ဣဒါနိ၊ ၌။
အညမ္ပိ၊ မက္ကဋီဝတ္ထုမှ အခြားလည်းဖြစ်သော။
ယံ တံ ဝတ္ထု၊ အကြင် ဝဇ္ဇီပုတ္တကဝတ္ထုသည်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ပြီ။
တံ၊ ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
တေန ခေါ နေ သမယေနာတိအာဒိံ၊ ကို။
(သံဂီတိကာရော၊ သည်။)
အာဟ၊ ပြီ။
တတြာပိ၊ ထိုတေန ခေါပန သမယေန အစရှိသော စကားရပ်၌လည်း။
အယံ၊ ကား။
အနုတ္တာနပဒဝဏ္ဏနာ၊ တည်း။
ဝေသာလိကာတိ၊ ကား။
ဝေသာလိဝါသိနော၊ ဝေသာလီမြို့၌ နေကုန်သော။
[“ဝေသာလီ + နိဝါသော ဧတေသံတိ ဝေသာလိကာ”ဟု နိဝါသတဒိတ်ပြု။ ]
ဝဇ္ဇီပုတ္တကာတိ၊ ကား။
ဝဇ္ဇီရဋ္ဌေ
ဝဇိရဋ္ဌေ။ ပေ။ ပုတ္တာ။ ။ ဝဇ္ဇီဟူသောဌာနဖြင့် _ ဌာနီလူတို့ကို ( ဌာနူပစာရအားဖြင့်) တစ်နည်း-အဘေဒေါပစာရအားဖြင့် ယူစေလို၍ “ဝဇ္ဇီရဋ္ဌေ ဝေသာလိယံ ကုလာနံ” ဟုဖွင့်သည်တိုင်းအားဖြင့် ဝဇ္ဇီ, မြို့ အားဖြင့် ဝေသာလီ၌ နေကြသူများ-ဟူလို“ဝဇ္ဇီန ဝဇ္ဇီပုတ္တာ"ဟုပြု၊ သမာသန္တ ကပစ္စည်းသက်။
၊ ဝဇ္ဇီ တိုင်း၌။
ဝေသာလိယံ၊ ၌။
ကုလာနံ၊ အမျိုးတို့၏။
ပုတ္တာ၊ သားဖြစ်ကုန်သော။
(ဘိက္ခု၊ ၌စပ်။)
ကိရ၊ ချဲ့။
သာသနေ၊ ၌။
ယော ယော ဥပဒ္ဒဝေါ၊ အကြင်အကြင် ဘေးဥပါဒ်သည်။
ယော ယော အာဒီနဝေါ၊ အကြင်အကြင် အပြစ်သည်။
ယံ ယံ အဗ္ဗဒံ၊ အကြင်အကြင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်အမှုသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ပြီ။
တံ သဗ္ဗ၊ ထို အလုံးစုံသောအမှုသည်။
ဝဇ္ဇီပုတ္တကေ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းသူ တိုင်းသားတို့၏ သားတို့ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
(ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ပြီ။)
တထာဟိ၊ ထိုစကားမှန်၏။
ဒေဝဒတ္တောပိ၊ သည်လည်း။
ဝဇ္ဇီပုတ္တကေ၊ တို့ကို။
ပက္ခေ၊ အသင်းအပင်းတို့ကို။
လဘိတွာ၊ ၍။
သံဃံ၊ ကို။
ဘိန္ဒိ၊ ခွဲပြီ။
စ၊ သည်သာမကသေး။
ဝဇ္ဇီပုတ္တကာဧဝ၊ တို့သည်ပင်။
ဘဂဝတိ၊ သည်။
ဝဿသတ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော မြတ်စွာ ဘုရား၏ အနှစ်တစ်ရာရှိလသော်။
သတ္ထု၊ ၏။
သာသနံ၊ တော်ကို။
ဥဒ္ဓမ္မံ၊ ထွက်သွားသော ဓမ္မရှိသည်ကို။
ဝါ၊ တရား မဟုတ်သည်ကို။
ဥဗ္ဗိနယံ၊ ထွက်သွားသော ဝိနည်းရှိသည်ကို။
ဝါ၊ ဝိနည်း မဟုတ်သည်ကို။
ဒီပေသုံ၊ ပြီ။
တေသံ ယေဝ၊ ထို ဝဇ္ဇီပုတ္တက ရဟန်းတို့တွင်ပင်။
ဧကစ္စေ၊ န်သော။
ဣမေပိ၊ ဤ ရဟန်းတို့သည်လည်း။
ဧဝံ၊ သို့။
သိက္ခာပဒေ၊ ကို။
ပညတ္တေပိ၊ ပညတ်အပ်ပြီးပါသော်လည်း။
ယာဝဒတ္ထံ၊ အကြင်အကြင် အလိုအတိုင်း။
ဝါ၊ စားချင်တိုင်း။
ဘုဒ္ဓိသု၊ န်ပြီ။
ယာဝဒတ္တံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ အိပ်ချင်တိုင်း။
သုပိသု၊ န်ပြီ။
ယာဝဒတ္ထ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ ရေချိုးချင်တိုင်း။
နှာယိံသု၊ န်ပြီ။
ယာဝဒတ္ထ၊ တိုင်း။
ဘုဉ္ဇိတွာ၊ ၍။
ယာဝဒတ္တံ သုပိတွာ, ယာဝဒတ္ထ နှာယိတွာ။ အယောနိသော၊ မသင့်သော အကြောင်းအားဖြင့်။
မနသိကရိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။
သိဒ္ဓံ၊ ကို။
အပစ္စက္ခာယ၊ မပယ် စွန့်မူ၍။
ဒုဗ္ဗလျံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို ဖြည့်ကျင့်မှု၌ အားမရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။
အနာဝိကတွာ၊ ၍။
မေထုနံ ဓမ္မံ၊ ကို။
ပဋိသေဝိ’သု၊ န်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
ဉာတိဗျသနေနပီတိဧတ္ထ၊ ၌။
အသနံ
အသနံ။ ပေ။ ဧကတ္ထံ။ ။ “အသ(အသု)… ခေပေ”ဟု ဓာတ်ကျမ်းရှိသောကြောင့် “အသန်" စသော ၅ ပုဒ်ကို အနက်တူဟုဆိုသည်ဝိဇ္ဇံသနံ ဝိနာသောတို့သည် သဒ္ဒတ္ထ မတူသော်လည်း “ပစ်ပယ်ခြင်းနှင့် ပျက်ပြားခြင်း”အားဖြင့် အဓိပ္ပာယတ္ထတူကြသည်။
၊ အသနသဒ္ဒါလည်းကောင်း။
ဗျသနံ၊ လည်းကောင်း။
ဝိက္ခေပေါ၊ လည်းကောင်း။
ဝိဒ္ဓံသနံ၊ လည်းကောင်း။
ဝိနာသော၊ လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို။
ဧတံသဗ္ဗ၊ ဤ အလုံးစုံသော သဒ္ဒါသည်။
ဧကတ္ထံ၊ တူသော အနက်ရှိ၏။
ဉာတီနံ၊ ဆွေမျိုးတို့၏။
ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းတည်း။
ဉာတိဗျသနံ၊ ခြင်း။
တေန ဉာတိဗျသနေန၊ ထို ဆွေမျိုးတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည်။
ရာဇဒဏ္ဍ ဗျာဓိ မရဏ ဝိပ္ပဝါသ နိမိတ္တေန၊ မင်းဒဏ်, အနာရောဂါ, သေခြင်း, ကွေကွင်း၍ နေရခြင်းဟူသော အကြောင်းရှိသော။
ဉာတိဝိနာသေန၊ ဆွေမျိုးတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည်။
(ဖုဋ္ဌာ၊ ၌စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဒုတိယပဒေပိ၊ ဘောဂဗျသနေန ဟူသော ဒုတိယပုဒ်၌လည်း။
**ဧသ** (ဧသော)၊ ဤဆိုအပ်ပြီး အစီအရင်သည်။
ဧသနယော။ ။ “ဘောဂါနံ+ဗျသန်”ဟုပြု၍ “ဟိရညသုဝဏ္ဏဒါသိဒါသာဒိနံ ဥပဘောဂ ပရိဘောဂဝတ္ထုန် ရာဇဒဏ္ဍာဒိနာ ဝိနာသော"ဟု အဓိပ္ပာယ်တူမှတ်ပါ။
နယော၊ သိကြောင်းအစီအရင်တည်း။
ပန၊ ကား။
( တစ်နည်း) ပန၊ အထူးကား။
တတိယ ပဒေ၊ ၌။
အာရောဂျဝိနာသကော၊ အာရောဂျဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သော။
ရောဂေါဧဝ – ရောဂါသည်ပင်။
ရောဂဗျသနံ၊ နမည်၏။
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း)ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
သော၊ ထိုရောဂါသည်အာရောဂျုံ ရောဂါ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ဝါ၊ အာရောဂျဂုဏ်ကိုဗျသတိ ဝိဒ္ဓိပတိ ပစ်လွှတ်တတ်၏။
ဝိနာသေတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ထိုသို့၊ အာရောဂျဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ဗျသနံ၊ မည်၏။
ရောဂေါဝ၊ ရောဂါသည်ပင်။
ဗျသနံ၊ အာရောဂျဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်တည်း။
ရောဂဗျသန၊ အာရောဂျဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သောရောဂါ။
[ ဝိသေသန ပရနိ ပါတ။]
တေန ရောဂဗျသနေန၊ ထို အာရောဂျဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ရော ဂါသည်။
ဖုဋ္ဌာတိ၊ ကား။
အဓိပန္နာ၊ လွှမ်းမိုး၍ ရောက်အပ်ကုန်သည်။
အဘိ ဘူတာ၊ လွှမ်းမိုးအပ်ကုန်သည်။
သမန္နာဂတာ (သံ+အနု+အာ+ဂတာ)၊ လွန်စွာ အစဉ်ရောက်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ) ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
[ ဖုဋ္ဌာ၌ ဖုသဓာတ်၏ တွေ့ထိခြင်းဟူသော သဒ္ဒတ္ထကို “အဓိပန္န, အဘိဘူတ”ဟု အဓိပ္ပါယတ္ထ ဖွင့်သည်။]
န မယံ ဘန္တေ အာနန္ဒ ဗုဒ္ဓဂရဟိနောတိ၊ ကား။
ဘန္တေ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
မယံ၊ တို့သည်။
ဗုဒ္ဓံ
ဗုဒ္ဓံနဂရဟာမ။ ။ “အသဗ္ဗညုဗုဒ္ဓေါ - ဘုရားသည် အလုံးစုံကို မသိ” ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဘုရားကိုမကဲ့ရဲ့ပါကုန်[“အနိယျာနိကော ဓမ္မော, ဒုပ္ပဋိပန္နော သံဃော" စသည်ဖြင့် ဓမ္မ သံဃာကို မကဲ့ရဲ့ပုံကိုလည်း သိပါ။
၊ ကို။
န ဂရဟာမ၊ မကဲ့ရဲ့ပါကုန်။
ဗုဒ္ဓဿ၊ အား။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
န ဒေမ၊ မပေးပါကုန်။
န ဓမ္မဂရဟိနော၊ တရားကိုလည်း မကဲ့ရဲ့ ပါကုန်။
န သံဃဂရဟိနော၊ သံဃာကိုလည်း မကဲ့ရဲ့ပါကုန်။
အတ္တဂရဟိနော မယံတိ၊ ကား။
အတ္တာနမေဝ၊ မိမိကိုသာ။
မယံ၊ တို့သည်။
ဂရဟာမ၊ န်၏။
အတ္တနော၊ အား။
ဒေါသံ၊ ကို။
ဒေမ၊ န်၏။
အလက္ခိကာတိ၊ ကား။
နိဿိရိကာ၊ ကျက်သရေမရှိကုန်သည်။
[ လက္ခိ၊ သိရီ ပရိယာယ်။
(အထ လက္ခံ သိရိတ္ထိယံ) အဘိဓာန်၊ ၈၂။]
အပ္ပပုညာတိ၊ ကား။
ပရိတ္တပုညာ၊ နည်းသောဘုန်းရှိကုန်သည်။
(အမှ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။)
ဝိပဿကာ ကုသလာနံ ဓမ္မာနန္တိ၊ ကား။
အဋ္ဌတိံသာ ရမဏေသု
အဋ္ဌတ္တိသာ။ ပေ။ ဝိဘတ္တာ။ ။ ပါဠိယံ- အနာဂတတ္တာ (ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်မပါ သည့်အတွက်) အာလောကာကာသကသိဏဒွယံ ထပေတွာ အဝသေသာနိ ဂဟေတွာ ဝုတ္တံ (၃၀ ပါးဟု ဆိုအပ်၏)ဣမသ္မိံအာရမဏေ ဣဒံ ဟောတိ - (သင်္ဂြိုဟ် အာရမဏဘေဒအတိုင်း) ဤအာရုံကြောင့် ဥပစာရဈာန်နှင့် ဤမည်သော အပ္ပနာဈာန်ကုသိုလ် တရားများဖြစ်နိုင်ကြသည်ဟု ခွဲခြားဝေဖန်အပ်သော ကုသိုလ်များ။ (“ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ ဝိပဿကာ" ဟူရာ၌ ဝိပဿနာရှုဖို့ရန် အခြေခံမှာ သမ္မသိတဈာန်ဟူသော ဈာန်ကုသိုလ်များဖြစ်သောကြောင့် ဈာန်တရားတို့ကို အဋ္ဌကထာ ဖွင့်ပြသည်။]
၊ ၃၈ ပါးသော အာရုံတို့၌။
ဝိဘတ္တာ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်သော။
ကုသလာ ဓမ္မာ၊ အကြင် ( ဥပစာရဈာန် အပ္ပနာဈာန်ဟူသော) ကုသိုလ်တရား တို့သည်။
(သန္တိ)။
တေသံ၊ ထို ကုသိုလ် တရားတို့ကို။
ဝိပဿကာ၊ အထူးထူး အပြားပြား ရှုတတ်ကုန်သည်။
တတော တတော အာရမဏတော၊ ထိုထိုဈာန်၏ အာရုံမှ။
ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
တေဝ ဓမ္မေ၊ ထို ကုသိုလ်တရားတို့ကိုပင်။
ဝိပဿမာနာ၊ အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ ဟု အထူးထူး အပြားပြား ရှိုကုန်သည်။
(ဟုတွာ။ ဝိဟရေယျာမ၊ နေလိုပါကုန်၏။)
ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
ပုဗ္ဗရုတ္တာပရရတ္တန္တိ၊ ကား။
ရတ္တိယာ၊ ၏။
ပုဗ္ဗံ၊ ရှေ့အဖို့တည်း။
ပုဗ္ဗရတ္တံ၊ ညဉ့်၏ရှေ့အဖို့။
ရတ္တိယာ၊ ၏။
အပရံ၊ နောက်အဖို့တည်း။
အပရရတ္တံ၊ ဖို.။
ပဌမယာမဉ္စ၊ ပထမယံပတ်လုံးလည်းကောင်း။
ပစ္ဆိမယာမဉ္စ၊ လုံးလည်းကောင်း။
ဣတိ ဝုတ္တ ဟောတိ။
[ မဇ္ဈိမယံကိုကား ရဟန်းများ၏ အိပ်ချင်ဖြေရာ အခါဖြစ်၍ မယူဘဲထားသည်။]
ဗောဓိပက္ခိကာနန္တိ၊ ကား။
ဗောဓိဿ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်၏။
ပက္ခေ၊ အသင်းအပင်း၌။
ဝါ၊ ဘက်၌။
ဘဝါနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
အရဟတ္တ မဂ္ဂညာဏဿ
အရဟတ္။ ပေ။ ဥပကာရကာနံ။ ။ဗောဓိအရ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို ယူ၍, ထိုဉာဏ်အား ကျေးဇူးများသော သတိပဋ္ဌာန်စသော တရားများကို ထိုဉာဏ်၏ ဘက်သား “ ဗောဓိပက္ခိယ တရား”ဟုဆိုသည်၊ [ “ဗောဓိဿ + ပန္နော + တသ္မိံ + ဘဝါ”ဟု ပြု။]
၊ အား။
ဥပကာရကာနံ၊ ကျေးဇူးပြုတတ်ကုန်သော။
(ဓမ္မာနံ၊ သတိ ပဋ္ဌာန်စသော တရားတို့ကို။)
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘာဝနာနုယောဂန္တိ၊ ကား။
ဝဍ္ဎနာနုယောဂံ၊ တိုးပွားစေခြင်းကို အဖန်ဖန် အားထုတ်မှုကို။
ဝါ၊ တိုးပွားအောင် အဖန်ဖန် အားထုတ်မှုကို။
အနုယုတ္တာ ဝိဟရေယျာမာတိ၊ ကား။
ဂိဟိပလိဗောဓံ
ဂိဟိပလိဗောဓံ။ ။ ပရိဗုဒ္ဓတိ - (ကိစ္စလုပ်ငန်းကို) နှောင့်ယှက်တတ်၏၊ ဣတိ ပလိဗောဓော၊ ရကို လပြု၊ ဂိဟိန်+ပလိဗောဓော ဂိဟိပလိ ဗောဓော၊ အာဝါသဿ + ပလိဗောဓော အာဝါသပလိဗောဓော၊ ဣမေသံယေဝ ဒိန္နပလိဗောဓာန် ဥပစ္ဆေဒဿ သုဒုက္ကရဘာဝတော ဝုတ္တံ ကုလ, လာဘ, ဂဏ-စသော အခြားပလိဗောဓများကား ဤ ၂ပါးလောက် အဖြတ်မခက်သော ကြောင့် ဤ ၂ ပါးကို နာမည်တပ်၍ ဆိုသည်၊ ဥပလက္ခဏ-နိဒဿနနည်းဟု ကြံ။]
၊ လူတို့၏ အနှောင့်အယှက်ကို လည်းကောင်း။
အာဝါသပလိဗောဓဉ္စ၊ ကျောင်း၏ အနှောင့်အယှက်ကို လည်းကောင်း။
ပဟာယ၊ ၍။
ဝိဝိတ္တေသု၊ ဆိတ်ငြိမ်ကုန်သော။
သေနာသနေသု၊ ကျောင်း အိပ်ရာနေရာတို့၌။
ယုတ္တာ ပယုတ္တာ၊ အားထုတ်ကုန်, လွန်စွာအားထုတ်ကုန်သည်။
[ “သမ္မဒေဝယုတ္တာ၊ ကောင်းစွာသာလျှင် အားထုတ် ကုန်သည်”ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်သည်။]
အနညကိစ္စာ၊ ဘာဝနာ အားထုတ်မှုမှ တစ်ပါးသော ကိစ္စမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရေယျာမ၊ န်၏။
မာဝုသောတိ၊ ကား။
ထေရော၊ သည်။
ဧတေသံ၊ အဲဒီ ရဟန်းတို့၏။
အာသယံ၊ အဇ္ဈာသယကို။
ဝါ၊ အလိုကို။
[ အာသယန္တိ အဇ္ဈာသယံ။]
အဇာနန္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ)နေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
ဣမံ မဟာဂဇ္ဇိတံ၊ ဤ ကြီးစွာသော ကြုံးဝါးခြင်းကို။
သုတွာ၊ ၍။
ဣမေ၊ တို့သည်။
ဤဒိသာ၊ ဤကဲ့သို့ ရှုအပ်ကုန်သည်။
( ပြောသည့် အတိုင်း နေမည့်သူတို့သည်၊ ဟူလို။)
သစေ ဘဝိဿန္တိ၊ န်အံ့။
(ဧဝံသတိ)။
သာဓု၊ ကောင်း၏။
ဣတိ၊ သို့။
မညမာနော၊ မှတ်ထင်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဧဝမာဝုသောတိ၊ ဟူ၍။
သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ ဝန်ခံပြီ။
အဋ္ဌာနမေတံ အနဝကာသောတိ၊ ဟူသော။
ဧတံ ဥဘယမ္ပိ၊ ဤသဒ္ဒါ ၂ပါး သည်လည်း။
ကာရဏပ္ပဋိက္ခေပ၀စနံ၊ အကြောင်းကို ပယ်ခြင်းကို ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။
[ (တစ်နည်း) ဟိ (ကသ္မာ)၊ အဘယ့်ကြောင့်။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
ဌာနန္တိ စ၊ ဌာနဟူ၍ လည်းကောင်း။
အဝကာသောတိ စ၊ လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်သနည်း။ ]
ကာရဏံ
ကာရဏံ ဟိ ယသ္မာ။ ။ ဤဝါကျမျိုး၌ ဟိကို ဒဋီဇောတကဝိတ္ထာရဇောတကလည်း ကြံနိုင်၏၊ ပုစ္ဆာဝါကျသီးခြားထုတ်၍လည်း (နိဿယအတိုင်းဆရာတို့ ပေးကြ၏၊ “နိဗ္ဗာနံဟိ၊ ပေ၊ ရာဂဝိရာဂေါတိ ဝုစ္စတိ"ဝါကျတုန်းကလည်း ဤနည်းပေးခဲ့ပြီ။
၊ ကို။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထို အကြောင်း၌။
တဒါယတ္တ ဝုတ္တိဘာဝေန၊ ထိုအကြောင်းနှင့် စပ်သော ဖြစ်ခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဖလံ၊ အကျိုးသည်။
တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(အကျိုး၏တည်ရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်) ဌာနန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
စ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
တဒါယတ္တ ဝုတ္တိဘာဝေန
တဒါ ယတ္တ ဝုတ္တိဘာဝေန။ ။ ဟဿ- ထိုအကြောင်း၏၊ ဝါနှင့်အာယတ္တာ- စပ်သည် တည်းတဒါယတ္တာ-သည်၊ တဒါယတ္တာ- ဝုတ္တိ ယဿာတိ တဒါယတ္တဝုတ္တိ(ဖလ်)၊ တဒါယတ္တဝုတ္တိခေ + ဘာဝေါ တဒါယတ္တဝုတ္တိဘာဝေါ [ဤအဖွင့်ကိုကြည့်၍ “တိဋ္ဌတိ ဖလံ ဒတ္ထာတိ ဌာနီ လည်းကောင်း, “အာကသတိ ပတိဋ္ဌာတိ ဒတ္ထောက် အကာသော"ဟု လည်းကောင်း ဝိဂ္ဂဟပြု။
၊ ကြောင့်။
အဿ၊ ထိုအကျိုး၏။
တံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။
ဩကာသော၊ အခွင့်အလမ်းသည်။
ဝါ၊ တည်ရာသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(အကျိုး၏ အခွင့်အလမ်း၏ အဖြစ်ကြောင့်) အဝကာသောတိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဌာန အဝကာသ ကို။
ပဋိက္ခိပန္နော၊ မူလိုသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
အဋ္ဌာနမေတံ အာနန္ဒ အနဝကာသောတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မူပြီ။
ဧတံ ဌာနံဝါ၊ ဤ အကြောင်းသည်လည်းကောင်း။
(ဧသော) ဩကာသောဝါ၊ ဤအခွင့်အလမ်းသည်လည်းကောင်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ယံ တထာဂတောတိ၊ ကား။
ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
တထာဂတော၊ သည်။
ဝဇ္ဇီနံဝါ၊ ဝဇ္ဇီ တိုင်းသူတိုင်းသားတို့၏ လည်းကောင်း။
ဝဇ္ဇီပုတ္တကာနံ ဝါ၊ ဝဇ္ဇီ တိုင်းသူတိုင်းသားတို့၏ သားတို့၏ လည်းကောင်း။
ကာရဏာ၊ ကြောင့်။
ပညတ္တံ၊ မူအပ်ပြီးသော။
ပါရာဇိကံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
သမူဟနေယျ၊ ပယ်နုတ်ရာ၏။
တံ ကာရဏံ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဟိ၊ ထင်ရှားအောင် ပြဦးအံ့။
[အဋ္ဌာန ဖြစ်ပုံကို ထင်ရှားအောင် ပြဦးအံ့၊ ဟူလို။
ဤနေရာ၌ လဒ္ဓဒေါသ မသင့်။]
ဘဂဝါ၊ သည်။
လဘေယျာမ ဥပသမ္ပန္တိ၊ ဟူ၍။
ယာစန္တာနံ၊ ခွင့်တောင်းကုန်သော။
ဧတေသံ၊ ဤ ရဟန်းတို့အား။
ဥပသမ္ပဒံ၊ အထက်တန်းဖြစ်သော ပြည့်စုံခြင်းကို။
ဝါ၊ ရဟန်းပြုခွင့်ကို။
ယဒိ ဒဒေယျ၊ အကယ်၍ ပေးတော်မူအံ့။
ဧဝံသန္တေ၊ ဤသို့ဖြစ်လသော်။
ဝါ၊ ဤသို့ပေးလသော်။
ပါရာဇိကော ဟောတိ အသံဝါသောတိ၊ ဟူ၍။
ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော် မူအပ်ပြီးသော သိက္ခာပုဒ်ကို။
သမူဟနေယျ၊ ပယ်နုတ်ရာ၏။
ဝါ၊ ပတ်နုတ်ရာ ရောက်၏။
ပန၊ စင်စစ်ကား။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧတံ၊ ဤ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီးသော သိက္ခာပုဒ်ကို။
န သမူဟနတိ၊ မမူ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အဋ္ဌာနမေတန္တိ အာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ မူပြီ။
သော အာဂတော န ဥပသမ္ပာဒေတဗ္ဗောတိ (ဧတ္ထ၊ ၌။ ၇တ္တံ= လျှို့ဝှက် အပ်သော အနက်ကို။ ဟိ ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ=အံ့။) ဧဝံ= သို့။
ဝါ၊ ဤသိက္ခာမချဘဲ မေထုန်မှီဝဲပြီး၍။
အာဂတော၊ ပြန်လာသူသည်။
ဥပသမ္ပဒံ၊ မြင့်မြတ်သော ပြည့်စုံခြင်းကို။
ဝါ၊ ရဟန်းပြုခွင့်ကို။
ယဒိ လဘေယျ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ။)
သာသနေ
သာသနေ အဂါရဝေါ။ ။ သိက္ခာမချဘဲ ဘိက္ခုအဖြစ်ဖြင့် မေထုန်မှီဝဲ၍ ပါရာဇိကကျသူကို နောက်ထပ် ရဟန်းပြုခွင့်ပေးလျှင် (နောက်နောင်လည်း ထိုအတိုင်းမှီဝဲကာ) သာသနာ၌ မလေးစားသူ ဖြစ်စရာရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုသူကို ရဟန်,ပြုခွင့်ပေးတော်မမူ၊ သာမဏေ အဖြစ်၌သာ နေခွင့် ပေးတော်မူသည်။
၊ ၌။
အဂါရဝေါ၊ လေးစားခြင်း မရှိသည်။
ဘဝေယျ၊ ၏။
ပန၊ အနွယကား။
သာမဏေရဘူမိယံ၊ သာမဏေဖြစ်ရာ အခိုက်အတန့်၌။
ဌိတေ၊ တည်သည်။
(သမာနော၊ သော်။
သာသနေ၊ ၌)
သဂါရဝေါ၊ လေးစားခြင်းရှိသည်လည်း။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
အတ္တတ္ထဉ္စ၊ မိမိအစီးအပွားကိုလည်း။
ကရိဿတိ၊ တ္တံ။
ဣတိ၊ သို့။
ဉတွာ၊ မူ၍။
အနုကမ္ပမာနော၊ သနားစောင့်ရှောက် ချီးမြှောက် တော်မူလိုသည််
(ဟုတွာ၊ ၍။
ဘဂဝါ၊ သည်)
သော အာဂတော န ဥပသမ္ပါဒေတဗ္ဗောတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မူပြီ။
သော အာဂတော ဥပသမ္ပါဒေတဗ္ဗောတိ၊ ကား။
ဧဝံ
** ဧဝံ အာဂတော။ ပေ။ အာဟ**။ ။ သိက္ခာချ၍ ရဟန်းဘဝကို စွန့်ပြီးမှ မေထုန်မှီဝဲသူကား “ယောပန ဘိက္ခု"အရ ဘိက္ခုမဟုတ်တော့၊ ထိုသူကား သာသနာတော်ကို လေးစား၍ သိက္ခာချသူ ဖြစ်သောကြောင့် နောင်အခါလည်း သာသနာတော်ကို လေးစားလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ရဟန်းပြုခွင့် ပေးတော်မူသည်။
၊ သို့။
ဝါ၊ ဤသိက္ခာချ၍ ပြီးမှ မေထုန်မှီဝဲပြီး၍။
အာဂတော၊ သည်။
ဘိက္ခုဘာဝေ၊ ၌။
ဌတွာ၊ ၍။
အဝိပန္နသီလတာယ၊ မပျက်သော သီလ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သာသနေ၊ ၌။
သဂါရဝေါ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဥပနိဿယေ၊ မဂ်ဖိုလ်ရခြင်း၏ အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိလသော်။
ဝါ၊ ပါလာခဲ့သော်။
နစိရဿဝ၊ မကြာမြင့်မီပင်။
ဥတ္တမတ္တံ
ဥတ္တမတ္တံ။ ။ ဋီကာတို့၌“ဥတ္တမတ္တတိ- အရဟတ္တံ၊ နိဗ္ဗာနမေဝါ”ဟု ရှိကြ၏။ နိဗ္ဗာန်သည် “ဥတ္တမဘာဝ-မြတ်သူ၏ဖြစ်ကြောင်း” မဟုတ်သောကြောင့်ဥတ္တမတ္တံ”ဟုဘာဝပစ္စည်းဖြင့် မရှိသင့်၊ ဥတ္တမော+အတ္ထော ဥတ္တမတော”ဟုပြု၍ “ဥတ္တမတ္ထ” ဟုသာ ဋီကာတို့၌ `မူရင်း ပြန်လိမ့်မည်။
၊ မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးသို့။
ဝါ၊ မြတ်သော နိဗ္ဗာန် အကျိုးသို့။
ပါပုဏိဿတိ၊ တ္တံ။
ဣတိ၊ သို့။
ဥတွာ၊ ၍။
ဥပသမ္ပာဒေတဗ္ဗောတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မူပြီ။
ဧဝံ၊ လျှင်။
မေထုနံဓမ္မံ၊ ကို။
ပဋိသေဝိတွာ၊ ပြီး၍။
အာဂတေသု၊ တို့တွင်။
အနုပသမ္ပာဒေတဗ္ဗဉ္စ၊ ရဟန်း မဖြစ်စေထိုက်သူကို လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ရဟန်းပြု၍ မပေးထိုက်သူကိုလည်းကောင်း။
ဥပသမ္ပာဒေတဗ္ဗဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဒဿေတွာ၊ ၍။
တီဏိပိ၊ န်သော။
ဝတ္ထူနိ၊ တို့ကို။
[သုဒိန္န, မက္ကဋီ, ဝဇ္ဇီပုတ္တကဝတ္ထုတို့ကို။]
သမောဓာနေတွာ၊ ၍။
ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသည်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
ပညပေတုကာမော၊ သည်။
(ဟုတွာ)။
ဧဝဉ္စ ပန။ ပေ။ ဥဒ္ဒိသေယျာထာတိ၊ ဟူ၍။
ဝတွာ၊ ၍။
ယော ပန ဘိက္ခု။ ပေ။ အသံဝါသောတိ၊ ဟူ၍။
ပရိပုဏ္ဏံ၊ သော။
သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
ပညာပေသိ၊ မူပြီ။
ဝဇ္ဇိပုတ္တကဝတ္ထုဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။