ဥပါသကံ။ ပေ။ ဓာရေတူတိ၊ ကား။
မံ၊ တပည့်တော်ကို။
ဘဝံဂေါတမော၊ သည်။
အယံ၊ ဤပုဏ္ဏားသည်။
ဥပါသကော၊ ကာတည်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဓာရေတု၊ စိတ်၌ ဆောင်တော်မူပါ။
ဝါ၊ မှတ်တော်မူပါ။
ဣတိ အတ္ထော။
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ဥပါသကံ။
ပေ။
တု၊ ဟူသောပါဌ်၌။
ဥပသကဝိဓိကောသလ္လတ္ထံ၊ ဥပါသက အစီအရင်၌ ကျွမ်းကျင်သူ၏ အဖြစ်ဟူသော ဉာဏ်အကျိုးငှာ။
[ဥပါသကဘာဝဝိဓာန ကောသလ္လတ္ထံ၊ ဥပါသကာ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ အစီအရင်၌ ကျွမ်းကျင်သူ၏ အဖြစ်အကျိုးငှာ-ဟူလို။
သီဋီ၊ သစ်။]
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
ဥပါသကော၊ ဥပါသကောမည်သနည်း။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဥပါသကောတိ၊ ကာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ပ်သနည်း။
အဿ၊ ထို ဥပါသကာ၏။
သီလံ၊ သီလဟူသည်။
ကိံ၊ နည်း။
အာဇီဝေါ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည်။
ကော၊ နည်း။
ဝိပတ္တိ၊ ပျက်စီးခြင်းသည်။
ကာ၊ နည်း။
သမ္ပတ္တိ၊ ပြည့်စုံခြင်းသည်။
ကာ၊ နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဣဒံ ပကိဏ္ဏကံ၊ ဤရောပြွမ်းသော အဆုံးအဖြတ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုပကိဏ္ဏကကို။
အတိဘာရိယကရဏတော၊ အလွန်ဝန်လေးအောင် ပြုတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣဓ၊ ဤသမန္တ။
ပေ။
ထာ၌။
န ဝိဘတ္တံ၊ မဝေဖန်အပ်။
ပန၊ ထိုသို့ပင် မဝေဖန်အပ်ပါသော်လည်း။
အတ္ထိကေဟိ၊ တို့သည်။
ပပဉ္စသူဒနိယံ၊ သော။
မဇ္ဈိမဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်ပင်။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
အဇ္ဇတဂ္ဂေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
အယံအဂ္ဂသဒ္ဒေါ၊ ဤအဂ္ဂသဒ္ဒါသည်။
အာဒိကောဋိ ကောဋ္ဌာသ သေဋ္ဌေသု၊ အစဟူသော အနက်,အစွန်အဖျားဟူသော အနက်, အဖို့အစုဟူသော အနက်, အမြတ်ဟူသော အနက် တို့၌။
ဒိဿတိ၊ ထင်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။
သမ္မ ဒေါဝါရိက၊ အချင်း တံခါးစောင့်။
အဇ္ဇတံ၊ ယနေ့ကို။
အဂ္ဂေ၊ အစပြု၍။
နိဂဏ္ဍာနံ၊ နိဂဏ္ဍယောက်ျားတို့၏ လည်ကောင်း။
နိဂဏ္ဍီနံ၊ နိဂဏ္ဍမိန်းမတို့၏လည်းကောင်း။
ဒွါရံ၊ တံခါးကို။
အာဝရာမိ၊ ပိတ်လိုက်၏။
ဣတိ အာဒိသု၊ ရပ်တို့၌။
အာဒိမှိ၊ အစဟူသော အနက်၌။
ဒိဿတိ၊ ၏။
[မဇ္ဈိမနိကာယ်, မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသက, ဥပါလိသုတ်။]
တေနေဝ အင်္ဂုလဂ္ဂေန၊ ထိုလက်ချောင်းဖျားဖြင့် သာလျှင်။
တံ အင်္ဂုလဂ္ဂံ၊ ကို။
ပရာမသေယျ၊ သုံးသပ်ရာ၏။
ဥစ္ဆဂ္ဂံ၊ (ဥစ္ဆု+အဂ္ဂံ) ကြံအဖျားကို။
ဝေဠဂ္ဂံ၊ (ဝေဠု+အဂ္ဂံ) ဝါးအဖျားကို။
ဣတိ အာဒီသု၊ ရပ်တို့၌။
ကောဋိယံ၊ အစွန်အဖျားဟူသော အနက်၌။
[ကောဋိယန္တိ ပရိယန္တ ကောဋိယံ။]
ဒိဿတိ၊ ထင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ဘိက္ခုတို့။
အမ္ဗိလဂ္ဂံဝါ၊ ချဉ်သောသစ်သီးအဖို့ အစုကိုလည်းကောင်း။
မဓုရဂ္ဂံဝါ၊ ချိုသော သစ်သီးအဖို့အစုကိုလည်းကောင်း။
တိတ္တဂ္ဂံဝါ၊ ခါးစပ်သော သစ်သီးအဖို့အစုကိုလည်းကောင်း။
ဝိဟာရဂ္ဂေနဝါ
ဝိဟာရဂ္ဂေန။ ။ ဩဝရက ကောဋ္ဌာသေန (အစု)။ [ကျောင်းတိုက်တစ်ခု၌ ရှိသော သစ်သီးများကို ဝေဖန်သောအရာဖြစ်၍ "ဝိဟာရဂ္ဂ- ကျောင်းတိုက်အစု"ဟု အနက်မဖြစ်နိုင် ၊ "ဝိဟရတိ ဧတ္ထတိ ဝိဟာရော"ဟု ပြု၍ နေရာအခန်းအစုကို "ဝိဟာရဂ္ဂ"ဟု မှတ်ပါ။] ဣမသ္မိံ ဂဗ္ဘေ ဝသန္တာနံ ဣဒံနာမ ဖလံ ("ဣဒံ ပနသဖလံ- ဤပိန္နဲသီး"မူကွဲ) ပါပုဏာတီတိ အာဒိနာ တံတံ ဝသနဋ္ဌာနကောဋ္ဌာသေနာတိ အတ္ထော။ [ပရိဝုဏ် ဟူသည်ကား ကျောင်းတိုက်အတွင်း၌ အသီးသီး ဝင်းကာထားသော ကျောင်းဆောင်တစ်ခုတည်း။]
၊ နေရာအခန်းအဖို့အစု အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ပရိဝေဏဂ္ဂေနဝါ၊ ပရိဝုဏ် အဖိုးအစုအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဘာဇေတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။
အနုဇာနာမိ၊ ခွင့်ပြုတော်မူ၏။
ဣတိ အာဒီသု, ကောဋ္ဌာသေ၊ အဖို့အစုဟူသော အနက်၌။
(ဒိဿတိ၊ ၏) ဘိက္ခဝေ= တို့။
ယာဝတာ၊ အကြင်မျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်မူလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ပေ။
သတ္တာ၊ တို့သည်။
(သန္တိ)။
တေသံ၊ ထိုသတ္တဝါတို့တွင်။
တထာဂတော၊ ကို။
အဂ္ဂံ၊ အမြတ်ဆုံးဟူ၍။
အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတိ အာဒီသု, သေဋ္ဌေ၊ အမြတ်ဟူသော အနက်၌။
(ဒိဿတိ၊ ၏။
အင်္ဂုတ္တရ, စတုက္က, စက္ကဝဂ်။)
ပန၊ အတ္ထုဒ္ဓါရသာမညမှတစ်ပါး။
ပေ။
အံ့။
ဣဓ၊ ဤအဇ္ဇတဂ္ဂေ ပါဏုပေတံ ဟူသောပါဌ်၌။
အယံ၊ ဤ အဂ္ဂသဒ္ဒါကို။
အာဒိမှိ၊ အစဟူသော အနက်၌။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အဇ္ဇတဂ္ဂေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
အဇ္ဇတံ
အဇ္ဇတံ အာဒိံကတွာ။ ။ "အဇ္ဇဣစ္စေဝ အတ္ထော"ဟု ဧဝဖြင့် တာပစ္စည်းအနက်ကို ကန့်သော ဋီကာဖွင့်ပုံထောက်၍ အဇ္ဇတဂ္ဂေ (အဇ္ဇတံ+အဂ္ဂေ)၌ တာပစ္စည်းအနက် သီးခြားမရှိဟု သိရ၏ ၊ "အဇ္ဇတံ- ယနေ့ကို" ဟုပေး ၊ "အာဒိံကတွာ" ကား အဂ္ဂေ၏ အဖွင့်တည်း ၊ အဂ္ဂေ၌ အံကို သုတ်ကြီးဖြင့် ဧပြု ၊ တစ်နည်း- ဒုတိယာမှ သတ္တမီပြန်နေသော ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသဟု ကြံ ၊ "ကတွာ"ဟုလည်း ထည့်စေလိုသည် ၊ "အဇ္ဇ- ယနေ့ကို ၊ အဂ္ဂေ- အစပြု၍"ဟု တစ်ပုဒ်စီ ခွဲပေးပါ။ ["အဂ္ဂေ တိဧတ္ထ ဥပယောဂ ဝစနဿ ဧကာရာဒေသော ၊ ဝစနဝိပလ္လာသော ဝါ ၊ ကတွာ သဒ္ဒေါ စ သေသောတိ ဝုတ္တံ အာဒိံကတွာတိ"- သီ, ဋီသစ်။]
၊ ယနေ့ကို။
အာဒိံ၊ အစကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဣတိဧဝံ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။
အဇ္ဇတန္တိ
အဇ္ဇတန္တိ အဇ္ဇဘဝံ။ ။ ယခုစားများ၌ "အဇ္ဇဘာဝံ"ဟု တွေ့ရ၏ ၊ သီလက္ခန် ဋီကာသစ်၌ ဘာဝံပါဌ်ကိုပင် ယူ၍ ဘာဝအနက်ကို အကျယ်ပြထား၏ ၊ ထို အဇ္ဇဘာဝံပါဌ်သည် "အဇ္ဇတန္တိ အဇ္ဇဣစ္စေဝ အတ္ထော" ဟူသော ဋီကာများနှင့် ဆန့်ကျင်၏ ၊ ဝိမတိ၌ကား "အဇ္ဇဘဝန္တိ အသ္မိံအဟနိ ပဝတ္တံ ပသာဒါဒိံ (ဤနေ့၌ဖြစ်သော ကြည်ညိုခြင်းစသည်ကို)" ဟုရှိ၏ ၊ ထိုဘဝ (ပဝတ္တ) သဒ္ဒါဖြင့်လည်း တာပစ္စည်းအနက်ကို ပြသည်မဟုတ် ၊ "အဇ္ဇတံ- ယနေ့ကို" ဟူရာဝယ် "ယနေ့၌ဖြစ်သော ကြည်ညိုဆည်းကပ်မှုကို" ဟု ဥဇုကတ္ထပြခြင်းသာတည်း ၊ ထို့ကြောင့် "ဝုတ္တံ ဟောတိ"ဟု မိန့်သည်။
၊ ကား။
အဇ္ဇဘဝံ၊ ယနေ့၌ဖြစ်သော ဆည်းကပ်မှုကို။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ဝါ- တစ်နည်း။
အဇ္ဇဒဂ္ဂေ ဣစ္စေဝ၊ အဇ္ဇဒဂ္ဂေဟူ၍သာ။
ပါဌော ပါဌ်ရှိ၏။
ဒကာရော၊ သည်။
ပဒသန္တိကရော၊ ပုဒ်တို့၏ စေ့စပ်မှုကို ပြုတတ်၏။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့ကို။
အဂ္ဂံ၊ အစကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ပါဏုပေတန္တိ၊ ကား။
ပါဏေဟိ
ပါဏေဟိ ဥပေတံ။ ။ ပါဏုပေတောသည် "ပါဏေဟိ- အသက်တို့ဖြင့်+ဥပေတော- ဆည်းကပ်တတ်သူ"ဟု ဝိဂ္ဂဟပြုရသော သမာသ်ပုဒ် တည်းဟု သိစေ၏ ၊ "ယာဝ မေ ဇီဝိတံ ပဝတ္တ တိ ၊ တာဝ ဥပေတံ" ဖြင့် အသက်တို့ဖြင့် ဆည်းကပ်ပုံကို သရုပ်ဖော်သည် ၊ ယခုလျှောက်ထားသော စကားဖြင့်လည်းကောင်း, စိတ္တုပ္ပါဒ် တစ်ကြိမ်ကာမျှဖြင့် လည်းကောင်း ဆည်းကပ်ခြင်းမဟုတ်ပါ ၊ အသက်ကိုစွန့်၍ (အသက်ထက်ဆုံး) ဆည်းကပ်ခြင်းဖြစ်ပါသည်- ဟူလို ၊ "ဥပေမိ ဗုဒ္ဓံ သရဏံ"စသော ပါဠိကိုထောက်၍ ဥပေတ၌ ဥပုဗ္ဗဣဓာတ်သည် (ဥပဂမန- ဆည်းကပ်ခြင်း) အနက်ဟောတည်းဟု မှတ် ၊ "အသက်တို့နှင့် ပြည့်စုံသော"ဟု ပေးကြသည်မှာ (အသက်တို့နှင့် မပြည့်စုံသော ဥပါသကာ- ဟု ကန့်စရာ မရှိသောကြောင့်) အဓိပ္ပာယ်မပါသော အနက်ဖြစ်သည်။
၊ အသက်တို့ဖြင့်။
ဥပေတံ၊ ဆည်းကပ်တတ်သော။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
မေ၊ အကျွန်ုပ်၏။
ဇီဝိတံ၊ အသက်သည်။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တည်၏။
တာဝ၊ ထိုအသက်ရှည်သမျှ ကာလပတ်လုံး။
ဥပေတံ၊ သော။
(ဥပါသကံ၌စပ်) ဘဝံ ဂေါတမော၊ သည်။
မံ၊ ကို။
အနညသတ္ထုကံ၊ အခြားဆရာမရှိသော။
တီဟိ၊ န်သော။
သရဏဂမနေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
သရဏံ၊ ၍။
ဂတံ၊ ဆည်းကပ်သော။
(ဥပါသကံ- ဟူ၍။)
ဓာရေတု- စိတ်၌ ဆောင်တော်မူပါ။
ဇာနာတု
အနည။ ပေ။ ဇာနာတု။ ။ အညော- ဘုရားမှတစ်ပါးသော+သတ္ထာ အည သတ္ထာ ၊ နတ္ထိ+အညသတ္ထာ ယဿ (ဥပါသကဿ) ဣတိ အနညသတ္ထုကော ၊ ဤ"အနညသတ္ထုကံ တီဟိ သရဏဂမနေဟိ သရဏံ ဂတံ" တို့ကား ပါဠိတော်၌ "သရဏံ ဂတံ"၏ အဖွင့်တည်း ၊"ဓာရေတု- စိတ်၌ဆောင်ထားတော်မူပါ" ဟူရာဝယ် "အသိအမှတ်ပြုတော်မူပါ"ဟု အဓိပ္ပာယတ္ထကို ပြလို၍ "ဇာနာတု"ဟု ဖွင့်သည်။
၊ သိတော်မူပါ။
(ကသ္မာ- ကြောင့်။
ဓာရေတု၊ စိတ်၌ ဆောင်တော်မူရာပါသနည်း။)
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
[နေဝ ဝဒေယျံ၌ စပ်။]
မေ၊ ၏။
တိခိဏေန၊ ထက်လှစွာသော။
အသိနာ၊ သန်လျက်ဖြင့်။
သီသံ၊ ကို။
စေပိဆိန္ဒေယျ၊ အကယ်၍ပင် ဖြတ်စေဉီးတော့။
(ဧဝံသတိပိ၊ လည်း။)
ဗုဒ္ဓံ၊ ဘုရားကို။
နဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားမဟုတ်။
ဣတိဝါ၊ သို့လည်းကောင်း။
ပေ။
နေဝ ဝဒေယျံ၊ မပြောဆိုရာတော့ပါ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ဓာရေတု၊ ပါ။)
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ဥပါသကံ မံ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။
ပါဏုပေတံ သရဏဂတန္တိ၊ တံဟူ၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
သရဏဂမနံ
ပုန သရဏ ဂမနံ။ ။ "ဥပါသကံ မံ ဘဂဝါ ဓာရေတု အဇ္ဇတဂ္ဂေ (အဇ္ဇဒဂ္ဂေ)" ဟူသော စကားဖြင့်ပင် သရဏဂမနကိစ္စ ပြီးပြီးဖြစ်သောကြောင့်, "ပါဏုပေတံသရဏံ ဂတံ"ကို "ပုနသရဏဂမန" ဟု ဆိုသည် ၊ ထိုသို့ နောက်ထပ်လျှောက်သဖြင့် သရဏဂုံ ၄ ပါးတွင် အတ္တသန္နိယျာတနသရဏဂုံ ကိုပြသည်- ဟူလို ၊ သရဏဂုံ ၄ ပါးကား 'အတ္တသန္နိယျာတန, တပ္ပရာယဏတာ, သိဿဘာဝူပဂမန, ပဏိပါတ" တည်း၊ အကျယ်ကို သလက္ခန် သာမညဖလသုတ် အဋ္ဌကထာဖွင့်မှာ ရှု။ [အတ္တ- မိမိကို+သန္နိ- ယျာတန- ကောင်းစွာအပ်နှင်းကြောင်း သရဏဂုံ ၊ "အသက်အပ်၍ ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်ကြောင်း သရဏဂုံ"ဟူလို ၊ ထို့ကြောင့် "တိခိဏေန သတ္ထေန" စသည်ကို လျှောက်သည်။]
၊ သရဏရဂုံကို။
ဝဒန္တော၊ လျှောက်လသော်။
ဝါ၊ လျှောက်သော။
ဗြဟ္မဏော၊ သည်။
အတ္တသန္နိယျာတနံ၊ မိမိကို အပ်နှင်းကြောင်း သရဏဂုံကို။
ပကာသေတိ၊ ထင်ရှားပြ၏။
ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။
ဧဝံ၊ သို့။
အတ္တာနံ၊ ကို။
နိယျာတေတွာ၊ အပ်နှင်းပြီး၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
သပရိသံ၊ နှင့်တကွ။
ဥပဋ္ဌာတုကာမော၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးလိုသည်။
(ဟုတွာ။)
အဓိဝါသေတု စမေ
အဓိဝါသေတု။ ။ "အဓိ- ကိုယ်တော်မြတ်၏ အထက်၌+ဝါသေတု- နေစေတော်မူပါ" ဟု သဒ္ဒတ္ထဖြစ်၏ ၊ "ဝါတွင်း၌ သီတင်းသုံးဖို့ရန် တေင်းပန်သော စကားကို ပယ်တော်မူလိုက်လျှင် ကိုယ်တော်၏ အထက်၌ နေစေရာမရောက်၊ ပယ်တော်မမူမှသာ နေစေရာရောက်သည်၊ ထိုကြေင့် ပယ်တော်မမူဘဲ ကိုယ်တော်၏အထက်၌ သက်ဝင်နေပါစေ"ဟူလို ၊ ထိုသို့ နေစေခြင်းသည် တောင်းပန်သောစကားကို သာယာရာ ရောက်သောကြောင့် "သာဒယတု" ဟု ဋီကာ၌လည်းကောင်း, လက်ခံရာရောက်သောကြောင့် "သမ္ပဋိစ္ဆတု"ဟု အဋ္ဌကထာ၌လည်းကောင်း, အဓိပ္ပါယတ္ထဖွင့်သည်။ [ဝဿံ- မိုးလပတ်လုံး+အာဝါသော- အမြဲနေခြင်းတည်း၊ ဝဿာဝါသော- ခြင်း။]
ပေ။
သံဃေနာတိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ လျှောက်ပြီ။
ကိံ ဝုတ္တံ, ဟောတိ၊ နည်း။
ဘဝံ ဂေါတမော၊ သည်။
မံ၊ ကို။
ဥပါသကဉ္စ၊ ကာဟူ၍လည်း။
ဓာရေတု၊ ပါ။
မေ၊ ၏။
ဝေရဉ္ဇာယံ၊ ၌။
ဝဿာဝါသံစ၊ မိုးလပတ်လုံး သီတင်းသုံးတော်မူခြင်းကိုလည်း။
အဓိဝါသေတု၊ ကိုယ်တော်၏ အထက်၌ ဝင်သက် တည်နေစေတော်မူပါ။
ဝါ၊ လက်ခံတော်မူပါ။
တယောမာသေ၊ ၃ လတို့ပတ်လုံး။
ဝေရဉ္ဇံ၊ ကို။
ဥပနိဿာယ၊ ၍။
မမ၊ ကို။
အနုဂ္ဂဟတ္ထံ၊ ငှာ။
ဝါသံ၊ သီတင်းသုံးတော်မူခြင်းကို။
[ဝဿာဝါသံဟု သီဟိုဠ်မူရှိ၏]
သမ္ပဋိစ္ဆတု၊ လက်ခံတော်မူပါ။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
အဓိဝါသေသိ။
ပေ။
နာတိ၊ ကား။
အထ၊ လျှောက်ရာ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုပုဏ္ဏား၏။
ဝစနံသုတွာ ဘဂဝါ, ကာယင်္ဂံဝါ
ကာယင်္ဂံ ဝါစင်္ဂံ။ ။ ကာယဿ- ၏+အင်္ဂံ- အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ဉီးခေါင်းစသည်တည်း ၊ ကာယင်္ဂံ- လက်ခံသောအားဖြင့် ဉီးခေါင်း စသည် မလှုပ်ခြင်းကို "ကာယင်္ဂံ အစောပေတွာ" ဟုဆိုသည် ၊ ဝါစာယ- နှုတ်ဖြင့် မြွက်ခြင်း၏+အင်္ဂံ- အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော စကားတည်း ၊ ဝါစင်္ဂံ ၊ "ဟောတု- လျှောက်သည့်အတိုင်း ရှိစေတော့ ၊ သာဓု- ကောင်းပြီ"ဟု မိန့်တော်မမူခြင်းကိ "ဝါစင်္ဂံ အစောပေတွာ"ဟု ဆိုသည်။ [ဝိမတိ၌ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို ကေစိဝါဒဟု ဆို၍ ၊ ကာယဝိညတ် ဝစီဝိညတ်ကို "ကာယ-ဝါစာ"တို့အရယူပြီးလျှင် အင်္ဂသဒ္ဒါကိုလည်း ဟေတုအနက်ဟောဟု ယူ၍ "ကာယဝိညတ်ဟူသော အကြောင်းရှိသော ကိုယ်အစိတ်အပိုင်းကို"ကာယင်္ဂ"ဟု လည်းကောင်း, ဝစီဝိညက်ဟူသောအကြောင်းရှိသော နှုတ်, လျှာ စသည်ကို"ဝါစင်္ဂ"ဟုလည်းကောင်း,ဆိုသည် ၊ [စောပေတွာ၌ စုပဓာတ်သည် အနဝဋ္ဌာန- မရပ်မတည်လည်ခြင်း (လှုပ်ရှားခြင်း) အနက်ကို ဟော၏၊ ကာရိတ်ဏေ ပစ္စည်းကြောင့် အစောပေတွာကို"အစာလေတွာ"ဟု ဖွင့်ကြသည်။]
၊ ကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းကိုလည်းကောင်း။
ဝါစင်္ဂံဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။
စောပေတွာ၊ မလှုပ်စေမူ၍။
အဗ္ဘန္တရေယေဝ၊ ကိုယ်တွင်း၌သာလျှင်။
ခန္တံ၊ နှစ်သက်ခြင်းကို။
ဓာရေတွာ၊ ၍။
("ခန္တိံစာရေတွာ၊ နှစ်သက်ခြင်းကိ+ဖြစ်စေ၍" ဟု လည်း မူကွဲရှိ၏။)
တုဏိဘာဝေန၊ ဆိတ်ဆိတ် အဖြစ်ဖြင့်။
အဓိဝါသေသိ၊ ပြီ။
ဝါ၊ ပြီ။
ဗြာဟ္မဏဿ၊ ကို။
အနုဂ္ဂဟတ္တံ၊ ငှာ။
မနသာဝ၊ စိတ်တော်ဖြင့်သာ။
သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ လက်ခံတော်မူပြီ။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
အထခေါ။ ပေ။ ဝိဒိတွာတိ
အထ။ ပေ။ ဝိဒိတွာတိ။ ။ "ပုဏ္ဏား၌ ပရစိတ္တဝိဇာနနဉာဏ် မရှိပါဘဲလျက် အဘယ်နည်းဖြင့် ဘုရားရှင်၏ လက်ခံတော်မူခြင်းကို သိသနည်း"ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "အထ ၊ ပေ ၊ ဝိဒိတွာ" ဟု မိန့် ၊ "ရဟန်းဂေါတမသည် ငါ၏ လျှောက်ထားချက်ကို လက်မခံလျှင် ပယ်သင့်၏" ဟူသော ဗျတိရေကနည်း "ထိုသို့မပယ်ဘဲအတွင်း၌နှစ်သက်မှုကို လက်မခံလျှင် ပယ်သင့်၏" ဟူသော ဗျတိရေကနည်း "ထိုသို့ မပယ်ဘဲအတွင်း၌ နှစ်သက်မှုကို ဆောင်ထားပြီ"ဟူသော အနွယနည်းအားဖြင့် အခြင်းအရာကို မှတ်သားခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်သော ဉာဏ်ဖြင့် (အကဲခတ်ကောင်းသော ဉာဏ်ဖြင့်) သိသည်- ဟူလို။ [လက်ခံခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဗျတိရေက, အလျော်ကိ်ု အနွယ- ဟု ဋီကာ ဆို၏။]
၊ ကား။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
(တိတ်တိတ်နေသောအားဖြင့် လက်ခံတော်မူရာ ထိုအခါ၌၊ ဟူလို။)
ဝေရဉ္ဇော၊ သော။
ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။
(အကြား၌ ကိယာဝိသေသနများနှင့်တကွ နောက်ဆုံးပက္ကမိတိုင်အောင်စပ်။)
သမဏော ဂေါတမော၊ သည်။
မေ၊ ၏။
(တောင်းပန်ခြင်းကို။)
သစေ နာဓိဝါသေယျ၊ အကယ်၍ လက်မခံအံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ကာယေနဝါ၊ ကိုယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဝါစာယဝါ၊ လည်းကောင်း။
ပဋိက္ခိပေယျ၊ ပယ်မြစ်တော်မူရာ၏။
ပန၊ အနွယကား။
ယသ္မာ, အပ္ပဋိက္ခိ ပိတွာ၊ ပယ်တော် မမူဘဲ။
အဗ္ဘန္တရေ၊ အတွင်း၌။
ခန္တိံ၊ ကို။
ဓာရေသိ၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
မေ၊ ငါ၏။
(တေင်းပန်ခြင်းကို။)
မနသာဝ၊ သာ။
အဓိဝါသေတိ၊ ၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
အာကာရသလ္လက္ခဏကုသလတာယ၊ အခြင်းအရာကို မှတ်ခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(အကဲခတ်ကောင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ဘဂဝတော၊ ၏။
အဓိဝါသနံ၊ ကို။
ဝိဒိတွာ၊ ၍။
အတ္တနော၊ ၏။
နိသိန္နာသနတော၊ ထိုင်ရာနေရာမှ။
(နိသိန္န၊ ထိုင်ရာဖြစ်သော+အာသန=နေရာ။)
ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
စတူသု၊ န်သော။
ဒိသာသု၊ အရပ်တို့၌။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
သက္ကစ္စံ၊ ကောင်းစွာပြု၍။
(သံနှင့်ကစ္စကို စပ်ထားသော သမာသ်ပုဒ်။)
(တစ်နည်း) သက္ကစ္စံ၊ ရိုရိုသေသေ။
(အာဒရတ္ထနိပါတ်ပုဒ်။)
ဝန္ဒိတွာ၊ ဝပ်ချပြီး၍။
တက္ခတ္တုံ၊ ၃ ကြိမ်။
ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ယာရစ် လည်သည်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
အာဂတကာလတော၊ လာခဲ့ရာအခါမှ။
ပဘုတိ၊ စ၍။
ဇာတိမဟလ္လကဗြာဟ္မဏာနံ၊ ဇာတိမဟလ္လက ပုဏ္ဏားတို့ကို။
အဘိဝါဒနာဒီနိ၊ ရှိခိုးမှု အစရှိသည်တို့ကို။
န ကရောတိ၊ မပြုတတ်။
ဣတိ, ဂရဟိတွာပိ၊ ကဲ့ရဲ့ပြီး၍လည်း။
ဣဒါနိ၊ ၌။
ဝိညာတဗုဒ္ဓဂုဏော၊ သိအပ်ပြီးသော ဘုရားဂုဏ်တော်ရှိသည်။
ဝါ၊ ဘုရားဂုဏ်တော်တို့ကို သိပြီးသည်။
(ဟုတွာ,) ကာယေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ပေ။
အနေကက္ခတ္တုံ၊ အကြိမ်များစွာ။
ဝန္ဒ န္တောပိ၊ ဝပ်ချရပါသော်လည်း။
အတိတ္တောယေဝ၊ အားမရနိုင်သည်သာလျှင်။
ဟုတွာ, ဒသနခသမောဓာနသမုဇ္ဇလံ၊ ဆယ်ချောင်းသော လက်သည်းအပေါင်းတို့ဖြင့် တောက်ပသော။
အဉ္ဇလိံ၊ လက်အုပ်ကို။
ပဂ္ဂယှ၊ ချီးမြှောက်၍။
သိရသ္မိံ၊ ဉီးခေါင်းပေါ်၌။
ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ တည်စေ၍။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
ဒဿနဝိသယော၊ မြင်လောက်ရာ အရပ်သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
[ယာဝ တာဝ ရှိသမျှ၌ အလယ်ပုဒ်မှာ ပဌမာ ရှိမြဲ။]
တာဝ၊ ထိုမြင်လောက်ရာ အရပ်တိုင်အောင်။
ပဋိမုခေါဝ
ပဋိမုခေါ အပသက္ကိတွာ။ ။ ယခုစာများ၌ "အပက္ကမိတွာ"ရှိ၏ ၊ နောက်၌လည်း "ပက္ကမိ"ဟု အပရကာလ ကြိယာရှိသောကြောင့် ဤ၌ "အသက္ကိတွာ"ဟု ရှိသင့်သည် ၊ သက္ကဓာတ်သည် ဂတိအနက်ဟော ၊ ရှေ့- ထူပါရုံတည်ခန်း၌လည်း "ဟတ္ထိနာဂေါ ၊ ပေ ၊ အပသက္ကန္တော" ဟု တွေ့ခဲ့ပြီ။ [ဝန္ဒိတွာတိ ပဉ္စပတိဋ္ဌိတေန- လက်ခြေ နဖူး, တံတောင် ဒူးဟု, ငါးဉီးသော တည်ခြင်းဖြင့် ၊ ဝန္ဒိတွာ- ဝပ်ချ၍၊]
၊ ဘုရားဘက်သို့ ရှေးရှုမျက်နှာမူလျက် သာလျှင်။
အပသက္ကိတွာ၊ နောက်ဆုတ် နောက်ဆုတ် သွား၍။
ဒဿနဝိသယံ၊ ကို။
ဝိဇဟနဋ္ဌာနေ၊ စွန့်ရာ အရပ်၌။
(မမြင်လောက်မှ၊ ဟူလို။)
ဝန္ဒိတွာ၊ ဝပ်ချ၍။
ပက္ကမိ၊ ပြီ။