Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā

Saṅghikacīvaruppādakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

**တုယှေဝ ဘိက္ခု စီဝရာနီ**တိ၊ ကား။ အညတ္ထ၊ အခြား အရပ်သို့။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဟဋာနိ၊ ဆောင်အပ်ကုန်သည်။ (သမာနာနိ)ပိ၊ ဖြစ်ကုန်သော်လည်း။ တုယှေဝ၊ သင်၏ (ဥစ္စာသည်) သာ။ (ဟောတိ၊ ၏။) တေသံ၊ ထိုသင်္ကန်းတို့ကို။ အညော၊ သင်မှ အခြားသော။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော ရဟန်းသည်။ န ဣဿရော၊ အစိုးမရ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
စ ပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ("တုယှေဝ ဘိက္ခု တာနိ စီဝရာနိ" ဟူ၍။) ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ အနာဂတေပိ၊ နောင်အခါ၌လည်း။ နိက္ကုက္ကုစ္စာ၊ ကုက္ကုစ္စမရှိကုန်သည်။ (ဟုတွာ)၊ ဂဏှိဿန္တိ၊ ယူကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ **ဣဓ ပနာ**တိ အာဒိံ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။ (ဘဂဝါ)၊ အာဟ၊ ပြီ။
**တဿေဝ ၊ပေ၊ ဥဗ္ဘာရာ**တိ၊ ကား။ ဂဏပူရကေ၊ ဂိုဏ်းကို ပြည့်စေတတ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ လဘိတွာ၊ ၍။ ကထိနံ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။သစေ ဂဏပူရကေ။ ။ ဝါတွင်း၌ ရဟန်းတစ်ပါးတည်း နေရာဝယ် "သံဃဿ ဒေမ" ဟု ဆို၍ သင်္ကန်းလှူရာ၌ အလှူရှင်တို့က "ကထိနံ အတ္ထရိတုံ-ကထိန်ခင်းဖို့ရန်" ဟု မလျှောက်သော်လည်း ကထိန်သင်္ကန်းလုပ်၍ ကထိန်ခင်းကောင်း၏၊ ထို့ကြောင့် "သစေ ဂဏပူရကေ" ဟု စသည်ကို မိန့်သည်။
မှတ်ချက်။ ။ ပါဠိတော်၌ တစ်ပါးတည်းနေသော ရဟန်းအား "သံဃဿ ဒေမ" ဟု လျှောက်၍လှူရာဝယ် "သံဃဿ" ဟု သာမညဆိုသောကြောင့် ထို သင်္ကန်းလျာအဝတ်သည် စာတုဒ္ဒိသသံဃာနှင့် သက်ဆိုင်နေ၏၊ ထို့ကြောင့် ထို ရဟန်းသည်သံဃာရှိရာ သာဝတ္ထိသို့ ယူသွား၏၊ သို့သော် ဘုရားရှင်၏ သီးခြား ခွင့်ပြုတော်မူချက်အရ ထို ဝါကပ်ရာ ကျောင်းတိုက်ရှိ သံဃာသာ (တစ်ပါးရှိလျှင် တစ်ပါးသာ) ပိုင်တော့သည်၊ ဤစကားကို ထောက်၍ ယခုခေတ်၌ ကထိန်သင်္ကန်းကို ရေစက်ချရာဝယ် အလှူရှင်တို့အား စာတုဒ္ဒိသသံဃာကို ရည်မှန်းဖို့ရန် ဆရာတို့ ညွှန်ပြကြသည်၊ စာတုဒ္ဒိသသံဃာ ဆိုင်သော်လည်း တကယ်ပိုင်သောအခါ အာရာမသံဃာသာ ပိုင်သည်ဟု မှတ်ပါ၊ [အချို့ကား ကထိန်သင်္ကန်းကို အာရာမသံဃိက (ထိုကျောင်းတိုက်ရှိ သံဃာ၏ ဥစ္စာ) ဟု ဆို၍ အာရာမသံဃိက ရေစက်ချပေးကြ၏၊ စဉ်းစားကြပါလေ။]
အတ္တတံ၊ ခင်းအပ်သည်။ သစေ‌ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ပဉ္စမာသေ၊ တို့ပတ်လုံး။ (တဿေဝ၊ ထိုရဟန်း၏သာ။ သန္တကာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကထိနံ။) အတ္ထတံ၊ သည်။ နော စေ ဟောတိ၊ (ဧဝံ သတိ)။ ဧကံ စီဝရမာသမေဝ၊ သင်္ကန်းလ တစ်လပတ်လုံးသာ။ (တဿေဝ သန္တကာနိ ဟောန္တိ။)
ယံ၊ အကြင် သင်္ကန်းလျာအဝတ်ကို။ [ယောဇနာ၌ "ယံ ယံ" ဟု ဝိစ္ဆာ တွေ့ရ၏။] သံဃဿ ဒေမာတိ၊ ဟူ၍။ (သံဃာအား လှူပါကုန်၏ဟူ၍၊ ဝတွာ) ဝါ၊ လျှောက်၍သော်လည်း။ ဒေန္တိ၊ ကုန်၏။ (ယံ၊ ကို။) သံဃံ ဥဒ္ဒိဿ ဒေမာတိ၊ ဟူ၍။ (သံဃာကိုရည်စူး၍ လှူပါကုန်၏ဟူ၍၊ ဝတွာ) ဝါ၊ သော်လည်း။ ဒေန္တိ၊ ကုန်၏။ (ယံ၊ ကို။) ဝဿံ ဝုတ္ထသံဃဿ ဒေမာတိ၊ ဟူ၍။ (မိုးလပတ်လုံး နေပြီးသော သံဃာအား လှူပါကုန်၏ဟူ၍၊ ဝတွာ) ဝါ၊ သော်လည်း။ ဒေန္တိ၊ (ယံ၊ အကြင် သင်္ကန်းလျာအဝတ်ကို။) ဝဿာဝါသိကံ ဒေမာတိ၊ ဟူ၍။ (မိုးလပတ်လုံးနေခြင်းရှိသော ရဟန်းအား လှူအပ်သော သင်္ကန်းကို လှူပါကုန်၏ဟူ၍၊ ဝတွာ) ဝါ၊ သော်လည်း။ ဒေန္တိ၊ မတကစီဝရံ၊ သေပြီးသော ရဟန်း၏ သင်္ကန်းကို။ အဝိဘဇိတွာ၊ မဝေဖန်သေးမူ၍။ တံ ဝိဟာရံ၊ ထိုကျောင်းတိုက်သို့။ (တစ်ပါးတည်းနေရာ ကျောင်းတိုက်သို့။) သစေပိ ပဝိသန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဝင်ကုန်အံ့။ ဝဿဝါသိကံ။ ။ ဝဿံ- ဝါလပတ်လုံး+အာဝါသော ယဿာတိ ဝဿာဝါသော- ဝါလပတ်လုံး နေခြင်းရှိသော ရဟန်း၊ ဝဿာဝါသဿ+ဒိန္နံ ဝဿာဝါသိကံ- ဝါလပတ်လုံး နေခြင်းရှိသော ရဟန်းအား လှူအပ်သော သင်္ကန်း၊ [ယခုကာလ၌ ဝါဆိုခါနီး လှူလေ့ရှိကြ၏၊ ထို သင်္ကန်းကို "ဝဿာဝါသိက" ဟုလည်း အချို့က ခေါ်ကြ၏၊ အမှန်ကား "ဝါတွင်း၌ နေသော ရဟန်းအား ဝါကျွတ်မှ ဖြစ်စေ, ဝါကျွတ်သောအခါ သုံးစွဲရန် ဝါတွင်း၌ လှူအပ်သော သင်္ကန်းကိုသာ ဝဿာဝါသိကသင်္ကန်း" ဟု ခေါ်သည်။] ("သစေပိ ပဝေသေန္တိ"- အကယ်၍မူလည်း သွင်းကုန်အံ့"** ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏၊ ဧဝံ သတိပိ၊) သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တံ၊ ထို သင်္ကန်းသည်။ တဿေဝ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏သာ။ (တစ်ပါးတည်းနေသော ရဟန်း၏သာ၊ သန္တကံ- သည်။) ဟောတိ၊
ယမ္ပိ၊ အကြင် သင်္ကန်းကိုလည်း။ သော၊ ထို ရဟန်းသည်။ (တစ်ပါးတည်းနေသော ထို ရဟန်းသည်။ ဂဏှာတိ၌ စပ်။) ဝဿာဝါသတ္ထာယ၊ မိုးလပတ်လုံးနေခြင်းရှိသော ရဟန်း၏အကျိုးငှာ။ ["ဝဿာဝါသိကတ္ထာယ - ဝဿာဝါသိကသင်္ကန်း၏အကျိုးငှာ" ဟု ဋီကာ၌ ရှိ၏၊] ဝဍ္ဎိံ၊ အတိုးအပွားကို။ ပယောဇေတွာ၊ ယှဉ်စေ၍။ (အတိုးချ၍။) ဌပိတဥပနိက္ခေပတော ဝါ၊ ထားအပ်သော, အပ်နှံအပ်သော ဘဏ္ဍာမှသော်လည်းကောင်း။ တတြပ္ပာဒတော ဝါ၊ ထိုကျောင်းတိုက်ဝယ် ဥယျာဉ်, ခြံ စသည်၌ ဖြစ်သော သစ်သီး စသည်မှ သော်လည်းကောင်း။ ဝဿာဝါသိကံ၊ ဝဿာဝါသိကသင်္ကန်းကို။ (ဝဿာဝါသိကသင်္ကန်းအဖြစ်ဖြင့်။) ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ (တံ၊ ထို သင်္ကန်းသည်။ ဝါ၊ ကို။) သုဂ္ဂဟိတမေဝ၊ ကောင်းစွာယူအပ်သည်သာ။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤသံဃိကသင်္ကန်းကို တစ်ပါးတည်း ယူရာ၌။ဝဍ္ဎိံ ပယောဇေတွာ။ ။ ကျောင်းတိုက်၌ ဝေယျာဝစ္စ ပြုလုပ်ကြသော ကပ္ပိယကာရကတို့က "ဝဿာဝါသိက သင်္ကန်းအကျိုးငှာ" ဟု သတ်မှတ်၍ ကျောင်းဒကာစသူတို့ အပ်နှံထားအပ်သောငွေ စသည်ကို တိုးအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ဝဍ္ဎိံပယောဇေတွာ" ဟု ဆိုသည်၊ ဥပ-အပ်နှံ၍+နိက္ခေပ ထားအပ်သော ငွေစသည်၊ ဝဍ္ဎိံ ပယောဇေတွာ ဌပိတဥပနိက္ခေပတောတိ - ထားအပ်သော ငွေစသည် ဝဍ္ဎိံ ပယောဇေတွာ ဌပိတဥပနိက္ခေပတောတိ၊ ဝဿာဝါသိကတ္ထာယ ဝေယျာဝစ္စ ကရေဟိ ဝဍ္ဎိံ ပယောဇေတွာ ဌပိတဥပနိက္ခေပတော၊- ဋီကာ။]
တတြပ္ပာဒတော။ ။ တတြ- ထိုကျောင်းတိုက်ဝယ် အုန်းခြံ, ပန်းခြံစသော ခြံတို့၌ + ဥပ္ပာဒ- ဖြစ်သော သစ်သီး, ပန်း စသည်၊ [တတြုပ္ပါဒတောတိ၊ နာဠိကေရအာရာမာဒိ တတြုပ္ပါဒတော၊] ထိုဥပနိက္ခေပ, တတြုပ္ပါဒတို့ဖြင့် ကပ္ပိယကာရကတို့က ဝယ်ယူ လဲလှယ်ပေးအပ်သော သင်္ကန်းသည် ထို ကျောင်းတိုက်၏ သံဃိကသင်္ကန်းတည်း၊ ထို သံဃိကသင်္ကန်းကို တစ်ပါးတည်းသာ ဝါကပ်‌သော ထို ရဟန်းကယူလျှင် သုဂ္ဂဟိတ (အပြစ်ကင်း၍ ကောင်းသော ယူခြင်း) ဖြစ်သည်၊ "သဗ္ဗံသုဂ္ဂဟိတမေဝ ဟောတိ" ၌ "သဗ္ဗ" ဖြင့် ဌပိတဥပနိက္ခေပဝါဿာဝါသိက, တတြုပ္ပါဒဂဿာဝါသိကသင်္ကန်း အားလုံးကို ဆိုသည်။
လက္ခဏံ၊ မှတ်သားကြောင်း အချက်တည်း။ (မှတ်ချက်တည်း။) [ယောဇနာ၌ ဧတ္ထာတိ တဿေဝ တာနိ ဇီဝရာနိ ယာဝ ကထိနဿ ဥဗ္ဘာရာတိဝစနေ- ဤ တဿေဝ ၊ပေ၊ ဥဗ္ဘာရာဟူသော ပါဠိတော်စကားရပ်၌" ဟု စွဲသည်၊] ယေန တေနာကာရေန၊ အကြင် အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သံဃဿ၊ သံဃာဖို့။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ဝတ္ထံ၊ အဝတ်သည်။ အတ္ထတကထိနဿ၊ ခင်းအပ်ပြီးသော ကထိန်ရှိသော ရဟန်း၏ (အထံသို့။) ပဉ္စမာသေ၊ ငါးလတို့ပတ်လုံး။ (ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။) အနတ္ထတကထိနဿ၊ မခင်းအပ်သော ကထိန်ရှိသော ရဟန်း၏ (အထံသို့။) ဧကံစီဝရမာသံ၊ သင်္ကန်းလတစ်လပတ်လုံး။ (သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော် တစ်ရက်မှ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်အထိ တစ်လပတ်လုံး။) ပါပုဏာတိ၊
ဣတိ (အယံ)၊ ကား။ (လက္ခဏံ)၊ ပန၊ ဆက်။ ယံ၊ အကြင် သင်္ကန်းကို။ (ဒိန္နံ၌ စပ်။) ဣဓ ဣဒံ ဝဿံဝုတ္ထ သံဃဿ ဒေမာတိ ဝါ၊ ဟူ၍သော်လည်းကောင်း။ ("ဤ သင်္ကန်းကို ဤကျောင်းတိုက်၌ ဝဿံဝုတ္တသံဃာအား လှူပါကုန်၏" ဟူ၍သော်လည်းကောင်း။) ဝဿာဝါသိကံ ဒေမာတိ ဝါ၊ ဟူ၍သော်လည်းကောင်း။ "ဝဿာဝါသိက သင်္ကန်းကို လှူပါကုန်၏" ဟူ၍သော်လည်းကောင်း။) ဝတွာ၊ ၍။ ဒိန္နံ၊ ပြီ။ တံ၊ ထိုသင်္ကန်းသည်။ အနတ္ထတကထိနဿာပိ၊ မခင်းအပ်သော ကထိန်ရှိသောရဟန်း၏ (အထံသို့) လည်း။ ပဉ္စမာသေ၊ ပတ်လုံး။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။
ပန၊ ကား။ တတော၊ ထိုငါးလမှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ဝဿာဝါသိကံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ မေးထိုက်၏။
(ကိံ?)။ ဣဒံ ဝဿာဝါသိကံ၊ ဤဝဿာဝါသိကသင်္ကန်းသည်။ အတီတဝဿေ၊ အတိတ်ဝါ၌။ (ဟောတိ) ကိံ၊ ဖြစ်သလော?။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ အနာဂတဝဿေ၊ အနာဂတ်ဝါ၌။ (ဟောတိ ကိံ၀- ဖြစ်သလော?။) ဣဓ ဝဿံဝုတ္ထ၊ပေ၊ ဒေမ။ ။ ဣဓာတိ အဘိလာပမတ္တမေတံ- ပြောဆိုရိုးစကားမျှသာ ဖြစ်၏၊ ["ဣဓ ဝဿံဝုတ္တသံဃဿ" ဟု "ဣဓ" ထည့်၍ လျှောက်ရာ၌ "ဣဓ" သဒ္ဒါကိုထည့်၍ လျှောက်ထားရိုးဖြစ်သောကြောင့် "အဘိလာပမတ္တ" ဟု ဆိုသည်၊ ] ဝဿံဝုတ္ထသံဃဿ ဒေမာတိ ဝုတ္တေပိ သောယေဝ နယော၊ ဣဓ မပါဘဲ "ဝဿံ ၊ပေ၊ ဒေမ" ဟု ဆို၍လှူလျှင်လည်း (ပဉ္စမာသေ ပါပုဏာတိ) ဟုလာသည့်အတိုင်းပင်တည်း၊ ဤလှူခြင်းသည် ဝါကျွတ်သည်မှ စ၍ တပေါင်းလပြည့်အထိ သင်္ကန်းလအတွင်း၌ လှူပုံတည်း၊ "ဝဿံဝုတ္ထ, ဝဿာဝါသိက" ဟု ဆိုသောကြောင့် ထိုကျောင်းတိုက်၌ ဝါကျွတ်ပြီးသော ရဟန်းမှန်လျှင် ကထိန်အာနိသင် မရသော်လည်း ငါးလအထိ ရခွင့်ရှိသည်- ဟူလို။ ဣတိ၊ သို့။ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ)။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ- နည်း?။)
ပိဋ္ဌိသမယေ၊ သင်္ကန်းလ၏ ကျောဘက်အခါ၌။ (သင်္ကန်းလ၏ ပြင်ဘက်အခါ၌။) ဥပ္ပန္နတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ၏။)
**ဥတုကာလန္တိ**၊ ကား။ ဝဿနတော၊ မိုးဥတုမှ။ အညံ၊ အခြားသော။ ကာလံ၊ ကာလပတ်လုံး။ ("ဝသိ- နေပြီ" ၌စပ်။) **တာနိ ၊ပေ၊ ဂန္တွာ**တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
တာနိ စီဝရာနိ၊ ထို သင်္ကန်းတို့သည်။ ဂတဂတဋ္ဌာနေ၊ ရောက်အပ် ရောက်အပ်သော အရပ်၌။ သံဃိကာနေဝ၊ တို့သည်သာ။ ‌ဟောန္တိ၊ ဧတ္ထ၊ ဤ သံဃိကသင်္ကန်းတို့၌။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့သည်။ (သင်္ကန်းကို လက်ခံထားသော ရဟန်းမှ အခြားရဟန်းတို့သည်။) ဒိဋ္ဌမတ္တမေဝ၊ တွေ့မြင်အပ်ကာမျှသည်သာ။ ပမာဏံ၊ လိုရင်း ပမာဏတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ပဋိကထံ၊ ရှေ့ရှုခရီးကို။ (ခရီးရင်ဆိုင်။) အာဂစ္ဆန္တာ၊ လာသော ရဟန်းတို့သည်။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်သို့။ ဂစ္ဆသိ၊ သွားမည်လိုနည်း?။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ တမတ္ထံ၊ ထိုအကြောင်းကို။) သုတွာ၊ ၍။ အာဝုသော၊ ရှင်။ မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။ သံဃော၊ သည်။ န ဟောတိ ကိံ၊ မဖြစ်ကုန်သလော?။ (အချို့စာ၌ "န ပဟောမ- မလောက်ကုန်သလော" ဟု ရှိ၏။) ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။ တတ္ထေဝ၊ ထို တွေ့ရာအရပ်၌ပင်။ ဘာဇေတွာ၊ ဝေဖန်၍။ သစေ ဂဏန္တိ၊ အကယ်၍ ယူကုန်အံ့။ (ဧဝံ ဂဏှန္တေသု။) သုဂ္ဂဟိတာနိ၊ ကုန်သည်။ (ဟောန္တိ)။
ဧသ (ဧသော)၊ ဤရဟန်းသည်။ (သံဃိကသင်္ကန်းများကို ယူလာသော ရဟန်းသည်။) မဂ္ဂါ၊ ကျောင်းတိုက်သို့သော်လည်းကောင်း။ အာသနသာလံ ဝါ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သို့သော်လည်းကောင်း။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှာ။ စရန္တော၊ လှည့်လည်စဉ်။ ဧကံ ဂေဟမေဝ ဝါ၊ အိမ်တစ်အိမ်သို့သာလျှင်သော်လည်းကောင်းူ။ သစေပိ ပဝိသတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဝင်သွားအံ့။ (ဧဝံ သတိပိ။) တတြ စ၊ ထို အရပ်၌လည်း။ နံ၊ ထို ရဟန်းကို။ (သံဃိကသင်္ကန်းများကို ယူလာသော ရဟန်းကို။) ဘိက္ခူ၊ အခြား ရဟန်းတို့သည်။ (သံဃိကသင်္ကန်းများကို ယူလာသော ရဟန်းကို။) ဘိက္ခူ၊ အခြား ရဟန်းတို့သည်။ ဒိသွာ၊ ၍။ တမတ္ထံ၊ ထို အကြောင်းကို။ ပုစ္ဆိတွာ၊ ၍။ ဘာဇေတွာ၊ ၍။ (သစေ) ဂဏှန္တိ၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံ ဂဏှန္တေသု)။ သုဂ္ဂဟိတာနေဝ၊ ကုန်သည်သာ။ (ဟောန္တိ)။
**အဓိဋ္ဌာတုန္တိ** ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝိနိစ္စယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) အဓိဋ္ဌဟန္တေန၊ မိမိဥစ္စာဟု ဆောက်တည်သော ရဟန်းသည်။ ဝတ္တံ၊ ‌ကျင့်ဝတ်ကို။ ဇာနိတဗ္ဗံ၊ သိထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဃဏ္ဋိံ၊ ခေါင်းလောင်းစသည်ကို။ ပဟရိတွာ၊ တီးခတ်ပြီး၍။ ကာလံ၊ သင်္ကန်းဝေချိန်ကို။ ဃောသေတွာ၊ ကြွေးကြော်ပြီး၍။ ထောကံ၊ အတန်ငယ်။ အာဂမေတွာ၊ စောင့်ဆိုင်းပြီး၍။ ဃဏ္ဋိသညာယ ဝါ၊ ခေါင်းလောင်းစသော အမှတ်အသားကြောင့်သော်လည်းကောင်း။ (ခေါင်းလောင်းစသည် တီးသံကြောင့်သော်လည်းကောင်း။) ကာလသညာယ ဝါ၊ ကာလအမှတ်အသားကြောင့်သော်လည်းကောင်း။ (ကြွေးကြော်သံကြောင့်သော်လည်းကောင်း။) ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ သစေ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ တေဟိ၊ ထို ရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ ဘာဇေတဗ္ဗာနိ၊ ဝေဖန်ထိုက်ကုန်၏။
နော စေ အာဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ဣမာနိ စီဝရာနိ၊ ဤ သင်္ကန်းတို့သည်။ မယှံ၊ ငါ၏။ (အထံသို့။) ပါပုဏန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာနိ၊ အဓိဋ္ဌာန်ထိုက်ကုန်၏။
ဧဝံ၊ သို့။ အဓိဋ္ဌိတေ၊ အဓိဋ္ဌာန်အပ်ပြီးသော်။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ကန်းတို့သည်။ တဿေဝ၊ ထို ရဟန်းတို့၏ (ဥစ္စာသည်သာ)။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ဌိတိကာ၊ ရပ်တည်ကြောင်း အစဉ်သည်။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။ ["ဤသင်္ကန်းတို့သည် ငါ့အား ရောက်ကုန်၏" ဟု တပေါင်းတည်း အဓိဋ္ဌာန်လိုက်သောကြောင့် နောင်အခါဝေဖို့ရန် ထေရ်စဉ်အားဖြင့်ကား မတည်တော့-ဟူလို။]တေန ၊ပေ၊ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗာနိ" ။ ။ သင်္ကန်း ယူဖို့ရန် အဓိဋ္ဌာန်ခါနီး၌ အနီးအပါးဝယ် ရဟန်းများရှိလျှင် လာဖို့ရန် ခေါင်းလောင်း စသည်ကိုလည်း တီးခတ်ရ၏၊ သို့မဟုတ် "သင်္ကန်း ဝေချိန်ပါဘုရား" ဟု အချိန်ကိုလည်း ကြွေးကြော်ရ၏၊ ထို့နောက်လာဖို့ရန် အနည်းငယ် ဆိုင်းငံ့ရသည်၊ ထိုသို့ဆိုင်းငံ့၍ အခြားရဟန်းများ လာလျှင် အတူဝေရ၏၊ မလာလျှင် "ဤသင်္ကန်းများ ငါ၏အထံသို့ ရောက်ကြ၏" ဟု အဓိဋ္ဌာန်ရသည်။
ဌိတိကာ ပန န တိဋ္ဌတိ။ ။ တိဋ္ဌတိ ဧတ္ထ ဧတာယာတိ ဝါ ဌိတိ- ရပ်တည်ရာရပ်တည်ကြောင်း အစဉ်၊ ဌိတိယေဝ ဌိတိကာ-ရပ်တည်ရာ ရပ်တည်ကြောင်း အစဉ်ကိုပင် "ထေစဉ် ဝါစဉ်" ဟု ခေါ်ကြ၏၊ ဤ ဌိတိကာ တည်ခြင်း မတည်ခြင်း၏အကျိုးကို နောက် သံဃိကသင်္ကန်း လှူရာဝယ် ဝေဖန်ခန်း၌ တိုက်ရိုက်ပြလတ္တံ့ ဋီကာ၌ကား ထိုမှ ယူ၍ ဤနေရာ၌ ပြထားသည်။
ဧကေကံ၊ တစ်ထည် တစ်ထည်ကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ အယံ ပဌမဘာဂေါ၊ ဤ ပထမအဖို့သည်။ မယှံ၊ ငါ၏ (အထံသို့။) ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ အယံ ဒုတိယဘာဂေါ၊ သည်။ (မယှံ ပါပုဏာတိ)။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ သစေ ဂဏှာတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ဂဟိတာနိ စ၊ ယူအပ်ပြီးသော သင်္ကန်းတို့သည်လည်း။ ဝါ၊ တို့ကိုလည်း။ သုဂ္ဂဟိတာနိ၊ ကောင်းစွာ ယူအပ်ပြီးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဌိတိကာ စ၊ ရပ်တည်ကြောင်း အစဉ်သည်လည်း။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ပါပေတွာ၊ ရောက်စေ၍။ (တစ်ဖို့စီ, တစ်ဖို့စီကို ရောက်စေ၍။) ဂဏှန္တေနာပိ၊ ယူသော ရဟန်းသည်လည်း။ အဓိဋ္ဌိတမေဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်အပ်ပြီးသည်သာ။ ဟောတိ၊
ပန၊ ဗျတိရိတ်။ ဃဏ္ဋိံ၊ ကို။ ပဟရိတွာ ဝါ၊ တီးခတ်၍သော်လည်းကောင်း။ အပ္ပဟရိတွာ ဝါ၊ မတီးခတ်ဘဲသော်လည်းကောင်း။ ကာလမ္ပိ၊ သင်္ကန်း‌ဝေချိန်ကိုလည်း။ ဃောသေတွာ ဝါ၊ မကြွေးကြော်ဘဲသော်လည်းကောင်း။ (အတ္ထိ)။ ဣမာနိ စီဝရာနိ၊ တို့သည်။ မယှမေဝ၊ ငါ၏။ (ဥစ္စာချည်းသာတည်း။) ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ သစေ ဂဏှာတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ဒုဂ္ဂဟိတာနိ၊ မကောင်းသဖြင့်ယူအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊
အထ၊ သို့မဟုတ်။ ဣဓ၊ ဤကျောင်းတိုက်၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ မယှံ၊ ငါ၏ (အထံသို့။) ဧတာနိ၊ ဤ သင်္ကန်းတို့သည်။ ပါပုဏန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ (သစေ) ဂဏှာတိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ)၊ သုဂ္ဂဟိတာနိ၊ ကုန်သည်။ (ဟောန္တိ)။
**ပါတိတေ ကုသေ**တိ၊ ကား။ ဧကကောဋ္ဌာသေ၊ တစ်ခုသော အဖို့အစု၌။ ကုသဒဏ္ဍကေ၊ ကဗျည်းတုတ်တံကို။ ပါတိတမတ္တေ၊ ကျစေအပ်ပြီးကာမျှဖြစ်လတ်သော်။ ဒုဂ္ဂဟိတာနိ။ ။ ခေါင်းလောင်း စသည်ကို ထိုးခြင်း, မထိုးခြင်း, ကာလကို ကြွေးကြော်ခြင်း, မကြွေးကြော်ခြင်းကား ပဓာနမဟုတ်၊ "ငါ တစ်ပါးတည်းသာရှိသော ကျောင်းပြစ်၍ သင်္ကန်းအားလုံး ငါ့ဟာချည်း" ဟု နှလုံးသွင်း၍ ယူခြင်းသည် ဝေစုဝေနည်း မဟုတ်, အဓိဋ္ဌာန်နည်းလည်း မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် "ဒုဂ္ဂဟိတ" ဖြစ်သည်၊ "ဒုဂ္ဂဟိတ" ဟူသည်ကား "ယူရာမရောက်, သံဃိက ဖြစ်မြဲ ဖြစ်နေသည်" ဟုဆိုလိုသည်၊ [ဒုဂ္ဂဟိတာနီတိ အဂ္ဂဟိတာနိ၊ သံဃိကာနေဝါတိ အတ္ထော၊ - ဝိမတိ။] ("အညော ဘိက္ခု အာဂစ္ဆတိ"** ၌စပ်။) [က, ခ စသော အက္ခရာတို့ကို ရေးသားထားအပ်သော တုတ်တံကို "ကုသဒဏ္ဍ" ဟု ခေါ်သည်၊ ယခုခေတ်၌ "မဲလိပ်" မျိုးတည်း။] ဘိက္ခုသဟဿံ၊ ရဟန်းတစ်ထောင်သည်။ သစေပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။ (ဧဝံ သတိပိ)။ စီဝရံ၊ ကို။ ဂဟိတမေဝနာမ၊ ယူအပ်ပြီးမည်တော့သည်သာ။
အကာမာ၊ အလိုမရှိဘဲ။ (မပေးလိုဘဲ။) ဘာဂေါ၊ ကို။ န ဒါတဗ္ဗော၊ မပေးထိုက်။
ပန၊ ဆက်။ အတ္တနော၊ ၏။ ရုစိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။ ဒါတုကာမာ၊ ပေးလိုကုန်သည်။ သစေ ဟောန္တိ၊ ကုန်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ဒေန္တု၊ ပေးပါစေကုန်။ [ဝိနည်းအလိုအားဖြင့် မပေးဘဲ နေနိုင်သည်၊ သံဃာအလိုအားဖြင့်ကား ပေးလိုလျှင် ပေးကြတော့-ဟူလို။]
အနုဘာဂေပိ၊ နောက်ထပ် အဖို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
**သစီဝရာနီ**တိ၊ ကား။ ကာလစီဝရမ္ပိ၊ သင်္ကန်းကာလ၌ လှူအပ်သောသင်္ကန်းကိုလည်း။ သံဃဿ၊ အား။ ဣတောဝ၊ ဤ ထေရ်တို့အား လှူထိုက်သောသင်္ကန်းကိုမှပင်။ ဒဿာမ၊ ကုန်အံ့။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ သဇ္ဇိယမာနေ၊ စီစဉ်အပ်သော်။ အတိစိရံ၊ အလွန်ကြာမြင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်စွာသာလျှင်။ သစီဝရာနိ၊ သင်္ကန်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ဘတ္တာနိ၊ ဆွမ်းတို့ကို။ အကံသု၊ ပြုကြကုန်ပြီ။
**ထေရေ အာဂမ္မ ဥပ္ပန္နာနီ**တိ၊ ကား။ဂဟိတမေဝ နာမ။ ။ အစည်းအဝေး၌ ဝေစုယူမည့် ရဟန်းက တစ်ထောင်ဖြစ်စေကာမူ မဲတစ်လိပ် ချပြီးဖြစ်လျှင် ထိုရဟန်းအားလုံးအတွက် မချရသေးသောမလည်း မိမိအဖို့ကို ယူပြီးသားဟု ဆိုရတော့သည်- ဟူလို၊ ဘာကြောင့်နည်း?၊ အသီးအသီး အဖို့ကို ခွဲဝေသတ်မှတ်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း၊ [ဂဟိတမေဝ နာမာတိ "ဣမဿ ဣဒံ ပတ္တံ" တိ ကိဉ္စာပိ န ဝိဒိတံ၊ တေ ပန ဘာဂါ အတ္ထတော တေသံ နာမာတိ "ဣမဿ ဣဒံ ပတ္တံ" တိ ကိဉ္ဇာပိ န ဝိဒိတံ၊ တေ ပန ဘာဂါ အတ္ထတော တေသံ ပတ္တာယေဝါတိ အဓိပ္ပါယော၊ - ဋီကာ။]
ကာလစီဝရံ၊ ပေ၊ အကံသု။ ။ ဣသိဒါသ, ဣသိတဋဟူသော ညီနောင်ထေရ်နှစ်ပါးတို့ ကြွလာကြရာဝယ် လူတို့ အကြံဖြစ်ပုံမှာ "ကာလသင်္ကန်းကိုလည်း ဤ ထေရ်နှစ်ပါးအား လှူအပ်သော သင်္ကန်းထဲမှာပင် လှူကြကုန်အံ့၊ ထေရ်တို့အား လှူအပ်သော သင်္ကန်းက တခြား, သံဃာအား လှူအပ်သော သင်္ကန်းက တခြားခွဲနေလျှင် အချိန်ကြာလိမ့်မည်" ဟူသည် သီတင်းကျွတ်လပြည့်ကျော်တစ်ရက်မှ တပေါင်းလပြည့်အတွင်း လှူအပ်သော ပုရိမဝဿံဝုဋ္ဌ ရဟန်းများနှင့်သာဆိုင်သော သင်္ကန်းတည်း၊ [ဣတော ဝါတိ ထေရာနံ ဒါတဗ္ဗတောယေဝ၊ ဋီကာ။]
တုမှေသု၊ အရှင်ဘုရား နှစ်ပါးတို့၌။ ပသာဒေန၊ ကြည်ညိုခြင်းကြောင့်။ ခိပ္ပံ၊ စွာ။ ဥပ္ပန္နာနိ၊ ဖြစ်ပါကုန်ပြီ။
**သံဃဿ ၊ပေ၊ ဒေန္တီ**တိ၊ ကား။ သကလမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ စီဝရကာလံ၊ သင်္ကန်းကာလပလတ်လုံး။ သဏိကံ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း။ ဒေန္တိ ယေဝ၊ ပေးမြဲ ပေးကုန်သည်သာ။
ပုရိမေသု၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဝတ္ထူသု ပန၊ ဝတ္ထုတို့၌ကား။ (ပါဠိတော်လာ တစ်ပါးတည်း ဝါကပ်သော ရဟန်း၏ ဝတ္ထု, ဆောင်း နွေဥတုကာလပတ်လုံး တစ်ပါးတည်းနေသော ရဟန်း၏ ဝတ္ထု, ဒွေဘာတိကထေရဝတ္ထုတို့၌ကား၊) ပစ္ဆိန္နဒါနတ္တာ၊ ပြတ်စဲသော လှူခြင်းကြိယာ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဒံသူတိ၊ ဟူ၍။ (သံဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ၊
**သမ္မဟုလာ ထေရာ**တိ၊ ကား။ ဝိနယဓရပါတိမောက္ခထေရာ၊ ဝိနည်းဓိုရ်တို့၏ ပါတိမောက္ခဖြစ်သော ထေရ်တို့သည်။ (ဝိဟရန္တိ၌ စပ်။)
ပန၊ ဆက်။ ဣဒံ ဝတ္ထု၊ ဤ ဝတ္ထုသည်။ (လေးခုမြောက် တယောဇနဝတ္ထုသည်။) ပုရိမေန၊ ရှေးဖြစ်သော။ ဒွေဘာတိကဝတ္ထုနာ၊ ဒွေဘာတိကဝတ္ထုနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ဘဂဝတိ၊ သည်။ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးလတ်သော်။ (စံတော်မူပြီးနောက်မှ။) ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣမေ စ ထေရာ၊ ဤ ထေရ်တို့သည်လည်း။ တထာဂတံ၊ ကို။ ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌ ဖူးမြင်ကြရကုန်ပြီ။ (ဖူးမြင်ရဖူးကုန်ပြီ။) [ထို ထေရ်များတွင် အရှင်သာဏဝါသီ ကား ဒုတိယသင်္ဂါယနာ တင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူသည်။] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုရိမေသု၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ ဝတ္ထူသု၊ တို့၌။ (တစ်ပါးတည်း ဝါကပ်သော ရဟန်း၏ ဝတ္ထု, ဆောင်း နွေ ဥတုကာလပတ်လုံး တစ်ပါးတည်းနေသော ရဟန်း၏ ဝတ္ထုတို့၌။) တထာဂတေန၊ သည်။ ပညတ္တနယေနေဝ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာ။ ကထေသုံ၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။ပစ္ဆိန္န ၊ပေ၊ ဝုတ္တံ။ ။ ရှေး သုံးဝတ္ထုတို့၌ "အဒံသု" ဟု ဆိုခဲ့၍ ဤ ဝတ္ထု၌ကား "ဒေန္တိ" ဟု ဆို၏၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်း၏ အထူးမှာ ရှေးသုံးဝတ္ထုတို့၌ အဆက်မပြတ်လှူနေခြင်း မဟုတ်၊ ယခုမှ အကြောင်းအားလျော်စွာ လှူခြင်းဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း, ထို လှူခြင်းကြိယာက သင်္ဂါယနာတင်ချိန်ဝယ် အတိတ်ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်းကောင်း, "အဒံသု" ဟု ဆိုခဲ့သည်၊ ဤ စတုတ္ထဝတ္ထု၌ကား သင်္ကန်းကာလပတ်လုံး ဟိုနေရာ လှူလိုက်, ဒီနေရာ လှူလိုက်အားဖြင့် မပြတ်မပြတ် လှူနေသောကြောင့် ဒါနကြိယာ မပြတ်ရကား "ဒေန္တိ" ဟု ပဝတ္တာဝိရတဝတ္တမာန်ဖြင့် ဆိုသည်။
ပုရိမေသု ဝတ္ထူသု။ ။ ["ပညတ္တနယေနေဝ" ၌စပ်၊] ပါဠိတော်၌ ဝတ္ထုလေးပုဒ်ရှိ၏၊ ထိုတွင် ရှေ့ နှစ်ဝတ္ထု၌ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် "ပုရိမေသု ဝတ္ထူသု တထာဂတေန ပညတ္ထနယေနေဝ" ဟု ဆိုသည်၊ "ဘုရားရှင်သည် ကထိန်ကာလ၌ သံဃိက လှူရာဝယ် သမ္မုခီဘူတ သံဃားများဝေရမည်" ဟု ပညတ်တော်မူ၏၊ ထို ပညတ်တော်နည်းကို ယူ၍ အရှင်နီလဝါသီ စသော ထေရ်တို့ ဆုံးဖြတ်တော်မူကြသည်။