Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
云台教理组
中文
原创
中文
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā
Pārājikakaṇḍa-aṭṭhakathā

2. Dutiyapārājikaṃ

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

အဒုတိယေန ဒုတိယံ အဒုတိယေန။ ။ ပထမပါရာဇိကပါဠိတော်ကို ဖွင့်ပြပြီး၍ ဒုတိယပါရာဇိကပါဠိ တော်ကို ဖွင့်ပြတော်မူလိုသောကြောင့် "ဒုတိယ အဒုတိယန" စသည်ကို မိန့်၊ ဘုရားရှင်၌ ဂုဏ်တော်များစွာ ရှိပါသော်လည်း ဒုတိယပါရာဇိကနှင့် လိုက်လျောအောင် “အဒုတိယေန”ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ [ပကတိဟေသာ အာစရိယာနံ၊ ယဒိဒံ အာရမ္မာနုရူပထောမနာ- အားထုတ်အပ်လတ္တံ့ ဖြစ်သောကျမ်းအားလျော်စွာ ဘုရားရှင်ကို ချီးမွမ်းခြင်းသည် ကျမ်းဆရာများ ၏ ထုံးစံတည်း။] ၊ အတူကင်းပျောက်, ၂ ဆူမြောက် ရှိတော်မမူသော။ ဝါ၊ အတူမဲ့ ဖြစ်တော်မူသော။ ဇိနေန၊ ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်သည်။ ဒုတိယံ၊ ၂ပါးမြောက် ဖြစ်သော။ ယံပါရာဇိကံ၊ အကြင် ပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပကာသိတံ၊ ထင်ရှား ပြတော်မူအပ်ပြီ။ တဿ၊ ထိုဒုတိယပါရာဇိက၏။ သံဝဏ္ဏနာက္ကမော၊ ဖွင့်ကြောင်းဖွင့်ရာ အဋ္ဌကထာအစဉ်သည်။ ဒါနိ၊ ပထမပါရာဇိကကို ဖွင့်ပြီးရာ ယခုအခါ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပတ္တော၊ ဆိုက်ရောက်လာ၏။ [ဒါနိကိုထောက်၍ ပစ္စုပ္ပန်ဟော။] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ဒုတိယပါရာဇိကအဖွင့် အစဉ်၏ဆိုက်ရောက်လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) [ဟောတိ၊ ၌စပ်။] ယံ၊ အကြင်ပုဒ်ကို။ (သောတူဟိ၊ စာသင်သားတို့သည်။) သုဝိညေယျံ၊ လွယ်ကူစွာသိနိုင်၏။ ဝါ၊ သိလွယ်၏။ ယဉ္စ၊ အကြင်ပုဒ်ကိုလည်း။ (မယာ) ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ပကာသိတံ၊ ထင်ရှားပြအပ်ပြီ။ တံ တဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော သုဝိညေယျာ ပုဗ္ဗေ ပကာသိတ ပုဒ်ကို။ ဝဇ္ဇယိတွာန၊ ရှောင်ကြဉ်၍။ အယံ သံဝဏ္ဏနာ၊ ဤဖွင့်ကြောင်း ဖွင့်ရာ, အဋ္ဌကထာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝါ၊ ဖြစ်တော့လတ္တံ့။ [ သမီပ ဝတ္တမာန်။]

၈၄။ တေန သမယေန။ ပေ။ ဂိဇ္ဈကုဋေ ပဗ္ဗတေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ရာဇဂဟေတိ၊ ကား။ ဧဝံ နာမကေ ဧဝံနာမကေ။ ပေ။ ဝုစ္စတိ။ ။ ဧဝံ (ဤသို့သော)+နာမံ ယဿာတိ ဧဝံနာမကံ၊ [သမာသန္တကပစ္စည်း၊] ထိုစကားကို ခိုင်မြဲစေလို၍, တစ်နည်း-ရာဇဂဟအမည်ရခြင်း၏အကြောင်း ကို ပြလို၍ “တံဟိ၊ ပေ၊ ဝုစ္စတိ" ဟု မိန့်၊ ဤဝါကျမျိုးသည် သဒ္ဒပ္ပဝတ္တိနိမိတ် (ရာဇဂဟသဒ္ဒါ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်း ကိုပြသော ဝါကျတည်း။ [ရှေးဆရာတို့က “မန္ဓာတု မဟာဂေါဝိန္ဒာ ဒီဟိ ပရိဂ္ဂဟိတတ္တာ" ကို နာမလာဘဟိတ် (နာမည်ရခြင်း၏အကြောင်းပြဟိတ်)ဟု ခေါ်ကြ၏၊ သဒ္ဒပ္ပဝတ္တိနိမိတ်-ဟူသော စကားနှင့် သဘောတူပင်တည်း။] ၊ ဤသို့ရာဇဂဟ အမည်ရှိသော။ နဂရေ၊ မြို့၌။ ဟိ၊ မှန်၏။ (တစ်နည်း) ဟိ၊ အကြောင်းကို ပြဦးအံ့။ တံ၊ ထိုမြို့ကို။ (တဿ၊ ထိုမြို့၏။) [ဟိတ်၏သမ္ဗန်ခံ။ မန္ဓာတုမဟာဂေါဝိန္ဒာဒီဟိ၊ မန္ဓာတ်စကြာမင်း, မဟာဂေါဝိန္ဒပုရောဟိတ် အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပရိဂ္ဂဟိတတ္တာ မန္ဓာတု။ ပေ။ ပရိဂ္ဂဟိတတ္တာ။ ။ ဤဟိတ်ကိုကြည့်၍“ဂယတီတိ ဂဟံ၊ (ဝိမတိဝိဂ္ဂဟ) ရာဇူနံ-တို့၏၊ ဝါ-တို့သည်+ဂဟံတိရာဇဂဟံ” ကို ဝိဂ္ဂဟပြု၊ [အဋ္ဌကထာ၌ “သိမ်းပိုက်အပ် တွင် စပ်လို၍ “ရာဇူဟိ”ဟု ကတ္တုရုပ် ထားသော်လည်း “ဂဟံ” ဟုပြီးသောအခါ “မြို့”ကို အရကောက်ရသောကြောင့် ဋီကာတို့၌ “ရာဇူနံ” ဟု သာမီသမ္ဗန်ထားသည်၊ “မင်းတို့၏မြို့+ဝါ - နေပြည်တော်မြို့” ဟူလို၊ ဂဟဓာတ်အပစ္စည်း၏ မူလလိင်မှာ ပုလ္လိင်တည်း၊ သို့သော် “နဂရံ” ဟူသော အဘိဇေယျပုဒ်၏ လိင်သို့လိုက်၍ "ရာဇဂဟံ”ဟု နပုလ္လင်ထားရသည်။] ဆက်ဦးအုံ ရာဇအရကို “မန္ဓာတုမဟာဂေါဝိန္ဒ" ဟု သရုပ်ပြရာ၌ မန္ဓာတ်မင်းသာလျှင် “ရာဇ” ဖြစ်၏။ မဟာဂေါဝိန္ဒမှာ ရေဏုမင်း၏ ပုရောဟိတ်ပုဏ္ဏားတည်း၊ ထို့ကြောင့် မဟာဂေါဝိန္ဒ၏ သိမ်းပိုက် ခြင်းဖြင့် ရေဏုမင်း၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို မှတ်သားပြသော ဥပလက္ခဏနည်းဟု မှတ်၊ ၊ နေပြည်တော်အဖြစ်ဖြင့် သိမ်းပိုက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ရာဇဂဟန္တိ၊ ဟဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဧတ္ထ၊ ဤရာဇဂဟံဟူသောပုဒ်၌။ အညေပိ အညေ ပကာရေ။ ။ နဂရမာပနေ-မြို့ကို ဖန်ဆင်းရာအခါတုန်းက၊ ရညာကာရိတ သဗ္ဗဂဟတ္တာ-မင်းသည် ဆောက်လုပ်စေအပ်သော အလုံးစုံအိမ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ရာဇဂဟံ မည်၏။ မြို့တည်စဉ်အခါ၌ လမ်းတွေကိုအကွက်ချ၍ အိမ်တွေကိုမင်း၏ဘဏ္ဍာဖြင့် ဆောက်လုပ်စေ ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအိမ်များသည် မင်းပိုင်အိမ်များချည်း ဖြစ်ရကား "ရညော+ ဂဟာနိ ဒတ္တာတိ ရာဇဂဟံ” ဟု ပြု၊ တစ်နည်း-ဂိဇ္ဈကုဋ် စသော တောင်မင်းကြီး ငါးလုံးတို့ အိမ်ကို ခြံခတ်သကဲ့သို့ ခြံရံအပ်သောကြောင့် "ဂဟံ ဝိယာဟိ ဂဟံ၊ ရာဇူဟိ-တောင်မင်းကြီးတို့သည်+ပရိက္ခိတ္တံ - ကာရံ အပ်သော၊ ဂဟံ-အိမ်နှင့်တူသော မြို့တည်း၊ ဣတိ ရာဇဂဟံ”ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဋီကာ၌ ပြထားသော အပြားကို “အညေ ပကာရေ" ဆိုသည်ဟုမှတ်။ ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားမှတစ်ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ပကာရေ၊ အပြားတို့ကို။ ဝဏ္ဏယန္တိ၊ ဖွင့်ကြကုန်၏။
တေဟိ၊ ထိုအပြားတို့ ဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
ဧတံ၊ ဤရာဇဂဟဟူသော အမည်သည်။ တဿ နဂရဿ၊ ၏။ နာမံ၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။ တံ ဧတံ၊ ထိုရာဇဂဟအမည်ရသော ဤမြို့ သည်။ ဗုဒ္ဓကာလေ စ၊ ဘုရားပွင့်တော်မူရာ အခါ၌လည်းကောင်း။ စက္ကဝတ္တိကာလေ စ၊ စကြာမင်းပေါ်ရာ အခါ၌လည်းကောင်း။ နဂရံ၊ နေပြည်တော်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [ယေဘုယျအားဖြင့်ဆိုသည်။အခြားအခါ၌လည်းမြို့ဖြစ်ပါသေး၏။] ဋီကာ ဋီကာ။ ။ဒုဂ္ဂဇနပဒ ဌာနဝိသေသ သမ္ပဒါဒိယောဂတော-ရန်သူတို့ အသွားအလာ အဝင် အထွက် ခက်သော ဇနပုဒ်ဖြစ်၍ ဌာနဝိသေသ၏ ပြည့်စုံခြင်း စသောဂုဏ်ထူးတို့နှင့် ယှဉ်ခြင်း ကြောင့်၊ ရာဇူဟိ+ဂဟိတံ (ပရိဂ္ဂဟိတံ-သိမ်းပိုက်အပ်၏) ဣတိ ရာဇဂဟန္တိ အာဟ-မန္မာတု၊ ပေ၊ ဝုစ္စတိတိ။ [ ဒုက္ခေန+ ဂန္တဗ္ဗောတိ ဒုဂ္ဂါ (ဇနပဒေါ)၊]
သေသကာလေ၊ ၌။ သုညံ၊ လူတို့မှ ကင်းဆိတ်သည်။ ယက္ခပရိဂ္ဂဟိတံ၊ နတ်ဘီလူးတို့ သိမ်းပိုက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေသံ၊ ထို နတ်ဘီလူးတို့၏ ။ ဝသန္တဝနံ သန္တဝနံ။ ။ “ဝသနဝနံ”ဟု စာအများရှိ၏၊ သို့သော် (ဝသန္တဝနန္တိ - ကီဠာဝနံ ) ပျော်မြူးရာတောသည် ဝသန္တဝနမည်၏။"ပျော်မြူးရာတောကို အဘယ့်ကြောင့်၀သန္တဝနဟု ဆိုအပ် သနည်း” ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် (ဝသန္တကာလေ ကီဠာယယေဘုယျတ္တာပန ဝသန္တဝန ဝုတ္တံ” ဟု မိန့်) ဝသန္တဥတု အခါဝယ် ပျော်မြူးခြင်း၏များသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ယေဘုယျနည်း အားဖြင့် ထိုတောကို ဝသန္တဝန" ခေါ်သည်ဟူလို၊ ဤအလို “ဝသန္တေ +ကီဠာဝနံ ဝသန္တဝနံ" ဟုပြု၊ ဤကားဝိမတိအပွင့်တည်း၊ ဤအလို “ဝသန္တဝနံ” ဟု ပါဌ်ရှိသင့်၏၊ သာရတ္တ၌ကား - “အာပါနဘူမိဘူတံ ဥပဝနံ-သေရည်အရက်ဝိုင်းဖြစ်ရာ မြို့အနီးတော” ဟု ဖွင့်၏၊ ထိုအခွင့်လည်း “ဝသနဝနံနှင့် အလှမ်းဝေးလှ၏၊ ယောဇနာ၌မူ "ဝသန္တိ ဧတ္ထာတိ ဝသနံ”ဟူပြု၍ “ဝသနဝနံ” ဟုပင် ဆိုလေသည်။ သီလက္ခန်၌ကား “ဝသနဋ္ဌာနံ ဝနံ"ဟု တွေ့ရ၏။ ၊ ဝသန္တဥတုအခါ ပျော်မြူးရာ တောသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ [သည်သောက်၍ ပျော်ပါးရာ ဥယျာဉ်ကြီး ဖြစ်သည်၊ ဟူလို။]
ဧဝံ၊ လျှင်။ ဂေါစရဂါမံ၊ ဆွမ်းမံရွာကို။ ဒသေတွာ၊ ပြပြီး၍။ [ရွာမဟုတ်ဘဲ မြို့ဖြစ်သော်လည်း သဒိသူပစာရ၊ အတင်ရုဠီအားဖြင့် မြို့ကိုလည်း "ဂေါစရဂါမ" ဟုခေါ်သည်။] နိဝါသနဋ္ဌာနံ၊ သီတင်းသုံးတော်မူရာအရပ်ကို။ ဂိဇ္ဈကူဋေ ပဗ္ဗာတေတိ၊ ဟူ၍။ (သံဂီတိကာရော၊ သည်။ အာဟ၊ မူပြီ။
စ၊ ဆက်။ သော၊ ထိုတောင်ကို။ [ဝုစ္စတိ၌စပ်။] တဿ၊ ထိုတောင်၏။ ကုဋေသု၊ အထွက်တို့၌။ ဂိဇ္ဈာဂိဇ္ဈာ။ ပေ။ ဝသိံသု။ ။ ဤဝါကျကိုကြည့်၍ (“ဂိဇ္ဈာ ယဿ ကုဋေသူတိ ဂိဇ္ဈကူဋော") ဟုဘိန္နာဓိကရဏဗဟုဗွီဟိပြုသင့်၏၊ “အထွတ်တို့၌လင်းတရှိသောတောင်”ဟုပေး၊ သို့သော် ဋီကာ ၌ "ဂိဇ္ဈာ ဧတ္ထ သန္တီတိ ဂိဇ္ဈံ၊ ဂိဇ္ဈံ-(လင်းတရှိသော)+ကူဋံ ဧတဿာတိ ဂိဇ္ဈာကူဋော")ဟု ပြုသည်၊ ထိုအလို “လင်းတရှိသော အထွတ်ရှိသောတောင်" ဟု ပေး၊ “ဂိဇ္ဈသဒိသာနိ ဝါ” စသော ဤဝါကျဖြင့် ("ဂိဇ္ဈာဝိယာတိ ဂိဇ္ဈာနိ၊ ဂိဇ္ဈာနိ + ကူဋာနိ ဧတဿာတိ ဂိဇ္ဈကူဋော”ဟု ပြုစေလို၏) ဋီကာ၌ကား-“ဂိဇ္ဈော ဝိယာတိ ဂိဇ္ဈံ”ဟု ဧကဝုစ်ပြု၏၊ "လင်းတနှင့်တူသော အထွတ်ရှိသောတောင်” ဟုပေး။
တစ်နည်း။ ။ -("ဂိဇ္ဈသဒိသကူဋော") ဟုဆိုလိုလျက် “သဒိသ” အလယ်ပုဒ်ကျေသော မဇ္ဈေပဒလောပီ တပ္ပုရိသ်သမာသ်တည်း၊ ဥပမာ - အစွမ်းသတ္တိကို နှစ်သက်သော မင်းကို “သာကပ္ပိယပတ္တိဝ” ဟု ဆိုလိုလျက် “ပိယ" အလယ်ပုဒ်ကိုချေ၍ “သာကပတ္ထိဝ” ဟု သကဲ့သို့တည်း။ [ဂိဇ္ဈသဒိသကူဋောတိ ဂိဇ္ဈကုဋောတိဝါ မဇ္ဈပဒလောပီသမာသော၊ ယထာ သာကပတ္တိဝေါ၊ ဋီကာ။] ပတ္ထိဝ, ပတ္တဝ-၂ ပုဒ်သင့်သောနည်းရှိ၏။ ထိုနည်းများကို မေဂ္ဂလ္လာန် နိဿယသစ် (၃)ကဏ္ဍ (၁၁)သုတ်အဖွင့်နှင့်သမာသ်ကစ္စည်း ဘာသာဋီကာ-အမာဒယော- ပရပဒေတိ သုတ်အဖွင့်တို့မှာ ရှုပါ။
၊ လင်းတတို့သည်။ ဝသိံသု၊ နေကုန်ပြီ။ ဝါ၊ နည်း။ တဿ၊ ၏။ ဂိဇ္ဈသဒိသာနိ၊ လင်းတနှင့်တူကုန်သော။ ကုဋာနိ၊ တို့သည်။ (သန္တိ)။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဂိဇ္ဈကုဋောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
သမ္ဗဟုလာတိ၊ ကား။ ဝိနယပရိယာယေန၊ ဝိနည်းဒေသနာအားဖြင့်။ [ဝိနည်း အသုံးအားဖြင့်၊ ဟူလို။] တယော၊ ၃ပါးကုန်သော။ ဇနာ၊ ရဟန်းတို့ကို။ သမ္ဗဟုလာတိ၊ လတို့ဟူ ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ န်၏။ တတော၊ ထို ၃ပါးမှ။ ပရံ၊ ၌။ (ဇနော၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။) သံဃောတိ၊ ဟူ၍။ (ဝုစ္စတိ၊ ၏။) [“စတုဝဂ္ဂသံဃာသည် ပြုအပ်သောကံ" စသည်ဖြင့် ၄ပါးကိုပင် သံဃာဟု သုံးနှုန်းသည်၊ ဟူလို။]
သုတ္တန္တ ပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ တယော၊ ၃ပါးတို့သည်။ တယော ဧဝ၊ တယောတို့သာတည်း။ တတော၊ ထို ၃ပါးမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ သမ္ဗဟုလာတိ၊ လတို့မည်၏။
ပန၊ အတ္ထုဒ္ဓါရ သာမညမှတစ်ပါး အတ္ထုဒေသ ဝိသေသကို ဆိုဦးအံ့။ ဣဓ၊ ဤဒုတိယပါရာဇိက နိဒါန်းအရာ၌။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ သုတ္တန္တပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ သမ္ဗဟုလာတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ န်၏။
သန္ဒိဋ္ဌာတိ သန္ဒိဋ္ဌ, သမ္ဘတ္တာ။ ။ [ အတိဝိဿာသော ယေသံ အတ္တီတိ အဝိဿာသိကာ၊ န + အတိဝိဿာသိကာ၊ နာတိဝိဿာတိကာ၊ ဒဠာ- မကွဲနိုင်အောင် မြဲခိုင်ကုန်သော+မိတ္တာ ဒဠှမိတ္တာ၊] တတ္ထ တတ္ထ သင်္ဂမ္မ ဒိဋ္ဌတ္တာ ကိုကြည့်၍ “သံ+ဒိဋ္ဌိ” ၌ သံသည် "သံ သမောဓာန သေင်္ခပ” စသောအနက်တို့တွင် သမ္ဗောဓာန အနက်ဟောဟုသိပါ၊ သမောဓာနနှင့် “သင်္ဂမ္မ” ကားအနက်တူတည်း၊ ပဿိယိံသူတိ ဒိဋ္ဌာ၊ သင်္ဂမ္မ+ဒိဋ္ဌာ သန္ဒိဋ္ဌာ-ထိုဤအရပ် ပေါင်းဆုံလတ်၍ မြင်အပ်ဖူးသော မိတ်ဆွေတို့၊ “တွေ့ ဖူး မြင်ဖူးရုံသာရှိသည်, အကျွမ်း မဝင်လှ" ဟူလို"သူဋ္ဌုဘတ္တာ ဘဇမာနာ”ကြည့်၍ သံသည် သမ္မာ (သုဋ္ဌု) အနက်ဟောဟု သိပါ၊ ဘဇမာနာကို ကြည့်၍၊ “ဘတ္တာ၌ ဘဇဓာတ် တပစ္စည်း" ၊ "ဘဇန္တီတိ ဘတ္တာ၊ သုဋ္ဌု+ဘတ္တာ သမ္ဘတ္တာ" ဟု ပြု၊ ဧကသမ္ဘောဂ- စသည်ကား “သုဋ္ဌုဘဇမာန” ဖြစ်ပုံကို သရုပ်ဖော်ပြသော စကားတည်း၊ “ဧကသမ္ဘောဂ ပရိဘောဂ ဖြစ်လောက် အောင် အလွန်အကျွမ်းဝင်ကြသည်” ဟူလို။ ၊ ကား။ နာတိဝိဿာသိကာ၊ အလွန်အကျွမ်းဝင်ခြင်းရှိသူ မဟုတ် ကုန်သော။ န ဒဠှမိတ္တာ၊ ခိုင်မြဲသော မိတ်ဆွေမဟုတ်ကုန်သော ရဟန်းတို့တည်း။
ဟိ၊ အကြောင်းကိုပြဉီးအံ့။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို အရပ်၌။ သင်္ဂမ္မ၊ ပေါင်းဆုံ၍။ ဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မြင်အပ်ဖူးကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တေ၊ ထိုအလွန်အကျွမ်းမဝင်သော မိတ်ဆွေရဟန်းတို့ကို။ သန္ဒိဋ္ဌာတိ၊ ဋ္ဌတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ။
သမ္ဘတ္တာတိ၊ ကား။ အတိဝိဿာသိကာ၊ အလွန်အကျွမ်းဝင်ခြင်းရှိကုန်သော။ ဒဠှမိတ္တာ၊ ခိုင်မြဲသော မိတ်ဆွေရဟန်းတို့တည်း။
ဟိ၊ မှတ်။ (တစ်နည်း) ဟိ၊ အကြောင်းကိုပြဉီးအံ့။ တေ၊ ထိုခိုင်မြဲသော မိတ်ဆွေရဟန်းတို့ကို။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဘတ္တာဘဇမာနာ၊ ဆည်းကပ်တတ်ကုန်၏။ ဧကမ္ဘောဂပရိဘောဂါ၊ တူသော အာမိသကို သုံးဆောင်ခြင်း, ဓမ္မကို သုံးဆောင်ခြင်း ရှိကုန်၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့ပြု၍။ ဝါ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ သမ္ဘတ္တာ၊ တို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ။
ဣသိဂိလိပဿေတိ၊ ကား‌ ဣသိဂိလိ နာမ ဣသိဂိလိ။ ။ ဂိလတီတိ ဂိလိ၊ ဂိလဓာတ်ဣပစ္စည်း၊ ဣသယော- ပစ္စေကဗုဒ္ဓါဟူသော ဣသိတို့ကို- ဂိလတိ-မျိုတတ်၏၊ ဣတိ ဣသိဂိလိ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့သည် ပဒုမ၀တီမိဖုရား၏ သားတော်ငါးရာတို့ ဖြစ်ကုန်သတတ်၊ အကျယ်ကို သာရတ္ထမှာရှု။ ၊ လိမည်သော။ ပဗ္ဗတော၊ တောင် သည်။ (အတ္ထိ)။ တဿ၊ ထိုတောင်၏။ ပဿေ၊ နံပါး၌။
ကိရ၊ ချဲ့။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ပဉ္စသတ မတ္တာ၊ ငါးရာအတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ကာသိကောသလာ ဒီသု၊ ကာသိတိုင်း ကောသလတိုင်း အစရှိကုန်သော။ ဇနပဒေသု၊ တို့၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ စရိတွာ၊ ပြီး၍။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားရာကာလ၏နောက်၌။ တသ္မိံ' ပဗ္ဗတေ၊ ၌။ သန္နိပတိတွာ၊ စုဝေးပြီး၍။ သမာပတ္တိယာ၊ သမာပတ်ဖြင့်။ ဝီတိနာမေန္တိ၊ အချိန်ကို လွန်စေကြကုန်၏။
မနုဿာ၊ တို့သည်။ တေ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့ကို။ ပဝိသန္တောဝ၊ ဝင်သွားသည်တို့ကိုသာ။ ပဿန္တိ၊ မြင်ကြရကုန်၏။ နိက္ခမန္တေ၊ ပြန်ထွက်လာသည်တို့ ကို။ န ပဿန္တိ၊ န်။
တတော၊ ကြောင့်။ (ဝင်သွားသည်တို့ကိုသာ မြင်ရ၍ ပြန်ထွက် လာသည်တို့ကို မမြင်ရခြင်းကြောင့်။) အာဟံသု၊ န်ပြီ။
(ကိံ)။ အယံ ပဗ္ဗတော၊ သည်။ ဣမေ ဣသယော၊ ဤရသေ့တို့ကို။ ဂိလတိ၊ မျို၏။ ဣတိ၊ သို့။ (အာဟံသု)။
တံ၊ ထိုစကားကို။ ဥပါဒါယ၊ အစွဲပြု၍။ တဿ၊ ထိုတောင်၏။ ဣသိဂိလိတွေဝ၊ လိ ဟူ၍ သာ။ သမညာ၊ အမည်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ [သမ+ဉာ။ သမသ္မိံ (အလုံးစုံသောအရပ်၌) ဉာယတိ ဧတာယာတိ သမညာ၊ အားလုံးအရပ်၌ အသိအမှတ် ပြုကြောင်းအမည်။ (ထောမနိဓိ)။] တဿ၊ ထိုတောင်၏။ ပဿ၊ နံပါးဖြစ်သော။ ပဗ္ဗတပါဒေ၊ တောင်ခြေ၌။
တိဏကုဋိယော ကရိတွာတိ တိဏကုဋိယော။ ။ တိဏာနိ+ဆနာနိ ယာသံတိ တိဏစ္ဆာဒနာ- မြက်အမိုးရှိသော ကျောင်းငယ်တို့၊ တိဏစ္ဆဒနာဝ+တာ+ကုဋိယောစာတိ" တိဏစ္ဆဒနကုဋိယော"ဟု ဆိုလိုလျက် ဆဒနအလယ်ပုဒ်ကိုချေ၊ "မြက်အရိုးရှိသော ကျောင်းငယ်တို့"ဟုပေး၊ တစ်နည်း- ကုဋိ ဟူ သော အမည်သည် တစ်ကျောင်းလုံး (အပေါင်း) ၏ အမည်တည်း၊ ထိုအမည်ကို အစိတ်ဖြစ်သော တိဏ၌ တင်စား၍ ဧကဒေသျူပစာရ အားဖြင့် "တိဏကုဋိ" ဟု ဆိုသည်။ [ဒကဒေသဝါ သမုဒါယဝေါဟာရဝသေန တိဏကုဋိယောတိ ဝုတ္တာ၊ မြက်ကိုမှတ်၍ဆိုသောကြောင့် ဥပလက္ခဏနည်းလည်း ဖြစ်သင့်၏။] ၊ ကား။ တိဏစ္ဆဒနာ၊ မြက်ဟူသော အမိုးရှိကုန်သော။ သဒွါရဗန္ဓာ၊ ဖွဲ့တပ်အပ်သောတံခါးနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော။ ကုဋိယော၊ ကျောင်းငယ်တို့ကို။ ကတွာ၊ ၍။ (ဝဿံ၊ မိုးအခါ၌ နေခြင်းသို့ ဝါ၊ သို့။ ဥပဂစ္ဆေသု၊ ကပ်ရောက်ကြကုန်ပြီ။)
ဟိ၊ ချဲ့။ (တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝဿံ ဝဿံ ဥပဂစ္ဆန္တေန။ ။ ဝဿံအရမိုးလရ၏၊ ဤ၌ကား မိုးလအခါ၌နေခြင်းကို “ဝဿံ” ဟု ဆိုထားသည်။ [ ဝဿဝါသံ ဥပဂစ္ဆန္တေန၊ - ဋီကာ၊ ] ဤအလိုဌာန ကာလဖြင့် ဌာနီနေခြင်းတိုင် အောင် ဌာနူပစာရအားဖြင့် ယူပါ၊ တစ်နည်း- “ဝဿဝါသံ” ဟု ဆိုလိုလျက် “ဝါသ” ဟူသော နောက်ပုဒ်ကို ချေ။ [ “ဝဿံ ဥပေမိ"၌လည်း ဤနည်းပင်။] ၊ မိုးအခါ၌ နေခြင်းသို့။ ဝါ၊ ဝါသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တေ န၊ ကပ်ရောက်သော ရဟန်းသည်။ နာလကပဋိပဒံ နာလကပဋိပဒံ။ ။ နာလကမထေရ်သည် ပုထုဇဉ်ဘဝမှ စ၍ ကိလေသာ မဖြစ် စေဘဲတစ်နေရာ၌ ၂ ရက်လည်း မနေဘဲ တစ်သွားတည်း သွားနေကြောင်း အကျင့်ကို ကျင့်၏၊ ထိုအကျင့်ကို “မောနေယျ” အကျင့်ဟု ခေါ်၏၊ “နလကရဟန်း၏မောနေယျအကျင့်”ဟူလို၊ မုနိနော+ဘာဝေါ မောနေယျံ- မုနိ၏ဖြစ်ကြောင်း အကျင့်၊ အကျယ်ကို ဋီကာ၌ ရှု။] ၊ နာလကထေရ်၏ မောနေယျ အကျင့်ကို။ ပဋိပန္နေနာပိ၊ ကျင့်သော ရဟန်းသော်မှလည်း။ [အပိသဒ္ဒါ သမ္ဘာဝနာ] ပဉ္စန္နံ၊ အုတ်ကျောက်သစ်ရွက်, အင်္ဂတေ မြက်ဟု, ငါးချက်ကုန်သော။ ဆဒနာနံ၊ အမိုးတို့တွင်။ အညတရေန၊ တစ်မျိုးမျိုးသော အမိုးဖြင့်။ ဆန္နေယေဝ၊ မိုးအပ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ သဒွါရဗန္ဓေ သဒ္ဓါရဗန္ဓာ။ ။ “ဝါကပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှန်လျှင် အဝင်အထွက် တံခါးပေါက်ပါရှိသော ကျောင်း၌သာ ဝါကပ်ရသည်" ဟု သိစေလို၍ "သဒ္ဒါရဗန္ဓာဟုမိန့်။ [ဗန္ဓီယတေတိ ဗန္ဓံ၊ ဒွါရဉ္စ+ တံ+ ဗန္ဓဉ္စာတိ ဒွါရဗန္ဓံ ၊ သာ+ ဒွါရဗန္ဓေန ယာ ဝတ္တန္တီတိ သဒွါရဗန္ဓာ။] သို့သော် လှေစသောအရပ်၌ ခရီးသွားရင်း ဝါကပ်သူမှာ သဒွါရဗန္ဓာရှာဖွယ်-မလို။ ၊ ဖွဲ့ တပ်အပ်သော တံခါးနှင့် တကွဖြစ်သော။ သေနာသနေ၊ ကျောင်း၌။ ဥပဓန္တဗ္ဗံ၊ ကပ်ရာ၏။
ဟိ၊ သာဓကကား။
န ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ဒုက္ကဋဿာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ (သုတ္တံ)၊ ဤပါဠိကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အသေနာသနိကေန၊ ကျောင်းမရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဝဿံ၊ သို့။ ဝါ၊ သို့။ န ဥပဂန္တဗ္ဗံ၊ မကပ်ရာ။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ (အသေနာသနိကော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝဿံ၊ သို့။) ဥပစ္ဆေယျ၊ အံ့။ (အသေနာသနိကဿ၊ ကျောင်းမရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝဿံ၊ သို့။ ဥပဂစ္ဆန္တဿ၊ သော။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။) ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဝဿူပနာယိကက္ခန္ဓက)။]
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ဝါကပ်သောရဟန်း၏ အမိုးရှိသော သဒွါရဗန္ဓသေနာသန၌သာ ဝါကပ်ရသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။) ဝဿကာလေ၊ မိုးအခါ၌။ သေနာသနံ၊ ကို။ သစေ လဘတိ၊ အုံ။ ဣစ္စေတံ၊ ဤသို့ရခြင်းသည်။ ကုသလံ၊ ကောင်း၏။
နော စေ လဘတိ၊ အံ့။ (ဝံသတိ)။ ဟတ္ထကမ္မံ၊ ဟတ္ထကမ်ကို။ ဝါ၊ လက်ဖြင့်ပြုအပ်သော အမှုကို။ [ဟတ္ထန+ကတ္တဗွံ+ ကမ္မံ။ ဟတ္ထကမ္မ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဤကျမ်းအစ သင်္ဂါယနာတင်ခါနီး၌ ပြခဲ့ပြီ။] ပရိယေသိက္ခာပိ၊ ရှာ၍လည်း။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုရာ၏။
ဟတ္ထကမ္မံ၊ ကို။ ဝါ၊ ကို။ အလဘန္တေ န၊ မရသောရဟန်းသည်။ သာမမ္ပိ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုနိုင်၏။ [ဝိနည်းနှင့် လျော်သောမိုးမှုကာမူဖွဲ့ချည်မှု စသည်ကိုသာ ကိုယ်တိုင်ပြုနိုင်သည်။ သစ်ပင်ခုတ်မှု, တွင်းတူးမှုစသည်ကို မပြုနိုင်။]
အသေနာသနိကေန၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဝဿံ၊ သို့။ န တွေဝ ဥပဂန္တ ဗ္ဗံ၊ မကပ်ရာ သည်သာ။
အယံ၊ ဤအမိုးရှိသော သဒ္ဓါရဗန္ဓသေနာသန၌ ဝါကပ်ခြင်းသည်။ အနု ဓမ္မတာ၊ လောကုတ္တရာတရား ၉ပါးအားလျော်သောကျင့်ဝတ်တည်း။ [အနုဓမ္မတာ၊ ဝတ္တံ (ဋီကာ)။ ခရီးသွားရင်း လှေပေါ်,ကုန်သည်အပေါင်း, ထို ဤပြောင်းရွှေ့လေ့ရှိသော နွားခြံတို့၌ကား ကျောင်းမရှိဘဲလည်း ဝါကပ်နိုင်သည်ဟု သီးခြားခွင့်ပြုချက်ရှိသည်။ ]
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ကျောင်းမရှိဘဲ ဝါမကပ်ရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) တေ ဘိက္ခု၊ တို့သည်။ တိဏကုဋိယော၊ မြက်ကုဋီတို့ကို။ ကရိတွာ၊ ပြုပြီး၍။ ရတ္တိဋ္ဌာန ဒိဝါဋ္ဌာနာ ဒီနိ၊ ညဉ့်နေရာအရပ်, နေနေရာအရပ် အစရှိသောအရပ်တို့ကို။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား သတ်မှတ်ပြီး၍။ ကတိကဝတ္တာနိ စကတိကဝတ္တာနိ။ ။ "ကတိ- ဆေဒနေ"ဟူသော ဓာတ်နှင့်အညီ ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ခြင်းကို “ကတိ” ဟု ခေါ်၏၊ (ကတိယာ+ကာတဗ္ဗာနိ ကတိကာနိ-ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ပြုကျင့် အပ်သော ကျင့်ဝတ်တို့၊) ထိုကျင့်ဝတ်များကား-
၁။ ပရိယတ်တရားတော်မည်သည် ပဋိပတ် ပဋိဝေဓ သဒ္ဓမ္မ ၃ပါးလုံးကို တည်တံ့စေနိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် လေးလေးစားစား၊ ဥဒ္ဒိသထ- ပါဠိကို ရွတ်ပြသောအားဖြင့် ပို့ချကြ၊ ဥဒ္ဒိသာပေထ- လေးလေးစားစား ရွတ်ပြစေသောအားဖြင့် စာတက်ကြ၊ သဇ္ဈာယံ ကရောထ - စာအံကြ စာပြန်ကြ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်း၌ နေသူတို့ကို မထိခိုက်စေဘဲ (မဆူညံစေဘဲ) ကိုယ့်ကျောင်း အတွင်း၌သာ စာအံ - စာတက် - စာချကြ၊ တရားနာမှုကိုလည်း ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ကြ။
၂။ ရှင်ပြုပေးလျှင် ထိုရှင်လောင်းကို အပြစ်မှ စင်ကြယ်စေ၍ (ဝိနည်းထုံးစံအတိုင်း) ရှင်ပြု ပေးကြ၊ ရဟန်းပြုပေးလျှင် ရဟန်းလောင်းကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသော အားဖြင့် သုတ်သင်၍ ရဟန်း ပြုပေးကြ၊ နိဿရည်းပေးလျှင် သူ၏လဇ္ဇီ ဟုတ် မဟုတ်ကို သုတ်သင်၍ စုံစမ်း စစ်ဆေးပြီးမှ နိဿရည်းပေးကြ၊ အမျိုးကောင်းသား တစ်ယောက်လောက် ရှင်- ရဟန်းဖြစ်လာလျှင် သာသနာတော် အားလုံးကို တည်တံ့စေနိုင်ပါသည်။
၃။ မိမိ၏အားအစွမ်းလိုက်၍ စွမ်းနိုင်သမျှ ဓုတင်တို့ကိုလည်း ဆောက်တည်ကြ။
၄။ ဝါတွင်းဆိုတာ တစ်နေ့လုံးလည်းကောင်း ညဉ့်၏ ပုရိမယံ ပစ္ဆိမယံ၌လည်းကောင်း မေမေ့ မလျော့ မပေါ့မဆ ဝီရိယကို ကြိုးစားရပါသည်။
၅။ ရှေးမဟာထေရ်တို့လည်း ဝါတွင်း၌ ပလိဗောဓ အားလုံးဖြတ်၍ တစ်ပါးတည်း ကျင့် ခြင်းဟူသော ကျင့်ဝတ်ကို ဖြည့်ကြပါသည်။
၆။ စကားပြောခြင်း၌ အတိုင်းအရှည်ကိုသိ၍ အင်္ဂုတ္တိုရ် နဝကဝဂ်၌လာသော အပ္ပိစ္ဆတာ, သန္တုဋ္ဌိတာ စသော ဆယ်မျိုးသောစကား, အသုဘ စသော ကမ္မဋ္ဌာန်းစကားကိုသာ ပြောသင့်ပါသည်။ နေ့တိုင်း သီလကိုဆင်ခြင်၍ ဗုဒ္ဓါနုဿတိ, မေတ္တာ, အသုဘ, မရဏဿတိ ဟူသော ၄ပါးသော ကိုယ်စောင့်တရားကို မယုတ်မလျော့စေကြပါနှင့်၊ ဤသို့ စသော ကတိကဝတ်များတည်း။
၊ ကတိကဝတ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ခန္ဓကဝတ္တာနိ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဓိဋ္ဌာယ၊ ဆောက်တည်၍။ တီသု၊ ကုန်သော။ သိက္ခာသု၊ တို့၌။ သိက္ခမာနာ၊ ကျင့်ကုန်လျက်။ ဝဿံ၊ သို့။ ဥပဂစ္ဆိံသု၊ န်ပြီ။
အာယသ္မာပိ ဓနိယောတိ၊ ကား။ ကေ၀လံ၊ (အရှင် ဓနိယနှင့် မဖက်) သက်သက်။ တေ ထေရာဝ၊ ထိုထေရ်တို့ချည်းသာ။ (ဝဿံ၊ သို့။ န ဥပဂစ္ဆိံသု၊ ကပ်ရောက်ကြ ကုန်သည်မဟုတ်သေး။) ဣမဿ သိက္ခာပဒဿ၊ ၏။ အာဒိကမ္မိကော၊ အစအမူ၌ ယှဉ်သော။ အာယသ္မာ ဓနိယောပိ အာယသ္မာပိ ဓနိယော။ ။ သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထ ပိ သဒ္ဒါကြောင့် “နကေဝလံတေထေရာဝ” ဟူသော ဗျတိရေက အဖွင့်ကို ရနိုင်၏။ ဤသို့နောက်ဝါကျ၌ ပိသဒ္ဒါပါလျှင် “ထိုထေရ်တို့ချည်း သာ ဝါကပ်ကြသလော” ဟု စောဒနာဖွယ် ရှိသောကြောင့် “အာယသ္မာပိ ဓနိယော” ဟု မိန့် ။ ဤသို့ ရှေ့ဝါကျရှိ အနက်များကို "ဧဝ-သာ”ဟု ထည့်၍စောဒနာ တက်ရသည်။ [ဆောင်] သံပိဏ္ဍနတ္ထ, နောက်၌ပြ, ဧဝစုဒ်ထုတ်မြဲ။ ၊ သည်လည်း။ (ဝဿံ ဥပဂစ္ဆိ။)
ကုမ္ဘကာရပုတ္တောတိ၊ ကား။ ကုမ္ဘကာရဿ၊ အိုးလုပ်သူ၏။ ဝါ၊ အိုးထိန်းသည်၏။ ပုတ္တော၊ သော။
ဟိ၊ မှန်။ တဿ၊ ထို ထေရ်၏။ နာမံ၊ သည်။ ဓနိယော၊ ဓနိယတည်း။ ပိတာ၊ သည်။ ကုမ္ဘကာရော၊ တည်း။
တေန၊ ကြောင့်။ ဓနိယော ကုမ္ဘကာရတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ (သံဂီတိကာရေဟိ၊ တို့သည်။) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဝဿံ ဥပဂမ္ဘီတိ၊ ကား။ တေဟိ ထေရေဟိ၊ တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ ဧကဋ္ဌာနေ ယေဝ၊ တစ်နေရာတည်း၌ပင်။ တိဏကုဋီကံ ကရိတွာ ဝဿံ ဥပစ္ဆိ။
ဝဿံဝုတ္ထာတိ ဝဿံဝုတ္တာ။ ။ ဝုတ္ထာ၌ ဝသဓာတ်, အတိတ်ဟော (တ)ပစ္စည်း၊ ထို့ကြောင့် “နေပြီးကုန်သည်” ဟု အနက်မှန်ပေး၊ ရှေးက “ဝဿံဝုဋ္ဌာ" ဟု မုဒ္ဓဇ “ဋ္ဌ”ဖြင့် ပါဌ်ရှိသောကြောင့် “ဝါမှ ထကုန်သည်” ဟု အနက်ပေး မှားကြ၏။ “ဝုဋ္ဌာ"ဟု ရှိသော်လည်း ဝသဓာတ်, တပစ္စည်းပင်၊ ထိုပါဌ် ၂မျိုးတွင် “ဝုတ္ထာ” ဟု ဒန္တဇ-တ္ထဖြင့် ရှိသော ပါဌ်သည် ရူပသိဒ္ဓိ အလိုတည်း၊ အဘယာရာမ ဆရာတော်ကား ရူပသိဒ္ဓိဝါဒကို မနှစ်သက်၊ “သာသဒိသတော တဿရိဋ္ဌောစ, သာဒိသန္တ ပုစ္ဆဘန္န ဟံသာဒီဟိဋ္ဌော" ဟူသော မုဒ္ဓဇဋ္ဌ အပြုနောင် ဆက်၍လာသော “ဝသတော ဥဋ္ဌ” သုတ်လည်း မုဒ္ဓဇဋ္ဌ ဖြင့်သာ ရှိသင့်သည်- ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ၊ ကား။ ပုရိမိကာယံ၊ ပုရိမဝါ၌။ ဥပဂတာ၊ ဝါကပ်ကြကုန်သော ရဟန်းတို့ကို။ မဟာပဝါရဏာယ၊ မဟာပဝါရဏာနေ့၌။ ပဝါရေတွာ၊ ပဝါရဏာ ပြု ပြီး၍။ ပါဋိပဒ ဒိဝသတော၊ အထွက်တစ်ရက်နေ့မှ။ ဝါ၊ လပြည့်ကျော်တစ်ရက်နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဝုတ္ထဝဿာတိ၊ ဝုတ္ထဝဿာတို့ဟူ၍။ ဝုစ္ဆန္တိ၊ န်၏။
ဧဝံ၊ လျှင်။ ဝဿံ ဝဿံ ဝုဋ္ဌ ရက်။ ။ “ပါဋိပဒဒိဝသဘော ပဋ္ဌာယ ဝုတ္ထဝဿာတိ ဝုစ္ဆန္တိ” ဟု ဤ အဋ္ဌကထာ၌ တိုက်ရိုက်လာသောကြောင့် သီတင်းကျွတ်ပြည့်ကျော် ၁ရက်နေ့ရောက်မှ “ဝဿံဝုဋ္ဌ- မိုး ၃လပတ်လုံးနေ၍ ပြီးသောပုဂ္ဂိုလ် " ဟု ခေါ်နိုင်ကြောင်း သိသာ၏၊ လပြည့်ကျော် ၁ရက်နေ့ မရောက်ခင် လပြည့်နေ့၌ကား သတ္တာဟကရဏီယကိစ္စရှိမှ ခရီးသွားကောင်း၏၊ ထို ကိစ္စမရှိဘဲ ပဝါရဏာပြုပြီးရုံမျှဖြင့် ခရီးသွားလျှင် ဝါလည်းပျက်၏၊ ဝဿစ္ဆေဒ ဒုက္ကဋ်အာပတ်လည်း သင့်၏၊ (ဝိမတိ)၊ ဤသို့ ၃လတိတိ ပြည့်အောင် နေပြီးသူသာ ကထိန်ခံထိုက်သောကြောင့် ကထိန်ခင်းရာ ခေတ်ကိုလည်း သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၁ရက်နေ့မှ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ အထိသာ သတ်မှတ်၍ "အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဝဿံ ဝုဋ္ဌာနံ ကထိနံ အတ္ထရိတုံ” ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ၊ မိုးလပတ်လုံး။ ဝုတ္ထာ၊ နေပြီးကုန်သည်။ ဟုတွာ (“ဇနပဒစာရိကံ ပက္ကမိံ "သု”၌ စပ်။) သာရတ္ထသာရတ္ထ။ ။ သာရတ္ထ၌ကား ဤသို့မယူဘဲ"အနုဇာနာမိ ဘိက္ခဝေ ဝဿံဝုဋ္ဌာနံ တီဟိဌာနေဟိ ပဝါရေတုံ” ဟူသော ပဝါရဏက္ခန္ဓကပါဠိတော်ကို ထောက်၍သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ နံနက်အရုဏ် တက်သည်မှစ၍ “ဝဿံဝုဋ္ဌ ဖြစ်ပြီ-ဝါကျွတ်ပြီ" ဟုယူလေသည်။ သာရတ္ထအလိုကား “ဝဿံ ဝဋ္ဌ (ဝါကျွတ်ပြီး) ပုဂ္ဂိုလ်သာ ပဝါရဏာပြုခွင့်ပေးသောကြောင့် ပဝါရဏာပြုချိန်၌ ဝါကျွတ်ပြီးဖြစ်နေ ၏” ဟုဆိုလိုသည်။
သို့သော်- ထိုပဝါရဏာနေ့၌ “ဣမံတေမာသံ ဝဿံဥပေမိ” ဟူသော ပဋိညာဉ်နှင့်ညီ အောင် ၃လ မပြည့်သေး၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် ၁ရက် ရောက်ဖို့. အရုဏ်တက်မှ ၃လပြည့်သောကြောင့် “ဝဿံ ဝုဋ္ဌာနံ ပဝါရေတုံ”၌ပါသော ဝဿံဝုဋ္ဌသည် “ဝဿံဝုဋ္ဌ" မုချမဟုတ်သေး၊ အနည်းငယ်ကျန်သေးသော အချိန်ကို ဂဏန်းမဖွဲ့ဘဲ ပဝါရဏာပြုမှုကို အကြောင်းပြု၍ သီတင်းကျွတ် လပြည့်နေ့ကို ပရိယာယ်အားဖြင့် "ဝဿံ ဝုဋ္ဌ" ဟုမိန့်တော်မူခြင်းသာတည်း။
ထို့ကြောင့် သာရတ္ထဝါဒကို ဝိမတိနှင့် တကွဆရာမြတ် တို့ နှစ်သက်တော်မမူကြ။
တိဏကုဋိယော ဘိန္ဒိတွာတိ၊ ကား။ ဒဏ္ဍပုဂ္ဂရာဒိဟိ၊ တုတ်, လက်ရိုက်အစ ရှိသည်တို့ဖြင့်။ စုဏ္ဏဝိစုဏ္ဏံ၊ မုန့်မုန့်ညက်ညက်။ ကတွာ၊ ၍။ (ဇနပဒစာရိကံ၊ ကို။ န ပက္ကမိံသု၊ ဖဲသွားကြကုန်သည်မဟုတ်။) ပန၊ အဟုတ်ကား။ ဝတ္တသီသေန၊ ကျင့်ဝတ် ကို အဦးပြုသဖြင့်။ [ ခရီးသွားမည့် ရဟန်းတို့၏ ဂမိယဝတ်ကို ပဓာန ပြုသောအား ဖြင့်။] တိဏဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒါရုဝလ္လိအာဒီနိ စ၊ သစ်သား, နွယ်အစရှိသည်တို့ ကိုလည်းကောင်း။ သြရောပေတွာ၊ အောက်သို့ချ၍။ (ဇနပဒစာရိကံ၊ ကို။ ပက္ကမိံသု၊ ပြီ။) ဣတိ အတ္တော၊ နက်။
ဟိ၊ ချဲ့။ ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ဝိဟာရပစ္စန္တေ၊ ကျောင်းတိုက်၏ အစွန်၌။ ကုဋိ၊ ကျောင်းငယ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ကတာ ကတာကတဝေါဟာရ။ ။ ကိစ္စတစ်ခု၌ ဆယ်ပုံပုံ၍ ၉ပုံကျော်ကျော်လောက်ပြီးနေလျှင် ထိုကိစ္စကို “ကတ-ပြုအပ်ပြီး” ဟု ခေါ်နိုင်၏၊ မပြုအပ်သေးသော အစိတ်အပိုင်း အကတမှာ မပြောပလောက်တော့၊ ထို့အတူ မိုးလပတ်လုံး နေပြီးရာရက်က ၃လပြည့်ခါနီးပြီဖြစ်၍ ကျန်သော အစိတ်အပိုင်းအချိန်ကို ဂဏန်းမဖွဲ့ဘဲ ပဝါရဏာပြုခါနီး၌ “ဝဿံဝုတ္ထ-မိုးလပတ်လုံး နေပြီးသူ" ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဤသို့သော ပြောဆိုခြင်းကို “ကတာကတ ဝေါဟာရ” ဟု ခေါ်သည်၊ ဥပမာ သင်ဖြူးရက်နေသူကို "ပြီးပြီလား"မေးလျှင် ပြီးခါနီးသောကြောင့် “ကတ-ပြီးပါပြီ” ဟု ပြော သကဲ့သို့တည်း၊ ပြီးလျှင် “ယူခဲ့စမ်း” ဟု ပြောသောအခါ၌ကား နည်းနည်းကျန်သေး၍ အကတ မပြီးတတ်သေး" ဟု ပြောလေ့ရှိသည်။ ၊ ပြုအပ်ပြီး သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။ အာဝါသိကာ၊ အာဝါသိကဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခု၊ တို့သည်။ သစေ ဟောန္တိ၊ အကယ်၍ရှိကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ တေ၊ ထိုအာဝါသိက ရဟန်းတို့ကို။ အာပုစ္ဆိတဗ္ဗာ၊ ပန်ပြောထိုက်ကုန်၏။
(ကိံ) ဣမံ ကုဋိ၊ ကို။ ပဋိဇဂ္ဂိတွာ၊ စောင့်ရှောက်၍။ ဝါ၊ သုတ်သင်၍။ ကောစိ၊ သည်။ ဝသိတုံ၊ ငှာ။ သစေ ဥဿဟတိ၊ အကယ်၍ စွမ်းနိုင်အံ့။ (ဝံသတိ)။ တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ဒေထ၊ ပေးလိုက်ပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ ပန်ပြောထိုက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ၍။ ပက္ကမိတဗ္ဗံ၊ ဖဲသွားရာ၏။
ယေန၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ အရညေ၊ ၌။ (ကုဋိ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။) ကတာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေနဝါ၊ ထိုရဟန်းသည်လည်းကောင်း။) (ယော၊ အကြင်ရဟန်း သည်။ ဝိဟာရပစ္စန္တ၌နေသော ရဟန်းသည်၊ ဟူလို။) ပဋိဇဂ္ဂနကံ၊ စောင့်ရှောက်သုတ် သင်မည့်သူကို။ န လဘတိ၊ မရ။ တေနဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အညေသံပိ၊ (ဤ နေရာသို့ရောက်လာမည့်) အခြားရဟန်းတို့၏လည်း။ ပရိဘောဂံ၊ အသုံးအဆောင်သည်။ [တိဏကဋ္ဌံငဲ့၍ ပရိဘောဂံဟု နပုလ္လိင် ထားသည်။] ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ပဋိသာမေတွာ၊ သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍။ ဂန္တ ဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
ပန၊ ဆက်။ တေ ဘိက္ခု၊ တို့သည်။ အရညေ၊ ၌။ ကုဋိယော၊ တို့ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပဋိဇဂ္ဂနကံ၊ ကို။ အလဘန္တာ၊ န်သည်။ (ဟုတွာ)။ တိဏဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကဋ္ဌဉ္စ၊ ကို လည်းကောင်း။ ပဋိသာမေတွာ၊ ၍။ သင်္ဂေါပေတွာ၊ ကောင်းစွာ လုံခြုံစေ၍။ (ဇနပဒစာရိကံ။ ပက္ကမိံသု) ဣတိ အတ္တော။
စ၊ ဆက်။ ယထာ ယထာ စ ထပိတံ တံ။ ။ ယခုစာအုပ်များ၌ ဤအတိုင်းပင်ရှိ၏၊ ဋီကာလည်း“ဣဒါနိ သင်္ဂေါ ပန ဝိဓိံ ဒဿေန္တော (လုံခြုံစေပုံ အစီအရင်ကိုပြလို၍ ယထာ စ ထပိတန္တိ အာဒိမာ”ဟု ဖွင့်၏၊ သို့သော်ဤကဲ့သို့ ယထာတထာရှိရာ၌ စာသွားရိုးရာမှာ “တထာ ထပေတွာ” မှ ထပနကြိယာကို ယူ၍ "ထပီယမာနံ (တံ)" ဟု လက္ခဏပြင်ရိုးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ထပိတံသည် ပိုသကဲ့သို့ ထင်ရ၏၊ [ယောဇနာ၌ကား “ထပိတံ တိဏကဋ္ဌံ" ဟုပင်ဖွင့်၏၊ ထိုအလို “တံ” ရှိပုံလည်းမရ။] ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ထပိတံ၊ ထားအပ်သည်။ (သမာန်၊ ဖြစ်လသော်။ ဝါ၊ ဖြစ်သော။) တံ၊ ထိုမြက်, ထင်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဥပစိကာဟိ၊ ခြတို့သည်။ န ခဇ္ဇတိ၊ မခဲစားအပ် မခဲစားနိုင်။ အနောဝဿကဉ္စ၊ မိုးမစွတ်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ (န+သြဝဿတီတိ အနောဝဿကံ။) ကံအနက်၌ ဏွုသက်။] တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ (ခြတို့မခဲစားနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာ, မိုးမစွတ် နိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။) ထပေတွာ၊ ၍။ ဣမံဌာနံ၊ သို့။ အာဂန္တွာ၊ ၍။ ဝသိတုကာမာနံ၊ န်သော။ သဗြဟ္မစာရိနံ၊ တို့အား။ ဥပကာရာယ၊ လျော်စွာကျေးဇူးပြုခြင်းငှာ။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြ၍။ ဂမိယဝတ္တံ၊ ကို။ ဝါ၊ ခရီးသွားမည့်သူတို့၏ ကျင့်ဝတ်ကို။ [က ကို ယပြု၍ ဂမိယ၊ ဟု ဖြစ်သည်။] ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ (ဇနပဒစာရိကံ၊ ကို။ ပက္ကမိံသု၊ န်ပြီ။)
ဇနပဒစာရိကံ ပက္ကမိံသူတိ ဇနပဒစာရိကံ။ ။ စရဏံ စာရိကာ- လှည့်လည်ခြင်း၊ ဇနပဒေ+စာရိကာ ဇနပဒစာရိကာ၊ ခရီးရှည်သွားခြင်း၌ “စာရိကာ”ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် သာသနာတော်၌ ထင်ရှား၏။ ဤဒေသစာရီလှည့်လည်ခြင်းကိုလည်း လူအများကို ချီးမြှောက်ဖို့ရာ ကြွသော ဘုရားရှင်များ အတွက်သာ ရနိုင်၏။ သို့သော် ဘုရားရှင်ကို အစပြု၍ အတွင်ရုဠှီ (သဒိသူပစာ) အားဖြင့် သာဝကတို့ လှည့်လည်ခြင်းကိုလည်း “စာရိကာ" ဟုခေါ်နိုင်သည်၊ ဥပမာ-ထန်းရွက်ယပ်ဝန်းကို “တာလဝဏ္ဋ”ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ရာမှ နှီးယပ်ကိုလည်း "တာလဝဏ္ဋ” ဟုခေါ်နိုင်သကဲ့သို့တည်း။ ၊ ကား။ အတ္တနော အတ္တနော၊ ၏။ စိတ္တာနုကူလံ၊ စိတ်အားလျော်သော။ ဝါ၊ စိတ်ကြိုက်ဖြစ်သော။ ဇနပဒံ၊ သို့။ အဂမံသု၊ န်ပြီ။
အာယသ္မာ ပန။ ပေ။ ဝသီတိအာဒိ၊ အစရှိသော ဝါကျသည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ သည်သာ။
ယာဝတတိယကန္တိ ယာဝတတိယကံ။ ။ တိဏ္ဏံ+ပူရဏော တတိယော(ဝါရော)၊ တတိယောယေဝ တတိယကော (သွတ္ထ၌ ကပစ္စည်း)၊ ယာဝနှင့် ယှဉ်သောကြောင့် "တတိယကံ” ဟု ဒုတိယန္တ ရှိရသည်။ ၊ ကား။ ယာဝတတိယဝါရံ၊ ၃ကြိမ်တိုင်အောင်။
အနဝယောတိ (ပဒဿ) အနဝယော။ ။ အနု+အဝယော၊ “အာယာဝယ- အထွက်နှင့်အဝင်၊ ဝါ- အရနှင့် အကုန် (အရနှင့် အလျော့)"ဟူရာ၌ကဲ့သို့ ဝယသဒ္ဒါသည် “ဟာနိ- ယုတ်လျော့ခြင်း” အနက်ဟောတည်း၊ ဝယနံ ဝယော၊ နတ္တိ+ဝယော ယဿာတိ အဝယော၊ အနုအနု+ အဝယော အနဝယော၊ အနု သဒ္ဒါ ဝိစ္ဆာဝါစက၊ “ကိစ္စတိုင်း ကိစ္စတိုင်း" ဟူလို။ ၊ အနဝယော ဟူသောပုဒ်၏။ အနုအဝယော (တိပဒစ္ဆေဒေါ)၊ အနုအဝယောဟု ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ (ကာတဗ္ဗော၊ ပြုထိုက်၏။) သန္ဓိဝသေန၊ သန္ဓိ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဥကာရလောပေါ၊ ဥအက္ခရာ၏ကျေခြင်းသည်။ (ဟောတိ။)
အနုအနု၊ အလုပ်ကိစ္စတိုင်း အလုပ်ကိစ္စတိုင်း၌။ အဝယော၊ ယုတ်လျော့ခြင်းမရှိ။ ကုမ္ဘကာရေဟိ၊ အိုးထိန်းသည် တို့သည်။ ကတ္တဗ္ဗံ နာမ၊ ပြုထိုက်သည်မည်သော။ ယံယံ၊ အကြင်အကြင် အလုပ်ကိစ္စသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ [မြေကောင်းကို ရှာခြင်း, မြေနှင့်ရေ ရောစပ်ခြင်း, အိုးဖြစ်အောင်လုပ်ခြင်းစသော အလုပ်များ။] သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အလုပ်ကိစ္စ၌။ အနူနော (န+ဥုနော)၊ ယုတ်လျော့ ခြင်းမရှိ။ ပရိပုဏ္ဏသိပ္ပေါ၊ ထက်ဝန်းကျင် ပြည့်စုံသော အတတ်ရှိ၏။ ဣတိ အတ္တော။
သကေတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော [ “သဿ+ဣဒံ သကံ” ဟုပြူ။]
အာစရိယကေတိ၊ ကား။ အာစရိယကမ္မေ၊ ဆရာ၏အလုပ်ကိစ္စ ဖြစ်သော။ [“အာစရိယဿ+ကမ္မံ အာစရိယကံ” ဟုပြု။]
ကုမ္ဘကာရကမ္မေတိ၊ ကား။ ကုမ္ဘကာရာနံ၊ တို့၏။ ကမ္မေ၊ ၌။
ကုမ္ဘကာရေဟိ၊ တို့သည်။ ကတ္တဗ္ဗကမ္မေ၊ ပြုထိုက်သော အလုပ်ကိစ္စ၌။ ဣတိ အတ္ထော။
ဧတေန၊ ဤကုမ္ဘ ကာရကမ္မေဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ သကံ၊ သော။ အာစရိယကံ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်သကောင်အားဖြင့်။ ဒဿိတံ၊ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ပရိယောဒါတသိပ္ပေါ၊ ကား။ ပရိသုဒ္ဓသိပ္ပေါ၊ ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်သော အတတ်ရှိ၏။
အနဝယတ္တေ၊ အလုပ်တိုင်း အလုပ်တိုင်း၌ ယုတ်လျော့ခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ သတိပိ၊ လည်း။ အညေဟိ၊ အခြားအိုးထိန်း သည်တို့နှင့်။ အသဒိသသိပ္ပေါ၊ မတူသော အတတ်ရှိ၏။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
သဗ္ဗမတ္တိကာမယန္တိ၊ ကား။ ပီဌသံဃာဋ။ ပေ။ ကဝါဋမတ္တံ၊ တံခါးပေါင် တံခါးရွက် သံကောက်, မင်းတုပ်, လေသောက်ပြတင်း၏ တံခါးရွက်မျှကို ထပေတွာ=ထား၍။ [အဘိဓာန်၌ “ပီဌသံဃာဋ၊ တံခါးပေါင် (ကျည်းခွေ)”ဟုရှိ၏။] အဝသေသံ၊ သော။ ဘိတ္တိ။ ပေ။ ဘေဒံ၊ နံရံ, အမိုးအုတ်, တိုင်အစရှိသော အပြားရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ သော။ ဂေဟသမ္ဘာရံ၊ ကျောင်း၏ အဆောက်အအုံကို။ မတ္တိကာမယမေဝ၊ မြေညက်ဖြင့် ပြုအပ်သည်ကိုသာ။ ကတွာ၊ ၍။ ဣတိအတ္တော၊ နက်။ [မတ္တိကာယ + ကတာမတ္တိကာမယာ။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ+မတ္တိကာမယာ သဗ္ဗမတ္တိကာမယာ။ ဤနေရာ၌ ပါဠိတော် ပထမဝါကျဝယ် “ ကရေယျံ” ဟု ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် “ကတွာ” နေရာဝယ် “ကရေယျံ” ဟုရှိလျှင် ကောင်း၏။ ဒုတိယဝါကျ၌လည်း ကတွာဟု မရှိဘဲ “ကရိတွာ” ဟုသာ ရှိသည်။]
တိဏဉ္စ။ ပေ။ ပစီတိ၊ ကား။ တံ၊ ထိုကျောင်းငယ်ကို။ သဗ္ဗမတ္တိကာမယံ၊ အလုံးစုံမြေညက်ဖြင့် ပြုအပ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပါဏိကာယ၊ လက်နှင့်တူသောသံလက်ဖြင့်။ [ပါဏိဝိယာတိ ပါဏိကာ၊ လက်နှင့်တူသော ပန်းရန်သုံး ပစ္စည်း (သံလက်)။ “လက်ဖနောင့်ဖြင့်"ဟု ပေးကြသည်ကို စဉ်းစားပါ။] ဃသိတွာ၊ အချောတိုက်၍။ သုက္ခာပေတွာ၊ ခြောက်စေ၍။ တေလတမ္ဗမတ္တိကာယ၊ ဆီဖြင့် ရောအပ်သောနီသော မြေညက်ဖြင့်။ [တေလမိဿတမ္ဗမတ္တိကာယ။ မိဿအလယ်ပုဒ်ကျေ။] ပရိမဇ္ဇိတွာ၊ ပွတ်တိုက်၍။ အန္တောစ၊ အတွင်း၌လည်းကောင်း။ ဗဟိစ၊ ၌လည်းကောင်း။ တိဏာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပူရေတွာ၊ ၍။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာ အားဖြင့်။ ပက္ကာ၊ ဖုတ်အပ်သည်။ (သမာနာ)။ သုပက္ကာ၊ ကောင်းစွာကျက်သည်။ ဟောတိ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ကောင်းစွာ ကျက်နိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပစိ၊ ဖုတ်ပြီ။
စပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ သို့။ ပက္ကာ၊ ဖုတ်အပ်သော။ သာကုဋိကာ၊ သည်။ (အဘိရူပါ၊ လွန်ကဲသော အဆင်းရှိသည်။) အဟောသိ၊ ပြီ။ [“သာ အဟောသိ ကုဋိကာ” ကား ပါဠိတော်ရင်းပါဌ်တည်း။ ထို့ကြောင့် အဘိရူပါ စသည်တို့နှင့်တွဲ၍ အဟောသိကို အနက်ပေးပါ။]
အဘိရူပါတိ၊ ကား။ သုရူပါ၊ ကောင်းသော အဆင်းရှိသည်။
ပါသာဒိကာတိ၊ ကား။ ပသာဒဇနိကာ၊ စိတ်၏ကြည်လင်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
လောဟိတိကာတိ၊ ကား။ လောဟိတဝဏ္ဏာ၊ နီမြန်းသောအဆင်းရှိသည်။ [လောဟိတံယဿာ အတ္ထိတိ လောဟိတိကာ။] သူစိ ဃဋိကာ သူစိ ဃဋိကာ။ ။သူစိကာတိ တတ္ထ (ထိုတံခါးရွက်၌) မဇ္ဈေ ဆိဒ္ဒံကတွာ ပဝေသိတာ သွင်းအပ်သော"သံကောက်” တည်း၊ ယခုအခါ၌ ထိုသံကောက်အစားသော့ကို အသုံးပြုကြသည်။ ဃဋိကာတိ ဥပရိယောဇိတာ၊ ရှေးက ကန့်လန့် တုတ်ချောင်းကို “မင်းတုပ်”ဟု ခေါ်၏။ (သေနာသနက္ခန္ဓက အဋ္ဌကထာ၊) [ရှေးနိဿယ၌ “သူစိ-ကျည်သေး၊ ဃဋိကာ-ကျည်မ” ဟု ပေး၏ ။]
ကိံကိဏိကသဒ္ဒေါတိ၊ ကား။ ကိံကိဏိကဇာလဿ ကိင်္ကိဏိက ဇာလဿ။ ။ “ကိဉ္စိကိဏံ-အနည်းငယ်သောအသံကို၊ ကရောတီတိ ကိင်္ကိဏီ" ဟု.ထောမနိမိရှိ၏၊ ကသည် ခုဒ္ဒကအနက်ဟော၊ ချူငယ်ကလေး၊ ဇာလ သဒ္ဒါသည် အဘိဓာန်လာအနက်တို့တွင် ဤနေရာ၌ သမူဟအနက်သင့်၏၊ “ချူငယ် ကလေးများ၏ အသံတွေကဲ့သို့ ကျောင်းကလေးမှာလည်း အသံတွေမြည်သည်-ဟူလို၊ [ ရှေးနိဿယ၌ “ရွှေချူကွန်ရက်၏ " ဟုပေး၏။] ၊ ချူငယ်အပေါင်း၏။ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ (“ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့” ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
ကိရ၊ ချဲ့။ နာနာရတနေဟိ၊ အမျိုးမျိုးသော ရတနာတို့ဖြင့်။ ကတဿ၊ ပြုအပ်သော။ ကိံကိဏိကဇာလဿ၊ ချူငယ်အပေါင်း၏။ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ ဝါတပါနန္တရိကာဒီဟိ၊ လေသောက်ပြတင်းပေါက်အကြား အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပဝိဋ္ဌေန၊ ဝင်လာသော။ ဝါတေန၊ လေသည်။ သမာဟတာယ၊ ကောင်းစွာတိုက်ခတ်အပ်သော။ တဿာ ကုဋိကာယ၊ ၏။ သဒ္ဓေါ၊ သည်။ အဟောသိ။
ဧတေန၊ ဤကိဉ္စိဏိကသဒ္ဒါ အစရှိသောပါဌ်ဖြင့်။ အဿာ၊ ထိုကျောင်းငယ်၏။ အန္တောစ၊ အတွင်း၌လည်းကောင်း။ ဗဟိစ၊ အပြင်ဘက်၌လည်းကောင်း။ သုပက္ကဘာဝေါ၊ ကောင်းစွာကျက်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဒဿိတော ဟောတိ။
ပန၊ ဝါဒန္တ ရကား။ မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ကိင်္ကိဏိကာတိ၊ ကား။ ကံသဘာဇနံ၊ ကြေးခွက်တည်း။ တသ္မာ, အဘိဟတဿ၊ တီးခေါက်အပ်သော။ ကံသဘာဇနဿ၊ ၏။ သဒ္ဒါယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဝါတပ္ပဟတာယ၊ လေသည်တိုက်ခတ်အပ်သော။ အဿာ၊ ၏။ သဒ္ဒေါ အဟောသိ။ ဣတိ ဝုတ္တံ။
ကိံ ဧတံ ဘိက္ခဝေတိဧတ္ထ၊ ၌။ ဇာနန္တောဝ၊ သိတော်မူလျက်သာလျှင်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ကထာသမုဋ္ဌာပနတ္ထံ၊ စကားကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းအကျိုးငှာ။ ဝါ၊ စကားလက်စ ရေစေခြင်းအကျိုးငှာ။ ပုစ္ဆိ၊ မူပြီ။ (ဣတိ၊ သို့။ အတ္တော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧတ္ထ၏ စပ်ပုဒ်မရှိ၍ ထည့်သည်။)
ဘဂဝတော ဧတမတ္တံအာရောစေသုန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗမတ္တိကာမယာယ၊ အလုံးစုံမြေညက်ဖြင့် ပြုအပ်သော။ ကုဋိကာယ၊ ၏။ ဝါ၊ ကို။ ကရဏဘာဝံ၊ ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ [ကရဏဘာဝန္တိ၊ ကတဘာဝံ။ ယုပစ္စည်း ကံဟော။] အာဒိတော၊ မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဘဂဝတော၊ အား။ အာရောဝေသုံ၊ န်ပြီ။
ကတံ ဟိ နာမ သော။ ပေ။ ကရိဿတီတိ ဣဒံ၊ ဿတိ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ အတီတတ္တေ၊ အတိတ်အနက်၌။ အနာဂတဝစနံ၊ အနာဂတ်ဝိဘတ်ရှိသော သဒ္ဒါတည်း။ [ဤဝါကျ၌ “ကရိဿတိ” ကိုဆိုသည်၊]
အကာသိ (နာမ)၊ ပြုရတုံဘိသနည်း။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ [ဤသို့ ပါဠိတော် နာမသဒ္ဒါနှင့် တွဲပေး။]
တဿ၊ ထိုအတိတ်အနက်၌ အနာဂတ်ဝိဘတ်၏။ လက္ခဏံ၊ မှတ်ကြောင်းသုတ်ကို။ သဒ္ဒသတ္ထတော သဒ္ဒသတ္တတော ပရိယေသိတဗ္ဗံ။ ။ နာမေ ဂရဟာဝိမှယေသု (မောဂ္ဂလ္လာန်. ၆ကဏ္ဍ, ၂ သုတ်) [နာမေ-နာမနိပါတ်ရှိလသော်၊ ဂရုဟာ ဝိမှယေသူ-ကဲ့ရဲ့ခြင်း,အံ့သြခြင်း အနက်တို့ကိုဂမျမာနေသု- သိအပ်ကုန်သော်၊ ဿတျာဒယော- ဿတိအစရှိသော ဝိဘတ်တို့သည်၊ ဟောန္တိ။] ဤသုတ်၌ ဤ ပါဠိတော်ပုံစံနှင့်တကွ များစွာသော ပုံစံတို့ကို ထုတ်လေသည်၊ ပါဏိနီ, ဆန်းကျမ်း စသော သက္ကတသဒ္ဒါကျမ်းများ၌လည်း ဤသုတ်မျိုး ပါရှိ၏၊ သဒ္ဒနီတိ၌ကား-“ကထံဟိ နာမ ယောဂေနာတီတေ အနာဂတဿဣဝ ပယောဂေါ ဟောဘိ- ကထံဟိ+နာမပုဒ်တို့နှင့် ယှဉ်ရာ၌ အတိတ်အနက်ဝယ် အနာဂတ်ကဲ့သို့ ပြယုဂ်ရှိ၏" ဟု သုတ်တည်လေ၏၊ ဤသို့ သက္ကတပါဠိ သဒ္ဒါကျမ်းများ၌ သုတ်ရှိသောကြောင့် “လက္ခဏံ သဒ္ဒသတ္ထတော ပရိယေသိတဗ္ဗံ” ဟုမိန့်သည်။ ၊ သဒ္ဒါကျမ်းမှ။ ပရိယေသိတဗ္ဗံ၊ ရှာမှီးရာ၏။ ဝါ၊ ပါလေ။
န ဟိ နာမ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ဘဝိဿတီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အနုဒယာတိ၊ ကား။ အနု ရက္ခဏာ အနုရက္ခဏာ။ ပေ။ ဒဿေတိ။ ။ “ယ-ရုက္ခဏေ” ဟူသောဓာတ်နက်အရဒယာကို ရက္ခဏာ ဟု ဖွင့်သည်၊ ထိုအနုရက္ခဏအနက်ကို အတွင်းပြု၍ အနုဒယာသဒ္ဒါသည် မေတ္တာကရုဏာ ၂မျိုးလုံးကို ဟောနိုင်၏၊ သို့သော် အနုကမ္ပာ အဝိဟေသာပုဒ်တို့က ကရုဏာကိုဟောလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ဂေါဗလိဗဒ္ဒနည်း, ပုညညာဏသမ္ဘာရနည်းဖြင့် အနုဒယာပုဒ်က မေတ္တာကိုသာ ဟောရတော့၏၊ မေတ္တာဈာန်၏ရှေ့၌ဖြစ်သမျှမေတ္တာကို “မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂ” ဟုဆိုသည်၊ ထို့ကြောင့် “အပ္ပမတ္တိကာပိ-အနည်းငယ်သော မေတ္တာသည်လည်း၊ န ဘဝိဿတိ နာမ”ဟုမိန့်တော်မူလတ္တံ့၊ [ မေတ္တာဈာနဿ ပုဗ္ဗဘာဂ ဘူတံ သဗ္ဗသတ္တေသု ဟိတဖရဏမေတ္တံ၊- ဋီကာ။] “မေတ္တာယ+ ပုဗ္ဗဘာဂေါ မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂေါ”ဟု ပြု၊ တချို့က“ ပုဗ္ဗဘာဂ” အရ ဥပစာရမေတ္တာကိုသာ ယူကြ၏၊ ထိုအယူကို “အပ္ပမတ္တိကာပိ" ဖြင့်စဉ်းစားပါ။ ၊ အဖန်ဖန်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည်။
ဧတေန၊ ဤအနုဒယာဟူသောပုဒ်ဖြင့်။ မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂံ၊ မေတ္တာဈာန်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော မေတ္တာကို။ ဒဿတိ၊ ပြတော်မူ၏။
အနုကမ္ပာတိ၊ ကား။ ပရဒုက္ခေန၊ သူတစ်ပါးတို့၏ ဆင်းရဲခြင်းကြောင့်။ စိတ္တကမ္မနာစိတ္တကမ္မနာ။ ။ အနုကမ္မာကို "စိတ္တကမ္ပနာ" ဟု သဒ္ဒတ္ထဖွင့်သည်၊ ဤအဖွင့်သည် “ပရဒုက္ခေ သတိ သာဝုနံ ဟဒယကမွနံ ကရောတီတိ ကရုဏာ" ဟူသော ဝိဂ္ဂဟနှင့်ထပ်မိ၏၊ ဤအဖွင့်အတိုင်းပင် “အနုကမ္မံ ဥပါဒါယ” စသည်၌လည်း “အနုကမ္မံ-စိတ်၏တုန်လှုပ်ကြောင်း ကရုဏာကို၊ ဝါ-သနားခြင်းကို” ဟုပေးပါလေ၊ “သနားစောင့်ရှောက်ချီးမြှောက်ခြင်းကို” ဟု ပေးကြသော အနက်ကို စဉ်းစားပါ။
မှတ်ချက်။ ။အရှင်မနိယ၌ ကုဋီဆောက်လုပ်ရာဝယ် ပိုးငယ်ကလေးများကို သေစေ လိုသော စေတနာမရှိပါပေ၊ သို့သော် အရင်းခံကရုဏာ မရှိခြင်းကြောင့်သာ “ငါက မြေတူးမှု စသည်ကို ပြုလျှင် ပိုးကောင်ကလေးတွေ သေကြလိမ့်မည်” ဟု ဆင်ခြင်မှု မရှိရကား ထို မဆင် မခြင်ပြုမှုကြောင့် ရှင်ဓနိယကို ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့တော်မူသည်။
၊ စိတ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။
အဝိဟေသာတိ၊ ကား။ အဝိဟိံ'သနာ၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းသည်။
ဧတေဟိ၊ ဤအနုကမ္ပာ အဝိဟေသာ ဟူသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ကရုဏာပုဗ္ဗဘာဂံ၊ ကရုဏာဈာန်၏ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော ကရုဏာကို။ ဒဿေတိ၊ မူ၏။
ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တဿမောဃပုရိသဿ၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်မှ အချည်းနှီးဖြစ်သော ယောက်ျား၏။ ပထဝီခဏန။ ပေ။ အဂ္ဂိဒါနေသု၊ မြေတူးခြင်း, မြေညက်နယ်ခြင်း, မီးပေးခြင်းတို့၌။ [စိက္ခလ္လံ၊ မတ္တိကာ။] ဗဟူ၊ န်သော။ ခုဒ္ဒါနုခုဒ္ဒကေ၊ ငယ်ကုန်သာ၍ ငယ်ကုန်သော။ ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဗျာဗာဓေန္တဿ (ဝိ+အာဗာဓေန္တဿ)၊ ညှဉ်းဆဲစဉ်။ ဝိနာသေန္တဿ၊ ဖျက်ဆီးစဉ်။ တေသုပါဏေ သု၊ တို့၌။ မေတ္တာ ကရုဏာနံ၊ မေတ္တာဈာန် ကရုဏာဈာန်တို့၏။ [အပ္ပနာပတ္တ မေတ္တာ ကရုဏာနံ။] ပုဗ္ဗဘာဂမတ္တာပိ၊ ရှေ့အဖို့မျှလည်းဖြစ်သော။ အနုဒယာ၊ စီးပွားဖြင့် စောင့်ရှောက် ခြင်းသည်။ ဝါ၊ စီးပွားဖြင့် စောင့်ရှောက်ကြောင်း မေတ္တာသည်။ အနုကမ္ပာ၊ စိတ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။ ဝါ၊ စိတ်၏ တုန်လှုပ်ခြင်းကြောင်း ကရုဏာသည်။ အဝိဟေသာ၊ သည်။ န ဟိ နာမ ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လေယောင်တကား။ ဝါ၊ မဖြစ်လေရော့သလား။ အပ္ပမတ္တိကာပိ၊ အနည်းငယ်လည်းဖြစ်သော မေတ္တာ ကရုဏာသည်လည်း။ န ဘဝိဿတိ နာမ၊ တကား။ ဣတိ (ဂုတ္တံ ဟောတိ)။
မာ ပစ္ဆိမာ။ ပေ။ အာပဇ္ဇီတိ၊ ကား။ ပစ္ဆိမော၊ နောက်၌ဖြစ်သော။ ဇနသမူဟော၊ လူအပေါင်းသည်။ ပါဏေသု၊ တို့၌။ ပါတဗျဘာဝံ၊ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်၏ အဖြစ်သို့။ [ပါတဗျဘာဝန္တိ၊ ဝိနာသေတဗ္ဗတံ။ (ဋီကာ)။ “ဘူတဂါမပါတဗျတာ” ၌ ပါတဗျ ပုဒ်ကဲ့သို့ ပါဓာတ်သည် ဝိနာသန အနက်ဟောဟု သိစေ၏။] မာ အာပဇ္ဇိ၊ မရောက်ပါစေလင့်။
ဗုဒ္ဓကာလေပိ၊ ဘုရားလက်ထက်တော်အခါ၌သော်မှလည်း။ [ပိ၊ ကားသမ္ဘာဝနာ။] ဘိက္ခုဟိ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဤဒိသေသု၊ န်သော။ ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။ [ကျောင်းအိမ်ဆောက်ခြင်း, ရေတွင်း တူးခြင်း အစရှိသော အရာတို့၌။] ပါဏာတိပါတံ ပါဏာတိပါတံ။ ။ ရှင်ဓနိယသည် ပါဏာတိပါတကို မပြုပါ၊ သို့သော်အများက “ပါဏာ တိပါတမှုပြုသည်" ဟု ထင်သောကြောင့် ထိုအထင်အတိုင်း " ပါဏာတိပါတံကရောန္တာနံ”ဟုဆိုသည်။ ၊ ပါဏာတိပါတအမှုကို။ ကရောန္တာနံ၊ ပြုကုန်သော ရဟန်းတို့၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ နတ္ထိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညိတွာ၊ မှတ်ထင်၍။ ဣမဿ၊ ဤရှင်ဓနိယ၏။ ဒိဋ္ဌာနဂတိံ၊ အယူကို အစဉ်လိုက်ခြင်းသို့။ [ဒိဋ္ဌိယာ၊ (ကျောင်း အိမ် ဆောက်ခြင်းစသော ဤကိစ္စမျိုး၌ ပါဏာတိပါတကို ပြုကောင်း၏ ဟူသော) အယူကို + အနုဂတိ = အစဉ်လိုက်ခြင်း။] အာပဇ္ဇမာနာ၊ ရောက်သော။ ပစ္ဆိမာ၊ သော။ ဇနတာ၊ သည်။ ပါဏေ၊ တို့ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ [ဤအရှင်ဓနိယ ပြုအပ်သည့်အတိုင်း။] မာ မညိ၊ မမှတ်ထင်ပါစေလင့်။ [ယထာ ထေရေန ကတံ, ဧဝံ မာ မညိ။] ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ဧဝံ၊ လျှင်။ ဓနိယံ၊ ကို။ ဂရဟိတွာ၊ ကဲ့ရဲ့တော်မူပြီး၍။ န စ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ကာတဗ္ဗာတိ၊ ဟူ၍။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ တာဒိသာယ၊ သော။ ကုဋိကာယ၊ ကို။ ကရဏံ၊ ကို။ ပဋိက္ခိပိ၊ မူပြီ။
စ၊ ဆက်။ ပဋိက္ခိပိတွာ၊ မူပြီး၍။ ယော ကရေယျ, အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿာတိ၊ ဟူ၍။ သဗ္ဗမတ္တိကာမယကုဋိကာကရဏေ၊ အလုံးစုံ မြေ ညက်ဖြင့် ပြုအပ်သော ကျောင်းငယ်ကို ပြုခြင်း၌။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ထပေသိ၊ မူပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (အာပတ်သင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ယောပိ၊ အကြင် ရဟန်း သည်လည်း။ ပထဝီ ခဏနာဒိနာ၊ မြေတူးခြင်း အစရှိသော အမှုဖြင့်။ ပါဏေသု၊ တို့၌။ ပါတဗျတံ၊ သို့။ အနာပဇ္ဇန္တော၊ မရောက်ဘဲ။ တာဒိသံ၊ သော။ [အချို့စာအုပ်၌။ ပိ၊ ပါ၏။ မကောင်း။] ကုဋိကံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ သောပိ၊ ထိုရဟန်းသည်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ ပထဝီခဏနာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပါဏေသု၊ တို့၌။ ပါတဗျတံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇန္တော၊ လျက်။ ယံယံ ဝတ္ထုံ၊ အကြင်အကြင် (မြေတူးခြင်းစသော) ဝတ္ထုကို။ ဝီတိက္ကမတိ၊ လွန်ကျူး၏။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို (မြေတူးခြင်း အစရှိသော) ဝတ္ထု၌။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသည်သာလျှင် ဖြစ်သော။ (ပထဝီခဏန, ဘူတဂါမ စသည်ကို ရည်ရွယ်သည်။) အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဓနိယတ္ထေရဿ၊ ၏။ အာဒိကမ္မိကတ္တာ၊ အစအမှု၌ ယှဉ်သူ၏အဖြစ်ကြောင့်။ အနပတ္တိ၊ အနာပတ်တည်း။ ["ယော ကရေယျ, အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ" အရ ဟောတော်မူအပ်သော အာပတ်သည် အရှင်ဓနိယမှာ အာဒိကမ္မိက ဖြစ်သောကြောင့် မသင့်၊ ဟူလို။]
သေသာနံ၊ အရှင်ဓနိယမှ ကြွင်းကုန်သော။ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။ [“န ဘိက္ခဝေ သဗ္ဗမတ္တိကာမယာ” စသော သိက္ခာပုဒ်ကို။] အတိက္ကမိတွာ၊ ကျူးလွန်၍။ ကရောန္တာနမ္ပိ၊ ပြုကုန်သော ရဟန်းတို့၏ လည်းကောင်း။ ကတံ၊ သူတစ်ပါး ပြုအပ်ပြီးသော ကုဋီကို။ လဘိတွာ၊ ၍။ တတ္ထ၊ ထိုကုဋီ၌။ ဝသန္တာနမ္ပိ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဒုက္ကဋမေဝ၊ သည်သာ (ဟောတိ)။ [သူတစ်ပါး ပြုအပ်ပြီးသော ကုဋီ၌ နေကောင်းသေးလျှင် အဖျက် ခိုင်းတော်မမူရာ အဖျက် ခိုင်းတော်မူခြင်းကို ထောက်၍ “မနေကောင်း” ဟု သိသာ၏။ ထို့ကြောင့် "နေလျှင် ဒုက္ကဋ်"ဟု အဋ္ဌကထာမိန့်သည်။]
ပန၊ အနွယကား။ ဒဗ္ဗသမ္ဘာရမိဿကာ၊ သစ်, ဝါး စသည်တို့ဖြင့် ရောအပ်သော ကျောင်းငယ်သည်။ ယထာပါ တထာဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ် ညားညားသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ မိဿာ၊ ရောအပ်သည်။ ဟောတု၊ စေ။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ [အောက်ခံမြေညက်ခုံပေါ်၌ သစ်ဝါးရောခြင်း စသည်ဖြင့် တစ်နည်းနည်းရောလျှင် အပ်၏။]
သုဒ္ဓမတ္တိကာမယာဝ၊ သက်သက် မြေညက်ဖြင့် ပြုအပ်သော ကျောင်းငယ် သည်သာ။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
သာပိ၊ ထိုသုဒ္ဓမတ္တိကာမယ ကျောင်းငယ်သည်လည်း။ ဣဋ္ဌကာဟိ၊ အုတ်တို့ဖြင့်။ ဂိဉ္စကာဝသထ သင်္ခေပေန၊ အုတ်တိုက်အသွင်ဖြင့်။ ကထာ၊ ပြုအပ်သောကျောင်းသည်။ ဝဋတိ၊ ၏။ [ဂိဉ္စကာဟိ ဧ၀၊ အင်္ဂတေမပါ, မြေနိသရွတ်တို့ ဖြင့်သာ+ကတော=ပြုအပ်သော (အင်္ဂတေလည်း မသုတ်အပ်သော) + အာဝသထော ဂိဉ္စကာဝသထော။]
ဧဝံ ဘန္တေ တိ ခေါ။ ပေ။ ဘိန္ဒိံသူတိ၊ ကား။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဝစနံ၊ တော်ကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ဝန်ခံပြီး၍။ ကဋ္ဌေဟိစ၊ သစ်သားတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပါသာဏေဟိစ၊ ကျောက်ခဲတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ တံ ကုဋိကံ၊ ကို။ ဝိကိရန္တာ၊ ဖရိုဖရဲဖြန့်ကြဲကုန်လျက်။ (မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ပြုကုန်လျက်)။ [ဝိကိရန္တာ၊ စုဏ္ဏဝိဝုဏ္ဏံ ကရောန္တာ။] ဘိန္ဒိံသု၊ ဖျက်ကြကုန်ပြီ။
အထ ခေါ အာယသ္မာ ဓနိယောတိ အာဒိမှိ၊ အစရှိသော ဝါကျ၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းချုပ်အနက်တည်း။ ဓနိယော၊ သည်။ ဧကပဿေ၊ ကျောင်း၏ဘေးတစ်ဖက်၌။ ဒိဝါ၀ိဟာရံ၊ နေ့အခါ၌နေခြင်းငှာ။ ဝါ၊ နေ့အခါဝယ် နေရာအရပ်၌။ [ နိသိန္နော၊ သည် အကမ္မက ဓာတ်ဖြစ်၍ “ကို”ဟု မပေးရ။] နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။ (ဟုတွာ။) တေန သဒ္ဒန၊ ထိုကျောင်းဖျက်သံကြောင့်။ အာဂန္တွာ၊ ၍။ တေ ဘိက္ခု၊ တို့ကို။ အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရားတို့။ တုမှေ၊ တို့သည်။ ကိဿ၊ ကြောင့်။ မေ၊ ၏။ ကုဋိ၊ ကို။ ဘိန္ဒထ၊ ဖျက်ကြပါကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘေဒါပေသိ၊ ဖျက်စေတော်မူပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သုတွာ၊ ၍။ သုဗ္ဗစတာယ၊ ကောင်းစွာ ပြောဆိုအပ်သော စကားရှိသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ပြောဆို၍ လွယ်သူ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ လက်ခံပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္တော၊ တည်း။ [ “သမ္ပဋိစ္ဆိတိ”ဟု “ဣတိ”ပါစေ။]
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတစ်ပါး စောဒကပက္ခကိုဦးအံ့။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတိမဟန္တေ န၊ အလွန်ကြီးစွာသော။ ဣမိနာ ဥဿာဟေန၊ ဤအားထုတ်ခြင်းဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝသနတ္ထံ၊ နေခြင်းအကျိုးငှာ။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသော။ ကုဋိကံ၊ ကို။ ဘေဒါပေသိ၊ ဖျက်စေတော်မူသနည်း။ ဧတဿ၊ ဤ အရှင်ဓနိယ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤ ကျောင်းငယ်၌။ ဝယကမ္မမ္ပိ ဝယကမ္မံပိ။ ။ မြေတူးခြင်း-တံခါးရွက်စသော သစ်သားဆိုင်ရာကို ပြုလုပ်ခြင်းတို့၌ ရှင်ဓနိယကိုယ်တိုင် မတတ်နိုင်ရကား ငှားရလိမ့်မည်၊ ငှားရလျှင်လည်း အပ်သောနည်းဖြင့် လက်ခ ပေးရမည်ဖြစ်၍ ကုန်ကျစရိတ်ရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် ဖျက်သူတို့မှာဂီဝါ (အစားပေး) ထိုက်သည် မဟုတ်ပါလား- ဟူလို။ ၊ ကုန်ကျမှုသည်လည်း။ အတ္ထိ နနု၊ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ ဣတိ၊ ဤကား စောဒနာတည်း။ ကိဉ္စာပိ အတ္ထိ၊ အကယ်၍ကား ရှိပါပေ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုသို့ပင် ရှိပါသော်လည်း။ နံ၊ ထိုကျောင်းငယ်ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အကပ္ပိယာ၊ မအပ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိန္ဒာပေသိ၊ ပေပြီ။ တိတ္ထိယဓဇော တိတ္တိယဓဇော။ ။ ဘိက္ခူနံ အကပ္ပိယတ္တာ ဧဝ တိတ္တိယဝတာနုရူပတ္တာ တိတ္ထိယဓော - ရဟန်းတို့အား မအပ်လျှင် တိတ္ထိတို့ အကျင့်အားလျော်သော ကုဋီဖြစ်နေရကား တိတ္ထိတို့၏ အလံ (တိတ္ထိတို့သည် ထို ကုဋီနှင့် အလားတူသော စာဋိ (အိုးစရည်းကြီး ) စသည်၌ နေလေ့ရှိရကား တိတ္ထိတို့၏ အမှတ်အသား )ဖြစ်သည်။ ၊ တိတ္ထိတို့၏အလံတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဘိန္ဒာပေသိ၊ ပြီ။
အယံ၊ ပြီးကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ အဋ္ဌကထာ၌။ ဝိနိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်တည်း။
အဋ္ဌကထာယံ ပန၊ မဟာအဋ္ဌကထာ ၌ကား။ သတ္တာနုဒယာယ။ ပေ။ ပဋိသေဓနာယာတိ အာဒီနိ၊ အစရှိကုန်သော။ အညာနိပိ အညာနိပိ။ ။ထိုကုဋီမျိုးလုပ်ရာ၌ မြေတူးမှုစသည်ကြောင့် ပျက်စီးမည့် သတ္တဝါတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူလိုခြင်းသည် သတ္တာနုဒယတည်း၊ ထိုကုဋီမျိုးသည် အအေးအပူလည်း မမျှ, သူခိုးများဖျက်ဖို့လည်း လွယ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုကုဋီ၌ ထားအပ်သော ပတ္တစီဝရတို့ဆွေးမြည့်လွယ်၏ လုံလည်း မလုံခြုံ၊ ထိုသို့ မဖြစ်စေခြင်းသည် ပတ္တစီဝရဝုတ္တတည်း၊ ထို ကူဋီကို ခွင့်ပြုလိုက်လျှင် ကျောင်းအမျိုးအစားတွေ များလွန်းလာဖွယ် ရှိခြင်းသည် သေနာသနဗာဟုလ္လတည်း၊ ဤသို့ စသော အကြောင်းများကို “အညာနိပိ” ဟု ဆိုသည်၊ ပိဖြင့် မိမိပြခဲ့သော အကြောင်း ၂ မျိုး ကိုလည်းပေါင်း။ ၊ အခြားလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ကာရဏာနိ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တာနိ၊ န်ပြီ။ [သတ္တာ နုဒယာယ၊ သတ္တဝါတို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းငှာ။ (ဘိန္ဒာပေသိ၊ မူပြီ။) ပတ္တစီဝရ ဂုတ္တတ္ထာယ၊ သပိတ်သင်္ကန်း၏ လုံခြုံသည်၏ အဖြစ်အကျိုးငှာ။ (ဘိန္ဒာပေသိ။ “ဂုတ္တဘာဝတ္ထာယ”ဟုဆိုလိုလျက် “ဘာဝ”ပုဒ်ကျေသည်။) သေနာသနဗာဟုလ္လ ပဋိသေနာယ၊ ကျောင်း၏ များသည်၏အဖြစ်ကို တားမြစ်ခြင်း အကျိုးငှာ။ (ဘိန္နာပေသိ၊ ပြီ။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒါနိပိ၊ ယခုခေတ်၌လည်း။ ဗဟုဿုတော၊ များသောသုတရှိသော။ ဝိနယညူ၊ ဝိနည်းကို တတ်သိသော။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ အညံ၊ သော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ အကပ္ပိယံ၊ မအပ်သော။ ပရိက္ခာရံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဝိစရန္တံ၊ လှည့်လည်နေသည်ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ တံ၊ ထိုပရိက္ခရာကို။ ဆိန္ဒာပေယျဝါ၊ ဖြတ်မူလည်း ဖြတ်စေအံ့။ ဘိန္ဒာပေယျဝါ၊ ခွဲမူလည်းခွဲစေအံ့။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ အနုပဝဇ္ဇော၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သော အပြစ်မရှိ။ [အနုဝရော၊ နတ္ထိ+ဥပပဇ္ဇံ ယဿာတိ အနုပဝဇ္ဇော။ “ဒေါသံ အာရောပေတွာ နဝတ္တဗ္ဗော" ဟု ဋီကာ ဖွင့်သည်ကား အဓိပ္ပာယတ္ထ။ ထို အနု၀ဇ္ဇကို "နေ၀ စောဒေတဗ္ဗော" စသည်ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖော်သည်။‌ေ နေဝ စောဒေတဗ္ဗော၊ မစောဒနာထိုက်။ နသာရေတဗ္ဗော၊ အပြစ်ကို အမှတ်မရစေထိုက်။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။ မမ၊ ၏။ ပရိက္ခာရော၊ ကို။ တယာ၊ သည်။ နာသိတော၊ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီ။ တံ၊ ထိုပရိက္ခရာကို။ ဝါ၊ ထိုပရိက္ခရာ၏ တန်ဖိုးကို။ ဒေဟိ၊ လော့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္ထုံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။ န လဗ္ဘာ၊ မရအပ်။