တေနသမယေနာတိ၊ သည်။
ပုရာဏစီဝရသိက္ခာပဒံ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်၌။
ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါတိ၊ ကား။
ပိတုပိတာ၊ အဘ၏ အဘသည်။
ဝါ၊ အဘိုးသည်။
ပိတာမဟော၊ ပိတာမဟမည်၏။
[ပိတုနောင် ပိတာအနက်၌ အာမဟပစ္စည်းသက်။]
ပိတာမဟဿ၊ အဘိုး၏။
ယုဂံ၊ အသက် အတိုင်းအရှည်သည်။
ပိတာမဟယုဂံ၊ ယုဂမည်၏။
အာယုပ္ပမာဏံ၊ အသက် အတိုင်းအရှည်ကို။
ယုဂန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏
စ၊ ဆက်။
ဧတံ၊ ဤပိတာ မဟယုဂဟူသော သဒ္ဒါသည်။
အဘိလာပမတ္တမေဝ၊ ပြောဆိုအပ်သောစကားမျှသာတည်း။
ဝါ၊ ပြောရိုးဆိုစဉ် စကားမျှသာတည်း။
[ထိုခေတ်ကပြောရိုး စကားမျှသာဖြစ်သည်၊ ဟူလို။]
အတ္ထတော ပန၊ အနက်အားဖြင့်ကား။
ပိတာမဟောယေဝ၊ အဘိုးသည်ပင်လျှင်။
ပိတာမဟယုဂံ၊ ဂမည်၏။
တတော၊ ထို အဘိုးမှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
သဗ္ဗေပိ၊ န်သော။
ပုဗ္ဗပုရိသာ၊ ရှေး၌ဖြစ်သောယောကျာ်းတို့ကို။
ပိတာမဟဂ္ဂဏေနေဝ၊ ပိတာမဟသဒ္ဒါဖြင့်ပင်လျှင်။
ဂဟိတာ၊ န်ပြီ။
ဧဝံ၊ သို့လျှင်။
ယာဝ၊ လောက်။
သတ္တမော၊ ၇ ဆက်တို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပုရိသော၊ သည်။
(အတ္ထိ)။
တာဝ၊ ထို ၇ ဆက်ယောကျာ်းတိုင်အောင်။
ယာ၊ အကြင် မိန်းမသည်။
အသမ္ဗဒ္ဓါ၊ မဆက်စပ်။
(ဆွေမျိုးမတော်စပ်၊ ဟူလို။)
သာ၊ ထိုမိန်းမကို။
ယာဝသတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ အသမ္ဗဒ္ဓါဟိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
ဧတံ၊ ဤယာဝသတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ အသမ္ဗဒ္ဓါဟူသော စကားသည်။
ဒေသနာမုခမေဝ၊ ဒေသနာ၏ အဦးမျှသာတည်း။အာယုပ္ပမာဏံ ယုဂန္တိ ဝုစ္စတိ။ ။ယုဂသဒ္ဒါသည် အခြားနေရာများ၌ လှည်းထမ်းပိုး အနက်, ကတယုဂ်စသော အနက်ကို ဟောသော်လည်း ဤနေရာ၌ အထင်ရုဠှီအားဖြင့် အာယုပ္ပမာဏ အနက်ဟောဟု သိစေလို၍ " အာယုပ္ပမာဏံ ယုဂ္ဂန္တိ ဝုစ္စတိ" ဟု (ရုဠီအဖြစ်ကိုပြသော ဝုစ္စတိသဒ္ဒါဖြင့် ) မိန့်သည်။
အဘိလာပမတ္တမေဝ။ ။"ပိတာမဟယုဂါ" ဟု ယုဂသဒ္ဒါထည့်၍ ဆိုခြင်းသည်ထိုခေတ်၌ ပြောရိုးဖြစ်သော စကားတည်း၊ အနက်အဓိပ္ပာယ် အသားကျမှာကား " အဘိုး" ဟူသော အနက်သာ ဖြစ်သည်၊ မှန်၏-ဆွေမျိုးဆက်စပ်ရာ၌ အသက်ပမာဏသည်လိုရင်းမဟုတ်, "အဘိုး" တော်စပ်ခြင်းသာ လိုရင်းဖြစ်သည်။
တတော၊ ပေ၊ ဂဟိတာ။ ။"ထိုအဘိုးမှ အထက်ဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ကို ပိတာမဟသဒ္ဒါဖြင့်ယူ " ဟူရာ၌ အကျိုးဖြစ်သော အဘိုး၏ အမည်ကို ထိုအဘိုးကိုဖြစ်စေတတ်သော "ဘေး" ၌ တင်စား၍ ဖလူပစာရအားဖြင့် ယူရခြင်းတည်း၊ ဘီ-ဘင်-ဘောင်-ဘောတို့ အပေါ်ဝယ် တင်စားရာ၌ကား ပရမ္မရဖလူပစာရတည်း။
အဘိလာပမတ္တမေဝ။ ။"ပိတာမဟယုဂါ" ဟု ယုဂသဒ္ဒါထည့်၍ ဆိုခြင်းသည်ထိုခေတ်၌ ပြောရိုးဖြစ်သော စကားတည်း၊ အနက်အဓိပ္ပာယ် အသားကျမှာကား " အဘိုး" ဟူသော အနက်သာ ဖြစ်သည်၊ မှန်၏-ဆွေမျိုးဆက်စပ်ရာ၌ အသက်ပမာဏသည်လိုရင်းမဟုတ်, "အဘိုး" တော်စပ်ခြင်းသာ လိုရင်းဖြစ်သည်။
တတော၊ ပေ၊ ဂဟိတာ။ ။"ထိုအဘိုးမှ အထက်ဖြစ်သော ယောကျာ်းတို့ကို ပိတာမဟသဒ္ဒါဖြင့်ယူ " ဟူရာ၌ အကျိုးဖြစ်သော အဘိုး၏ အမည်ကို ထိုအဘိုးကိုဖြစ်စေတတ်သော "ဘေး" ၌ တင်စား၍ ဖလူပစာရအားဖြင့် ယူရခြင်းတည်း၊ ဘီ-ဘင်-ဘောင်-ဘောတို့ အပေါ်ဝယ် တင်စားရာ၌ကား ပရမ္မရဖလူပစာရတည်း။
မာတိတောဝါ ပိတိတောဝါတိ ဝစနတော၊ ဟု ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။
ပိတာမဟယုဂမ္ပိ၊ အဘဘက် အဘိုး၏အသက်အပိုင်းအခြားကိုလည်းကောင်း။
ပိတာမဟိယုဂမ္ပိ၊ အဘဘက် အဘွား၏ အသက်အပိုင်းအခြားကိုလည်းကောင်း။
မာတာမဟယုဂမ္ပိ၊ အမိဘက်အဘိုး၏ အသက်အပိုင်းအခြားကိုလည်းကောင်း။
မာတာမဟိယုဂမ္ပိ၊ အမိဘက်အဘွား၏ အသက်အပိုင်းခြားကိုလည်းကောင်း။
တေသံ၊ ထိုအဘိုးအဘွားတို့၏။
ဘာတု။
ပေ။
ဒယောပိ၊ ညီအစ်ကို, အစ်မ, နှမ, တူ, သား, မြေး အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ဆွေမျိိုးတို့ကို။
ဣဓ၊ ဤပိတာမဟယုဂ ဟူသော ပုဒ်၌။
သင်္ဂဟိတာဧဝ၊ ကုန်သည်သာ။
ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
တတြ၊ ထိုဆွေမျိုးစပ်ရာ၌။
အယံ၊ ကား။
ဝိတ္ထာရနယော၊ တည်း။
ပိတု၊ ၏။
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဘိုးလည်းကောင်း။
တဿ၊ ထို အဘိုး၏
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးလည်းကောင်း။
တဿပိ၊ ထိုဘေး၏လည်း။
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘီလည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
သတ္တမာ၊ သော။
ယာဝယုဂါ၊ အသက် အပိုင်းအခြားတိုင်အောင်လည်းကောင်း။
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ပိတု၊ ၏။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဘွားလည်းကောင်း။
တဿ၊ ထိုအဘွား၏။
ပိတာစ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးထီးလည်းကောင်း။
မာတာစ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးမလည်းကောင်း။
ဘာတာစ၊ ညီ, အစ်ကိုလည်းကောင်း။
ဘဂိနိီစ၊ လည်းကောင်း။
ပုတ္တာစ၊ တို့လည်းကောင်း။
ဓိတရောစ၊ တို့လည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံပိ၊ သို့လည်း။
ဥဒ္ဓံစ၊ ၌လည်းကောင်း။
အဓောစ၊ ၌လည်းကောင်း။
သတ္တမာ၊ သော။
ယာဝယုဂါ၊ လည်းကောင်း။
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ပိတု၊ ၏။
ဘာတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘကြီး, ဘထွေးလည်းကောင်း။
ပိတု၊ ၏။
ဘဂိနိီ၊ လည်းကောင်း။
ပိတု၊ ၏။
ပုတ္တာ၊ တို့လည်းကောင်း။
ပိတု၊ ၏။
ဓီတရော၊ တို့လည်းကောင်း။
တေသံပိ၊ ထိုသားသမီးတို့၏လည်း။
ပုတ္တဓိီတုပရမ္ပရာ၊ တို့လည်းကောင်း။
ဣတိဧဝမ္ပိ, သတ္တမာ, ယာဝယုဂါ၊ လည်းကောင်း။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
မာတု၊ ၏။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဘွားလည်းကောင်း။
တဿာ၊ ထိုအဘွား၏။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးမလည်းကောင်း။
တဿာပိ၊ ထိုဘေးမ၏လည်း။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘီမလည်းကောင်း။
ဣတိဧဝံ, သတ္တမာ, ယာဝယုဂါ၊ လည်းကောင်း။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
မာတု၊ ၏။
ပိတာ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဘိုးလည်းကောင်း။
တဿ၊ ၏။
မာတာစ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးမလည်းကောင်း။
ပိတာစ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘေးထီးလည်းကောင်း။
ပေ။
မာတာ၊ လည်းကောင်း။
မာတု၊ ၏။
ဘာတာ၊ လည်းကောင်း။
ပေ။
ယာဝယုဂါ၊ လည်းကောင်း။
မာတုသမ္ဗန္ဓေန၊ အမိ၏စပ်ခြင်းအားဖြင့်။
နေဝသမ္ဗဒ္ဓါ၊ စပ်သူလည်းမဟုတ်။
ပိတုသမ္ဗန္ဓေန၊ အားဖြင့်။
န သမ္ဗဒ္ဓါ၊ မဟုတ်။
အယံ၊ ဤ ဘိက္ခုနိီသည်။
အညာတိကာနာမ၊ မည်၏။
[ဤဆွေမျိုးဆက်စပ်ပုံကို ပါတိမောက် ဘာသာဋီကာ၌ပြထားပြီ။]ဒေသနာ မုခမေဝ**။ ။"ပိတာမဟ" ဟူသော အမည်သည် အဘဘက်ကအဘိုး၏အမည်တည်း၊ ထိုသို့ ယောကျာ်းဘက်က အဘိုးကို နာမည်တပ်ခြင်းသည် အမိဘက်ကအဘိုး, ၂-ဖက်လုံးက အဘွားစသော မိန်းမများနှင့် ထိုသူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များလည်း ပါဝင်နိုင်အောင် ဒေသနာတော်ကို ပါးစပ်ပေါက် ဖွင့်ထားသလို ဖွင့်ထားခြင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ပိတာမဟအတွင်း၌ "အဖေ့ဘက်က အဘွား, အမိဘက်က အဘွား" စသော ဆွေမျိုးအားလုံး ၇-ဆက်အထိ ပါဝင်နိုင်ကြသည်-မှတ်ပါ။ [ဒေသနာမုခကိုပဓာနနည်းဟုလည်း ဆိုကြသည်။]
**သာရတ္ထ**။ ။သာရတ္ထဋီကာ၌ကား "မာတာစ+ပိတာစ ပိတရော" ဟုရှေးဦးစွာ ဝိရူပေကသေသ်ပြု၍ "ပိတူနံ+ပိတရော ပိတာမဟာ၊ အမိအဘတို့၏ အမိအဘဖြစ်ကြသော အဘိုးအဘွားတို့" [တေသံ ယေဝ+ယုဂေါ+အစုံတည်း၊ ပိတာမဟ ယုဂေါ-အဘိုးအဘွားတို့၏ အစုံ ၊ တသ္မာ ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ ၊ ပိတာမဟဒွန္ဒာတိဧဝမေတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။] ဤအလို "ပိတာမဟ " ကို "ဒေသနာမုခ" ဟု ဆိုဖွယ်မလိုတော့။
ဝိမတိ။ ။ဝိမတိ၌လည်း "တေ ဧဝ ယုဂဠဋ္ဌေန (အစုံဟူသော အနက်ကြောင့်)ယုဂေါ၊ တသ္မာ ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ ပိတာမဟာဝဋ္ဋာ (အဘိုးအဘွားအဆက်ဆက်တိုင်အောင်) ဣတိ ဧဝမေတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော" ဟု အဆိုသာကွဲ၏ ၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ အတူပင်တည်း၊ ထိုအဖွင့်များကို အဋ္ဌကထာမှ တစ်မျိုးဖွင့်ခြင်းဟု မှတ်ပါ၊ ဤသို့အဋ္ဌကထာမှ တစ်မျိုးအဖွင့်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း သောဏဒဏ္ဍသုတ်အဖွင့်၌ သာရတ္ထအတိုင်း ဖွင့်ပြီးလျှင် [သော အဋ္ဌကထာယံ ဝိသုံ န ဥဒ္ဓဋော" ဟူသော စကားဖြင့် သိနိုင်သည်။]
**သာရတ္ထ**။ ။သာရတ္ထဋီကာ၌ကား "မာတာစ+ပိတာစ ပိတရော" ဟုရှေးဦးစွာ ဝိရူပေကသေသ်ပြု၍ "ပိတူနံ+ပိတရော ပိတာမဟာ၊ အမိအဘတို့၏ အမိအဘဖြစ်ကြသော အဘိုးအဘွားတို့" [တေသံ ယေဝ+ယုဂေါ+အစုံတည်း၊ ပိတာမဟ ယုဂေါ-အဘိုးအဘွားတို့၏ အစုံ ၊ တသ္မာ ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ ၊ ပိတာမဟဒွန္ဒာတိဧဝမေတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။] ဤအလို "ပိတာမဟ " ကို "ဒေသနာမုခ" ဟု ဆိုဖွယ်မလိုတော့။
ဝိမတိ။ ။ဝိမတိ၌လည်း "တေ ဧဝ ယုဂဠဋ္ဌေန (အစုံဟူသော အနက်ကြောင့်)ယုဂေါ၊ တသ္မာ ယာဝ သတ္တမာ ပိတာမဟယုဂါ ပိတာမဟာဝဋ္ဋာ (အဘိုးအဘွားအဆက်ဆက်တိုင်အောင်) ဣတိ ဧဝမေတ္ထ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော" ဟု အဆိုသာကွဲ၏ ၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ အတူပင်တည်း၊ ထိုအဖွင့်များကို အဋ္ဌကထာမှ တစ်မျိုးဖွင့်ခြင်းဟု မှတ်ပါ၊ ဤသို့အဋ္ဌကထာမှ တစ်မျိုးအဖွင့်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း သောဏဒဏ္ဍသုတ်အဖွင့်၌ သာရတ္ထအတိုင်း ဖွင့်ပြီးလျှင် [သော အဋ္ဌကထာယံ ဝိသုံ န ဥဒ္ဓဋော" ဟူသော စကားဖြင့် သိနိုင်သည်။]
ဥဘတော သံဃေတိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနိသံဃေ၊ ၌။
ဉတ္တိစတုတ္ထေန၊ ဉတ္တိစတုတ္ထကံလည်းကောင်း။
ဘိက္ခုသံဃေ၊ ၌။
ဉတ္တိစတုတ္ထေန၊ လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဋ္ဌဝါစိကဝိနယကမ္မေန၊ ရှစ်ခွန်းသော စကားရှိသော ဝိနည်းကံဖြင့်။
ဥပသမ္ပန္နာ၊ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းမအဖြစ်သို့ ရောက်သော ဘိက္ခုနီတည်း။
[ထုံးစံဖြစ်၍ "ဥဘတောသံဃေ" ဟု ဆိုသည်။
ဧကတော ဘိက္ခုသံဃာ၌ ရဟန်းမိန်းမဖြစ်ကြသော သာကီဝင် မင်းသမီးငါးရာတို့ကို ခိုင်းရာ၌လည်း ဤသိက္ခာပုဒ်အတိုင်း ကျင့်ရမည်။]
**အန္တမသော**။ ။ပါဠိတော်၌ "သကိံနိဝတ္ထ သကိံပါရုတ" သင်္ကန်းကိုသာ ပြတော်မူ၏၊ ထိုသို့ ပြတော်မူခြင်းသည် နိဒဿန နည်းအားဖြင့် နိဝတ္ထ၊ ပါရုတကို မှတ်၍ပြခြင်းတည်း၊ တစ်ကြိမ်လောက် ပခုံးပေါ်၌တင်ခြင်း စသည်ကို ပြုပြီးလျှင်လည်း ပုရာဏစီဝရပင်တည်းဟု သိစေလို၍ "အန္တမသော" စသည်မိန့်သည်။
သကိံနိဝတ္ထမ္ပိသကိံ ပါရုတမ္ပိီတိ၊ ကား။
ရဇိတွာ၊ ဆိုပြီး၍။
ကပ္ပံ၊ ကပ္ပဗိန္ဒုကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဧကဝါရမ္ပိ၊ တစ်ကြိမ်မျှလည်း။
နိဝတ္ထံဝါ၊ ဝတ်အပ်သော သင်းပိုင်သည်လည်းကောင်း။
ပါရုတံဝါ၊ ယမ်းအပ်သော ဧကသီသော်လည်းကောင်း။
အန္တမသော၊ အားဖြင့်။
ပရိဘောဂသီသေန၊ သုံးစွဲခြင်းကို အဦးပြုသဖြင့်။
အံသေဝါ၊ ပခုံး၌သော်လည်းကောင်း။
မတ္ထကေ ဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
ကတွာ၊ ၍။
မဂ္ဂံ၊ ခရီးကို။
ဂတော၊ သည်။
ဟောတိ၊ အံ့။
ဥဿီသကံ၊ အထက်၌ ဦးခေါင်းရှိသည်ကို။
ဝါ၊ ခေါင်းအုံးကို။
ကတွာဝါ၊ ၍လည်း။
နိပန္နော၊ လျောင်းသည်။
ဟောတိ၊ အံ့။
ဧတမ္ပိ၊ ဤသင်္ကန်းသည်လည်း။
ပုရာဏစီဝရမေဝ၊ သည်သာ။
ပန၊ ဆက်။
ပစ္စတ္ထရဏဿ၊ အပေါ်လွှမ်းအခင်း၏။
ဟေဋ္ဌာ ကတွာ၊ အောက်၌ထား၍။
သစေ နိပဇ္ဇတိ။
(ဧဝံသတိဝါ)။
ဟတ္ထေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဥက္ခိပိတွာ၊ ၍။
အာကာသေ၊ လွင်ပြင်၌။
ဝိတာနံ၊ မျက်နှာကြက်ကို။
ကတွာ သီသေန, အဖုသန္တော၊ မထိဘဲ။
သစေ ဂစ္ဆတိ။
(ဧဝံသတိ ဝါ) အယံ၊ ဤအောက်က ထားခြင်း, မျက်နှာကြက်ပြုခြင်းသည်။
ပရိဘောဂေါ နာမ နဟောတီတိ ကုရုန္ဒိယံ ဝုတ္တံ။
ဓောတံ နိသဂ္ဂိယံတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဏတ္တာ၊ အပ်သော။
ဘိက္ခုနီ၊ သည်။
ဓောဝနတ္ထာယ၊ ငှာ။
(ရေးနွေး၌ပြုတ်ပြီးမှ ဖွပ်လျှော်ခြင်းငှာ)ဥဒ္ဓနံ၊ ဖိုခနောက်ကို။
သဇ္ဇေတိ၊ ပြင်အံ့။
ဒါရူနိ၊ တို့ကို။
သံဟရတိ၊ စုဆောင်းအံ့။
အဂ္ဂိံ ကရောတိ။
ဥဒကံ အာဟရတိ။
ယာဝ၊ လောက်။
နံ၊ ထိုသင်္ကန်းကို။
ဓောဝိတွာ၊ ၍။
ဥက္ခိပတိ။
ပေ။
ဥက္ခိတ္တမတ္တေ၊ မြှောက်အပ်ပြီးကာမျှ ဖြစ်လသော်။
နိသဂ္ဂိယံ ဟောတိ။
ဒုဒ္ဓေါတံ၊ မကောင်းသဖြင့် ဖွပ်လျှော်အပ်ပြီ။
ဝါ၊ မစင်ကြယ်သေး။
ဣတိ မညမာနာ ပုန သစေ သိဉ္စတိဝါ၊ အကယ်၍သော်လည်းရေလောင်းအံ့။
သစေ ဓောဝတိ ဝါ။
ယာဝ နိဋ္ဌာနံ န ဂစ္ဆာတိ။
တာဝ ပယောဂေ ပယောဂေ ဒုက္ကဋံ ။
ရဇနာကောဋနေသု၊ ဆိုးခြင်း, ထုရိုက်ခြင်းတို့၌။
ဧသနယော။
ဟိ၊ ချဲ့။
ရဇနဒေါဏိယံ၊ ဆိုးရေခွက်၌။
ရဇနံ၊ ဆိုးရည်ကို။
အာကိရိတွာယာဝ သကိံ စီဝရံ ရဇတိ။
တတော၊ ထိုအခါမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ယံ ကိဉ္စ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော ပယောဂကို။
ရဇနတ္ထာယ, ကရောတိ၊ ၏။
ပစ္ဆာဝါ,ပဋိရဇတိ၊ ထပ်၍ဆိုး၏။
သဗ္ဗတ္ထ၊ သော။
ပယောဂေ၊ ၌။
ပေ။
ဝေဒိ တဗ္ဗော။
အညာတိကာယ။
ပေ။
ဓောဝါပေတီတိ၊ ကား။
ဣမံ၊ ဤသင်္ကန်းကို။
ဓောဝ၊ ဖွပ်လော့။
ဣတိ၊ သို့။
နော စေပိ ဝဒတိ၊ အကယ်၍မူလည်း မပြောစေဦးတော့။
အထခေါ၊ သော်လည်း။
ဓောဝနတ္ထာယ၊ ငှာ။
ကာယဝိကာရံ၊ ကိုယ်၏ထူးခြားသော အမူအရာကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဤကာယဝိကာရံပုဒ်ကို သြရတောထပေတိပုဒ်တိုင်အောင် အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌စပ်။
ဟတ္ထေန ဝါ၊ မိမိလက်ဖြင့်မူလည်း။
ဟတ္ထေ၊ ရဟန်းမ၏ လက်၌။
ဒေတိ၊ အံ့။
ပါဒမူလေဝါ၊ ၌မူလည်း။
ထပေတိ၊ အံ့။
ဥပရိဝါ၊ ၌မူလည်း။
ခိပတိ၊ ပစ်ပေးအံ့။
သိက္ခမာနာ။
ပေ။
တိတ္ထိယာဒီနံ၊ သိက္ခမာန်, သာမဏေမ, သာမဏေ,ဥပါသကာ, တိတ္ထိ အစရှိသူတို့၏။
ဟတ္ထေ ဝါ၊ ၌မူလည်း။
ပေသေတိ၊ ပို့အံ့။
(ဘိက္ခုနီမထံ တစ်ဆင့်အပို့ခိုင်းအံ့။)
နဒီတိတ္ထေ၊ ၌။
ဓောဝန္တိယာ၊ ဖွပ်လျှော်နေသောရဟန်းမ၏။
ဥပစာရေဝါ၊ ဥပစာ၌မူလည်း။
ခိပတိ၊ ပစ်ပေးအံ့။
အန္တော ဒွါဒသဟတ္ထ၊ ၁၂ တောင်အတွင်းဖြစ်သော။
သြကာသေ၊ ၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ဓောဝါပိတံ၊ ဖွပ်စေအပ်သောသင်္ကန်းသည်။
ဓောဝါပိတံ ယေဝ၊ ဖွပ်စေအပ်သည် မည်သည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ၏။
["ဩကာသေ ဌတွာ ဓောဝါပိတံ ဓောဝါပိတံယေဝ ဟောတိ" ဟု သီဟိုဠ်မူအတိုင်းရှိမှ ဋီကာဖွင့်ပုံနှင့် ညီမည်။]
ပန၊ ဆက်။
ဥပစာရံ၊ ၁၂တောင်ဥပစာကို။
မုဉ္စိတွာ၊ ၍။
ဩရတော၊ ၌။
သစေ ထပေတိ၊ အံ့။
သာ၊ ထိုဘိက္ခုနီသည်။
ဓောဝိတွာ၊ ၍။
စေ အာနေတိ၊ အကယ်၍ဆောင်ယူလာအံ့။
(ဧဝံသတိ) အနာပတ္တိ။
သိက္ခမာနယဝါ၊ ၏ သော်လည်းကောင်း။
သာမဏေရိယာဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။
ဥပါသိကာယဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။
ဟတ္ထေ၊ ၌။
ဓောဝနတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဒေတိ။
သာ၊ ထိုသိက္ခာမာန်သည်။
(ဝါ၊ ထိုသာမဏေမသည်။
ဝါ၊ ထိုဥပါသိကာမသည်။)
ဥပသမ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ရဟန်းဖြစ်ပြီး၍။
ဝါ၊ ပြီးမှ။
စေ ဓောဝတိ။
(ဧဝံသတိ)။
အာပတ္တိယေဝ။
ဥပသကဿ၊ ၏။
ဟတ္ထေ၊ ၌။
ဒေတိ။
သော၊ သည်။
လိင်္ဂေ၊ ဣတ္ထိလိင်သည်။
ပရိဝတ္တေ၊ သော်။
ဘိက္ခုနီသု၊ တို့၌။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရှင်ဖြစ်ပြီး၍။
ဥပသမ္ပဇိတွာ၊ ရဟန်းဖြစ်ပြီး၍။
ဝါ၊ ပြီးမှ။
စေ ဓောဝတိ။
(ဧဝံ သတိ)။
အာပတ္တိယေဝ။
သာမဏေရဿဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုဿဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဟတ္ထေ၊ ၌။
ဒိန္နေပိ၊ ပေးအပ်သော သင်္ကန်း၌လည်း။
လိင်္ဂပရိဝတ္တနေ၊ လိင်ပြန်ခြင်းသည်။
(သတိ)။
ဧသေဝ နယော။
ဓောဝါပေတိ ရဇာပေတီတိ အာဒီသု၊ တို့၌။
ဧကေန၊ သော။
ဝတ္ထုနာ၊ ဝတ္ထုကြောင့်။
နိသဂ္ဂိယံ၊ နိသဂ္ဂိထိုက်သည်။
(ဟောတိ)။
ဒုတိယေန၊ သော။
(ဝတ္ထုနာ၊ ကြောင့်။)
ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ)။
တီဏိပိ၊ (ဓောဝန, ရဇန, အာကောဋန)သုံးမျိုးလုံးတို့ကိုလည်း။
ကာရာပေန္တဿ၊ ၏။
ဧကေန၊ တစ်ပါးသောဝတ္ထုကြောင့်။
နိသဂ္ဂိယံ (ဟောတိ)။
သေသေဟိ၊ ကြွင်းသော ဝတ္ထု ၂ မျိုးတို့ကြောင့်။
ဒွေဒုက္ကဋာနိ (ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။
ယသ္မာ, ဧတာနိ ဓောဝနာဒီနိ၊ တို့ကို။
ပဋိပါဋိယာဝါ၊ အစဉ်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(ဓောဝန, ရဇန, အာကောဋန အစဉ်အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။)
ဥပ္ပဋိပါဋိယာဝါ၊ အစဉ်မဟုတ်သောအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
(ဓောဝန, အာကောဋန, ရဇနဟု အစဉ်မဟုတ်ဘဲသော်လည်းကောင်း။)
ကာရေန္တဿ၊ ၏။
မောက္ခော၊ အာပတ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ။
တသ္မာ, ဧတ္ထ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
တီဏိ စတုက္ကာနိ၊ တို့ကို။
ဝုတ္တာနိ၊ ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။
ဣမံ စီဝရံ ရဇိတွာ ဓောဝိတွာ အာနေဟီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ အစဉ်မဟုတ်ဘဲ ပြောအပ်သော်။
သာ ဘိက္ခုနီ ပဌမံ ဓောဝိတွာ ပစ္ဆာ ရဇတိ။
နိသဂ္ဂိယေန၊ နိသဂ္ဂိပါစိတ်နှင့်တကွ။
ဒုက္ကဋမေဝ (ဟောတိ)။
ဧဝံ၊ တူ။
သဗ္ဗေသု၊ န်သော။
ဝိပရီတဝစနေသု၊ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သော စကားတို့၌။
(ထုရိုက်လော့ဖွပ်လော့ စသောစကားတို့၌) နယော၊ ကို။
နေတဗ္ဗော၊ ဆောင်ပြထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။
ဓောဝိတွာ၊ ၍။
အာနေဟိ၊ ဆောင်ယူခဲ့လော့။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တာ၊ ပြောဆိုအပ်သော ဘိက္ခုနီသည်။
သစေ ဓောဝတိ စေဝ။
သစေ ရဇတိစ။
(ဧဝံ၊ သတိ)။
ဓောဝါပနပစ္စယာဧဝ, အာပတ္တိ။
ရဇနေ၊ ကြောင့်။
အနာပတ္တိ။
ဧဝံ၊ လျှင်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ခိုင်းခြင်းတို့၌။
ဝုတ္တာဓိကကရဏေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်မှ အပိုအလွန်ကို ပြုခြင်း၌။
အဝုတ္တာ ဓောဝတီတိ ဣမိနာ လက္ခဏေန၊ ဖြင့်။
အနာပတ္တိ၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
[ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌လာသော "အဝုတ္တာဓောဝတိ" ဟူသော လက္ခဏာဖြင့် အနာပတ်ဖြစ်သည်၊ ဟူလို။
"အဝုတ္တာ၊ မပြောဆိုအပ် (မစေခိုင်းအပ်) ဘဲ။
ဘိက္ခုနီ၊ သည်။
ဓောဝတိ၊ အံ့"ဟု ပေး။]
ဣမသ္မိံစီဝရေ၊ ဤ သင်္ကန်းဟောင်း၌။
ယံ၊ အကြင်အမှုကို။
ကာတဗ္ဗံ။
တံသဗ္ဗံ၊ သည်။
တုယှံ၊ ၏။
ဘာရော၊ တည်း။
ဣတိ, ဝဒန္တော ပန၊ သည်ကား။
ဧကဝါစာယ၊ ကြောင့်။
သမ္ဗဟုလာ အာပတ္တိယော အာပဇ္ဇတိ။
ဣဝိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
အညာတိကာယ။
ပေ။
ဣမာနိပိ ပဒါနိ၊ တို့ကိုလည်း။
ဝုတ္တာနံယေဝ၊ န်သော။
တိဏ္ဏံ စတုက္ကာနံ၊ တို့၏။
ဝသေန ဝိတ္ထာရတော ဝေဒိတဗ္ဗာနိ။
ဧကတော ဥပသမ္ပန္နာယာတိ၊ ကား။
ဘိက္ခုနီနံ သန္တိကေ, ဥပသမ္ပန္နာယ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ဓောဝါပေန္တဿ၊ ဖွပ်စေသောရဟန်း၏။
ဒုက္ကဋံ။
ပန၊ ကား။
ဘိက္ခူနံသန္တိကေ ဥပသမ္ပန္နာယ(ဓောဝါပေန္တဿ) ယထာဝတ္ထုက မေဝ၊ အကြင်အကြင်ဝတ္ထုအတိုင်းသာတည်း။
ဘိက္ခူနံ သန္တိကေ, ဥပသမ္ပန္နာ၊ မြင့်မြတ်သောဘိက္ခူနီ အဖြစ်သို့ ရောက်သူတို့မည်သည်။
ပဉ္စသတာ၊ ငါးရာ အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။
သာကိယာနိယော၊ သာကီဝင်မင်းသမီးတို့တည်း။
ဧကတော ဥပသမ္ပန္နာ။ ။သတသဒ္ဒါ နပုလ္လိင်ဖြစ်သော်လည်း ဤ၌ "ပဉ္စသတာ" ဟု ဣတ္ထိလိင် ဗဟုဝုစ်ဖြင့် ပြသောကြောင့် "ပဉ္စ+သတာနိ ပရိမာဏံ ဧတာသံတိပဉ္စသတာ ဟု ပရိမာဏဗဟုဗ္ဗီဟိ ပြုရသည်၊ ဘိက္ခုနီသာသနာ မတည်ရသေးမီက မိထွေးတော်ဂေါတမီနှင့်အတူ ထွက်လာသော သာကီဝင်မင်းသမီး ငါးရာသည် ဘိက္ခုသံဃာ၌သာ ရဟန်းပြုကြရသော ဧကတောဥပသမ္မန္နာတို့တည်း၊ ထိုဘိက္ခုနီတို့ကို ခိုင်းရာ၌ကား ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ဝတ္ထုအတိုင်း ပါစိတ်အာပတ်ပင်-ဟူလို။
အဝုတ္တာ ဓောဝတီတိ၊ ကား။
ဥဒ္ဒေသာယ ဝါ၊ ပါဠိသင်ယူခြင်းအကျိုးငှာသော်လည်းကောင်း။
ဩဝါဒယဝါ၊ ဩဝါဒ ခံယူခြင်းအကျိုးငှာသော််လည်းကောင်း။
အာဂတာ၊ လာသောဘိက္ခုနီသည်။
ကိလိန္နံ၊ ညစ်နွမ်းနေသော။
စီဝရံဒိသွာ, ထပိတဋ္ဌာနတော၊ ထားအပ်ရာမှ။
ဂဟေတွာ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
အယျ၊ ဒေထ။
ဓောဝိဿာမိ။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၍။
အာဟရာပေတွာဝါ၊ ဆောင်ယူစေ၍သော်လည်းကောင်း။
ဓောဝတိစေဝ, ရဇတိစ, အာကောဋေတိစ။
အယံ၊ ဤဘိက္ခုနီသည်။
အဝုတ္တာ ဓောဝတိနာမ၊ တိမည်၏။
ဝါ၊ မခိုင်းဘဲ ဖွပ်ပေးသော ဘိက္ခုနီမည်၏။
ယာပိ၊ အကြင်ဘိက္ခုနီသည်လည်း။
ဣမံ စီဝရံဓောဝ။
ဣတိ၊ ပြော၍။
ဒဟရံဝါ၊ ရဟန်းငယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
သာမဏေရံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
အာဏာပေန္တဿ ဘိက္ခုနော (ဝစနံ) သုတွာ, အယျ၊ အာဟရထ။
အဟံ ဓောဝိဿာမိ။
ဣတိ၊ လျှောက်၍။
ဂဏှာတိ၊ ယူသွားအံ့။
[ဓောဝတိ၊ ဟု ရှိသည်ကား မကောင်း။
ဤ "ဂဏှာတိ" ကိုလည်း ဂဟေတွာ ဓောဝိတွာ ရဇိတွာ ဒေတိနှင့် ဆက်ပါ။]
တာဝကာလိကံ ဝါ၊ အခိုက်အတန့်မူလည်း။
ဂဟေတွာ။
ပေ။
အညံ ပရိက္ခာရန္တိ၊ ကား။
ဥပါဟန။
ပေ။
တဋ္ဋိကာဒိံ၊ ဖိနပ်ထည့်ရာအိတ်, သပိတ်အိတ်, ပခုံးလွယ်, ခါးပန်းကြိုး, ညောင်စောင်း, အင်းပျဥ်, ဘုံလျှို, သပေါ့ဖျာ အစရှိသော။
ယံကိဉ္စိ၊ ကို။
ဓောဝါပေတိ၊ ဖွပ်လျှော်စေအံ့။
ဝါ၊ ဆေးကြောအံ့။
အနာပတ္တိ။
ပေ။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ပုရာဏစီဝရသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ။