Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

Desanānumodanakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ဧဝံ ဝုတ္တေ ဝေရဉ္ဇော ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ လောကာမုကမ္ပကေန၊ သတ္တ လောကကို သနားစောင့်ရှောက်တော်မူတတ်သော။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ကို။ အနုကမ္ပမာနေန၊ သနားစောင့်ရှောက်တော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ) ဝိနိဂူဟိတဗ္ဗေပိ၊ အထူးသဖြင့် လျှို့ဝှက်ထိုက်သည်လည်းဖြစ်သော။ အတ္တနော၊ ၏။ အရိယာယ၊ သော။ ဇာတိယာ၊ အားဖြင့်။ ဇေဋ္ဌသေဋ္ဌဘာဝေ၊ အဖြစ်ကို။ ဝိဇ္ဇတ္တယပကာသိကာယ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးအပေါင်းကို ထင်ရှားပြတတ်သော။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ တရားဒေသနာတော်ဖြင့်။ ဝုတ္တေ၊ မိန့်တော်မူအပ်သော်။ (အဝေါစ၌ စပ်။ ဤအထိ ဧဝံဝုတ္တေ၏ အဖွင့်။) ပီတိဝိပ္ဖါရ ပရိပုဏ္ဏ ဂတ္တစိတ္တော၊ ပီတိ၏ ပျံ့နှံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်သော ကိုယ်စိတ်ရှိသော။ [ပီတိယာ ဝိပ္ဖါရော၊ ပျံ့နှံ့ခြင်း။] ဝေရဉ္ဇော, ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။ ယဂဝတော၊ ၏။ အရိယာယ ဇာတိယာ, တံ ဇေဋ္ဌဘာဝံ၊ ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိရ၍။ အဟံ၊ သည်။ သဗ္ဗလောကဇေဋ္ဌသေဋ္ဌ့၊ အလုံးစုံသော သတွာအပေါင်းထက် အကြီးဆုံး အမြတ်ဆုံး ဖြစ်တော်မူသော။ သဗ္ဗ ဂုဏ သမန္နာဂတံ၊ အလုံးစုံသော ဂုဏ်တို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။ သဗ္ဗညုံ၊ အလုံးစုံကို သိတော်မူသော။ ဤ ဒိသံနာမ ဤ ဒိသံနာမ။ ။ ဤ နာမသဒ္ဒါသည် သမ္ဘာဝနာ အနက်ဟောတည်း၊ "ဤကဲ့သို့ ရှုအပ်သည် မည်သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူး ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ကို" ဟူလို၊ အဝစံနှင့် တွဲ၍ မိမိကိုကဲ့ရဲ့သော ဂရဟာအနက်ဟု ကြံကြသေး၏၊ ထိုဂရဟာအနက်ဟော နာမသဒ္ဒါရှိရာ၌ကား "သမာပဇ္ဇိဿသိနာမ" စသည်ဖြင့် အနာဂတ် ကြိယာနှင့် တွဲလေ့ရှိသောကြောင့် "အဝစံ"ဟူသော အတိတ်ကြိယာနှင့် မတွဲသင့်။ ၊ ဤသို့ ရှုအပ်သည်မည်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အညေသံ၊ အခြာသူတို့ကို။ (အဘိဝါဒန၌ စပ်။) အဘိဝါဒနာဒိကမ္မံ၊ ရှိခိုးခြင်းအစရှိသော အမှုကို။ န ကရောတိ၊ မပြုတတ်။ ဣတိ၊ သို့။ အဝစံ၊ ပြောမိပြီ။
ရေ၊ အချင်းတို့။ အညာဏံ ဓီရတ္ထု အညာဏံ။ ။ အညာဏဿာတိ အတ္ထော၊ ဓီသဒ္ဒဿယောဂတော ဟိ သာမိ အတ္ထေ ဥပယောဂဝစနံ၊ သက္ကတ၌ "ဓိက်"ဟု ရှိ၏၊ ပါဠိ၌(က်)ပျောက်၍ ကပ်ဖို့ သရရှိလျှင် (ရ်)လာ၊ ဓိရတ္ထုဟု ဖြစ်၏၊ သရမရှိလျှင် ဒီဃပြု၍ "ဓီတံ ဇမ္မိ ဇရေ အတ္ထု" စသည်ဖြစ်၏။ ၊ မသိခြင်း၏။ ဓီ၊ စက်ဆုပ်ဖွယ်သည်။ အတ္ထုဝတ၊ ဖြစ်လေစွတကား။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ ဂရေတွာ၊ ကဲ့ရဲ့၍။ အယံ၊ ဤအရှင်ဂေါတမသည်။ ဒါနိ၊ ၌။ လောကေ၊ သတ္တလောက၌။ အရိယာယ, ဇာတိယာ၊ ဖြင့်။ ပုရေဇာတဋ္ဌေန၊ ရှေးဉီးစွာ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။ ဇေဋ္ဌော၊ အကြီးဆုံးတည်း။ သဗ္ဗဂုဏေဟိ၊ အလုံးစုံသော ဂုဏ်တို့ဖြင့်။ အပ္ပဋိသမဋ္ဌေန၊ အတုမရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။ သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ နဋ္ဌံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။ ဂန္တွာ၊ ရောက်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဇေဋ္ဌော ဘဝံဂေါတမော, သေဋ္ဌောဘဝံဂေါတမောတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။
စ ပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဉီးအံ့။ ဧဝံ ဝတွာ၊ လျှောက်ပြီး၍။ ပုန, ဘဂဝတော၊ ၏။ တံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။ အဗ္ဘနုမောဒမာနော၊ လွန်စွာဝမ်းမြောက်သည်။ (တတွာ)။ အဘိက္ကန္တံ။ ပေ။ မာတိအာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ လျှောက်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထို အဘိက္ကန္တံဘောဂေါတမအစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ အယံ အဘိက္ကန္တသဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ခယသုန္ဒရာဘိရူပမောဒနေသု၊ ခယအနက်, သုန္ဒရအနက်, အဘိရူပအနက်, အဗ္ဘနုမောဒနအနက် တို့၌။ ဒိဿတိ၊ ၏။ ဝါ၊ အပ်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ရတ္တိ၊ ညဉ့်သည်။ အဘိက္ကန္တာ အဘိက္ကန္တာ ဘန္တေ။ ။ အဘိက္ကန္တာ ဝိဂတာတိအတ္ထောတိ အာဟ- ခယေ ဒိဿတီတိ၊ အဘိပုဗ္ဗ, ကမုဓာတ်, ဂတိ အနက်ဟော၊ ဤအဖွင့်အတိုင်း "ကုန်လွန်ပါပြီ"ဟု ပေးကြ၏။[စိရံ+နိသိန္နဿ အဿာတိ စိရနိသိန္နော။] ၊ ကုန်လွန်ပါပြီ။
ပဌမောယာမော၊ သည်။ နိက္ခန္တော၊ ထွက်သွားပါပြီ။ ဘိက္ခုသံဃော၊ သည်။ စိရနိသိန္နော၊ ထိုင်နေသော ရဟန်းသံဃာ၏ ကြာမြင့်သောကာလ ရှိပါပြီ။ [စူဠဝါ၊ ပါတိမောက္ခထပနက္ခန္ဓက။] ဣတိအာဒီသု၊ ရပ်တို့၌။ ခယေ၊ ကုန်ခြင်းအနက်၌။ ဒိဿတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ စတုန္နံ၊ ၄ ယောက်ကုန်သော။ ဣမေသံပုဂ္ဂလာနံ၊ ထို့ထက်။ အဘိက္ကန္တတရောစ အဘိက္ကန္တတရောစ။ ။ အတိဝိယ+ကန္တ တရော, မနောရမ္မော (စိတ်၏ မွေ့လျော်ရာ၊) တာဒိသောစ သုန္ဒရော ဘဒ္ဒကောနာမ ဟောတီတိ အာဟ- သုန္ဒရေဒိဿတီတိ၊ အဘိပုဗ္ဗ ကမုဓာတ်, ဣစ္ဆာ (လိုချင်နှစ်သက်ခြင်း) အနက်ဟော။ ၊ သာလွန်နှစ်သက်အပ်သည်လည်းကောင်း။ (သဒ္ဒတ္ထ)။ ဝါ၊ အလွန်ကောင်းသည်လည်းကောင်း။ (အဓိပ္ပာယတ္ထ)။ ပဏီတတရောစ၊ သာလွန်မွန်မြတ်သည် လည်းကောင်း။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဣတိ အာဒီသု သုန္ဒရေ၊ အကောင်းဟူသော အနက်၌။ (ဒိဿတိ။) [စတုက္ကင်္ဂုတ္တရ, အသုရဝဂ်။]
ဣဒ္ဓိယာ၊ နတ်တို့၏ တန်ခိုးဖြင့်လည်းကောင်း။ ယသသာ၊ နတ်တို့၏ အခြွေအရံဖြင့်လည်းကောင်း။ ဇလံ၊ တောက်ပလျက်။
အဘိက္ကန္တေန၊ အလွန်နှစ်သက်အပ်သော ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏေန၊ ကိုယ်အဆင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါဖြင့်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗာ၊ န်သော။ ဒိသာ၊ အရပ်မျက်နှာတို့ကို။ ဩဘာသယံ၊ ထွန်းလင်းစေလျက်။ မေ၊ ၏။ ပါဒါနိ၊ တို့ကို။ ဝန္နတိ၊ ရှိခိုးလာသူကား။ ကော၊ အဘယ်သူနည်း။
ဣတိ အာဒီသု, အဘိရူပေ ကောမေ။ ပေ။ အဘိရူပေ။ ။ ဤ ဂါထာသည် သတ္ထာ ဒေဝမနုဿာနံ ဂုဏ်တော်၌ လည်းပါခဲ့ပြီ၊ "အဘိက္ကန္တေနာတိ အတိဝိယ+ကန္တေန ကမနီယေန" ဟု ဖွင့်၏၊ ကမုဓာတ် ဣစ္ဆာအနက်ပင်၊ သို့သော် အရကောက်ရာ၌ သုန္စရအနက်ကို မကောက်ဘဲ "အဘိရူပ"အနက်ကို အရကောက်ရ၏၊ အဘိရူပကိုလည်း "ဥဋ္ဌာရရူပ (အထက်တန်းကျသောရုပ်) သမ္ပန္နရူပ (ပြည့်စုံသောရုပ်)"ဟုဖွင့်၏၊ ထိုသို့ အဘိရူပ (လွန်ကဲသော မြင့်မြတ်သော ပြည့်စုံသော ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်)ကို အရကောက်ရသောကြောင့်လည်းကောင်း, ဝဏ္ဏေန "ဆဝိဝဏ္ဏေန, သရီရနိဘာယ" ဟု ဖွင့်သောကြောင့်လည်းကောင်း, အဘိက္ကန္တေန နှင့် ဝဏ္ဏေနကို ဝိသေသန ဝိသေယျ မလုပ်ဘဲ ခွဲ၍ အနက်ပေးလိုက်သည်။ ၊ အလွန်လှပသော ရုပ်ပုံသဏ္ဍာန်ဟူသော အနက်၌။ (ဒိဿတိ။) [ပုရိသဝိမာန ဝတ္ထု။]
အဘိက္ကန္တံ ဘန္တေတိ အာဒီသု, အဗ္ဘနုမောဒနေ၊ လွန်စွာဝမ်းမြောက်ခြင်းအနက်၌။ (ဒိဿတိ။) [သီလက္ခန်, သာမညဖလသုတ်။]
ဣဓာပိ၊ ဤအဘိက္ကန္တံ ဘော ဂေါတမဟူသော ပါဌ်၌လည်း။ အဗ္ဘနုမောဒနေယေဝ၊ ၌သာ။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။ ယသ္မာ, အဗ္ဘနုမောဒနေ၊ ၌။ ဟောတိ။ တသ္မာ, ဘောဂေါတမ၊ အရှင်ဂေါတမ။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းလေစွ, ကောင်းပါလေစွ။ ဣတိ။ ပေ။ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
စ၊ ဆက်။ ဘယေ ဘယေကောဓေ။ ။ "စောရော စောရော- သူခိုး သူခိုး ၊ သပ္ပေါ သပ္ပေါ- မြွေ မြွေ"ဟု အော်ရာဝယ် ကြောက်လန့်ခြင်းကြောင့် ပြုအပ်သော အာမေဍိတ်တည်း ၊ "ဝိဇ္ဈ ဝိဇ္ဈ- ထိုးဟ ၊ ထိုးဟ ၊ ပဟရ, ပဟရ- ပုတ်ခတ်ဟ, ပုတ်ခတ်ဟ" ဟု အော်ရာဝယ် စိတ်ဆိုးခြင်းကြောင့် ပြုအပ်သော အာမေဍိတ်တည်း။ ၊ ကြောက်ခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြောက်ရာ အခါ၌လည်းကောင်း။ ကောဓေ၊ အမျက်ထွက်ခြင်း၌ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အခါ၌ လည်းကောင်း။ ပသံသာယံ ပဿသာယံ, တုရိတေ။ ။ "သာဓု သာဓု"ကား ချီးမွမ်းရာ၌ အာမေဍိတ်တည်း ၊ ဂစ္ဆ ဂစ္ဆ- သွားသွား ၊ လုနာဟိ- ရိတ် ရိတ်" ဟူသော စကားသည် အဆောတလျင် ပြောရာ၌ အာမေဍိတ်တည်း။ ၊ ချီးမွမ်းခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အခါ၌လည်းကောင်း။ တုရိတေစ၊ အဆောတလျင်၌ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အဆောတလျင်ပြုရာအခါ၌ လည်းကောင်း။ ကောတုဟလေ၊ အသစ်အဆန်း၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အသစ်အဆန်းကို မြင်ရာအခါ၌လည်ကောင်း။ အစ္ဆရေ၊ အံ့ဩခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အံ့ဩရာအခါ၌လည်းကောင်း။
ဟာသေ ဟာသေ သောကေ။ ။ "အဘိက္ကမထာယသ္မန္တော, အဘိက္ကမထာယသ္မန္တော- အရှင်ဘုရားတို့ ... ရှေ့ကြွကြပါဘုရား, အရှင်ဘုရားတို့ ... ရှေ့ကြွကြပါဘုရား"ဟူရာ၌ ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် အာမေဍိတ်တည်း ၊ "ကဟံ ဧကပုတ္တက, ကဟံ ဧကပုတ္တက- တစ်ယောက်တည်းသော သားကလေးရယ် ဘယ်မှာလဲကွယ်, တစ်ယောက်တည်းသော သားကလေးရယ် ဘယ်မှာလဲကွယ်"ဟု ငိုရာ၌ ဝမ်းနည် ပူဆွေးသော အာမေဍိတ်တည်း။ ၊ ရွှင်လန်းခြင်း၌ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ရွှင်လန်းရာအခါ၌လည်းကောင်း။ သောကေ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တမ်းနည်းရာအခါ၌လည်းကောင်း။ သောကေ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၌ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဝမ်းနည်းရာ အခါ၌လည်းကောင်း။ ပသာဒေစ ပသာဒေ။ ။ "အဟောသုခံ အဟောသုခံ- ဪ ချမ်းသာလေစွ" ကား စိတ်ကြည်နူးသော အာမေဍိတ်တည်း ၊ ပသာဒေစ "စသဒ္ဒေါ အဝုတ္တသမုစ္စယတ္ထော" ဟု ဖွင့်သောကြောင့် "ပါပေါ ပါပေါ- လူယုတ်မာ, လူယုတ်မာ" ဟူသော ဂရဟာ အာမေဍိတ်, အဘိရူပက အဘိရူပက- တယ်ချောကွာ, တယ်ချောကွာ"ဟူသော အသမ္မာန (မမြတ်နိုး၍ လှောင်ပြော- ပြောအပ်သော) အာမေဍိတ်စသည်ယူ။ ၊ ကြည်ညိုခြင်း၌ လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကြည်ညိုရာအခါ၌ လည်းကောင်း။ ဗုဓော၊ ပညာရှိသည်။ အာမေဍိ တံ အာမေဍိ တံ။ ။ အာ+မေဍ- ဥမ္မာဒေ ၊ အာမေဍေန- ရူးသူသည်+အာစရိယတေ- ပြုကျင့်အပ်၏ ၊ ဣတိ, အာမဍိတံ- အရူးသည် ထပ်၍ ထပ်၍ ပြောအပ်သော စကားကဲ့သို့, အထပ်ထပ်ပြောအပ်သောစကားကို "အာမေဍိတ်"ဟု ခေါ်၏။ ၊ အာမေဍိတ်ကို။ ကရေ၊ ပြုရာ၏။
ဣတိ ဣမိနာ လက္ခဏေန၊ ဤသဒ္ဒါ လက္ခဏာဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤ အဘိက္ကန္တံ ဘောဂေါတမဟူသော ပါဌ်၌။ ပသာဒဝသေန၊ လည်းကောင်း။ ပသံသာဝသေနစ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအဘိက္ကန္တ သဒ္ဒါကို။ ဒွိက္ခတ္တုံ၊ ၂ ကြိမ်။ ဝုတော၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။
အထဝါ အထဝါ။ ။ နယိဒံ အာမေဍိတဝသေန ဒွိက္ခတ္တုံ ဝုတ္တံ (အနက်တစ်ပါတည်းကိုပင် အာမေဍိတ်အားဖြင့် ၂ ကြိမ်ဆိုအပ်သည်မဟုတ်။) အထခေါ အတ္ထဒွယဝသေနာတိ (အမှန်မှာအနက် ၂မျိုးဖြစ်၍ ကိုယ့်အနက်နှင့်ကိုယ် ဆိုအပ်သောစကားဟု) ဒဿေန္တော အထဝါတိ အာဒိမာဟ။ [နိဿယအနက်ပေးရာ၌ "အဘိက္ကန္တန္တိ- အဘိက္ကန္တံ ဟူသော စကားကို ၊ ဝစနံ အပေက္ခိတွာ- ဝစနံပုဒ်ကို ငဲ့၍ ၊ နပုံသကလိင်္ဂဝသေန ဝုတ္တံ ၊ တံ ပန ဘဂဝတော ဝစနံ- ထိုဘုရားစကားတော်ဟူသည် ၊ ဓမ္မဿ ဒေသနာ- ဓမ္မဒေသနာတည်း ၊ ဣတိကတွာ- ဤသို့ပြု၍ ၊ ဝုတ္တံ- ၊ ပေ ၊ ဒေသနာတိ" ဟူသော အဖွင့်အတိုင်း ပထမနည်း အနက်ပေးသည်။] ၊ ထို့ပြင် တစ်နည်းကား။ အဘိက္ကန္တန္တိ၊ ကား။ အတိဣဋ္ဌံ၊ အလွန်အလိုရှိအပ်ပါပေစွ။ အတိမနာပံ၊ အလွန်မြတ်နိုးအပ်ပါပေစွ။ အတိသုန္ဒရံ၊ အလွန်ကောင်းပါပေစွ။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
တတ္ထ၊ ထို အဘိက္ကန္တသဒ္ဒါ ၂ပါးတို့တွင်။ ဧကေန၊ သော။ (အဘိက္ကန္တ သဒ္ဒေန) အတ္တနော၊ ၏။ ပသာဒံ၊ ကို။ (ထောမေတိ။) ဟိ၊ ထင်ရှားပြဉီးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤ အဘိက္ကန္တံဘောဂေါတမဟူသော ပါဌ်၌။ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံကား။ အဓိပ္ပာယော၊ ပုဏ္ဏား၏ အလိုတည်း။
ဘော ဂေါတမ၊ မ။ ဘောတော ဂေါတမဿ၊ ၏။ ယဒိဒံ (ယာ+အယံ) ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။ (အတ္ထိ, တံ ပသာဒနံ၊ ကို။) အဘိက္ကန္တံ၊ စွ။ ဝါ၊ စွ။ ဣတိ၊ ဤကား ပုဏ္ဏား၏ အလိုတည်း။ [ (တစ်နည်း) တစ်နည်း။ ။ အတ္ထမတ္တဒဿနံ ဝါဧတံ- ဤ အဘိက္ကန္တ သဒ္ဒါသည် အနက်သာမညကို ပြသော သဒ္ဒါဖြစ်၏ ၊ တသ္မာ, အတ္ထဝသေန- အဘိဓေယျဟောနက်၏ လိင်ဝိဘတ်နှင့် စပ်သဖြင့် ၊ လိင်္ဂဝိဘတ္တိဝိပရိဏာမော ဝေဒိတဗ္ဗော- လိင်ဝိဘတ်ပြောင်းလဲပုံကို သိပါ ၊ [ ယဒိဒံပုဒ်၌ လိင်ဝုစ်အပြောင်းအလွဲ ပြုရသကဲ့သို့တည်း။] ဤအဖွင့်ကို မှီး၍ ဒုတိယတစ်နည်း အနက်ပေးထားသည်။ ဘော ဂေါတမ, ဘောတော ဂေါတမဿ, ယဒိဒံ (ယာ+အယံ) ဓမ္မဒေသနာ- သည် ၊ (အတ္ထိ, အယံ ဓမ္မဒေသနာ- ကို၊) အဘိက္ကန္တံ (အဘိက္ကန္တာ)- စွ ၊ ဝါ- စွ ၊ ဘောတော ဂေါတမဿ ဓမ္မဒေသနံ အာဂမ္မ မမ, ယဒိဒံ (ယော+အယံ) ပသာဒေါ- သည် ၊( အတ္တိ, အယံ ပသာဒေါ- ကို) အဘိက္ကန္တံ (န္တော) - စွ ၊ ဣတိ- ဤကား ပုဏ္ဏား၏ အလိုတည်း။] ``
ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဘဂဝတောယေဝ၊ ၏ ပင်။ ဝစနံ၊ ကို။ ဒွေဒွေတ္ထေ၊ ၂ ပါး ၂ပါးသော အနက်တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ထောမေတိ၊ ၏။ ဘောတောဂေါတမဿ၊ ၏။ ဝစနံ၊ ကို။ ဒေါသနာသတော၊ ရာဂ အစရှိသော အပြစ်တို့ကို ဖျက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဘိက္ကန္တံ။ ဂုဏာဓိဂမနတော၊ သီလစသောဂုဏ်ကိုရစေ တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဘိက္ကန္တံ။ တထာ တထာ သဒ္ဓါဇနနတော။ ။ ဤ သဒ္ဓါဇနနတော- စသော၂ ဝါကျကား ဂုဏာဓိ ဂမနတော၏ ဂုဏ်ကို သရုပ်ဖော်ပြသော စကားတည်း၊ ဂုဏာဓိဂမန၌ "ဂုဏ"ဟူသည် သဒ္ဓါပညာဂုဏ်တည်း- ဟူလို ၊ လောကီဂုဏ်တို့တွင် သဒ္ဓါသည် ပဓာန, လောကုတ္တရာဂုဏ်တို့တွင် ပညာသည် ပဓာနတည်း။ [တထာဖြင့် အဘိက္ကန္တံပုဒ်ကို ပြန်ညွှန်းသည်။] ၊ ထိုအတိုင်းပင်။ သဒ္ဓါဇနနတော၊ သဒ္ဓါကို ဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပညာဇနနတော၊ လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ သာတ္ထတော သာတ္ထစသည်။ ။ သီလစသော အနက်နှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် သာတ္ထဖြစ်၏ ၊ သဘာဝ နိရုတ္တိ (မာဂဓဘာသာ)ဖြစ်၍ သဒ္ဒါစကားလုံ းပြည့်စုံသောကြောင့် သဗျဉ္ဇန ဖြစ်၏ ၊ သဒ္ဒါအားဖြင့် လွယ်ကူသောကြောင့် ဥတ္တာနပဒ ဖြစ်၏ ၊ သိမ်မွေ့နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသောကြောင့် ဂမ္ဘီရတ္ထဖြစ်၏ ၊ စကားအသုံးအနှုန်း ပြေပြစ်ညက်ညောချောမော နူးညံ့သောကြောင့် ကဏ္ဏသုခ ဖြစ်၏ ၊ ပြန့်ပြေ ကျယ်ဝန်းသန့်ရှင်းစင်ကြယ် နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ဟဒယင်္ဂမန ဖြစ်၏။ ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သဗျဉ္ဇနတော၊ သဒ္ဒါနှင့်ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ ဥတ္တာနပဒတော၊ ပေါ်လွင်သောပုဒ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ ဂမ္ဘီရတ္ထတော၊ နက်နဲသော အနက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ကဏ္ဏသုခတော၊ နား၌ ချမ်းသာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ နားဝင်ချိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဟဒယင်္ဂမနတော၊ စိတ်နှလုံး၌ သက်ရောက်ခြင်ကြောင့် လည်းကောင်း။ ဝါ၊ နှလုံးအသည်းစွဲလောက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ အနတ္တုက္ကံသနတော အနတ္တုက္ကံသနစသည်။ ။ မာန- အတိမာနအသံမပါသောကြောင့် အနတ္တုက္ကံ သနဖြစ်၏ ၊ ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းမှုကို နှိမ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် အပရဝမ္ဘန ဖြစ်၏ ၊ ကြားနာသူတို့၏ ရာဂအပူမီးကို ငြိမ်းအေးစေနိုင်သောကြောင့် ကရုဏာသီတလ ဖြစ်၏၊ ကိလေသာအမှောင်ကို ပယ်နိုင်သောကြောင့် ပညာဝဒါတ ဖြစ်၏ ၊ ကရဝိက်သံကဲ့သို့ သာယာခြင်းကြောင့် အာပါတ ရမဏီယ ဖြစ်၏ ၊ ရှေ့စကားနှင့် နောက်စကား ဆန့်ကျင်ဘက် မပါသောကြောင့် ဝိမဒ္ဒက္ခမ ဖြစ်၏ ၊ (ကပ်သီး ကပ်သပ် မေးမြန်းသောအားဖြင့် အကြိတ်အနယ် ခံနိုင်၏- ဟူလို၊) အာပါတရမဏီယကြောင့်ပင် သုယျာမာနသုခ, ဝိမဒ္ဒက္ခမကြောင့်ပင် ဝီမံသီယမာနဟိတ ဖြစ်၏။ ၊ မိမိကို မမြှောက်ပင့်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ အပရဝမ္ဘနတော၊ သူတစ်ပါးကို မရှုံချခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ ကရုဏာသီတလတော၊ ကရုဏာတော်ဖြင့် အေးမြသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပညာဝဒါတတော၊ ပညာဖြင့် ဖြူစင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ အာပါတရမဏီယတော၊ တောတဒွါရသို့ ရှေးရှုရောက်လသော် မွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိမဒ္ဒက္ခမတော၊ နှိပ်နယ်ခြင်းကို ခံနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ သုယျမာနသုခတော၊ ကြားနာအပ်သည်ရှိသော် နားကို ချမ်းသာစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝီမံသိယမာနဟိတတော၊ စူးစမ်းအပ်သည်ရှိသော် စီးပွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ (အဘိက္ကန္တံ)။ ဣတိ ဧဝမာဒီဟိ၊ ဤသို့ အစရှိသော အနက်တို့ဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်စေရာ၏။
တတော၊ ထို အဘိက္ကန္တံ ဘော ဂေါတမဟူသော စကားရပ်မှ။ ပရမ္ပိ၊ နောက်၌လည်း။ စတူဟိ၊ ၄ ပါးကုန်သော။ ဥပမာဟိ၊ ဥပမာတို့ဖြင့်။ ဒေသနံယေဝ၊ တော်ကို ပင်။ ထောမေတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဥပမာစကားရပ်၌။ နိကုဇ္ဇိတန္တိနိကုဇ္ဇိတံ။ ။ [ကုဇ္ဇဓာတ်သည် အဓောမုခီကရဏ (အောက်၌ မျက်နှာပြုခြင်း ၊)အနက်ကို ဟော၏ ၊ နိဥပသာရလည်း "နိရ်"မှ ဖြစ်သော နိမဟုတ်သောကြောင့် ထို့နောက်၌ ဒွေဘော်မလာရ ၊ ဥက္ကုဇ္ဇေယျ၌ကား ဥဒ်ဥပသာရနောက်ဖြစ်၍ (ဒ်) အစား ဒွေဘော်လာရသည်။] အဓော မုခ ထပိတံ၌ "ထပိတံ- ထားအပ်" ဟူသောစကားကို ထောက်၍ "တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ မှောက်ထားအပ်သော အိုးခွက်"ဟု သိရ၏ ၊ [ကေနစိအဓောမုခံ ထပိတံ- (ဋီကာ၊) "နိကုဇ္ဇီယတေ- မှောက်ထားအပ်၏ ၊ ဣတိ နိကုဇ္ဇိတံ" ဟု ကမ္မသာဓ်ပြု ၊] ဟေဋ္ဌာမုခဇာတံဖြင့် "သူ့ဘာသာ မှောက်ပြီးဖြစ်သော အိုးခွက်" ဟု သိရ၏ ၊ [သဘာဝေနေဝ ဟေဋ္ဌာမုခဇာတံ ၊ -(ဋီကာ၊) "နိကုဇ္ဇတိ- အလိုလိုမှောက်နေ၏ ၊ ဣတိ နိကုဇ္ဇိတံ" ဟု ကတ္တုသာဓ်ပြု။]
မှတ်ချက်။ ။ ဤသို့ ၂ နည်းပြရခြင်းမှာလည်း နောက်ဥပမေယျ၌ "သဒ္ဓမ္မဝိမုခံ, အသဒ္ဓမ္မေ ပတိဋ္ဌိတံ" ဟု အနက် ၂ မျိုးပြလိုသောကြောင့်တည်း ၊ သဒ္ဓမ္မဝိမုခ- သူတော်တရားမှ မျက်နှာပြောင်းပြန် ဖြစ်နေခြင်းသည် ဟေဋ္ဌာမုခဇာတ အိုးခွက်နှင့် တူ၏ ၊ အသဒ္ဓမ္မေ ပတိဋ္ဌိတံ- မသူတော်တရား၌ တည်နေခြင်းသည် အဓောမုခထပိတ အိုးနှင့်တူ၏ ၊ ဥပမာန ၂ ခုနှင့် ဥပမေယျ ၂ ခုကို အစဉ်အတိုင်း မဟပ်ရဘဲ ထိုက်သလို ဟပ်ရသောကြောင့် ယထာသင်္ချာနည်းဟု မမှတ်ဘဲ ယထာရဟနည်းဟု မှတ်။ [ဟေဋ္ဌာမုခဇာတတာယ သဒ္ဓမ္မဝိမုခံ, အဓောမုခထပိတတာယ အသဒ္ဓမ္မေပတိဋ္ဌိတန္တိ ဧဝံ ပဒဒွယံ ယထာရဟံ ဟောဇေတဗ္ဗံ, န ယထာသင်္ချ ၊ - ဋီကာ။]
၊ ကား။ အဓောမုခထပိတံ၊ အောက်၌ မျက်နှာဝရှိအောင် ထားအပ်သော အိုးခွက်ကို။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဟေဋ္ဌာမုခဇာတံ၊ အောက်၌ မျက်နှာဝရှိသည်ဖြစ်၍ဖြစ်သော အိုးခွက်ကို။ ဝါ၊ အလိုအလျောက် မှောက်နေသောအိုးခွက်ကို။
ဥက္ကုဇ္ဇေယျာတိ၊ ကား။ ဥပရိမုခံ၊ အထက်၌ မျက်နှာဝရှိသည်ကို။ ကရေယျ သေယျထာပိ၊ ပြုရာသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ပဋိစ္ဆန္နန္တိ၊ ကား။ တိဏပဏ္ဏာဒိ ပဋိစ္ဆာဒိတံ၊ မြက်, သစ်ရွက် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဖုံးထားအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။
ဝိဝရေယျာတိ၊ ကား။ ဥဂ္ဃါဋေယျ သေယျထာပိ ဥဂ္ဃါဋေယျ။ ။ [ဥပုဗ္ဗ, စုရာဒိ ဃဋ ဓာတ်သည် ဖွင့်လှစ်ခြင်းအနက်ဟောတည်း ၊ ထို့ကြောင့် ဝိပုဗ္ဗ ဝရဓာတ်ကို "ဥဂ္ဃါဋေယျ"ဟု ဖွင်သည်။] ၊ ဖွင့်ပြရာသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
မူဠှဿာတိ မူဠှဿ။ ။ မုဟဓာတ် တပစ္စည်းဖြင့် "မုဠော"ဟု ပြီးသင့်သော်လည်း သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ဒီဃပြု၍ "မူဠှ"ဟု ရှိ၏ ၊ မုယှတိ- တွေဝေတတ်၏ ၊ ဣတိ မူဠှော ၊ အရှေ့ဘက်ကို တောင်ဘက်ထင်, တောင်ကို အနောက်ထင်, စသည်ဖြင့် အထင်မှားနေသူကို "ဒိသာမူဠှ" မြန်မာလို "မျက်စိလည်သူ"ဟု ခေါ်၏။ ၊ ကား။ ဒိသာမူဠှဿ၊ အရပ်မျက်နှာတို့၌ တွေဝေနေသူအား။ ဝါ၊ မျက်စိလည် လမ်းမှားနေသူအား။
မဂ္ဂံ အာစိက္ခေယျာတိ၊ ကား။ ဟတ္ထေ၊ ၌။ ဝါ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဧသ၊ ဤလမ်းကား။ မဂ္ဂေါ၊ လမ်းဖြောင့် လမ်းမှန်တည်း။ ဣတိ, ဝဒေယျ သေယျာထာပိ၊ ပြောပြရာသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အန္ဓကာရေတိ အန္ဓကာရေ။ ။ အန္ဓံ- မျက်စိ မမြင်အောင် (ကန်းအောင်)+ကရောတိ- ပြုတတ်၏"နှင့် အညီ အမှောင်ကို "အန္ဓကာရ"ဟု ခေါ်၏ ၊ လဆုတ် ၁၄ရက်, ထိုရက်တွင်လည်း ညာဉ့်သန်းခေါင်အချိန်, သစ်ပင်တို့ဖြင့် ပိတ်နေသော တစ်ခဲနက်တောအုပ်, မိုးတိမ်အုပ်ခြင်း, ဤ ၄ပါးကို အင်္ဂါ ၄ပါးဟု ခေါ်၏ ၊ ထိုအင်္ဂါ ၄ပါးစုံသော အမှောင်သည် ရိုးရိုးအမှောင်တို့တွင် အမှောင်ဆုံးတည်း။ ၊ ကာဠပက္ခ စာတုဒ္ဒသီ အဍ္ဎရတ္တ ဃနဝနသဏ္ဍ မေဃပဋလေဟိ= လဆုတ်ပက္ခ ၁၄ ရက်, ညာဉ့်ထက်ဝက်သန်းခေါင်, တခဲနက်သော တောအုပ်, မိုးတိမ်လွှာတို့ဖြင့်။ စတုရင်္ဂတမသိ၊ ၄ ပါးသော အင်္ဂါရှိသော အမိုက်အမှောင်၌။ (ဓာရေယျံ၌စပ်။)
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ တာဝ၊ အဓိပ္ပာယယောဇနာမှ ရှေးဉီးစွာ။ အနုတ္တာနပဒတ္ထော၊ မပေါ်လွင်သောပုဒ်တို့၏ အနက်တည်း။
ပန၊ ကား။ အယံ၊ တ္တံ့ကား။ အဓိပ္ပာယယောဇနာ၊ အဓိပ္ပာယ်ကို ယှဉ်စေခြင်းတည်း။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်။ နိကုဇ္ဇိတံ၊ မှောက်ထားအပ်သော အိုးခွက်ကို။ ဝါ၊ အလိုအလျောက်မှောက်နေသော အိုးခွက်ကို။ ဥက္ကုဇ္ဇေယျ ယထာ၊ လှန်ပြရာသကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ အတူ။ သဒ္ဓမ္မဝိမုခံ၊ သူတော်ကောင်းတရားမှ မျက်နှာလွှဲဖြစ်သော။ အသဒ္ဓမ္မေ၊ မသူတော်တို့၏ တရား၌။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တည်သော။ မံ၊ တပည့်တော်ကို။ အသဒ္ဓမ္မာ၊ မသူတော်တို့၏ တရားမှ။ ဝုဋ္ဌာပေန္တေန၊ ထစေတော်မူသည်လည်း ဖြစ်သော။ (ဘောတာဂေါတမေန ၌စပ်? နောက်အန္တ ပစ္စယန္တ ၃ ပုဒ်လည်းနည်းတူ။)
ပဋိစ္ဆန္နံ၊ မြက်, သစ်ရွက်အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော အရာဝတ္ထုကို။ ဝိဝရေယျယထာ၊ ဖွင့်ပြရာသကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ ကဿပဿ ဘဂဝတော၊ ကဿပဘုရားရှင်၏။ သာသနန္တရဓာနာ၊ သာသနာတော် ကွယ်ရာအခါမှ။ ပဘုတိ၊ စ၍။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ဂဟနပ္ပဋိစ္ဆန္နံ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ဂဟနပ္ပဋိစ္ဆန္နံ။ ။ ယူခြင်းအနက်ကို ဟောရာ၌ သက္ကတဝယ် "ဂြဟ"ဟု ရှိရကား ရကြောင့် နကို ဏပြု၍ "ဂဟဏ"ဟု ဖြစ်၏ ၊ တောအရှုပ်ကို ဟောရာ၌ကား "ဂါဟ- ဂါဟူ(ဝိလောထနေ)- မွှေနှောက်ခြင်း"ဟူသော ဓာတ်, ယုပစ္စည်း, အာကို ရဿပြု၍ ပြီးရကား "ဂဟနံ"ဟု ဖြစ်ရသည် ၊ ဂါဟတိ- မွှေနှောက်ရှုပ်ထွေး၏ ၊ ဣတိ ဂဟနံ။ [မိစ္ဆဒိဋ္ဌိသင်္ခါတံ+ဂဟနံ ၊ တေန ပဋိစ္ဆန္နံ။] ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော တောရှုပ်သည် ဖုံးထားအပ်သော။ သာသနံ၊ ကို။ ဝိဝရန္တေန၊ ဖွင့်ပြတော်မူသည်လည်း ဖြစ်သော။
မူဠှဿ၊ အား။ မဂ္ဂံ၊ လမ်းဖြောင့်လမ်းမှန်ကို။ အာစိက္ခေယျယထာ, ဧဝံ, ကုမ္မဂ္ဂ မိစ္ဆမဂ္ဂပ္ပဋိပန္နဿ ကုမ္မဂ္ဂ မိစ္ဆမဂ္ဂ။ ။ ကုစ္ဆိတော+ မဂ္ဂေါ ကုမ္မဂ္ဂေါ- အပါယ်ရောက်ကြောင်း အကုသိုလ်အားလုံးတည်း ၊ မိစ္ဆာ (ဝိပရီတော)+မဂ္ဂေါ မိစ္ဆာမဂ္ဂေါ- မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ, မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပ စသော သမ္မာမဂ္ဂင်၏ ပြောင်းပြန် ရှစ်ပါးတည်း။ ၊ စက်ဆုပ်အပ်သော လမ်းခရီး, မှားယွင်းသော လမ်းခရီး၌ သွားနေသော။ မေ၊ အား။ သဂ္ဂမေက္ခမဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်လမ်း နိဗ္ဗာန်လမ်းကို။ အာစိက္ခန္တေန၊ ပြောပြတော်မူသည်လည်း ဖြစ်သော။
အန္ဓကာရေ၊ ၌။ တေလပဇ္ဇောတံ တေလပဇ္ဇောတံ။ ။ ပကာရေန+ ဇောတတီတိ ပဇ္ဇောတော- အပြားအားဖြင့် တောက်ပသော မီးရောင် ၊ တေလသန္နိဿယော- ဆီဟူသော မှီရာရှိသော+ပဇ္ဇောတော တေလပဇ္ဇောတော ၊ သန္နိဿယပုဒ်ကျေ ၊ ထောပတ်စသည်မှီရာရှိသော မီးရောင်သည် ဆီမီးလောက် အရောင် မတောက် ၊ ထို့ကြောင့် "တေလပဇ္ဇောတံ"ဟု ဆိုသတတ်။ ၊ ဆီမီးတန်ဆောင်ကို။ ဓာရေယျ ယထာ၊ ညှိထွန်း တောင်ပြရာသကဲ့သို့။ ဧဝံ, မောဟန္ဓကာရေ၊ ၌။ နိမုဂ္ဂဿ၊ နစ်မြုပ်နေသော။ ဝါ၊ သည်ဖြစ်၍။ (အပဿတောစပ်။) ဗုဒ္ဓါဒိရတနတ္တယရူပါနိ၊ ဘုရားအစရှိသော ရတနာ ၃ ပါးတည်းဟူသော အဆင်းတို့ကို။ အပဿတော၊ မမြင်ရသော။ မေ၊ ၏။ (မောဟစပ်။) တပ္ပဋိစ္ဆာဒက မောဟန္ဓကာရ ဝိဒ္ဓံသက ဒေသနာပဇ္ဇောတံ၊ ထိုအဆင်းတို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မောဟတည်းဟူသော အမိုက်အမှောင်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ဒေသနာတော်ရောင်ကို။ ဓာရေန္တေန၊ ဆောင်ပြတော်မူသည်လည်းဖြစ်သော။ [ဓာရဏေန ဟု မူကွဲရှိ၏။ ဝုဋ္ဌာပေန္တေ နစသော ရှေ့ ၃ ပုဒ်နှင့် အလားတူ ဓာရေ‌န္တေနဟုရှိသော ပါဌ်သာ ပါဌ်မှန်။] ဘောတာ‌ ဂေါတမေန၊ သည်။ မယှံ၊ အား။ ဧတဟိ ပရိယာယေဟိ ဧတဟိ ပရိယာယေဟိ။ ။ နိကုဇ္ဇိတဥက္ကုဇ္ဇန ဥပမာ, ပဋိစ္ဆန္နဝိဝရဏ ဥပမာ စသော နည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့် ၊ ဝါ - အရသရူပတာ စသည်တို့၏ ပုဏ္ဏားရည်ရွယ်ချက်မှ အခြားတစ်မျိုးအားဖြင့် ကိုယ်တော်မှာ ရှိကြောင်းကို ပြသော နည်းပရိယာယ်, ဈာန်တည်းဟူသော ဒိဗ္ဗဝိဟာရ ရှိကြောင်းကို ပြသော နည်းပရိယာယ်, ဝိဇ္ဇာ ၃ ပါး ထင်ရှားပြယင်း သဗ္ဗညုတဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစေသော နည်းပရိယာယ်, ဤသို့ အမျိုးမျိုးသော နည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ၊ ဤပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ပကာသိတ္တာ၊ ကြောင့်။ အနေကပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ဖြင့်။ ဓမ္မော၊ ကို။ ပကာသိတော၊ ထင်ရှားပြတော်မူအပ်ပါပေပြီ။ ဣတိ၊ ကား။ (အဓိပ္ပာယယောဇနာ၊ တည်း။)