဋာ၊ ထင်ရှားကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥပဋ္ဌန္တိ၊ ထင်လာကုန်၏။ ဥပစာရပ္ပနာပ္ပတ္တံဝိယ၊ ဥပစာရဈာန် အပ္ပနာဈာန်သို့ ရောက်နေ သကဲ့သို့။ စိတ္တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ဧကဂ္ဂံ၊ တစ်ခုတည်းသော အာရုံရှိသည်။ ဝါ၊ တည်ကြည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒိဝသံ၊ နေ့အဖို့ကို။ အတိက္ကန္တမ္ပိ၊ ကုန်လွန် သွားသည်ကိုလည်း။ န ဇာနာတိ၊ မသိလိုက်ထိုရဟန်းသည်။ ဝါ၊ ကို။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဝါ၊ တည်ကြည်သည်။ ဒိဝသာတိက္ကမေ၊ နေ့ကိုလွန်ရာအခါ၌။ (ညချမ်းအခါ၌၊ ဟူလို။) ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှာ။ ဝါ၊ ဆည်းကပ်ရာအရပ်သို့။ အာဂတော၊ သည်။ ( သမာ နော၊ သော်။) ဧဝံ ဝတ္တဗ္ဗော၊ မေးမြန်းထိုက်၏။ (ကိံ)။
တေ၊ ၏။ စိတ္တပ္ပဝတ္တိ၊ စိတ်၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ ကီဒိသာ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ ရှုအပ်သနည်း။ ဝါ၊ ဘယ်လိုနေ သနည်း။ ဣတိ (ဝတ္တဗ္ဗော)။
စိတ္တပ္ပဝတ္တိယာ၊ စိတ်၏ဖြစ်ပုံကို။ အာရောစိတာယ၊ လျှောက်အပ်သော်။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆက်၍ ပြောဆိုထိုက်၏။ (ကိံ)။
ပဗ္ဗဇ္ဇာနာမ၊ ရှင်ရဟန်းအဖြစ်မည်သည်။ စိတ္တဝိသုဒ္ဓတ္ထာယ၊ စိတ်၏စင်ကြယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ (ဟောတိ။) အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) သမဏဓမ္မံ၊ ကို။ ကရောဟိ၊ ပြုပေတော့။ ဣတိ (ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။)
ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယဿ၊ ၏။ သီလံ၊ သည်။ ဘိန္နံ၊ ပျက်ပြီးသည်။ ဟောတိ။ တဿ၊ ၏။ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ သည်။ န ဃဋိယတိ န ဃဋယတိ။ ။သစေ ကတပါရာဇိကဝီတိက္ကမော ဘဝေယျတဿ အသတိပိ အဿရိတုကာမတာယ (ထို အမှုကို သတိမရလိုသော်လည်း) ဝိပ္ပဋိသာရ ဝတ္ထုဝသေန (ဝိပ္ပဋိသာရဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဝတ္ထု၏ အစွမ်းဖြင့်) ပုနပ္ပုနံ တံ ဥပဋ္ဌတီတိ (ထိုကြောင့်စိတ္တေကဂ္ဂတံ န ဝိန္ဒတေန ဝုတ္တံ - ကမ္မဋ္ဌာနံ န ဃဋတီတိ။ ၊ စိတ်အစဉ်နှင့် မဆက်စပ်။ ပတောဒါ ဘိတုန္နံဝိယ၊ နှင်တံဖြင့် ထိုးဆွအပ်သကဲ့သို့။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဝိကမ္ပတိ၊ တုန်လှုပ်၏။ ဝိပ္ပဋိသာရဂ္ဂိနာ၊ နောင်တ တစ်ဖန် ပူပန်ခြင်းမီးသည်။ ဍယှတိ၊ လောင်အပ်၏။ တတ္တပါသာဏေ၊ လောလောပူသော ကျောက်ဖျာ၌။ နိသိန္နောဝိယ၊ ထိုင်ရသူကဲ့သို့။ တခဏညေဝ၊ ထိုခဏ၌ပင်။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထရ၏။
သော၊ ထို ရဟန်းကို။ (ဥပဋ္ဌာနံ၊ သို့။) အာဂတော၊ သည်။ (သမာနော၊ သော်။) တေ၊ ၏။ စိတ္တပ္ပဝတ္တိ၊ သည်။ ကာ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော။
စ၊ ဆက်။ စိတ္တပ္ပဝတ္တိ ယာ၊ ကို။ အာရောစိတာယ၊ သော်။ လောကေ၊ ၌။ ပါပကမ္မံ၊ ကို။ ပကြုဗ္ဗတော၊ ပြုသူ၏။ ရဟောနာမ၊ ဆိတ်ကွယ်သောအရပ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟိ၊ မှန်။ သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံတို့၏ ရှေးဦးစွာ။ ပါပံ၊ ကို။ ကရောန္တော၊ သည်။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ [ ပစ္စတ္တေစေတံ ကရဏဝစန်အတ္တာ ဇာနာတီတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။] အထ၊ ထိုမှနောက်၌။ အဿ၊ ထို မကောင်းမှုပြုသူ၏။ အာရက္ခ ဒေဝတာ၊ ကိုယ်စောင့်နတ်သည်လည်းကောင်း။ ပရစိတ္တဝိဒူ၊ သူတစ်ပါးစိတ်ကို သိကုန်သော။ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အညာ၊ အခြားကုန် သော။ ဒေဝတာ စ၊ နတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဇာနန္တိ၊ န်၏။ [ ဋီကာ၌ “အညာ စ ဒေဝတာ”ဟုရှိ၏။] တွံ ယေဝ၊ သင်သည်သာ။ ဝါ၊ သင့်ကိုယ်တိုင်သာ။ ဒါနိ၊ ၌။ တဝ၊ ၏။ သောတ္ထိ၊ ချမ်းသာကြောင်းကို။ ပရိယေသာဟိ၊ ရှာမှီးပေတော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ပြောဆိုထိုက်၏။
စ၊ နိဂုံးကို ဆိုဦးအံ့။ (တချို့ စာ၌ မပါ။) စတုဗ္ဗိဓာ၊ သော။ ဝိနယကထာ (စ)၊ သည်လည်းကောင်း။
ဝိနယဓရဿ၊ ၏။ လက္ခဏာဒိကထာ စ၊ လက္ခဏာ အစရှိသည်ကို ဖွင့်ဆိုရာစကားသည်လည်းကောင်း။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။ [လက္ခဏာဒိ၌ အာဒိဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပုံနည်းကို ယူပါ။]