Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā

Nissayapaṭippassaddhikathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ဥပဇ္ဇာယမှာ နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓီသု၊ ဥပဇ္ဇယမှာ နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိတို့၌။ **ဥပဇ္ဈာယော ပက္ကန္တောဝါ** တိအားဒီသု၊ အစရှိသော စကားရပ်တို့၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။ **ပက္ကန္တော** တိ၊ ကား။ တမှာ အာဝါသာ၊ ထိုကျောင်းတိုက်မှ။ ဝိပ္ပဝသိတုကာမော၊ ကင်း၍နေလိုသည်။ (အရုဏ်တက်သည့်တိုင်အောင် ကင်း၍ နေလိုသည်။ ဟုတွာ။) ပက္ကန္တော၊ ဖဲ့သွားသည်။ ဒိသံ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့။ ဂတော၊ သွားသည်။ (ဟောတိ)။ [ပက္ကန္တောကို "ဒိသံ ဂတော" ဟုဖွင့်သည်။]
စ ပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (ခွဲ၍ နေလိုသောအားဖြင့်။) တသ္မိံ၊ ထိုဥပဇ္ဈာယ်သည်။ ဂတေ၊ သွားလသော်။ ဝိဟာရေ၊ ၌။ နိဿယဒါကော၊ နိဿယည်းပေးနိုင်သော ဆရာသည်။ သစေ အတ္ထိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) ယဿ၊ အကြင်ဆရာ၏။ သန္တိကေ၊ အထံ၌။ အညဒါပိ၊ အခြားသောအခါ၌လည်း။ နိဿယော၊ နိဿယည်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဂဟိတပုဗ္ဗော၊ ရှေး၌ယူအပ်သည်။ ဝါ၊ ယူအပ်ဖူးသည်။ ဟောတိ၏။ (တဿ) ဝါ၊ ထိုဆရာ၏သော်လည်းကောင်း။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧကသမ္ဘောဂပရိဘောဂေါ၊ တူသောပစ္စယသမ္ဘောဂ, ဓမ္မပရိဘောဂရှိသည်။ (ဟောတိ)။ တဿ ဝါ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏သော်လည်းကောင်း။ သန္တိကေ၊ ၌။ နိဿယော၊ ကို။ ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူထိုက်၏။ ဧကဒိဝသံပိ၊ တစ်နေ့၌လည်း။ (တစ်နေ့မျှလည်း။) ပရိဟာရော၊ အာပတ် မသင့်အောင် ရှောင်လွှဲကြောင်း အစီအရင်သည်။ (ဝါ၊ အစောင့်အရှောက်သည်။) နတ္ထိ။အာဓာရနှစ်မျိုး။ ။ "ဥပဇ္စျာယမှာ နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓီသု" ဟူသော အာဓာရသည် နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိ ငါးမျိုးနှင့်ဆိုင်သော အပေါင်းအာဓာရ၊ "ဥပဇ္စျာယော ပက္ကန္တောဝါတိအာဒီသု" ကား အစိတ်အာဓယ်၊ "ဥပဇ္စျာယော ပက္ကောန္တော ဝါတိအာဒီသု" သည် "ဝိနိစ္ဆယော" ၌ အပေါင်းအာဓာရ၊ "ဝိနိစ္ဆယော" ကား အစိတ်အာဓယ်။
ဧကသမ္ဘောဂပရိဘောဂေါ။ ။ သူ့ပစ္စည်း ကိုယ်ကယူ, ကိုယ့်ပစ္စည်း သူကယူသောအားဖြင့် ပစ္စည်းလေးပါး အတူသုံးစွဲခြင်းကို ဧကသမ္ဘောဂဟု ဆို၏၊ စာတက်ခြင်း, စာချခြင်း, နိဿယည်းယူခြင်း, ပေးခြင်းကို ဧကပရိဘောဂဟုဆိုသည်။
ဝိမတိ။ ။ "ဧတ္ထ စ ပရိ‌ဘောဂသဒ္ဒေန ဧကကမ္မာဒိကော သံဝါသော ဂဟိတော၊ ပစ္စယပရိဘောဂဿ သမ္ဘောဂသဒ္ဒေန ဂဟိတတ္တာ၊ ဧတေန စ သမ္ဘောဂသံဝါသာနံအလဇ္ဇီဟိ သဒ္ဓိံ န ကတ္တဗ္ဗတံ ဒဿေတိ" ဟု ဆို၏၊ ဤသို့ အလဇ္ဇီနှင့်ကံကြီးကံငယ်အတူ မပြုရဟု ဆိုသော်လည်း အဋ္ဌကထာ၌ ဝိမတိဆိုသည့်အတိုင်း အဓိပ္မာယ် မပြဟု ဆရာတို့ ယူကြသည်။
ပရိဟာရော။ ။ ပရိဟရဏံ- အာပတ်မသင့်အောင် ရှောင်လွှဲကြောင်း အစီအရင်တည်း၊ ပရိဟာရော၊ ဤသို့ ရှောင်လွှဲကြောင်း အစီအရင်ကိုပင် ရှေးက "အာပတ်မသင့်အောင် အစောင့်အရှောက်" ဟုဆိုကြသည်၊ ဧကဒိဝသမ္ပိ၌ ပိဖြင့် နှစ်ရက်သုံးရက် စသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာမရှိဟု သမ္ဘာဝနာပြု။
တာဒိသော၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သောဆရာသည်။ (အခြားအခါ၌ နိဿယည်းယူနေကျဆရာ, ‌ဧကသမ္ဘောဂပရိဘောဂဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို "တာဒိသော" ဟုဆိုသည်။) သစေ နတ္ထိ၊ အံ့။ အညော၊ အခြားသော။ လဇ္ဇီ၊ မကောင်းမှုမှ ရှက်ခြင်းရှိသော။ ပေသလော၊ သီလကိုချစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (သစေ) အတ္ထိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ လဇ္ဇီပေသလဘာဝ၊ လဇ္ဇီပေသလ၏အဖြစ်ကို။ ဇာနန္တေန၊ သိသောရဟန်းသည်။ တဒဟေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ (ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာ ဖဲသွားရာ ထိုနေ့၌ပင်။) နိဿယော၊ ကို။ ယာစိတဗ္ဗေ၊ တောင်းထိုက်၏။
သစေ ဒေတိ၊ အကယ်၍ပေးအံ့။ ဣစ္စေတံ၊ ဤသို့ပေးခြင်းသည်။ ကုသလံ၊ ကောင်း၏။
ပန၊ သို့မဟုတ်။ တုမှာကံ၊ တို့၏။ ဥပဇ္ဈာယော၊ သည်။ လဟုံ၊ လျင်စွာ။ အာဂမိဿတိ၊ ပြန်လာလတ္တံလော?။ ဣတိ၊ သို့။ အထ ပုစ္ဆတိ၊ အကယ်၍မေးအံ့။ ဥပဇ္ဈာယေန စ၊ သည်လည်း။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။ (မြန်မြန်ပြန်လာမည်ဟူ၍။) (အထ) ဝုတ္တံ၊ အကယ်၍ ပြောဆိုအပ်ပြီးသည် ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) အာမ ဘန္တေတိ၊ ဟူ၍။ (မြန်မြန်ပြန်လာပါလိမ့်မည်ဟူ၍။) ဝတ္တဗ္ဗံ၊ လျှောက်ရာ၏။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။ (သင်တို့ ဥပဇ္ဈာယ် အမြန်ပြန်လာမည်ဖြစ်လျှင်။) ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ၏။ (သင်တို့ဥပဇ္ဈာယ်၏။) အာဂမနံ၊ လာခြင်းကို။ အာဂမေထ၊ ဆိုင်ငံ့ကြကုန်လော။ ဣတိသစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ (နိဿယည်းမယူဘဲ နေကောင်း၏။)
ပန၊ သို့မဟုတ်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ (နိဿယည်းဆရာဖြစ်လောက်သောပုဂ္ဂိုလ်၏။) ပကတိယာ၊ ပင်ကိုအားဖြင့်။ ပေသလဘာဝံ၊ သီလကိုချစ်သောပုဂ္ဂိလ်၏အဖြစ်ကို။ အထ န ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။ (ဧဝံသတိ) စတ္တာရိ၊ လေးရက်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စ၊ ငါးရက်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒိဝသာနိ၊ နေ့တို့ပတ်လုံး။ [ဝါသဒ္ဒါ မပါသောကြောင့် "စတုပဉ္စ" ဟု သမာသ်ဖြင့်ရှိလျှင်ကောင်း၏၊ သို့မဟုတ် "စတ္တာရိဝါ ပဉ္စ ဝါ" ဟုသော်လည်း ရှိသင့်၏။] တဿဘိက္ခုနော၊ ၏။ သဘာဂတံ၊ သဘောတူသူ၏အဖြစ်ကို။ သြလောကေတွာ၊ ကြည့်၍။ သြကာသံ၊ အခွင့်ကို။ (နိဿယည်းယူခွင့်ကို။) ကာရေတွာ၊ ပြုစေ၍။ နိဿယော၊ ကို။ ဂဟေတဗ္ဗော၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ ဝိဟာရေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။ နိဿယဒါယကော၊ နိဿယည်း ပေးနိုင်သော ဆရာသည်။ သစေ နတ္ထိ၊ အံ့။ ဥပဇ္ဈာယော စ၊ သည်လည်း။ အဟံ၊ သည်။ ကတိပါဟေန၊ အနည်းငယ်သော ရက်ဖြင့်။ အာဂမိဿာမိ၊ ပြန်လာအံ့။ (တုမှေ၊ တို့သည်။) မာ ဥက္ကဏ္ဌိတ္ထ၊ မပျင်းရစ်ကြကုန်လင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ပြော၍။ ဂတော၊ သည်။ (သစေ ဟောတိ)။ (ဧဝံသတိ) ယာဝအာဂမနာ၊ ပြန်လာသည့်တိုင်အောင်။ ပရိဟာရော၊ အာပတ်မသင့်အောင် ရှောင်လွှဲကြောင်း အစီအရင်ကို။ ဝါ၊ အစောင့်အရှောက်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
နံ၊ ထို ဥပဇ္ဈာယ်ကို။ တတ္ထ၊ ထို ရောက်ရာအရပ်၌။ မနုဿာ၊ တို့သည်။ ပရိစ္ဆိန္နကာလတော၊ ပိုင်းဖြတ်အပ်ပြီးသောအခါထက်။ ( "ကတိပါဟေန" ဟု ဥပဇ္ဈာယ်ပိုင်းဖြတ်အပ်ခဲ့သောအခါထက်။) ဥတ္တရိပိ၊ အလွန်လည်း။ ပဉ္စ ဝါ၊ ငါးရက်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒသ ဝါ၊ ဆယ်ရက်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒိဝသာနိ၊ နေ့တို့ပတ်လုံး။ အထာပိ ဝါသေန္တိယေဝ၊ အကယ်၍မူလည်း နေမြဲနေစေကုန်အံ့။ [အာဝါသိကတို့က, သို့မဟုတ် ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့က ဆက်လက်၍ နေစေကုန်အံ့။] (ဧဝံသတိ၊ သော်။) တေန၊ ထိုဥပဇ္ဈာယ်သည်။ ဝိဟာရံ၊ ကျောင်းတိုက်သို့။ ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ပုံကို။ ပေသေတဗ္ဗာ၊ စေလွှတ်ပြောပြထိုက်၏။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့မှာ၍ စေလွှတ်ပြောပြထိုက်သနည်း။) ဒဟရာ၊ ရဟန်းငယ်တို့သည်။ မာ ဥက္ကဏ္ဌန္တု၊ မပျင်းရိကြကုန်လင့်။ အဟံ၊ သည်။ အသုကဒိဝသံ နာမ၊ ထိုမည်သောနေ့၌။ အာဂမိဿာမိ၊ ပြန်လာအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့မှာ၍။ (ပေသေတဗ္ဗာ၊ ၏။)
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့မှာ၍ စေလွှတ်ပြန်လျှင်လည်း။ ပရိဟာရော၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။
အာဂစ္ဆန္တော၊ ပြန်လာလသော်။ (ပြန်လာစဉ်။) အန္တရာမဂ္ဂေ၊ ခရီးအကြား၌။ နဒီပူရေန ဝါ၊ မြစ်ရေပြည့်နေခြင်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ စောရာဒီဟိ ဝါ၊ ဓားမြအစရှိသည်တို့ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ဥပဒ္ဒဝေါ၊ ဘေးရန်သည်။ ဟောတိ၊ အံ့။ ထေရော၊ သည်။ ဥဒကောသက္ကနံ၊ ရေ၏ဆုတ်နစ်ခြင်းကို။ ဝါ၊ ရေကျခြင်းကို။ အထ အာဂမေတိ၊ အကယ်၍ ဆိုင်းငံ့အံ့။ (ဧဝံသတိ)ဝါ၊ ဤသို့ဖြစ်သော်လည်းကောင်း။ ( "နဒီပူရေန" ကို ငဲ့သည်။) သဟာယေ၊ အဖော်တို့ကို။ အထ ပရိယေသတိ၊ အကယ်၍ ရှာအံ့။ (ဧဝံသတိ) ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ( "စောရာဒီဟိ" ကိုငဲ့သည်။) တံ စ ပဝတ္တိံ၊ ထိုအကြောင်းကိုလည်း။ ဒဟရာ၊ တို့သည်။ အထ သုဏန္တိ၊ အကယ်၍ကြားကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ) ယာဝ အာဂမနာ၊ တိုင်အောင်။ ပရိဟာရော, လဗ္ဘတိ၊ ၏။
ပန၊ ဗျတိရိတ်ကား။ သော၊ ထိုဥပဇ္ဈာယ်သည်။ ဣဓေဝ၊ ဤရောက်ရာအရပ်၌သာ။ အဟံ၊ သည်။ ဝသိဿာမိ၊ နေအံ့။ ဣတိ၊ ဤအကြောင်းကို။ သစေ ပဟိဏတိ၊ အကယ်၍ စေလွှတ်ပြောပြအံ့။အထ အာဂစ္ဆာန္တော။ ။ ရှေးစာအုပ်တို့၌ "အာဂစ္ဆန္တော" ဟု ပဌမန္တ ရှိ၏၊ နောက်စာအုပ်များ၌ "အာဂစ္ဆတော" ဟု ဆဋ္ဌီယန္တရှိ၏၊ ဆဋ္ဌီယန္တရှိသော ပါဌ်အလို "ဥပဒ္ဒဝေါ" ၌သာ စပ်နိုင်သည်၊ ပဌမန္တရှိသော ပါဌ်အလိုကား ထေရောနှင့် အရတူဖြစ်၍ "အာဂမေတိ၊ ပရိယေသတိ" တိုင်အောင် စပ်နိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် ဝါကျ၏ရှေ့ဖျားကနေသော ပုဒ်သည်ဆိုင်ရာဝါကျ ကုန်သည့်တိုင်အောင် စပ်ရရိုးဖြစ်သောကြောင့် "ပဌမန္တပါဌ်" ရှိခြင်းသာ ကောင်းသည်။
တံ စ ပဝတ္တိံ။ ။ စာအုပ်များ၌ "တ‌‌ဉ္စေ" ဟု ရှိ၏၊ ပရိကပ္ပဇောတကနိပါတ်မှာအထပုဒ်က လိုက်လျှင် ပြီးနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, ဥပဒ္ဒဝဖြစ်၍ ဆိုင်းငံ့နေရုံ, ရှာနေရုံသာမက ထိုအကြောင်းကိုလည်း ရဟန်းငယ်တို့ ကြားမှ အစောင့်အရှောက် ရနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း "တံ စ" ဟု ရှိခြင်းသာ‌ ကောင်းသည်။
(ဧဝံသတိ)။ ပရိဟာရော နတ္ထိ။
ယတ္ထ၊ အကြင်ကျောင်းတိုက်၌။ နိဿယော၊ ကို။ လဗ္လတိ၊ ရအပ် ရနိုင်၏။ တတ္ထ၊ ထိုကျောင်းတိုက်သို့။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
ပန၊ ကား။ (ဥပဇ္ဈာယေ၊ သည်။) ဝိဗ္ဘန္တေ ဝါ၊ လူထွက်သော်လည်းကောင်း။ ကာလင်္ကတေ ဝါ၊ ပျံလွန်တော်မူသော်လည်းကောင်း။ ပက္ခသင်္ကန္တေ ဝါ၊ တိတ္ထိတို့ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သော်လည်းကောင်း။ ဧကဒိဝသမ္ပိ၊ လည်း။ ပရိဟာရော နတ္ထိ။
ယတ္ထ၊ အကြင်ကျောင်းတိုက်၌။ နိဿယော၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ သို့။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ (အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီး‌ကား။ ဝိနိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်တည်း။ ဥပဇ္ဈာယော ပက္ကန္တော ဝါတိအာဒီသု အယံ ဝိနိစ္ဆယောကို ပြန်လှည့်သည်။)
ပန၊ ကား။ (ပါဠိတော်၌ "ပက္ကန္တော ဝါ ဝိဗ္ဘန္တော ဝါ ကာလင်္ကတော ဝါ ပက္ခသင်္ကန္တော ဝါ" တို့မှတစ်ပါး အာဏတ္တိကား။) နိဿယပဏာမနာ၊ မှီခိုခြင်းကိုထုတ်ပစ်ခြင်းကို။ **အာဏတ္တီ** တိ၊ ဟူ၍ ဝုစ္စတိ= ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ သင့်ကို။ ပဏမေမိ၊ နှင်ထုတ်၏။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။ ဣဓ၊ ဤကျောင်းတိုက်သို့။ မာ ပဋိက္ကမိ၊ မကပ်ဝင်လင့်။ ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ တေ၊ သင်၏။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။ နီဟရ၊ ထုတ်ဆောင်လေ့ာ။ ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ အဟံ၊ ကို။ တယာ၊ သည်။ န ဥပဋ္ဌာတဗ္ဗော၊ မလုပ်ကျွေးထိုက်။ (လုပ်ကျွေးဖွယ်မလို။) ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမိနာ ပါဠိနယေန ဝါ၊ ဤပါဠိတော်နည်းအားဖြင့်သော်လည်း‌‌‌‌ကောင်း။ မံ၊ ကို။ ဂါမပ္ပဝေသနံ၊ ရွာသို့ဝင်ခြင်းကို။ မာ အာပုစ္ဆိ၊ မပန်ပြောလင့်။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသောပါဠိမုတ္တကနယေန ဝါ= ပါဠိတော်မှလွတ်သော နည်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ယော၊ အကြင်တပည့်သည်။ ဝါ၊ ကို။ နိဿယပဏမနာယ၊ နိဿယည်းကိုနှင်ထုတ်ခြင်းဖြင့်။ ပဏာမိတော၊ နှင်ထုတ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုတပည့်သည်။ ဥပဇ္ဈာယော၊ ကို။ ခမာပေတဗ္ဗော၊ သည်းခံစေထိုက်၏။ ဝါ၊ ကန်တော့ တောင်းပန်ထိုက်၏။
အာဒိတောဝ၊ အစ၌ပင်။ သစေ န ခမတိ၊ အကယ်၍ သည်းမခံအံ့။ (ဧဝံသတိ) ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။ အာဟရိတွာ၊ ထမ်းဆောင်ပြီး၍။ တိက္ခုတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ (မဟာထေရ်တို့ကို ပင့်၍ သွားခြင်းမှ ရှေးဦးစွာ။) သယမေဝ၊ မိိမိချည်းသာ။ ခမာပေတဗ္ဗော၊ ၏။
နော စေ ခမတိ၊ အကယ်၍ သည်းမခံအံ့။ (ဧဝံသတိ) တသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ ထို ကျောင်းတိုက်၌။ မာဟာထေရေ၊ မဟာထေရ်တို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ပင့်၍။ ခမာပေတဗ္ဗော၊ ၏။ အာဏတ္တိ။ ။ အာဏဓာတ်သည် "‌စေခိုင်းခြင်း" အနက်ကို ဟော၏၊ ဤနေရာ၌ "စေခိုင်းခြင်း" ဟူသည်မှာ "မိမိအနီး၌ မနေဖို့ရန် ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်" ဟုသိစေလို၍ "နိဿယပဏာမနာ ဝုစ္စတိ" ဟု ဖွင့်သည်၊ "ဝုစ္စတိ" ပါသောကြောင့် "အထင်ရုဠှီအနက်" ဟု မှတ်ပါ၊ နိဿယဿ- မှီခိုအားထုတ်ခြင်းကို+ ပဏာမနာ- ဖဲ၍ညွတ်စေခြင်း၊ ဝါ- ထုတ်ပစ်ခြင်း၊ နိဿယပဏာမနာ- ခြင်း။
နော စေ ခမတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ သာမန္တဝိဟာရေ၊ အနီးဖြစ်သော ကျောင်းတိုက်၌။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ခမောပေတဗ္ဗော၊ ၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ ကန်တော့တောင်းပန်အပ်ပါသော်လည်း။ သစေ န ခမတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) အညတ္ထ၊ အခြားကျောင်းတိုက်သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ၏။ သဘာဂါနံ၊ သ‌ဘောတူသော ထေရ်တို့၏။ သန္တိကေ၊ ၌။ ဝသိတဗ္ဗံ၊ နေရာ၏။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ကြံ၍ နေရာသနည်း?။) အယံ ဘိက္ခု၊ ဤငါ့တပည့်ရဟန်းသည်။) မေ၊ ၏။ သဘာဂါနံ၊ တို့၏။ သန္တိကေ၊ ၌။ ဝသတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဉတွာပိ၊ သိ၍လည်း။ အပ္ပေဝ နာမ ခမေယျ၊ အကယ်၍မူလည်း သည်းခံတန်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့ကြံ၍။ (ဝသိတဗ္ဗံ၊ ၏။)
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ (သဘာဂထေရ်တို့အထံ၌ နေပါသော်လည်း။) သစေ န ခမတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) တတြေဝ၊ ထိုသဘာဂထေရ်တို့၏အထံ၌သာ။ ဝသိတဗ္ဗံ၊ ၏။
တတြ၊ ထိုသဘာဂထေရ်တို့၏အထံ၌။ ဒုဗ္ဘိက္ခာဒိဒေါသေန၊ ဒုဗ္ဘိက္ခ အစရှိသောအပြစ်ကြောင့်။ (ဆွမ်းခဲယဉ်းခြင်း, ဥတုသပ္ပာယ မမျှတခြင်းစသောအကြောင်းကြောင့်။) ဝသိတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။ စေ န ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) တံယေဝ ဝိဟာရံ၊ ထိုမူလကျောင်းတိုက်သို့သာ။ အာဂန္တွာ၊ ပြန်လာ၍။ အညဿ၊ ဥပဇ္ဈာယ်မှတစ်ပါး အခြားထေရ်၏။ သန္တိကေ၊ ၌။ နိဿယံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဝသိတုံ, ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ အာဏတ္တိယံ၊ ၌။ ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။
အာစရိယမှာ နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓီသု၊ အာစရိယမှာ နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိတို့၌။ **အာစရိယော ပက္ကန္တော ဝါ ဟောတီ** တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ (ဝိနိစ္ဆယောဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ကောစိ၊ အချို့သော။ အာစရိယော၊ သည်။ အာပုစ္ဆိတွာ၊ ပန်ပြော၍။ ( "တပည့်တို့ကို မည်သည့်အရပ်သို့ သွားဦးမည်" ဟု ပန်ပြော၍။) ပက္ကမတိ၊ ဖဲသွား၏။ ကောစိ၊ သော။ (အာစရိယော၊ သည်။) အနာပုစ္ဆိတွာ၊ မပန်ပြောမူ၍။ ပက္ကမတိ၊ ၏။
အန္တေဝါသိကောပိ၊ သည်လည်း။ ဧဝမေဝ၊ ဤအတူပင်တည်း။ (အချို့သည် ဆရာကို ပန်ပြော၍သွား၏၊ အချို့ကား မပန်ပြောဘဲသွားသည်။)နိဿယံ၊ ‌ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ ရိုးရိုးတန်းတန်း အချိန်အခါမျိုး၌ ဥပဇ္စျာယ်ရှိသောကျောင်းတိုုက်ဝယ် အခြား ဆရာ့အထံ၌ နိဿယည်းယူ၍ မနေရ၊ ဥပဇ္စျာယ်နှင့်တွေ့ဆုံမိရုံမျှဖြင့် နိဿယည်းပျက်၏၊ ထို့ကြောင့် နိဿယည်းယူထားသော်လည်း ဥပဇ္စျာယ်ကိုမြင်တိုင်း အသံကြားတိုင်း ပျက်နေမည်သာ၊ ဤနေရာ၌ကား ဥပဇ္စျာယ်က စွန့်လွှတ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် တွေ့ဆုံမိသော်လည်း နိဿယည်းမပျက်တော့၊ ထိုကြောင့် "အညဿ၊ ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ဆိုသည်။ [ "ဥပဇ္စျာယေန ပရိစ္စတ္တတ္တာ ဥပဇ္စျာယ သမောဓာနပရိဟာရောနတ္ထိ" - ဋီကာ။]
အာစရိယမှာ၊ ပေ၊ ဟောတိ။ ။ "အာစရိယမှာ၊ ပေ၊ ပက္ကန္တော ဝါ ဟောတီ" တိ ဧတ္ထ "ပက္ကန္တောတိ ဒိသံဂတော" တိအာဒိနာ ဥပဇ္စျာယဿ ပက္ကမနေ ယော ဝိနိစ္ဆယောဝုတ္တော၊ သော တတ္ထ ဝုတ္တနယေနေဝ ဣဓာပိ သက္ကာ ဝိညာတုံတိ တံ အဝတွာ "ကောစိ အာစရိယော အာပုစ္ဆိတွာ ပက္ကမတီ" တိအာဒိနာ အညောယေဝ နယောအာရဒ္ဓေါ၊ အယဥ္စ နယော ဥပဇ္စျာယပက္ကမနေပိ ဝေဒိတဗ္ဗောယေဝ၊ ဤဒိသေသု ဟိ ဌာနေသု ဧကတ္ထ ဝုတ္တလက္ခဏံ အညတ္ထာပိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊_ ဋီကာ၊ ဆိုလိုရင်းကား ဥပဇ္စျာယမှာနိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိ အခန်း၌ "တမှာ အာဝါသာ၊ ပေ၊ ဒိသံ ဂတော" စသော ဖွင့်ပြီးအနက်ကို ဤ၌ မဖွင့်တော့၊ ထိုအနက်ကို ဤ၌လည်း ယူပါ၊ "ကောစိ အာစရိယောအာပုစ္ဆိတွာ" စသော ဤအနက်ကိုလည်း ထို "ဥပဇ္စျာယော ပက္ကန္တော ဝါ စသည်၌ ယူပါ" ဟူလို။
တတြ၊ ထိုဆရာတပည့်တို့တွင်။ အန္တေဝါသိကော၊ သည်။ အာစရိယံ၊ ကို။ သစေအာပုစ္ဆိ၊ အကယ်၍ ခွင့်ပန်အံ့။ (ကိံ) ဘန္တေ, အသုကံ နာမ ဌာနံ၊ ထိုမည်သောအရပ်သို့။ ကေနစိဒေဝ၊ တစ်စုံတစ်ခုသာလျှင်ဖြစ်သော။ ကရဏီယေန၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စကြောင့်။ ဂန္တုံ၊ သွားခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆာမိ၊ အလိုရှိပါ၏။ ဣတိ၊ သို့။ (သစေ အာပုစ္ဆတိဧဝံသတိ။) အာစရိယေန စ၊ သည်လည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ ဂမိဿသိ၊ သွားလတ္တံ့နည်း?။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သည်။ (သမာနော) သာယနှေ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ ဂမိဿမိ၊ သွားပါအံ့။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။ ရတ္တိံ၊ ညဥ့်အခါ၌။ ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ ဂမိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဝဒတိ၊ လျှောက်အံ့။ အာစရိယောပိ၊ သည်လည်း။ သာဓူတိ၊ ကောင်းပြီ ဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ လက်ခံအံ့။ (ဧဝံသတိ) တင်္ခဏညေဝ၊ ထိုခဏ၌ပင်။ နိဿယော၊ သည်။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ ငြိမ်း၏။
ပန၊ ကား။ ဘ‌‌န္တေ, အသုကံ နာမ ဌာနံ၊ သို့။ ဂန္တုကာမော၊ သွားလိုသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပါ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။ အာစရိယော၊ သည်။ အသုကသ္မိံ နာမ ဂါမေ၊ ထိုမည်သောရွာ၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ စရိတွာ၊ လှည့်လည်ပြီး၍။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။ ဇာနိဿတိ၊ သိရလတ္တံ့။ (သွားသင့်, မသွားသင့် သိရလတ္တံ့။) ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) သောစ၊ ထိုတပည့်သည်လည်း။ သာဓူတိ၊ ဟူ၍။ သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ လက်ခံအံ့။ တတော၊ ထိုဆွမ်းခံလှည့်လည်ရာ ရွာမှ။ ဂတော၊ သွားသည်။ စေ(ဟောတိ)၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) သုဂတော၊ ကောင်းစွာသွားသည်။ (ဟောတိ)
ပန၊ သို့မဟုတ်။ သစေ န ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ မသွားဖြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော၊ သည်။ န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ မငြိမ်း။
ဂစ္ဆာမိ၊ သွားပါအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။ အာစရိယေန၊ သည်။ တာဝ၊ မတိုင်ပင်မီရှေးဦးစွာ။ မာ ဂစ္ဆ၊ မသွားနှင့်ဦး။ ရတ္တိံ၊ ၌။ မန္တေတွာ၊ တိုင်ပင်၍။ ဇာနိဿာမ၊ သိကုန်အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သည်။ (သမာနော၊ သော်။) မန္တေတွာ၊ ၍။ အထာပိ ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍မူလည်း သွားအံ့။ (ဧဝံသတိ) သုဂတော၊ သည်။ (ဟောတိ)
နော စေ ဂစ္ဆတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ မငြိမ်း။ [အာပုစ္ဆိတွာ ပက္ကမန္တကို ပြပြီး၍ အနာပုစ္ဆိဟွာ ပက္ကမန္တကို ပြလိုသောကြောင့်အာစရိယံ စသည် မိန့်။] ‌"ကောစိ အာစရိယော အာပုစ္ဆိတွာ ပက္ကမတီ" တိအာဒိနာ အညောယေဝ နယောအာရဒ္ဒေါ၊ အယဉ္စ နယော ဥပဇ္ဈာယပက္ကမ‌နေပိ ဝေဒိတဗ္ဗောယေဝ၊ ဤဒိသေသု ဟိဌာနေသု ဧကတ္ထ ဝုတ္တလက္ခဏံ အညတ္ထာပိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊- ဋီကာ၊ ဆိုလိုရင်းကား ဥပဇ္ဈာယမှာနိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိ အခန်း၌ "တမှာ အာဝါသာ၊ ပေ၊ ဒိသံ ဂတော" စသော ဖွင့်ပြီးအနက်ကို ဤ၌ မဖွင့်တော့၊ ထိုအနက်ကို ဤ၌လည်း ယူပါ၊ "ကေစိ အာစရိယောအာပုစ္ဆိတွာ" စသော ဤအနက်ကိုလည်း ထို "ဥပဇ္ဈာယော ပက္ကန္တော ဝါ စသည်၌ယူပါ" ဟူလို။
ပန၊ ကား။ အာစရိယံ၊ ကို။ အနာပုစ္ဆာ၊ မပန်ပြောဘဲ။ ပက္ကမန္တဿ၊ ဖဲသွားသော ရဟန်း၏။ ဥပစာရသီမာတိက္ကမေ၊ ဥပစာရသိမ်ကို လွန်ရာအခါ၌။ နိဿယော ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ ၏။
အန္တောဥပစာရသီမတော၊ ဥပစာရသိမ်၏ အတွင်းအရပ်မှ။ ပဋိနိဝတ္တန္တဿ၊ ပြန်နစ်သော ရဟန်း၏။ (နိဿယော) နပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ မငြိမ်း။ [တပည့်က ဆရာအား ပန်ပြောပုံမှတစ်ပါး ဆရာက တပည့်အားပန်ပြောပုံကိုပြလိုသောကြောင့် "သစေ ပန" စသည် မိန့်။]
ပန၊ ကား။ အာစရိယော၊ သည်။ အန္တေဝါသိကံ၊ ကို။ သစေ အာပုစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ ပန်ပြောအံ့။ (ကိံ?) အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ အသုကံ နာမ ဌာနံ၊ သို့။ ဂမိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (သစေ အာပုစ္ဆတိ၊ အံ့။ ဧဝံသတိ။) အန္တေဝါသိကေန စ၊ သည်လည်း။ ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။ (ဂမိဿထ၊ ကြွပါကုန်လတ္တံ့နည်း?။) ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။ သယနှေ၊ ၌။ (ဂမိဿာမိ၊ အံ့။) ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။ ရတ္တိဘာဂေ၊ ညဉ့်အဖို့၌။ (ဂမိဿာမိ၊ အံ့။) ဣတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ အန္တေဝါသိကောပိ၊ သည်လည်း။ သာဓူတိ၊ ဟူ၍။ (သစေ) သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)တင်္ခဏညေဝ၊ ထိုခဏ၌ပင်။ နိဿယော, ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ ၏။
ပန၊ သို့မဟုတ်။ အာစရိယော၊ သည်။ သွေ၊ နက်ဖြန်၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ စရိတွာ၊ ပြီး၍။ ဂမိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒတိ၊ အံ့။ ဣတရော စ၊ ဆရာမှတစ်ပါးသောတပည့်သည်လည်း။ သာဓူတိ၊ ဟူ၍။ (သစေ) သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့မျှ။ နိဿယော၊ သည်။ တာဝ န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ မငြိမ်းသေး။ ပုနဒိဝသေ၊ နောက်တစ်နေ့၌။ (နိဿယော) ပဋိပ္ပဿဒ္ဓေါ၊ ငြိမ်းပြီးသည်။ ဟောတိ။
အသုကသ္မိံနာမ ဂါမေ၊ ၌။ ပိဏ္ဍယ၊ ငှာ။ စရိတွာ၊ ပြီး၍။ မမ၊ ငါ၏။ ဂမနံ ဝါ၊ သွားဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အဂမနံ ဝါ၊ မသွားဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဇာနိဿမိ၊ သိအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ ပြောပြီး၍။ သစေ န ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ မသွားဖြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော, န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ဂစ္ဆာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ အန္တေဝါသိကေန၊ သည်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ မာ ဂစ္ဆာထ၊ မကြွပါကုန်လင့်။ (မကြွပါနှင့်ဦး၊ ဟူလို။) ရတ္တိံ၊ ၌။ မန္တေတွာ၊ ၍။ ဇာနိဿထ၊ သိပါကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တော၊ လျှောက်အပ်သည်။ (သမာနော၊ သော်။) အန္တေတွာပိ၊ တိုင်ပင်ပြီး၍လည်း။ အထာပိ န ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍မူလည်း မသွားဖြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော, နပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ဥဘောပိ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အာစရယန္တေဝါသိကာ၊ ဆရာတပည့်တို့သာည်။ ကေနစိ၊ တစုံတစ်ခုသော။ ကရဏီယေန၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စကြောင့်။ ဗဟိသီမံ၊ ဥပစာရသိမ်၏ ပြင်ဘက်သို့။ (ကျောင်းတိုက် ပြင်ဘက်သို့။) သစေ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်အံ့။ တတော၊ ထိုပြင်ဘက် အရပ်မှ။ အာစရိယော၊ သည်။ ဂမိယစိတ္တေ၊ ခရီးသွားလိုသူ၏စိတ်သည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်လသော်။ အနာပုစ္ဆာဝ၊ မပန်ပြောဘဲသာလျှင်။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ဒွိန္နံ လေဍ္ဍပါတာနံ၊ ခဲနှစ်ကျတို့၏။ အန္တောယေဝ၊ အတွင်း၌သာလျှင်။ စေ နိဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ ပြန်နစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော, န ပဋိပဿမ္ဘတိ။
ဒွေ လေဍ္ဍပါတေ၊ ခဲနှစ်ကျတို့ကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။ (လွန်ပြီးမှ။) သစေနိဝတ္တတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ နိဿယော။) ပဋိပဿဒ္ဓေါ၊ ငြိမ်းပြီးသည်။ ဟောတိ။ အာစရိယပဇ္ဈာယာ၊ ဆရာ, ဥပဇ္ဈာယ်တို့သည်။ [ဤနေရာ၌ နိဿယော ပဋိပ္ပသမ္ဘတိကို ထောက်၍ "အာစရိယန္တေဝါသိကာ" ဟု ရှိလျှင် ကောင်းသည်။]
ဒွေ လေဍ္ဍုပါတေ၊ ခဲနှစ်ကျတို့ကို။ အတိက္ကမ္မ၊ ၍။ အညတရသ္မိံ၊ တစ်ပါးသော။ ဝိဟာရေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။ (သစေ) ဝသန္တိ၊ အကယ်၍ နေကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။ [ပက္ကန္တမှတစ်ပါး ဝိဗ္ဘန္တစသည်ကိုပြလိုသောကြောင့် "အာစရိယေဝိဗ္ဘန္တေ" စသည် မိန့်။]
အာစရိယေ၊ သည်။ ဝိဗ္ဘန္တေ၊ လူထွက်သော်လည်းကောင်း။ ကာလင်္က‌တေ၊ ပျံလွန်တော်မူသော်လည်းကောင်း။ ပက္ခသင်္ကန္တေ စ၊ တိတ္ထိတို့ဘက်သို့ပြောင်းရွှေ့သော်လည်းကောင်း။ တခဏညေဝ၊ ၌ပင်။ (နိဿယော) ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ပန၊ ကား။ အာဏတ္တိယံ၊ နှင်ထုတ်ခြင်း၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) အာစရိယော၊ နိဿယည်းဆရာသည်။ မုဉ္စိတုကာမောဝ၊ လွှတ်လိုသည်သာလျှင်။ (ပရိယာယ်မဟုတ်ဘဲ, တကယ်ပင် နှင်ထုတ်လိုသည်သာလျှင်။) ဟုတွာ။ နိဿယပဏာမနာယ၊ နိဿယည်းကို နှင်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့်။ သစေပိ ပဏမေတိ၊ အကယ်၍မူလည်း နှင်ထုတ်အံ့။ [ယောဇနာ၌ "အန္တေဝါသိကမှာ မုဉ္စိတုကာမောဧဝ" ဟုရှိ၏၊ မုဉ္စပုဒ်က သကမ္မက ဖြစ်သောကြောင့် "မုစ္စိတုကာမောဝ" ဟုရှိရလိမ့်မည်။] အန္တေဝါသိကော စ၊ သည်လည်း။ မံ၊ ကို။ အာစရိယော၊ သည်။ ကိဉ္စာပိ ပဏာမေတိ၊ အကယ်၍ကားနှင်ထုတ်၏။ အထ ခေါ၊ ထို့သို့နှင်ထုတ်ပါသော်လည်း။ ဟဒယေန၊ စိတ်နှလုံးအားဖြင့်။ မုဒုကော၊ နူးညံ့၏။ [ငါ့အပေါ်၌ ငဲ့နေသေး၏၊ ဟူလို။] ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။ သာလယောဝ၊ တွယ်တာခြင်းရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။ နိဿယော န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိယေဝ၊ မငြိမ်းသည်သာ။
အာစရိယော၊ သည်။ သာလယော၊ တွယ်တာခြင်းရှိသည်။ သစေပိ(ဟောတိ)၊ အံ့။ အန္တေဝါသိကော၊ သည်။ နိရာလယော၊ တွယ်တာခြင်း မရှိသည်။ (သစေ ‌ဟောတိ၊ အံ့။) ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဣမံ၊ ဤဆရာကို။ နိဿယ၊ မှီ၍။ န ဝသိဿမိ၊ မနေတော့အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဓုရံ၊ နေဖို့ရန် တာဝန်ကို။ (သစေ)နိက္ခိပတိ၊ အကယ်၍ လျှော့ချလိုက်အံ့။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ လျှော့ချပြန်သော်လည်း။ (နိဿယော) န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ပန၊ ကား။ ဥဘိန္နံ၊ ဆရာ,တပည့်နှစ်ပါးတို့၏။ သာလယဘာဝေ၊ တွယ်တာခြင်း ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်သည်။ (သတိ၊ ရှိလသော်။) (နိဿယော)န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိယေဝ၊ ဧကန်မငြိမ်းသည်သာ။
ဥဘိန္နံ၊ တို့၏။ ဓုရနိက္ခေပေန၊ တာဝန်ကို လျှော့ချလိုက်ခြင်းကြောင့်။ (နိဿယော)ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ ၏။
ပဏာမိတေန၊ နှင်ထုတ်အပ်သော တပည့်သည်။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။ အာဟရိတွာ၊ ထမ်းဆောင်၍။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ ခမာပေတဗ္ဗော၊ ၏။
နော စေ ခမတိ။ (ဧဝံသတိ) ဥပဇ္ဈာယေ၊ ဥပဇ္ဈာယ်၌။ (ဥပဇ္ဈာယ်အခန်းတုန်းက၊) ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ရာ၏။
**ဥပဇ္ဈာယေန ဝါ သမောဓာနဂတော** တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဒဿနသဝနဝသေန၊ ဥပဇ္ဈာယ်ကို မြင်ရခြင်း, ဥပဇ္ဈာယ်အသံကို ကြားရခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ သမောဓာနံ၊ ပေါင်းဆုံခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ အာစရိယံ၊ နိဿယည်းဆရာကို။ နိဿယ၊ ၍။ ဝသန္တော၊ နေသော။ သဒ္ဓိဝိဟာရိကော၊ သည်။ [ဤနေရာ၌ အာစရိယံကိုငဲ့၍ "အန္တေဝါသိကော" ဟု ရှိလျှင် ကောင်းမည်ထင်သည်။] ဧကဝိဟာရေ၊ တစ်ခု‌သော ကျောင်းတိုက်၌။ စေတိယံ၊ စေတီကို။ ဝန္ဒန္တံ ဝါ၊ ရှိိခိုးနေစဉ်မူလည်းဖြစ်သော။ ဧကဂါပေ၊ တစ်ခုသော ရွာ၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။ စရန္တံ ဝါ၊ လှည့်လည်နေစဉ်မူလည်းဖြစ်သော။ ဥပဇ္ဈာယံ၊ ကို။ သစေ ပဿတိ၊ အကယ်၍တွေမြင်အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ဥပဇ္ဈာယော၊ သည်။ (သစေ) ပဿတိ၊ အံ့။ သဒ္ဓိဝိဟာရိကော ပန၊ သည်ကား။ (သစေ)န ပဿတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
မဂ္ဂပဋိပန္နံ ဝါ၊ ခရီးသွားနေသည်မူလည်းဖြစ်သော။ အာကာသေန၊ ကောင်းကင်ဖြင့်။ ဂစ္ဆန္တံ ဝါ၊ သွားနေသည်မူလည်းဖြစ်သော။ ဥပဇ္ဈာယံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဒူရတ္တာ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘိက္ခူတိ၊ ရဟန်းတစ်ပါးဟူ၍။ ဇာနာတိ၊ သိအံ့။ ဥပဇ္ဈာယောတိ၊ ဟူ၍။ န ဇာနာတိ၊ မသိအံ့။ (နိဿယော) န ပဋိပ္ပဿတိ။
သစေ ဇာနာတိ၊ အံ။ (ဧဝံသတိ၊ နိဿယော၊) ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ဥပရိပါသာဒေ၊ ပြာသာဒ်၏အထက်ထပ်၌။ ဥပဇ္ဈာယော၊ သည်။ ဝသတိ၊ ၏။ ဟေဋ္ဌာ၊ ပြာသာဒ်၏အောက်ထပ်၌။ သိဒ္ဓိဝိဟာရိကော၊ သည်။ (ဝသတိ၊ အံ့။) တံ၊ ထိုဥပဇ္ဈာယ်ကို။ အဒိသွာဝ၊ မမြင်မူ၍သာ။ ယာဂုံ၊ ယာဂုကို။ ပိဝိတွာ၊ သောက်ပြီး၍။ ပက္ကမတိ၊ ဖဲသွားအံ့။ အာသနသာလာယ ဝါ၊ ဆွမ်းစား ဇရပ်၌မူလည်း။ နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော ဥပဇ္ဈာယ်ကို။ အဒိသွာဝ၊ မမြင်မူ၍သာ။ ဧကမန္တေ၊ တစ်ခုသော အစွန်၌။ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ (သစေ) ပက္ကမတိ၊ အံ့။ ဓမ္မဿဝနမဏ္ဍပေ ဝါ၊ တရားနာရာ မဏ္ဍပ်၌ မူလည်း။ နိသိန္နမ္ပိ၊ ထိုင်နေသည်လည်းဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုဥပဇ္ဈာယ်ကို။ အဒိသွာဝ၊ သာ။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုတွာ၊ နာပြီး၍။ (သစေ) ပက္ကမတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ) နိဿယော န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
ဧဝံ၊ သို့။ တာဝ၊ သဝနမှ ရှေးဦးစွာ။ ဒဿနဝသေန၊ ဥပဇ္ဈာယ်ကို မြင်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ သမောဓာနံ၊ ပေါင်းစုံခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ [ဒဿန၏ အကျယ်ကို ပြပြီး၍ သဝန၏အကျယ်ကို ပြလိုသောကြောင့် သဝနဝသေန ပန" စသည်မိန့်။ ]
ပန၊ ကား။ သဝနဝသေန၊ ဥပဇ္ဈာယ်အသံကိုကြားခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ၏။ (သဒ္ဒံ၌ စပ်။) ဝါ၊ သည်။ (ကထေန္တဿ စသည်၌စပ်။) ဝိဟာရေ ဝါ၊ ကျောင်းတိုက်၌သော်လည်းကောင်း။ အန္တရဃရေ ဝါ၊ ရွာတွင်း၌သော်လည်းကောင်း။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ကထေန္တဿ ဝါ၊ ဟောစဉ်သော်လည်းကောင်း။ အနုမောဒနံ၊ ဆွမ်းအနုမောဒနာကို။ ကရောန္တဿ ဝါ၊ ပြုစဉ်သော်လည်းကောင်း။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ မေ၊ ၏။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ ၏။ သဒ္ဒေါ၊ အသံတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ကဉ္ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ မှတ်မိအံ့။ (ဧဝံသတိ)နိဿယော ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။
အသဉ္ဇာနန္တဿ၊ မမှတ်မိသော တပည့်၏။ (နိဿယော)န ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ သမောဓာနေ၊ ပေါင်းဆုံခြင်း၌။ ဝိနိစ္ဆယော၊ တည်း။ **နိဿယပဋိပ္ပဿဒ္ဓိကထာ၊ သည်။** **နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။** [နိဿယည်းဆရာနှင့်အတူနေခိုက် ဥပဇ္ဈာယ်နှင့် ပေါင်းဆုံမိရုံမျှဖြင့် နိဿယည်းပျက်ရသည်မှာ ဥပဇ္ဈာယ်က သာ၍ ရင်းနှီးသောကြောင့်တည်းဟု မှတ်ပါ။]