Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā

Kosambakavivādakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓကေ၊ ၌။ **တံ ဘိက္ခုံ ၊ပေ၊ ဥက္ခိပိံသူ**တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အယံ၊ ကား။ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဉ်အတိုင်းဖြစ်သော စကားတည်း။ [ပုဗ္ဗံ+အနုဂတာ အနုပုဗ္ဗီ၊ အနုပုဗ္ဗီ စ + သာ + ကထာ စာတိ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ တစ်နည်း၊ သမာသ်ပြုလျှင် "အနုပုဗ္ဗီ+ကထာ" ဟု ဤကာရန္တ အတိုင်းလည်း ရှိနိုင်၏၊] ကိရ၊ တစ်ဆင့်စကား ကြားရသည်ကား။ (တစ်နည်း) ကိရ၊ ချဲ့။ ဝိနယဓရော စ၊ ဝိနည်းကို ဆောင်သော ရဟန်းလည်းကောင်း။ သုတ္တန္တိကော စ၊ သုတ္တန်ကို ဆောင်သော ရဟန်းလည်းကောင်း။ (ဣတိ၊ သို့။) ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဧကသ္မိံ၊ သော။ အာဝါသေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။ ဝသန္တိ၊ နေကြကုန်၏။
တေသု၊ ထို နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့တွင်။ သုတ္တန္တိကော၊ သုတ္တန်ဆောင်ဖြစ်သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။ ဝစ္စကုဋိံ၊ သို့။ ပဝိဋ္ဌော၊ ဝင်ပြီးသည်။ (ဟုတွာ)။ အာစမနဥဒကာဝသေသံ၊ သန့်သက်ရေ အကြွင်းကို။ ဘာဇနေ၊ ခွက်ထဲ၌။ ဌပေတွာဝ၊ ချန်ထားခဲ့၍သာ။ နိက္ခမိ၊ အကြွင်းကို။ ဘာဇနေ၊ ခွက်ထဲ၌။ ဌပေတွာဝ၊ ချန်ထားခဲ့၍သာ။ နိက္ခမိ၊ ထွက်ခဲ့ပြီ။ (သန့်သက်ရေ ကျန်နေရစ်မှန်းကို သိ၏၊ အာပတ်သင့်မှန်းကိုကား မသိ။)
ဝိနယဓရော၊ ဝိနည်းကို ဆောင်သော ရဟန်းသည်။ ပစ္ဆာ၊ မှ။ ပဝိဋ္ဌော၊ သည်။ (သမနော)။ တံ ဥဒကံ၊ ထို ကြွင်းကျန်သော ရေကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ခဲ့၍။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထို သုတ္တန်ဆောင်သော ရဟန်းကို။ ပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။ (ကိံ?)။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။ တယာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ဣဒံ ဥဒကံ၊ ကို။ ဌပိတံ၊ ချန်ထားအပ်ပါသလော။ ဣတိ (ပုစ္ဆိ)၊
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ မှန်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။
တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ ဧတ္ထ၊ ဤရေကြွင်းကို ချန်ထားရာ၌။ အာပတ္တိဘာဝံ၊ အာပတ်၏ အဖြစ်ကို။ န ဇာနာသိ ကိံ၊ မသိပါသလော?။ ဣတိ (ပုစ္ဆိ)၊
အာမ၊ မှန်ပါ။ န ဇာနာမိ၊ မသိပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။
အာဝုသော၊ ဧတ္ထ၊ ဤ ရေကြွင်းကို ချန်ထားရာ၌။ အာပတ္တိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ပြီ။ (အာပတ္တိ၊ သည်။)
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ဒေသေဿာမိ၊ ဒေသနာပြောပါအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။ အာဝုသော၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် အာပတ်ဖြစ် ပါသော်လည်း။ တေ၊ ၏။ (အာပတ္တိ၌ စပ်။) ဝါ၊ သည်။ အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် မစေ့ဆော်မူ၍။ အသတိယာ၊ သတိကင်းသဖြင့်။ သစေ ကတံ၊ အကယ်၍ပြုအပ်မိသည်ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ အာပတ္တိ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ပြီ။
သော၊ ထို သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းသည်။ တဿာ အာပတ္တိယာ၊ ၌။ အနာပတ္တိဒိဋ္ဌိ၊ အနာပတ်ဟု အယူရှိပြန်သည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။
ဝိနယဓရောပိ၊ သည်လည်း။ အတ္တနော၊ ၏။ နိဿိတကာနံ၊ မှီနေသောရဟန်းတို့အား။ အယံ သုတ္တန္တိကော၊ သည်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇမာနောပိ၊ ရောက်ပါသော်လည်း။ န ဇာနာတိ၊ အာပတ်မှန်းမသိ။ ဣတိ၊ သို့။ အာရောစေသိ၊ ပြောပြီ။
တေ၊ ထို ဝိနည်း‌ဆောင်ရဟန်း၏ တပည့်တို့သည်။ တဿ၊ ထို သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်း၏။ နိဿိတကေ၊ မှီနေသော ရဟန်းတို့ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ ဥပဇ္ဈာယော၊ သည်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇိတွာပိ၊ ရောက်ပြီး၍လည်း။ အာပတ္တိဘာဝံ၊ ကို။ န ဇာနာတိ၊ ဣတိ အာဟံသု၊ ကုန်ပြီ။
တေ၊ ထို သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်း၏ တပည့်တို့သည်။ ဂန္တွာ၊ ၍။ အတ္တနော၊ ၏။ ဥပဇ္ဈာယဿ၊ အား။ အာရောစေသုံ၊ ကုန်ပြီ။ဒေသေဿာမိ။ ။ ဝိနည်းမိုရ်၏ စကားအရ အာပတ်ဟု အယူရှိသောကြောင့် (ပြောဆို၍ လွယ်ကူသော, သိက္ခာကို လိုလားသူ ဖြစ်သည့်အတွက်) အာပတ်ဖြစ်လျှင် ကုစားပါမည်ဟု ပြောရှာသည်၊ [သန့်သက်ရေကြွင်းကို ချန်ထားမှုအတွက် စူဠဝါသေနာသနက္ခန္ဓက၌ "န အာစမနသရာဝသေ ဥဒကံ သေသေတဗ္ဗံ" ဟု ပညတတ်တော်မူလိမ့်မည်။]
နတ္ထိ အာပတ္တိ။ ။ ထိုအခါ ဝိနည်းဓိုရ်က စဉ်းစားပြန်သည်မှာ လွန်ကျူးလိုသော စေတနာ မပါလျှင် ဤ ရေကြွင်းကို ချန်ထားရာ၌ အနာပတ်လည်း ဖြစ်နိုင်စရာရှိ၏၊ ဤသို့ စဉ်းစား၍ "အာပတ် မသင့်" ဟု ပြောပြန်သည်၊ အမှန်ကား အာပတ်သင့်သည်သာ၊ [ဝိနည်း ပညတ်တော်ကို မသိသော်လည်း ရေကြွင်း ချန်ထားမှုဟူသော အကြောင်းဝတ္ထုကို သိသောကြောင့် သစိတ္တကအာပတ် (ဝတ္ထုကို သိသော စိတ်နှင့်တကွဖြစ်သော အာပတ်) တည်း၊ သာ ပန အာပတ္တိ ဧဝ၊ တေနာဟ "သော တဿာ အာပတ္တိယာ (ထိုအာပတ် အစစ် ဖြစ်ရာ၌) အနာပတ္တိဒိဋ္ဌီ ဟောတီ" တိ၊ - ဋီကာ။]
သော၊ ထို သုတ္တန်ဆောင် ရဟန်းသည်။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟ၊ ပြီ။ (ကိံ?။)။
အယံ ဝိနယဓရော၊ ဤ ဝိနည်း‌ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနာပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ပြောပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အာပတ္တီတိ၊ ဟူ၍။ ဝဒတိ၊ ပြောပြန်၏။
ဧသော၊ ဤ ဝိနည်းဆောင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မုသာဝါဒီ၊ မုသား ပြောလေ့ရှိသူတည်း။ ဣတိ (အာဟ)၊
တေ၊ ထို သုတ္တန်ဆောင်ရဟန်း၏ တပည့်တို့သည်။ ဂန္တွာ၊ ၍။ တုမှာကံ၊ တို့၏။ ဥပဇ္ဈာယော၊ သည်။ မုသာဝါဒီ၊ တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ကလဟံ၊ ခိုက်ရန်ကို။ ဝဍ္ဎယိံသု၊ တိုးပွားစေကြကုန်ပြီ။
တတော၊ ထိုမှနောက်၌။ ဝိနယဓရော၊ သည်။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ လဘိတွာ၊ ၍။ တဿ၊ ထို သုတ္တန်ဆောင်ရဟန်း၏ (အပေါ်၌)။ အာပတ္တိယာ၊ ကို။ အဒဿနေ၊ မရှုခြင်းကြောင့်။ ဥက္ခေပနီယကမ္မံ၊ ကို။ အကာသိ၊ ပြီ။
တေန၊ ကြောင့်။
တံ ဘိက္ခုံ ၊ပေ၊ ဥက္ခိပိံသူတိ၊ ဟူ၍။ (သံဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ၊
**ဘိန္နော ဘိက္ခုသံဃော, ဘိန္နော ဘိက္ခုသံဃော**တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (သံဃော၊ သည်။) န တာဝ ဘိန္နော၊ ကွဲပြီးကား မဟုတ်သေး။ အပိ စ၊ ထိုသို့ပင် ကွဲပြီးမဟုတ်သေးပါသော်လည်း။ ဒေဝေ၊ မိုးသည်။ ဝုဋ္ဌေ၊ ရွာပြီးလတ်သော်။ ဣဒါနိ သဿ နိပ္ဖန္နန္တိ၊ ဟူ၍။ (ယခုအခါ ကောက်စပါး ပြီးစီးပြီဟူ၍။) ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ (ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒါနိ သဿံ နိပ္ဖန္နန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။) ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤ အကြောင်းကြောင့်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ အဝဿံ၊ ဘိဇ္ဇိဿတိ၊ ကွဲလတ္တံ့။ သော စ၊ ထို သံဃာသည်လည်း။ [သော စာတိ သံဃော၊ - ယောဇနာ။] ကလဟဝသေန၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း၏ အစွမ်းကြောင့်။ (ဘိဇ္ဇိဿတိ)၊ သံဃဘေဒဝသေန၊ သံဃာကွဲပြားခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ မချွတ်ဧကန်, အမှန်ကွဲလတ္တံ့၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ဘိန္နောတိ၊ ကွဲပြီဟူ၍။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ၊ ဘိန္နော။ ။ ဤ၌ တ ပစ္စည်းကား ကွဲပြီး အတိတ်မဟုတ်ပါဘဲလျက် မချွတ်ဧကန် အမှန် ကွဲလတ္တံဖြစ်သော အဝဿံဘာဝိအနက်၌ အတိတ်ကဲ့သို့ တင်စား၍ဆိုထားအပ်သော တ ပစ္စည်းတည်း၊ [န တာဝ ဘိန္နောတိ ဣမိနာ ဘိန္နောတိ ဧတ္ထတပစ္စယဿ အဝဿံဘာဝိယတ္ထေ အနာဂတကာလိကတံ ဒဿေတိ၊ တမေဝတ္ထံသဟ ဥပမာယ ဒဿေန္တော အာဟ အပိစာတိအာဒိ၊- ယောဇနာ။]
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ဘိ‌န္နော ဘိက္ခုသံဃောဟူသော ပါဌ်၌။ သမ္ဘမအတ္ထဝသေန၊ အလျင်အမြန်ဖြစ်သော အနက်၏ အစွမ်းဖြင့်။ အာမေဍိတံ၊ အာမေဍိတ်ကို။ ‌ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
**"ဧတမတ္ထံ ၊ပေ၊ ပက္ကမီ**တိ၊ ကား။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ("မာခေါ တုမှေ" အစရှိသော စကားကို။) ဘာသိတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ ပက္ကမိ၊ ဖဲကြွတော်မူသနည်း?။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဥက္ခေပကေ ဝါ၊ နှင်ထုတ်တတ်သော ရဟန်းတို့ကိုမူလည်း။ တုမှေဟိ၊ တို့သည်။ အကာရဏေ၊ အကြောင်းမဟုတ်ဘဲ။ (မမှန်သော အကြောင်းကြောင့်။) သော ဘိက္ခု၊ ကို။ ဥက္ခိတ္တော၊ နှင်ထုတ်အပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သစေ ဝဒေယျ၊ အကယ်၍ မိန့်တော်မူအံ့။ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကေ ဝါ၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကရဟန်းတို့ကိုမူလည်း။ တုမှေ၊ တို့သည်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်ပြီ။ ဧတေသံ၊ ဤ ဥက္ခေပကရဟန်းတို့၏။ ဝါ၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကရဟန်းတို့၏။ ပက္ခော၊ အသင်းအပင်းတည်း။ (ဘက်သားတည်း။) ဘဂဝါ၊ သည်။ အာဃာတံ၊ ရန်ညှိုးကို။ ဗန္ဓေယျုံ၊ ဖွဲ့ကုန်ရာ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တန္တိမေဝ၊ ပါဠိတော်အစဉ်ကိုသာ။ ဌပေတွာ၊ ထားတော်မူပြီး၍။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။ (ပါဠိတော်၌လာသော အနက် အဓိပ္ပာယ်ကို။) ဘာသိတွာ၊ ၍။ အာသနာ၊ မှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ၍။ ပက္ကမိ၊ မူပြီ။ သမ္မဘမအတ္ထဝသေန။ ။ သံပုဗ္ဗ+ဘြမ (ဘမ) ဓာတ်သည် ဘယာဒိဇနိတဝေဂအနက်နှင့်တကွ အခြားအနက်များကို ဟော၏ဟု ထောမနိဓိ ဆို၏၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာတို့၌ "တုရိတတ္ထဝသေန" ဟု ဖွင့်ကြ၏၊ "တုရိတ" နှင့် "ဝေဂ" သည် လျင်မြန်ခြင်း အနက်အားဖြင့် တူ၏၊ နှစ်ကြိမ်ဆိုခြင်းကို "အာမေဍိတ်" ဟု ခေါ်သည်၊ အာမေဍိတ်၏ အနက် အဓိပ္ပာယ်ကို ဝေရဉ္ဇကဏ္ဍ အဆုံး အဘိက္ကန္တံ အဖွင့်၌ပြခဲ့ပြီ။
**အတ္တနော ဝါ အတ္ထာနန္တိ** ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ (ဥပ္ပာဒေတိ၌ စပ်။) သံဃေန၊ သည်။ ဥက္ခေပနီယကမ္မကတာနံ၊ ပြုအပ်သော ဥက္ခေပနီယကံ ရှိကုန်သော။ (ဥက္ခေပနီယကံ အပြုခံရကုန်သော။) အဓမ္မဝါဒီနံ၊ အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ပက္ခေ၊ အဖို့၌။ (ဘက်၌)။ နိသိန္နေ၊ ထိုင်နေသည်။ (သမာနော၊ လျက်။) တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ဘဏထ၊ ပြောကြပါကုန်သနည်း?။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၍။ တေသဉ္စ၊ ထို ဥက္ခေပနီယကံ အပြုခံရသော အဓမ္မဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဣတရေသဉ္စ၊ အခြားသော ဥက္ခေပကပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်းကောင်း။ လဒ္ဓိံ၊ အယူကို။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ ဣ‌မေ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (ဥက္ခေပနီယကံ အပြုခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။) အဓမ္မဝါဒိနော၊ အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။) ဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပ္ပာဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။ တေသံ၊ ထို ဥက္ခေပနီယကံ အပြုခံရသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ မဇ္ဈေ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သည်။ (သမာနော) ဝ၊ ဖြစ်လျက်ပင်။ တေသံ၊ ထို ဥက္ခေပနီယကံ အပြုခံရသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ နာနာသံဝါသကော၊ ကွဲပြားသော သံဝါသ ရှိသူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကမ္မံ၊ ကို။ ကောပေတိ၊ ပျက်စေနိုင်၏။အဓမ္မဝါဒီနံ ပက္ခေ နိသိန္နော။ ။ ဤစကားသည် အဓမ္မဝါဒီပက္ခကို မှတ်၍ပြသော ဥပလက္ခဏနည်းမျှသာတည်း၊ ဓမ္မဝါဒီပက္ခ၌ နေ၍ အဓမ္မဝါဒီတို့ကိုပင် ဓမ္မဝါဒီဟု အယူရှိပြန်လျှင်တည်း ဤနည်းအတိုင်း နာနာသံဝါသကဖြစ်၍ နှစ်ဖက်လုံး၏ ကံကို ပျက်စေနိုင်သည်သာ၊ [အဓမ္မဝါဒီနံ ပက္ခေ နိသိန္နောတိ ဣဒံ ဥပလက္ခဏမတ္တံ၊ ဓမ္မဝါဒီနံ ပက္ခေ နိသီဒိတွာ အဓမ္မဝါဒီနံ လဒ္ဓိံ ဂဏှန္တောပိ ဓမ်မဝါဒီနံ နာနာသံဝါသကောဟောတိ ဧဝ၊- ဝိမတိ။]
ကမ္မံ ကောပေတိ။ ။ "ကံကို ပျက်စေ၏" ဟူရာ၌ ထိုရဟန်း မပါလျှင် သံဃာမပြည်မှ "နာနာသံဝါသကစတုတ္ထော စေ ဘိက္ခဝေ ကမ္မံ ကရေယျ၊ အကမ္မံ န စ ကရဏီယံ" စသည်ကို ဟောတော်မူသောကြောင့် ကံ အထမမြောက်ဘဲ ကံပျက်သည်ဟု ဆိုလိုသည်၊ အကယ်၍ နာနာသံဝါသကရဟန်းမှတစ်ပါး မိမိတို့ချည်း သံဃာပြည့်နေလျှင်ကား ကံ မပျက်ပါ၊ [ကမ္မံ ကောပေတီတိ နာနာသံဝါသကစတုတ္ထော ၊ပေ၊ န စ ကရဏီယန္တိအာဒိဝစနတော သစေ သံဃော တံ ဂဏပူရကံ ကတွာ ကမ္မံ ကရေယျ၊ အယံ တတ္ထ နိသိန္နောပိ ကမ္မံ ကောပေတီတိ အဓိပ္ပာယော၊- ဋီကာ။]
ဣတရေသမ္ပိ၊ အခြားသော ဥက္ခေပကပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်း။ ဟတ္ထပါသံ၊ သို့။ အနာဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ (ကမ္မံ) ကောပေတိ၊
ဧဝံ၊ လျှင်။ အတ္တနာ ဝါ၊ မိမိသည်မူလည်း။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ နာနာသံဝါသကံ၊ ကွဲပြားသော သံဝါသရှိသူကို။ ကရောတိ၊
**သမာနသံဝါသကန္တိ** ဧတ္ထာပိ၊ ၌လည်း။ ယော၊ အကြင် ရဟန်းသည်။ အဓမ္မဝါဒီနံ၊ တို့၏။ ပက္ခေ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။ (ဟုတွာ)။ ဣမေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ည်။ (မိမိ ထိုင်နေရာ၌ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။) အဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့တည်း။ ဣတရေ၊ အခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (အခြားနေရာ၌ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။) ဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ သိ၍။ တေသံ၊ ထို ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ မဇ္ဈံ၊ အလယ်သို့။ ပဝိသတိ၊ ဤသို့ သိ၍။ တေသံ၊ ထို ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ မဇ္ဈံ၊ အလယ်သို့။ ပဝိသတိ၊ ဝင်သွား၏။ ပန၊ သို့မဟုတ်။ ယတ္ထ ဝါ ယတ္ထ ဝါ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးလည်းဖြစ်သော။ ပက္ခေ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သည်။ (ဟုတွာ)။ ဣမေ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (မိမိ ထိုင်နေရာ၌ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။) ဓမ္မဝါဒိနော၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ အယံ၊ ဤရဟန်းကို။ အတ္တနာ ဝါ၊ ပေ၊ ကရောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
**ကာယကမ္မံ ဝစီကမ္မန္တိ** ဧတ္ထ၊ ၌။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ပဟရန္တာ၊ ပုတ်ခတ်ကုန်လျက်။ (ပုတ်ခတ်သော ရဟန်းတို့ကို။) ကာယကမ္မံ ဥပဒံသေန္တီတိ၊ ကာယကံကို ပြကြသော ရဟန်းတို့ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကာယကံကို ဖြစ်စေကြသော ရဟန်းတို့ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဖရုသံ၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားကို။ ဝဒန္တာ၊ ပြောဆိုကုန်လျက်။ (ပြောဆိုသော ရဟန်းတို့ကို။) ဝစီကမ္မံ ဥပဒံသေန္တီ၊ ဝစီကံကို ပြောဆိုကုန်လျက်။ (ပြောဆိုသောရဟန်းတို့ကို။) ဝစီကမ္မံ ဥပဒံသေန္တီတိ၊ ဝစီကံကို ပြကြသော ရဟန်းတို့ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဝစီကံကို ဖြစ်စေကြသော ရဟန်းတို့ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ကုန်၏။ ["ဒသ" ဓာတ်သည် ဒဿနအနက်ကို ဟောသော်လည်း ဥပ ရှေးရှိသောကြောင့် ပဝတ္တအနက်ကိုလည်း ဟောနိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် "ဥပဒံသေန္တီတိ ပဝတ္တေန္တိ" ဟု ဝိမတိ ဖွင်သည်၊] ယတ္ထ ဝါ တတ္ထ ဝါ။ ။ ဓမ္မဝါဒီပက္ခ၌ နေ၍ဖြစ်စေ, အဓမ္မဝါဒီပက္ခ၌ နေ၍ဖြစ်စေ မိမိနေရာပက္ခ၌ ပါဝင်သော ရဟန်းတို့ကို ဓမ္မဝါဒီဟု ယူအံ့၊ ထိုသို့ ယူခြင်းကလည်း မှန်သည်ဖြစ်စေ, မမှန်သည်ဖြစ်စေ ထို ပက္ခတွင် ပါဝင်သော ရဟန်းများနှင့် မိမိမှာ သမာနသံဝါသက ဖြစ်တော့၏၊ [ယတ္ထ ဝါ တတ္ထ ဝါတိ ဓမ္မဝါဒီနံ ပက္ခေ ဝါ အဓမ္မဝါဒီနံ ပက္ခေ ဝါတိ အတ္ထော၊ ဣမေ ဓမ္မဝါဒိနောတိ ဂဏှာတီတိ တံ တံ ပက္ခဂတေ ဘိက္ခူ ယာထာဝတော ဝါ အယာထာဝတော ဝါ "ဣမေ ဓမ္မဝါဒိ‌နော" တိ ဂဏှာတိ၊ အယံ တံ တံ ပက္ခဂတာနံ အတ္တာနံ သမာနသံဝါသကံ ကရောတိ၊ - ဝိမတိ။]
**ဟတ္ထပရာမာသံ ကရောန္တီ**တိ၊ ကား။ ကောဓဝသေန၊ ကောဓ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဟတ္ထေဟိ၊ လက်တို့ဖြင့်။ အညမညံ၊ ချင်း။ ပရာမသနံ၊ သုံးသတ်ခြင်းကို။ ကရောန္တိ၊
**"အဓမ္မိယာယမာနေ"**တိ၊ ကား။ အဓမ္မိယာနိ၊ တရားနှင့် မလျော်ကုန်သော။ ကိစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ကုရုမာနေ၊ ပြုလတ်သော်။ (နိသီဒိတဗ္ဗံ၌ စပ်။) ["အဓမ္မိယ" ဟူသော နာမ်ပုဒ်နောင် ကရဓာတ်၏ အနက်၌ အာယပစ္စည်းသက်သောကြောင့် "အဓမ္မိယာယမာနေ" ပါဠိတော်၌ ပါဌ်ရှိပါစေ။]
**အသမ္မောဒိကာ ဝတ္တမာနာယာ**တိ၊ ကား။ အသမ္မောဒိကာယ၊ ဝမ်း‌မြောက်ခြင်းကို မဖြစ်စေတတ်သော စကားသည်။ ဝတ္တမာနာယ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ (နိသီဒိတဗ္ဗံ၌ စပ်။) [ဤနည်းအလို "အသမ္မောဒိကာ" ၌ ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသ, တစ်နည်း- ယ ကျေနေသည်ဟု ကြံပါ၊] ဝါ၊ တစ်နည်း။
အယမေဝ၊ ဤ **"အသမ္မောဒိကာယ"** ဟူသော ပါဌ်သည်ပင်။ ပါဌော၊ ပါဠိပါဌ်ရင်းတည်း။
သမ္မောဒနကထာယ၊ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း စကားသည်။ အဝတ္တမာနာယ၊ မဖြစ်လတ်သော်။ (နိသီဒိတဗ္ဗံ၌စပ်။) ဣတိ အတ္ထော၊ [အချို့ စာအုပ်တို့၌ သမ္မောဒနကထာယ နေရာဝယ် သမ္မောဒမာနာယဟု ရှိသည်ကား မကောင်း။]
**ဧတ္ထာဝတာ န အညမညန္တိ** ဧတ္ထ၊ ၌။ ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။ ပန္တိယော၊ သံဃာ အစဉ်တို့ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥပစာရံ၊ ဥပစာကို။ မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။ နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုင်နေရာ၏။ဧတ္ထာဝတာ။ ။ "ဧတ္ထာဝတာ" သဒ္ဒါသည် ရှေ့ကို ညွှန်ပြသောသဒ္ဒါ မဟုတ်၊ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ခိုက်ရန်ဖြစ်လျှင် ရုတ်ရက်အားဖြင့် ကိုယ်မှ နှုတ်မှ မလွန်ကျူးနိုင်လောက်အောင် ဝေးသောအရပ်၌ နေခြင်းကို ညွှန်ပြသောသဒ္ဒါ ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် "ဒွေ ပန္တိယော ၊ ပေ၊ မုဉ္စိတွာ" ဟု ဖွင့်သည်၊ "ဧတ္ထာဝတာ- ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော ဥပစာကို လွှတ်၍ နေခြင်းဖြင့်" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေး၊ [ဧတ္ထာဝတာတိ ဧတ္တကပဒေသံ မုဉ္စိတွာ နိသိန္နာ မယံ ကောဓစိတ္တေ ဥပ္ပန္နေပိ အညမညံ အနနုလောမိကံ ကာယကမ္မာဒိံ ပဝတ္တေတုံ န သက္ခိဿာမာတိ သလ္လက္ခေတွာ ဒူရေ နိသီဒိတဗ္ဗန္တိ အဓိပ္ပာယော၊- ဝိမတိ။]
ဒွေ ပန္တိယော ၊ပေ၊ နိသီဒိတဗ္ဗံ။ ။ "ဒွေ ပန္တိ" အရ တစ်ဖက်သော သံဃာအစဉ်နှင့်အခြား တစ်ဖက်သော သံဃာ အစဉ်ကိုယူပါ၊ ထို သံဃာအစဉ် နှစ်စဉ် (အစု နှစ်စု) လည်း ရုတ်တရက် ဒေါသဖြစ်လျှင် ကိုယ်နှုတ် လွန်ကျူးမှုကို မပြုနိုင်လောက်အောင် ဥပစာကို လွှတ်၍ အတော်ဝေးဝေး နေထိုင်ရမည်၊ [ဥပစာရံ မုဉ္စိဠှိတွာတိ ဧတ္ထ ဥပစာရော နာမ အညမညံ ဟတ္ထေန ပါပုဏနဋ္ဌာနံ- လက်ဖြင့် ပုတ်ခတ်လျှင် မီလောက်သော အရပ်ကို "ဥပစာ" ဟုဆိုသည်၊- သာရတ္ထ။] သို့သော် နှုတ်ဖြင့်ပြောလျှင် မကြားအောင်ကား သာ၍ ဥပစာဝေးရဦးမည်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ဝိမတိ၌ "ဒူရေ နိသီဒိတဗ္ဗံ" ဟု ဖွင့်သည်။
ပန၊ အနွယ။ ဓမ္မိယာယမာနေ၊ တရားနှင့်လျော်သော ကိစ္စကို ပြုလတ်သော်။ သမ္မောဒိကာယ၊ လွန်စွာဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားသည်။ ဝတ္တမာနာယ၊ သော်။ အာသနန္တရိကာယ၊ နေရာနှစ်ခုတို့၏ အကြားဖြစ်သောနေရာတစ်ခုရှိသော ထိုင်ခြင်းဖြင့်။ နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဧကေကံ၊ တစ်ခု တစ်ခုသော။ အာသနံ၊ နေရာကို။ အန္တရံ၊ အကြားကို။ ကတွာ၊ ၍။ နိသီဒိတဗ္ဗံ၊
**မာ ဘဏ္ဍနန္တိ** အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ အကတ္တာတိ၊ ဟူသော။ ပါဌသေသံ၊ ပါဌ်အကြွင်းကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ (တုမှေ)။ ဘဏ္ဍနံ၊ ရှေးအဖို့၌ တိုင်ပင်ခြင်းကို။ မာ အကတ္ထ၊ မပြုကြကုန်လင့်။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
**"အဓမ္မဝါဒီ"** တိ၊ ကား။ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကေသု၊ ဥက္ခိတ္တာနုဝတ္တကရဟန်းတို့တွင်။ အညတ‌ရော၊ တစ်ပါးအပါအဝင်ဖြစ်သော။ (ဘိက္ခု၌ စပ်။)
ပန၊ ဆက်။ အယံ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ သည်။ အတ္ထကာမော၊ စီးပွားကို လိုလားသူတည်း။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ အဿ၊ ထို ရဟန်း၏။ အဓိပ္ပာယော၊ အလိုသည်။ (ဟောတိ) ကိရ၊ သတတ်။ (ကိံ?)။ ဣမေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ကောဓာဘိဘူတာ၊ ကောဓသည် လွှမ်းမိုးအပ်ကုန်သည်။ (ဟုတွာ) သတ္ထု၊ ၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်ကို။ န ဂဏှန္တိ၊ မနာယူကြကုန်။ အာသနန္တိရိကာယ။ ။ အနန္တရသဒ္ဒါသည် အလယ်အကြားဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ "အစဉ်အတန်း နှစ်တန်းတို့၏ အလယ်အကြား" ဟူလို၊ အာသနာနံ- အရှေ့ဘက်, အနောက်ဘက် နေရာ နှစ်တန်းတို့၏၊ (တောင်ဘက်, မြောက်ဘက်နေရာနှစ်တန်းတို့၏၊) အန္တရံ- အကြားတည်း၊ အာသနန္တရံ၊ အာသနန္တရံ+ယဿာတိ အာသနန္တရိကာ- နေရာ နှစ်ခုတို့၏ အကြားဖြစ်သော နေရာတစ်ခုရှိသော ထိုင်နေခြင်း၊ [အာသနန္တရိကာ- ယ အက္ခရာကား ကြိယာဝိသေသန အနက်ဟော နာဝိဘတ်၏ ကာရိယတည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဧကေကံ ၊ပေ၊ ကတွာ" ဟု ဖွင့်သည်။] (မလိုက်နာကြကုန်။) ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတေ၊ ဤ ရဟန်းတို့ကို။ ဩဝဒန္တော၊ ဆုံးမတော်မူရသည်။ (ဟုတွာ)။ မာ ကိလမိတ္ထ၊ ပင်ပန်းတော်မမူပါစေလင့်။ ဣတိ (အယံ)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ (အဿ၊ ၏။ အဓိပ္ပာယော ကိရ၊ သတတ်။) တသ္မာ၊ ထိုသို့ အလိုဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ("အာဂမေတု ဘန္တေ" အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ လျှောက်ပြီ။
ပန၊ ဆက်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပစ္ဆာပိ၊ နောက်၌လည်း။ သညံ၊ သညာကို။ လဘိတွာ၊ ၍။ ဩရမိဿန္တိ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံတော်မူ၍။ တေသံ၊ ထို ရဟန်းတို့၏ (အပေါ်၌)။ အနုကမ္ပာယ၊ လျော်စွာ တုန်လှုပ်တတ်သော ကရုဏာတော်ကြောင့်။ (သနားစောင့်ရှောက်တော်မူလိုသောကြောင့်။) အတီတဝတ္ထုံ၊ အတိတ်ဝတ္ထုကို။ (လွန်လေပြီးသော အကြောင်းအရာကို။) အာဟရိတွာ၊ ဆောင်တော်မူ၍။ ကထေသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ထို အတိတ်ဝတ္ထု၌။ **အနတ္ထတော**တိ၊ ကား။ အတော၊ ဤယောကျ်ားမှ။ မေ၊ ၏။ အနတ္ထော၊ စီးပွားမဲ့သည်။ (အဟော၊ သြော်...ဖြစ်တော့မှာပါတကား။) ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
အထ ဝါ၊ ကား။ အနတ္ထတောတိ၊ ကား။ အနုတ္ထေဒေါ၊ စီးပွားမဲ့ကို ပေးမည့်သူသည်။ (အ‌ဟော၊ သြော်...ဖြစ်တော့မှာပါတကား။) [အနတ္ထဒေါတိ ဝတ္တဗ္ဗေ ဒကာရဿ တကာရံ ကတွာ အနတ္ထတောတိ ဝုတ္တန္တိ အာဟ အထ ဝါတိအာဒိ၊ - ဋီကာ၊ သုဂဒေါမှ သုဂတော ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။]
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ပါကဋမေဝ၊ ထင်ရှားသည်သာ။
ပန၊ ဆက်။ ပုထုသဒ္ဒေါတိအာဒိဂါထာသု၊ အစရှိသော ဂါထာတို့၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။ အဿ၊ ထို ရဟန်းအပေါင်း၏။ ပုထု မဟာ၊ ကျယ်စွာသော။ သဒ္ဒေါ၊ အသံသည်။ (အတ္ထိ)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သော၊ ထို ရဟန်းအပေါင်းသည်။) **ပုထုသဒ္ဒေါ**၊ မည်၏။
**သမဇနော**တိ၊ ကား။ ပုထုသဒ္ဒေါ။ ။ မဟာသည် ပုထု၏ အဖွင့်တည်း၊ "များသော အသံရှိသောရဟန်းအပေါင်း" ဟု ပေး၊ ဋီကာ၌ကား ဝဂ္ဂဘာဝေန ဝါ ပုထု နာနာသဒ္ဒေါ အဿာတိ ပုထု နာနာ သဒ္ဒေါအဿာတိ ပုထုသဒ္ဒေါ" ဟု အဋ္ဌကထာမှ တစ်နည်းဖွင့်သေး၏၊ ဤ အလို ပုထုသဒ္ဒါနာနာအနက်ဟောတည်း၊ နှစ်စု ကွဲသဖြင့် အသီးသီးသော အသံရှိသော ရဟန်းအပေါင်း-ဟူလို။ သမာနော၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း၌ အဇ္ဈာသယအားဖြင့် အချင်းချင်းတူသော။ ဧကသဒိသော၊ တစ်ထပ်တည်း တူမျှသော။ ဇနော၊ ရဟန်းအပေါင်းတည်း။ [သမကို "သမာနော" ဖွင့်၏၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်း၌ အဇ္ဈာသယအားဖြင့်တူသည်ကို "သမံ" ဟု ဆိုသည်၊ မြန်မာ၌ "အတူတူနှင့် အနူနူ" ဟု ပြောကြသောစကားအသုံးအနှုန်းမျိုးတည်း။] စ၊ ဆက်။ သဗ္ဗော၊ သော။ ဘဏ္ဍနကာရကော၊ ခိုက်ရန်ကိုပြုတတ်သော။ အယံ ဇနော၊ ဤ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ [ဤကား အပိုထည့်အပ်သော ပုဒ်တည်း။] သမန္တတော၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ။ သဒ္ဒနိစ္ဆာရဏေန၊ အသံကို မြွက်ဆိုခြင်းအားဖြင့်။ ပုထုသဒ္ဒေါ စေဝ၊ ကျယ်သောအသံရှိသည်လည်းကောင်း။ သဒိသော စ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ဖို့ရန် အဇ္ဈာသယအားဖြင့် တူသည်လည်းကောင်း။ (ဟောတိ)။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
**န ဗာလော ကောစိ မညထာ"**တိ၊ ကား။ တတ္ထ၊ ထို ရဟန်းအပေါင်းတွင်။ ကောစိ ဧကောပိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်းသည်လည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဗာလော၊ မိုက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ န မညိတ္ထ၊ မမှတ်ထင်ချေ။ [ကောစိကို "ဧကောပိ" ဟု ဖွင့်သည်။] သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့သည်လည်း။ ပဏ္ဍိတမာနိနောယေဝ၊ မိမိကိုယ်ကို ပညာရှိဟုသာ မှတ်ထင်ကြကုန်၏။
**နာညံ ဘိယျော အမညရု**န္တိ၊ ကား။ ကောစိ ဧကောပိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်လည်း။ အဟံ၊ သည်။ ဗာ‌လော၊ မိုက်၏။ ဣတိ စ၊ သို့လည်း။ န မညိတ္ထ၊ မမှတ်ထင်။ ဘိယျော စ၊ မိမိကိုယ်ကို ဗာလဟု မမှတ်ထင်ခြင်းထက် အလွန်လည်း။န ဗာ‌လော ကောစိ မညထ။ ။ မညထကို "မညိတ္ထ" ဟု ဖွင့်၏၊ "ကောစိ" ဟူသော ကတ္တားကို ထောက်၍ "တ ကို ချေထားသည်" ဟု မှတ်ပါ၊ မညိတ္ထ၌ကား အာကို တ္ထပြုထားသည်။ "ဒုစ္ဆိန္တိတဿ စိန္တာ စ, ဒုဗ္ဘာသိတဿ ဘာသနံ၊ ဒုက္ကမ္မဿ ကတဉ္စေဝ, ဧတံ ဗာလဿ လက္ခဏံ"- အရ ခိုက်ရန်ဖြစ်ဖို့ရန် ကြံစည်ခြင်းအားဖြင့် ဒုစ္ဆိန္တိတကို ကြံစည်ခြင်း, ခိုက်ရန်ဖြစ်သောစကားကို ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် ဒုဗ္ဘာသိတကို ပြောဆိုခြင်း, ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်းကို ပြုခြင်းအားဖြင့် ဒုကမ္မကို ပြုခြင်း၊ ဤသို့လျှင် ဗာလက္ခဏာသို့ အပြည့်အစုံရောက်နေပါလျက် တစ်ယောက်တစ်လေကမျှ "ငါ ဗာလ" ဟု မမှတ်ထင်ကြချေ၊ အားလုံးကပင် ပဏ္ဍီတမာနီ (ငါ ပညာရှိဟု မှတ်ထင်နေကြသည်)- ဟူလို။ နာညံ ဘိယျော အမညရုံ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ "ကောစိ ဧကောပိ အဟံ ဗာလောတိ စ န မညိတ္ထ" ဟု ရှေ့ဝါကျလာ စကားကို သမုစ္စေတဗ္ဗ အဖြစ်ဖြင့် ယူ၍ထည့်ထား၏၊ ထိုသို့ ထည့်ခြင်းကား "ဘိယျော" ဟူသော အပါဒါနီ၏ အပါဒါန်ထင်ရှားအောင် ထည့်ခြင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ "ဘိယျော ဇာတိ အတ္တနော ဗာလဘာဝဿ အဇာနနတော ဘိယျော စ၊ ဘဏ္ဍနဿ ဥပရိဗောဋော ဝိယ သံဃဧဘဒဿ အတ္တနော ကာရဏဘာဝမ္ပိ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ န မညိတ္ထ နာညာသိ" ဟု ဖွင့်သည်။ (န မညိတ္ထ၌ စပ်။) သံဃသ္မိံ၊ သည်။ ဘိဇ္ဇမာနေ၊ ကွဲလတ်သော်။ အညမ္ပိ၊ အခြားလည်းဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ (ဣဒံ ကာရဏံ၌စပ်။) မယှံကာရဏာ၊ ငါ၏ အကြောင်းကြောင့်။ (ငါ့ အတွက်ကြောင့်။) သံဃော၊ သည်။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ကွဲရ၏။ ဣတိ ဣဒံ ကာရဏံ၊ ဤ အကြောင်းကို။ န မညိတ္ထ၊ မသိတတ်ချေ။ ဣတိ အတ္ထော၊
**ပရိမုဋ္ဌာ**တိ၊ ကား။ ပရိမုဋ္ဌဿတိနော၊ ထက်ဝန်းကျင် ပျောက်ကင်းသောသတိ ရှိကြကုန်၏။
**ဝါစာဂေါစရဘာဏိနော**တိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။ ရာကာရဿ၊ ရာ အက္ခရာ၏။ဆက်ဦးအံ့- နှစ်ဖက်် ငြင်းခုန်ခြင်းသည် အနာဖြစ်ခြင်းနှင့် တူ၏၊ ငြင်းခုန်ရုံသာမကဘဲ သံဃာကွဲပြားခြင်းကား အနာ၏ ဖောရောင်လာခြင်းနှင့် တူ၏၊ ထိုသို့ ဖောရောင်လာသကဲ့သို့ သံဃာ ကွဲပြား နေပါလျက် "ငါ့ အတွက်ကြောင့် သံဃာကွဲရလေခြင်း" ဟု တစ်ယောက်တစ်လေကမျှ မယူဆ- ဟူလို၊ [အမညရုံ၌ မန ဓာတ်+ ဒိဝါဒိ ယပစ္စည်းဖြင့် "မည" ဟု ဖြစ်၏၊ ထို့နောက် ဥုံဝိဘတ်+ ရ လာ၍ "အမညရုံ" ဟု ဖြစ်သည်၊ "ကောစိ" ဟု ကတ္တား ထည့်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဥုံကိုလည်း အာဝိဘတ်မှ ဖောက်ပြန်သော ဝစနဝိပလ္လာသ ကြံပါ၊ ယောဇနာ၌ကား "အာ ဝိဘတ်ကို ရုံ ပြုထားသည်" ဟု မိန့်လေသည်။]
"ဝါစာဂေါစရ ဘာဏိနော။ ။ "ဝါစာဂေါရော" ဟု ဆိုလိုလျက် ရာ၌ အာကို ရဿပြု၊ ဘာဏိနောကိုလည်း ကထံ ထည့်၍ "ကထံ ဘာဏီနော" ဖွင့်၏၊ [ကထံ ဘာဏီနောတိ ဝါစံ ဘာဏိနော၊ - ယောဇနာ၊ ] တစ်နည်း- "ဘာဏိနော - ပြောဆိုလေ့ ရှိကြကုန်၏၊ ကထံလျှင်၊ ဘာဏိနော- ကုန်သနည်း?" ဟုပေး၊ ဤအလို "ယာပစ္ဆန္တိ မုဓါယာမံ" သည် ကထံ ဘာဏိနော၏ အဖြေတည်း။
ဆက်ဦးအံ့- "ဝါစာဂေါစရ" ဟူရာ၌ "ဂေါစရ" ဟူသည် နွားစားကျက်ကဲ့သို့ အများအပြား ဖြစ်ရာဌာနတည်း၊ ထို့ကြောင့် စကားများစွာ‌ ပြောစရာ ရှိသူတို့ကို "ဝါစာဂေါစရ" ဟုလည်းကောင်း, ထိုသို့ ပြောစရာ ရှိသည့်အတိုင်း ပြောနေသူတို့ကို "ဘာဏိနော" ဟုလည်းကောင်း, ထိုသို့ ပြောရာ၌ သတိမထားဘဲ တွေ့ကရစကားတွေ ပြောနေသူတို့ကို "ပရိမုဋ္ဌာ" ဟုလည်းကောင်း မိန့်တော်မူသည်။
ရဿာဒေသော၊ ရဿဟူသော အာဒေသကို။ ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဝါစာဂေါစရာ၊ စကားဟူသော ကျက်စားရာ ရှိကုန်၏။ သတိပဋ္ဌာနာဒိဂေါစရာ၊ သတိပဋ္ဌာန် အစရှိသော ကျက်စားရာ ရှိကုန်သည်။ န (ဟောန္တိ)၊ မဖြစ်ကုန်။
ဘာဏိနော ကထံ ဘာဏိနော စ၊ စကားကိုလည်း ပြောလေ့ရှိကြကုန်၏။ တစ်နည်း- ဘာဏိနော စ၊ စကားကိုလည်း ပြောလေ့ရှိကြကုန်၏။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဘာဏိနော၊ ကုန်သနည်း?။
**ယာဝိစ္ဆန္တိ မုခါယာမန္တိ**၊ ကား။ [အချို့စာ၌ ဣတိ မပါ၊] ယာဝ၊ လောက်။ မုခံ၊ ခံတွင်းကို။ ဝါ၊ ပါးစပ်ကို။ ပသာရေတုံ၊ ဆန့်တန့်ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကြကုန်၏။ တာဝ၊ ထို အလိုရှိသလောက်။ ပသာရေတွာ၊ ဆန့်တန်း၍။ (ပါးစပ်ဖြဲ၍။) ဘာဏိနော၊ ပြောဆိုလေ့ ရှိကြကုန်၏။ ဧကောပိ၊ တစ်ယောက်တစ်လေမျှလည်း။ သံဃဂါရဝေန၊ သံဃာကို ရိုသေခြင်းကြောင့်။ မုခသင်္ကောစံ၊ နှုတ်၏တွန့်ခြင်းကို။ န ကရောတိ၊ မပြု။ ဣတိ အတ္ထော၊
**ယေန နီဝာာ**တိ၊ ကား။ ယေနကလဟေန၊ အကြင် ခိုက်ရန်ပြုခြင်းသည်။ ဣမံ နိလ္လဇ္ဇဘာဝံ၊ ဤ အရှက်မရှိကုန်သူတို့၏ အဖြစ်သို့။ နီတာ၊ မိမိတို့ ဆောင်အပ်ကုန်ပြီ။
**န တံ ဝိဒူ**တိ၊ ကား။ အယံ၊ ဤငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဧဝံ၊ သို့။ (သို့ကလောက်)။ သာဒီနဝေါ၊ အပြစ်နှင့်တကွဖြစ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ တံ၊ ထို ငြင်းခုံခြင်းကို။ န ဇာနန္တိ၊ မသိကြကုန်။ယာဝိစ္ဆန္တိ မုခါယာမံ။ ။ အာ ရှေးရှိသော ယမု ဓာတ်သည် ဒီဃီဘာဝ- ရှည်လျားစွာဖြစ်ခြင်း (ဖြစ်စေခြင်း) အနက်ကို ဟော၏၊ "ရှည်လျားစွာ ဖြစ်စေခြင်း" ဟူသည် ပါးစပ်ကို ဆန့်တန်းခြင်း (ဖြဲခြင်း) ပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ပသာရေတုံ" ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖွင့်သည်၊ ပါးစပ်ကို ဆန့်တန်းလိုသမျှ ဆန့်တန်း၍ (ဖြဲ၍) ပြောဆိုကြသည်၊ သံဃာကို ရိုသေခြင်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်မျှ နှုတ်မတွန့်ကြဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံံ ပြောဆိုကြသည်- ဟူလို၊ ["တာဝ ပသာရေတွာ" ဟူသော ပဓာနကို ကြည့်၍ "မုဓါယာမံ၌ အံ ဝိဘတ်သည် ကြိယာဝိသေသန အနက်ဟောတည်း" ဟု သိပါ။]
ယေန နီတာ န တံ ဝိဒူ။ ။ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ဆဲကြ, ဆိုကြ, ရိုက်ကြ, ပုတ်ကြခြင်းသည် အလွန် ရှက်စရာကောင်း၏၊ သို့ပါလျက် မရှက်ကြ၊ ထိုသို့ မရှက်လောက်အောင် ငြင်းခုံခြင်းက ပို့ဆောင်ထားသည်၊ ထို ငြင်းခုံခြင်းကို ဤမျှလောက်သံဃာ ကွဲပြားအောင် ငြင်းခုံခြင်းက ပို့ဆောင်ထားသည်၊ ထို ငြင်းခုံခြင်းကို ဤမျှ‌လောက်သံဃာ ကွဲပြားအောင် အပြစ်ကြီးသော အလုပ်ဟူ၍ မသိကြကုန်၊ [ဝိဒူ၌ "ဓာတု ဝိဒ, နှောင်း ဧယျမှု, အန္တိ ဥု, ဝိဒူပြီးရသည်" ဟူသော နိယံနှင့်အညီ ဝိဒဓာတ်နောင် အန္တိဝိဘတ်ကို ဥုပြု၊ ထို့ကြောင့် "ဇာနန္တိ" ဟု ဖွင့်သည်။]
**ယေ စ တံ ဥပနယှန္တီ**တိ၊ ကား။ (အယံ၊ ဤသူသည်။) မံ၊ ကို။ အက္ကောစ္ဆိ၊ ဆဲရေးဖူးပြီ။ (အယံ)။ မံ၊ ကို။ အဝဓိ၊ ညှည်းဆဲပုတ်ခတ်ဖူးပြီ။ ဣတိအာဒိကံ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ တံ အာကာရံ၊ ထို ဒေါသဖြစ်ခြင်းဟူသော အခြင်းအရာကို။ ဝါ၊ ရန်ငြိုးဟူသောအခြင်းအရာကို။ ယေ စ၊ အကြင်သူတို့သည်ကား။ ဥပနယှန္တိ၊ ဖွဲ့ကြကုန်၏။
**သနန္တနော**တိ၊ ကား။ ပေါရာဏော၊ ရှေး၌ဖြစ်သော သဘောတည်း။ ဝါ၊ ရှေးဟောင်းထုံးစံတည်း။ [သနံ နိပါတ်နောင် ဘဝအနက်၌ တနပစ္စည်းသက်။]
**ပရေ**တိ၊ ကား။ ပဏ္ဍိတေ၊ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ တတော၊ ထို ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တို့မှ။ အညေ၊ အခြားကုန်သော။ ဘဏ္ဍနကာရကာ၊ ငြင်းခုံခြင်းကို ပြုတတ်သူတို့သည်။ ပရေ နာမ၊ ပရေတို့ မည်၏။
ဧတ္ထ သံဃမဇ္ဈေ၊ ဤ သံဃာ့အလယ်၌။ ကလဟံ၊ ခိုက်ရန်ကို။ ကရောန္တာ၊ ပြုနေကြကုန်သော။ တေ၊ ထို ပရေမည်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (န ဇာနန္တိ၌ စပ်။) မယံ၊ တို့သည်။ ယမာမသေ ဥပရမာမ၊ အချင်းချင်း ရှောင်ရှား၍ ဖဲသွားနေကြကုန်၏။ သတတံ၊ အမြဲ။ သမိတံ၊ မပြတ်။ မစ္စုသန္တိကံ၊ သေမင်းအထံသို့။ ဂစ္ဆာမ၊ သွားနေကြရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤ အကြောင်းကို။ န ဇာနန္တိ၊ မသိကြကုန်။
**ယေ စ တတ္ထ ဝိဇာနန္တီ**တိ၊ ကား။ တတ္ထ၊ ထို သံဃာအလယ်၌။ ပဏ္ဍိတာ၊ ကြောင်းကျိုးမြင်သိ ပညာရှိကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ မစ္စုသမီပံ၊ သေမင်း၏ အနီးသို့။ ဂစ္ဆာမ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကို။ ဝိဇာနန္တိ၊ န်၏။
**တတော သမ္မန္တိ ဓမဂေါတိ**တိ၊ ကား။ ဟိ၊ သိခြင်း၏ အကျိုးကိုဆိုဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဇာနန္တော၊ ကုန်သော။ တေ၊ ထို ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ယောနိသော၊ သင့်သောအကြောင်းအားဖြင့်။ မနသိကာရံ၊ နှလုံးသွင်းမှုကို။ ဥပ္ပာဒေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ယမာမသေ။ ။ "ယမု-ဥပရမေ" ဟူသော ဓာတ်ကျမ်းနှင့်အညီ မ ဝိဘတ်ဖြင့် "ယမာမ" ဖြစ်သည်ဟု သိစေလို၍ "ဥပရမာမ" ဟု ဖွင့်သည်၊ သေ ကား သက္ကတ၌ အာမသေဝိဘတ်ကို နည်းမှီ၍ အပိုလာထားသော နိပတ်တည်း၊ ခိုက်ရန် ပြုနေကြသော နှစ်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် အချင်းချင်း လုံးထွေး ပုတ်ခတ်၍ နေကြသော်လည်း တရားသဘောအားဖြင့် စဉ်းစားလျှင် ထိုအချိန်၌ "သေခြင်း" ဟူသော မရဏသို့ ခဏတိုင်း ခဏတိုင်း သွားနေကြရသောကြောင့် တစ်ဖက်သည် တစ်ဖက်မှ (တစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်မှ) ရှောင်သွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်-ဟူလို၊ ထို့ကြောင့် "သတတံ ၊ပေ၊ န ဝိဇာနန္တိ" ဟု အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်သည်။ ဝါ၊ ဖြစ်စေခြင်းကြောင့်။ မေဓဂါနံ ကလာဟာနံ၊ ခိုက်ရန်တို့၏။ ဝူပသမာယ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းငှာ။ ပဋိပဇ္ဇန္တိ၊ ကျင့်ကြကုန်၏။
**အဋ္ဌိစ္ဆိန္နာ**တိ၊ အဋ္ဌိစ္ဆိန္နာ အစရှိ‌သော။ အယံ ဂါထာ၊ ကို။ ဗြဟ္မဒတ္တဉ္စ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒီဃာဝုကုမာရဉ္စ၊ ဒီဃာဝုမင်းသားကိုလည်းကောင်း။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။ (ဘဂဝတာ)။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။
တေသမ္ပိ၊ ထို မင်း, မင်းသားတို့၏သော်မှလည်း။ သင်္ဂတိ၊ ပေါင်းဆုံသင့်မြတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်တုံသေး၏။ ‌ယေသံ ဝေါ၊ အကြင် သင်တို့တို့၏။ မာတာပိတူနံ၊ မိဘတို့၏။ အဋ္ဌီနိ၊ အရိုးတို့ကို။ နေဝ ဆိန္နာနိ၊ ဖြတ်လည်း မဖြတ်အပ်ကုန်။ ပါဏာ၊ အသက်တို့ကို။ န ဟတာ၊ သတ်လည်း မသတ်အပ်ကုန်။ ဂဝါဿဓနာနိ၊ နွား, မြင်း, ဥစ္စာတို့ကို။ န ဟဋာနိ၊ ‌ဆောင်လည်း မဆောင်အပ်ကုန်။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ (တေသံ) တုမှာကံ၊ တို့၏။ (သင်္ဂတိ၊ ပေါင်းဆုံ သင့်မြတ်ခြင်းသည်။) န ဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်သနည်း?။ ဣတိ၊ ဤကား အနက်။
**သစေ လဘေထာ**တိ အာဒိဂါထာ၊ အစရှိသော ဂါထာကို။ ပဏ္ဍိတသဟာယဿ စ၊ လိမ္မာသော အပေါင်းအဖော်၏လည်းကောင်း။ ဗာလသဟာယဿ စ၊ မိုက်သော အပေါင်းအဖော်၏လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏာဝဏ္ဏဒီပနတ္ထံ၊ ကျေးဇူး, ကျေးဇူးမဲ့ကို ပြခြင်းအကျိုးငှာ။ (ဘဂဝတာ)။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။
**အဘိဘုယျ သဗ္ဗာနိ ပရိဿယာနီ**တိ၊ ကား။ ပါကဋပရိဿယေ စ၊ ထင်ရှားသော ဘေးရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။ (ခြင်္သေ့, သစ်, ကျားစသော ဘေးရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။) ပဋိစ္ဆန္နပရိဿယေ စ၊ ဖုံးကွယ်အပ်သော ဘေးရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။ (ရာဂ, ဒေါသစသော ဘေးရန်တို့ကိုလည်းကောင်း။) အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ တေန၊ ထို လိမ္မာသော အပေါင်းအဖော်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ အတ္တမနော၊ မိမိစိတ် ရှိသည်။ တေသမ္ပိ သင်္ဂတိ။ ။ ဤဝါကျ၌ "တေသံ" ဟု ရှိသောကြောင့် ရှေ့ဝါကျ၌ "ယေ- အကြင် မင်းတို့သည်" ဟု ထည့်၍ အနက်ပေးပါ၊ ပိသည် ဂရဟာဇောတက၊ "တစ်ဖက် ဖြတ်တတ်, တစ်ဖက်က အဖြတ်ခံရခြင်းအားဖြင့် အဋ္ဌိစ္ဆိန္န ဖြစ်ကြသော ထိုသူတို့မှာ ပေါင်းဆုံ သင့်မြတ်နိုင်စရာ မရှိပါချေ၊ သို့ပါလျက ပေါင်းဆုံ သင့်မြတ်နိုင်ကြသေး၏" ဟူလို။ (နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သည်။) သတိမာ၊ သတိရှိသည်။ (ဟုတွာ)။ စရေယျ၊ လှည့်လည်နေထိုင်ရာ၏။
**ရာဇာဝ ရဋ္ဌံ ဝိဇိတန္တိ**၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝိဇိတံ၊ အောင်နိုင်အပ်ပြီးသော။ ရဋ္ဌံ၊ တိုင်းနိုင်ငံကို။ မဟာဇနကရာဇာ စ၊ မဟာဇနက မင်းသည်လည်းကောင်း။ အရိန္ဒမမဟာရာဇာ စ၊ **အရိန္ဒမ** မင်းမြတ်သည်လည်းကောင်း။ ပဟာယ၊ စွန့်၍။ ဧကကာ၊ တစ်ယောက်တည်းတို့သည်။ (ဟုတွာ)။ စရိံသု ယထာ၊ လှည့်လည် နေထိုင်ဖူးကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ စရေယျ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊
**မာတင်္ဂရညေဝ နာဂေါ**တိ၊ ကား။ အရညေ၊ တော၌။ နာဂေါ၊ ကြီးမားသော။ မာတင်္ဂေါဝ၊ ဆင်ပြောင်ကဲ့သို့။ (စရေယျ)။
ဟတ္ထီ၊ ဆင်ကို။ မာတင်္ဂေါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ နာဂေါတိ ဧတံ၊ နာဂေါဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ မဟန္တာဓိဝစနံ၊ အကြီးကို ဟောသောသဒ္ဒါတည်း။ [အခြား နေရာ၌ နာဂသဒ္ဒါသည် ဆင်ကို ဟောသော်လည်း ဤနေရာ၌ ဆင်ဟောသဒ္ဒါက "မာတင်္ဂ" ဟု ပါပြီးဖြစ်သောကြောင့် နာဂသဒ္ဒါသည် "မဟန္တာဓိဝစန" ဖြစ်ရ၏။]
ဟိ၊ ချဲ့။ မာတုပေါသကော၊ အမိကို လုပ်ကျွေးသော။ မာတင်္ဂနာဂေါ၊ ဆင်ပြောင်ကြီးသည်။ အရညေ၊ ၌။ ဧကော၊ တစ်စီးတည်းသည်။ (ဟုတွာ)။ စရိ ယထာ၊ လှည့်လည်နေထိုင်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ပါပါနိ စ၊ မကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။ န အကာသိ ယထာ၊ မပြုသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ပါလိလေယျကော၊ က မည်သော။ (မာတင်္ဂနာဂေါ၊ သည်။ အရညေ ဧကော ဟုတွာ၊ စရိယထာ စ၊ လည်းကောင်း။ ပါနိ စ၊ န အကာသိ ယထာ စ၊ လည်းကောင်း။) ဧဝ၊ တူ။ ဧကော၊ တစ်ပါးတည်းသည်။ (ဟုတွာ)။ စရေ၊ လှည့်လည် နေထိုင်ရာ၏။ ပါပါနိ စ၊ မကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။ န ကယိရာ၊ ရာ။ ဣတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊