တေန သမယေန ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝါတိ၊ အစရှိသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။
ကုလဒူသကသိက္ခာပဒံ၊ တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုသက္ခာပုဒ်၌။
အဿဇိ ပုနဗ္ဗသုကာနာမာတိ၊ ကား။
အဿဇိစေဝ၊ အဿဇိသည်လည်းကောင်း။
ပုနဗ္ဗသုကောစ၊ ကသည်လည်းကောင်း။
[အာဝါသိကာ ဟောန္တိ၌စပ်။]
ကီဋာဂိရိသ္မိန္တ၊ ကား။
ဧဝံ နာမကေ၊ ဤသို့ ကဋာဂိရိ အမည်ရှိသော။
ဇနပဒေ၊ ၌။
အာဝါသိကာဟောန္တီ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဧတေသံ၊ ဤအဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့၏။
အာဝါသော၊ အပိုင်အခြားအတိုင်း နေရာကျောင်းသည်။
အတ္ထိ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(အပိုင်းအခြားအတိုင်း နေရာကျောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
အာဝါသိကာ၊ ကတို့မည်၏။
ဝိဟာရော၊ ကို။
အာဝါသောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
နဝကမ္မကရဏ။
ပေ။
ဘာရဟာရတာယ၊ အသစ်အမှုကို ပြုခြင်း, အဟောင်းကိုပြင်ခြင်းအစရှိသော တာဝန်ကို ဆောင်ခြင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ယေသံ၊ အကြင်ရဟန်းတို့၏။
သော၊ ထိုအာဝါသဟူသော။
အာယတ္တော၊ စပ်ဆိုင်သောဥစ္စာသည်။
(အတ္ထိ)။
တေ၊ ထိုအာဝါရှိသူတို့သည်။
အာဝါသိကာ၊ ကတို့မည်၏။
ပန၊ ဆက်။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
ကေဝလံ၊ ပြုပြင်မှုစသည်မဖက်သက်သက်။
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ဝသန္တိ၊ န်၏။
တေ၊ တို့ကို။
နေဝါသိကာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ န်၏။ဧဝံနာမကေဇနပဒေ။ ။"ကီဋာဂိရိ** အမည်သည် နိဂုံးတစ်ခု၏ အမည်တည်း၊ နောက်၌ "ကီဋာဂိရိဝယ် အဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့မနေကြရ" ဟု နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ထိုနိဂုံးတစ်ခုမှ နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း၊ "ဇနပုဒ်" ဟူသည် ရွာ နိဂုံးမြို့ကလေးများပါ ပါဝင်သောနယ်(ခရိုင်) တစ်ခုတည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဧဝံ နာမကေ ဇနပဒေ" ဟူသော စကားသည်ကီဋာဂိရိနိဂုံးနှင့်တကွ ဖြစ်သောကြောင့် သဟစရဏနည်းအားဖြင့် ဇနပုဒ်တစ်ခုလုံး ကို"ကီဋာဂိရိ" ဟု ခေါ်ထားသည်ဟု ပြသောစကားဖြစ်သည်။ [တေန ပန ယောဂတောသောဇနပဒေါပိ ကီဋာဂိရိဣစေဝ သင်္ချံဂတော။]
အာဝါသိကာ။ ။"အာဝသန္တိ ဧတ္ထာတိ အာဝါသော" နှင့် အညီ အသစ်ဆောက်ခြင်း, အဟောင်းပြုပြင်ခြင်း, ပြုပြင်ပြီးသောအခါ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း နေခြင်းစသည်ဖြင့်အိမ့်ရှင် ကျောင်းရှင်များ၏ စည်းကမ်း ထုံးစံအတိုင်း နေရာအိမ်, ကျောင်းကို "အာဝါသ" ဟု ခေါ်၏၊ [အာသဒ္ဒါကို အာဂါရံ အဇ္စျဝတာ၌ အာကဲ့သို့ မရိယာဒ (စည်းကမ်းအပိုင်းအခြား) အနက်ဟောဟု ကြံပါ။] ဤသို့ အိမ် ကျောင်း ၂ မျိုးနှင့်ဆိုင်သော်လည်းအရာအား လျော်စွာ ကျောင်းကိုသာ (ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့်) ယူစေလိုသောကြောင့်"အာဝါသော တိဝိဟာရော ဝုစ္စတိ" ဟု ဥပစာပြဝုစ္စတိကြိယာဖြင့် ဖွင့်သည်၊ ထို့နောက်အဋ္ဌကထာအတိုင်း အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်ဆင့်၍ "အာဝါသိကာ" ဟု ပြီးသည်၊ ဋီကာ၌ "အာဝါသေ+နိယုတ္တာ" ဟု နိယုတ္တ တဒ္ဓိတ်လည်း ပြု၏။
အာဝါသိကာ။ ။"အာဝသန္တိ ဧတ္ထာတိ အာဝါသော" နှင့် အညီ အသစ်ဆောက်ခြင်း, အဟောင်းပြုပြင်ခြင်း, ပြုပြင်ပြီးသောအခါ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း နေခြင်းစသည်ဖြင့်အိမ့်ရှင် ကျောင်းရှင်များ၏ စည်းကမ်း ထုံးစံအတိုင်း နေရာအိမ်, ကျောင်းကို "အာဝါသ" ဟု ခေါ်၏၊ [အာသဒ္ဒါကို အာဂါရံ အဇ္စျဝတာ၌ အာကဲ့သို့ မရိယာဒ (စည်းကမ်းအပိုင်းအခြား) အနက်ဟောဟု ကြံပါ။] ဤသို့ အိမ် ကျောင်း ၂ မျိုးနှင့်ဆိုင်သော်လည်းအရာအား လျော်စွာ ကျောင်းကိုသာ (ဧကဒေသျူပစာရအားဖြင့်) ယူစေလိုသောကြောင့်"အာဝါသော တိဝိဟာရော ဝုစ္စတိ" ဟု ဥပစာပြဝုစ္စတိကြိယာဖြင့် ဖွင့်သည်၊ ထို့နောက်အဋ္ဌကထာအတိုင်း အဿတ္ထိတဒ္ဓိတ်ဆင့်၍ "အာဝါသိကာ" ဟု ပြီးသည်၊ ဋီကာ၌ "အာဝါသေ+နိယုတ္တာ" ဟု နိယုတ္တ တဒ္ဓိတ်လည်း ပြု၏။
ဣမေ၊ ဤအဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့သည်။
အာဝါသိကာ၊ တို့သည်။
အဟေသုံ၊ န်ပြီ။
အလဇ္ဇီနော ပါပဘိက္ခူတိ၊ ကား။
နိလ္လဇ္ဇာ၊ အရှက်မရှိကုန်သည်။
လာမကဘိက္ခူ၊ ယုတ်မာသောရဟန်းတိုသည်။
(ဟောန္တိ၊ န်၏။)
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း) ဟိ၊ ဆက်။
တေ၊ ထိုအဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့သည်။
ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာနံ၊ တို့တွင်။
ဇေဋ္ဌကဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ အကြီးဆုံး ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းတို့တည်း။
ကိရ၊ ချဲ့။
သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။
ဆ၊ ၆ယောက်ကုန်သော။
ဇနာ၊ လူတို့သည်။
သဟာယကာ၊ တို့သည်။
(ဟုတွ,၊ ၍။
သမ္မန္တယိတွာ, ပဗ္ဗဇိံသုတို့၌စပ်။)
ကသိကမ္မာဒီနိ၊ လယ်လုပ်မှု စသည်တို့ကို။
ဒုက္ကရာနိ၊ ခဲယဥ်းသဖြင့် ပြုအပ်ကုန်၏။
ဝါ၊ ပြုနိုင်ခဲကုန်၏။
ဟန္ဒမယံ, သမ္မာ၊ စွာ။
ပဗ္ဗဇာမ၊ ရဟန်းပြုကြကုန်စို့။
ပဗ္ဗဇန္တေဟိစ၊ ကုန်သော်လည်း။
ကိစ္စေ၊ တစ်စုံတစ်ရာ ကိစ္စသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ပေါ်လသော်။
နိတ္ထရဏကဋ္ဌာနေ၊ ထုတ်ဆောင်နိုင်သူ၏ အထံ၌။
[အပြစ်ပေါ်လာလျှင် လွတ်မြောက်အောင် ကယ်နိုင်သူ၏အထံ၌, ဟူလို။]
ပဗ္ဗဇိတုံ, ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
ဣတိ, သမ္မန္တယိတွာ၊ သဘောတူ တိုင်ပင်ပြီး၍။
ဒွိန္နံ အဂ္ဂသာဝကာနံ, သန္တိကေ၊ ၌။
ပဗ္ဗဇိံသု။
တေ၊ သဟာယ်ချင်း ၆= ယောက်တို့သည်။
ပဉ္စဝဿာ ၅၊ ဝါရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ, မာတိကံ၊ ဒွေ မာတိကာကို။
ပဂုဏံ၊ အဝါးဝစွာလေ့လာအပ်သည်ကို။
ကတွာ မန္တယိံသု။
(ကိံ)။
ဇနပဒေါနာမ၊ သည်။
ကဒါစိ, သုဘိက္ခော၊ လွယ်ကူစွာရအပ်သောထမင်းရှိသည်။
ဝါ၊ သာယာဝပြော, အစာပေါသည်။
ဟောတိ။
ကဒါစိ, ဒုဗ္ဘိက္ခော၊ ခဲယဥ်းစွာရအပ်သော ထမင်းရှိသည်။
ဝါ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပေါင်း အစာအရှားသည်။
(ဟောတိ)။
မယံ၊ ၆= ယောက်သော ငါတို့သည်။
ဧကဋ္ဌာနေ၊ တစ်နေရာတည်း၌။
မာဝသိမှ၊ မနေကြကုန်စို့။
တီသု၊ န်သော။
ဌာနေသု၊ တို့၌။
ဝသာမ၊ ခွဲ၍နေကြကုန်စို့။
ဣတိ (မန္တယိံသု)။
တတော၊ ထိုမှ နောက်၌။
ပဏ္ဍုက လောဟိတကေ၊ တို့ကို။
အာဟံသု။
(ကိံ)။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သာဝတ္ထိနာမ၊ သာဝတ္ထိမြို့ မည်သည်။
ဝါ၊ ကို။
သတ္တပညာသာယ၊ ၅၇ ခုသော။
ကုလသတသဟဿေဟိ၊ အမျိုးအသိန်းတို့သည်။
(တစ်နည်း) သတ္တပညာသာယ ကုလသတသဟဿေဟိ၊ ၅၇သိန်းသောအမျိုးတို့သည်။
အဇ္ဈာဝုတ္ထော၊ စွဲမှီနေအပ်၏။
အသီတိဂါမသဟဿပဋိမဏ္ဍိတာနံ၊ ရှစ်သောင်းသော ရွာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်ကုန်သော။
တိယောဇနသတိကာနံ၊ ယူဇနာသုံးရာရှိကုန်သော။
ဒွိန္နံ ကာသိကေသလရဋ္ဌာနံ၊ ကာသိတိုင်း ကောသလတိုင်း ၂= တိုင်းတို့၏။
အာယမုခဘူတာ၊ အခွန်အတုက်၏ ဝင်ရာ၏အဝဖြစ်၍ဖြစ်၏။
တတြ၊ ထိုသာဝတ္ထိမြို့၌။
တုမှေ၊ အသင် ပဏ္ဍုက လောဟိတကတို့သည်။
ဓုရဋ္ဌာနေယေဝ၊ မြို့၏ အနီးအရပ်၌သာလျှင်။
ပရိဝေဏာနိ၊ ပရိဝုဏ်တို့ကို။
ကာရေတွာ၊ စေ၍။
အမ္ဗပနသနာဠိကေရာဒီနိ၊ သရက်ပင်, ပိန္နဲပင်, အုန်းပင်အစရှိသည်တို့ကို။
ရောပေတွာ၊ စိုက်ပျိုး၍။
ပုပ္ဖေဟိစ၊ ပန်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဖလေဟိစ၊ အသီးတို့ဖြင့် လည်းကောင်း။
ကုလာနိ၊ လာလာသမျှ အမျိုးတို့ကို။
သင်္ဂဏှန္တာ၊ သင်္ဂြိုဟ်ချီးမြှောက်ကုန်လျက်။
ဝါ၊ သိမ်းသွင်းကုန်လျက်။
ကုလဒါရကေ၊ အမျိုးသားငယ်တို့ကို။
ပဗ္ဗာဇေတွာ၊ ရှင်ရဟန်း ပြုပေးပြီး၍။
ပရိသံ၊ ကို။
ဝဍ္ဎေထ၊ တိုးပွားစေကြကုန်လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာဟံသု)။
နေဝါသိကာ။ ။နိဝသနံ (အာဂန္တုကကဲ့သို့ ခေတ္တနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ) အမြဲနေခြင်းတည်း , နိဝါသော-ခြင်း၊ "အမြဲနေ" ဆိုသော်လည်း အပိုင်သဘောအားဖြင့်နေခြင်းမဟုတ်၊ "နိဝါသော (နိဝါသမတ္တံ) ဧတေသံ အတ္ထီတိ နေဝါသိကာ" ဟုဋီကာပြု၏၊ ကျောင်းထိုင် ကျောင်းပိုင်အဖြစ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်နေသူကို အာဝါသိက, စာသင်သားအဖြစ် ဖြင့် နေသူကို နေဝါသိကဟု ခွဲပါ။
မေတ္တိယဘူဇမကေ၊ တို့ကို။
အာဟံသု။
(ကိံ)။
အာဝုသော, ရာဇဂဟံနာမ၊ မည်သည်။
ဝါ၊ ကို။
အဋ္ဌာရသဟိ မနုဿကောဋီဟိ၊ ၁၈ ကုဋေသော လူတို့သည်။
အဇ္ဈာဝုတ္တံ၊ အပ်၏။
အသီတိဂါမသဟဿ ပဋိပဏ္ဍိတာနံ, တိယောဇနသတိကာနံ၊ န်သော။
ဒွိန္နံအင်္ဂ မဂဓရဋ္ဌာနံ၊ အင်္ဂတိုင်း မဂဓတိုင်း၂တိုင်း တို့၏ ။
အာယမုခဘူတံ၊ ၏။
တတြ၊ ထိုရာဇဂြိုဟ်မြို့၌။
တုမှေ၊ အသင်မေတ္တိယ ဘူမဇကတို့သည်။
ပေ။
ဝဍ္ဎေထ၊ တိုးပွားကြကုန်လော့။
ဣတိ(အာဟံသု)။
အဿဇိပုနဗ္ဗသုကေ၊ တို့ကို။
အာဟံသု(ကိံ)။
အာဝုသော။
ကီဋာဂိရိနာမ၊ ကီဋာဂိရိ ဇနပုဒ်မည်သည်ကို။
ဒွီဟိမေဃဟိ၊ ၂ မျိုးသောမိုးတို့သည်။
အနုဂ္ဂဟိတော၊ ချီးမြှောက်အပ်၏။
[ဝဿနေ ဟေမန္တေစာတိ ဒွီသုဥတူသု ဝဿနတော (ရွာခြင်းကြောင့်) ဒွီဟိ မေဃေဟီတိ ဝုတ္တံ။]
တီဏိသဿာနိ၊ ၃ မျိုးသော ကောက်တို့သည်။
ပသဝန္တိ၊ အသီးသီးကုန်၏။
တတြ၊ ထို ကီဋာဂိရိဇနပုဒ်၌။
တုမှေ၊ အသင် အဿဇိ ပုနဗ္ဗသုက တို့သည်။
ပေ။
ဝဍ္ဎေထ။
ဣတိ(အာဟံသု)။
တေ၊ ထိုသဟာယ်ချင်း ၆ယောက်တို့သည်။
တထာ၊ ထို တိုင်ပင်သည့်အတိုင်း။
အကံသု။
တေသု၊ ထို ၃ သင်းတို့တွင်။
ဧကမေကဿ၊ တစ်ခုတစ်ခုသော။
ပက္ခဿ၊ အသင်းအပင်း၏။
ပဉ္စပဉ္စဘိက္ခုသတာနိ၊ ၅ရာ, ၅ရာသောရဟန်းတို့သည်။
ပရိဝါရာ၊ အခြံအရံတို့သည်။
(ဟောန္တိ)။
ဧဝံ၊ လျှင်။
သမဓိကံ၊ ဆရာ ၆ ယောက် အပိုအလွန်နှင့်တကွ။
ဒိယဍ္ဎဘိက္ခုသဟဿံ၊ အခွဲအားဖြင့် ၂ ထောင်သော ရဟန်းသည်။
ဝါ၊ ၁၅၀၀ သော ရဟန်းသည်။
ဟောတိ။
တတြ၊ ထိုဆဗ္ဗဂ္ဂီအသင်းတိို့တွင်။
သပရိဝါရာ၊ န်သော။
ပဏ္ဍုကလောဟိတကာ၊ တို့သည်။
သီလဝန္တောဝ၊ န်သည်သာ။
(ဟုတွာ) ဘဂဝတော သဒ္ဓိံ ဇနပဒစာရိကမ္ပိဝိစရန္တိ။
တေ၊ ထိုပဏ္ဍုက လောဟိတကတို့သည်။
အကတဝတ္ထုံ၊ မပြုအပ်သေးသော ဝတ္ထုကို။
ဥပ္ပါဒေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။
[သိက္ခာပုဒ် ပညတ်ထိုက်သောအသစ်အမှုကိုသာ ပြုကြ၏။]
ပညတ္တသိက္ခာပဒံ ပန၊ ကိုကား။
န မဒ္ဒန္တိ၊ မကျော်နင်းကြကုန်။
ဝါ၊ မကျူးလွန်ကြကုန်။
ဣတရေ၊ ပဏ္ဍုက လောဟိတကမှအခြားကုန်သော။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ဆဗ္ဗဂ္ဂီ ရဟန်းတို့သည်။
အလဇ္ဇိနော(ဟုတွာ) အကတဝတ္ထုံ စ ဥပ္ပါဒေန္တိ။
ပညတ္တ သိက္ခာပဒဉ္စ မဒ္ဒန္တိ တေန၊ ကြောင့်။
အလဇ္ဇိနော ပါပဘိက္ခူတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ။
ဧဝရူပန္တိ၊ ကား။
ဧဝံဇာတိကံ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
[ရူပသဒ္ဒါဇာတိအနက်ဟော။]
အနာစာရံ အာစရန္တီတိ၊ ကား။
အနာစရိတဗ္ဗံ၊ မကျင့်ထိုက်မကျင့်ကောင်းသော အကျင့်ကို။
အာစရန္တိ၊ န်၏။
အကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက် မပြုကောင်းသော အမှုကို။
ကရောန္တိ။
[အာစရိတဗ္ဗောတိ အာစာရော။
န+အာစာရောအနာစာရော၊ အာစာရ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မပြုအပ် မပြုကောင်းသောအကျင့်။]
မာလာဝစ္ဆန္တိ၊ ကား။
တရုဏပုပ္ဖရုက္ခံ၊ ပန်းပင်ငယ်ကို။
ဟိ၊ မှန်။
တရုဏကာ၊ ငယ်ကုန်သော။
ပုပ္ဖရုက္ခာပိ၊ ပန်းပင်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပုပ္ဖဂစ္ဆာပိ၊ ပန်းချုံတို့ကိုလည်းကောင်း။
မာလာဝစ္ဆာတွေဝ၊ မာလာဝစ္ဆတို့ဟူ၍သာ။
ဝုစ္စန္တိ။
[ဝစ္ဆသဒ္ဒါသည် "ဝသတိ၊ အမိအနီး၌ နေတတ်၏။
ဣတိ ဝစ္ဆော" ဟူသောဝစနတ္ထအရ နွားငယ်ဟူသော အနက်ကိုဟော၏။
ဤ၌ကား အငယ်ချင်းတူသောကြောင့် သဒိသူပစာပြ ဝုစ္စန္တိကြိယာဖြင့် ဆိုသည်။]
စ၊ ဆက်။
တေ၊ ထိုအဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့သည်။
အနေကပ္ပကာရံ၊ သော။
မာလာဝစ္ဆံ၊ ပန်းပင်ငယ်ကို။
သယမ္ပိ, ရောပေန္တိ၊ ပေါက်စေကြကုန်၏။
ဝါ၊ စိုက်ကြကုန်၏။
[ရုဟဓာတ်ကာရိတ် ဏေပစ္စည်း, ဟချေ, ရု၏ ဥကို သြဝါဒ္ဓိပြု။]
အညေနပိ၊ သည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
ရောပါပေန္တိ၊ ပေါက်ပစေဟု စေခိုင်းကြကုန်၏။
ဝါ၊ အစိုက်ခိုင်းကြကုန်၏။
[ကာရိတ်ဏာပေပစ္စည်း ၂ ချက်ဆင့်။]
တေန၊ ကြောင့်။
မာလာဝစ္ဆံ။
ပေ။
ရောပါပေန္တီပီတိ၊ ဟူ၍။
(သံဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ။
သိဉ္စန္တီတိ၊ ကား။
သယမေဝ ဥဒကေန သိဉ္စန္တိ။
[နောက်ဝါကျရှိ အညေနပိကို ထောက်၍"သယမေဝ" ဟု ရှိမှ ကောင်းသည်။
"တမေဝ၊ ထိုပင်ပန်းငယ်ကိုပင်" ဟုရှိသည်ကား မကောင်း။]
သိဉ္စာပေန္တီတိ၊ ကား။
အညေနပိ၊ သည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
သိဉ္စာပေန္တိ၊ သွန်းလောင်းစေကြကုန်၏။
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤမာလာဝစ္ဆံ ရောပေန္တိ အစရှိသော စကားရပ်၌။
အကပ္ပိယဝေါဟာရော၊ ဟာရလည်းကောင်း။
ကပ္ပိယဝေါဟာရော၊ လည်းကောင်းပရိယာယော= ပရိယာယ်လည်းကောင်း။
သြဘာသော၊ အရိပ်အရောင် လည်းကောင်း။
နိမိတ္တကမ္မံ၊ အမှတ်နိမိတ်ကို ပြုခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဣမာနိပဉ္စ၊ တို့ကို။
ဇာနိတဗ္ဗာနိ၊ န်၏။
တတ္ထ၊ ထို ၅ပါးတို့တွင်။
အက္ကပိယဝေါဟာရောနာမ၊ ရမည်သည်။
ဝါ၊ မအပ်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်အပ်သောအလုပ် အပြောအဆိုမည်သည်။
(ဣတိ၊ ၌စပ်)။
အလ္လဟရိတာနံ၊ စိမ်းစိုသော သစ်ပင်မြက်တို့ကို။
ကောဋ္ဋနံ၊ ကိုယ်တိုင်ဖြတ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ကောဋ္ဋာပနံ၊ သူတစ်ပါးကို ဖြတ်စေခြင်းလည်းကောင်း။
အာဝါဋဿ၊ တွင်းကို။
ဝါ၊ ကျင်းကို။
ခဏနံ၊ ကိုယ်တိုင်တူးခြင်းလည်းကောင်း။
ခဏာပနံ၊ တူးစေခြင်းလည်းကောင်း။
မာလာဝစ္စဿ၊ ပန်းပင်ငယ်ကို။
ရောပနံ၊ ကိုယ်တိုင်ပေါက်စေခြင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်စိုက်ခြင်းလည်းကောင်း။
ရောပါပနံ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ လည်းကောင်း။
အာဠိယာ၊ ကန်သင်းကို။
ဗန္ဓနံ၊ ကိုယ်တိုင်ဖွဲ့ခြင်းလည်း ကောင်း။
ဗန္ဓာပနံ၊ လည်းကောင်း။
ဥဒကဿ၊ မအပ်သောရေကို။
သေစနံ၊ ကိုယ်တိုင်သွန်းလောင်းခြင်းလည်းကောင်း။
သေစာပနံ၊ လည်းကောင်း။
မာတိကာယ၊ ရေမြောင်းကို။
သမ္မုခကရဏံ၊ သစ်ပင်ရှေးရှုပြုပေးခြင်းလည်းကောင်း။
ကပ္ပိယဥဒကသိဉ္စနံ၊ အပ်သောရေကို သွန်းလောင်းခြင်းလည်းကောင်း။
[ပိုးမပါသော ရေကို ကပ္ပိယဥဒက" ဟု ဆိုသည်။]
ဧတ္ထမုခ။
ပေ။
သိဉ္စနံ၊ လက်ဆေးရေ, မျက်နှာသစ်ရေ, ခြေဆေးရေ, ချိုးရေတို့ကို သွန်းလောင်းခြင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။အကပ္ပိယဝေါဟာရော။ ။ဝေါဟရီယတေတိ ဝေါဟာရော၊ အကပ္ပိယံဣတိ-မအပ်ဟူ၍+ဝေါဟာရော-ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုအပ်သော အလုပ် အပြောအဆိုတည်း၊ အကပ္ပိယဝေါဟာရော၊ "ဝေါဟာရ" ဟု လာလျှင် နှုတ်ပြောမှုကိုသာ ယူလေ့ရှိသော်လည်း ဤနေရာ၌ကား (နှုတ်အပြောသာမက) မအပ်ဟု ပြောဆိုထိုက်သော သစ်ပင်ဖြတ်ခြင်း, ရေလောင်းခြင်းစသော ကိုယ်မှု, ဤသစ်ပင်ကို ဖြတ်စမ်းလော့, စသော နှုတ်ပြောမှုပါယူရမည်၊ ထို့ကြောင့် "အကပ္ပိယောစ+သော+ဝေါဟာရော" ဟု ဝိသေသန ပုဗ္ဗပဒ ကမ္မဓာရဲမပြုဘဲ, "အကပ္ပယံတိ ဝေါဟာရော" ဟု သမ္ဘာဝနာ ကမ္မာဓာရဲပြုပါ၊ [အကပ္ပိယဘူတံ ကရဏကာရာပနာဒိ သဗ္ဗမေဝ သင်္ဂဟိတံ၊ န ပန အကပ္ပိယဝစနမတ္တံတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ကပ္ပိယဝေါဟာရေပိဧသေဝ နယော။]
ကောဋ္ဋာပနံ။ ။"ဣမံ ဆိန္ဒ-ဤသစ်ပင်, ဤသစ်ကိုင်းကို ဖြတ်လော့" ဟုတိုက်ရိုက်ညွှန်ပြ၍ ခိုင်းခြင်းသည်သာ အကပ္ပိယဝေါဟာရ ဖြစ်၏၊ မည်သည့်သစ်ပင်သစ်ကိုင်းဟု တိုက်ရိုက်မညွှန်ပြဘဲ "သစ်ပင်ဖြတ်လိုက်, သစ်ကိုင်းခုတ်လိုက်" စသည်ဖြင့် ခိုင်းခြင်းကား အကပ္ပိယဝေါဟာရ မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် "ဣမံ ဆိန္ဒ ဘိန္ဒ" ဟုဣမသဒ္ဒါထည့်၍ ဋီကာဖွင့်သည်။ [ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်ကို လှမ်းကြည့်ပါ။]
အာဠိယာ ဗန္ဓနံ စသည်။ ။သစ်ပင်ခြေရင်း၌ ရေတည်အောင် သစ်ပင်အရင်းဘေးပတ်လည်၌ ကန်သင်းဖွဲ့ခြင်းကို "အာဠိဗန္ဓန" ဟု ဆိုသည်၊ နောက်၌ "ကပ္ပိယဥဒက" ဟုသီးခြားလာသောကြောင့် ဥဒကဿကို ဂေါဗလီဗဒ္ဓနည်းအားဖြင့် "အကပ္ပိယဥဒကဿ" ဟု ဖွင့်သည်၊ ပိုးရှိသောရေကို "အကပ္ပိယဥဒက" ဟုမှတ်ပါ။
ကောဋ္ဋာပနံ။ ။"ဣမံ ဆိန္ဒ-ဤသစ်ပင်, ဤသစ်ကိုင်းကို ဖြတ်လော့" ဟုတိုက်ရိုက်ညွှန်ပြ၍ ခိုင်းခြင်းသည်သာ အကပ္ပိယဝေါဟာရ ဖြစ်၏၊ မည်သည့်သစ်ပင်သစ်ကိုင်းဟု တိုက်ရိုက်မညွှန်ပြဘဲ "သစ်ပင်ဖြတ်လိုက်, သစ်ကိုင်းခုတ်လိုက်" စသည်ဖြင့် ခိုင်းခြင်းကား အကပ္ပိယဝေါဟာရ မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် "ဣမံ ဆိန္ဒ ဘိန္ဒ" ဟုဣမသဒ္ဒါထည့်၍ ဋီကာဖွင့်သည်။ [ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်ကို လှမ်းကြည့်ပါ။]
အာဠိယာ ဗန္ဓနံ စသည်။ ။သစ်ပင်ခြေရင်း၌ ရေတည်အောင် သစ်ပင်အရင်းဘေးပတ်လည်၌ ကန်သင်းဖွဲ့ခြင်းကို "အာဠိဗန္ဓန" ဟု ဆိုသည်၊ နောက်၌ "ကပ္ပိယဥဒက" ဟုသီးခြားလာသောကြောင့် ဥဒကဿကို ဂေါဗလီဗဒ္ဓနည်းအားဖြင့် "အကပ္ပိယဥဒကဿ" ဟု ဖွင့်သည်၊ ပိုးရှိသောရေကို "အကပ္ပိယဥဒက" ဟုမှတ်ပါ။
ကပ္ပိယဝေါဟာရော နာမ၊ ရမည်သည်။
ဝါ၊ အပ်၏ ဟုခေါ်ဝေါ်အပ်သောအလုပ်အပြောမည်သည်။
ဣမံ ရုက္ခံ၊ ကို။
ဇာန၊ သိလော။
ဣမံ အာဝါဋံ၊ ကို။
ဇာန၊ လော့။
ဣမံ မာလာဝစ္ဆံ၊ ကို။
ဇာန၊ လော့။
ဧတ္ထ၊ ဤသစ်ပင်၌။
ဥဒကံ၊ ကို။
ဇာန၊ လော့။
ဣတိ ဝစနံ၊ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းလည်းကောင်း။
သုက္ခမာတိကာယ၊ ခြောက်သောရေမြောင်းကို။
ဥဇုကရဏဉ္စ၊ ဖြောင့်အောင်ပြုခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ပရိယာယောနာမ၊ ပရိယာယ်ပြုခြင်းမည်သည်။
ပဏ္ဍိတေနနာမ၊ ပညာရှိသူမည်သည်။
ဝါ၊ ပညာရှိဆိုတာ။
မာလာဝစ္ဆာဒယော၊ ပန်းပင်ငယ်အစရှိ သည်တို့ကို။
ရောပေတဗ္ဗာ၊ စိုက်ပျိုးထိုက်ကုန်၏။
(ရောပိတာ၊ စိုက်အပ်ပြီးကုန်သော။
မာလာဝစ္ဆဒယော၊ တို့သည်။)
န စိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။
ဥပကာရာယ၊ လျော်သော ကျေးဇူးကို ပြုခြင်းငှာ။
သံဝတ္တန္တိ၊ န်၏။
ဣတိအာဒိ ဝစနံ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားတည်း။
သြဘာသောနာမ၊ မည်သည်။
ကုဒါလခဏိတ္တာဒီနိစ၊ ပေါက်တူး, တူရွင်း အစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။
မာလာဝစ္ဆေ စ၊ တို့ကို လည်းကောင်း။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဌာနံ၊ ရပ််ခြင်းတည်း။
ဟိ၊ မှန်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဌိတံ၊ ရပ်နေသောထေရ်ကို။
သာမဏေရာဒယော၊ တို့သည်။
ဒိသွာ, ထေရော၊ သည်။
ကာရာပေတုကာမော၊ ပြုစေခြင်းငှာ အလိုရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သိ၍။
ဂန္တွာ, ကရောန္တိ၊ ပြုပေးတတ်ကြကုန်၏။
နိမိတ္တကမ္မံနာမ၊ မည်သည်။
ကုဒါလ။
ပေ။
ဘာဇာနာနိ၊ ပေါက်တူး တူးရွင်း, ဓား, ပုဆိန်, ရေပုံးတို့ကို အာဟရိတွာ, သမီပေ= မိမိအနီး၌။
ထပနံ၊ ချထားခြင်းတည်း။ကပ္ပိယ ဥဒက သိဉ္စနံ။ ။ဤ၌ သိဉ္စာပန-"ရေလောင်းလိုက်စမ်း" ဟု ခိုင်းခြင်းကိုပါယူ၊ "သိဉ္စနံ သိဉ္စာပနံစ သိဉ္စနံ" ဟု ဧကသေသ်ပြု၊ ဤကပ္ပိယဥဒကသိဉ္စနကို "ဥဒကသဉ္စန" သာမည၌မသွင်းဘဲ သီးခြားဆိုခြင်းမှာ နောက်၌ အာရာမစသည်အကျိုးငှာကပ္ပနယဥဒကို လောင်းကောင်းသေးသောကြောင့် ထိုနေရာရောက်မှ ခွဲမနေတော့ဘဲဤနေရာကပင် ခွဲ၍ ဆိုထားခြင်းတည်း ဟုမှတ်၊ ဟတ္ထ၊ ပေ၊ နဟာနောဒကသိဉ္စနလည်းကပ္ပိယဥဒကသိဉ္စနပင်တည်း၊ အသုံးများသောကြောင့် သီးခြားပြထားဟန်တူသည်။
သြဘာသနှင့် နိမိတ္တကမ္မ။ ။နိမိတ္တကမ္မထက် သြဘာသသည် သာ၍ထင်ရှား၏၊ ထို့ကြောင့် ကုဒါလစသည်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ရပ်နေခြင်းသည် မိမိ အနီး၌ ချထားခြင်းထက် (ပြုလုပ်ပေးစေလိုကြောင်း) ထင်ရှားရကား ကုဒါလစသည်ကို ကိုင်၍ ရပ်ခြင်းကိုသြဘာသ, မကိုင်ဘဲ မိမိအနီး၌ ချထားခြင်းကို "နိမိတ္တကမ္မ" ဟု ဆိုသည်။
သြဘာသနှင့် နိမိတ္တကမ္မ။ ။နိမိတ္တကမ္မထက် သြဘာသသည် သာ၍ထင်ရှား၏၊ ထို့ကြောင့် ကုဒါလစသည်ကို လက်ဖြင့်ကိုင်၍ ရပ်နေခြင်းသည် မိမိ အနီး၌ ချထားခြင်းထက် (ပြုလုပ်ပေးစေလိုကြောင်း) ထင်ရှားရကား ကုဒါလစသည်ကို ကိုင်၍ ရပ်ခြင်းကိုသြဘာသ, မကိုင်ဘဲ မိမိအနီး၌ ချထားခြင်းကို "နိမိတ္တကမ္မ" ဟု ဆိုသည်။
ဣမာနိ၊ ဤအကပ္ပိယဝေါဟာရ အစရှိသည်တို့သည်။
ပဉ္စပိ၊ ငါးပါးလုံးတို့သည်လည်း။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာဟ၊ အမျိုး ၄ ပါးတို့ကို ချီးမြှောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ရောပနေ၊ စိုက်ပျိုးခြင်း၌။
န ဝဋ္ဋိန္တိ၊ န်။
ဖလပရိဘောဂတ္ထာယ၊ အသီးကိုသုံးဆောင်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ကပ္ပိယာကပ္ပိယဝေါဟာရဒွယမေဝ၊ ကပ္ပိယဝေါဟာရ, အကပ္ပိယဝေါဟာရ ၂ ပါးအပေါင်းသည်သာ။
န ဝဋ္ဋ၊ မအပ်။
ဣတရတ္တယံ၊ ဆိုအပ်ပြီး ၂ ပါးမှ တစ်ပါး, အခြား ၃ ပါးအပေါင်းသည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌။
ကပ္ပိယဝေါဟာရောပိ၊ သည်လည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
ယံ၊ အကြင် ကပ္ပိယဝေါဟာရ အစရှိသော ၄ပါး အပေါင်းသည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ။
တံ၊ ထို ၄ပါး အပေါင်းသည်။
အည ပုဂ္ဂလဿဝါ၊ မိမိမှတစ်ပါး အခြားပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
သံဃဿဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။
စေတိယဿဝါ၊ ၏ လည်းကောင်း။
အတ္ထာယပိ၊ ငှာလည်း။
ဝဋ္ဋာတိ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[မဟာပစ္စရီဝါဒကို အတည် ယူစေလိုသောကြောင့်နောက်မှဆိုသည်။]
ပန၊ ကား။
အာရာမတ္ထာယ၊ အာရာမ်(ခြံ) အလို့ငှာလည်းကောင်း။
ဝနတ္ထာယစ၊ တောအကျိုးငှာလည်းကောင်း။
[ဝတတ္ထာယဟုမူကွဲရှိ၏။
"ဝတိ+အတ္ထာယ၊ စည်းရိုးအကျိုးငှာ" ဟု ပေး။]
ဆာယတ္ထာယ စ၊ ငှာလည်းကောင်း။
အကပ္ပိယ ဝေါဟာရမတ္တမေဝ၊ အကပ္ပိယ အပြုအပြောမျှသည်သာ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ကပ္ပိယဝေါဟာရ အစရှိသောလေးပါးအပေါင်းသည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
သေသံ၊ သည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သည်ကား။
န၊ မဟုတ်သေး။
ယံ ကိဉ္စိ၊ သော။
မာတိကံ၊ ကို။
[မြောင်းခြောက်, ရေရှိမြောင်း ၂ မျိုးလုံးကို ယူစေလိုသောကြောင့် "ယံ ကိဉ္စိ" ဆိုသည်။]
ဥဇုံ၊ ဖြောင့်အောင်။
ကာတုံ စ၊ ငှာလည်းကောင်း။
ကပ္ပိယဥဒကံ၊ ကို။
သိဉ္စတုံ၊ ငှာလည်းကောင်း။
[ကပ္ပိယဥဒကံ သိဉ္စတ" ဟုလည်း ခိုင်းကောင်းသည်၊ ဟူလို။]
နှာနကောဋ္ဌကံ၊ ရေချိုးအိမ်ကို။
ကတွာ၊ ၍။
နှာယိတုံ၊ ငှာလည်းကောင်း။
ဟတ္ထပါဒမုခဓောဝနုဒကာနိ စ၊ တို့ကိုလည်း။
တတ္ထ၊ ထိုအာရာမ်စသည် အကျိုးငှာ စိုက်အပ်သောသစ်ပင်တို့၌။
ဆဍ္ဍေတုမ္ပိ၊ စွန့်စားခြင်းငှာလည်းကောင်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌လည်းကောင်း။
ကုရုန္ဒိယံစ၊ ၌လည်းကောင်း။
ကပ္ပိယ ပထဝိယံ၊ အပ်သောမြေ၌။
(ဇာတမဟုတ်သော မြေ၌)။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ရောပေတုမ္ပိ၊ ငှာလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
[စိုက်လော့ဟုလည်း ပြောကောင်းသည်၊ ဟုလို။]
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ပန၊ ကား။
အာရာမာဒိအတ္ထာယ၊ ငှာ။
ရောပိတဿဝါ၊ ကိုယ်တိုင်စိုက်အပ်သော သစ်ပင်၏လည်းကောင်း။
ရောပါပိတဿဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုစိုက်စေအပ်သောသစ်ပင်၏လည်းကောင်း။
ဖလံ၊ ကို။
ပရိဘုဉ္ဇိတုမ္ပိ၊ ငှာလည်း။
ဝဋ္ဋတိ။
သြစိနန သြစိနာပနေ၊ ကိုယ်တိုင် ဆွတ်ခူးခြင်း, သူတစ်ပါးကို ဆွတ်ခူးစေခြင်း၌။
ပကတိယာတိ၊ ဖြင့်လည်း။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
[ဘူတဂါမသိက္ခာပုဒ်အရ ပါစိတ်သင့်သည်။]
ပန၊ ကား။
ကုလ ဒူသနတ္ထာယ၊ အမျိုး ၄ ပါးတို့၏ သဒ္ဓါကို ဖျက်ဆီးခြင်းအကျိုးငှာ။
(သြစိနန သြစိနာပနေ၊ ၌) ပါစိတ္တိယဉ္စေဝ= သည်လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
[ကုလဒူသနအတွက် ဒုက္ကဋ်အာပတ် တိုးလာသည်။]
စ၊ ဆက်။
ဂန္တနာဒီသု၊ ပန်းကုံးခြင်းအစရှိကုန်သော။
ဥရစ္ဆဒပရိယောသာနေသု၊ ရင်လွှမ်းပန်းအဆုံးရှိသော ဝတ္ထုတို့၌။
ကုလဒူသနတ္ထာယ၊ အမျိုးလေးပါးတို့၏ သဒ္ဓါကို ဖျက်ဆီးခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။
အညတ္ထာယဝါ၊ အခြားသော ဝတ္ထုပူဇာအစရှိသော အကျိုးငှာလည်းကောင်း။
ကရောန္တဿ၊ ၏။
ဒုက္ကဋမေဝ။
ကသ္မာ၊ နည်း။
အနာစာရတ္တာ၊ ရဟန်းတို့၏ မပြုအပ်မပြုကောင်းသော အကျင့်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။
ပါပသမာစာရောတိ ဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။
[ဤကုလဒူသကသိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်" ပါပသမာစာရော" ဟူသောဤပါဌ်၌" ဟူလို။]
ဝုတ္တပါပသမာစာရတ္တာစ၊ အကျယ်ဟောတော်မူအပ်သောပါပသမာစာရ၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်းတည်း။
["ပါပသမာစာရောတိ။
ပေ။
ဂန္ထေတိပိ ဂန္ထာပေတိပိ" ဟု ဤသိက္ခာပုဒ်၏ ပဒဘာဇနီ၌ အကျယ်ဟောတော်မူအပ်သော ပါပသမာစာရ၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်းတည်း၊ ဟူလို။]
အာရာမာဒိ အတ္ထာယ၊ သစ်သီးအာရာမ်, ပန်းအာရာမ် အစရှိသည်တို့၏အကျိုးငှာ။
ရုက္ခရောပနေ၊ ၌။
(အနာပတ္တိ၊ သည်)။
ဟောတိဝိယ၊ ကဲ့သို့။
(တထာ၊ တူ) ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယ= ရတနာ ၃ ပါးဟူသော ဝတ္ထုကိုပူဇော်ခြင်းအကျိုးငှာ (ဂန္တာနာဒီသု= ပန်းသီကုံးခြင်း အစရှိသည်တို့၌) ကသ္မာ= ကြောင့်။
အနာပတ္တိ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ နည်း။
ဣတိစေ၊ ဤသို့ မေးအံ့။
အနာပတ္တိယေဝ၊ ပင်တည်း။
ဟိ၊ ချဲ့။
တတ္ထ၊ ထိုအာရာမ်စသည်တို့၏အကျိုးငှာ သစ်ပင်စိုက်ရာ၌။
ကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ပရိယာယာဒီဟိစ၊ ပရိယာယ် အစရှိသည်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း။
အနာပတ္တိ၊ သည်။
ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယပိ၊ ငှာလည်း။
(ကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ဖြင့် လည်းကောင်း။
ပရိယာယာဒီဟိစ၊ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း)။
အနာပတ္တိယေဝ၊ ပင်တည်း။
အညာတ္ထာယ။ ။ဝတ္ထုပူဇာဒိအတ္ထာယ-ရတနာသုံးပါးဟူသော ဝတ္ထုကို ပူဇော်ခြင်း အစရှိသော အကျိုးငှာ၊ ကရောန္တဿ ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဤစကားကိုထောက်၍ ဘုရားကိုပန်းပူဇော်ခြင်း, တရားဟောပလ္လင်ကို တန်ဆာဆင်ခြင်းအစရှိသော အကျိုးငှာ ပန်းကုံးမှုပန်းစေတီလုပ်မှု စသည်ကို ရဟန်းများသည် ကိုယ်တိုင်လည်း မလုပ်ကောင်း၊ သာမဏေ စသူများကိုလည်း အကပ္ပိယ ဝေါဟာရဖြင့် မခိုင်းကောင်းဟုမှတ်၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း...ပါဠိတော်၌ "တေ ဧဝရူပံ အနာစာရံအာစရန္တိ" အရ အနာစာရ (ရဟန်းတို့ မပြုထိုက်မပြုကောင်းသောအကျင့်) ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း, ပါပသမာစာရတွင် ပါဝင်သောကြောင့် လည်းကောင်းတည်း။
နနုစ၊ စောဒနာပါဦးအံ့။
(ကိံ)။
တတ္ထ၊ ထို အာရာမ်စသည် အကျိုးငှာသစ်ပင်စိုက်ရာ၌။
ကပ္ပိယပထဝိယံ၊ ၌။
သယံ၊ ရဟန်းကိုယ်တိုင်။
ရောပေတုမ္ပိ၊ စိုက်ခြင်းငှာလည်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံနနု၊ ဆိုအပ်ပြီးမဟုတ်ပါလော။
ဣတိ၊ သို့။
နနုစ၊ စောဒနာပါ၏။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
န ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သောစကား မဟုတ်။
(တွံ၊ သင်စောဒကသည်)။
အထာပိ မညေယျာသိ၊ အကယ်၍မူလည်း တွေးကြံရာ၏။
(ကိံ)။
ဣတရာသု၊ မဟာအဋ္ဌကထာမှ တစ်ပါးသော အဋ္ဌကထာတို့၌။
ဝုတ္တမ္ပိ၊ ဆိုအပ်သော စကားသည်လည်း။
ပမာဏံ၊ လိုရင်း ပမာဏတည်း။
[ဝိနည်းဆုံးဖြတ်ရာအခါ၌ နှိုင်းယှဥ်ကြောင်း စကားဖြစ်သည်၊ ဟူလို။]ကသ္မာ န အနာပတ္တိ။ ။အာရာမတ္ထဝနတ္ထ ဆယတ္ထအကျိုးငှာ သစ်ပင်စိုက်စေခြင်း၌ အနာပတ်ဖြစ်သကဲ့သို့ "ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယ ဂန္တနာဒီသု ကသ္မာ အနာပတ္တိ-ရတနာသုံးပါးကို ပူဇော်ဖို့ရာ ကိုယ်တိုင် ပန်းကုံးခြင်း စသည်တို့၌လည်း အနာပတ်ဖြစ်သင့်သည်မဟုတ်လော, အဘယ်ကြောင့် အနာပတ် မဖြစ်ရသနည်း" ဟူလို။
ယထာဟိ၊ ပေ၊ အနာပတ္တိယေဝ။ ။ထိုအမေးကို "အနာပတ္တိယေဝ" ဟု အကျဥ်းဖြေပြီးနောက်, ထိုအနာပတ်ဖြစ်ပုံကို ထင်ရှားပြလို၍ "ယထာဟိ" စသည်ကို မိန့်သည်၊ အာရာမတ္ထ စသောအကျိုးငှာ သစ်ပင်စိုက်စေရာ၌ "ဤသစ်ပင်ကို သိလော့" စသောကပ္ပိယဝေါဟာရ, ပရိယာယ်, သြဘာသ, နိမိတ္တကမ္မတို့ဖြင့် ပြုစေလျှင် အာပတ်မသင့်သကဲ့သို့ ထို့အတူဝတ္ထုပူဇန အကျိုးငှာ ဂန္တနစသော အမှုကို ပြုစေရာ၌လည်း ကပ္ပိယဝေါဟာရ, ပရိယာယ်, သြဘာသ, နိမိတ္တကမ္မတို့ဖြင့် ပြုလုပ်စေလျှင် အာပတ်မသင့်ပင်ဖြစ်သည်၊ ကိုယ်တိုင်ပန်းကုံးခြင်း, အကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့် အကုံးခိုင်းခြင်း၌ကားအာပတ်ဖြစ်သည်-ဟူလို။ [ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယပိ နောက် "ကပ္ပိယဝေါဟာရေန ပရိယာယာဒီဟိစ ဂန္တာပနေ" တို့ကိုလည်း လိုက်ပါစေ။]
နနုစ၊ ပေ၊ ဝုတ္တန္တိ။ ။ရှေ့၌ "မဟာပစ္စရိယံ ပန ကုရုန္ဒိယဉ္စ ကပ္ပိယပထဝိယံသယံ ရေပေတုမ္ပိဝဋ္ဋတီတိ ဝုတ္တံ" ဟု ဆိုခဲ့ပြီ၊ ထိုစကားအရ "နနု၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတီတိ ဝုတ္တံ"ဟု စောဒကပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသည်၊ စောဒက၏ဆိုလိုရင်းကား "အာရာမာဒိ အကျိုးငှာ သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ကောင်းလျှင် ပန်းကိုလည်း ဝတ္ထုပူဇာအကျိုးငှာ ကိုယ်တိုင် ကုံးကောင်းသင့်သည် မဟုတ်ပါလော" -ဟူလို။
ဝုတ္တံ, န ပန မဟာအဋ္ဌကထာယံ။ ။"သံယံ ရောပေတုံ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ဆိုထားသည်ကား မှန်ပေသည်, သို့သော် ထိုစကားသည် မဟာအဋ္ဌကထာစကား မဟုတ်၊ မဟာပစ္စရီနှင့် ကုရုန္ဒီစကား ဖြစ်သည်-ဟူလို။
ယထာဟိ၊ ပေ၊ အနာပတ္တိယေဝ။ ။ထိုအမေးကို "အနာပတ္တိယေဝ" ဟု အကျဥ်းဖြေပြီးနောက်, ထိုအနာပတ်ဖြစ်ပုံကို ထင်ရှားပြလို၍ "ယထာဟိ" စသည်ကို မိန့်သည်၊ အာရာမတ္ထ စသောအကျိုးငှာ သစ်ပင်စိုက်စေရာ၌ "ဤသစ်ပင်ကို သိလော့" စသောကပ္ပိယဝေါဟာရ, ပရိယာယ်, သြဘာသ, နိမိတ္တကမ္မတို့ဖြင့် ပြုစေလျှင် အာပတ်မသင့်သကဲ့သို့ ထို့အတူဝတ္ထုပူဇန အကျိုးငှာ ဂန္တနစသော အမှုကို ပြုစေရာ၌လည်း ကပ္ပိယဝေါဟာရ, ပရိယာယ်, သြဘာသ, နိမိတ္တကမ္မတို့ဖြင့် ပြုလုပ်စေလျှင် အာပတ်မသင့်ပင်ဖြစ်သည်၊ ကိုယ်တိုင်ပန်းကုံးခြင်း, အကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့် အကုံးခိုင်းခြင်း၌ကားအာပတ်ဖြစ်သည်-ဟူလို။ [ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယပိ နောက် "ကပ္ပိယဝေါဟာရေန ပရိယာယာဒီဟိစ ဂန္တာပနေ" တို့ကိုလည်း လိုက်ပါစေ။]
နနုစ၊ ပေ၊ ဝုတ္တန္တိ။ ။ရှေ့၌ "မဟာပစ္စရိယံ ပန ကုရုန္ဒိယဉ္စ ကပ္ပိယပထဝိယံသယံ ရေပေတုမ္ပိဝဋ္ဋတီတိ ဝုတ္တံ" ဟု ဆိုခဲ့ပြီ၊ ထိုစကားအရ "နနု၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတီတိ ဝုတ္တံ"ဟု စောဒကပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသည်၊ စောဒက၏ဆိုလိုရင်းကား "အာရာမာဒိ အကျိုးငှာ သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်ကောင်းလျှင် ပန်းကိုလည်း ဝတ္ထုပူဇာအကျိုးငှာ ကိုယ်တိုင် ကုံးကောင်းသင့်သည် မဟုတ်ပါလော" -ဟူလို။
ဝုတ္တံ, န ပန မဟာအဋ္ဌကထာယံ။ ။"သံယံ ရောပေတုံ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ဆိုထားသည်ကား မှန်ပေသည်, သို့သော် ထိုစကားသည် မဟာအဋ္ဌကထာစကား မဟုတ်၊ မဟာပစ္စရီနှင့် ကုရုန္ဒီစကား ဖြစ်သည်-ဟူလို။
မဟာအဋ္ဌကထာယံစ၊ ၌လည်း။
ကပ္ပိယ ဥဒကသေစနံ၊ အပ်သောရေကို ကိုယ်တိုင်လောင်းခြင်းကို။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
တံ၊ ထိုစကား ၂ ရပ်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အထာပိ မညေယျာသိ)။
တမ္ပိ၊ ထိုစကား ၂ ရပ်သည်လည်း။
န ဝိရုဇ္ဈတိ၊ မဆန့်ကျင်ပါ။
[ပန်းမကုံးကောင်းဟူသော စကားနှင့် မဆန့်ကျင်ပါ၊ ဟူလို။]
ဟိ၊ ချဲ့ (တစ်နည်း) ဟိယသ္မာ= ကြောင့်။
တတြ၊ ထိုအာရာမ်အကျိုးငှာ သစ်ပင်စိုက်ရာ ရေလောင်းရာ၌။
အဝိသေသေန၊ အထူးမ, မ သာမညအားဖြင့်။
ရုက္ခံ ရောပေန္တိ။
ပေ။
သိဉ္စာပေန္တိပီတိ၊ ဟူ၍။
ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ဟောတော်မူထိုက်ပါလျက်။
(အဝတွာ၊ ဟောတော်မမူဘဲ။)
မာလာဝစ္ဆန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒန္တော၊ ဟောတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥာပေတိ၊ မူ၏။
(ကိံ၀။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ၊ ငှာ။
ပုပ္ဖဖလူပဂမေဝ၊ အပွင့်အသီးသို့ ကပ်ရောက်သော သစ်ပင်ကိုသာ။
ဝါ၊ အပွင့်ပွင့်သောသစ်ပင်, အသီးသီးသော သစ်ပင်ကိုသာ။
သန္ဓာယ၊ မူ၍။
ဧတံ၊ မာလာဝစ္ဆံ ရောပေန္တိပိ အစရှိသောစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
အညတြ ပန၊ ကုလသင်္ဂဟ အကျိုးမှတစ်ပါး, အာရာမစသည်တို့၏ အကျိုးငှာ စိုက်ရာ၌ကား။
ပရိယာယော၊ ကိုယ်တိုင်ပြုခြင်း, သူတစ်ပါးကိုပြုစေခြင်းဟူသော ပရိယာယ်အနက်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိစကောင်း၏။
ဝါ၊ ရစေကောင်း၏။
ဣတိ၊ သို့။
(ဥာပေတိ၊ မူ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
နဝိရုဇ္ဈာ၊ မဆန့်ကျင်ပါ။
ပြန်လှည့်စပ်)။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုမာလာဝစ္ဆံရောပေန္တိပိ အစရှိသော စကားရပ်၌။
ပရိယာယံ၊ ပရိယာယ်အနက်၏ ဖြစ်သင့်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဣဓ၊ ဤဂန္တေန္တိပိ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။
ပရိယာယာဘာဝံစ၊ ပရိယာယ်အနက်၏ မရှိနိုင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဉတွာ၊ ၍။
အဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
တံ၊ ထိုစကားကို။
သုဝုတ္တမေဝ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သည်သာ။
(ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏)။
[ဉတွာ၏ စပ်ပုဒ်မရှိသောကြောင့် "ဝေဒိတဗ္ဗံ" ဟု ဝိမတိ၌ ထည့်သည်။]အထာပိ။ ပေ။ တံ ကထန္တိ။ ။[တံကထန္တိမှ ဣတိကို "မညေယျာသိ" နှင့်တွဲ၊ တံဖြင့် "ကပ္ပယပထဝိယံ သယံ ရောပနံ " ဟူသော မဟာပစ္စရီကုရုန္ဒီ စကားနှင့် "ကပ္ပိယဥဒကသေစနံ" ဟူသော မဟာအဋ္ဌကထာ စကားကို စွဲ၊] မဟာအဋ္ဌကထာမှတစ်ပါးသော မဟာပစ္စရီ ကုရုန္ဒီတို့၌ ဆိုအပ်သောစကားလည်း ပမာဏပြုလောက်သောစကားဖြစ်၏၊ မဟာအဋ္ဌကထာ၌လည်း "ကပ္ပိယပထဝီ၌ ကိုယ်တိုင်သစ်ပင်စိုက်ကောင်း၏" ဟု မဆိုစေကာမူ "ကပ္ပိယရေကို ကိုယ်တိုင်လောင်းကောင်း၏" ဟု ဆိုထား၏၊ ["ယံကိဉ္စမာတိကံ၊ ပေ၊ ကပ္ပိယဥဒကံ သိဉ္စိတုံ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ဆိုခဲ့သည်-ဟူလို၊] ထိုအဋ္ဌကထာတို့၌ စကားသည် ဘယ်သို့ ဖြစ်နေပါသနည်း၊ [မဟာပစ္စရီ ကုရုန္ဒီ အဋ္ဌကထာတို့၌ "ကပ္ပိယပထဝီဝယ် ကိုယ်တိုင်သစ်ပင်စိုက်ကောင်း၏ " ဟူသောစကား, မဟာအဋ္ဌကထာဝယ်" ကပ္ပိယရေကို ကိုယ်တိုင်သစ်ပင်မှာ လောင်းကောင်း၏ ဟူသောစကားသည် "ပန်းကို ကိုယ်တိုင် ကုံးကောင်း" ဟူသော စကားနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည် မဟုတ်ပါလော-ဟု အသင်စောဒကမှာ တွေးထင်စရာရှိသည်-ဟူလို။]
တမ္ပိ ၊ ပေ၊ တတြဟိ။ ။ထိုအဋ္ဌကထာတို့ စကား ၂ ရပ်လည်း "ပန်းကို ကိုယ်တိုင် မကုံးကောင်း" ဟူသော စကားနှင့် မဆန့်ကျင်ပါ၊ "ဘာ့ကြောင့်နည်း" ဟုမေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "တတြဟိ၊ ပေ၊ အတ္ထိ" ဟု မိန့်၊ [တတြာတိ ရောပနသိဉ္စနဝိသယေ၊ -ဝိမတိ၊] သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်မှု ရေလောင်းမှု၌ "ရုက္ခံ ရောပေန္တိပိ ရောပါပေန္တိပိ သိဉ္စပေန္တိပိ" ဟု ရုက္ခသာမညဖြင့် ဟောတော်မူသင့်ပါလျက် "မာလာဝစ္ဆံ" ဟု ဝိသေသသစ်ပင်ကို ဟောတော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့ကို ချီးမြှောက်ဖို့ရာ အသီးသီးသော အပွင့်ပွင့်သော သစ်ပင်ကိုသာ ရည်ရွယ်တော်မူ၍မိန့်တော်မူအပ်၏ ၊ အာရာမတ္ထ ဝနတ္ထ ဆာယတ္ထအကျိုးငှာ စိုက်ပျိုးရာ၌ကား "ကိုယ်တိုင်ပြုကောင်း သူတစ်ပါးကို ပြုစေကောင်း၏" ဟူသော ပရိယာယ်အနက်ကို ရကောင်း၏၊ ထို့ကြောင့် မဆန့်ကျင်ပါ-ဟူလို။
တမ္ပိ ၊ ပေ၊ တတြဟိ။ ။ထိုအဋ္ဌကထာတို့ စကား ၂ ရပ်လည်း "ပန်းကို ကိုယ်တိုင် မကုံးကောင်း" ဟူသော စကားနှင့် မဆန့်ကျင်ပါ၊ "ဘာ့ကြောင့်နည်း" ဟုမေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "တတြဟိ၊ ပေ၊ အတ္ထိ" ဟု မိန့်၊ [တတြာတိ ရောပနသိဉ္စနဝိသယေ၊ -ဝိမတိ၊] သစ်ပင်ကို ကိုယ်တိုင်စိုက်မှု ရေလောင်းမှု၌ "ရုက္ခံ ရောပေန္တိပိ ရောပါပေန္တိပိ သိဉ္စပေန္တိပိ" ဟု ရုက္ခသာမညဖြင့် ဟောတော်မူသင့်ပါလျက် "မာလာဝစ္ဆံ" ဟု ဝိသေသသစ်ပင်ကို ဟောတော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့ကို ချီးမြှောက်ဖို့ရာ အသီးသီးသော အပွင့်ပွင့်သော သစ်ပင်ကိုသာ ရည်ရွယ်တော်မူ၍မိန့်တော်မူအပ်၏ ၊ အာရာမတ္ထ ဝနတ္ထ ဆာယတ္ထအကျိုးငှာ စိုက်ပျိုးရာ၌ကား "ကိုယ်တိုင်ပြုကောင်း သူတစ်ပါးကို ပြုစေကောင်း၏" ဟူသော ပရိယာယ်အနက်ကို ရကောင်း၏၊ ထို့ကြောင့် မဆန့်ကျင်ပါ-ဟူလို။
စ၊ မှန်၏။
["သုဝုတ္တမေဝ" ဟူသောစကားသည် မှန်၏။]
ဗုဒ္ဓေနဓမ္မော။
ပေ။
ပဏ္ဍိတာနန္တိ၊ ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[ဂါထာရမ္ဘ၌ဆိုခဲ့ပြီး၊ ဟူလို။
အနက်ကိုလည်း ထိုနေရာ၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(ထိုသို့ အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သောစကားရပ်၏ သုဝုတ္တ၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကားရပ်ကို။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ အဋ္ဌကထာတို့၌ဆိုအပ်သောနည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။တသ္မာ၊ ပေ၊ သုဝုတ္တမေဝ။ ။ပရိယာယံကို "ကရဏကာရာပဏသင်္ခါတပရိယာယသဗ္ဘာဝံ" ဟု ဝိမတိဖွင့်၏၊ နောက်၌ အဘာဝံကိုကြည့်၍ "သဗ္ဘာဝံ" ဟု ထည့်ဖွင့်သည်၊ တတ္ထကို "မာလာဝစ္ဆံရောပေန္တီတိ အာဒီသု" ဟု ဖွင့်၍ ဣဓကို "ဂန္ထေန္တီတိအာဒိီသု" ဟုဖွင့်သည်၊ ယံ-တံ ပုဒ်တို့ဖြင့် "မဟာပစ္စရီ ကုရုန္ဒီတို့၌ ဆိုအပ်သော "ကိုယ်တိုင်ကပ္ပယပထဝီ၌ သစ်ပင်စိုက်မှု ရေလောင်းမှုသည် အပ်၏" ဟူသော စကား၊ မဟာအဋ္ဌကထာ၌ "ကိုယ်တိုင်ရေလောင်း၏" ဟူသော စကားနှင့် "ကိုယ်တိုင် ပန်းကုံးမှုကို မပြုအပ်" ဟူသော စကားစွဲပါ။
သဗ္ဗံ၊ ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ။ဤဝါကျကား ဆိုအပ်ပြီး စကားတို့ကို နိဂုံးအုပ်သောဝါကျတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဣတိတစ်လုံး အကြေကြံ၍ "ဣတိတသ္မာ" ဟု ထည့်သည်၊ အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သော စကားရပ်၏ သုဝုတ္တဖြစ်သောကြောင့် ဆိုအပ်ပြီးစကားအားလုံးကို အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သောနည်းအတိုင်း သာလျှင်် သိပါလေ-ဟူလို။ [ဝုတ္တနယေနေဝ၌ ဧဝဖြင့် "အခြားနည်းရှာဖွယ် မလို" ဟု ကန့်သည်။]
သဗ္ဗံ၊ ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ။ဤဝါကျကား ဆိုအပ်ပြီး စကားတို့ကို နိဂုံးအုပ်သောဝါကျတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဣတိတစ်လုံး အကြေကြံ၍ "ဣတိတသ္မာ" ဟု ထည့်သည်၊ အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သော စကားရပ်၏ သုဝုတ္တဖြစ်သောကြောင့် ဆိုအပ်ပြီးစကားအားလုံးကို အဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သောနည်းအတိုင်း သာလျှင်် သိပါလေ-ဟူလို။ [ဝုတ္တနယေနေဝ၌ ဧဝဖြင့် "အခြားနည်းရှာဖွယ် မလို" ဟု ကန့်သည်။]
တတ္ထ၊ ထိုဂန္တေန္တပိ, ဂန္တာပေန္တိပိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌ (စောဒကဿ= ၏။
ဤဒိသီ၊ သော။
စောဒနာ၊ သည်။)
သိယာ၊ ၏။
(ကီဒိသီ စောဒနာ, သိယာ၊ သနည်း။)
ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယာပိ၊ ငှာလည်း။
ဂန္ထနာဒီသု အာပတ္တိယဒိ(ဟောတိ ဧဝံသတိ။
ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယ)ဟရဏာဒီသု၊ ပန်းကိုဆောင်ယူခြင်းအစရှိသည်တို့၌။
ကသ္မာ အနာပတ္တိ( ဟောတိ၊ သနည်း။)
ဣတိ (ဤဒိသီ)၊ ဤသို့ရှုအပ်သော။
(စောဒနာ သိယာ။)
ကုလိတ္ထိအာဒီနံ၊ အမျိုးမိန်းမ အစရှိသူတို့၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဟရဏတော၊ ဆောင်ခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ဆောင်ခြင်းကိုပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။
(ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယ ဟရဏာဒီသု အနာပတ္တိဟောတိ။)
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း)ဟိ(ယသ္မာ), ဟရဏဓိကာရေ၊ ဟရဏအရာ၌။
ဝိသေသေတွာ၊ ၍။
[တေ ကုလိတ္ထီနံ စသည်ဖြင့် ဝိသေသန (မ)၍၊ ဟူလို။]
တေ ကုလိတ္ထီနန္တိ အာဒိ၊ စကားကို။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။
တသ္မာ, ဗုဒ္ဓါဒီနံ၊ ဘုရားအစရှိသော ဝတ္ထုတို့၏။
အတ္ထာယ ဟရန္တဿ အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
[ပါဠိတော်ကြည့်ပါ။
"တေ ကုလိတ္ထီနံ ကုလဓိီတာနံ။
ပေ။
ဧကတောဝဏ္ဋိကမာလံ ဟရန္တိပိ ဟရောပေန္တိပိ" စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူသည်။
ထို့ကြောင့်ကုလိတ္ထီ စသူတို့အတွက် ဆောင်ယူရာ၌သာ အာပတ်သင့်၍, ဝတ္ထုပူဇာအကျိုးငှာ ဆောင်ရာ၌ကား အာပတ်မသင့်၊ ဟူလို။]
တတ္ထ၊ ထိုဧကတော ဝဏ္ဋိကမာလံ ဟရန္တိပိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
ဧကတော ဝဏ္ဋိကန္တိ၊ ကား။
ပုပ္ဖာနံ၊ ပန်းပွင့်တို့၏။
ဝဏ္ဋေ၊ အညှာတို့ကို။
ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။
ကတွာ, ကတမာလံ၊ ပြုအပ်သော ပန်းစည်းကို။
(ဟရန္တိပိ။)
ပန်းပွင့်၏ အညှာတို့ကို တစ်ပေါင်းတည်းတည်းစုစည်းထားသော ပန်းစည်းတည်း။
"ဧကတော+ဝဏ္ဋာ+ယဿာတိ ဧကတောဝဏ္ဋိကာ" ဟု ပြု။]
ဥဘတောဝဏ္ဋကန္တိ၊ ကား။
ဥဘောဟိ၊ န်သော။
ပဿေဟိ၊ နံပါးတို့ဖြင့်။
ပုပ္ဖဝဏ္ဋေ၊ တို့ကို။
ကတွာ, ကတမာလံ(ဟရန္တိပိ)။
[ပန်းပွင့်၏ အညှာတို့ကို ၂ ဖက်ပေါ်အောင် ခွဲ၍စည်းအပ်သောပန်းစည်းတည်း။
"ဥဘတော၊ ၂ဖက်တို့၌+ဝဏ္ဋာယဿာတိ ဥဘတောဝဏ္ဋိကာ" ဟု ပြု။]
ပန၊ ကား။
မဉ္ဇရိကန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။
မဉ္ဇရီဝိယ၊ ပန်းခိုင်ကဲ့သို့။
ကတာ၊ သော။
ပုပ္ဖဝိကတိ၊ အထူးတလည်ပြု အပ်သောပန်းကို။
မဉ္ဇရိကာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
[ပန်းပွင့်များကို ပန်းအခိုင်။
ပန်းအခက်ကဲ့သို့ပြုအပ်သော ပန်းခိုင်တည်း။]
ဝိဓူတိကာတိ၊ ကား။
သူစိယာ ဝါ၊ အပ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
သလာကာယဝါ၊ ဝါးခြမ်းစိတ်ဖြင့်သော် လည်းကောင်း။
သိန္ဒုဝါရပုပ္ဖာဒီနိ၊ ရေအုန္နဲပန်းအစရှိသည်တို့ကို။
ဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုး၍။
ဝါ၊ သီကုံး၍။
ကတာ၊ ပြုအပ်သောပန်းတည်း။
[ရှေးက "ဝိဓူတိကော၊ ပန်းလက် ကောက်" ဟုပေးကြ၏။
လက်ကောက်ကဲ့သို့ ဝိုင်းအောင်ပြုထားသည်ဖြစ်စေ, အကုံးအတိုင်းဖြစ်စေ, ချည်ဖြင့် သီထားအပ်သော ပန်းကုံးတည်း။]
ဝဋံသကောတိ၊ ကား။
ဝတံသကော၊ ဦးဆောက်ပန်တည်း။
["မုဒ္ဓမာလယေ ဝဋံသကော" ဟူသော အဘိဓာတ်အရ ဦးထိပ်၌ ပန်ဆင်အပ်သောပန်းကို "ဝဋံသက" ဟုဆိုသည်။
ယခုကာလ၌ "ဦးဆောက်ပန်း" ဟု ခေါ်ကြသည်။]
အာဝေဠာတိ၊ ကား။
ကဏ္ဏိကာ၊ နား၌ပန်ဆင်အပ်သော ပန်းတည်း။
[ဤပန်းကိုရှေးက "နားသွယ်ပန်း" ဟု ဆိုကြ၏။]
ဥရစ္ဆဒေါတိ၊ ကား။
ဟာရသဒိသံ၊ ပုလဲသွယ်နှင့်တူစွာ။
ဥရေ၊ ရင်ဘတ်၌။
ထပနကပုပ္ဖဒါမံ၊ ထားအပ်သောပန်းကုံးတည်း။
အယံ၊ ကား။
တာဝ၊ အာပတ္တိဝိနိစ္ဆယမှရှေးဦးစွာ။
ဧတ္ထ၊ ဧကတောဝဏ္ဋိကမာလံဂန္တေန္တိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
ပဒဝဏ္ဏနာ၊ ပုဒ်တို့၏ အဖွင့်တည်း။
ပန၊ ကား။
(ပဒဝဏ္ဏနာမှတစ်ပါး အာပတ္တိဝိနိစ္စယကား)။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
အာဒိယာ၊ မာလာဝစ္ဆံ ရောပေန္တိပိဟူသော အစမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။
အာပတ္တိဝိနိစ္ဆယော၊ အာပတ်ကိုဆုံးဖြတ်ကြောင်းစကားတည်း။
ကုလဒူသနတ္ထာယ၊ ငှာ။
အကပ္ပိယပထဝိယံ၊ ၌။
[ရဟန်းများမတူး မခြစ်ကောင်းသော ဇာတပထဝီကို အကပ္ပိယပထဝီ၊ အကပ္ပိယဘူမိဟုခေါ်သည်။]
မာလာဝစ္ဆံ၊ ကို။
ရောပေန္တဿ၊ ၏။
ပါစိတ္တိယဉ္စေဝ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။
(ဟောတိ)။
အကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ဖြင့်။
ရောပါပေန္တဿ၊ အစိုက်ခိုင်းသော ရဟန်း၏။
တထာ၊ ထိုပါစိတ်ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
ဟောတိ။
ကပ္ပိယပထဝိယံ၊ ၌။
[မီးလောင်မြေစသောရဟန်းများ တူးဆွ ကောင်းသောမြေကို " ကပ္ပိယပထဝီ" ဟု ခေါ်သည်။]
ရောပနေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။
ရောပါပနေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋမေဝ(ဟောတိ)။
ဥဘယတ္ထာပိ၊ ၂ ပါးစုံသော ကပ္ပိယပထဝီ အကပ္ပိယပထဝီ ၌လည်း။
သကိံ၊ တစ်ကြိမ်။
အာဏတ္တိယာ၊ စေခိုင်းခြင်းကြောင့်။
ဗဟူနမ္ပိ၊ များစာသောသစ်ပင်တို့ကိုလည်း။
ရောပနေ၊ ပေါက်စေခြင်း (စိုက်ပျိုးခြင်း)၌။
ဧကမေဝ၊ သော။
သ ပါစိတ္တိယ ဒုက္ကဋံဝါ၊ ပါစိတ်နှင့်တကွဖြစ်သော ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်သော်လည်းကောင်း။
(ကပ္ပိယပထဝီအတွက်)။
သုဒ္ဓဒုက္ကဋံဝါ၊ ပါစိတ်မဖက် သက်သက်သော ဒုက္ကဋ်အာပတ် သည်သော်လည်းကောင်း။
(အကပ္ပိယပထဝီအတွက်)ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ ဆက်။
(ဟိ၊ မပါလည်းကောင်း၏။)
ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ငှာ။
ကပ္ပိယဘူမိယံဝါ၊ ၌ သော်လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယဘူမိယံဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
ကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ဖြင့်။
ရောပါပေန၊ စိုက်ခိုင်းခြင်း၌။
အနာပတ္တိ(ဟောတိ)။
အာရာမာဒိ အတ္ထာယပိ၊ ငှာလည်း။
အကပ္ပိယပထဝိယံ၊ ၌။
ရောပေန္တဿ ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယဝစနေန၊ ဖြင့်။
ရောပါပေန္တဿဝါ၊ ၏ လည်းကောင်း။
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။
အယံနယော၊ ကို။
[ဇာတပထဝိ အဇာတပထဝီ, ကပ္ပိယဝေါဟာရ အကပ္ပိဝေါဟာရ ဟူသောနည်းကို။]
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
ဝါ၊ သေသေချာချာ။
နဝိဘတ္တော၊ မဝေဖန်အပ်။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌။
(သုဋ္ဌု၊ စွာ)။
ဝိဘတ္တော၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
(ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏)။
ပန၊ ကား။
(ရောပန ရောပါပန ဝိနိစ္ဆယမှတစ်ပါး, သိဉ္စန သိဉ္စာပနဝိနိစ္ဆယကား)။
သိဉ္စနသိဉ္စာပနေ၊ ကိုယ်တိုင်ရေလောင်းခြင်း, သူတစ်ပါးကိုရေစေလောင်းခြင်း၌။
အကပ္ပိယဥဒကေန၊ (ပိုးပါ၍) မအပ်သောရေဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရာ၌။
[ကုလသင်္ဂဟ, ပရိဘောဂ, အာရာမ်စသည်တို့၏အကျိုးငှာ စိုက်အပ်ရာအားလုံး၌။]
ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ)။
ကုလဒူသန ပရိဘောဂတ္ထာယ၊ ငှာ။
(သိဉ္စန သိဉ္စာပနေ၊ ၌= ။)
ဒုက္ကဋမ္ပိ (ဟောတိ) [ပိဖြင့် ပါစိတ်ကိုပေါင်း။]
ကပ္ပိယေန၊ အပ်သော ရေဖြင့်။
တေသံ ယေဝ ဒွိန္နံ၊ ထိုကုလဒူသနပရိဘောဂဟူသော ၂ ပါးတို့၏သာလျှင်။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
(သိဉ္စနသိဉ္စာပနေ)။
ဒုက္ကဋံ ဟောတိ။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤ ကုလဒူသန ပရိဘောဂ ၂ ပါးတို့တွင်။
ပရိ ဘောဂတ္ထာယ၊ ငှာ။
ကပ္ပိယဝေါဟာရေန၊ ဖြင့်။
သိဉ္စာပနေ၊ ၌။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
အာပတ္တိဋ္ဌာနေ၊ အာပတ်သင့်ရာဌာန၌။
ဓာရာဝစ္ဆေဒဝသေန၊ ရေအလျဥ်ကို ဖြတ်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။
ပယောဂဗဟုလတာယ၊ ပယောဂ၏ များသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အာပတ္တိဗဟုလတာ၊ အာပတ်၏များသည်၏အဖြစ်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။
[ကိုယ်တိုင်လောင်းသောအါ ရေအလျင်ကိုဖြတ်တိုင်း အာပတ်တစ်ချက်စီ သင့်သည်၊ ဟူလို။
အလောင်းခိုင်းရာ၌ကားခိုင်းကြောင်း စကားလုံးတိုင်း အာပတ်သင့်သည်ဟု မှတ်။]
ကုလဒူသနတ္ထာယ၊ ငှာ။
သြစိနနေ၊ ဆွတ်ခူးခြင်း၌။
ပုပ္ဖဂဏနာယ၊ အား ဖြင့်။
ဒုက္ကဋ ပါစိတ္တိယာနိ၊ တို့သည်။
(ဟောန္တိ)။
[ကုလဒူသနကြောင့်ဒုက္ကဋ်, သြစိန နကြောင့် ပါစိတ်သင့်သည်။]
အညတ္ထ၊ ကုလဒူသနမှတစ်ပါးဝတ္ထုပူဇာစသော အကျိုးငှာ ဆွတ်ခူးခြင်း၌။
ပါစိတ္တယာနေဝ (ဟောတိ)။
ပန၊ ဆက်။
ဗဟူနိ၊ န်သော။
ပုပ္ဖာနိ၊ တို့ကို။
ဧကပယောဂေန၊ ဖြင့်။
သြစိနန္တော၊ ဆွတ်ခူးသော ရဟန်းကို။
ပယောဂဝသေန ကာရေတဗ္ဗော။
[ပယောဂတစ်ကြိမ်ကြောင့် ပါစိတ်တစ်ချက်သာ သင့်သည်၊ ဟူလို။]
သြစိနာပနေ၊ ၌။
ကုလဒူသနတ္ထာယ သကိံ, အာဏတ္တော၊ စေခိုင်းအပ်သူသည်။
ဗဟုံပိ၊ များစွာသောပန်းကိုလည်း။
သြစိနတိ၊ အံ့။
ဧကမေဝ၊ သော။
သပါစိတ္တိယဒုက္ကဋံ၊ ပါစိတ်နှင့်တကွဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
(ဟောတိ)။
အညတြ၊ ကုလဒူသနမှတစ်ပါး ဝတ္ထုပူဇာစသောအကျိုးငှာ ဆွတ်ခူးစေခြင်း၌။
ပါစိတ္တိယမေဝ (ဟောတိ)။
ဂန္ထနာဒီသု၊ ဂန္ထနာစရှိသည့်တို့၌။
ဂန္ထိမံ၊ ဂန္ထိမပန်းလည်းကောင်း။
ပေ။
ဝါယိမံ၊ လည်းကောင်း။
ဣသို့၊ သို့။
သဗ္ဗာပိ၊ န်သော။
ဆ၊ န်သော။
ပုပ္ဖဝိကတိယေ၊ အထူးတလည်ပြုအပ်သော ပန်းတို့ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ န်၏။
တတ္ထ၊ ထိုခြောက်မျိုးသော ပန်းတို့တွင်။
[ဂန္ထမံနာမ၊ သီကုံးထုံးဖွဲ့ခြင်းဖြင့် ဖြစ်စေအပ်သောပန်းမည်သည်ကို။
ဂန္ထနံ၊ သီကုံးထုံးဖွဲ့ခြင်း။
ဂန္ထော၊ ခြင်း။
ဂန္ထေန နိဗ္ဗတ္တံဂန္ထမံ။]
သဒဏ္ဍကေသု၊ ရိုးတံရှိကုန်သော။
ဥပ္ပလပဒုမာဒီသု၊ ဥပ္ပလကြာပန်း,ပဒုမ္မာကြာပန်း အစရှိကုန်သော။
(ပုပ္ဖေသု) ဝါ၊ ပန်းတို့၌သော်လည်းကောင်း။
အညေသု၊ န်သော။
ဒီဃဝဏ္ဋေသု၊ ရှည်သော အညှာရှိကုန်သော။
ပုပ္ဖေသုဝါ၊ တို့၌ သော်လည်းကောင်း။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။
ဟိ၊ မှန်။
ဒဏ္ဍကေန၊ ရိုးတံတစ်ခုဖြင့်။
ဒဏ္ဍကံ၊ ကို။
(တစ်နည်း) ဒဏ္ဍကေန ဒဏ္ဍကံ၊ ရိုးတံအချင်းချင်း။
(ဂန္ထေတွာဝါ၊ ထုံးဖွဲ့၍ သော်လည်းကောင်း။)
ဝဏ္ဍေန၊ အညှာတစ်ခုဖြင့်။
ဝဏ္ဋံ၊ ကို။
တစ်နည်း၊ တဏ္ဋေ န ဝဏ္ဋံ= ညှာတံအချင်းချင်း။
ဂန္ထေတွာဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ကတမေဝ၊ ပြုအပ်သော ပန်းသည်သာ။
ဂန္ထိမံ၊ ဂန္ထိမပန်း မည်၏။
တံ၊ ထိုဂန္ထိမပန်းကို။
ဘိက္ခုဿဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနိယာ ဝါ၊ ၏လည်း ကောင်း။
ကားတုံပိ၊ လည်းကောင်း။
အကပ္ပိယဝစနေန၊ သီကုံးလော့ စသော မအပ်သော စကားဖြင့်။
ကာရာပေတုံပိ န ဝဋ္ဋတိ။
[ဒုက္ကဋ်သင့်သည်၊ ဟူလို။]
ပန၊ အနွယကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဒီလို။
(သီကုံးပုံကို ပြသည်။)
ဇာန၊ သိလော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝါ၊ လို။
ကတေ၊ သော်။
သေဘေယျ၊ တင့်တယ်ရာ၏။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြုလသော်။
ဧတာနိ ပုပ္ဖာနိ၊ တို့သည်။
န ဝိကိရန္တိ၊ ဖရိုဖရဲမကြဲကုန်။
(ကတ္တားဟော)။
[တစ်နည်း ဧတာနိ ပုပ္ဖာနိ၊ တို့ကို။
န ဝိကိရိယန္တိ၊ ဖရိုဖရဲမဖြန့်ကြဲအပ်ကုန်။
(ကံဟော)။]
တထာ၊ အားဖြင့်။
ကရောဟိ။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဖြင့်။
ကပ္ပိယဝစနေန ကာရေတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဂေါပ္ဖိမံနာမ၊ ဂေါပ္ဖိမမည်သော ပန်းကို။
(ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗံ)။
သုတ္တေနဝါ၊ ဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝါကာဒိီဟိဝါ၊ လျှော် အစရှိသည်တို့ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဝဿိကပုပ္ဖာဒီနံ၊ မိုးစွေပန်း အစရှိသည်တို့ကို။
ဧကတော။
ပေ။
ဝသေန၊ ဧကတောဝဏ္ဋိကပန်း, ဥဘတောဝဏ္ဋိကပန်းတို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဂေါပ္ဖနံ၊ ထိုးသီခြင်း တည်း။
ဝါကံဝါ၊ လျှောက်ကို သော်လည်းကောင်း။
ရဇ္ဇုံဝါ၊ ကြိုးကိုသော်လည်း ကောင်း။
ဒိဂုဏံ၊ ၂ထပ်။
ကတွာ, တတ္ထ၊ ထို ၂ ထပ်ကြိုး၌။
အဝဏ္ဋိကာနိ၊ အညှာမရှိကုန်သော။
နိမ္ဗပုပ္ဖာဒီနိ၊ တမာပန်း အစရှိသည်တို့ကို။
ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။
ပဋိပါဋိယ၊ အစဥ်အားဖြင့်။
ဝါ၊ စီတန်း၍။
ဗန္ဓန္တိ၊ ဖွဲ့တတ်ကြကုန်၏။
ဧတံပိ၊ ဤဖွဲ့အပ်သော ပန်းသည်လည်း။
ဂေါပ္ဖိမမေဝ၊ ဂေါပ္ဖိမပန်းမည်သည်သာ။
သဗ္ဗံပိ၊ အလုံးစုံသော ဂေါပ္ဖိမပန်းသည်လည်း။
ပုရိမနယေနေဝ၊ သာလျှင်။
[တံ ဘိက္ခုဿ ဝါ ဘိက္ခုနိယာ ဝါ စသောရှေ့နည်းဖြင့်သာလျှင်။]
န ဝဋ္ဋတိ။
ဝေဓိမံနာမ၊ ဝေဓိမပန်းမည်သည်ကို။
ဝါ၊ ထိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်စေအပ်သော ပန်းမည်သည်ကို။
(ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗံ) သဝဏ္ဋကာနိ၊ အညှာရှိကုန်သော။
ဝဿိကပုပ္ဖာဒီနိ၊ မိုးစွေပန်းအစရှိသည်တို့ကို။
ဝဏ္ဋေသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။
အဝဏ္ဋာကာနိ၊ န်သော။
ဗကုလပုပ္ဖာဒီနိ၊ ခယားပန်း (ခရေပန်း) အစရှိသည်တို့ကို။
အန္တောဆိဒ္ဒေဝါ၊ အပေါက်အတွင်း၌ လည်းကောင်း။
[အတ္တနော ဆိဒ္ဒေ၊ ဟု လည်း ရှိသည်။]
သူစိတာလဟိီရာဒီဟိ၊ အပ်, ထန်းစစ်အမျှင် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဝိဇ္ဈတွာ၊ ထိုးဖောက်၍။
အာဝုနန္တိ၊ သီကုံးကြကုန်၏။
ဧတံ၊ ဤသီကုံးအပ်သော ပန်းသည်။
ဝေဓိမံနာမ၊ ဝေဓိမပန်းမည်၏။
[ဝိဇ္ဈနံ (ထိုးဖောက်ခြင်း)ဝေဓော။
ဝေဓေန+နိဗ္ဗတ္တံ ဝေဓိမံ။
အညှာပါလျှင် အညှာ၌, အညှာမပါလျှင်အပွင့်၌ ထိုးဖောက်၍ သီကုံးအပ်သောပန်း။]
တမ္ပိ၊ ထိုသီကုံးအပ်သော ပန်းသည်လည်း။
ပုရိသနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ပန၊ ပြုလုပ်ပုံတစ်နည်းကား။
ကေစိ၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ကဒလိက္ခန္ဓမှိ၊ ငှက်ပျောတုံး၌။
ကဏ္ဋကေဝါ၊ ဆူးတို့ကို သော်လည်းကောင်း။
တာလဟီရာဒီနိဝါ၊ ထန်းစစ်အမျှင် အစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပဝေသေတွာ, တတ္ထ၊ ဆူး, ထန်းမျှင် အစရှိသည်တို့၌။
ပုပ္ဖာနိ၊ တို့ကို။
ဝိဇ္ဈတွာ၊ ထိုးသီ၍။
ထပေန္တိ၊ ထားတတ်ကြကုန်၏။
ကေစိ၊ တို့သည်။
ကဏ္ဋကသာခါသု၊ ဆူးခက်တို့၌။
(ပုပ္ဖာနိ ဝိဇ္ဈတွာ ထပေန္တိ)။
ကေစိ, ပုပ္ဖဆတ္တံ ပုပ္ဖကူဋာဂါရကရဏတ္ထံ၊ ပန်းထီး, ပန်းစုလစ်မွန်းချွန် အထွတ်ပြုခြင်း အကျိုးငှာ။
ဆတ္တေစ၊ ၌လည်းကောင်း။
ဘိတ္တိယဉ္စ၊ ၌လည်းကောင်း။
ပဝေသေတွာ၊ ၍။
ထပိတကဏ္ဋကေသု၊ ထားအပ်သော ဆူးတို့၌။
(ပုပ္ဖာနိဝိဇ္ဈတွာ ထပေန္တိ)။
ကေစိ, ဓမ္မာသနဝိတာနေ၊ တရားဟော ပလ္လင်၏ ဗိတာန်၌။
(မျက်နှာကြက်၌။)
ဗဒ္ဓကဏ္ဋကေသု၊ ဖွဲ့အပ်သောဆူးတို့၌။
(ပုပ္ဖာနိ ဝိဇ္ဈာတွာထပေန္တိ)။
ကေစိ,ကဏိကာရ ပုပ္ဖာဒီနိ၊ မဟာလှေကားပန်း အစရှိသည်တို့ကို။
သလာကာဟိ၊ ဝါးခြမ်းတို့ဖြင့်။
ဝိဇ္ဈန္တိ၊ ထိုးသီတတ်ကုန်၏။
ဆတ္တာတိ၊ ဆတ္တံ ဝိယ။
စ၊ ထီးကို လွန်သော ထီးသကဲ့သို့လည်း။
ဝါ၊ ထီးအဆင့်ဆင့်ကိုကဲ့သို့လည်း။
ကရောန္တိ၊ ပြုတတ်ကုန်၏။
တံ၊ ထိုပြုမှု အားလုံးသည်။
အတိသြဠာရိကမေဝ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်သာ။
[ရဟန်းများနှင့်မလျော်အောင်ကြမ်း တမ်း၏။
ဒုက္ကဋ်၊ ဟူလို။]
ဂေါပ္ဖိမံ။ ။ဂုပ္ဖဓာတ်သည် ဂန္ထအနက်ကို ဟော၏၊ သို့သော် ထုံးဖွဲ့ခြင်းမဟုတ်၊ ထိုးသီခြင်း, စီတန်းခြင်းတည်း၊ [ယောဇနာ၌ "ဂုဖဓာတ် ပပစ္စည်း" ဟု ဆိုသည်၊ ] "သုတ္တေန ဝါ၊ ပေ၊ ဂေါပ္ဖနံ" ဟူသော ဤဝါကျအရ "ဂုပ္ဖနံ-ထိုးသီခြင်း၊ ဂုပ္ဖော-ခြင်း၊ဂုပ္ဖေန နိဗ္ဗတ္တံ ဂေါပ္ဖမံ" ဟု ပြု၊ "ဝါကံ ဝါ၊ ပေ၊ ဗန္ဓန္တိ" ဟူသော ဤဝါကျအရ "ဂုပ္ဖနံ-စီတန်း၍ ဖွဲ့ခြင်း၊ ဂုပ္ဖော-ခြင်း၊ ဂုပ္ဖေန နိဗ္ဗတ္တံ ဂေါပ္ဖိမံ" ဟု ပြု။
ပန၊ ဆက်။
ပုပ္ဖဝိဇ္ဈနတ္တံ၊ ပန်းကုံးကို ထိုးသီခြင်းအကျိုးငှာ။
ဓမ္မာသနဝိတာနေ၊ ၌။
ကဏ္ဋကမ္ပိ, ဗန္ဓိတုံ၊ ငှာလည်းကောင်း။
ကဏ္ဋာကာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဧကပုပ္ဖမ္ပိ၊ ပန်းတစ်ပွင့်ကိုလည်း။
ဝိဇ္ဈိတုံ ဝါ၊ ငှာလည်းကောင်း။
ပုပ္ဖေယေဝ၊ ပန်း၌ပင်။
ပုပ္ဖံ၊ အခြားပန်းတစ်ပွင့်ကို။
ပဝေသေတုံ ဝါ၊ ငှာလည်းကောင်း။
န ဝဋ္ဋတိ။
["ပုပ္ဖဝိဇ္ဈနတ္ထံ ကဏ္ဋကံ" ဟု ဆိုသောကြောင့် ပုပ္ဖဝိဇ္ဈနတ္ထမဟုတ်ဘဲပန်းကုံးသွယ်တန်းဖို့ ဆူး(သံ) ကိုကား ရိုက်ကောင်းသတတ်။]
ပန၊ ဆက်။
ဇာလတာန။
ပေ။
ဂုဠကာဒီနံ၊ ဇာပေါက်ရှိသော ဗိတာန်မျက်နှာကြက်, အပေါက်ရှိသော ပွတ်လုံးပွတ်တိုင်, အပေါက်ရှိသော ဆင်စွယ််ကောက်, အပေါက်ရှိအောင် တုတ်ချောင်းစသည်ဖြင့် ပြုလုပ်အပ်သော ပန်းကလပ်, အပေါက်ရှိသောထန်းရွက်, အပေါက်ရှိသော အလုံး အစရှိသည်တို့၏။
ဆိဒ္ဒေသု၊ အပေါက်တို့၌လည်းကောင်း။
အသောကပိဏ္ဍိယာ၊ သော်ကပန်းခိုင်၏။
အန္တရေသုဝါ၊ အကြားတို့၌ လည်းကောင်း။
ပုပ္ဖာနိပဝေသေတုံ, ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
န၊ မရှိ။
[အာပတ် မသင့်၊ ဟူလို။]
ဧတံ၊ ဤသွင်းအပ်သော ပန်းသည်။
ဝေဓိမံနာမ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဟုတ်။
ဓမ္မရဇ္ဇုယမ္ပိ၊ တရားရှိသော ကြိုး၌လည်း။
ဧသေဝနယော။
[အပြစ်မရှိ၊ ဟူလို။]
ဝေဌိမံနာမ၊ ဝေဌိမပန်းမည်သည်ကို။
ဝါ၊ ရစ်ပတ်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေအပ်သောပန်းမည်သည်ကို။
ပုပ္ဖဒါမပုပ္ဖဟတ္ထေသု၊ ပန်းကုံး, ပန်းစည်းတို့၌။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ဇာလဝိတာန ၊ ပေ၊ ဂုဠကာဒီနံ။ ။ဇာလမယံ ဝိတာနံ ဇာလဝိတာနံ၊ နာဂဒန္တကမ္ပိ သဆိဒ္ဒကံယေဝ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ပုပ္ဖပဋိစ္ဆကံ ဒဏ္ဍာဒီဟိ ကတပုပ္ဖာဓာရဏံ၊ တံပိသစ္ဆိဒ္ဒမေဝ ဣဓ ဝုတ္တံ။
ဓမ္မရဇ္ဇုယမ္ပိ။ ။ဓမ္မရဇ္ဇုနာမ စေတိယံဝါ ဗောဒိံဝါ ပုပ္ဖဝေသနတ္ထံ အဝိဉ္ဆိတွာ(လှည့်ပတ်၍) ဗဒ္ဓရဇ္ဇူတိ မဟာဂဏ္ဌပဒေ မဇ္ဈိမဂဏ္ဌိပဒေစ ဝုတ္တံ၊ ကြိုးနှင့်စေတီ ကြိုးနှင့်ဗောဓိပင်၏ အကြား၌ ပန်းများကို သွင်းညှပ်၍ ပူဇော်ဖို့ရာ စေတီကို (ဗောဓိပင်ကို)လှည့်ပတ်၍ ဖွဲ့ထားအပ်သော ကြိုးကို "ဓမ္မရဇ္ဇု" ခေါ်သည်ဟု မဟာဂဏ္ဌိပုဒ် မဇ္ဈိမဂဏ္ဌိပုဒ်တို့၌ ဆိုသည်၊ ဂဏ္ဌိပဒေပန ဓမ္မရဇ္ဇူတိ သိထိလဝဋ္ဋိကံ (လျော့လျော့ ကျစ်ခြင်းရှိသော) ရဇ္ဇုံ ကတွာ ဗောဓိံဝါ ပရိက္ခိပိတွာ( ဝန်းရံရစ်ပတ်၍) ဓမ္မာသနေ ဝါလမ္ဗိတွာတတ္ထ (ထကြိုး၌) ပုပ္ဖာနိ ပဝေသေန္တိီတိ ဝုတ္တံ-ဂဏ္ဌိပုဒ်ကား ကြိုးလွန်းအကြား၌ ပန်းသွင်း၍ရလောက်အောင် လျော့လျော့ကျစ်ပြိီးလျှင် စေတီစသည်၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ရစ်ပတ်၍ဖွဲ့အပ်သောကြိုးကို "ဓမ္မရဇ္ဇု" ခေါ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ဓမ္မရဇ္ဇုယမ္ပိ။ ။ဓမ္မရဇ္ဇုနာမ စေတိယံဝါ ဗောဒိံဝါ ပုပ္ဖဝေသနတ္ထံ အဝိဉ္ဆိတွာ(လှည့်ပတ်၍) ဗဒ္ဓရဇ္ဇူတိ မဟာဂဏ္ဌပဒေ မဇ္ဈိမဂဏ္ဌိပဒေစ ဝုတ္တံ၊ ကြိုးနှင့်စေတီ ကြိုးနှင့်ဗောဓိပင်၏ အကြား၌ ပန်းများကို သွင်းညှပ်၍ ပူဇော်ဖို့ရာ စေတီကို (ဗောဓိပင်ကို)လှည့်ပတ်၍ ဖွဲ့ထားအပ်သော ကြိုးကို "ဓမ္မရဇ္ဇု" ခေါ်သည်ဟု မဟာဂဏ္ဌိပုဒ် မဇ္ဈိမဂဏ္ဌိပုဒ်တို့၌ ဆိုသည်၊ ဂဏ္ဌိပဒေပန ဓမ္မရဇ္ဇူတိ သိထိလဝဋ္ဋိကံ (လျော့လျော့ ကျစ်ခြင်းရှိသော) ရဇ္ဇုံ ကတွာ ဗောဓိံဝါ ပရိက္ခိပိတွာ( ဝန်းရံရစ်ပတ်၍) ဓမ္မာသနေ ဝါလမ္ဗိတွာတတ္ထ (ထကြိုး၌) ပုပ္ဖာနိ ပဝေသေန္တိီတိ ဝုတ္တံ-ဂဏ္ဌိပုဒ်ကား ကြိုးလွန်းအကြား၌ ပန်းသွင်း၍ရလောက်အောင် လျော့လျော့ကျစ်ပြိီးလျှင် စေတီစသည်၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ရစ်ပတ်၍ဖွဲ့အပ်သောကြိုးကို "ဓမ္မရဇ္ဇု" ခေါ်သည်ဟု ဆိုသည်။
ဟိ၊ ချဲ့။
ကေစိ၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မတ္ထကဒါမံ၊ တရားဟောပလ္လင် အထက်၌တွဲလျားကျသော ပန်းကုံးကို။
ကရောန္တာ၊ ပြုကုန်လသော်။
ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။
(အောက်အဖျား၌။)
ဃဋကာကာရံ၊ အိုးငယ်သဏ္ဌာန်ကို။
ဝါ၊ သစ်တုံးငယ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
ပုပ္ဖေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ဝေဌေန္တိ၊ ရစ်ပတ်ကြကုန်၏။
[ပန်းဆိုင်း၏အောက်ပိုင်းအဖျား၌ အိုးကလေးပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်အောင် သို့မဟုတ်သစ်တုံးကလေး ပုံသဏ္ထာန်ပေါ်အောင် ပန်းကုံးကို ထပ်ကာထပ်ကာရစ်ထားခြင်းတည်း။]
ကေစိ၊ တို့သည်။
အဋ္ဌဋ္ဌဝါ၊ ရှစ်ခု ရှစ်ခုသော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဒသ ဒသဝါ၊ န်သော။
ဥပ္ပလပုပ္ဖာဒီနိ၊ ဥပ္ပလကြာပန်း အစရှိသည်တို့ကို။
သုတ္တေနဝါ၊ ချည်မျှင်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဝါကေနဝါ၊ လျှော်မျှင်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဒဏ္ဍကေသု၊ ကြာရိုးတို့၌။
ဗန္ဓိတွာ၊ ၍။
ဥပ္ပလဟတ္ထကေဝါ၊ ဥပ္ပလကြာစည်းတို့ကို သော်လည်းကောင်း။
ပဒုမဟတ္ထကေဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ကရောန္တိ၊ န်၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ သည်။
[မတ္ထကဒါမစသော အလုံးစုံသည်။]
ပုရိမနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။
န ဝဋ္ဋတိ။
သာမဏေရေဟိ၊ တို့သည်။
(ထပိတ၊ ၌စပ်)။
ဥပ္ပာဋေတွာ၊ နုတ်၍။
ထလေ၊ ၌။
ထပိတဥပ္ပလာဒီနိ၊ တို့ကို။
ကာသာဝေန၊ ဖြင့်။
ဘဏ္ဍိကမ္ပိ၊ ဘဏ္ဍာထုပ်ကိုလည်း။
ဗန္ဓိတုံ၊ ငှာ။
န ဝဋ္ဋတိ။
[ဝေဌိမပန်းဖြစ်သွားသောကြောင့် မအပ်၊ ဟူလို။]
ပန၊ ဆက်။
တေသံယေဝ၊ ထိုဥပ္ပလကြာအစရှိသည်တို့၏ပင်။
ဝါကေနဝါ၊ ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဒဏ္ဍကေနဝါ၊ ရိုးတံဖြင့် သော်လည်း။
[ကြာပွင့်နှင့် အဆက်မပြတ်သေးသော လျှော်,သို့မဟုတ် ရိုးတံဖြင့်။]
ဗန္ဓိတုံ၊ လည်းကောင်း။
အံသဘဏ္ဍိကံ၊ အံသဘဏ္ဍိကအထုပ်ကို။
ကာတုံ ဝါ ဝဋ္ဋတိ။
အံသဘဏ္ဍိကာနာမ၊ အံသဘဏ္ဍိကာမည်သည်ကို။
(ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗာ။)
ခန္ဓေ၊ ပခုံး၌။
ထပိတကာသာဝဿ၊ ထားအပ်သော သင်္ကန်းကြီး၏။
[ခန္ဓေထပိတသင်္ဃာဋိံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။
ဋီကာ။]
ဥဘော၊ န်သော။
အန္တေ၊ အစွန်းတို့ကို။
အာဟရိတွာ၊ ပြန်ဆောင်၍။
[ပခုံးပေါ်၌ တင်ထားအပ်သော သင်္ကန်းကြီး၏အစွန် ၂ ဖက်ကို အထက်သို့ (အိတ်သဖွယ် ဖြစ်အောင်) ပြန်တင်၍၊ ဟူလို။]
ဘဏ္ဍိကံ၊ ဘဏ္ဍာထုပ်ကို။
ကတွာ, တသ္မိံ၊ ထိုအထုပ်အတွင်း၌။
ပသိဗ္ဗကေဝိယ၊ အိတ်၌ကဲ့သို့။
ပုပ္ဖာနိပက္ခိပန္တိ။
အယံ၊ ဤပခုံးပေါ်၌ ဘဏ္ဍာထုပ် ကို။
အံသဘဏ္ဍိကာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
ဧတံ၊ ဤအံသဘဏ္ဍာထုပ်ကို။
ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ။
[ဝေဌိမ မဟုတ်သောကြောင့် အပ်သည်၊ ဟူလို။
ဤစကားထောက်၍ လွယ်အိတ်၌ပန်းတို့ကို ထည့်ကောင်း၏ဟု မှတ်။]
ဒဏ္ဍကေဟိ၊ တုတ်ချောင်း ဖြင့်။
ပဒုမိနီပဏ္ဏံ၊ ပဒုမာကြာရွက်ကို။
ဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုး၍လည်းကောင်း။
[ကြာရွက်အချင်းချင်း တုတ်တံဖြင့် ဆက်၍လည်းကောင်း။]
ဥပ္ပလာဒီနိ၊ ဥပ္ပလကြာအစရှိသည်တို့ကို။
ပဏ္ဏေန၊ ပဒုမာကြာရွက်ဖြင့်။
ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍လည်းကောင်း။
ဂဏှန္တိ၊ ယူတတ်ကြကုန်၏။
တတြာပိ၊ ထိုသို့ယူရာ၌လည်း။
ပုပ္ဖာနံဥပရိ ပဒုမိနီပဏ္ဏမေဝ (ပဒုမ္မာကြာရွက်ကိုသာ)။
ဗန္ဓိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
ဒဏ္ဍကံ၊ ရိုးတံကို။
[ကြာဖက်အထုပ်၏ အောက်ဘက်၌ထွက်ကျနေသော ကြာရိုးများကို။]
ဗန္ဓိတုံ န ဝဋ္ဋတိ။
[ဒဏ္ဍကံနေရာ၌ "ဒဏ္ဍကေ" ဟု ဗဟုဝုစ်ရှိလျှင် ကောင်း၏။]
ပူရိမံနာမ၊ ပူရိမ မည်သည်ကို။
ဝါ၊ နောက်ထပ်ဖြည့်ခြင်းဖြစ်စေအပ်သော ပန်းမည်သည်ကို။
မာလာဂုဏေစ၊ ပန်းကုံး၌လည်းကောင်း။
ပုပ္ဖပဋေစ၊ ပန်း အဝတ်၌ လည်းကောင်း။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
မာလာဂုဏေန၊ ဖြင့်။
စေတိယံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဗောဓိံဝါ၊ ဗောဓိပင်ကို သော်လည်းကောင်း။
ဝေဒိကံဝါ၊ ပွတ်တိုင်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပရိက္ခိပန္တော၊ ဝန်းရံရစ်ပတ်လသော်။
ပုန၊ ဖန်။
အာနေတွာ၊ ၍။
ပုရိမဋ္ဌာနံ၊ ရှေးဝန်းရံအပ်ပြီးရာ ဌာနကို။
အတိက္ကာမေတိ၊ လွန်စေ၏။
ဧတ္တာဝတာပိ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော လွန်စေခြင်းဖြင့်လည်း။
ပူရိမံနာမ၊ ပူရိမပန်း မည်သည်။
ဟောတိ။
[စေတီ စသည်ကို ပထမတစ်ကြိမ် ရစ်ပတ်၏။
ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရစ်ပတ်သောအခါ ပထမရစ်ပတ်အပ်ပြီးအရပ်ကို လွန်စေလျှင် ပထမရစ်ပတ်ရာအရပ်ကို ပြည့်စေရာ (ဖြည့်ရာ) ရောက်သောကြောင့် ပူရိမပန်းမည်သည်ဟူလို။]
ပန၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ရာ ဂရဟာကား။
အနေကက္ခတ္တုံ၊ အကြိမ်များစွာ။
ဝါ၊ အပတ်ပေါင်းများစွာ။
ပရိက္ခပန္တဿ၊ ဝန်းရံသော ရဟန်း၏။
(ပုရိမဋ္ဌာနာတက္ကာမေ၊ ရှေ့ရစ်ပတ်အပ်ပြီး အရပ်ကို လွန်စေရာ၌။)
ဝါဒေါ၊ ပူရိမပန်းဟုပြောဆိုဖွယ်သည်။
ကော၊ အဘယ်မှာ ရှိတော့အံ့နည်း။
နာဂဒန္တကန္တရေဟိ၊ ဆင်စွယ်ကောက်အကြားတို့မှ။
[၂ ချောင်း ၃ ချောင်းစသော ဆင်စွယ်ကောက်တို့ကို နီးကပ်စွာ ပြုထားအပ်သော အကြားတို့မှ။]
ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။
ဟရန္တော၊ ဆောင်ယူလျက်။
သြလမ္ဗကံ၊ တွဲလျားချအပ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
ပုန၊ ဖန်။
နာဂဒန္တကံ၊ ပေါ်သို့။
ပရိက္ခိပတိ၊ ရစ်ပတ်တင်လိုက်အံ့။
တမ္ပိ၊ ထိုရစ်ပတ်အပ်သော ပန်းသည်လည်း။
ပူရိမံနာမ၊ မည်၏။
ပန၊ ဆက်။
နာဂဒန္တကေ၊ ၌။
ပုပ္ဖဝလယံ၊ ပန်းကွင်းကို။
ပဝေသေတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
မာလာဂုဏေဟိ၊ ပန်းကုံးအများတို့ဖြင့်။
ပုပ္ဖပဋံ၊ ကို။
ကရောန္တိ၊ န်၏။
တတြပိ၊ ထိုသို့ပြုရာ၌လည်း။
ဧကမေဝ၊ သော။
မာလာဂုဏံ၊ ကို။
ဟရိတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။
(ယက္ကန်းရှည်သလို အလျားဆောင်ခြင်းငှာ။)
ဝတ္တတိ။
ပုန၊ ဖန်။
ပစ္စာဟရတော၊ ပြန်ဆောင်သော ရဟန်း၏။
[နောက်ထပ်ရှည်သောရဟန်း၏။]
ပူရိမမေဝ၊ ပူရိမပန်း မည်သည်သာ။
ဟောတိ။
တံ သဗ္ဗံ၊ သည်။
[မာလာဂုဏေန စေတိယံဝါ ဗောဓိံဝါ စသော အလုံးစုံသည်။]
ပုရိမနယေနေဝ၊ န ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။
ဗဟူဟိပိ၊ န်သော။
မာလာဂုဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ကတံ၊ ပြု အပ်ပြီးသော။
ပုပ္ဖဒါမံ၊ ပန်းဆိုင်းကို။
လဘိတွာ, အာသ နမတ္ထကာဒီသု၊ တရားဟောပလ္လင်၏ အထက်အစရှိသည်တို့၌။
ဗန္ဓိတုံဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။
အတိဒီဃံ၊ အလွန်ရှည်သော။
မာလာဂုဏံ၊ ကို။
ဧကဝါရံ, ဟရိတွာဝါ၊ ဆောင်ပြီး၍သော်လည်းကောင်း။
ပရိက္ခိပိတွာ ဝါ၊ စေတီစသည်ကိုဝန်းရံရစ်ပတ် ပြီး၍သော်လည်းကောင်း။
ပုန၊ တစ်ဖန် (နောက်တစ်ကြိမ်အတွက်။)
အညဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
တေနာပိ၊ ထို နောက်ရဟန်းသည် လည်း။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာလျှင်။
ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဝါယိမံနာမ၊ ဝါယိမပန်း မည်သည်ကို။
ပုပ္ဖဇာလ ပုပ္ဖပဋ ပုပ္ဖရူပေသု၊ ပန်းဇာ, ပန်းအဝတ်, ပန်းအရုပ်တို့၌။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။
[စေတီယေသုဟိ၊ ဟု ဟိပါလျှင်ကောင်းသည်။
မပါလျှင်ထည့်။]
ဟိ၊ ချဲ့။
စေတိယေသု၊ တို့၌။
ပုပ္ဖဇာလံ၊ ကို။
ကရောန္တဿ၊ ၏။
ဧကမေကမှိ၊ သော။
ဇာလစ္ဆိဒ္ဒေ၊ ဇာပေါက်၌။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ် တစ်ချက်တစ်ချက်သည်။
ဟောတိ။
ဘိတ္တိစ္ဆတ္တဗောဓိတ္ထမ္ဘာဒီသုပိ၊ နံရံ, ထီး ဗောဓိပင်, တိုင်စရှိသည်တို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ တည်း။
ပန၊ ကား။
(ပုပ္ဖဇာလမှတစ်ပါး ပုပ္ဖပဋကား)။
ပုပ္ဖပဋံ၊ ကို။
ပရေဟိ၊ တို့သည်။
ပူရိတမ္ပိ၊ ပူရိမပန်းဖြစ်အောင် အလျားရှည်အပ်ပြီးသော ပန်းကိုလည်းကောင်း။
ဝါယိတုံ၊ အနံအားဖြင့် ရက်ခြင်းငှာ။
ဝါ၊ အနံအားဖြင့် ရက်ခွင့်ကို။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
ပုပ္ဖပဋကို ပြပြီး၍။
[ပုပ္ဖရူပကို ပြလိုသောကြောင့် ဂေါပ္ဖိမ စသည်မိန့်။]ပုပ္ဖပဋံကရောန္တိ။ ။ရက်ကန်းရက်ရာ၌ ရှေးဦးစွာ ချည်တို့ကို အလျားလိုက်စီတန်းရ၏၊ ထိိုသို့ စီတန်းမှုကို "ရက်ကန်းရှည်ခြင်း" ဟု ခေါ်သည်၊ ထိုနောက်အနံလိုက် ချည်ကိုသွင်းရ၏၊ ထိုသို့သွင်းမှုကို "ရက်ခြင်း" ဟု ခေါ်သည်၊ ဤပန်းပုဆိုးရက်ရာ၌လည်း ရှေးဦးစွာ ပန်းကုံးတို့ကို ရက်ကန်းရှည်သလိုစီတန်းရသည်၊ ပထမတစ်ကြိမ် အလျား စီတန်းပြီးနောက် ဒုတိယ တတိယစသော အကြိမ်ဝယ်အလျားစီတန်းရာ၌ကား ပူရိမပန်း ဖြစ်တော့သည်၊ အနံလိုက် ရက်သောအခါ ဝါယိမပန်းဖြစ်လတ္တံ့၊ [တိရိယတော ဟရဏံ ဝါယိမံနာမ ဟောတိ, န ပူရိမံ-ဋီကာ၊] ပူရိမပန်းအရာ၌ ဤအလျားလိုက် စီတန်းမှုကိုသာ ဆိုလိုသည်၊ အနံလိုက် ရက်မှုကို မဆိုလို။
အတိဒိီဃံ ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ဤဝါကျကား စေတိယံဝါ စသည်နှင့် မာလာဂုဏေဟိ ပုပ္ဖပဋံ ကရောန္တိ စသည်ကို ဆက်၍ပြသော စကားတည်း၊ [ဧကဝါရံ ဟရိတွာဝါပရိက္ခပိတွာ ဝါတိ ဣဒံ ပုဗ္ဗေ ဝုတ္တစေတိယာဒိပရိက္ခေပံ ပုပ္ဖပဋကရဏဉ္စ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ဋီကာ၊] ထို့ကြောင့် ဟရိတွာဝါသည် ပုပ္ဖပဋပြုပုံအတွက်တည်း၊ ပရိက္ခိပိတွာ ဝါသည်စေတီ စသည်ကို ပရိက္ခိပနပြုပုံ အတွက်လည်း ဟုမှတ်၊ ပန်းရက်ရာ၌လည်း ပထမစီတန်းပြီးနောက် ဒုတိယတန်းဖို့အတွက် ဒုတိယရဟန်းကိုပေး၊ ထို ဒုတိယရဟန်းက တတိယရဟန်းဖို့အတွက် တတိယရဟန်းကိုပေးရမည် စသည်ဖြင့်သိပါ၊ စေတီစသည်ကို ပန်းကုံးဖြင့် ရစ်ပတ်ရာ၌ ပထမရဟန်းသည် တစ်ကြိမ်ရစ်ပတ်ပြီးလျှင် နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် ဒုတိယရဟန်းအား (ရစ်ပတ်ဖို့ရန်) ပေးရမည်-စသည်ဖြင့် သိပါ။
အတိဒိီဃံ ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ဤဝါကျကား စေတိယံဝါ စသည်နှင့် မာလာဂုဏေဟိ ပုပ္ဖပဋံ ကရောန္တိ စသည်ကို ဆက်၍ပြသော စကားတည်း၊ [ဧကဝါရံ ဟရိတွာဝါပရိက္ခပိတွာ ဝါတိ ဣဒံ ပုဗ္ဗေ ဝုတ္တစေတိယာဒိပရိက္ခေပံ ပုပ္ဖပဋကရဏဉ္စ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ဋီကာ၊] ထို့ကြောင့် ဟရိတွာဝါသည် ပုပ္ဖပဋပြုပုံအတွက်တည်း၊ ပရိက္ခိပိတွာ ဝါသည်စေတီ စသည်ကို ပရိက္ခိပနပြုပုံ အတွက်လည်း ဟုမှတ်၊ ပန်းရက်ရာ၌လည်း ပထမစီတန်းပြီးနောက် ဒုတိယတန်းဖို့အတွက် ဒုတိယရဟန်းကိုပေး၊ ထို ဒုတိယရဟန်းက တတိယရဟန်းဖို့အတွက် တတိယရဟန်းကိုပေးရမည် စသည်ဖြင့်သိပါ၊ စေတီစသည်ကို ပန်းကုံးဖြင့် ရစ်ပတ်ရာ၌ ပထမရဟန်းသည် တစ်ကြိမ်ရစ်ပတ်ပြီးလျှင် နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် ဒုတိယရဟန်းအား (ရစ်ပတ်ဖို့ရန်) ပေးရမည်-စသည်ဖြင့် သိပါ။
ဂေါပ္ဖိမပုပ္ဖေဟေဝ၊ ဂေါပ္ဖမပန်းတို့ဖြင့်ပင်လျှင်။
ဟတ္ထိအဿာဒိ ရူပကာနိ၊ ဆင် မြင်းစသည်တို့၏ အရုပ်တို့ကို။
ကရောန္တိ၊ န်၏။
တာနိပိ၊ ထိုအရုပ်တို့သည်လည်း။
ဝါယိမဋ္ဌာနေ၊ ဝါယိမပန်းအရာ၌။
တိဋ္ဌန္တိ၊ န်၏။
ပုရိမ နယေနေဝ သဗ္ဗံ န ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။
အညေဟိ၊ တို့သည်။
ကတပရိစ္ဆေဒေ၊ ပြုအပ်သောအပိုင်းအခြား၌။
ပုပ္ဖာနိ၊ မကုံးအပ်သေးသော ပန်းတို့ကို။
ထပေန္တေန၊ ထားသောရဟန်းသည်။
ဟတ္ထိ အဿာဒိရူပမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ကာတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
[ခေါင်းတခြား ကိုယ်တခြား တစ်ပိုင်းစီအကြမ်းပြုထားအပ်သော အပိုင်းခြားတို့၌ ပန်းပွင့်တို့ကို ထည့်ကောင်းသည်၊ ဟူလို။]
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌။
ကလမ္ဗကေန၊ ကလမ္ဗကပန်းအထူးနှင့် လည်းကောင်း။
အဍ္ဎစန္ဒကေနစ၊ အဍ္ဎစန္ဒကပန်း အထူးနှင့်လည်းကောင်း။
သဒ္ဓိံ, အဋ္ဌ၊ န်သော။
ပုပ္ဖဝိကတိယော၊ တို့ကို။
ဝုတ္တာ။
[ဤအဋ္ဌကထာ၌ လာသော ပန်းခြောက်မျိုးတွင် ကလမ္ဗကပန်း, အဍ္ဎစန္ဒကပန်း, ဤပန်း ၂ မျိုးကို ထည့်၍ ပန်းရှစ်မျိုးဆိုသည်၊ ဟူလို။]
တတ္ထ၊ ထိုပန်း ၂ မျိုးတို့တွင်။
အဍ္ဎစန္ဒကန္တရေ၊ လထက်ဝက်သဏ္ဌာန်၏ အကြား၌။
ဃဋိကဒါမသြလမ္ဗကော၊ အောက်၌ ကြာသွတ်အိုးသဏ္ဌာန်ရှိသော တွဲလျားကျသော ပန်းကုံးကို။
ဝါ၊ အောက်၌တုံးငယ်သဏ္ဌာန်ရှိသော တွဲလောင်းကျသော ပန်းကုံးကို။
ကလမ္ဗကောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော။
ဃဋိကဒါမ သြလမ္ဗကောတိ ဟေဋ္ဌာဘာဂေ ဃဋိကာကာရယုတ္တေ။
ဒါရုဃဋိကာကာရော ဝါ ကလမ္ဗကော။
၊ ဝိမတိ။
အဍ္ဎစန္ဒာကာရေန၊ လ ထက်ဝက်သဏ္ဌာန်ဖြင့်။
မာလာဂုဏ ပရိက္ခေပေါ၊ ထက်ဝန်းကျင်ရစ်ပတ်အပ်သော ပန်းကုံးကို။
[အဍ္ဎစန္ဒာကာရေန မာလာဂုဏဿ ပုနပ္ပုနံဟရဏပစ္စာဟရဏဝသေန ပူရေတွာ ပရိက္ခိပနံ။
သာရတ္ထ။]
အဍ္ဎစန္ဒကောတိ၊ ဟူ၍။
(ဝုတ္တော)။
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထို ၂ ပါးစုံသော ပန်းသည်လည်း။
ပူရိမေယေဝ၊ ပူရိမပန်း၌သာလျှင်။
ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်လေပြီ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
ဒွတ္တယော၊ ၂ကုံး ၃ကုံးကုန်သော။
မာလာဂုဏေ၊ တို့ကို။
ဧကတော ကတွာ ပုပ္ဖဒါမကရဏမ္ပိ၊ ပန်းဆိုင်းပြုခြင်းကိုလည်း။
ဝါယိမံယေဝါတိ၊ ဝါယိမပန်းဟူ၍သာလျှင်။
ဝုတ္တံ။
တံပိ၊ ထိုပန်းဆိုင်းပြုခြင်းသည်လည်း။
ဣဓ၊ ဤမဟာအဋ္ဌကထာ၌။
ပူရိမဋ္ဌာနေယေဝ၊ ပူရိမပန်းအရာ၌သာလျှင်။
ပဝိဋ္ဌံ၊ ဝင်လေပြီ။
စ၊ ဆက်။
ကေဝလံ, ပုပ္ဖဂုဏပုပ္ဖဒါမမေဝ၊ ပန်းကုံးတို့ဖြင့်ပြုအပ်သော ပန်းဆိုင်းသည်သာလျှင်။
(ပူရိမဋ္ဌာနေ၊ ၌။
ပဝိဋ္ဌံ၊ ကား။)
န၊ မဟုတ်သေး။
ပိဋ္ဌမယဒါမံပိ၊ မုန့်ညက်ဖြင့် ပြုအပ်သော ပန်းဆိုင်းသည်လည်းကောင်း။
ဂေဏ္ဍုကပုပ္ဖဒါမံပိ၊ ချည်တို့ဖြင့် ဘောလုံးသဏ္ဌာန်ပြုအပ်သော ပန်းဆိုင်းသည်လည်းကောင်း။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ သော။
ခရပတ္တဒါမံပိ၊ ကုလားရွှေဖြင့်ပြုလုပ်အပ်သော ပန်းဆိုင်းသည်လည်းကောင်း။
(ပူရိမဋ္ဌာနေယေဝပဝိဋ္ဌံ။)
သိက္ခာပဒဿ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၏။
သာဓာရဏတ္တာ၊ ဘိက္ခုနီတို့နှင့်လည်းဆက်ဆံသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဘိက္ခုနီနံပိ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနီနံပိ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
ကာတုံ နေဝ ဝဋ္ဋတိ။
ကာရာပေတုံ၊ အကပ္ပိယဝေါဟာရဖြင့်သူတစ်ပါးကိုပြုစေခြင်းငှာ။
န ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ အနွယကား။
ပူဇာနိမိတ္တံ၊ ပူဇော်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
ကပ္ပိယဝစနံ၊ ကို။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောဂန္တိမအစရှိသောပန်းတို့၌။
ဝတ္တုံ ဝဋ္ဋတိ။
ပရိယာယ။
ပေ။
ကမ္မာနိ၊ ပရိယာယ်ပြုမှု, အရောင်ပြမှု, နိမိတ်ပြမှုတို့သည်။
ဝဋ္ဋန္တိယဝ၊ ဧကန်အပ်ကုန်သည်သာ။န ကေဝလဉ္စ။ ။န ကေဝလဉ္စ၏နောက်၌ "ပုပ္ဖဂုဠ ပုပ္ဖဒါမမေဝ" ဟု တွေ့ရ၏၊ ရှေ့၌ "ဒွတ္တယော မာလာဂုဏေဧကတော ကတွာ ပုပ္ဖဒါမကရဏမ္ပိ" ကိုထောက်၍ "ပုပ္ဖဂုဏ ပုပ္ဖဒါမမေဝ" ဟု ရှိသင့်မည်ထင်၏၊ "ပုပ္ဖဂုဏေဟိ+ကတံ+ပုပ္ဖဒါမံ ပုပ္ဖဂုဏ ပုပ္ဖဒါမံ" ဟု ပြု၊ "ပုပ္ဖဒါမမေဝ" ဟုလည်းကောင်း, ပုပ္ဖဂုဠဒါမမေဝ" ဟု လည်းကောင်းမူကွဲရှိ၏၊ ယောဇနာ၌လည်း "ပုပ္ဖဂုဠဒါမမေဝ" ဟုပင် တွေ့ရ၏၊ န ကေဝလဉ္စ၏အစပ်ကို လည်း "ကုရုန္ဒိယံ ဝုတ္တံတိ သမ္ဗန္ဓော" ဟု ပြ၏၊ သို့သော် "န ကေဝလံ" ဟုလာသမျှ၌ ရှေ့အနီးက ဝါကျနှင့်သာ စပ်ရိုးရှိသောကြောင့် နိဿယ၌ ထိုစပ်ရိုးအတိုင်းပေးထားသည်။
ဂေဏ္ဍုကပုပ္ဖဒါမံပိ။ ။"ဂေဏ္ဍုက" ဟူသည် ဘောလုံး (ဂျင်လုံး) တည်း၊ ထိုနှင့်တူအောင် ချည်တို့ကို အထပ်ထပ်ဖြည့်စွက်အပ်သော အလုံးကလေးတို့ဖြင့် ကုံးအပ်သော ပန်းကုံးကို "ဂေဏ္ဍုကပုပ္ဖဒါမ" ဟု ခေါ်သည် ၊ ထို့ကြောင့် ထိုအလုံးလည်း ပူရိမပန်းကုံး၌ ပါဝင်ရသည်။
ခရပတ္တဒါမံပိ။ ။"ခရပတ္တဒါမန္တိ-သုနခဒန္တသဒိသံ ကတပုပ္ဖဒါမံ-ခွေးသွားစိတ်နှင့်တူအောင်ပြုလုပ်အပ်သော ပန်းကုံး" ဟု ယောဇနာဖွင့်၏၊ ရှေးနိဿယ၌ "ကုလားရွှေ" ဟုပေးသည်၊ "ကုရုန္ဒိယံ ဝုတ္တံ" ၏ နောက်၌ ပိုဒ်ခတ်ထားသည်ကို တွေ့၍ ဤခရပတ္တဒါမံပိကို "န ကာရာပေတုံ ဝဋ္ဋတိ" ၌ စပ်ကြ၏၊ သို့သော် စာသွားပုံကို ကြည့်လျှင် ထိုသို့မစပ်သင့်၊ ဝုတ္တံနောက်၌ ပုဒ်မရှိစေဘဲ ခရပတ္တဒါမံပိ နောက်၌သာ ပိုဒ်ရှိစေသင့်၏၊ စာစပ်ကိုလည်း ဤနိဿယအတိုင်း ရှေ့လှည့်၍စပ်သင့်သည်။
သိက္ခာပဒဿ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ဤစကားသည် ရှေ့နားက "ခရပတ္တဒါမံပိ"ကိုသာ ရည်ရွယ်သော စကားမဟုတ်၊ နောက်အနွယ ဝါကျကိုထောက်လျှင် "ရှေ့၌ဆိုခဲ့ပြီးသော ဂန္တိမစသော ပန်းအားလုံးကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း" ဟု သိသာ၏၊ နောက်အနွယ ဝါကျ၌ "သဗ္ဗတ္ထာပီတိ ဂန္တိမာဒီသု သဗ္ဗတ္ထ" ဟု ဝိမတိဖွင့်သည်။
ဂေဏ္ဍုကပုပ္ဖဒါမံပိ။ ။"ဂေဏ္ဍုက" ဟူသည် ဘောလုံး (ဂျင်လုံး) တည်း၊ ထိုနှင့်တူအောင် ချည်တို့ကို အထပ်ထပ်ဖြည့်စွက်အပ်သော အလုံးကလေးတို့ဖြင့် ကုံးအပ်သော ပန်းကုံးကို "ဂေဏ္ဍုကပုပ္ဖဒါမ" ဟု ခေါ်သည် ၊ ထို့ကြောင့် ထိုအလုံးလည်း ပူရိမပန်းကုံး၌ ပါဝင်ရသည်။
ခရပတ္တဒါမံပိ။ ။"ခရပတ္တဒါမန္တိ-သုနခဒန္တသဒိသံ ကတပုပ္ဖဒါမံ-ခွေးသွားစိတ်နှင့်တူအောင်ပြုလုပ်အပ်သော ပန်းကုံး" ဟု ယောဇနာဖွင့်၏၊ ရှေးနိဿယ၌ "ကုလားရွှေ" ဟုပေးသည်၊ "ကုရုန္ဒိယံ ဝုတ္တံ" ၏ နောက်၌ ပိုဒ်ခတ်ထားသည်ကို တွေ့၍ ဤခရပတ္တဒါမံပိကို "န ကာရာပေတုံ ဝဋ္ဋတိ" ၌ စပ်ကြ၏၊ သို့သော် စာသွားပုံကို ကြည့်လျှင် ထိုသို့မစပ်သင့်၊ ဝုတ္တံနောက်၌ ပုဒ်မရှိစေဘဲ ခရပတ္တဒါမံပိ နောက်၌သာ ပိုဒ်ရှိစေသင့်၏၊ စာစပ်ကိုလည်း ဤနိဿယအတိုင်း ရှေ့လှည့်၍စပ်သင့်သည်။
သိက္ခာပဒဿ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ဤစကားသည် ရှေ့နားက "ခရပတ္တဒါမံပိ"ကိုသာ ရည်ရွယ်သော စကားမဟုတ်၊ နောက်အနွယ ဝါကျကိုထောက်လျှင် "ရှေ့၌ဆိုခဲ့ပြီးသော ဂန္တိမစသော ပန်းအားလုံးကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း" ဟု သိသာ၏၊ နောက်အနွယ ဝါကျ၌ "သဗ္ဗတ္ထာပီတိ ဂန္တိမာဒီသု သဗ္ဗတ္ထ" ဟု ဝိမတိဖွင့်သည်။
တုဝဋ္ဋေန္တီတိ၊ ကား။
နိပဇ္ဇန္တိ၊ အိပ်ကြကုန်၏။
[စုရာဒိ တုဝဋ္ဋဓာတ်သည်နိပဇ္ဇန အနက်ဟော။]
လာသေန္တီတိ၊ ကား။
ပီတိယာ၊ ဖြင့်။
ဥပ္ပိလဝမာနာဝိယ၊ ပေါလောပေါ်ကုန်သကဲ့သို့။
[ယခုခေတ် ပွဲကြည့်သောအခါ ကာလသားများတက်တက်ကြွကြွဖြစ်နသကဲ့သို့။]
ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။
လာသိယ နာဋကံ၊ နည်းပေးထိုက်သော ကချေသည်ကို။
နာဋေန္တိ၊ ကစေကြကုန်၏။
ရေစနံ၊ နည်းကို။
ဒေန္တိ၊ န်၏။
[စုရာဒိလသဓာတ်သည် နည်းပေးခြင်းအနက်ကိုဟော၏။
ရေစကန္တိ အဘိနယံ။
ရှေးဦးစွာပြအပ်သော (က) နည်း သီဆိုနည်း တီးမှုတ်နည်း။]
နစ္စန္တိယာပိ နစ္စန္တီတိ၊ ကား။
ယဒါ၊ ၌။
နာဋကိတ္ထီ၊ ကချေသည်မိန်းမသည်။
နစ္စတိ၊ က၏။
တဒါ၊ ၌။
တေပိ၊ ထိုအဿဇိပုနဗ္ဗသုက ရဟန်းတို့သည်လည်း။
တဿာ၊ ထိုကချေသည်မ၏။
ပုရတောဝါ၊ ရှေ့၌သော်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ရှေ့ကသော်လည်းကောင်း။
ပစ္ဆတောဝါ။
ဂစ္ဆန္တာ၊ န်လျက်။
နစ္စန္တိ၊ န်၏။
နစ္စန္တိယာပိ ဂါယန္တီတိကား။
ယဒါ၊ ၌။
သာ၊ ထိုကချေသည်မသည်။
နစ္စတိ။
တဒါ၊ ၌။
နစ္စာနုရူပံ၊ အကအားလျော်စွာ။
(အကနှင့်လိုက်အောင်)။
ဂါယန္တိ၊ သီဆိုကြကုန်၏။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော နစ္စန္တိယာပိ ဝါဒေန္တိအစရှိသောဝါကျတို့၌။
ဧသနယော၊ တည်း။
အဋ္ဌပဒေပိ ကိီဠန္တီတိ၊ ကား။
အဋ္ဌပဒဖလကေ၊ ရှစ်ကွက်ရှိသော ပျဥ်ချပ်၌။
ဇူတံ၊ အံစာကို။
ကီဠန္တိ၊ ကစားကြကုန်၏။
[သက္ကတ၌ "ဒျူတံ"သည် ပါဠိ၌ "ဇူတံ" ဟုဖြစ်၏။
ဧကေကာယ ပန္တိယာ အဋ္ဌ အဋ္ဌ ပဒါနိ အဿာတိ အဋ္ဌပဒံ။
ဇယ်တို့၏ တည်ရာအကွက်ကို "ပဒံ" ဟု ခေါ်၏။
"ရှစ်ကွက်ကျားကစားနည်း" ဟု ပြောကြသည်။]
ဒသပဒေ၊ ဆယ်ကွက်ရှိသော ပျဥ်ချပ်၌။
တထာ၊ ထို့အတူ တည်း။
အာကာသေပီတိ၊ ကား။
အဋ္ဌပဒ ဒသပဒေသု ဝိယ၊ ရှစ်ကွက်ရှိသော ပျဥ်ချပ်, ဆယ်ကွက်ရှိသော ပျဥ်ချပ်တို့၌ကဲ့သို့။
အာကာသေယေဝ၊ အကွက်မရှိသော လွင်ပြင်၌သာလျှင်။
ကီဠန္တီ။
[အယံ သာရီ(ဤဇယ်ကို) အသုကပဒံ (ဤမည်သော အကွက်သို့) မယာ နီတာ (ငါဆောင်ပို့အပ်ပြီ) အယံ အသုကပဒံတိ ကေဝလံ မုခေနေဝ ဝဒန္တာ အာကာသေယေဝ ဇူတံကီဠန္တိ။]
ပရိဟာရပထေပီတိ၊ ကား။
ဘူမိယံ၊ ၌။
နာနာပထ မဏ္ဍလံ၊ အမျိုးမျိုးသော လမ်းကြောင်းဝိုင်းကို။
ကတွာ, တတ္ထ၊ ထိုလမ်းကြောင်းဝိုင်းတွင်။
ပရိဟရိတဗ္ဗပထံ၊ ရှောင်လွှဲထိုက်သော လမ်းကြောင်းကို။
ပရိဟရန္တာ၊ ရှောင်လွှဲကုန်လျက်။
ကီဠန္တိ။
[ဤ ကစားခြင်းမျိုးကို "ပရွက်ဆိတ်ကြောင်းလိုက်တမ်း ကစားခြင်း" ဟု ဆိုကြသည်။]
သန္တိကာယပိ ကီဠန္တီတိ၊ ကား။
သန္တိကကီဠာယ၊ ဇယ်ကောက်တမ်း ကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
ဧကဇ္ဈံ၊ တစ်ပေါင်းတည်း။
ထပိတာ၊ ထားအပ်ကုန်သော။
သာရိယောဝါ၊ ဇယ်တို့ကို သော်လည်းကောင်း။
ပါသာဏသက္ခရာယောဝါ၊ ကျောက်ခဲကျောက်စရစ်တို့ကိုသောလည်းကောင်း။
အစာလေန္တော၊ မလှုပ်စေကုန်ဘဲ။
နခေနေဝ၊ လက်သည်းဖြင့်သာလျှင်။
အပနေန္တိစ၊ ဖယ်လည်းဖယ်ဆောင်ကုန်ကြ၏။
ဝါ၊ ကောက်လည်းကောက်ယူကြကုန်၏။
ဥပနေန္တိစ၊ ကပ်လည်း ကပ်ဆောင်ကြကုန်၏။
ဝါ၊ တောက်လည်း တောက်ကြကုန်၏။
တ္ထ၊ ထိုသို့ဆောင်ရာ၌။
ကာစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဇယ်သည်။
သစေ စလတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ) ပရာဇာယော ဟောတိ။
ခလိကာယာတိ၊ ကား။
ဇူတဖလကေ၊ ကြွေအန်ပျဥ်ချပ်၌။
ပါသကကီဠာယ၊ ကြွေအန် ကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
ဃဋိကာယာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
ဒဏ္ဍကကီဠာ၊ တုတ်တို့ဖြင့် ကစားခြင်းကို။
ဃဋိကာ၊ ဃဋိကာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
[ဃဋိကာအရ "ကျည်းသား" ဟု ခေါ်အပ်သောတုံးငယ်ကလေးရသော်လည်း အကြောင်း တုံးကလေး၏အမည်ကို အကျိုးကစားခြင်း၌ တင်စား၍ ကာရဏူပစာရ အားဖြင့် လည်းကောင်း , ဌာနတုံးကလေး၏အမည်ကို ဌာနီကစားခြင်း၌ တင်စား၍ ဌာနူပစာရအားဖြင့် လည်းကောင်းကစားခြင်းတိုင်အောင် ယူပါဟု သိစေလို၍ ဥပစာကိုပြသော ဝုစ္စတိပါဌ်ဖြင့်ဆိုသည်။]
တာယ၊ ထိုတုတ်ရိုက်တမ်းကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
ဒီဃဒဏ္ဍကေန၊ ရှည်သောတုတ်ဖြင့်။
ရဿဒဏ္ဍကံ၊ ထိုသောတုတ်ကို။
ပဟရန္တာ၊ ပုတ်ခတ်ကုန်လျက်။
ဝိစရန္တိ၊ လှည့်လည်ကြကုန်၏။
[ဤကစားနည်းကို ကျည်းသားရိုက်တမ်းစားခြင်းဟုဆိုကြသည်။
သို့သော် "ဝိစရန္တိ" ဟု ဆိုသောကြောင့် စဥ်းစားသင့်သည်။]
သလာကဟတ္ထေနာတိ၊ ကား။
လာခါယဝါ၊ ချိပ်ရည်၌သော်လည်းကောင်း။
မဉ္ဇိဋ္ဌိယာဝါ၊ ထန်းကျင့်ရည်၌ သော်လည်းကောင်း။
[မဉ္ဇိဋ္ဌရုက္ခကသာဝံ၊ ထန်းကျင့်ပင်မှ ကျိုချက်၍ရအပ်သော ဖန်ရည်။]
ပိဋ္ဌဥဒကေဝါ၊ မုန့်ညက်ရည်၌သော်လည်းကောင်း။
သလာကဟတ္ထံ၊ ဝါးခြမ်းစိတ်အပေါင်းကို။
ဝါ၊ အုန်း ထန်းတို့၏အမျှင်အပေါင်းကို။
သလာကဟတ္ထံတိ နာဠိကေရဟီရာဒီနံ ကလာပဿေတံအဓိဝစနံ။
၊ ဝိမတိ။
အုန်းပင် ထန်းပင်တို့၏ အလက်တို့နှင့် ရောနေသောအုန်းစစ် ထန်းစစ်များကို ဆိုလိုဟန်တူသည်။
တေမေတွာ၊ စိုစေ၍။
ဝါ၊ ဆွတ်၍။
ကိံ၊ အဘယ်သည်။
ဟောတု၊ ဖြစ်စေလိုသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မေး၍။
ဘူမိယံဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
ဘတ္တိယံဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
တံ၊ ထိုဝါးခြမ်းစိတ်အပေါင်းကို။
ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍။
ဟတ္ထိ အဿာဒိရူပါနိ, ဒဿေန္တာ၊ ပြကုန်လျက်။
ကိီဠန္တိ။
ပါသက ကီဠာယ။ ။"ပါသကံ ဝုစ္စတိ ဆသုပဿေသု ဧကေကံ ယာဝ ဆက္ကံဒဿေတွာ ကတကီဠနံ" ဟု သာရတ္ထဖွင့်၏၊ ဝိမတိ၌ကား-ပါသကီဠာယာတိ ဒွိန္နံတိဝင်္ဂုလပ္ပမာဏာနံ ဒါရုဒန္တာဒိမယာနံ(သစ်သား , ဆင်စွယ်စသည်တို့ဖြင့် ပြုအပ်ကုန်သော) ပါသကာနံ စတူသု ပဿေသု ဧကကာ ဒိဝသေန ဗိန္ဒူနိ ကတွာ ဖလကေ ခိပိတွာ ဥပရိဘာဂေ ဒိဋ္ဌဗိန္ဒူနံ ဝသေန သာရိယော အပနေတွာ ကီဠကဇူတကီဠာယ" ဟု ဖွင့်၏၊ ထို ကစားနည်းကို မြင်ဖူးသူတို့အား မေးကြည့်မှ အမှန်သိနိုင်စရာ ရှိသည်။
အက္ခေနာတိ၊ ကား။
ဂုဠေန၊ ဂေါ်လီလုံးဖြင့်။
(ကီဠန္တိ)။
ပင်္ဂစီရေနာတိ(ဧတ္ထ)၊ ၌။
ပဏ္ဏနာဠိကာ သစ်ရွက်ကျည်တောက်ငယ်ကို။
ပင်္ဂစီရံ၊ ပင်္ဂစီရဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
တံ၊ ထိုပီပီကို။
ဓမန္တော၊ မှုတ်လျက်။
ကီဠန္တိ။
[ပဏ္ဏေန၊ သစ်ရွက်ထန်းရွက်ဖြင့်။
ဝံသာကာရေန၊ ပလွေ (နှဲ, ဝီစိီ, ပီပီ) သဏ္ဍာန်ဖြင့်။
ကတာ၊ သော။
နာဠိကာ၊ ကျည်တောက်ငယ်သည်။
ပဏ္ဏနာဠိကာ။]
ဝင်္ကကေနာတိ၊ ကား။
ဂါမဒါကာနံ၊ ရွာသားကလေးတို့၏။
ကီဠနကေန၊ ကစားကြောင်းဖြစ်သော။
ခုဒ္ဒကနင်္ဂလေန၊ ထွန်ငယ်ဖြင့်။
(ကီဠန္တိ)။
မောက္ခစိ ကာယာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
သမ္ပဋိဝတ္တကကီဠာ၊ ထက်အောက် ပြောင်းပြန်ကျွမ်းလှန်ကစားခြင်းကို။
မောက္ခစိကာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
[ဤဝုစ္စတိကား အထင်ရုဠှီကိုပြသော စကားတည်း။]
အာကာသေ၊ ၌။
ဒဏ္ဍံ၊ တုတ်ကို။
ဂဟေတွာ ဝါ၊ ကိုင်၍သော်လည်းကောင်း။
ဘူမိယံ သီသံ ထပေတွာ ဝါ, ဟေဋ္ဌုပရိယာယဘာဝေန၊ အောက် အထက်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ပရိဝတ္တန္တာ၊ လှည့်လည်ကုန်လျက်။
ကီဠန္တီိတိ အတ္ထော။
စိင်္ဂုလကေနာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
တာလပဏ္ဏာဒီဟိ၊ ထန်းရွက် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ကတံ၊ သော။
ဝါတပ္ပဟာရေန၊ လေ၏တိုက်ခိုက်ခြင်းကြောင့်။
ပရိဗ္ဘမနစက္ကံ၊ ချာချာလည်သောစကြာကို။
စိင်္ဂုလကံ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
တေန၊ ထိုစကြာဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
[ထိုစကြာကိုလေလာသော နေရာ၌ ထား၍ဖြစ်စေ, ထိုစကြာကို ရှေ့ကထား၍လက်ဖြင့်ကိုင်လျက် ပြေးခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်စေ ကစားကြသည်။]
ပတ္တာဠှကေနာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
ပဏ္ဏနာဠိ၊ သစ်ရွက်ဖြင့်ပြုအပ်သော ကွမ်းစားခွက်ကို။
ပတ္တာဠှကံ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
[တာဠကေန၌ ပတ္တကို ပဏ္ဏ, အာဠှကကိုနာဠိဟု ဖွင့်သည်။]
တာယ၊ ထို သစ်ရွက်ခွက်ငယ်ဖြင့်။
ဝါလိကာဒီနိ၊ သဲအစရှိသည်ကို။
မိနန္တာ၊ ချင့်ကုန်လျက်။
ကီဠန္တိ။
ရထကေနာတိ၊ ကား။
ခုဒ္ဒကရထေန၊ ရထားငယ်ဖြင့်။
(ကီဠန္တိ)။
["ခုဒ္ဒကော ရထော ရထကော" ဟုပြု။
ကပစ္စည်း ခုဒ္ဒကအနက်ဟော။
ဓနုကေန၌လည်းနည်းတူ။
ဓနုကေနာတိ၊ ကား။
ခုဒ္ဒကဓနုနာ၊ လေးငယ်ဖြင့်။
(ကီဠန္တိ)။
အက္ခရိကာယာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
အာကာသေဝါ၊ ကောင်းကင်၌သော်လည်းကောင်း။
ပိဋ္ဌိယံဝါ၊ ကျောက်ကုန်း၌သော်လည်းကောင်း။
အက္ခရဇာနနကီဠာ၊ အက္ခရာကိုသိကြောင်းဖြစ်သော ကစားခြင်းကို။
အက္ခရိကာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
တာယ၊ ထိုအက္ခရာကို သိကြောင်းဖြစ်သောကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
မနေသိကာယာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
မနသာ၊ ဖြင့်။
စိန္တိတဇာနနကီဠာ၊ ကြံစည်အပ်သော အကြောင်းအရာကို သိကြောင်းဖြစ်သော ကစားခြင်းကို။
မနေသိကာ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
["မနသာစိန္တိတဇာနနကီဠာ မနေသိကာ" ဟုပြု။]
တာယ၊ ထိုမနေသိကာ ကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
[ပုဏ္ဏတိုင် ကစားခြင်းမျိုးတည်း။]
ယထာဝဇ္ဇေနာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
ကာဏကုဏိ ခဉ္ဇာဒီနံ၊ ကန်းသူ, ကောက်သူ, ခွင်သူ အစရှိသူတို့၏။
ယံယံဝဇ္ဇံ၊ အကြင် အကြင် ကန်းခြင်းစသော အပြစ်သည်။
(အတ္ထိ)။
တံတံ၊ ထိုထိုကန်းပုံ, ကောက်ပုံ, ခွင်ပုံ အစရှိသောအပြစ်ကို။
ပယောဇေတွာ၊ ယှဥ်စေ၍။
(ကန်း ဟန်စသည်ကို ပြု၍) ဒဿနကီဠာ၊ ပြကြောင်းဖြစ်သောကစားခြင်းကို။
ယထာဝဇ္ဇံ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
တာယ၊ ထိုကစားခြင်းဖြင့်။
ကီဠန္တိ။
(ကေဝိယ၊ အဘယ်သူတို့ကဲ့သို့နည်း။)
ဝေလမ္ဘကာဝိယ၊ ဝေဠမ္ဘကတို့ကဲ့သို့တည်း။
ဟတ္ထိသ္မိမ္ပိ သိက္ခန္တိတိ၊ ကား။
ဟတ္ထိနိမိတ္တံ၊ ဆင်ဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
ယံသိပ္ပံ၊ ကို။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ သင်ထိုက်၏။
တံ၊ ထိုဆင်နှင့်စပ်သောအတတ်ကို။
သိက္ခန္တိ။
[ဟတ္ထိသ္မိန္တိ နိမိတ္တတ္ထေ ဘုမ္မံ။
ဟတ္တိနိမိတ္တ ဘုမ္မံ။
ဟဟ္တိနိမိတ္တ သိပ္ပေတိအတ္ထော။
ပါဠိတော်၌ "ဟတ္ထိသ္မိံပိ၊ ဆင်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။
သိက္ခန္တိ၊ သင်ထိုက်သော အတတ်ကို သင်ကုန်၏" ဟု ပေး။]
အဿာဒီသု၊ တို့၌။
ဧသေဝ နယော။
ဓာဝန္တိပီတိ၊ ကား။
ပရမ္မုခါ၊ တစ်ဖက်၌ မျက်နှာရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ မျက်ကွယ်တို့သည်။
(ဟုတွာ) ဂစ္ဆန္တာ၊ န်လျက်။
ဓာဝန္တိ၊ ပြေးကြကုန်၏။
[မူလအရပ်မှ ရှေ့သို့သွားပြေး ပြေးခြင်းကို "ဓာဝန္တိ" ဟု ဆိုသည်။]အက္ခရိကာယ။ ။နားကန်းသူနှင့် စကားပြောသောအခါ လက်ဖြင့် ကောင်းကင်(လွင်ပြင်)၌ဖြစ်စေ ကျောက်ကုန်း၌ဖြစ်စေ စာရေး၍ ပြောခြင်းမျိုးကို "အက္ခရိကာ" ဟုခေါ်သည်၊ သာရတ္ထ၌ ဗေဒင် မေးလာသူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အက္ခရာကို ကောက်ယူ၍ ပျောက်သောဥစ္စာ ပြန်ရမည် ပြန်မရမည် စသည်ကိုသိကြောင်းဖြစ်သော ဗေဒင်ဟောတမ်းကစားခြင်းကို "အက္ခရိကာ" ခေါ်သည်ဟု ဝဒန္တိဝါဒ ပြသေး၏။ ["အက္ခရာနံ+ ဇာနနကီဠ အက္ခရိကာ" ဟု ပြု။]
ဝေဠမ္မကာ။ ။သက္ကတအဘိဓာန်၌ "ဝိ+လမ္ဗန-အသွားနှေးခြင်း" အနက်ဟောရှိ၏၊ မျက်စိမမြင်သူသည် တောင်ဝှေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းနှေးနှေး သွားရာ၏ ၊ ထိုသူတို့ သွားပုံကဲ့သို့ နုံ့နုံ့-နုံ့နုံ့နှင့် အသွားနှေးသူကို "ဝေလမ္ဗက" ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်၊ နိဿယဟောင်း၌ "တောင်ဝှေးကို စွဲကုန်သောသူတို့ကဲ့သို့" ဟု ပေး၏။
ဝေဠမ္မကာ။ ။သက္ကတအဘိဓာန်၌ "ဝိ+လမ္ဗန-အသွားနှေးခြင်း" အနက်ဟောရှိ၏၊ မျက်စိမမြင်သူသည် တောင်ဝှေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းနှေးနှေး သွားရာ၏ ၊ ထိုသူတို့ သွားပုံကဲ့သို့ နုံ့နုံ့-နုံ့နုံ့နှင့် အသွားနှေးသူကို "ဝေလမ္ဗက" ဟု ခေါ်ဟန်တူသည်၊ နိဿယဟောင်း၌ "တောင်ဝှေးကို စွဲကုန်သောသူတို့ကဲ့သို့" ဟု ပေး၏။
အာဓာဝန္တိပီတိ၊ ကား။
ယတ္တကံ၊ အကြင်မျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော အရပ်တိုင်အောင်။
ဓာဝန္တိ။
တတ္တငမေဝ၊ သာလျှင်။
အဘိမုခါ၊ ရှေးရှုတို့သည်။
(ဟုတွာ)ပုန, အာဂစ္ဆန္တာ၊ ပြန်လာကုန်လျက်။
အာဓာဝန္တိ၊ ရှေးရှုပြေးကြကုန်၏။
[အာဓာဝန္တိ၌ အာကိုအဘိမုခါဟု ဖွင့်သည်။
မူလအရပ်သို့ ပြန်လာသောအားဖြင့် ပြေးခြင်း ကို "အာဓာဝန္တိဂ ဟု ဆိုသည်။]
နိဗ္ဗုဇ္ဈန္တိီတိ၊ ကား။
မလ္လယုဒ္ဓံ၊ လက်ဝှေ့သည်တို့၏ ပြင်းစွာပုတ်ခတ်ထိုးသတ်ခြင်းကို။
ကရောန္တိ။
["မလ္လာနံယုဒ္ဓေါ" ဟု ပြု။]
နိဠာဋိကံပိ ဒေန္တီတိ၊ ကား။
ဘဂိနိ၊ နှမ။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းပေစွ ကောင်းပေစွ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
အတ္တနော၊ ၏။
နဠာဋေ၊ နဖူး၌။
အင်္ဂုလိံ၊ လက်ချောင်းကို။
ထပေတွာ၊ ထားပြီး၍။
တဿာ၊ ထိုကချေသည်မ၏။
နဠာဋေ၊ နဖူး၌။
ထပေန္တိ။
ဝိဝိဓမ္ပိ အနာစာရံ အာစရန္တီတိ၊ ကား။
အညမ္ပိ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအကျင့်မှ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။
ပါဠိယံ၊ ၌။
အနာဂတံ၊ တိုက်ရိုက်မလာသော။
မုခဍိဏ္ဍိမာဒိံ၊ ပါးစပ်ကို စည်းတီးခြင်းအစရှိသော။
ဝိဝိဓံ၊ သော။
အနာစာရံ၊ ကို။
အာစရန္တိ။
ပါသာဒိကေနာတိ၊ ကား။
ပသာဒါဝဟေန၊ ကြည်ညိုခြင်းကို ဆောင်သော။
သာရုပ္ပေန၊ လျောက်ပတ်သော။
သမဏာနုစ္ဆဝိကေန၊ ရဟန်းတို့အား လျောက်ပတ်သော။
[သာရုပ္ပေနကို ထပ်ဖွင့်သည်။
ပသာဒံ+ဇနေတီတိ ပါသာဒိကံ။]
အဘိက္ကန္တေနာတိ၊ ကား။
ဂမနေန၊ သွားခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
[အဘိ၊ အနက်မရှိ။
ကမုဓာတ်, တ ပစ္စည်းသည် ဘောဟောဟု သိစေလို၍ "ဂမနေန" ဟု ဖွင့်သည်။
အဘိက္ကမနံ အဘိက္ကန္တံ၊ ဟု ပြု။
နောက်၌လည်း နည်းတူ။]
ပဋိက္ကန္တေနာတိ၊ ကား။
နိဝတ္တနေန၊ ပြန်လှည့်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။
အာလောကိတေနာတိ၊ ကား။
ပုရတော၊ ရှေ့ကို။
ဒဿေနေန၊ ကြည့်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
[အာသဒ္ဒါ၏ အဘိမုခအနက်ကိုပင် "ပုရတော" ဟု ဖွင့်သည်။
အဘိမုခံ+လောကိတံ အာလောကိတံ။]နိဝတ္တနေန။ ။"ပိဏ္ဍပါတပ္ပဋိက္ကန္တော-ဆွမ်းခံ (ဆွမ်းစား) ရာမှ ပြန်ခဲ့သည်" ဟူရာ၌ ပြန်လာခြင်းကို "ပဋိက္ကန္တ" ဟု ဆိုရသော်လည်း ဤနေရာ၌ကား အဘိက္ကန္တနှင့်တွဲနေသောကြောင့် ဆုတ်နစ်ရုံ (ပြန်လှည့်ရုံ) မျှကို "ပဋိက္ကန္တ" ဟု ယူစေလို၏၊ ပြန်လှည့်ပြီး၍ ဆက်လက်သွားခြင်းကိုကား အဘိက္ကန္တ၌ သွင်းယူရသည်။[ နိဝတ္တနေနာတိနိဝတ္တိမတ္တံ ဒဿေတိ၊ နိဝတ္တေတွာ ပန ဂမနံ ဂမနမေဝ။]
ဣတော၊ ပေ၊ ဒဿနေန။ ။"ဣတော ဣတောဝ" ဟုဆိုသော်လည်း အထက်,အောက်, နောက်သို့ကြည့်ခြင်းကို မယူစေလို၊ ရှေးရှုအရပ်၏ ဘေးကျသောအရပ်ကိုသာ ယူစေလိုသည်၊ အထက်, အောက်, နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ခြင်းကား ရဟန်းများနှင့်လုံးဝ မလျော်၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ မပြဘဲထားသည်၊ [ဣတောစိတောစ ဒဿနေနာတိ အနုဒိသာပေက္ခနံဒဿေတိ၊ ယံဒိသာမုခေါ ဂစ္ဆတိ တိဋ္ဌတိ နိသီဒတိ၊ တဒဘိမုခါပေက္ခနံ အာလောကိတံ၊ တဒနုဂတဒိသာလောကနံ (ထိုရှေးရှုအရပ်သို့ အစဥ်လိုက်သော ဘေးအရပ် ကြည့်ခြင်းကို) ဝိလောကိတန္တိ ဝုစ္စတိ။]
တေသံယေဝ။ ။တ သဒ္ဒါတို့ထုံးစံမှာ ရှေ့ကပဓာနပုဒ်အနက်ကိုသာ သုံးသပ်စွဲဆိုရိုးတည်း, ဤ၌ကား " ပဗ္ဗသင်္ကောစနေန" ဟူသော တပ္ပုရိသ်သမာသ်တွင် "ပဗ္ဗ" ဟူသောအပဓာနပုဒ်ကို စွဲရသည်။ [တေသန္တိ-သမာသေ ဂုဏီဘူတာနိပိ (ဂုဏ်-အပါဓာနဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော်လည်း) ပဗ္ဗာနိ ပရာမသတိ။]
ဣတ္ထမ္ဘူတာ ချာနတ္ထေ။ ။"အဘိက္ကန္တေန" စသော ပုဒ်တို့၌ နာဝိဘတ်ကိုသဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်ဟောဟု ဆို၏၊ "တိဒဏ္ဍကေန ပရိဗ္ဗာဇကံ" စသည်တည်း၊ ဦနပဉ္စဗန္ဓန သိက္ခာပုဒ်၌လည်း "ဦနပဉ္စဗန္ဓနေန" ကို ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏဟုပင် ထိုသိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ၌ဖွင့်လတ္တံ့၊ "ဣတ္ထမွဘူတာချာန" ဟူသည်မှာ "မာတရံအဘိ သာဓု" စသော ပုံစံများသာတည်း၊ ဤနေရာ၌ ထိုပုံစံများနှင့် လုံးဝမတူ၊ ထို့ကြောင့် ဣတ္ထမ္ဘတလက္ခဏကိုပင် ဣတ္ထမ္ဘူတာချာန ဆိုထားသည်ဟု ကြံပါ၊ ထိုသို့မကြံလျှင် သဒ္ဒါကျမ်းအဆိုနှင့် ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်။
ဆက်ဦးအံံ။ ။ဣန္ထမ္ဘူတ လက္ခဏာပုဒ်ကို ဗဟုဗ္ဗီဟိ အဿတ္ထိတစ်ခုခုပြုလျှင်လက္ခ ၂ ပုဒ်နှင့်အနက်အရ တူရိုးဖြစ်၏ ၊ "တိဒဏ္ဍကံ-(တောင်ဝှေး) တုတ်ရှိသော ၊ ပရိဗ္ဗဇကံ-ကို" ဟု တိဒဏ္ဍကံကို အဿတ္ထိပြုသည့်အခါ ပရိဗ္ဗာဇကံနှင့် အရတူသကဲ့သို့တည်း၊ ထို့ကြောင့် ဤ၌လည်း ပါဠိတော်လာ "သော ဘိက္ခု" နှင့် အရတူအောင် "ပါသာဒိကအဘိက္ကန္တ၊ ပေ၊ ပသာရိတော ဟုတွာ" ဟု ဗဟုဗ္ဗီဟိပြု၍ ဥဇုကတ္ထဖွင့်သည်၊ ရှေ့သို့ကြည့်မှု စသည်၌ သတိထား၍ကြည့်ခြင်း, ဥာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ကြည့်သင့်မှ ကြည့်စေခြင်းကို "သတိသမ္ပဇညေဟိ အဘိသင်္ခတတ္တာ" ဟုဆိုသည်။]
ဣတော၊ ပေ၊ ဒဿနေန။ ။"ဣတော ဣတောဝ" ဟုဆိုသော်လည်း အထက်,အောက်, နောက်သို့ကြည့်ခြင်းကို မယူစေလို၊ ရှေးရှုအရပ်၏ ဘေးကျသောအရပ်ကိုသာ ယူစေလိုသည်၊ အထက်, အောက်, နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ခြင်းကား ရဟန်းများနှင့်လုံးဝ မလျော်၊ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ မပြဘဲထားသည်၊ [ဣတောစိတောစ ဒဿနေနာတိ အနုဒိသာပေက္ခနံဒဿေတိ၊ ယံဒိသာမုခေါ ဂစ္ဆတိ တိဋ္ဌတိ နိသီဒတိ၊ တဒဘိမုခါပေက္ခနံ အာလောကိတံ၊ တဒနုဂတဒိသာလောကနံ (ထိုရှေးရှုအရပ်သို့ အစဥ်လိုက်သော ဘေးအရပ် ကြည့်ခြင်းကို) ဝိလောကိတန္တိ ဝုစ္စတိ။]
တေသံယေဝ။ ။တ သဒ္ဒါတို့ထုံးစံမှာ ရှေ့ကပဓာနပုဒ်အနက်ကိုသာ သုံးသပ်စွဲဆိုရိုးတည်း, ဤ၌ကား " ပဗ္ဗသင်္ကောစနေန" ဟူသော တပ္ပုရိသ်သမာသ်တွင် "ပဗ္ဗ" ဟူသောအပဓာနပုဒ်ကို စွဲရသည်။ [တေသန္တိ-သမာသေ ဂုဏီဘူတာနိပိ (ဂုဏ်-အပါဓာနဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော်လည်း) ပဗ္ဗာနိ ပရာမသတိ။]
ဣတ္ထမ္ဘူတာ ချာနတ္ထေ။ ။"အဘိက္ကန္တေန" စသော ပုဒ်တို့၌ နာဝိဘတ်ကိုသဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်ဟောဟု ဆို၏၊ "တိဒဏ္ဍကေန ပရိဗ္ဗာဇကံ" စသည်တည်း၊ ဦနပဉ္စဗန္ဓန သိက္ခာပုဒ်၌လည်း "ဦနပဉ္စဗန္ဓနေန" ကို ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏဟုပင် ထိုသိက္ခာပုဒ် အဋ္ဌကထာ၌ဖွင့်လတ္တံ့၊ "ဣတ္ထမွဘူတာချာန" ဟူသည်မှာ "မာတရံအဘိ သာဓု" စသော ပုံစံများသာတည်း၊ ဤနေရာ၌ ထိုပုံစံများနှင့် လုံးဝမတူ၊ ထို့ကြောင့် ဣတ္ထမ္ဘတလက္ခဏကိုပင် ဣတ္ထမ္ဘူတာချာန ဆိုထားသည်ဟု ကြံပါ၊ ထိုသို့မကြံလျှင် သဒ္ဒါကျမ်းအဆိုနှင့် ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်။
ဆက်ဦးအံံ။ ။ဣန္ထမ္ဘူတ လက္ခဏာပုဒ်ကို ဗဟုဗ္ဗီဟိ အဿတ္ထိတစ်ခုခုပြုလျှင်လက္ခ ၂ ပုဒ်နှင့်အနက်အရ တူရိုးဖြစ်၏ ၊ "တိဒဏ္ဍကံ-(တောင်ဝှေး) တုတ်ရှိသော ၊ ပရိဗ္ဗဇကံ-ကို" ဟု တိဒဏ္ဍကံကို အဿတ္ထိပြုသည့်အခါ ပရိဗ္ဗာဇကံနှင့် အရတူသကဲ့သို့တည်း၊ ထို့ကြောင့် ဤ၌လည်း ပါဠိတော်လာ "သော ဘိက္ခု" နှင့် အရတူအောင် "ပါသာဒိကအဘိက္ကန္တ၊ ပေ၊ ပသာရိတော ဟုတွာ" ဟု ဗဟုဗ္ဗီဟိပြု၍ ဥဇုကတ္ထဖွင့်သည်၊ ရှေ့သို့ကြည့်မှု စသည်၌ သတိထား၍ကြည့်ခြင်း, ဥာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ကြည့်သင့်မှ ကြည့်စေခြင်းကို "သတိသမ္ပဇညေဟိ အဘိသင်္ခတတ္တာ" ဟုဆိုသည်။]
ဝိလောကိတေနာတိ၊ ကား။
ဣတောစိတောစ၊ ဤမှ ဤမှလည်း။
ဒဿနေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
သမဉ္ဆိတေနာတိ၊ ကား။
ပဗ္ဗသင်္ကောစနေန၊ လက်ဆစ် ခြေဆစ်တို့ကို တွန့်စေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကွေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
[သံရှေးရှိသော အဉ္ဆဓာတ်သည် ဆွဲငင်ခြင်းအနက်ကို ဟော၏။
ထို့ကြောင့် "သမဉ္ဆတေန" ဟု ဆရာများပြင်ကြသည်။]
ပသာရိတေနာတိ၊ ကား။
တေသံ ယေဝ၊ ထိုလက်ဆစ်ခြေဆစ်တို့ကိုပင်။
ပသာရဏေန၊ ဆန့်တန်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပါသာဒိကေန အဘိက္ကန္တေန အစရှိသောပုဒ်တို့၌။
ဣတ္ထမ္ဘူတာချာနတ္ထေ၊ ၌။
ကရဏဝစနံ၊ ကရိုဏ်းဝိဘတ်တည်း။
သတိသမ္ပဇညေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အဘိသင်္ခတတ္တာ၊ ပြုပြင်ထားအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါသာဒိက အဘိက္ကန္တ။
ပေ။
ပသာရိတော၊ ကြည်ညိုခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သော သွားခြင်း, ဆုတ်နစ်ခြင်း, ရှေးရှုကြည့်ခြင်း, အထောင့်ကြည့်ခြင်း, ကွေးခြင်း ဆန့်ခြင်းရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
(ပိဏ္ဍယာ၊ ငှာ။
ပါဝိသိ၊ ပြီ။)
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
သြက္ခိတ္တစက္ခူတိ၊ ကား။
ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။
ခိတ္တစက္ခု၊ ချထားအပ်သော မျက်လုံးရှိသည်။
ဣရိယာပထသမ္ပန္နေတိ၊ ကား။
တာယ ပါသာဒိက အဘိက္ကန္တာဒိတာယ၊ ထိုကြည်ညိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သောသွားခြင်း အစရှိသော အမူအရာရှိသူ၏ အဖြစ်နှင့်။
သမ္ပန္နဣရိယာပထော၊ ပြည့်စုံသော ဣရိယာပုတ် ရှိသည်။
(ဟုတွာ ပိဏ္ဍာယ ပါဝိသိ)။
ကွာယန္တိ၊ ကား။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
ကော၊ ဘယ့်နှယ်ရဟန်းနည်း။
အဗဠာဗဠောဝိယာတိဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။
ဗောန္ဒော၊ ထိုင်းမှိုင်း ညံ့ဖျင်းသူကို။
အဗဠော၊ အဗဠဟူ၍။
ဝုစ္စတိ ကိရ၊ တတ်။
စ၊ ဆက်။
အတိသယတ္တေ၊ အလွန်အကဲဟူသောအနက်၌။
ဣဒံအာမေဍိတံ၊ ဤအဗဠာလောဟူသော အာမေဍိတ်သည်။
ဟောတိ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အတိဗောန္ဒောဝိယ၊ အလွန်ထိုင်းမှိုင်းသူကဲ့သို့ပါတကား။
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
[သဒ္ဒါတူ ၂ ချက်ဖြစ်သောကြောင့်အတိသယအနက်ပေးရသည်။]
မန္ဒမန္ဒောတိ၊ ကား။
အဘိက္ကန္တာဒီနံ၊ တို့၏။
အနုဒ္ဓတတာယ၊ မတုန်လှုပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အတိမန္ဒော၊ အလွန်နုံ့ညံ့၏။
အတိသဏှော၊ အလွန် သိမ်မွေ့၏။
ဝါ၊ နူးညံ့လွန်း၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဂုဏမေဝ၊ ကိုပင်။
ဒေါသတော၊ အပြစ်အားဖြင့်။
ဝါ၊ ဟူ၍။
ဒဿေန္တိ၊ န်၏။
ဘာကုဋိကဘာကုဋိကောဝိယာတိ၊ ကား။
သြက္ခိတ္တစက္ခုတာယ၊ ကြောင့်။
ဘာကုဋိံ၊ မျက်မှောက်ကုပ်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
သင်္ကုဋိတမုခေါ၊ ရှုံ့တွသောမျက်နှာရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ကုပိတောဝိယ၊ စိတ်ဆိုးနေသူကဲ့သို့။
ဝိစရတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
မညမာနာ၊ န်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဝဒန္တိ၊ န်၏။ဟေဋ္ဌာ ခိတ္တစက္ခု။ ။အဝ၏ ကာရိယဖြစ်သော သြကို "ဟေဋ္ဌာ" ဟုဖွင့်သည်၊ "အောက်သို့ချ" ဟူရာ၌ လည်ကုပ်ကို ငိုက်စိုက်ကျအောင် ချခြင်းမဟုတ်၊ လည်ကုပ်ကိုရိုးရိုးမှန်မှန်ထား၍ မျက်လုံးကိုသာ အဝေးမကြည့်ဘဲ ၄ တောင် (၄တောင်ထွာခန့်)ကြည့်ခြင်းတည်း၊ ဟေဋ္ဌာ အဝလောကနံ န သမဏသာရုပ္ပံ၊ -ဋီကာ။]
အဗဠာဗဠော။ ။အဗဠာသဒ္ဒါသည် ဗောန္ဒအနက်ကို ဟောသောအနိပ္ဖန္နရုဠှီသဒ္ဒါတည်း-ဟု သိစေလို၍ "ဝုစ္စတိ" ဟု မိန့်၏၊ ဤသို့ ဝိဂ္ဂဟပြု၍ မရသောအထင် ရုဠီသဒ္ဒါဖြစ်သောကြောင့် "အဗလ" ဟု မရှိသင့်၊ ဠကြီးဖြင့်သာ ရှိစေသင့်သည်၊ "အဗလ" ဟု ရှိလျှင် ဝိဂ္ဂဟပြု၍ ရကောင်းသော "အားမရှိ" အနက်ဟော နိပ္ဖသဒ္ဒါဖြစ်ရလိမ့်မည်၊ "ဣဒံ အမေဍိတံ" ကိုထောက်၍ "အဗဠအဗဠ" ဟု ၂ပုဒ်လည်းရှိရမည်။ ["အဗဠာဗဠော" ကား သန္ဓိစပ်ထားသော ပုဒ်တည်း။]
ဗောန္ဒော။ ။"ဏဋော, မုဒ္ဓဓာတုကောတိ အတ္ထော" ဟု သာရတ္ထဖွင့်၏ ၊ သက္ကတ၌ "မူဂ္ဓ" သည် ပါဠိ၌ မုဒ္ဓ" ဟု ဖြစ်၏၊ "ညံ့ဖျင်းသူ" ဟု အနက်ထွက်၏ ၊ ဝိမတိ၌လည်း "လောဠော မန္ဒဓာတုကောတိ အတ္ထော" ဟု ဖွင့်၏၊ မုဒ္ဓနှင့် မန္ဒသည်အဓိပ္ပာယ်တူ၏ ၊ သာရတ္ထ၌လာသော "ဏဋော" နှင့် "လောဠော" တို့ကိုကား ပါဠိသက္ကတ၌ မတွေ့ရ၊ ပါဌ်ပျက်ဟန်တူသည်။
အဗဠာဗဠော။ ။အဗဠာသဒ္ဒါသည် ဗောန္ဒအနက်ကို ဟောသောအနိပ္ဖန္နရုဠှီသဒ္ဒါတည်း-ဟု သိစေလို၍ "ဝုစ္စတိ" ဟု မိန့်၏၊ ဤသို့ ဝိဂ္ဂဟပြု၍ မရသောအထင် ရုဠီသဒ္ဒါဖြစ်သောကြောင့် "အဗလ" ဟု မရှိသင့်၊ ဠကြီးဖြင့်သာ ရှိစေသင့်သည်၊ "အဗလ" ဟု ရှိလျှင် ဝိဂ္ဂဟပြု၍ ရကောင်းသော "အားမရှိ" အနက်ဟော နိပ္ဖသဒ္ဒါဖြစ်ရလိမ့်မည်၊ "ဣဒံ အမေဍိတံ" ကိုထောက်၍ "အဗဠအဗဠ" ဟု ၂ပုဒ်လည်းရှိရမည်။ ["အဗဠာဗဠော" ကား သန္ဓိစပ်ထားသော ပုဒ်တည်း။]
ဗောန္ဒော။ ။"ဏဋော, မုဒ္ဓဓာတုကောတိ အတ္ထော" ဟု သာရတ္ထဖွင့်၏ ၊ သက္ကတ၌ "မူဂ္ဓ" သည် ပါဠိ၌ မုဒ္ဓ" ဟု ဖြစ်၏၊ "ညံ့ဖျင်းသူ" ဟု အနက်ထွက်၏ ၊ ဝိမတိ၌လည်း "လောဠော မန္ဒဓာတုကောတိ အတ္ထော" ဟု ဖွင့်၏၊ မုဒ္ဓနှင့် မန္ဒသည်အဓိပ္ပာယ်တူ၏ ၊ သာရတ္ထ၌လာသော "ဏဋော" နှင့် "လောဠော" တို့ကိုကား ပါဠိသက္ကတ၌ မတွေ့ရ၊ ပါဌ်ပျက်ဟန်တူသည်။
သဏှာတိ၊ ကား။
နိပုဏာ၊ သိမ်မွေ့ကုန်၏။
အမ္မ၊ အမေ။
တာတ၊ အဖေ။
ဘဂိနိ၊ နှမ။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဥပါသကဇနံ၊ ဥပါသကာ လူအပေါင်းကို။
ယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ သင့်လျော်ရာဌာန၌။
ဥပနေတုံ၊ ကပ်ဆောင်ခြင်းငှာ။
ဆေကာ၊ ကျွမ်းကျင်ကြကုန်၏။
အယံယထာ၊ ဤကိုယ်တော်ကဲ့သို။
ဧဝံ၊ တူ။
အဗဠာဗဠာဝိယ၊ အလွန်ထိုင်းမှိုင်းကုန်သကဲ့သို့။
န (ဟောန္တိ)။
ဣတိ၊ ဤကား။
အဓိပ္ပာယော၊ ကီဋာဂိရိဇနပုဒ်သားတို့၏ အလိုတည်း။
သခိလာတိ၊ ကား။
သာခလျေန၊ ပြေပြစ်သည်၏အဖြစ်နှင့်။
ယုတ္တာ၊ ယှဥ်ကုန်၏။
သုခသမ္ဘာသာတိဣဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။
ပုရိမဿ၊ ရှေ့ဖြစ်သော သခိလာဟူသောပုဒ်၏။
ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းကိုဆိုသောပုဒ်တည်း။
ဟိ၊ မှန်။
ယေသံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
သုခသမ္ဘာသာ၊ ချမ်းသာစွာပြောဆိုအပ်သော စကားသည်။
သမ္မောဒနီယကထာ၊ ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော စကားသည်။
နေလာ၊ အပြစ်မရှိသည်။
ကဏ္ဏသုခါ၊ နားတို့ကို ချမ်းသာစေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
သခိလာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ။
တေန၊ ကြောင့်။
သခိလာ သုခသမ္ဘာသာတိ၊ ဟူ၍။
အာဟံသု။
ပန၊ ထင်ရှားအောင် ပြဦးအံံ့။
အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤသခိလာသုခသမ္ဘာသာဟူသော ပုဒ်၌။
အဓိပ္ပာယော၊ ကီဋာဂိရိဇနပုဒ်သားတို့၏ အလိုတည်း။
အမှာကံ၊ တို့၏။
အယျာ၊ အရှင်တို့သည်။
ဝါ၊ အရီးကြီးတို့သည်။
ဥပါသကေ ဒိသွာ, မဓုရံ၊ ချိုဆိမ့်သော။
သမ္မောဒနီယံ၊ သော။
ကထံ၊ ကို။
ကထေန္တိ။
တသ္မာ, သခိလာ၊ ပြေပြစ်ကုန်၏။
သုခသမ္ဘာသာ၊ ချမ်းသာစွာပြောဆိုအပ်သော စကားရှိကုန်၏။
အယံယထာ၊ ဤကိုယ်တော်ကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။
မန္ဒမန္ဒာဝိယ၊ အလွန် နုံ့ညံ့ကုန်သကဲ့သို့။
န (ဟောတိ)။
ဣတိ၊ ကား။
(အဓိပ္ပာယော၊ တည်း။)
မိဟိတပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ၊ ကား။
ဧတေသံ၊ ဤရဟန်းတို့၏။
ဝစနဿ၊ စကား၏။
မိဟိတံ၊ ပြုံးခြင်းဟူသော။
ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ ရှေ့သွားသည်။
(အတ္ထိ)။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
(တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။)
မိဟိတပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ တို့မည်၏။
ပဌမံ၊ စွာ။
သိတံ၊ ပြုံးခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
ပစ္ဆာ၊ ၌။
ဝဒန္တိ၊ န်၏။
ဣတိအတ္ထော၊ နက်။
ယေသံဟိ မှတ်ချက်။ ။စာအုပ်တိုင်း၌ပင် "ယေသံ ဟိ သုခသမ္ဘာသာ" စသည်ဖြင့်ရှိ၏ ၊ ပါဠိတော်၌ "သုခသမ္ဘာသာ " ပုဒ်သည် အယျာနှင့် အရတူပုဒ်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ယေ ဟိ သုခသမ္ဘာသာ (ချမ်းသာစွာပြောဆိုအပ်သော စကားရှိကုန်၏၊ သမ္မောဒနီယကထာ- ရှိကုန်၏၊ ယေသံ ကထာ နေလာ ဟောတိ ကဏ္ဏသုခါ" ဟု ရှိသင့်မည်ထင်သည်၊ နိဿယ၌ ပါဌ်ရှိအတိုင်း အနက်ပေ ရတော့သည်။
ဧဟိသွာဂတဝါဒိနောတိ၊ ကား။
ဥပါသကံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဧဟိ၊ လော့။
တဝ၊ အသင် ဥပါသကာ၏။
သွာဂတံ၊ ကောင်းသောလာခြင်းတည်း။
[သွာဂတံသည် နှုတ်ဆက်ရာ၌ သုံးစွဲအပ်သော စကားတည်း။ ]
အယံယထာ၊ ဤကိုယ်တော်ကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။
သင်္ကုဋိတမုခတာယ၊ ရှုံ့တွသော မျက်နှာရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဘာကုဋိကဘာကုဋိကာ ဝိယ၊ အလွန် မျက်မှောင်ကုပ်ကုန်သကဲ့သို့။
န ဟောန္တိ၊ န်။
ဧဝံ၊ လျှင်။
မိဟိတပုဗ္ဗင်္ဂမာဒိတာယ၊ မိဟိတ ပုဗ္ဗင်္ဂမ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဘာကုဋ်ကဘာဝံ၊ ကို။
အတ္ထတော၊ သာမတ္ထိယတ္ထအားဖြင့်။
မိဟိတပုဗ္ဗင်္ဂမ, ဧဟိသွာဂတဝါဒိနော ပုဒ်တို့က မျက်မှောင်မကုပ်ကြောင်းကို ပြစွမ်းနိုင်ခြင်းဟူသော သာမတ္ထိယတ္ထအားဖြင့်။
ဒဿေတွာ၊ ၍။
ပုန၊ ဖန်။
သရူပေနပိ၊ အားဖြင့်လည်း။
ဒဿေန္တာ၊ သည်။
(ဟုတွာ)။
အဘာကုဋိကာ ဥတ္တာနမုခါ ပုဗ္ဗဘာသိနောတိ၊ ဟူ၍။
အဟံသု။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
ဧတံ၊ ဤအဘာကုဋိကာစသော ၃ ပုဒ်အပေါင်းသည်။
ဥပ္ပဋိပါဋိယာ၊ အစဥ်မဟုတ်သောအားဖြင့်။
ဝါ၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့်။
တိဏ္ဏမ္ပိ၊ န်သော။
အာကာရာနံ၊ ဘာကုဋိက စသော အခြင်းအရာတို့၏။
အဘာဝဒဿနံ၊ မရှိခြင်းကိုပြကြောင်းစကားတည်း။
ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ကထံ၊ အဘယ်သို့သိထိုက်သနည်း။
ဟိ၊ အဖြေကား။
(တစ်နည်း) ဟိ၊ ချဲ့။
ဧတ္ထ၊ ဤအဘာကုဋိကာစသော ၃ ပုဒ်တို့တွင်။
အဘာကုဋိကာတိဣမိနာ၊ ပုဒ်ဖြင့်။
ဘာကုဋိကဘာကုဋိကာကာရဿ၊ အလွန် မျက်မှောက်ကုပ်သူ၏ အခြင်းအရာ၏။
အဘာဝေါ၊ မရှိခြင်းကို။
ဒဿိတော။
ဥတ္တာနမုခါတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
မန္ဒမန္ဒာကာရဿ၊ အလွန်နုံ့သူ၏အခြင်းအရာ၏။
(အဘာဝေါ ဒဿိတော)။
ဟိ၊ မှန်။
ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
စက္ခူနိ၊ တို့ကို။
ဥမ္မီလေတွာ၊ ဖွင့်၍။
အာလာကနေန၊ ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်။
ဥတ္တာနမုခါ၊ ပေါ်လွင်သော မျက်နှာရှိကုန်သည်။
ဟောန္တိ။
တေ၊ တို့သည်။
မန္ဒမန္ဒာ၊ န်သည်။
န၊ မဟုတ်ကုန်။
ပုဗ္ဗာဘာသိနောတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။
အဗဠာဗဠာကာရဿ၊ အလွန် ထိုင်းမှိုင်းသူ၏ အခြင်းအရာ၏။
အဘာဝေါဒဿိတော။
ဟိ၊ မှန်။
ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အာဘာသနကုသလတာယ၊ ရှေးဦးစွာ စ၍ပြောဆိုခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အမ္မတာတာတိ၊ အမ္မတာတ ဟူ၍။
ပဌမတရံ၊ စွာ။
အာဘာသန္တိ၊ ပြောဆိုကြကုန်၏။
ဝါ၊ နှုတ်ခွန်းဆက်ကြကုန်၏။
တေ၊ တို့သည်။
အဗဠာဗဠာ၊ တို့သည်။
န၊ န်။
ဣတိ (ဝေဒိတဗ္ဗံ)။
ဥပ္ပဋိပါဋိယာ၊ ပေ၊ ဒဿနမေတံ။ ။ရှေ့၌ "အဗဠာဗဠောဝိယ, မန္ဒာမန္ဒောဝိယ, ဘာကုဋိကဘာကုဋိကောဝိယ " ဟု အစဥ်ရှိ၏၊ ဤ၌ အစဖြစ်သော အဘာကုဋိကာပုဒ်နှင့်ရှေ့၌ အဆုံးဖြစ်သော ဘာကုဋိကာပုဒ်ကို တွဲစပ်ရ၏၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အစဥ်မကျဘဲတွဲစပ်ရခြင်းကို "ဥပ္ပဋိပါဋိယာ" ဟု ဆိုသည်။
ဧဟိ ဘန္တေ ဃရံ ဂမိဿာမာတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
(ဂူဠှတ္ထံ၊ ကို။
ကိရဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ၊ အံ့။)
သော ဥပါသကော၊ သည်။
(အာဟ၊ ၌စပ်)။
န ခေါအာဝုသော ပိဏ္ဍော လဗ္ဘတီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တေ၊ ရဟန်းက ပြောဆိုအပ်သော်။
တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။
ဘိက္ခူဟိယေဝ၊ ရဟန်းတို့သည်သာ။
ဧတံ၊ ဤဆွမ်းမရမှုကို။
ကတံ၊ ပြီ။
သကလမ္ပိဂါမံ၊ တစ်ရွာလုံးကိုလည်း။
ဝိစရန္တာ၊ လှည့်လည်ကုန်လသော်။
န လစ္ဆထ၊ ရကုန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ပိဏ္ဍပါတံ၊ ကို။
ဒါတုကာမော၊ သည်။
(ဟုတွာ)။
ဧဟိ ဘန္တေ ဃရံဂမိဿာမာတိ၊ ဟူ၍။
(ကြွတော်မူပါဘုရား အိမ်သို့ သွားကြပါစို့ဟူ၍)။
အာဟ၊ လျှောက်ပြီ။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတစ်ပါးပေးအံ့။
အယံ၊ ဤ န ခေါ အာဝုသော ပိဏ္ဍော လဗ္ဘတိ ဟူသော စကားသည်။
ပယုတ္တဝါစာ၊ ပစ္စည်းနှင့်စပ်သောစကားသည်။
ဟောတိကိံ၊ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။
ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
န ဟောတိ၊ မဟုတ်ပါ။
အယံ ပုစ္ဆိတပဉှောနာမ၊ ဤမေးအပ်သောပြဿနာမည်သည်။
ကထေတုံ၊ ဖြေဆိုခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ထိုသို့ မေးအပ်သော ပြဿနာကို ဖြေဆိုကောင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ဣဒါနိ၊ ယခုခေတ်၌။
ပုဗ္ဗေဏှေဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
သာယနှေဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
အန္တရဃရံ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌ၊ သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
ကောစိ၊ သည်။
စေပိ ပုစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍မူလည်း မေးအံ့။
(ကိံ)။
ဘန္တေ ကသ္မာ, စရထ၊ န်သနည်း။
ဣတိ(စေပိ ပုစ္ဆေယျ)။
ယေန အတ္ထေန၊ အကြင်အကျိုးကြောင့်။
စရတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုအကျိုးကို။
အာစိက္ခိတွာ၊ ပြော၍။
လဒ္ဂံ၊ ရအပ်ပါပြီလော။
န လဒ္ဂံ၊ မရအပ်ပါသေးသလော။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ မေးလျှောက်အပ်သော်။
လဒ္ဓံ၊ သည်။
သစေ န ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ)။
န လဒ္ဓံ၊ မရအပ်သေး။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ယံ၊ အကြင်ပစ္စည်းကို။
သော၊ ထို ဥပါသကာသည်။
ဒေတိ၊ ၏။
တံ၊ ကို။
ဂဟေတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
[ပယုတ္တဝါစာ မဖြစ်ဟူလို။]
ပယုတ္တဝါစာ။ ။ပစ္စည်းနှင့်စပ်သော (ပစ္စည်းလှူချင်အောင် ပြောအပ်သော စကားကို "ပယုတ္တဝါစာ" ဟု ခေါ်၏၊ ထို ပယုတ္တဝါစာကို ဒါယကာတို့က မမေးဘဲမပြောကောင်း၊ ဒါယကာတို့က "ရပြီးလား, မရသေးဘူးလား" ဟု မေးလျှင် ထိုအမေးကို ဖြေသောအားဖြင့် ပြောကောင်းပါသည်။
ဒုဋ္ဌောတိ၊ ကား။
ပါသာဒီနံ၊ ပြာသာဒ် အစရှိသည်တို့၏။
ဝိနာသေန၊ ပျက်စီးခြင်းအားဖြင့်။
(သရူပက္ချာ ဝိသေသန။)
ဒုဋ္ဌော၊ ပျက်စီးသည်။
န၊ မဟုတ်။
ပုဂ္ဂလဝသေန၊ ဖြင့်။
ဒုဋ္ဌော၊ ပြီ။
ဒါနာနိယေဝ၊ ဒါနတို့ကိုပင်။
ဒါနပထာနီတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ။
အထဝါ၊ ကား။
ဒါနပထာနီတိ၊ ကား။
ဒါနနိဗန္ဓနာနိ၊ အမြဲမပြတ် ဖွဲ့စပ်ခြင်းရှိသော ဒါနတို့ကို။
ဒါနဝတ္တာနိ၊ ဒါနဝတ်တို့ကို။
("ဥပစ္ဆိန္နာနိ၊ ဖြတ်အပ်ပါကုန်ပြီ" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်။)
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
ဥပစ္ဆန္နာနိတိ၊ ကား။
ဒါယကေဟိ၊ လှူနေကျ ဒါယကာတို့သည်။
ဥပစ္ဆိန္နာနိ၊ ဖြတ်အပ်ပါကုန်ပြီ။
တ၊ လှူနေကျ ဒါယကာတို့သည်။
တာနိ၊ ထိုဒါနဝတ်တို့ကို။
ဧတရဟိ၊ ၌။
န ဒေန္တိ၊ မပေးလှူကြပါကုန်။
ရိဉ္စန္တီတိ၊ ကား။
ဝိသုံ၊ ထိုရဟန်းတို့မှ သီးခြား။
ဟောန္တိ။
နာနာ၊ ထိုရဟန်းတို့မှ တကွဲတပြားတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ပါကုန်၏။
ပက္ကမန္တိ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့ ဖဲသွားကြပါကုန်၏။
[လဇ္ဇီပေသလရဟန်းများသည် သူတို့နှင့်အတူမနေလိုကြ၍ အရပ်တစ်ပါးသို့ဖဲသွားကြပါသည်၊ ဟူလို။]
ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
သဏ္ဌဟေယျာတိ၊ ကား။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
တိဋ္ဌေယျ၊ တည်ရာပါ၏။
ပေသလာနံ၊ ချစ်အပ်သောသီလရှိကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
ပတိဋ္ဌာ၊ တည်နေရာသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရပါ၏။ဒုဋ္ဌော။ ။"ဒုဋ္ဌော ဘန္တေ ကိဋာဂိရိသ္မိံအာဝါသော " ဟူသော ပါဠိတော်၌ "အာဝါသော ဒုဋ္ဌော" ဟု ဆိုသောကြောင့် "ပြာသာဒ်စသော ကျောင်းတွေ ပျက်စီးနေသည်" ဟု ထင်မှတ်ရှိရကား "န ပါသာဒါဒီနံ ဝိနာသေန ဒုဋ္ဌော၊ ပုဂ္ဂလဝသေန ဒုဋ္ဌော" ဟုဖွင့်သည်၊ "ပြာသာဒ်စသော ကျောင်းတွေ ပျက်သည်မဟုတ်, ကျောင်းနေပုဂ္ဂိုလ်များပျက်နေကြသည်" ဟူလို၊ ဌာန၏ အာဝါသအမည်ကို ဌာနီအာဝါသိကတွေအပေါ်တင်စားထားသော ဌာနူပစာရအားဖြင့် "အာဝါသော" ဟု ဆိုထားသည်။[စာအုပ်များ၌ "နပသာဒီနံ" ဟုရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်တည်း။]
**ဒါနပထာနိ**။ ။ဒါနာနိယေဝ၊ ရှေးရှေး ဒါနတို့သည်ပင်+ပထာနိ-နောက်နောက်လှူခြင်း၏အကြောင်းတို့တည်း၊ ဒါနပထာနိ-တို့-၊ တစ်လတစ်ကြိမ် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်စသည်ဖြင့် လှူနေကျဒါနတို့သည် နောက်နောက်လည်း လှူခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ဒါနပထတို့မည်၏၊ ဤနည်း၌ "ပထသဒ္ဒါ အနက်မရှိ" ဟု ယောဇနာဆိုသည်ကိုစဥ်းစားပါ၊ အထဝါတက်သော နောက်နည်း၌ နေ့စဥ် လှူနေကျဒါနဝတ်တို့ကို " ဒါနပထ" ဟုဆိုသည်၊ ဤနောက်နည်း၌ ပထသဒ္ဒါသည် ခရီးစဥ်နှင့်တူသော အစဥ်ကိုဟော၏၊ ခရီးစဥ်သည် အဆက်မပြတ်သကဲ့သို့ ဤဒါနဝတ်လည်း အဆက်မပြတ်ရကား ခရီးအစဥ်နှင့်တူသည်-ဟူလို၊ ဒါနာနိယေဝ-တို့သည်ပင်၊ ပထာနိ-လမ်းစဥ်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ်သည်တို့တည်း၊ ဒါနပထာနိ-အဆက်မပြတ်သော ဒါနတို့၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကိုရည်ရွယ်၍ "ဒါနနိဗန္ဓနာနိ, ဒါနဝတ္တာနိဟု အဋ္ဌကထာ ဖွင့်သည်၊ ဋီကာ၌ "ဒါနနိဗန္ဓနာနိီတိနိဗဒ္ဓဒါနာနိ" ဟု ဖွင့်သည်။
**ဒါနပထာနိ**။ ။ဒါနာနိယေဝ၊ ရှေးရှေး ဒါနတို့သည်ပင်+ပထာနိ-နောက်နောက်လှူခြင်း၏အကြောင်းတို့တည်း၊ ဒါနပထာနိ-တို့-၊ တစ်လတစ်ကြိမ် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ်စသည်ဖြင့် လှူနေကျဒါနတို့သည် နောက်နောက်လည်း လှူခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ဒါနပထတို့မည်၏၊ ဤနည်း၌ "ပထသဒ္ဒါ အနက်မရှိ" ဟု ယောဇနာဆိုသည်ကိုစဥ်းစားပါ၊ အထဝါတက်သော နောက်နည်း၌ နေ့စဥ် လှူနေကျဒါနဝတ်တို့ကို " ဒါနပထ" ဟုဆိုသည်၊ ဤနောက်နည်း၌ ပထသဒ္ဒါသည် ခရီးစဥ်နှင့်တူသော အစဥ်ကိုဟော၏၊ ခရီးစဥ်သည် အဆက်မပြတ်သကဲ့သို့ ဤဒါနဝတ်လည်း အဆက်မပြတ်ရကား ခရီးအစဥ်နှင့်တူသည်-ဟူလို၊ ဒါနာနိယေဝ-တို့သည်ပင်၊ ပထာနိ-လမ်းစဥ်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ်သည်တို့တည်း၊ ဒါနပထာနိ-အဆက်မပြတ်သော ဒါနတို့၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကိုရည်ရွယ်၍ "ဒါနနိဗန္ဓနာနိ, ဒါနဝတ္တာနိဟု အဋ္ဌကထာ ဖွင့်သည်၊ ဋီကာ၌ "ဒါနနိဗန္ဓနာနိီတိနိဗဒ္ဓဒါနာနိ" ဟု ဖွင့်သည်။
ဧဝမာဝုသောတိ၊ ဟူ၍။
သောဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓဿ၊ သဒ္ဓါရှိသော။
(ဝါ၊ သဒ္ဓါရှိသောကြောင့်။)
ပသန္နဿ၊ ရတနာ ၃ ပါး၌ ကြည်ညိုသော။
ဥပါသကဿ၊ ၏။
သာသနံ၊ နှုတ်မှာစကားကို။
သမ္ပဋိစ္ဆိ၊ လက်ခံပြီ။
ဧဝရူပံ၊ သော။
ကပ္ပိယံ၊ အပ်သော။
သာသနံ၊ ကို။
ဟရိတုံ၊ ဆောင်ယူခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိကိရ၊ အပ်သတတ်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
မမ ဝစနေန ဘဂဝတော ပါဒေ ဝန္ဒထာတိဝါ၊ တပည့်တော်စကားဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ ခြေတော်တို့ကို ရှိခိုး ပါကုန်လော့ဟူ၍လည်းကောင်း။
စေတိယံ ဝန္ဒထာတိဝါ၊ စေတီတော်ကို ရှိခိုးပါကုန်လော့ဟူ၍လည်းကောင်း။
ပတိမံ ဝန္ဒထာတိဝါ၊ ဆင်းတုတော်ကိုရှိခိုးပါကုန်လော့ဟူ၍လည်းသော်လည်းကောင်း။
ဗောဓိံ ဝန္ဒထာတိဝါ, သံဃတ္ထေရံဝန္ဒထာတိဝါ, စေတိယေ၊ ၌။
ဂန္ဓပူဇံ၊ နံ့သာဖြင့် ပူဇော်မှုကို။
ကရောထ၊ န်လော့။
ပုပ္ဖပူဇံ ကရောထ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
သန္နိပါတေထ၊ စုတေးစေပါကုန်။
ဒါနံ၊ ကို။
ဒဿာမ၊ န်အံ့။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သောဿာမ၊ ကုန်အံ့။
ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဤဒိသေသု၊ န်သော။
သာသနေသု၊ နှုတ်မှာ စကားတို့၌။
ကုက္ကုစ္စံ၊ ကုက္ကုစ္စကို။
န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ဧတာနိ၊ ဤနှုတ်မှာ စကားတို့သည်။
ကပ္ပိယသာသနာနိ၊ အပ်သော နှုတ်မှာစကားတို့တည်း။
ဂိဟိီနံ၊ တို့၏။
ဂိဟိကမ္မ ပဋိသံယုတ္တာနိ၊ လူတို့၏ အလုပ်နှင့် စပ်ကုန်သည်။
န၊ မဟုတ်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ကုတောစ တွံ ဘိက္ခု အာဂစ္ဆသီတိ၊ ကား။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီ။
န အာဂစ္ဆတိ၊ လာဆဲမဟုတ်။
အတ္ထတောပန၊ အနက်အမှန်အားဖြင့်ကား။
အာဂတော၊ လာပြီးသည်။
ဟောတိ။သဒ္ဓဿ ပဿန္နဿ။ ။ရတနတ္တယဿ-အား၊ ဝါ-ကို၊ သဒ္ဓါယ-ယုံကြည်ကြောင်းသဒ္ဓါနှင့်၊ သမန္နာဂတဿ၊ (သဒ္ဓဿ-အဖွင့်၊ "သဒ္ဓါ ယဿ အတ္ထီတိ သဒ္ဓေါ" ဟုပြု၊) တတောယေဝစ ပသန္နဿ၊ [သဒ္ဓဿကို ပသန္နဿ၌ ဟေတုမန္တဝိသေသနဟုသိစေလို၍ "တတောယေဝ" ဟုဖွင့်သည်၊] ကမ္မဖလသဒ္ဓါယဝါ သမန္နဂတတ္တာသဒ္ဓဿ, ရတနတ္တယပ္ပသာဒဗဟုလတာယ ပသန္နဿ၊ ဤအလို "သဒ္ဓဿ-ကံ, အကျိုးကို ယုံကြည်သော သဒ္ဓါရှိသော ၊ ပသန္နဿ-ရတနာ ၃ ပါးကိုကြည်ညိုသော " ဟုပေ။
ကပ္ပိယသာသနံ။ ။ရတနာ ၃ ပါးနှင့်စပ်သော နှုတ်မှာ စကားကိုလည်းကောင်း, ရတနာ ၃ ပါးအား လှူဒါန်းပူဇော်ပေးရန် တောင်းပန်စကားကိုလည်းကောင်း ဆောင်ယူခြင်း, သူတို့တောင်းပန်သည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပေးခြင်းငှာအပ်၏ ၊ "သင်္ကန်း သပိတ်စသည်ကိုလှူလိုရာဝယ် ဒါယကာတို့ မဝယ်တတ်သောကြောင့် လိုက်၍ဝယ်ပေးပါ" ဟု လျှောက်လျှင် သပိတ်သင်္ကန်းစသည်၏ ကောင်းမကောင်းကိုသာ ကြည့်ရှုပေးကောင်း၏၊ ဈေးသည်အထံ၌ ဈေးဆစ်၍ကား ဝယ်မပေးကောင်း။
ကပ္ပိယသာသနံ။ ။ရတနာ ၃ ပါးနှင့်စပ်သော နှုတ်မှာ စကားကိုလည်းကောင်း, ရတနာ ၃ ပါးအား လှူဒါန်းပူဇော်ပေးရန် တောင်းပန်စကားကိုလည်းကောင်း ဆောင်ယူခြင်း, သူတို့တောင်းပန်သည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပေးခြင်းငှာအပ်၏ ၊ "သင်္ကန်း သပိတ်စသည်ကိုလှူလိုရာဝယ် ဒါယကာတို့ မဝယ်တတ်သောကြောင့် လိုက်၍ဝယ်ပေးပါ" ဟု လျှောက်လျှင် သပိတ်သင်္ကန်းစသည်၏ ကောင်းမကောင်းကိုသာ ကြည့်ရှုပေးကောင်း၏၊ ဈေးသည်အထံ၌ ဈေးဆစ်၍ကား ဝယ်မပေးကောင်း။
ဧဝံသန္တေပိ၊ ဤသို့ပင်လာပြီး ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဝတ္တမာနသမီပေ၊ ပစ္စုပ္ပန်၏ အနီးဖြစ်သောအတိတ်ကာလ၌။
ဝတ္တမာနဝစနံ၊ ဝတ္တမာန်ဝိဘတ်ကို။
လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
["ကုတော စ တွံ ဘိက္ခု အာဂစ္ဆသိ" ၌ "အာဂစ္ဆသိ" သည် ဝတ္တမာန် ၄ မျိုးတွင် သမီပဝတ္တမာန်၊ ဟူလို။]
တသ္မာ, ဒေါသော၊ (သဒ္ဒါနေအားဖြင့်) အပြစ်သည်။
န၊ မရှိ။
ပရိယောသာနေ၊ အဆုံး၌။
ဝါ၊ နောက်နား၌။
တတော။
ပေ။
အာဂစ္ဆမီတိ ဧတ္ထာပိ၊ အာဂစ္ဆာမိ ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။
ဝစနေ(အာဂစ္ဆာမိဟု ဝတ္တမာန်ဝိဘတ်ဖြင့်) ဆိုခြင်း၌။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။
ပဌမံ။
ပေ။
စောဒေတဗ္ဗာတိ၊ ကား။
မယံ၊ တို့သည်။
တုမှေ၊ တို့ကို။
ဝတ္တုကာမာ၊ ပြောလိုပါကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
သြကာသံ၊ အခွင့်ကို။
ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။
ဝတ္ထုနာစ၊ ဝတ္ထုဖြင့်လည်းကောင်း။
အာပတ္တိယာစ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
စောဒေတဗ္ဗာန်၊ န်၏။
စောဒေတွာ၊ စောဒနာပြီး၍။
ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။
ဝါ၊ အကြင်အာပတ်ကို။
န သရန္တိ၊ အမှတ် မရကုန်အံ့။
တံ၊ ကို။
သာရေတဗ္ဗာ၊ အမှတ်ရစေထိုက်ကုန်၏။
ဝတ္ထုံစ၊ ကိုလည်းကောင်း။
အာပတ္တိဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
သစေ ပဋိဇာနန္တိ၊ အကယ်၍ ဝန်ခံကုန်အံ့။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
အာပတ္တိမေဝ၊ ကိုသာ။
ပဋိဇာနန္တိ၊ န်အံ့။
ဝတ္ထုံ၊ ကို။
န (ပဋိဇာနန္တိ)၊ ဟန်အံ့ "ဧဝံသတိ)
အာပတ္တိံ၊ သို့။
ရောပေတဗ္ဗာ၊ တင်ထိုက်ကုန်၏။
အထ၊ သို့မဟုတ်။
ဝတ္ထုမေဝ၊ ကိုသာ။
ပဋိဇာနန္တိ။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
န (ပဋိဇာနန္တိ)။
[ဝတ္ထုကိုသာ ဝန်ခံ၍အာပတ်ကို ဝန်မခံအံ့၊ ဟူလို။
ဥပမာ၊ ကြံရည်ဝယ်သောက်ရာ၌ "ကြံရည်သောက်ပါသည်" ဟု ဝတ္ထုကိုသာဝန်ခံ၍ ကြံရည်ထဲ၌ အမှုန်ပါသည့်အတွက်ပါစိတ်, ငွေနှင့် ဝယ်သောက်သည့်အတွက် နိဿဂ္ဂိယ ပါစိတ် အာပတ်စသည်ကို ဝန်မခံခြင်းတစ်မျိုးတည်း။]
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြန်ပါသော်လည်း။
ဣမသ္မိံ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြောင့်။
အယံနာမ အာပတ္တိ၊ သည်။
(ဟောတိ) ဣတိ၊ သို့။
ရောပေတဗ္ဗာဧဝ၊ တင်ထိုက်ကုန်သည်သာ။
ဝတ္တုံ, ယဒိ နေဝ ပဋိဇာနန္တိ၊ န်အံ့။
အာပတ္တိံ၊ ကိုလည်း။
ယဒိ န ပဋိဇာနန္တိ။
(ဧဝံသတိ) အာပတ္တိံ၊ ကို။
န ရောပေတဗ္ဗာ၊ န်။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
ဧတ္ထ၊ ဤပဌမံ အဿဇိပုနဗ္ဗသုကာ ဘိက္ခူစောဒေတဗ္ဗာ အစရှိသောစကားရပ်၌။
ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။
ယထာပဋိညာယ၊ အကြင်အကြင်ဝန်ခံခြင်းဖြင့်။
ဝါ၊ ဝန်ခံသည့်အတိုင်း။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
ရောပေတွာ၊ ၍။
ပဗ္ဗာဇနီယကံကို။
ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဒဿေန္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ)။
ဗျတ္တေန ဘိက္ခုနာတိ အာဒိံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
တံ၊ ထို ဗျတ္တေန ဘိက္ခုနာ အစရှိသော စကားရပ်သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ သာ။
ဧဝံ၊ လျှင်။
ပဗ္ဗာဇနီယကမ္မကတေန၊ ပြုအပ်ပြီးသော ပုဗ္ဗာဇနီယကံရှိသော။
ဝါ၊ ပဗ္ဗာဇနီယကံ အပြုခံရသော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ယသ္မိံဝိဟာရေ၊ အကြင်ကျောင်းတိုက်၌။
ဝသန္တေန၊ နေလျက်။
ယသ္မိံဂါမေ၊ ၌။
ကုလဒူသက ကမ္မံ၊ ကုလဒူသကအမှုသည်။
ဝါ၊ ကို။
ကတံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မိံဝိဟာရေဝါ၊ ၌သော်လည်းကောင်း။
တသ္မိံ ဂါမေဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။
န ဝသိတဗ္ဗံ၊ မနေရာ။
တသ္မိံဝိဟာရေ၊ ၌။
ဝသန္တေန၊ လျက်။
သာမန္တဂါမေပိ၊ အနီးရွာ၌လည်း။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
န စရိတဗ္ဗံ၊ ရာ။
သာမန္တဝိဟာရေပိ၊ ၌လည်း။
ဝသန္တေန၊ လျက်။
တသ္မိံဂါမေ၊ ထိုရွာ၌။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
န စရိတဗ္ဗံ၊ ရာ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
ဥပ တိဿတ္တေရော၊ သည်။
ဘန္တေ, နဂရံနာမ၊ သည်။
မဟန္တံ၊ ကျန်ဝန်းပါ၏။
ဒွါဒသယောဇနိကမ္ပိ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်တတ်ပါ၏။
ဣတိ, အန္တေဝါသိကေပိ၊ တို့သည်။
ဝုတ္တော၊ လျှောက်အပ်သည်။
(သမာနော), ယဿာ ဝီထိယာ၊ အကြင်လမ်း၌။
ကုလဒူ သကကမ္မံ ကတံ။
တတ္ထေဝ၊ ထိုလမ်း၌သာ။
ဝါရိတံ၊ တားမြစ်အပ်ပြီ။
ဣတိအာဟ။
တတော၊ ထိုမှနောက်၌။
ဝီထိပိ၊ လမ်းသည်လည်း။
မဟတိ၊ ၏။
နဂရပ္ပမာဏာဝ၊ မြို့ပမာဏရှိသည်သာလျှင်။
ဟောတိ။
[မြို့ ရှည်သလောက် လမ်းမကြီးလည်း ရှည်တတ်ပါသည်၊ ဟူလို။]
ဣတိ ဝုတ္တော (သမာနော), ယဿာ ဃရပဋိပါဋိယာ၊ အကြင် အိမ်အစဥအတိုင်း၌။
(ကုလဒူသကာကမ္မံကတံ။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအိမ်အစဥ်အတိုင်း၌သာ။
ဝါရိတံ။)
ဣတိ အာဟ။
ဃရပဋိပါဋိပိ ဝိီထိပ္ပမဏာဝ ဟောတိ။
ဣတိ ဝုတ္တော(သမာနော), ဣတောစ၊ ဤဘက်၌လည်းကောင်း။
ဣတောစ၊ ဟိုဘက်၌လည်းကောင်း။
သတ္တဃရာနိ၊ ခုနှစ်အိမ်တို့ကို။
ဝါရိတာနိ။
ဣတိအာဟ။
ပန၊ ဆက်။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော အဆုံးအဖြတ်သည်။
ထေရဿ၊ ဥပတိဿထေရ်၏။
မနောရထမတ္တမေဝ၊ စိတ်အလိုမျှသာတည်း။
[ထိုအဆုံးအဖြတ်အတိုင်း မဟုတ်၊ ဟူလို။]
ဝိဟာရော၊ သည်။
တိယောဇနာပရမော၊ ၃ ယူဇနာ အလွန် အတိုင်းအရှည်ရှိသည်။
သစေပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။
နဂရံ၊ သည်။
ဒွါဒသ ယော ဇနပရမဉ္စ၊ သည်လည်း။
(သစေပိ ဟောတိ။
ဧဝံ သတိပိ၊ သော်လည်း။)
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ဝသိတုံ နေဝ လဗ္ဘတိ။
နဂရေ၊ ၌။
စရိတုံ န(လဗ္ဘတိ)။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
တေ သံဃေန ပဗ္ဗာဇနီယကမ္မကတာတိ၊ ကား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဝါ၊ အဘယ်နည်းအားဖြင့်။
သံဃော၊ သည်။
တေသံ၊ ထို အဿဇိပုနဗ္ဗသုကရဟန်းတို့၏ (အပေါ်၌)။
ကမ္မံ၊ ကို။
အကာသိ၊ နည်း။
ဂန္တာဝ၊ ၍သာလျှင်။
အဇ္ဈောတ္ထရိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
အကာသိ၊ ပြုသည်ကား။
န၊ မဟုတ်။
အထခေါ၊ အဟုတ်သော်လည်း။
ကုလေဟိ၊ အမျိုးတို့သည်။
နိမန္တေတွာ၊ ၍။
သံဃဘတ္တေသု၊ တို့ကို။
ကယိရမာနေသု၊ ပြုအပ်ကုန်သလော်။
တသ္မိံ တသ္မိံဌာနေ၊ ၌။
ထေရာ၊ တို့သည်။
သမဏပဋိပဒံ၊ ရဟန်းတို့၏အကျင့်ကို။
ကထေတွာ၊ ၍။
အယံ၊ ဤသို့ကျင့်သောရဟန်းသည်။
သမဏော၊ ရဟန်းအစစ်တည်း။
အယံ၊ သည်။
အဿမဏော၊ ရဟန်းစစ်မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
မနုဿေ၊ တို့ကို။
သညာပေတွာ၊ နားလည်စေပြီး၍။
ဧကံ၊ သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဒွေ၊ န်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။
သီမံ၊ သို့။
ပဝေသေတွာ၊ ၍။
ဧတေနဝုပါယေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့၏ (အပေါ်၌)။
ပဗ္ဗာဇနီယကမ္မံ၊ ကို။
အကံသု၊ န်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
စ၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ သို့။
ပဗ္ဗာဇနီယ ကမ္မကတဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ပဗ္ဗာဇနီယကံရှိသည်ဖြစ််၍။
အဋ္ဌာရသ၊ န်သော။
ဝတ္တာနိ၊ ကျင့်ဝတ်တို့ကို။
[ထိုကျင့်ဝတ် ၁၈ ပါးကို စူဠဝါကမ္မက္ခန္ဓက၌ ရှုပါ။]
ပူရေတွာ, ယာစန္တဿ၊ ငြိမ်းအေးဖို့ရန်တောင်းပန်သောရဟန်း၏ အပေါ်၌။
ကမ္မံ၊ ကို။
ပဋိပ္ပဿမ္ဘေတဗ္ဗံ၊ ငြိမ်းစေရာ၏။
စ၊ ဆက်။
ပဋိပ္ပဿဒ္ဓကမ္မေနာပိ၊ ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော ကံရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
ယေသု ကုလေသု၊ အကြင်အမျိုးတို့၌။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ကုလဒူသကကမ္မံ ကတံ။
တတော၊ ထိုအမျိုးတို့မှ။
ပစ္စယာ၊ တို့ကို။
နဂဟေတဗ္ဗာ၊ မခံယူထိုက်ကုန်။
အာသဝက္ခယပ္ပတ္တေနာပိ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်သို့ရောက်သော ရဟန္တာသော်မှလည်း။
န ဂဟေတဗ္ဗာ။
အကပ္ပိယာဝ၊ သိီတင်းသုံးဖော်အားလုံးတို့အား မအပ်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ ကသ္မာ, န ဂဏှာထ၊ န်သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိတေန၊ မေးအပ်သောရဟန်းသည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကုလဒူသကအမှုကို။
ကတတ္တာ၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
(နဂဏှာမ)။
ဣတိ, ဝုတ္တေ၊ ရဟန်းကပြောအပ်သော်။
သစေဝဒန္တိ၊ အကယ်၍လူတို့က လျှောက်ကုန်အံ့။
(ကိံ)။
မယံ, တေန ကာရဏေန၊ ထို သစ်သီးပေးခြင်း အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်။
န ဒေမ၊ လှူကုန်သည်မဟုတ်ပါ။
ဣဒါနိ၊ ၌။
သီလဝန္တတာယ၊ သီလရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဒေမ။
ဣတိ(သစေဝဒန္တိ)။
(ဧဝံ သတိ) ဂဟေတဗ္ဗာ။
ပကတိယာ၊ ပင်ကိုယ်အားဖြင့်။
ဒါနဋ္ဌာနေယေဝ၊ လှူရာဌာန၌ပင်။
[ဉာတိ ပဝါရိတနှင့် အမြဲဆွမ်းဝတ်တည်သူတို့၌၊ ဟူလို။]
ကုလဒူသကကမ္မံ ကတံ ဟောတိ။
တတော၊ ထိုလှူနေကျအရပ်မှ။
ပကတိဒါနမေဝ၊ ပကတိအလှူကိုသာ။
ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ တိုးချဲ့၍။
ဒေန္တိ။
တံ၊ ထိုတိုးချဲ့၍လှူအပ်သော ဝတ္ထုသည်။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
[ဥပမာ၊ ဆွမ်းဟင်း တစ်ခွက် လှူနေကျအမျိုးမှ နှစ်ခွက်တိုး၍လှူလျှင် နောက်ထပ်တိုး၍ လှူအပ်သောဟင်းခွက်သည် မအပ်။
ရိုးရာ လှူနေကျတစ်ခွက်ကား အပ်ပါ၏။
သို့သော် ကုလဒူသက ပြုမှုကြောင့်ကား ဒုက္ကဋ်သင့်သည်။]
န သမ္မာ ဝတ္တန္တိီတိ၊ ကား။
တေ အဿဇိပုနဗ္ဗသုကာ ပန၊ တို့သည်ကား။
အဋ္ဌာရသသု၊ န်သော။
ဝတ္တေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ စွာ။
န ဝတ္တန္တိ၊ မကျင့်ကြကုန်။
[အဿဇိပုနဗ္ဗသုက ရဟန်း ၂ ပါးကို ပဓာနနည်း, သဟစရနည်းအားဖြင့်ဆိုသည်။
ထိုရဟန်းတို့၏ နောက်လိုက်ရဟန်းများလည်း ကောင်းစွာမကျင့်ကြပါ။]
န လောမံ ပါတေန္တီတိ၊ ကား။
အနုလောမပဋိပဒံ၊ လျော်သောအကျင့်ကို။
အပ္ပဋိပဇ္ဇနတာယ၊ ကျင့်ခြင်း မရှိကုန်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
ပန္နလောမာ၊ ကျသော မာနဟူသောအမွေးရှိကုန်သည်။
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
န နေတ္ထာရံဝတ္တန္တီတိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
နိတ္တရဏမဂ္ဂံ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းလမ်းကို။
န ပဋိပဇ္ဇန္တိ၊ မသွားကုန်။
ဝါ၊ မကျင့်ကုန်။
န ဘိက္ခူ ခမာပေန္တိီတိ၊ ကား။
ဘန္တေ၊ တို့။
အမှေဟိ၊ တို့သည်။
ဒုက္ကဋံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်ပါပြီ။
ပုန၊ ဖန်။
ဧဝံ၊ သို့။
န ကရိဿာမ၊ အံ့။
အမှာကံ၊ တို့အား။
ခမထ၊ သည်းခံပါကုန်။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့ကို။
ခမာပနံ၊ သည်းခံစေခြင်းကို။
န ကရောန္တိ၊ မပြုကုန်။
အက္ကောသန္တီတိ၊ ကား။
ကာရကသံဃံ၊ ကိို။
ဒသဟိ၊ န်သော။
အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အက္ကောသန္တိ၊ န်၏။
ပရိဘာသန္တီတိ၊ ကား။
ဒသဟိ၊ န်သော။
အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ တို့ဖြင့်။
အက္ကောသန္တိ၊ န်၏။
ပရိဘာသန္တီတိ၊ ကား။
နေသံ၊ ထို ကာရကသံဃာတို့၏။
(အပေါ်၌)။
ဘယံ၊ ဘေးကို။
ဒဿေန္တိ၊ န်၏။အနုလောမ၊ ပေ၊ ပန္နလောမာ။ ။ပဗ္ဗာဇနီယကံ အပြုခံရသော ရဟန်းများကျင့်ရမည့် အဋ္ဌာရသဝတ်ကို "အနုလောမ ပဋိပဒါ-ပဗ္ဗာဇနီယကံအားလျော်သောအကျင့်" ဟုခေါ်သည်၊ ထိုအကျင့်ကို မကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာ "သူတို့က ကံပြုထားကောငါတို့က ဘာပြုလို့ ကျင့်ရမှာတုံး" ဟု မာန တည်းဟူသောအမွေးကို ထောင်ထားသောပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြ၏၊ ထို့ကြောင့် "န ပန္နလောမာ ဟောန္တိ" ဟု ဖွင့်သည်၊ န ပန္နလောမာတိ န ပတိတမာနလောမာ၊ အနနုကူလဝုတ္တိနောတိ အတ္ထော၊ -(ဝိမတိ)၊ ပန္န၌ ပတဓာတ်,တပစ္စည်း၊ ဓာတွန်နှင့်တကွ အန္နပြု၊ လောမအရ မာနကို ယူစေလို၍ "မာနလောမာ" ဟု ဖွင့်သည်။
နေတ္တာရံ။ ။နိပုဗ္ဗ-တရဓာတ်, ဏပစ္စည်း၊ တကို ထပြုပြီးမှ ဒွေဘော်လာ၊ သက္ကတ၌ "ဝိသ္တာရ" သည် ပါဠိ၌ "ဝိတ္ထာရ" ဖြစ်သကဲ့သို့ "နိသ္တာရ" လည်း "နိတ္ထာရ"ဟု ဖြစ်သည်၊ နိတ္ထာရဏမဂ္ဂံကိုကြည့်လျှင် "နိတ္ထရတိ ဧတေနာတိ နိတ္ထာရော၊ နိတ္ထာရောဧဝ နေတ္ထာရော(မဂ္ဂေါ)" ဟုပြုသင့်၏၊ သို့သော် ကမ္မက္ခန္ဓက အဋ္ဌကထာ၌ကား "နိတ္ထရန္တာနံ+ဧတံ" ဟု ဣဒံတဒ္ဓိတ်ဖွင့်၏၊ ထိုအလို "နိတ္ထရန္တိ-ကံမှ ထွက်မြောက်လိုကုန်၏၊ ဣတိနိတ္ထရာ၊ နိတ္ထရန္တာနံ+ဧသော၊ နိတ္ထာရော (မဂ္ဂေါ)" ဟု ပြုရပေလိမ့်မည်။
နေတ္တာရံ။ ။နိပုဗ္ဗ-တရဓာတ်, ဏပစ္စည်း၊ တကို ထပြုပြီးမှ ဒွေဘော်လာ၊ သက္ကတ၌ "ဝိသ္တာရ" သည် ပါဠိ၌ "ဝိတ္ထာရ" ဖြစ်သကဲ့သို့ "နိသ္တာရ" လည်း "နိတ္ထာရ"ဟု ဖြစ်သည်၊ နိတ္ထာရဏမဂ္ဂံကိုကြည့်လျှင် "နိတ္ထရတိ ဧတေနာတိ နိတ္ထာရော၊ နိတ္ထာရောဧဝ နေတ္ထာရော(မဂ္ဂေါ)" ဟုပြုသင့်၏၊ သို့သော် ကမ္မက္ခန္ဓက အဋ္ဌကထာ၌ကား "နိတ္ထရန္တာနံ+ဧတံ" ဟု ဣဒံတဒ္ဓိတ်ဖွင့်၏၊ ထိုအလို "နိတ္ထရန္တိ-ကံမှ ထွက်မြောက်လိုကုန်၏၊ ဣတိနိတ္ထရာ၊ နိတ္ထရန္တာနံ+ဧသော၊ နိတ္ထာရော (မဂ္ဂေါ)" ဟု ပြုရပေလိမ့်မည်။
ဆန္ဒဂါမိတာ။
ပေ။
ဘယာဂါမိတာ ပါပေန္တီတိ၊ ကား။
ဧတေ၊ ဤ ကံပြုသောရဟန်းတို့သည်။
ဆန္ဒဂါမိနောစ၊ ဆန္ဒာဂတိသို့လည်း လိုက်ကုန်၏။
ပေ။
ဆန္ဒဂါမိတာယပိ၊ ဆန္ဒာဂတိသို့ လိုက်ကုန်သူတို့၏ အဖြစ်သို့လည်းကောင်း။
ပေ။
ဘယဂါမိတာယပိ၊ သို့လည်းကောင်း။
ပါပေန္တိ၊ ရောက်စေကြကုန်၏။
ယောဇေန္တိ၊ ယှဥ်စေကြကုန်၏။
ဣတိအတ္ထော၊ နက်။
ပက္ကမန္တီတိ၊ ကား။
တေသံ၊ ထိုအဿဇိပုနဗ္ဗသုက ရဟန်းတို့၏။
ပရိဝါရေသု၊ အခြွေအရံဖြစ်ကုန်််သော။
ပဉ္စသု သမဏသတေသု၊ တို့တွင်။
ဧကစ္စေ၊ တို့သည်။
ဒိသာ၊ အခြားအရပ်တို့သို့။
ပက္ကမန္တိ။
ဝိဗ္ဘမန္တီတိ၊ ကား။
ဧကစ္စေ, ဂိဟီ၊ လူဝတ်ကြောင်တို့သည်။
ဟောန္တိ။
ကထံဟိ။
ပေ။
ဘိက္ခူတိ ဧတ္ထ။
ဒွိန္နံ၊ ၂ ပါးကုန်သော။
ပါမောက္ခာနံ၊ အကြီးအမှူးဖြစ်သော အဿဇိပုနဗ္ဗသုကတို့၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်း ငါးရာတို့ကိုလည်း။
အဿဇိပုနဗ္ဗသုကာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တာ၊ န်ပြီ။
[ပဓာနနည်းတည်း။]
ဂါမံဝါတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
နဂရံပိ၊ ကိုလည်း။
ဂါမဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ ဂါမသဒ္ဒါဖြင့်သာလျှင်။
ဂဟိတံ။
တေန၊ ကြောင့်။
အဿ၊ ထိုဂါမံပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ဂါမောပိ။
ပေ။
နိဂမောစာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါမနိဂမတို့တွင်။
အပါကာရပရိက္ခေပေါ၊ မြို့ရိုးအကာအရံမရှိသော။
သအာပဏော၊ ဈေးကြီးနှင့် တကွဖြစ်သောအရပ်ကို။
နိဂမောတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။
[ကင်္ခါဘာသာဋီကာမှာ အကျယ်ပြထားပြီ။]
ကုလာနိ၊ တို့ကို။
ဒူသေတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။
ဣတိ, ကုလဒူသကော၊ မည်၏။
ဒူသေန္တာ၊ ဖျက်ဆီးလသော်။
အသုစိ ကဒ္ဒမာဒီဟိ၊ မစင်, ရွှံ့ညွန် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
န ဒူသေတိ၊ ဖျက်ဆီးသည်မဟုတ်။
အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
ဒုပ္ပဋိပတ္တိယာ၊ မကောင်းသဖြင့် ကျင့်ခြင်းဖြင့်။
တေသံ၊ ထိုအမျိုးတို့၏။
ပသာဒံ၊ ကြည်ညိုခြင်းကို။
ဝိနာသေတိ၊ ပျက်စီးစေ၏။
တေနဝ၊ ကြောင့်ပင်။
အဿ၊ ထို ကုလဒူသကောပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ပုပ္ဖေနဝါတိ အာဒိ၊ စကားရပ်ကို။
(ဘဂဝတော) ဝုတ္တံ။
တတ္ထ၊ ထိုပုပ္ဖေန အစရှိသော စကားရပ်၌။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဟရိတွာဝါ၊ ကိုယ်တိုင်ဆောင်ယူ၍သော်လည်းကောင်း။
ဟရာပေတွာဝါ၊ သူတစ်ပါးကို ဆောင်ယူစေ၍သော်လည်းကောင်း။
ပက္ကောသိတွာဝါ၊ ကိုယ်တိုင်ခေါ်ယူ၍သော်လည်းကောင်း။
ပက္ကောသာပေတွာဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
သယံဝါ၊ အလိုလိုသော်လည်းကောင်း။
ဥပဂတာနံ၊ ကပ်ရောက်လာသူတို့အား။
ယံကိဉ္စိ၊ သော။
အတ္တနော။
သန္တကံ၊ သော။
ပုပ္ဖံ၊ ကို။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ၊ အမျိုးတို့ကို ချီးမြှောက်ခြင်း(သိမ်းသွင်းခြင်း) အကျိုးငှာ။
ဒေတိ၊ အံ့။
ဒုက္ကဋံ။
ပရသန္တကံ၊ ကို။
ဒေတိ။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ပင်တည်း။
[ဝိဿာသဂ္ဂါဟဖြင့် ယူ၍ ပေးလျှင် ဒုက္ကဋ်၊ ဟူလို။]
ထေယျစိတ္တေန ဒေတိ။
ဘဏ္ဍဂ္ဃေန ကာရေတဗ္ဗော။
သံဃကေပိ ဧသေဝနယော။
ပန၊ အထူးကား။
အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
ဝိသေသော၊ တည်း။
(သံဃာကအတွက် အထူး၊ ဟူလို။)
သေနာသနတ္ထာယ၊ ငှာ။
နိယမိတံ၊ သတ်မှတ်အပ်သော ပန်းကို။
ဣဿရဝတာယ၊ အစိုးရသူ၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဒဒတော၊ ပေးသော ရဟန်း၏။
ထုလ္လစ္စယံ။
ပုပ္ဖံနာမ၊ ပန်းမည်သည်ကို။
ကဿ၊ အဘယ်သူအား။
ဒါတုံ, ဝဋ္ဋတိ၊ သနည်း။
ကဿ(ဒါတုံ) န ဝဋ္ဋတိ။
ဣတိ၊ အမေးတည်း။
တာဝ၊ သေသဉာတက စသူတို့မှာ ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဒိဋ္ဌာနံ) မာတာပိတူနံ၊ တို့အား။
ဟရိတွာပိ၊ ကိုယ်တိုင်ဆောင်ယူ၍လည်းကောင်း။
ဟရောပေတွာပိ၊ လည်းကောင်း။
ပက္ကောသိတွာပိ၊ လည်းကောင်း။
ပက္ကောသာပေတွာပိ၊ လည်းကောင်း။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
သေသဉာတကာနံ၊ မိဘတို့မှကြွင်းသော ဆွေမျိုးတို့အား။
ပက္ကောသာပေတွာဝ(ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ)။
[ဧဝဖြင့် ဟရိတွာစသော ရှေ့ ၃ မျိုးကိုကန့်။]
တဉ္စ၊ ထိုပန်းကိုလည်း။
ဝတ္ထုပူဇနတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋာတိ။
ပန၊ ဗျတိရိတ်ကား။
မဏ္ဍနတ္ထာယ၊ တန်ဆာဆင်ခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။
သိဝလိင်္ဂါဒိ ပူဇနတ္တာယ၊ မဟာဒေဝနတ်၏ အင်္ဂါဇာတ်စသည်ကို ပူဇော်ခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။
ပဿစိပိ၊ မည်သူကိုမဆိုအားလည်း။
ဒါတုံ န ဝဋတိ။သေနသနတ္ထာယ၊ ပေ၊ ထုလ္လစ္စယံ။ ။ကျောင်း၌ဖြစ်သော ပန်းတို့ကို ကပ္ပိယစသူတို့ကရောင်း၍ ထိုမှရအပ်သော ငွေဖြင့် ကပ္ပိယစသူတို့သည် ပြင်၍ပေးလျှင် ထိုပန်းသည် ကျောင်း၌အကျိုးရှိ၏၊ ထိုသို့ သေနာသန အကျိုးငှာ သတ်မှတ်အပ်သောပန်းကိုမိမိကပိုင်စိုးပိုင်နင်း သဘောထား၍ လူတို့အားပေးလျှင် ထုလ္လစ္စဥ်း အာပတ်သင့်၏၊ သံဃိကကိုကိုယ်ပိုင်သဘောထား၍ ပေးသောကြောင့် ဘဏ္ဍာစားလည်း ထိုက်၏။ [ထုလ္လစ္စယန္တိ ဧတ္ထဘဏ္ဍာဒေယျံပိ ဟောတိ ဧဝ-ဝိမတိ။]
မှတ်ချက်။ ။ယခုခေတ် ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးအချို့သည် သံဃိကကျောင်းကိုမိမိအုပ်ချုပ်ရသောအခါ ထိုကျောင်း၌ဖြစ်သမျှ ရသမျှကို မိမိပိုင်သည်ဟု ယူဆ၍ သစ်သီးစသည်ကို မိမိပိုင်အနေအားဖြင့် သုံးစွဲလည်း သုံးစွဲကြ, လူတို့အားလည်း ပေးတတ်ကြ၏၊ ထိုကဲ့သို့ မပြုကောင်းကြောင်းကို သတိပြုသင့်ကြသည်။
သိဝ၊ ပေ၊ ပူဇနတ္ထာ။ ။"မဟာဒေဝ" ခေါ်သော ဗိဿနိုး နတ်ကို သိဝနတ်ဟုခေါ်၏၊ ထိုနတ်၏ လိင်(အင်္ဂါဇာတ်) ကို ပုံတူလုပ်၍ ဟိန္ဒူတို့ ကိုးကွယ်ကြ၏၊ ပန်းစသည်ဖြင့်ပူဇော်ကြ၏၊ ထိုကဲ့သို့ပူဇော်ဖို့ရန် အမိစသူအားမပေးကောင်း၊ ရဟန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြစ်လျှင်ကား ဤပန်းကိုရောင်း၍ အသက်မွေးစေတော့ဟု နှလုံးပြုလျက် "မာတုအာဒီနံဒါတုံ ဝဋ္ဋတီတိ ဝဒန္တိ" ဟု ဝဒန္တိ ဝါဒရှိသော်လည်း မိဘမှအားသော ပေးကောင်းမည်ထင်သည်၊ သေသဉာတိတို့အား ပေးကောင်းမည်မထင်။["သိဝလိင်္ဂ" မည်သော နတ်တစ်မျိုးဟု ယူ၍အာဒိဖြင့် ဗိဿနိုးနတ်ကို ယောဇနာယူသွား၏၊ စဥ်းစားပါလေ၊ အာဒိဖြင့် အခြားနတ်များကိုသာ ယူသင့်မည် ထင်သည်။]
မှတ်ချက်။ ။ယခုခေတ် ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးအချို့သည် သံဃိကကျောင်းကိုမိမိအုပ်ချုပ်ရသောအခါ ထိုကျောင်း၌ဖြစ်သမျှ ရသမျှကို မိမိပိုင်သည်ဟု ယူဆ၍ သစ်သီးစသည်ကို မိမိပိုင်အနေအားဖြင့် သုံးစွဲလည်း သုံးစွဲကြ, လူတို့အားလည်း ပေးတတ်ကြ၏၊ ထိုကဲ့သို့ မပြုကောင်းကြောင်းကို သတိပြုသင့်ကြသည်။
သိဝ၊ ပေ၊ ပူဇနတ္ထာ။ ။"မဟာဒေဝ" ခေါ်သော ဗိဿနိုး နတ်ကို သိဝနတ်ဟုခေါ်၏၊ ထိုနတ်၏ လိင်(အင်္ဂါဇာတ်) ကို ပုံတူလုပ်၍ ဟိန္ဒူတို့ ကိုးကွယ်ကြ၏၊ ပန်းစသည်ဖြင့်ပူဇော်ကြ၏၊ ထိုကဲ့သို့ပူဇော်ဖို့ရန် အမိစသူအားမပေးကောင်း၊ ရဟန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဖြစ်လျှင်ကား ဤပန်းကိုရောင်း၍ အသက်မွေးစေတော့ဟု နှလုံးပြုလျက် "မာတုအာဒီနံဒါတုံ ဝဋ္ဋတီတိ ဝဒန္တိ" ဟု ဝဒန္တိ ဝါဒရှိသော်လည်း မိဘမှအားသော ပေးကောင်းမည်ထင်သည်၊ သေသဉာတိတို့အား ပေးကောင်းမည်မထင်။["သိဝလိင်္ဂ" မည်သော နတ်တစ်မျိုးဟု ယူ၍အာဒိဖြင့် ဗိဿနိုးနတ်ကို ယောဇနာယူသွား၏၊ စဥ်းစားပါလေ၊ အာဒိဖြင့် အခြားနတ်များကိုသာ ယူသင့်မည် ထင်သည်။]
စ၊ ဆက်။
မာတာပိတူနံ၊ တို့ဖို့။
ဟရာပေန္တန၊ ဆောင်ယူစေသောရဟန်းသည်။
ဉာတိသာမဏေရေဟေဝါတိ အနုစ္ဆဝိကတ္တာဝုတ္တံ၊ မိဘအတွက် ဆွေမျိိုးသာမဏေတို့ကို ခိုင်းခြင်းသာ သင့်လျော်သောကြောင့် "ဉာတိသာမဏေရေဟေဝ" ဟုဆိုသည်။
ဆွေမျိုးမတော်သော အခြားတပည့်သာမဏေများကိုးလည်း ခိုင်းကောင်းပါ၏၊ ဟူလို။
ပန၊ ဆက်။
ဣတရေ၊ ဆွေမျိုးတော်သော သာမဏေမှ အခြားသော သာမဏေတို့သည်။
သယမေဝ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။
ယဒိဣစ္ဆန္တိ၊ အကယ်၍ ဆောင်ပို့လိုကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ)ဝဋ္ဋတိ။
သမ္မတေန၊ သမုတ်အပ်သော။
(ပုပ္ဖဘာဇကသမ္မုတိရသော)။
ပုပ္ဖဘာဇကေန၊ ပန်းဝေသောရဟန်းသည်။
ဘာဇနကာလေ၊ ဝေရာအခါ၌။
သမ္ပတ္တာနံ၊ ဥပစာရသိမ်အတွင်း၌ ရောက်နေကုန်သော။
သာမဏေရာနံ၊ တို့အား။
ဥပဍ္ဎဘာဂံ၊ ထက်ဝက်သောအဖို့ကို။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
[သမ္ပတ္တာနံ။
ပေ။
ဝဋ္ဋတီိတိ သံဃာကဿလာဘဿ ဥပစာရသီမဂတာနံ သာမဏေရာနမ္ပိ သန္တကတ္တာ တေသမ္ပိဥပဍ္ဎဘာဂေါ လဗ္ဘတေဝါတိ ကတွာ ဝုတ္တံ။
၊ ဋီကာ။]
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
သမ္ပတ္တဂိဟီနံဥပဍ္ဎဘာဂံ (ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ)။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌။
စူဠကံ၊ အနည်းငယ်ကို။
ဝါ၊ ၄ ဖို့ တစ်ဖို့ကို။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိီတိ ဝုတ္တံ။
[စူဠကန္တိ ဥပဍ္ဎဘာဂတောပိ ဥပဍ္ဎံ။
စတုတ္ထ ဘာဂဿေတံ အဓိဝစနံ။
၊ ဋီကာ။]
အသမ္မတေန၊ မသမုတ်အပ်သောရဟန်းသည်။
[သမ္မုတိမရသော ရဟန်းသည်။]
အပလောကေတွာ၊ ၍။
ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေး ထိုက်၏။
[ပန်ပြောပြီးမှ သံဃာ့အပေးဖြင့် ရောက်လာသော သာမဏေလူဝတ်ကြောင်တို့အား ပေးပါ၊ ဟူလို။]
အာစရယုပဇ္ဈာယေသု၊ တို့၌။
သဂါရဝါ၊ န်သော။
သာမဏေရာ၊ တို့သည်။
ဗဟူနိ ပုပ္ဖာနိ အာဟရိတွာ ရာသိံ ကတွာ, ထပေန္တိ၊ ထားတတ်ကုန်၏။
[သံဃာ၏ ရက္ခိတဂေါပိတ မဟုတ်သော ပန်းများကို ရည်ရွယ်သည်။
ရက္ခိတဂေါပိတ ဖြစ်လျှင်ကား ထိုကဲ့သို့ ဆရာ ဥပဇ္ဈာယ်အတွက် သက်သက် မယူကောင်း။]
ထေရာ၊ တို့သည်။
ပါတောဝ၊ နံနက်စောစော၌ပင်။
သမ္ပတ္တာနံ၊ န်သော။
သဒ္ဓိဝိဟာရိကာဒီနံ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
ဥပါသကာနံဝါ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
[ဘုရားရှိခိုးဖို့ ရောက်လာသော ဥပါသကာတို့အားလည်းကောင်း။]
တွံ, ဣဒံ၊ ဤပန်းကို။
ဂဏှ၊ လော။
တွံ ဣဒံ ဂဏှ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒေန္တိ၊ ဝေ၍ ပေးတတ်ကြကုန်၏။
ပုပ္ဖဒါနံ နာမ၊ ပန်းပေးခြင်းမည်သည်။
နဟောတိ။
[ရားပူဇော်ဖို့ရန် ဝေပေးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လူတို့အား ပန်းပေးသည် မမည်၊ ဟူလို။]
စေတိယံ ပူဇေဿာမာတိ ဂဟေတွာ, ဂစ္ဆန္တာပိ၊ သွားကုန် စဥ်လည်းကောင်း။
ပူဇံ ကရောန္တာပိ၊ န်စဥ်လည်းကောင်း။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုအရပ်သို့။
[သွားတုန်းအတွက်လမ်း၌ဖြစ်စေ, ပူဇော်တုန်းအတွက်စေတီရင်ပြင်၌ဖြစ်စေ၊ ဟူလို။]
မ္ပတ္တာနံ၊ ရောက်လာကုန်သော သာမဏေဥပါသကာ စသူတို့အား။
စေတိယပူဇနတ္ထာယ ဒေန္တိ။
ဧတမ္ပိ၊ ဤပေးခြင်းသည်လည်း။
ပုပ္ဖဒါနံနာမ န ဟောတိ။
ဥပါသကေ၊ တို့ကို။
ဒိသွာ [အညံ့စားဖြစ်သောတောပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်နေသည်တို့ကိုမြင်၍၊ ဟူလို။]
ဥပါသကာ၊ တို့။
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ကဏိကာရ ပုပ္ဖာဒိီနိ၊ မဟာလှေကားပန်း အစရှိသည်တို့သည်။
အတ္ထိ၊ န်၏။
တာနိ၊ ထို မဟာလှေကားပန်း အစရှိသည်တို့ကို။
ဂဟေတွာ ပူဇေထာတိဝတ္တုံပိ ဝဋ္ဋတိ။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ပုပ္ဖပူဇံ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
ဒိဝါတရံ၊ အတော်နေမြင့်မှ။
ဂါမံ, ပဝိဋ္ဌေ၊ ဆွမ်းခံဝင်လာသည်တို့ကို။
(ပုစ္ဆန္တိ၌စပ်။)
ဘန္တေ, ကိံ၊ ကြောင့်။
အတိဒိဝါ၊ အလွန်နေမြင့်မှ။
ပဝိဋ္ဌာ၊ ဝင်လာပါကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆန္တိ၊ မေးကုန်အံ့။
ဝိဟာရေ ဗဟူနိ ပုပ္ဖာနိ ပူဇံ, အကရိမှ၊ ပြုနေရကုန်ပြီ။
ဣတိ ဝဒန္တိ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ပုပ္ဖာနိ၊ တို့သည်။
ဗဟူနိ ကိရ၊ များကုန်သတတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ပုနဒိဝသေ၊ ၌။
ပဟူတံ၊ များစွာသော။
[ယောဇနာ၌ ပဟုတံနှင့် ဗဟုတံကို ပရိယာယ် ဟုဆို၏။
သက္ကတ၌ "ပြဘူတံ" ဟု ရှိသောကြောင့် "ပဟူတံ" ဟု ဒီဃရှိရမည်။]
ခါဒနိယံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ပေ။
ဝဋ္ဋတိ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဘန္တေ မယံ, အသုကဒိဝသံနာမ၊ ထိုမည်သောနေ့၌။
ပူဇေဿာမ၊ ပူဇော်လာပါကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၍။
ပုပ္ဖဝါရံ၊ ပန်းပူဇော်လှည့်ကို။
ယာစိတွာ, အနုညာတဒိဝသေ၊ ခွင့်ပြုအပ်ရာနေ့၌။
အာဂစ္ဆန္တိ၊ န်အံ့။
သာမဏေရေဟိစ၊ သည်လည်း။
ပဂေဝ၊ စောစော၌ပင်။
ပုပ္ဖာနိ သြစိနိတွာ ထပိတာနိ ဟောန္တိ။
တေ၊ ထိုလူတို့သည်။
ရုက္ခေသု ပုပ္ဖာနိ အပဿန္တာ (ဟုတွာ) ဘန္တေ, ပုပ္ဖာနိ၊ တို့သည်။
ကုဟိံ၊ အဘယ်မှာနည်း။
ဣတိ ဝဒန္တိ။
ပေ။
အညံ၊ သော။
ဒိဝသံ၊ ၌။
ပူဇေဿတိ။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောကုန်အံ့။
တေ၊ ထိုလူတို့သည်။
ပူဇေတွာ ဒါနံ ဒတွာ ဂစ္ဆန္တိ။
ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာပစ္စရိယံ၊ ၌လည်းကောင်း။
ကုရုန္ဒိယံစ၊ ၌လည်းကောင်း။
ထေရာ၊ တို့သည်။
သာမဏေရေဟိ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
ဒါပေတုံနလဘန္တိ။
[ကိုရင်တို့က လူအတွက် ပြုလုပ်ပေးသကဲ့သို့ဖြစ်သောကြောင့်ဤစကားကိုဆိုသည်။]
သယမေဝ၊ သာမဏေတို့ ကိုယ်တိုင်သာလျှင်။
တာနိပုပ္ဖာနိ ,တေသံ၊ ထိုလူတို့အား။
ဒေန္တိ၊ န်အံ့။
ဝဋ္ဋတိ။
(ဝတ္ထုပူဇာအတွက် ပေးကောင်း၏။)
ပန၊ ဆက်။
ထေရေဟိ၊ တို့သည်။
(ဝတ္တဗ္ဗံ၌စပ်။)
သာမဏေရေဟိ၊ တို့သည်။
သြစိနိတွာ ထပိတာနိ, ဣတိ ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှလောက်ကိုသာ။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတိ ဝုတ္တံ။
ပန၊ ဆက်။
ပုပ္ဖဝါရံ၊ ပန်းပူဇော်လှည့်ကို။
ယာစိတွာ၊ ၍။
ပုပ္ဖေသု၊ တို့ကို။
အနောစိတေသု၊ မဆွတ်ခူးအပ်ကုန်သေးမီ။
ယာဂုဘတ္တာဒီနိအာဒါယ အာဂန္တွာ, သာမဏေရေ၊ တိုကို။
သြစိနိတွာ, ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သစေ ဝဒန္တိ၊ အကယ်၍ လူတို့က ပြောကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ) ဉာတက သာမဏေရာနံ ယေဝ၊ တို့အားသာလျှင်။
(ဝဋ္ဋတိ၌စပ်။)
သြစိနိတွာ, ဒါတုံ၊ လူတို့အား ပေးခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ။
အညာတကေ၊ ဆွေမျိုး မတော်သောသာမဏေတို့ကို။
ဥက္ခိပိတွာ၊ လူတို့က မြှောက်တင်၍။
ရုက္ခသာခါယ၊ သစ်ကိုင်းပေါ်၌။
ထပေန္တိ၊ န်အံံ့။
သြရောဟိတွာ၊ ဆင်း၍။
န ပလာယိတဗ္ဗံ၊ မပြေးရာ။
သြစိနိတွာ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။
ကောစိ၊ သော။
ဓမ္မကထိကော၊ သည်။
ဥပါသကာ၊ တို့။
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ပုပ္ဖာနိ၊ တို့သည်။
ဗဟူနိ၊ များလှကုန်၏။
ယာဂုဘတ္တာဒီနိ အာဒါယ ဂန္တွာ ပုပ္ဖပူဇံ ကရောထ။
ဣတိ၊ သို့။
သစေ ဝဒတိ။
(ဧဝံသတိ)။
တဿေဝ၊ ထို ဓမ္မကတိက အားသော။
န ကပ္ပတိ။
ဣတိ၊ သို့။
မဟာပစ္စရိယဉ္စ ကုရုန္ဒိယဉ္စ ဝုတ္တံ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဧတံ၊ ဤ ယာဂုဆွမ်း အစရှိသည်သည်။
အကပ္ပိယံ၊ အကပ္ပိယတည်း။
န ဝဋ္ဋတိ။
ဣတိ၊ သို့။
အဝိသေသေန၊ အထူးမ, မ သာမညအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
[ဓမ္မကတိကဟုလည်းကောင်း, အခြားရဟန်းဟုလည်းကောင်း, အထူးမပြဘဲသာမညဆိုသည့်အတွက် သီတင်းသုံးဖော်အားလုံး မအပ်ဟု ပြသည်။]
ဖလမ္ပိ၊ သစ်သီးကိုလည်း။
အတ္တနော သန္တကံ, ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ပန်း၌ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
မာတာပိတူနံ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
သေသဉာတကနဉ္စ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဒေန္တဿ၊ ၏။
ဝုတ္တနယေနေဝ အတ္တနော, သန္တကေ၊ ၌လည်းကောင်း။
ပရသန္တကေ၊ ၌လည်းကောင်း။
သံဃိကေ၊ ၌လည်းကောင်း။
သေနာသနတ္ထာယ၊ ငှာ။
နိယာမိတေစ၊ သေနာသနအတွက် သတ်မှတ်အပ်သောအသီး၌လည်းကောင်း။
ဒုက္ကဋာဒီနိ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ။
အတ္တနော, သန္တကံယေဝ၊ ဥစ္စာဖြစ်သောအသီးကိုသာ။
ဂိလာနမနုဿာနံဝါ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
သမ္ပတ္တဣဿရာနံဝါ၊ ရောက်လာသော အစိုးရသူတို့အားလည်းကောင်း။
ခီဏပရိဗ္ဗယာနံဝါ၊ ကုန်ခန်းသော ရိက္ခာရှိသူတို့အားလည်းကောင်း။
[ခရိီးသွားဧည့်သည်ကို ရည်ရွယ်၍ဆိုသည်။]
ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဖလဒါနံ န ဟောတိ။ဝုတ္တနယေနေဝါတိ။ ။"မာတာပိတူနံ တာဝ ဟရိတွာပိ၊ ပေ၊ ပက္ကောသာပေတွာဝ၊ မာတာပိတူနံစ ဟရာပေန္တ နဉာတိသာမဏေရေဟေဝ ဟရာပေတဗ္ဗံ၊ ဣတရေပန ယဒိသယမေဝဣစ္ဆန္တိ , ဝဋ္ဋတိ" ဟု ပုပ္ဖဒါန၌ ဆိုအပ်ခဲ့သောနည်းကို ညွှန်းသည်။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ၊ ပေ၊ ဒုက္ကဋာဒီနိ။ ။ဤစကားသည် ပုပ္ဖဒါနအခန်း၌ ဆိုအပ်ပြီးသော "ယော ဟရိတွာဝါ ဣဿရဝတာယ ဒဒတော ထုလ္လစ္စယံ" ဟူသော စကားကိုချုံး၍ပြအပ်သော စကားတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဤစကားရပ်၏ အကျယ်ကို ထိုပုပ္ဖဒါနအခန်းကို ပြန်ကြည့်၍ သိပါလေ။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ၊ ပေ၊ ဒုက္ကဋာဒီနိ။ ။ဤစကားသည် ပုပ္ဖဒါနအခန်း၌ ဆိုအပ်ပြီးသော "ယော ဟရိတွာဝါ ဣဿရဝတာယ ဒဒတော ထုလ္လစ္စယံ" ဟူသော စကားကိုချုံး၍ပြအပ်သော စကားတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဤစကားရပ်၏ အကျယ်ကို ထိုပုပ္ဖဒါနအခန်းကို ပြန်ကြည့်၍ သိပါလေ။
သမ္မတေန၊ သော။
ဖလဘာဇကေနာပိ၊ သစ်သီးဝေသော ရဟန်းသည်လည်း။
သံဃဿ၊ ၏။
ဖလယာဇနကာလေ၊ ၌။
သမ္ပတ္တမနုဿာနံ ဥပဍ္ဎဘာဂံဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
အသမ္မတေန အပလောကေတွာ ဒါတဗ္ဗံ။
သံဃာရာမေပိ၊ ၌လည်း။
ဖလပရိစ္ဆေဒေနဝါ၊ သစ်သီးအပိုင်းအခြားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ရုက္ခပရိစ္ဆေဒေနဝါ၊ သစ်ပင် အပိုင်းအခြားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ကတိတာ၊ ကတိ ကဝတ်ကို။
ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုထိုက်၏။
တတော၊ ထိုအသီး, အပင်တို့မှ။
ဂိလာနမနုဿာနံဝါ၊ တို့အားလည်းကောင်း။
အညေသံဝါ၊ အခြားသူတို့အားလည်းကောင်း။
ဖလံ၊ ကို။
ယာစန္တာနံ၊ တောင်းလာကုန်လသော်။
ယထာပရိစ္ဆေဒေန၊ အားဖြင့်။
စတ္တာရိ (ဖလာနိ၊ ၄ လုံးတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။)
ပဉ္စဖလာနိ၊ ၅ လုံးတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဒါတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
ရုက္ခာဝါ၊ တိုကိုသော်လည်း။
ဒဿေတဗ္ဗာ၊ ပြထိုက်ကုန်၏။
(ကိံ)။
ဣတော၊ ဤသစ်ပင်မှ။
ဂဟေတုံ လဗ္ဘတိ။
ဣတိ၊ သို့။
(ဒဿေတဗ္ဗာ)။
ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။
ဣဓ၊ ဤသစ်ပင်၌။
ဖလာနိ သုန္ဒရာနိ။
ဣတော၊ ဤသစ်ပင်မှ။
ဂဏှထ။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ မပြောရာ။
စုဏ္ဏေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
အတ္တနော၊ ၏။
သန္တကံ၊ သော။
သိရိီသစုဏ္ဏံဝါ၊ ကုက္ကိမှုန့်ကိုသော်လည်းကောင်း။
အညံ၊ သော။
ကသာဝံဝါ၊ ဖန်သောအမှုန့်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသောအမှုန့်ကို သော်လည်းကောင်း။
ကုလသင်္ဂဟတ္ထာယ, ဒေတိ၊ အံ့။
ဒုက္ကဋံ။
[ရှေးက မျက်နှာစသည်၌အဖုစသည်မရှိအောင် ကုက္ကိုမှုန့်စသည်ဖြင့် မျက်နှာစသည်ကို နှိပ်နယ်ခြေမှုန်းပေးကြ၏။]အတ္တနော၊ ပေ၊ ဟောတိ။ ။မိမိအပိုင်ဖြစ်သော သစ်သီးကို လူဂိလာနအတွက်တောင်းလာလျှင် (တစ်စုံတစ်ခုလာဘ်ကိုမမျှော်ဘဲ) ပေးကောင်း၏၊ အစိုးရတို့အားလည်းကောင်း, ရိက္ခာကုန်ခန်းလာသော ခရီးသွားဧည့်သည်တို့အားလည်း လာဘ်ကိုမမျှော်ဘဲပေးကောင်း၏။
သံဃာရာမေပိ။ ။သံဃိက ကျောင်းတိုက်၌လည်း ဂိလာနလူ, အခြားအသီးစားလိုသူတို့က တောင်းလာလျှင် (မပေးဘဲနေ၍ မလျော်သောကြောင့်) "ဤမျှလောက်သောအသီးကိုပေးနိုင်သည်" ဟု သစ်သီးကိုပိုင်းခြား၍သော်လည်းကောင်း, "မည်သည့်သစ်ပင်၏အသီးကို ပေးနိုင်သည်" ဟု သစ်ပင်ကို သတ်မှတ်၍သော်လည်းကောင်း, ကတိကဝတ်ပြုထားရမည်၊ တောင်းလာသောအခါ ထိုအပိုင်းအခြားအတိုင်း ပေးကောင်း၏၊ သို့မဟုတ်မည်သည့် သစ်ပင်မှ ဆွတ်ခူးနိုင်သည်ဟု သစ်ပင်ကိုသော်လည်း ညွှန်ပြကောင်းသည်၊ ["ဒီသစ်ပင်က ကောင်းသည်, ဒီသစ်ပင်က ယူကြ" ဟုကား လောကွတ် မပြောကောင်း၊ ပြောလျှင် ကုလသင်္ဂဟ ဒုက္ကဋ်သင့်၏။]
သံဃာရာမေပိ။ ။သံဃိက ကျောင်းတိုက်၌လည်း ဂိလာနလူ, အခြားအသီးစားလိုသူတို့က တောင်းလာလျှင် (မပေးဘဲနေ၍ မလျော်သောကြောင့်) "ဤမျှလောက်သောအသီးကိုပေးနိုင်သည်" ဟု သစ်သီးကိုပိုင်းခြား၍သော်လည်းကောင်း, "မည်သည့်သစ်ပင်၏အသီးကို ပေးနိုင်သည်" ဟု သစ်ပင်ကို သတ်မှတ်၍သော်လည်းကောင်း, ကတိကဝတ်ပြုထားရမည်၊ တောင်းလာသောအခါ ထိုအပိုင်းအခြားအတိုင်း ပေးကောင်း၏၊ သို့မဟုတ်မည်သည့် သစ်ပင်မှ ဆွတ်ခူးနိုင်သည်ဟု သစ်ပင်ကိုသော်လည်း ညွှန်ပြကောင်းသည်၊ ["ဒီသစ်ပင်က ကောင်းသည်, ဒီသစ်ပင်က ယူကြ" ဟုကား လောကွတ် မပြောကောင်း၊ ပြောလျှင် ကုလသင်္ဂဟ ဒုက္ကဋ်သင့်၏။]
ပရသန္တကာဒီသုပိ ဝုတ္တနယေနေဝ ဝိနိစ္ဆယော ဝေဒိတဗ္ဗော။
[ပုပ္ဖဒါန၌ ဆိုအပ်ခဲ့သော "ပရသန္တကံ ဒေတိ" စသည်ကို ညွှန်းသည်။]
အယံပန၊ ကား။
ဝိသေသော၊ တည်း။
ဣဓ၊ ဤအမှုန့်၌။
သံဃဿ၊ ၏။
ဝါ၊ သည်။
ရက္ခိတဂေါပိတာ၊ စောင့်ရှောက်အပ်, လုံခြုံစေအပ်သော။
ရုက္ခစ္ဆလ္လိပိ၊ သစ်ခေါက်သည်လည်း။
[ရုက္ခစ္ဆလ္လီတိ ရုက္ခတ္တစော။]
ဂရုဘဏ္ဍမေဝ၊ ပင်တည်း။
[မဝေဖန်ကောင်းသောကြောင့် "ဂရုဘဏ်" ဟုဆိုသည်။]
မတ္တိကဒန္တကဋ္ဌဝေဠူသုပိ၊ မြေညက်, တံပူ, ဝါးတို့၌လည်း။
[အိန္ဒိယ၌ မြေညက်ကို ဆပ်ပြာကြမ်းကဲ့သို့သုံးကြသည်။]
ဂရုဘဏ္ဍူပဂံ၊ ဂရုဘဏ်အဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သည်ကို။
ဝါ၊ ဂရုဘဏ်လောက်သည်ကို။
ဉတွာ စုဏ္ဏေဝုတ္တနယေနေဝ ဝိနိစ္ဆယော ဝေဒိတဗ္ဗော။
ပန၊ ဆက်။
ပဏ္ဏဒါနံ၊ သစ်ရွက်ပေးခြင်းသည်။
[အိမ်မိုးဖို့ရာ ထန်းရွက် ဓနိရွက်စသည်ကို ပေးခြင်းသည်။]
ဧတ္ထ၊ ဤကုလဒူသန အရာ၌။
န အာဂတံ၊ မလာ။
ဝါ၊ မပါ။
တမ္ပိ၊ ထိုသစ်ရွက်ပေးခြင်းကိုလည်း။
ဝုတ္တနယေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
[ဝုတ္တနယေနေဝါတိ ပဏ္ဏဒါနံပိ ပုပ္ဖဖလာဒီသု ဝုတ္တနယေန ကုလသင်္ဂဟောဟောတီတိ ဒဿေတိ။]
ပရတောပိ၊ ၌လည်း။
ဂရုဘဏ္ဍာဝိနိစ္ဆယေ၊ ဂရုဘဏ်အဆုံးအဖြတ်၌။
သဗ္ဗံ၊ ကို။
ဝိတ္ထာရေန ဝဏ္ဏယိဿာမ။
ဝေဇ္ဇိကာယ ဝါတိဧတ္ထ၊ ၌။
ဝေဇ္ဇကမ္မဝိဓိ၊ ဆေးကုမှုအစီအရင်ကို။
တတိယပါရာဇိက ဝဏ္ဏနာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗော။
ဇင်္ဃပေသနိကေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဂိဟီနံ၊ တို့၏။
ဒူတေယျ သာသနဟရဏကမ္မံ၊ တမန်တို့သည်၏အလုပ်ဖြစ်သော သဝဏ်စာလွှာ, နှုတ်မှာစကားကိုဆောင်ယူခြင်းအမှုကို။
ဇင်္ဃပေသနိယန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
တံ၊ ထိုအမှုကို။
နကာတဗ္ဗံ။
ဟိ၊ ချဲ့။
ဂိဟီနံ၊ တို့၏။
သာသနံ၊ နှုတ်မှာစကားကို။
ဂဟေတွာဂစ္ဆန္တဿ ဒုက္ကဋံ။
တံ ကမ္မံ၊ ထို ကုသဒူသန အမှုကို။
နိဿာယ လဒ္ဓဘောဇနံဘုဉ္ဇန္တဿာပိ, အဇ္ဈောဟာရေ အဇ္ဈောဟာရေ၊ စားမျိုတိုင်း စားမျိုတိုင်း၌။
ဒုက္ကဋံ။
ဇင်္ဃပေသနိကေန။ ။ပေသဓာတ်သည် သေဝါ (သခင်ကိုခစားခြင်းအနက်)ကိုလည်းဟော၏၊ [သေဝါ-ခစားခြင်း, သွာဘတ္ထိ-ခွေးကဲ့သို့ ဆည်းကပ်ခြင်း၊ ၂-၁၉, အမရကောသ၊ ]ပေသနေ-ခစားခြင်း၌+နိယုတ္တံ-ယှဥ်သော အမှုတည်း၊ ပေသနိကံ-မှု၊ ကကို ယပြုလျှင် "ပေသနိယံ" ဟုဖြစ်၏၊ ဇင်္ဃာယ-ခြေသလုံးဖြင့် ပေသနိယံ ဇင်္ဃပေသနိယံ၊ ဒူတဿ-တမန်၏+ကမ္မံ-အလုပ်တည်း၊ ဒူတေယျံ-လုပ်၊ (စာကိုဖြစ်စေ နှုတ်မှာစကားကိုဖြစ်စေယူဆောင်၍ သွားမှု။)
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
သာသနံ၊ နှုတ်မှာစကားကို။
အဂ္ဂဟေတွာပိ၊ မယူခဲ့၍မှုလည်း။
ပစ္ဆာ၊ ၌။
အယံ၊ ဤရွာသည်။
ဒါနိ၊ ၌။
သော ဂါမော၊ ထိုရွာတည်း။
ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့ မှာလိုက်သော ရွာပင်တည်း၊ ဟူလို။
ဟန္ဒ၊ ယခု။
တံ သာသနံ၊ ကို။
အာရောစေမိ၊ ပြောဦးအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
မဂ္ဂါ၊ မှ။
သြက္ကမန္တဿပိ၊ ဖဲသော ရဟန်း၏လည်း။
ပဒေ ပဒေ ဒုက္ခဋံ။
သာသနံ, အာရောစေတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
လဒ္ဓဘောဇနံ ဘုဉ္ဇတော ပုရိမ နယေနေဝဒုက္ကဋံ။
[စားမျိုတိုင်း စားမျိုတိုင်း ဒုက္ကဋ်၊ ဟူလို။]
ပန၊ ဆက်။
သာသနံအဂ္ဂဟေတွာ, အာဂတေန၊ ရောက်လာသော ရဟန်းသည်။
ဘန္တေ, တသ္မိံဂါမေ၊ ၌။
ဣတ္ထန္နာမဿ၊ ၏။
ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ပုံသည်။
ကာ၊ အဘယ်သို့ပါနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိယမာနေန၊ မေးအပ်သောရဟန်းသည်။
ကထေတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ပုစ္ဆိတပဉှေ၊ မေးအပ်သောပြဿနာ၌။
ဒေါသော၊ ဖြေဆိုသည့်အတွက် ကုလဒူသနအပြစ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
[ဤ ခွင့်ပြုချက်ကို ထောက်၍ အချို့ ဝိနည်းဓိုရ်များပင် "အရှင်ဘုရား...အရှင်ဘုရား ကြွလာခဲ့သော အရပ်က မည်သူမည်ဝါတို့ ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါရဲ့လား" ဟု မေးလျှင် ကျန်းမာချမ်းသာကြောင်းကိုပြောဆိုကြသည်။]
ပန၊ ဆက်။
ပဉ္စန္န၊ န်သော။
သဟဓမ္မိကာနံ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
မာတာပိတူနံ၊ တို့၏လည်းကောင်း။
ပဏ္ဍုပလာသဿ၊ ရှင်လောင်း၏လည်းကောင်း။
အတ္တနော၊ ၏။
ဝေယျာဝစ္စကရဿစ၊ ဝေယျာဝစ္စ ပြုသူ၏လည်းကောင်း။
သာသနံ ဟရိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
စ၊ ဆက်။
ဂိဟိီနံ၊ တို့၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအပြားရှိသော။
["မမ ဝစနေန ဘဂဝတော ပါဒေ ဝန္ဒထ" စသည်ဖြင့်ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော။]
ကပ္ပိယသာသနံ (ဟရိတုံ ဝဋ္ဋတိ)။
ဟိ၊ မှန်။
ဣဒံ၊ ဤ ကပ္ပိယသာသနကို ဆောင်ခြင်းသည်။
ဇင်္ဃပေသနိကမ္မံနာမ၊ ဇင်္ဃသေနိယအမှုမည်သည်။
န ဟောတိ။
ပန၊ ဆက်။
အဋ္ဌဟိ၊ န်သော။
ဣမေဟိကုလဒူသကကမ္မေဟိ၊ တို့ကြောင့်။
ဥပ္ပန္နပစ္စယာ၊ ဖြစ်သော ပစ္စည်းတို့သည်။
ပဉ္စန္နံပိ၊ န်သော။
သဟဓမ္မိကာနံ၊ တို့အား။
န ကပ္ပန္တိ၊ မအပ်ကုန်။
အဘူတာရောစနရူပိယသံဝေါဟာရေတိ၊ မဟုတ်မမှန်သော ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မကို ပြောဆိုခြင်း, ရွှေ ငွေဖြင့် ရောင်းဝယ်ခြင်းတို့ကြောင့်။
ဥပ္ပန္နပစ္စယသဒိသာဝ ဟောန္တိ။
[ဤစကားကိုထောက်၍ ဝိနည်းဓိုရ်များသည် ဓာတ်သိမဟုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ပစ္စည်းများကို မသုံးစွဲလိုကြ။]
ပဌမံသာသနံ၊ ပေ၊ ဒုက္ကဋံ။ ။မှာလိုက်သူ၏ နှုတ်မှာစကားကို (ပေးလိုက်သောစာကို) ပြောမည်(ပေးမည်)ဟု ကြံ၍သွားသောရဟန်းအတွက် ဒုက္ကဋ်အာပတ်ဟုဆိုသည်၊ စာကိုလည်းကောင်း, နှုတ်မှာစကားကိုလည်းကောင်း (မယူကောင်း-ဟု)ပယ်ပြီးနောက်မှမိမိအလိုလိုသနားခြင်းကြောင့် ရဟန်းနှင့်သင့်လျော်သော အကြောင်းအရာကိုပြောလျှင်ကာားအနာပတ်တည်း။ [ပဌမံ၊ ပေ၊ ဒုက္ကဋန္တိ ဣဒံ တဿ သာသနံ အာရောစေဿာမီတိ ဣမိနာအဓိပ္ပာယေန ဂမနံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ တဿ ပန သာသနံ ပဋိက္ခိပိတွာသယမေဝကာရုညေဌိတော ဂန္တွာ အတ္တနော အနုရူပံ သာသနံ အာရောစေတိ၊ အနာပတ္တိ။]
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ပါပါ၊ န်သော။
သမာစာရာ၊ အကျင့်တို့သည်။
(သန္တိ)။
ဣတိ(သော) ပါပသမာစာရော။
ပန၊ ဆက်။
တေ၊ ထိုအကျင့်တို့ကို။
ယသ္မာ, မာလာဝစ္ဆ ရောပနာဒယော၊ ပန်းပင်ငယ်ကို စိုက်ပျိုးခြင်း အစရှိသည်တို့ကို။
ဣဓ၊ ဤ သိက္ခာပုဒ်၌။
အဓိပ္ပေတာ။
တသ္မာ, မာလာဝစ္ဆံ ရောပေန္တိပီတိ အာဒိနာ၊ သော။
နယေန၊ ဖြင့်။
အဿ၊ ထို ပါပသမာစာရောပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနံ ဝုတ္တံ။
တိရောက္ခာတိ၊ ကား။
ပရမ္မုခါ၊ တစ်ဖက်၌ မျက်နှာရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ မျက်ကွယ်တို့သည်။
(ဟောန္တိ)။
[တိရော၊ (တစ်ဖက်၌)။
အက္ခာ၊ (ဣန္ဒြေတို့သည်။)
ယေသန္တိ တိရောက္ခာ။
ပရံ၊ ဟိုဘက်၌+မုခံ
မျက်နှာသည်။
ယေသန္တိ ပရမ္မုခါ။]
ပန၊ ကား။
ကုလာနိစ တေန ဒုဋ္ဌာနီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ယသ္မာ, ကုလာနီတိဧတံ၊ ကုလာနိဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။
ဝေါဟာရမတ္တံ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုရိုး သဒ္ဒါမျှတည်း။
ဟိ၊ မှန်။
အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဒုဋ္ဌာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ။
တသ္မာ, အဿ၊ ထို ကုလာနိစ တေန ဒုဋ္ဌာနိဟူသော ပုဒ်၏။
ပဒဘာဇနေ၊ ၌။
ပုဗ္ဗေ သဒ္ဓါ ဟုတွာတိအာဒိံ၊ ကို။
အာဟ။
ဆန္ဒဂါမိနောတိ၊ ကား။
ဆန္ဒေန၊ လိုလားခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ချစ်ခြင်းကြောင့်။
(အဂတိံ၊ အဂတိသို့။)
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ဣတိ, ဆန္ဒဂါမိနော၊ မိတို့မည်၏။
သေသေသု ဧသနယော။
သမနုဘာသိတဗ္ဗော။
ပေ။
ဧတ္ထ၊ ၌။
ကုလဒူသကကမ္မေန၊ ကြောင့်။
ဒုက္ကဋမေဝ။
ပန၊ ဆက်။
သော၊ ထို ကုလဒူသကရဟန်းသည်။
သံဃံ၊ ကို။
ပရိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။
ဆန္ဒဂါမိနောတိ အာဒိံ၊ အစရှိသော။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
အာဟ၊ ပြောပြီ။
ကုလာနိ၊ ပေ၊ ဝေါဟာရမတ္တံ။ ။"ကုလာနိ" အရ အမျိုးဟူသည် အထည်ဒြပ်မဟုတ်၊ အမည်ပညတ်မျှသာဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုကုလကို ဖျက်ဆီး၍မဖြစ်နိုင်၊ သို့ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် "ကုလာနိစ ဒုဋ္ဌာနိ" ဟု ဆိုရသနည်း-ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ကုလာနိ၊ ပေ၊ ဝေါဟာရမတ္တံ" ဟု မိန့်သည်၊ ထိုခေတ်က ထိုအရပ်၌ အမျိုးကို နာမည်တပ်၍ပြောလေ့ရှိသောကြောင့် ထိုပြောရိုးအတိုင်း "ကုလာနိ" ဟု ဆိုထားသည်၊ အမှန်အားဖြင့်ကား "ထိုအမျိုးတွင် ပါဝင်သော လူတို့ကိုသာ (သဒ္ဓါပျက်အောင်)ဖျက်ဆီးသည်" ဟု ယူပါ-ဟူလို။
တဿ၊ ထိုစကားကို။
ပဋိနိသဂ္ဂါယ၊ စွန့်ခြင်းအကျိုးငှာ။
သမနုဘာသနကမ္မံကာတဗ္ဗံ။
ဣတိ ဧဝံ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါကျတို့၌။
သေသံ၊ သည်။
ဥတ္တာနတ္ထမေဝ။
သမုဋ္ဌာနာဒီနိပိ၊ တို့သည်လည်း။
ပဌမသံဃဘေဒသဒိသာနေဝ၊ န်သည်သာ။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
။ကုလဒူသကသိက္ခာပဒဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ။